Relaties
alle pijlers
Pap
donderdag 3 mei 2012 om 09:47
Goedemorgen iedereen.
Heel lang geleden dat ik hier ben geweest....
Wil dit toch even van me af schrijven...
Papa,
Toen jij en mama uit elkaar gingen was dat erg raar.
Maar na al dat geruzie hoorde jullie niet meer bij elkaar.
Om dat allemaal te horen en te zien was echt niet leuk.
Maar het maakte alles wel een stuk makkelijker, jullie breuk!
Terwijl mijn moeder zorgde voor mij en mijn zusje bouwde jij een nieuw gezin op.
Wij bleven achter en stonden niet meer voorop.
Ik heb altijd tegen jou opgekeken en vaak mijn best gedaan om je trots te maken.
Maar ondanks alles wist je me toch altijd negatief en afwijzend te raken.
Had je graag ook een keer voor mezelf willen hebben.
Vader / dochter dingen doen en elkaar liefhebben.
Maar dat zat er niet meer in. Jij had een nieuw gezin!
Die vader die ik toen gemist heb in een belangrijk deel van mijn leven.
Die hebben jouw nieuwe dochters nu wel terwijl je ons had opgegeven.
Was je maar trots op je oudste dochter. En kon je ook maar je liefde met mij delen.
Ik ben niet dom. Ik zie het wel.
Jij hebt een nieuwe gezin en jij zei jaren geleden al tegen ons ‘vaarwel’
Dochter
Heel lang geleden dat ik hier ben geweest....
Wil dit toch even van me af schrijven...
Papa,
Toen jij en mama uit elkaar gingen was dat erg raar.
Maar na al dat geruzie hoorde jullie niet meer bij elkaar.
Om dat allemaal te horen en te zien was echt niet leuk.
Maar het maakte alles wel een stuk makkelijker, jullie breuk!
Terwijl mijn moeder zorgde voor mij en mijn zusje bouwde jij een nieuw gezin op.
Wij bleven achter en stonden niet meer voorop.
Ik heb altijd tegen jou opgekeken en vaak mijn best gedaan om je trots te maken.
Maar ondanks alles wist je me toch altijd negatief en afwijzend te raken.
Had je graag ook een keer voor mezelf willen hebben.
Vader / dochter dingen doen en elkaar liefhebben.
Maar dat zat er niet meer in. Jij had een nieuw gezin!
Die vader die ik toen gemist heb in een belangrijk deel van mijn leven.
Die hebben jouw nieuwe dochters nu wel terwijl je ons had opgegeven.
Was je maar trots op je oudste dochter. En kon je ook maar je liefde met mij delen.
Ik ben niet dom. Ik zie het wel.
Jij hebt een nieuwe gezin en jij zei jaren geleden al tegen ons ‘vaarwel’
Dochter
donderdag 3 mei 2012 om 09:54
donderdag 3 mei 2012 om 10:01
Ouders zijn duidelijk ook maar mensen
die zich zelf gelukkig wensen..
soms lijkt een kind slechts middel tot geluk
en als dat niet werkt geeft de ouder geen ruk
Als pa zijn eerste leg het raam uit kegelt
is een tweede leg eenvoudig geregeld
dan kan hij als ouder toch nog gelukkig zijn !
Simpel als wat, geen centje pijn..
die zich zelf gelukkig wensen..
soms lijkt een kind slechts middel tot geluk
en als dat niet werkt geeft de ouder geen ruk
Als pa zijn eerste leg het raam uit kegelt
is een tweede leg eenvoudig geregeld
dan kan hij als ouder toch nog gelukkig zijn !
Simpel als wat, geen centje pijn..
donderdag 3 mei 2012 om 10:21
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
donderdag 3 mei 2012 om 10:31
donderdag 3 mei 2012 om 10:34
jeetje Galadriel... Ik snap het ja...quote:galadriel schreef op 03 mei 2012 @ 10:31:
Maar dan mag hij wel weten hoe jij je voelt.
