Overig
alle pijlers
stemmen in huis
woensdag 2 mei 2012 om 20:59
Hallo allemaal,
Alvast sorry voor de lange tekst...
Ik zal wel een heel hoop onzinnige antwoorden krijgen van mensen die denken dat ze grappig zijn of denken dat ik zelf flauwekul uitkraam.. Maar ik heb last van geluiden in huis
Mijn dochtertje is altijd een ideale slaper geweest, sliep gelijk, nooit gehuild, sliep snel door, klom nooit uit bed.. echt geweldig dus..
Tot zij ( 2 jaar geleden) naar bed moest en volledig hysterisch werd. Ze was toen 2.5 en gilde het uit. Ze wou niet naar bed want ze hoorde een meneer, een meneer die psst psst zei...Ik, totaal niet wetend wat zij bedoelde, zei tegen haar dat het vast een meneer was die zijn hond uitliet in de avond en dat ze moest gaan slapen. Zij heeft zich op het moment dat ik wegliep uit bed gegooid en omdat zij totaal in paniek was, heb ik haar bij ons in bed laten slapen.
Oke, lang verhaal even kort te maken.
Na 2 weken bij ons in bed, dacht ik dat het aandacht was,.. lekker bij papa en mama dus ik besloot door te zetten, hup terug naar bed.
Bij ons in bed sliep ze dus de hele avond door maar zodra ze in haar eigen bed lag, werd ze om de 20 minuten huilend wakker.. ik heb de hele avond heen en weer gelopen, zodra ze begon te huilen, legde ik haar terug tot ze weer sliep en ging weer naar beneden. Uiteindelijk sliep ze door van 23.00 tot 03.20. Toen werd ze weer gillend wakker. Ik ben ernaar toe gegaan en ben naast haar gaan liggen en eigelijk toen ik net 30 seconden lag, hoorde ik het dus ook.. psst pssst.. ik ben me rot geschrokken, het geluid was zo duidelijk en dichtbij, totaal niet van buiten of bij de buren vandaan. Hier durf ik alles in mijn leven om te verwedden.. dit was geen normaal geluid.. Ik heb haar opgepakt en heb de hele nacht niet meer geslapen. Zij heeft 8 maanden in ons bed geslapen en is terug gegaan naar haar kamer, nu heeft ze nergerns last van ...
Probleem is.. ik heb een zoontje van 2.5 die nu last heeft.. hij praat nog niet en zegt dus niks.. maar hij word elke avond om 21.40 huilend wakker.. en iuk weet niet meer wat ik moet doen.. Nu begint hij ook steeds vaker in begin van de avond al te huilen als hij naar bed moet en het enige wat hij zegt is eng eng...
Ik heb al meerdere dingen gehoord, nog nooit gezien trouwens, ik hoor het alleen.. Ik heb nu al maanden niks meer gehoord maar vind het vreemd dat mijn zoontje zo slecht slaapt en bang is. Hij slaapt slecht terwijl hij bij mijn moeder echt geweldig slaapt.. Mijn dochtertje heeft een keer in zijn kamer geslapen toen hij uit logeren was en kwam toen om 21.45 naar beneden gewandeld dat ze wakker was geworden maar ze wist niet waarvan..
Sinds een week word nu ook mijn dochtertje tussen 12.00 en 00.30 weer wakker en ik word hier echt doodmoe van. Ik voel mijzelf niet fijn in huis en raak gewoon doodmoe. Ook voel ik mij niet fijn in huis, als ik thuis ben voel ik me erg neerslachtig. Ik heb ook 8 maanden lang met hoofdpijn rondgelopen. Er is iemand in huis geweest die iets met energievelden deed.. Mijn hoofdpijn is toen wel verdwenen maar verder is er dus niks veranderd.
Helaas ken ik niemand die goede ervaringen heeft met iemand en zijn er genoeg oplichters die 10 minuten binnen komen en dan 50 euro rekenen, dat geld hebben we gewoon niet zomaar even over elke keer tot wij iemand hebben gevonden die wel oprecht is.
Mijn vraag is dus of er iemand is die hier ervaringen mee heeft? Salie branden heb ik al geprobeerd.. heeft dus ook niks geholpen..
Wie o wie kan ons aub helpen???
Alvast sorry voor de lange tekst...
