Psyche
alle pijlers
therapie vreemde vraag
woensdag 18 april 2012 om 19:54
Sinds een tijdje zit ik in therapie. Heeft oa met thuissituatie van vroeger te maken. Ik had een moeder die niet blij met mij was en niet naar mij om keek. Hierdoor trok ik heel erg naar mijn vader toe. Wij konden het goed vinden met elkaar. Afgelopen keer dat ik bij de therapie was toen ging het daar ook over. Het ging erover dat mijn vader en ik heel hecht waren samen, en mijn moeder viel daar buiten. Ook niet hoe het hoort te zijn binnen een gezin. Uiteindelijk vroeg die psycholoog of de relatie tussen mijn vader en mij ook seksueel van aard was. Dat was dus totaal niet zo. Ik vind het heel erg dat deze vraag gesteld werd, en loop er eigenlijk al een tijdje mee rond. Ik vind het ook erg raar dat hierop gedoeld werd. Is het nou normaal dat dit gevraagd werd? Ik heb er gewoon geen fijn gevoel bij. Zo lijkt het alsof psychologen vaak denken dat er zoiets gebeurd is. Terwijl daar bij mij totaal geen sprake van was.
Ik kan er niet echt meer iets aan doen maar het zit me gewoon niet lekker. Daarom dit toch na lang aarzelen geplaatst.
Ik kan er niet echt meer iets aan doen maar het zit me gewoon niet lekker. Daarom dit toch na lang aarzelen geplaatst.
woensdag 18 april 2012 om 21:52
Lijkt me geen gekke vraag. Toen ik bij de psycholoog liep kwam ook de scheiding van mijn ouders ter sprake etc, en toen heeft zij een vraag aan mij gesteld, of er sprake is geweest van seksueel misbruik... Vond het misschien wat 'vreemd' maar heb er verder niet bij stil gestaan, ik denk dat dat er 'gewoon bij hoort'... Als je er zo meer rond loopt, vraag het je psych! Die zal er echt niet raar van opkijken hoor.
woensdag 18 april 2012 om 21:57
Het is wat purple lady zegt. Ik heb zelf nooit zo naar de band tussen mijn vader en mij op die manier gekeken. Nu doet iemand anders dat wel en daar voel ik me dan niet prettig bij. Alsof die band inderdaad besmeurd wordt, zo iets.
Ik heb nooit verwacht dat iemand dat zou vragen, maar hier te lezen ben ik niet de enige aan wie het gesteld werd.
Ik heb nooit verwacht dat iemand dat zou vragen, maar hier te lezen ben ik niet de enige aan wie het gesteld werd.
woensdag 18 april 2012 om 22:06
quote:jazz9 schreef op 18 april 2012 @ 21:57:
Het is wat purple lady zegt. Ik heb zelf nooit zo naar de band tussen mijn vader en mij op die manier gekeken. Nu doet iemand anders dat wel en daar voel ik me dan niet prettig bij. Alsof die band inderdaad besmeurd wordt, zo iets.
Ik heb nooit verwacht dat iemand dat zou vragen, maar hier te lezen ben ik niet de enige aan wie het gesteld werd.
Ze kijkt niet op 'die manier' naar jullie band, maar ze wil het beroepshalve uitsluiten (of te weten komen).. In therapie, zeker als het zo sterk verband houdt met je jeugd, hoort die vraag zo normaal te zijn als "zijn je ouders nog samen?" of "had je vaak ruzie met je ouders?". Dat zijn allemaal dingen die duidelijk moeten zijn voordat de psych zijn of haar werk kan doen.
Sterkte, en bespreek het met je peut!
Het is wat purple lady zegt. Ik heb zelf nooit zo naar de band tussen mijn vader en mij op die manier gekeken. Nu doet iemand anders dat wel en daar voel ik me dan niet prettig bij. Alsof die band inderdaad besmeurd wordt, zo iets.
Ik heb nooit verwacht dat iemand dat zou vragen, maar hier te lezen ben ik niet de enige aan wie het gesteld werd.
Ze kijkt niet op 'die manier' naar jullie band, maar ze wil het beroepshalve uitsluiten (of te weten komen).. In therapie, zeker als het zo sterk verband houdt met je jeugd, hoort die vraag zo normaal te zijn als "zijn je ouders nog samen?" of "had je vaak ruzie met je ouders?". Dat zijn allemaal dingen die duidelijk moeten zijn voordat de psych zijn of haar werk kan doen.