Al doet hij er niets mee.
Hij mag het wel weten.
Wat een kwal hij dus is.
(je snapt waarschijnlijk dat het heel dichtbij komt bij mij, mijn vader had niet eens een nieuw gezin nodig om zich zo te gedragen)
Maar dan mag hij wel weten hoe jij je voelt.
Al doet hij er niets mee.
Hij mag het wel weten.
Wat een kwal hij dus is.
(je snapt waarschijnlijk dat het heel dichtbij komt bij mij, mijn vader had niet eens een nieuw gezin nodig om zich zo te gedragen)
donderdag 3 mei 2012 om 10:35
Toen onze dochter 7 was, zijn wij (op mijn verzoek) uit elkaar gegaan. Ook mijn ex had (ondanks zijn grote verdriet) binnen 3 maanden een nieuwe liefde. Met deze liefde kreeg hij jaren later een zoon.
Onze dochter, toen 21, had ook dat gevoel, dat ze niet meer meetelde. Maar ik heb hem gebeld met het verzoek te komen: alleen! Zij hebben het toen uitgepraat en hij zei toen tegen haar: Maar natuurlijk houd ik van je. Ik zei toen: (dat was het enige wat ik heb gezegd): Misschien moet je dat dan ook eens laten mérken...
Onze dochter, toen 21, had ook dat gevoel, dat ze niet meer meetelde. Maar ik heb hem gebeld met het verzoek te komen: alleen! Zij hebben het toen uitgepraat en hij zei toen tegen haar: Maar natuurlijk houd ik van je. Ik zei toen: (dat was het enige wat ik heb gezegd): Misschien moet je dat dan ook eens laten mérken...
donderdag 3 mei 2012 om 10:36
quote:ladyw schreef op 03 mei 2012 @ 10:21:
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Tóch doen: op neutraal terrein, alleen jij en hem!
Jij bent en blijft zijn oudste, al wil hij dat niet zien...
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Tóch doen: op neutraal terrein, alleen jij en hem!
Jij bent en blijft zijn oudste, al wil hij dat niet zien...
donderdag 3 mei 2012 om 10:37
quote:ladyw schreef op 03 mei 2012 @ 10:21:
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Ik heb zelf geen ervaring hiermee, maar ik ben single moeder en ben zo blij dat mijn ex wel een enorm goede band heeft met ons kind (ondanks 2e leg). Daarom word ik hier een beetje verdrietig van.
Jij hebt bestaansrecht, hij heeft verantwoording af te leggen over zijn gedrag tov jou. (vind ik) En daarom verdient hij om dit te lezen.
Opsturen kan natuurlijk ook. Ik kan me niet voorstellen dat iemand hierom gaat lachen, het is waarschijnlijker dat hij zich enorm zal schamen...
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Ik heb zelf geen ervaring hiermee, maar ik ben single moeder en ben zo blij dat mijn ex wel een enorm goede band heeft met ons kind (ondanks 2e leg). Daarom word ik hier een beetje verdrietig van.
Jij hebt bestaansrecht, hij heeft verantwoording af te leggen over zijn gedrag tov jou. (vind ik) En daarom verdient hij om dit te lezen.
Opsturen kan natuurlijk ook. Ik kan me niet voorstellen dat iemand hierom gaat lachen, het is waarschijnlijker dat hij zich enorm zal schamen...
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
donderdag 3 mei 2012 om 10:41
quote:ladyw schreef op 03 mei 2012 @ 10:21:
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Dan stuur je het naar zijn nieuwe vrouw en kinderen. Eens kijken of ze pa dan nog ze leuk vinden.
Ik leef met je mee Ladyw.
Nee heb ik niet laten lezen. En denk ook dat ik dat niet "durf".
Ik denk dat hij mij zal uitlachen of boos word.
Hij kan niet goed met dit soort situatie's om gaan en reageerd dan heel koud en kill.