Ik zal wel een heel hoop onzinnige antwoorden krijgen van mensen die denken dat ze grappig zijn of denken dat ik zelf flauwekul uitkraam.. Maar ik heb last van geluiden in huis
Mijn dochtertje is altijd een ideale slaper geweest, sliep gelijk, nooit gehuild, sliep snel door, klom nooit uit bed.. echt geweldig dus..
Tot zij ( 2 jaar geleden) naar bed moest en volledig hysterisch werd. Ze was toen 2.5 en gilde het uit. Ze wou niet naar bed want ze hoorde een meneer, een meneer die psst psst zei...Ik, totaal niet wetend wat zij bedoelde, zei tegen haar dat het vast een meneer was die zijn hond uitliet in de avond en dat ze moest gaan slapen. Zij heeft zich op het moment dat ik wegliep uit bed gegooid en omdat zij totaal in paniek was, heb ik haar bij ons in bed laten slapen.
Oke, lang verhaal even kort te maken.
Na 2 weken bij ons in bed, dacht ik dat het aandacht was,.. lekker bij papa en mama dus ik besloot door te zetten, hup terug naar bed.
Bij ons in bed sliep ze dus de hele avond door maar zodra ze in haar eigen bed lag, werd ze om de 20 minuten huilend wakker.. ik heb de hele avond heen en weer gelopen, zodra ze begon te huilen, legde ik haar terug tot ze weer sliep en ging weer naar beneden. Uiteindelijk sliep ze door van 23.00 tot 03.20. Toen werd ze weer gillend wakker. Ik ben ernaar toe gegaan en ben naast haar gaan liggen en eigelijk toen ik net 30 seconden lag, hoorde ik het dus ook.. psst pssst.. ik ben me rot geschrokken, het geluid was zo duidelijk en dichtbij, totaal niet van buiten of bij de buren vandaan. Hier durf ik alles in mijn leven om te verwedden.. dit was geen normaal geluid.. Ik heb haar opgepakt en heb de hele nacht niet meer geslapen. Zij heeft 8 maanden in ons bed geslapen en is terug gegaan naar haar kamer, nu heeft ze nergerns last van ...
Probleem is.. ik heb een zoontje van 2.5 die nu last heeft.. hij praat nog niet en zegt dus niks.. maar hij word elke avond om 21.40 huilend wakker.. en iuk weet niet meer wat ik moet doen.. Nu begint hij ook steeds vaker in begin van de avond al te huilen als hij naar bed moet en het enige wat hij zegt is eng eng...
Ik heb al meerdere dingen gehoord, nog nooit gezien trouwens, ik hoor het alleen.. Ik heb nu al maanden niks meer gehoord maar vind het vreemd dat mijn zoontje zo slecht slaapt en bang is. Hij slaapt slecht terwijl hij bij mijn moeder echt geweldig slaapt.. Mijn dochtertje heeft een keer in zijn kamer geslapen toen hij uit logeren was en kwam toen om 21.45 naar beneden gewandeld dat ze wakker was geworden maar ze wist niet waarvan..
Sinds een week word nu ook mijn dochtertje tussen 12.00 en 00.30 weer wakker en ik word hier echt doodmoe van. Ik voel mijzelf niet fijn in huis en raak gewoon doodmoe. Ook voel ik mij niet fijn in huis, als ik thuis ben voel ik me erg neerslachtig. Ik heb ook 8 maanden lang met hoofdpijn rondgelopen. Er is iemand in huis geweest die iets met energievelden deed.. Mijn hoofdpijn is toen wel verdwenen maar verder is er dus niks veranderd.
Helaas ken ik niemand die goede ervaringen heeft met iemand en zijn er genoeg oplichters die 10 minuten binnen komen en dan 50 euro rekenen, dat geld hebben we gewoon niet zomaar even over elke keer tot wij iemand hebben gevonden die wel oprecht is.
Mijn vraag is dus of er iemand is die hier ervaringen mee heeft? Salie branden heb ik al geprobeerd.. heeft dus ook niks geholpen..
Wie o wie kan ons aub helpen???
woensdag 2 mei 2012 om 21:55
quote:secondhandsuus schreef op 02 mei 2012 @ 21:45:
Een entiteit kan plaats of persoonsgebonden zijn. En dat hoeft niet atijd iets negatiefs te zijn.