Sterkte, en bespreek het met je peut!
woensdag 18 april 2012 om 22:22
Voel je je verder wel prettig bij deze therapeut? De ene peut is de andere niet. Ik heb ook wel eens vragen over seks gehad van een therapeute waar ik me heel onprettig over voelde. Niet zozeer over de vragen zelf, maar de manier waarop, die gaf me ook zo'n smerig gevoel. Bij een andere therapeut had ik dat niet.
woensdag 18 april 2012 om 22:40
Dat is waar, kan ook de toon zijn die de
muziek maakt. Neem dat gevoel dan serieus en neem een andere.
Als dat het niet is: vraag jezelf inderdaad dan toch ook af waarom je zo sterk reageert. Je bent vast niet wereldvreemd, je weet toch dat sexueel misbruik veel kinderen overkomt? Als jij weet dat dat in jouw geval niet van toepassing is dan is het toch okee?
Als ik jouw peut was zou die sterke reactie juist aanleiding zijn voor extra doorvragen.
(shit, ik ben zelfs al begonnen...sorry!)
muziek maakt. Neem dat gevoel dan serieus en neem een andere.
Als dat het niet is: vraag jezelf inderdaad dan toch ook af waarom je zo sterk reageert. Je bent vast niet wereldvreemd, je weet toch dat sexueel misbruik veel kinderen overkomt? Als jij weet dat dat in jouw geval niet van toepassing is dan is het toch okee?
Als ik jouw peut was zou die sterke reactie juist aanleiding zijn voor extra doorvragen.
(shit, ik ben zelfs al begonnen...sorry!)
woensdag 18 april 2012 om 23:13
Dat pleit voor je. Je hebt blijkbaar een vader om trots op te zijn en je voelt je misschien alsof zijn" eer en goede naam" is bedoezeld door de vraag. Alsof je plaatsvervangend beledigd bent.
Laat het los. Jij weet hoe het zit en je psych nu ook. Back to business. Waar je echt voor in therapie bent, geen afleidingsmanouvres nu meer
!
Succes, meid!
Laat het los. Jij weet hoe het zit en je psych nu ook. Back to business. Waar je echt voor in therapie bent, geen afleidingsmanouvres nu meer
! Succes, meid!
donderdag 19 april 2012 om 09:41
Ik zou gewoon zeggen dat je het geen fijne vraag vond en wat het met je deed. Hier is een psycholoog voor. Het is ook belangrijk dat je het bespreekbaar maakt omdat het anders de werkrelatie die jij met je psycholoog hebt in de weg kan gaan staan. Als je in ieder geval met die psycholoog verder wilt.
Als een psycholoog naar zoiets vraagt, hoort hij dit goed in te leiden zodat jij snapt waarom hij dat vraagt. Hij kan bijvoorbeeld aangeven dat dit misschien een moeilijke of onlogische vraag voor jou is, maar dat hij het wel graag wil weten omdat het belangrijk is... Hij had ook kunnen vragen: hoe ver ging de relatie tussen jou en je vader? En dan desnoods wat doorvragen.
Ook vind ik dat een goede psycholoog altijd goed hoort te kijken wat een vraag met de cliënt doet... en die reactie opvangen. Zodat dit soort situaties voorkomen worden. Ik ben het er zeker mee eens dat een psycholoog ook maar een mens is en dingen kan missen... ik zou het er zeker weer over beginnen.
Als een psycholoog naar zoiets vraagt, hoort hij dit goed in te leiden zodat jij snapt waarom hij dat vraagt. Hij kan bijvoorbeeld aangeven dat dit misschien een moeilijke of onlogische vraag voor jou is, maar dat hij het wel graag wil weten omdat het belangrijk is... Hij had ook kunnen vragen: hoe ver ging de relatie tussen jou en je vader? En dan desnoods wat doorvragen.