Heb ook het gevoel dat ik geen slapende honden wil wakker maken.. Hij is gelukkig zo.... Wil hem niet dwingen om nog tijd in mij te steken?
Dan stuur je het naar zijn nieuwe vrouw en kinderen. Eens kijken of ze pa dan nog ze leuk vinden.
Ik leef met je mee Ladyw.
donderdag 3 mei 2012 om 12:09
Ik heb vaker aan mijn vader laten merken dat ik ergens mee zit.
Mijn zusje (17 jaar) wil niet eens meer naar hem toe. Ze is zijn gedrag zat.
Ik begrijp haar wel.. Maar ik kan hem op 1 of andere manier niet zomaar negeren. Ik blijf toch hopen op een vader / dochter band.
Stom eigenlijk... Want als ik goed na denk is die er nooit geweest en zal zoiets ook nooit komen.
Ik kan gewoon niet normaal communiceren met hem. Het is altijd maar lalala en ik doe het altijd fout in zijn ogen. (maar dat is denk ik een familie kwaaltje)
- Laat mijn kop te weinig zien daar.
- Doe te weinig met mijn half zusjes.
Moet ik een volwassen vent dan echt een spiegel voor gaan houden?
Gelukkig heb ik wel veel lieve mensen op me heen. Veel "papa" personen. De vriend van mijn moeder bijvoorbeeld. Een collega van mij. Ik merk ook dat veel mensen mij al snel als hun 'dochter' zien.
Mijn zusje (17 jaar) wil niet eens meer naar hem toe. Ze is zijn gedrag zat.
Ik begrijp haar wel.. Maar ik kan hem op 1 of andere manier niet zomaar negeren. Ik blijf toch hopen op een vader / dochter band.
Stom eigenlijk... Want als ik goed na denk is die er nooit geweest en zal zoiets ook nooit komen.
Ik kan gewoon niet normaal communiceren met hem. Het is altijd maar lalala en ik doe het altijd fout in zijn ogen. (maar dat is denk ik een familie kwaaltje)
- Laat mijn kop te weinig zien daar.
- Doe te weinig met mijn half zusjes.
Moet ik een volwassen vent dan echt een spiegel voor gaan houden?
Gelukkig heb ik wel veel lieve mensen op me heen. Veel "papa" personen. De vriend van mijn moeder bijvoorbeeld. Een collega van mij. Ik merk ook dat veel mensen mij al snel als hun 'dochter' zien.
donderdag 3 mei 2012 om 19:47
JA ladyw ik heb net je gedicht gelezen...en ben er stil van..ik ben zelf ook gescheiden..heb al wat oudere kinderen en ik ben zo blij dat mijn ex-alhoewel hij de kinderen1 a 2x per 2 weken ziet vanwege een andere woonplaats,
Wel de vader is die hij moet zijn voor hun hij staat altijd voor ze klaar en idd zie ik om me heen dat het ook anders kan.helaas
Toch vind ik dat je dat gedicht moet opsturen ..jij worstelt hier zo erg mee ...hetblijft aan je knagen ..ik zou het doen misschien lucht het je op....en open je er deuren mee
liefs
Wel de vader is die hij moet zijn voor hun hij staat altijd voor ze klaar en idd zie ik om me heen dat het ook anders kan.helaas
Toch vind ik dat je dat gedicht moet opsturen ..jij worstelt hier zo erg mee ...hetblijft aan je knagen ..ik zou het doen misschien lucht het je op....en open je er deuren mee
liefs
donderdag 3 mei 2012 om 19:53
quote:ladyw schreef op 03 mei 2012 @ 12:09:
Ik heb vaker aan mijn vader laten merken dat ik ergens mee zit.
Mijn zusje (17 jaar) wil niet eens meer naar hem toe. Ze is zijn gedrag zat.