Vraag die meneer nu gewoon om weg te gaan, zeg dat je hem niet kan helpen, zeg hem dat je niet meer wilt dat hij in je huis is, en zeg hem dat je niet wilt dat hij bij de kinderen is, omdat ze bang van hem worden.
Bedank hem als je denkt dat hij "je iets geleerd heeft" en wens hem een goede reis.
Ben sterk, krachtig en resoluut! Maar hou je intentie goed. Dus ga daar niet staan met negatieve gevoelens.
Maar behandel hem als iemand die de weg kwijt is. Letterlijk.
Je hoeft niet op hem te wachten, want hij hoort je toch wel.
Ga gewoon naar boven, en dat kan net zo goed morgenvroeg na de koffie, en zeg hem dat, in elke kamer boven.
En als je wilt doe je dat ook onder.
Kijk maar. Je zult het waarschijnlijk wel voelen wat je moet doen.
En anders de tip van Missy opvolgen.
Die praat geen poep...
Als een soort gebedje.Dit bedoelde ik dus
Een entiteit kan plaats of persoonsgebonden zijn. En dat hoeft niet atijd iets negatiefs te zijn.
Vraag die meneer nu gewoon om weg te gaan, zeg dat je hem niet kan helpen, zeg hem dat je niet meer wilt dat hij in je huis is, en zeg hem dat je niet wilt dat hij bij de kinderen is, omdat ze bang van hem worden.
Bedank hem als je denkt dat hij "je iets geleerd heeft" en wens hem een goede reis.
Ben sterk, krachtig en resoluut! Maar hou je intentie goed. Dus ga daar niet staan met negatieve gevoelens.
Maar behandel hem als iemand die de weg kwijt is. Letterlijk.
Je hoeft niet op hem te wachten, want hij hoort je toch wel.
Ga gewoon naar boven, en dat kan net zo goed morgenvroeg na de koffie, en zeg hem dat, in elke kamer boven.
En als je wilt doe je dat ook onder.
Kijk maar. Je zult het waarschijnlijk wel voelen wat je moet doen.
En anders de tip van Missy opvolgen.
Die praat geen poep...
Als een soort gebedje.Dit bedoelde ik dus
woensdag 2 mei 2012 om 21:56
quote:Cateautje schreef op 02 mei 2012 @ 21:53:
[...]
Wat had ze dan moeten doen? Lekker hardvochtig in het bedje smijten en zeggen dat ie z'n kop moet houden. Ik weet niet of je moeder bent, maar een goede moeder zorgt er voor dat haar kind geen angst meer heeft, op welke wijze dan ook.dus tussen harvochtig in het bed smijten en meegaan in een kinderangst zit niks?? Bijzondere gedachtenwereld. Maar ja, dat had ik kunnen verwachten na de suikeropmerking.
[...]
Wat had ze dan moeten doen? Lekker hardvochtig in het bedje smijten en zeggen dat ie z'n kop moet houden. Ik weet niet of je moeder bent, maar een goede moeder zorgt er voor dat haar kind geen angst meer heeft, op welke wijze dan ook.dus tussen harvochtig in het bed smijten en meegaan in een kinderangst zit niks?? Bijzondere gedachtenwereld. Maar ja, dat had ik kunnen verwachten na de suikeropmerking.
woensdag 2 mei 2012 om 21:57
woensdag 2 mei 2012 om 21:58
woensdag 2 mei 2012 om 21:58
quote:sabbaticalmeds schreef op 02 mei 2012 @ 21:55:
De oplossing vind je in een opvoedboek, niet bij zweverij
Niet iedereen leest dezelfde boeken Meds... Ik lees beide graag, opvoedboeken en zweefboeken. En beiden bevatten veel wijsheid, tips en handvaten. Dus waarom niet combineren?
Beste van 2 werelden...
De oplossing vind je in een opvoedboek, niet bij zweverij
Niet iedereen leest dezelfde boeken Meds... Ik lees beide graag, opvoedboeken en zweefboeken. En beiden bevatten veel wijsheid, tips en handvaten. Dus waarom niet combineren?
Beste van 2 werelden...
woensdag 2 mei 2012 om 21:59
quote:missy_acy schreef op 02 mei 2012 @ 21:57:
Wat is er mis met 8 maanden in je bed laten slapen? Doet mijn kind al 2,5 jaar ! Daar heb je het al, ook last van buizen in je huis?