Ook vind ik dat een goede psycholoog altijd goed hoort te kijken wat een vraag met de cliënt doet... en die reactie opvangen. Zodat dit soort situaties voorkomen worden. Ik ben het er zeker mee eens dat een psycholoog ook maar een mens is en dingen kan missen... ik zou het er zeker weer over beginnen.
anoniem_150347 wijzigde dit bericht op 19-04-2012 09:43
Reden: Spelfout en herhaling
Reden: Spelfout en herhaling
% gewijzigd
donderdag 19 april 2012 om 10:50
quote:jazz9 schreef op 18 april 2012 @ 22:50:
Om die laatste reden weet ik ook niet of ik er nog op terug moet komen. Omdat de therapeut er dan juist meer achter zoekt.
Dat is het vervelende van een (slechte) therapeut. Bij zo iemand betekent 'ik wil het er niet over hebben' dat er iets aan de hand is, in plaats van dat het volkomen ontinteressant en niet ter zake is.
Maar als je een goede therapeut hebt, kun je gewoon zeggen dat je het een vervelende vraag vond.
Om die laatste reden weet ik ook niet of ik er nog op terug moet komen. Omdat de therapeut er dan juist meer achter zoekt.
Dat is het vervelende van een (slechte) therapeut. Bij zo iemand betekent 'ik wil het er niet over hebben' dat er iets aan de hand is, in plaats van dat het volkomen ontinteressant en niet ter zake is.
Maar als je een goede therapeut hebt, kun je gewoon zeggen dat je het een vervelende vraag vond.
donderdag 19 april 2012 om 11:14
Binnen relaties en psychologische ontwikkeling speelt seksualiteit een grote rol. In de ontwikkelingspsychologie is er zelfs een periode, waarbij de dochter zich aangetrokken voelt tot de vader, zoals de jongetjes aangetrokken voelen tot de moeder (Als ik groot ben, trouw ik met pappa...).
De aller eerste psychologische principes (die van Freud) zijn volledig op seksualiteit gebaseerd. Naderhand is duidelijk geworden dat er veel meer factoren meespelen dan de seksualiteit in het ontwikkelen van 'ongewenste gedragspatronen'. Het kan dus zeker tijdens een psychologische sessie gesteld worden,om de oorzaak datgene waar jij last van hebt bloot te leggen. Het hoort bij het proces, maar, ik denk dat de context waarbinnen het gevraagd is, maakt of je je er prettig bij voelt. Dit richting de therapeut.
Misschien is het voor jou interessant om te onderzoeken waarom je hier zo heftig op reageert. Laat je gedachten hier over gaan. Begin met de vraag: ' wat is er zo erg aan, dat de psycholoog deze vraag stelt?' stel jezelf op ieder navolgend antwoord weer die zelfde vraag. Wat is daar zo erg aan? Waarschijnlijk kom je dan bij een diepere oorzaak van jou heftige reactie uit.
Wanneer jou psycholoog een goeie therapeut is, zou alles bespreekbaar moeten zijn. Dus, bespreek het met hem. Dit zou jou psychologische probleem wel eens helemaal open kunnen gooien. En dan heeft het misschien niet zo zeer met seks te maken,maar met het aan gaan van vertrouwensbanden, zelfbeeld, levensdoel etc. etc.
Ik wens je heel veel leerplezier en succes toe bij je therapeut!
BigBoeddha
De aller eerste psychologische principes (die van Freud) zijn volledig op seksualiteit gebaseerd. Naderhand is duidelijk geworden dat er veel meer factoren meespelen dan de seksualiteit in het ontwikkelen van 'ongewenste gedragspatronen'. Het kan dus zeker tijdens een psychologische sessie gesteld worden,om de oorzaak datgene waar jij last van hebt bloot te leggen. Het hoort bij het proces, maar, ik denk dat de context waarbinnen het gevraagd is, maakt of je je er prettig bij voelt. Dit richting de therapeut.
Misschien is het voor jou interessant om te onderzoeken waarom je hier zo heftig op reageert. Laat je gedachten hier over gaan. Begin met de vraag: ' wat is er zo erg aan, dat de psycholoog deze vraag stelt?' stel jezelf op ieder navolgend antwoord weer die zelfde vraag. Wat is daar zo erg aan? Waarschijnlijk kom je dan bij een diepere oorzaak van jou heftige reactie uit.
