Relaties
alle pijlers
hoe vriendin steunen?
zaterdag 28 april 2012 om 01:03
Ik ben nog nooit in een situatie geweest waar iemand uit mijn buurt zou gaan sterven aan kanker. Nu is het de vader van een goede vriendin. Hij zit al in de laatste fase van kanker en ze kunnen er niks meer aan doen. Het ergste is dat ze er pas 5 dagen geleden zijn achtergekomen. Ik weet niet goed hoe ik haar moet steunen.. Waarschijnlijk gaat ze wel gewoon soms naar ons toe komen ( de vriendinnen ) en met ons weg om er even tussen uit te gaan. Maar vanaf ze het weet heb ik haar niet weer gezien. Hoe moet ik haar steunen? Door elke dag te vragen hoe het gaat is ook zo raar want natuurlijk gaat het niet goed. Ze weet al dat ze altijd bij mij terecht kan!
zaterdag 28 april 2012 om 01:12
Laat weten dat je aan haar denkt. En dan hoef je niet steeds te vragen hoe het is, maar gewoon:
een smsje om te laten weten dat je aan haar denkt.
een kaartje/e-card
aan haar vragen of je wat voor haar kan doen: praktisch/steunend/emotioneel/etc
En laat haar praten, stel vragen, en ga vooral niet invullen voor haar hoe ze zich voelt, maar luister naar wat ze zegt en speel daar op in.
(uit ervaring: toen een dierbaar familielid overleed en ik over praatte, haakte een kennis in op mijn ervaringen met: 'Oh ja, toen mijn huisdier overleed, toen kon ik ook echt dágen niet eten.'
Grrrr.. ik kon haar wel wat doen! Ik heb haar dan ook gezegd dat ze mocht vertrekken, want haar verhalen kon ik op dat moment niet aan.)
een smsje om te laten weten dat je aan haar denkt.
een kaartje/e-card
aan haar vragen of je wat voor haar kan doen: praktisch/steunend/emotioneel/etc
En laat haar praten, stel vragen, en ga vooral niet invullen voor haar hoe ze zich voelt, maar luister naar wat ze zegt en speel daar op in.
(uit ervaring: toen een dierbaar familielid overleed en ik over praatte, haakte een kennis in op mijn ervaringen met: 'Oh ja, toen mijn huisdier overleed, toen kon ik ook echt dágen niet eten.'
Grrrr.. ik kon haar wel wat doen! Ik heb haar dan ook gezegd dat ze mocht vertrekken, want haar verhalen kon ik op dat moment niet aan.)
zaterdag 28 april 2012 om 01:12
Fysiek aanwezig zijn is vaak voldoende, een luisterend oor. En als ze toch afstand houd dat dan vooral respecteren, dat is vriendschap. En dan stuur je eens per 2 of 3 dagen een bericht of je belt en vraag juist wel hoe t gaat.
En zorg ook voor jezelf, praat zelf ook met je partner/ moeder/ vriendin.
Heel veel sterkte de komende tijd.
En zorg ook voor jezelf, praat zelf ook met je partner/ moeder/ vriendin.
Heel veel sterkte de komende tijd.
zaterdag 28 april 2012 om 01:13
Vraag haar regelmatig hoe ze zich voelt. Het kan soms zo fijn zijn om even je hart te luchten als je het even niet meer trekt.
Of ga samen op de bank een filmpje kijken. Soms is het ook fijn om iemand om je heen te hebben zonder dat je hoeft te praten.
Ik vond het trouwens heel vervelend dat er aan mij altijd werd gevraagd hoe het met mijn moeder ging, die had ook kanker, en niet hoe het met mij ging.
Of ga samen op de bank een filmpje kijken. Soms is het ook fijn om iemand om je heen te hebben zonder dat je hoeft te praten.
Ik vond het trouwens heel vervelend dat er aan mij altijd werd gevraagd hoe het met mijn moeder ging, die had ook kanker, en niet hoe het met mij ging.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zaterdag 28 april 2012 om 08:52
Bel ook gewoon om te vragen hoe haar dag is/was, niet om te vragen hoe het gaat, dat vind ze zeker fijn. Ik merk dat mensen ons niet meer bellen en dat doet best zeer. Ook als we iemand tegenkomen zie je ze aarzelen. Vraag ik hoe het gaat of niet? Het is echt niet alleen kommer en kwel, er gebeuren ook nog mooie/leuke dingen. Een kaartje is altijd fijn! Lief van je hoor.
Ik weet niet of ze kinderen heeft? Misschien kun je die soms even afleiden/bezig houden zodat ze tijd heeft om even zelf naar haar vader en moeder te gaan.
Ik weet niet of ze kinderen heeft? Misschien kun je die soms even afleiden/bezig houden zodat ze tijd heeft om even zelf naar haar vader en moeder te gaan.
zaterdag 28 april 2012 om 09:20
Eerlijk zeggen dat je het zo moeilijk vind en dat je er voor haar zult zijn als ze je nodig is. Gewoon eerlijk zeggen. Ik zou willen dat mensen dat in de tijd van het overlijden van mijn vader ook hadden gedaan. Sommige hebben me toen echt in de steek gelaten, omdat ze het moeilijk vonden dus me maar gingen negeren. Voor mij extra pijnlijk, want dan ben je je vader al kwijt en je vriendinnen dus ook.
Heel veel sterkte voor jou en je vriendin!
Heel veel sterkte voor jou en je vriendin!
zaterdag 28 april 2012 om 09:22
Omdat ik dit (helaas) al te vaak heb meegemaakt, weet ik een klein beetje hoe iemand te steunen. Ik heb nu een collega die opgegeven is (longkanker) én een vriendin van wie de zus terminale kanker heeft. En dit is haar 5e (!!) broer/zus die dit heeft. Ik bel regelmatig, nodig haar uit om te komen eten, stuur kaartje etc. Gewoon laten weten dat je er bent voor ze...dat wordt gewaardeerd.
zaterdag 28 april 2012 om 09:54
Ik heb ook een vriendin gehad wiens moeder overleden is aan kanker. Ik woonde niet meer in de buurt, dus ik belde haar af en toe. Vroeg dan wel of ze hier op dat moment zin in had, want soms kunen goedbedoelde bezoekjes of belletjes ook niet goed vallen. Een mooie kaart met een lief berichtje kan al zoveel doen soms.