Wat is er mis met 8 maanden in je bed laten slapen? Doet mijn kind al 2,5 jaar ! Daar heb je het al, ook last van buizen in je huis?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 2 mei 2012 om 21:59
quote:missy_acy schreef op 02 mei 2012 @ 21:57:
Wat is er mis met 8 maanden in je bed laten slapen? Doet mijn kind al 2,5 jaar !
Als je het doet omdat kind bang is, kan het een soort bevestiging zijn van de angst, en dus die bangheid soort van legitimeren en versterken. Maar das de agoog in mij.
Gezellig met je kind in bed blijven slapen als het allemaal werkt
Wat is er mis met 8 maanden in je bed laten slapen? Doet mijn kind al 2,5 jaar !
Als je het doet omdat kind bang is, kan het een soort bevestiging zijn van de angst, en dus die bangheid soort van legitimeren en versterken. Maar das de agoog in mij.
Gezellig met je kind in bed blijven slapen als het allemaal werkt
woensdag 2 mei 2012 om 22:00
ik denk dat je een behoorlijk slechte moeder bent als je je kind volledig overstuur naar een kamer stuurt. en dan heb ik het niet over 10 minuten huilen maar over volledig hysterisch gillen. De moeder die een kind dan nog in een kamer zet, is een bijzonder slechte moeder. Ik heb op dat moment goed gehandeld, mijn dochtertje is hieroverheen en heeft nergens last van. Soms zegt ze nog wel eens; weet je nog dat er iemand in mijn kamer was? en dan praten we daar normaal over, dat ik niks gezien heb maar dat ze dat wel heft verteld toen zij 2 was. Zij is hier overheen gegroeid en denk dat als ik haar gedwongen had die kamer in te gaan, de schade groter was geweest. Dat jullie twijfelen aan het verhaal vind ik prima. niet iedereen geloofd hier in net zoals niet iedereen in een god gelooft. Wat je niet ziet, is er niet.. toch? Maar oordeel niet over mij moederschap want je kent me niet en ik ben een verdomd goede moeder. Ik heb 2 geweldige kinderen die beleefd zijn en goed opgevoed. De meeste reacties zijn zo kinderachtig en dat jullie jullie oordelen over mij als moeder al klaar hebben liggen zegt meer over jullie opvoeding dan over de mijne.
woensdag 2 mei 2012 om 22:01
waarom zou het wel goed zijn om er niet in te geloven als wel?
laat iemand lekker in zijn of haar waarde!
als je kind bang is is het zelfs je taak om hem of haar serieus te nemen!!! ok het is niet slim om je kind banger te maken maar je hoort er te zijn! En als het dan helpt om je kind bij je te laten slapen nou en? TO vraagt toch geen advies om haar kinderen op hun eigen kamer te laten slapen?
laat iemand lekker in zijn of haar waarde!
als je kind bang is is het zelfs je taak om hem of haar serieus te nemen!!! ok het is niet slim om je kind banger te maken maar je hoort er te zijn! En als het dan helpt om je kind bij je te laten slapen nou en? TO vraagt toch geen advies om haar kinderen op hun eigen kamer te laten slapen?
woensdag 2 mei 2012 om 22:03
quote:justme8080 schreef op 02 mei 2012 @ 22:00:
ik denk dat je een behoorlijk slechte moeder bent als je je kind volledig overstuur naar een kamer stuurt. en dan heb ik het niet over 10 minuten huilen maar over volledig hysterisch gillen. De moeder die een kind dan nog in een kamer zet, is een bijzonder slechte moeder. Ik heb op dat moment goed gehandeld, mijn dochtertje is hieroverheen en heeft nergens last van. Soms zegt ze nog wel eens; weet je nog dat er iemand in mijn kamer was? en dan praten we daar normaal over, dat ik niks gezien heb maar dat ze dat wel heft verteld toen zij 2 was. Zij is hier overheen gegroeid en denk dat als ik haar gedwongen had die kamer in te gaan, de schade groter was geweest. Dat jullie twijfelen aan het verhaal vind ik prima. niet iedereen geloofd hier in net zoals niet iedereen in een god gelooft. Wat je niet ziet, is er niet.. toch? Maar oordeel niet over mij moederschap want je kent me niet en ik ben een verdomd goede moeder. Ik heb 2 geweldige kinderen die beleefd zijn en goed opgevoed. De meeste reacties zijn zo kinderachtig en dat jullie jullie oordelen over mij als moeder al klaar hebben liggen zegt meer over jullie opvoeding dan over de mijne.Hear hear.