Wanneer jou psycholoog een goeie therapeut is, zou alles bespreekbaar moeten zijn. Dus, bespreek het met hem. Dit zou jou psychologische probleem wel eens helemaal open kunnen gooien. En dan heeft het misschien niet zo zeer met seks te maken,maar met het aan gaan van vertrouwensbanden, zelfbeeld, levensdoel etc. etc.
Ik wens je heel veel leerplezier en succes toe bij je therapeut!
BigBoeddha
zaterdag 21 april 2012 om 00:06
@ Dolores: Daar ben ik het niet mee eens. Het is namelijk niet gemakkelijk om zelf over zo'n onderwerp te beginnen. Een goede psycholoog/psychiater vraagt (ongewenst) seksueel contact uit; niet alleen omdat het relevant kan zijn voor de diagnostiek/behandeling maar ook om te laten zien dat er binnen de behandelsetting geen taboe op rust en te tonen dat er ruimte is om dit soort onderwerpen te bespreken.
zaterdag 21 april 2012 om 00:24
Zegt het tegen hem/ haar!
Het is leuk, grappig en menselijk hoeveel invulling hier wordt aan gegeven zoals nee het is goede nee het is slechte therapeut dat hij het vraagt enz....
Maar zolang jij het niet zegt en niet vraagt wat hij/ zij ermee wou bereiken blijft het gissen! En kan je er van alles bij invullen, maar weet je nog niks!
Dus waarom vraag en zeg je het niet gewoon.
Ik heb vandaag gezegd tegen mijn psycholoog dat, dat ik het echt een klote vraag vond die hij me stelde ( was een hele andere vraag dan jij, maar bah bah kreeg er een rot gevoel bij)!
En toen heeft hij me uitgelegd waarom hij die vraag stelde, ik vond de vraag nog steeds klote maar snapte wel de achterliggende gedachten waardoor ik het niet meer te persoonlijk aantrekten...
Dat kan ook bij jou dus wie weet..... Ik denk dus dat je het gewoon mag vragen en daaruit je conclusie kan trekken...
Het is leuk, grappig en menselijk hoeveel invulling hier wordt aan gegeven zoals nee het is goede nee het is slechte therapeut dat hij het vraagt enz....
Maar zolang jij het niet zegt en niet vraagt wat hij/ zij ermee wou bereiken blijft het gissen! En kan je er van alles bij invullen, maar weet je nog niks!
Dus waarom vraag en zeg je het niet gewoon.
Ik heb vandaag gezegd tegen mijn psycholoog dat, dat ik het echt een klote vraag vond die hij me stelde ( was een hele andere vraag dan jij, maar bah bah kreeg er een rot gevoel bij)!
En toen heeft hij me uitgelegd waarom hij die vraag stelde, ik vond de vraag nog steeds klote maar snapte wel de achterliggende gedachten waardoor ik het niet meer te persoonlijk aantrekten...
Dat kan ook bij jou dus wie weet..... Ik denk dus dat je het gewoon mag vragen en daaruit je conclusie kan trekken...
zaterdag 21 april 2012 om 10:04
Bigboeddha je loopt een beetje achter! Er is g en enkele aanwijzing dat Freud gelijk had met zijn oedipuscomplex. Er is geen fase dat meisjes zich aangetrokken voelen tot hun vader.
Freud had leuke ideeen, maar toetsen of die ook ergens op slaan was niet zijn sterke kant. De meeste dingen die Freud heeft bedacht zijn inmiddels wel ontkracht.
En on topic, ik zou me ook naar voelen bij die vraag maar ik kan me voorstellen dat het nodig was die te stellen voor het geval dat. Je wilt als therapeut niet dit soort dingen missen. Als het wel zo was geweest dan was dat natuurlijk een erg belangrijk gegeven. Maar ik zou het dus ook een rotvraag vinden!
Freud had leuke ideeen, maar toetsen of die ook ergens op slaan was niet zijn sterke kant. De meeste dingen die Freud heeft bedacht zijn inmiddels wel ontkracht.
En on topic, ik zou me ook naar voelen bij die vraag maar ik kan me voorstellen dat het nodig was die te stellen voor het geval dat. Je wilt als therapeut niet dit soort dingen missen. Als het wel zo was geweest dan was dat natuurlijk een erg belangrijk gegeven. Maar ik zou het dus ook een rotvraag vinden!