Ik begrijp haar wel.. Maar ik kan hem op 1 of andere manier niet zomaar negeren. Ik blijf toch hopen op een vader / dochter band.
Stom eigenlijk... Want als ik goed na denk is die er nooit geweest en zal zoiets ook nooit komen.
Ik kan gewoon niet normaal communiceren met hem. Het is altijd maar lalala en ik doe het altijd fout in zijn ogen. (maar dat is denk ik een familie kwaaltje)
- Laat mijn kop te weinig zien daar.
- Doe te weinig met mijn half zusjes.
Moet ik een volwassen vent dan echt een spiegel voor gaan houden?
Gelukkig heb ik wel veel lieve mensen op me heen. Veel "papa" personen. De vriend van mijn moeder bijvoorbeeld. Een collega van mij. Ik merk ook dat veel mensen mij al snel als hun 'dochter' zien.
Begin zelf met duidelijke communicatie naar je vader toe. Vertel hem wat je zou willen van hem en wat het met je doet het nu niet te hebben.
Dan kan hij je vertellen wat hij wel of niet kan/ wil doen voor je.
wellicht helpt dat, zo niet is dat heel verdrietig, dan moet je helaas je verwachtingen bijstellen.
En zoeken naar een omgangsvorm waar je wel blij van wordt
Ik heb vaker aan mijn vader laten merken dat ik ergens mee zit.
Mijn zusje (17 jaar) wil niet eens meer naar hem toe. Ze is zijn gedrag zat.
Ik begrijp haar wel.. Maar ik kan hem op 1 of andere manier niet zomaar negeren. Ik blijf toch hopen op een vader / dochter band.
Stom eigenlijk... Want als ik goed na denk is die er nooit geweest en zal zoiets ook nooit komen.
Ik kan gewoon niet normaal communiceren met hem. Het is altijd maar lalala en ik doe het altijd fout in zijn ogen. (maar dat is denk ik een familie kwaaltje)
- Laat mijn kop te weinig zien daar.
- Doe te weinig met mijn half zusjes.
Moet ik een volwassen vent dan echt een spiegel voor gaan houden?
Gelukkig heb ik wel veel lieve mensen op me heen. Veel "papa" personen. De vriend van mijn moeder bijvoorbeeld. Een collega van mij. Ik merk ook dat veel mensen mij al snel als hun 'dochter' zien.
Begin zelf met duidelijke communicatie naar je vader toe. Vertel hem wat je zou willen van hem en wat het met je doet het nu niet te hebben.
Dan kan hij je vertellen wat hij wel of niet kan/ wil doen voor je.
wellicht helpt dat, zo niet is dat heel verdrietig, dan moet je helaas je verwachtingen bijstellen.
En zoeken naar een omgangsvorm waar je wel blij van wordt
donderdag 3 mei 2012 om 19:53
Ik ben van de tweede leg. Mijn vader heeft zich teruggetrokken van zijn eerste leg. Als je het mij vraagt, komt het door de pijn die hij met het eerste gezin heeft meegemaakt. Alleen maar drama. Met de tweede leg was dat compleet het tegenovergestelde, een gezellig gezinnetje. Maar aan dat drama kunnen die kinderen van de eerste leg niets doen. De moeder van de tweede leg (mijne dus) heeft geprobeerd mijn vader dichterbij zijn eerste kinderen te brengen. Maar hij heeft zich ervoor afgesloten. Zij doen zo hard hun best om zijn goedkeuring te krijgen, maar niets lukt. Het is pijnlijk om te zien. Hoe harder zij proberen, hoe harder hij afstoot. Ik heb de eerste leg geadviseerd in therapie te gaan, maar daar zijn ze bang voor. Mijn vader wil niet in therapie, omdat hij niet vindt dat er een probleem is. Hij ziet zijn eerste leg niet meer en dat vindt hij prima. En toch, zijn eerste leg, ze lijken qua karakters zo op hem. Het is net of hij een deel van zichzelf vermijdt.