ik denk dat je een behoorlijk slechte moeder bent als je je kind volledig overstuur naar een kamer stuurt. en dan heb ik het niet over 10 minuten huilen maar over volledig hysterisch gillen. De moeder die een kind dan nog in een kamer zet, is een bijzonder slechte moeder. Ik heb op dat moment goed gehandeld, mijn dochtertje is hieroverheen en heeft nergens last van. Soms zegt ze nog wel eens; weet je nog dat er iemand in mijn kamer was? en dan praten we daar normaal over, dat ik niks gezien heb maar dat ze dat wel heft verteld toen zij 2 was. Zij is hier overheen gegroeid en denk dat als ik haar gedwongen had die kamer in te gaan, de schade groter was geweest. Dat jullie twijfelen aan het verhaal vind ik prima. niet iedereen geloofd hier in net zoals niet iedereen in een god gelooft. Wat je niet ziet, is er niet.. toch? Maar oordeel niet over mij moederschap want je kent me niet en ik ben een verdomd goede moeder. Ik heb 2 geweldige kinderen die beleefd zijn en goed opgevoed. De meeste reacties zijn zo kinderachtig en dat jullie jullie oordelen over mij als moeder al klaar hebben liggen zegt meer over jullie opvoeding dan over de mijne.Hear hear.
woensdag 2 mei 2012 om 22:03
Dromen en nachtmerries
Drs. T. de Vos - van der Hoeven
Dromen
Dromen zijn een essentieel onderdeel van de slaap. Het slapen verloopt in een aantal slaapcycli waarbij de diepe slaap waarin niet gedroomd wordt, wordt afgewisseld met lichte, onrustige slaap waarin gedroomd wordt. In deze fase van de slaap wordt een kind gemakkelijk wakker omdat het zich net onder het bewustzijnsniveau bevindt. De fase waarin er gedroomd wordt wordt de REM-fase genoemd waarbij de REM staat voor rapid eye movement, de snelle oogbewegingen die worden waargenomen tijdens deze fase van de slaap. De fase waarin er diep geslapen wordt heet de non-REM-fase. In deze fase is het kind rustig, koel, ademt diep en wordt moeilijk wakker. In deze fase van de slaap komen problemen als bedplassen, slaapwandelen en nachtangsten voor. Het kind slaapt dan zo diep dat het niet wakker wordt van de aandrang tot plassen of het wandelen door de kamer. In de loop van de nacht wordt de non-REM fase steeds korter en wordt er dus steeds meer gedroomd. Jonge kinderen brengen een veel groter deel van de nacht in de REM-fase door. Bij een volwassenen is ongeveer 25% van de nachtrust REM-slaap. Bij een baby is dit 60%.
Of baby's dromen is natuurlijk heel moeilijk vast te stellen omdat het kind niet zelf kan aangeven gedroomd te hebben. Maar veel ouders zullen aangeven toch wel aanwijzingen - zoals verdriet of paniek bij het wakker worden of praten in de slaap - te zien dat hun kind droomt. Sommige deskundigen zijn van mening dat baby's en dreumesen wel dromen, maar niet in de vorm van symbolische verhalen, maar meer in de vorm van basisbehoeften zoals warmte, drinken, knuffelen.
Vanaf een jaar of drie kunnen kinderen aangeven dat ze dromen en begint er ook een besef te ontstaan dat de emoties bij het wakker worden voortkomen uit een droom. Al vinden peuters het vaak nog wel moeilijk om onderscheid te maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Ook is het op deze leeftijd vaak nog moeilijk voor het kind om te vertellen waar de droom over ging. Zo ongeveer vanaf de kleuterleeftijd zien we dat kinderen hun dromen goed kunnen na vertellen.
Nachtmerries
In dromen verwerkt het kind de indrukken die het overdag heeft opgedaan. Dromen kunnen hierdoor signalen geven over het gevoelsleven van het kind. In dromen kunnen dus ook de angsten of frustraties van een kind naar buiten komen. Er is dan sprake van nachtmerries. Zo af en toe een nachtmerrie is geen reden tot zorgen. Ieder kind heeft wel eens tegenslagen of angsten, dit hoort ook bij de ontwikkeling. Er hoeft dan ook niets gedaan te worden.
Er kunnen een aantal zaken ten grondslag liggen aan een nachtmerrie. Zo kan een erg drukke dag voor nachtmerries zorgen, net als vermoeidheid en te weinig slaap. Maar ook koorts, ziekte, te veel/ te laat eten of het gebruik van medicijnen kan een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van nachtmerries. Ook kunnen nachtmerries voortkomen uit het slapen op de rug of slapen in een te warme kamer of bed.
Daarnaast kunnen emotionele problemen zorgen voor nachtmerries. In de nachtmerrie wordt een nare gebeurtenis dan verwerkt.
Ook al hoeft een nachtmerrie niet meteen te betekenen dat er iets aan de hand is, een kind kan wel last van de nachtmerries hebben en dan is het goed het kind hulp te bieden. Een kind met nachtmerries kan geholpen worden door samen met het kind dingen te bedenken waardoor de dromen weg blijven. Bijvoorbeeld 's avonds voor het slapen gaan samen alle boze dromen wegblazen of een dromenvanger (van alles kan hiervoor doorgaan) ophangen waar alle nare dromen in blijven hangen. Kinderen hebben vaak ook veel steun van een beer ter beschermen tegen de nare dromen. Het mooiste is wanneer het kind zelf iets verzint om zich te beschermen tegen de dromen, omdat het kind er juist dan in zal geloven. Door gebruik te maken van de eigen fantasie van het kind kan de angst weggenomen worden die voortkomt uit de eigen fantasie van het kind.
Een andere mogelijkheid is het kind helpen om de droom een andere wending te geven. Door te praten over de droom kan een ander einde verzonnen worden of kan een idee aangereikt worden hoe de droom anders te laten verlopen (b.v. een toverzwaard om de draak mee te verslaan).
En door overdag te praten over de dromen kan vaak ook de onderliggende angst of frustratie ontdekt worden, zodat deze aangepakt kan worden. Maar nachtmerries kunnen ook gewoon ontstaan uit de fantasie van het kind, zonder dat er een diepere betekenis is.
Bij het praten over dromen is het belangrijk vooral het kind te laten praten en geen dingen te gaan invullen voor het kind (die hond was zeker wel eng, terwijl de hond juist de steun voor het kind was in de droom). Het kind zal zich hierdoor niet begrepen voelen. Het kind is het meest geholpen bij een gesprek waarbij de ouder open vragen stelt en het gevoel van het kind helpt benoemen.
Zeggen dat het maar een droom was helpt een kind ook niet, omdat het voor het kind wel echt was en jonge kinderen ook nog moeilijk onderscheidt kunnen maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Ook bij de gewone gang van zaken bij het slapen gaan kan het een en ander gedaan worden om nachtmerries te voorkomen. Allereerst is het belangrijk dat het naar bed gaan rustig verloopt en via een vast ritueel. Wanneer er iets vervelends is gebeurd in de loop van de dag, kan het goed zijn hier voor het slapen gaan nog even over te praten, zodat het kind uiting kan geven aan zijn of haar gevoelens. Ook kan het soms helpen om samen met het kind voor het slapen gaan iets leuks te verzinnen om over te dromen.
Daarnaast kan het helpen de kamer van het kind eens goed te bekijken in het donker. Een gewone stoel kan bijvoorbeeld in het half donker een enge schaduw opleveren. Een klein lampje of de meubels een beetje anders zetten kan dan een simpele oplossing zijn voor een groot probleem voor het kind.
Het kind na een nachtmerrie in het ouderlijk bed nemen is een heel begrijpelijke reactie. Maar toch is deze af te raden, omdat het kind dan vaak daarna niet meer naar het eigen bed durft. De boodschap van de ouders is dan namelijk, bij ons ben je veiliger dan in je eigen bed. En zo kunnen slaapproblemen ontstaan.
Nachtmerries zijn een signaal
Wanneer een kind echt vaak nachtmerries heeft is dit een signaal tot alertheid bij de ouders. Veel nachtmerries zijn een signaal dat er iets is wat het kind hevig bezig houdt. Door te kijken of het gedrag van het kind overdag gewijzigd is, door te praten met het kind en na te gaan of er iets is voorgevallen kan de onderliggende reden van de nachtmerries gezocht worden. En wanneer de ouders en het kind er niet uitkomen is het goed om hulp te zoeken om dat nachtmerries een duidelijk signaal zijn dat er iets aan de hand is. Deze hulp kan gevonden worden bij opvoedkundige steunpunten, de opvoedtelefoon, bureau jeugzorg of een vrijgevestigd psycholoog/ pedagoog.
Literatuurlijst :
Sagasser, J. Stap voor stap groter worden: dromen, Ouders van nu, september 1999.
Sagasser, J. Dossier kinderdromen, Ouders van nu, novenber 2002
Vos de van der Hoeven, T. , Ik wil nog niet naar bed, www.opvoedadvies.nl , januari 2000
Montanus, M. Wat gaat er in dat koppie om. J/M, april 2002
Drs. T. de Vos - van der Hoeven
Dromen
Dromen zijn een essentieel onderdeel van de slaap. Het slapen verloopt in een aantal slaapcycli waarbij de diepe slaap waarin niet gedroomd wordt, wordt afgewisseld met lichte, onrustige slaap waarin gedroomd wordt. In deze fase van de slaap wordt een kind gemakkelijk wakker omdat het zich net onder het bewustzijnsniveau bevindt. De fase waarin er gedroomd wordt wordt de REM-fase genoemd waarbij de REM staat voor rapid eye movement, de snelle oogbewegingen die worden waargenomen tijdens deze fase van de slaap. De fase waarin er diep geslapen wordt heet de non-REM-fase. In deze fase is het kind rustig, koel, ademt diep en wordt moeilijk wakker. In deze fase van de slaap komen problemen als bedplassen, slaapwandelen en nachtangsten voor. Het kind slaapt dan zo diep dat het niet wakker wordt van de aandrang tot plassen of het wandelen door de kamer. In de loop van de nacht wordt de non-REM fase steeds korter en wordt er dus steeds meer gedroomd. Jonge kinderen brengen een veel groter deel van de nacht in de REM-fase door. Bij een volwassenen is ongeveer 25% van de nachtrust REM-slaap. Bij een baby is dit 60%.
Of baby's dromen is natuurlijk heel moeilijk vast te stellen omdat het kind niet zelf kan aangeven gedroomd te hebben. Maar veel ouders zullen aangeven toch wel aanwijzingen - zoals verdriet of paniek bij het wakker worden of praten in de slaap - te zien dat hun kind droomt. Sommige deskundigen zijn van mening dat baby's en dreumesen wel dromen, maar niet in de vorm van symbolische verhalen, maar meer in de vorm van basisbehoeften zoals warmte, drinken, knuffelen.
Vanaf een jaar of drie kunnen kinderen aangeven dat ze dromen en begint er ook een besef te ontstaan dat de emoties bij het wakker worden voortkomen uit een droom. Al vinden peuters het vaak nog wel moeilijk om onderscheid te maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Ook is het op deze leeftijd vaak nog moeilijk voor het kind om te vertellen waar de droom over ging. Zo ongeveer vanaf de kleuterleeftijd zien we dat kinderen hun dromen goed kunnen na vertellen.
Nachtmerries
In dromen verwerkt het kind de indrukken die het overdag heeft opgedaan. Dromen kunnen hierdoor signalen geven over het gevoelsleven van het kind. In dromen kunnen dus ook de angsten of frustraties van een kind naar buiten komen. Er is dan sprake van nachtmerries. Zo af en toe een nachtmerrie is geen reden tot zorgen. Ieder kind heeft wel eens tegenslagen of angsten, dit hoort ook bij de ontwikkeling. Er hoeft dan ook niets gedaan te worden.
Er kunnen een aantal zaken ten grondslag liggen aan een nachtmerrie. Zo kan een erg drukke dag voor nachtmerries zorgen, net als vermoeidheid en te weinig slaap. Maar ook koorts, ziekte, te veel/ te laat eten of het gebruik van medicijnen kan een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van nachtmerries. Ook kunnen nachtmerries voortkomen uit het slapen op de rug of slapen in een te warme kamer of bed.
Daarnaast kunnen emotionele problemen zorgen voor nachtmerries. In de nachtmerrie wordt een nare gebeurtenis dan verwerkt.
Ook al hoeft een nachtmerrie niet meteen te betekenen dat er iets aan de hand is, een kind kan wel last van de nachtmerries hebben en dan is het goed het kind hulp te bieden. Een kind met nachtmerries kan geholpen worden door samen met het kind dingen te bedenken waardoor de dromen weg blijven. Bijvoorbeeld 's avonds voor het slapen gaan samen alle boze dromen wegblazen of een dromenvanger (van alles kan hiervoor doorgaan) ophangen waar alle nare dromen in blijven hangen. Kinderen hebben vaak ook veel steun van een beer ter beschermen tegen de nare dromen. Het mooiste is wanneer het kind zelf iets verzint om zich te beschermen tegen de dromen, omdat het kind er juist dan in zal geloven. Door gebruik te maken van de eigen fantasie van het kind kan de angst weggenomen worden die voortkomt uit de eigen fantasie van het kind.
Een andere mogelijkheid is het kind helpen om de droom een andere wending te geven. Door te praten over de droom kan een ander einde verzonnen worden of kan een idee aangereikt worden hoe de droom anders te laten verlopen (b.v. een toverzwaard om de draak mee te verslaan).
En door overdag te praten over de dromen kan vaak ook de onderliggende angst of frustratie ontdekt worden, zodat deze aangepakt kan worden. Maar nachtmerries kunnen ook gewoon ontstaan uit de fantasie van het kind, zonder dat er een diepere betekenis is.
Bij het praten over dromen is het belangrijk vooral het kind te laten praten en geen dingen te gaan invullen voor het kind (die hond was zeker wel eng, terwijl de hond juist de steun voor het kind was in de droom). Het kind zal zich hierdoor niet begrepen voelen. Het kind is het meest geholpen bij een gesprek waarbij de ouder open vragen stelt en het gevoel van het kind helpt benoemen.
Zeggen dat het maar een droom was helpt een kind ook niet, omdat het voor het kind wel echt was en jonge kinderen ook nog moeilijk onderscheidt kunnen maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Ook bij de gewone gang van zaken bij het slapen gaan kan het een en ander gedaan worden om nachtmerries te voorkomen. Allereerst is het belangrijk dat het naar bed gaan rustig verloopt en via een vast ritueel. Wanneer er iets vervelends is gebeurd in de loop van de dag, kan het goed zijn hier voor het slapen gaan nog even over te praten, zodat het kind uiting kan geven aan zijn of haar gevoelens. Ook kan het soms helpen om samen met het kind voor het slapen gaan iets leuks te verzinnen om over te dromen.
Daarnaast kan het helpen de kamer van het kind eens goed te bekijken in het donker. Een gewone stoel kan bijvoorbeeld in het half donker een enge schaduw opleveren. Een klein lampje of de meubels een beetje anders zetten kan dan een simpele oplossing zijn voor een groot probleem voor het kind.
Het kind na een nachtmerrie in het ouderlijk bed nemen is een heel begrijpelijke reactie. Maar toch is deze af te raden, omdat het kind dan vaak daarna niet meer naar het eigen bed durft. De boodschap van de ouders is dan namelijk, bij ons ben je veiliger dan in je eigen bed. En zo kunnen slaapproblemen ontstaan.
Nachtmerries zijn een signaal
Wanneer een kind echt vaak nachtmerries heeft is dit een signaal tot alertheid bij de ouders. Veel nachtmerries zijn een signaal dat er iets is wat het kind hevig bezig houdt. Door te kijken of het gedrag van het kind overdag gewijzigd is, door te praten met het kind en na te gaan of er iets is voorgevallen kan de onderliggende reden van de nachtmerries gezocht worden. En wanneer de ouders en het kind er niet uitkomen is het goed om hulp te zoeken om dat nachtmerries een duidelijk signaal zijn dat er iets aan de hand is. Deze hulp kan gevonden worden bij opvoedkundige steunpunten, de opvoedtelefoon, bureau jeugzorg of een vrijgevestigd psycholoog/ pedagoog.
Literatuurlijst :
Sagasser, J. Stap voor stap groter worden: dromen, Ouders van nu, september 1999.
Sagasser, J. Dossier kinderdromen, Ouders van nu, novenber 2002
Vos de van der Hoeven, T. , Ik wil nog niet naar bed, www.opvoedadvies.nl , januari 2000
Montanus, M. Wat gaat er in dat koppie om. J/M, april 2002
woensdag 2 mei 2012 om 22:04
woensdag 2 mei 2012 om 22:04