Het begin van het einde...?
vrijdag 4 mei 2012 om 13:51
Bijna drie jaar zijn mijn vriend en ik nu samen, anderhalf jaar daarvan wonen we samen in een huurhuis. We zijn gelukkig en we houden veel van elkaar. En toch ben ik bang dat het binnenkort afgelopen is.
We hebben namelijk vorige week 'het' gesprek gehad over onze toekomst. We denken (nu dachten?) er namelijk over om een huis te gaan kopen samen. En dat dwingt je toch na te denken over een aantal zaken: we weten van elkaar dat we allebei niet willen trouwen. Ik heb hem in het begin van onze relatie wel eens verteld dat ik geen kinderen wil. Hij vertelde toen ook nog naar dat gevoel te neigen, maar gaf aan dat dat voor hem nog wel zou kunnen veranderen. Dat laatste is dus bij hem gebeurd. En bij mij niet.
Het doet echt ontzettend veel pijn om te weten dat onze relatie hierdoor eigenlijk geen toekomst (meer) heeft. Je kunt nog enigszins concessies doen over het aantal kinderen dat je met elkaar wil krijgen, maar dat is niet mogelijk als de een ze wel wil, en de ander niet.
Misschien denk ik er over een paar jaar anders over, maar dat kan ik niet garanderen. Dus hoe nu verder? Ik wil dat hij gelukkig is, maar ik wil zelf ook gelukkig kunnen zijn. Dat betekent dat we elkaar moeten gaan loslaten.
Ik weet niet precies wat ik met dit topic wil. Wilde het in eerste instantie eerst even van me afschrijven. Maar advies is natuurlijk altijd welkom.
We hebben namelijk vorige week 'het' gesprek gehad over onze toekomst. We denken (nu dachten?) er namelijk over om een huis te gaan kopen samen. En dat dwingt je toch na te denken over een aantal zaken: we weten van elkaar dat we allebei niet willen trouwen. Ik heb hem in het begin van onze relatie wel eens verteld dat ik geen kinderen wil. Hij vertelde toen ook nog naar dat gevoel te neigen, maar gaf aan dat dat voor hem nog wel zou kunnen veranderen. Dat laatste is dus bij hem gebeurd. En bij mij niet.
Het doet echt ontzettend veel pijn om te weten dat onze relatie hierdoor eigenlijk geen toekomst (meer) heeft. Je kunt nog enigszins concessies doen over het aantal kinderen dat je met elkaar wil krijgen, maar dat is niet mogelijk als de een ze wel wil, en de ander niet.
Misschien denk ik er over een paar jaar anders over, maar dat kan ik niet garanderen. Dus hoe nu verder? Ik wil dat hij gelukkig is, maar ik wil zelf ook gelukkig kunnen zijn. Dat betekent dat we elkaar moeten gaan loslaten.
Ik weet niet precies wat ik met dit topic wil. Wilde het in eerste instantie eerst even van me afschrijven. Maar advies is natuurlijk altijd welkom.
vrijdag 4 mei 2012 om 13:57
Dit is er echt zoeentje waar weinig over te discussieren valt. En wat nog vervelender is; soms moet je die ander in bescherming nemen voor zichzelf. Een vriend van me heeft jarenlang iets gehad met een meisje die kinderen wilde, terwijl hij dat zelf pertinent niet wil. Dan hou je iemand aan het lijntje. Ik vind het heel verstandig dat je er nu al rekening mee houdt dat het overgaat tussen jullie.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:08
@ monsterpinguin klopt, eigenlijk weten we al dat er straks geen 'wij' meer is. Maar hoe stop je met zoiets? Ik heb nog nooit met een man om een dergelijke reden gebroken. We zouden tenslotte niet uit elkaar gaan omdat we ruzie hebben of niet meer van elkaar houden
@girlinthefire zoals je hebt kunnen lezen in de eerste alinea hebben we het hier al eerder over gehad, maar is hij langzaamaan van gedachten veranderd. Je kunt wellicht begrijpen dat we het hier niet elk moment van de dag over hebben. En om je volgende vraag te beantwoorden: uiteraard hebben we het ook wel eens over het weer (net zoals ieder ander denk ik)
@girlinthefire zoals je hebt kunnen lezen in de eerste alinea hebben we het hier al eerder over gehad, maar is hij langzaamaan van gedachten veranderd. Je kunt wellicht begrijpen dat we het hier niet elk moment van de dag over hebben. En om je volgende vraag te beantwoorden: uiteraard hebben we het ook wel eens over het weer (net zoals ieder ander denk ik)
vrijdag 4 mei 2012 om 14:12
quote:iblamecoco schreef op 04 mei 2012 @ 14:08:
@ monsterpinguin klopt, eigenlijk weten we al dat er straks geen 'wij' meer is. Maar hoe stop je met zoiets? Ik heb nog nooit met een man om een dergelijke reden gebroken. We zouden tenslotte niet uit elkaar gaan omdat we ruzie hebben of niet meer van elkaar houden
@girlinthefire zoals je hebt kunnen lezen in de eerste alinea hebben we het hier al eerder over gehad, maar is hij langzaamaan van gedachten veranderd. Je kunt wellicht begrijpen dat we het hier niet elk moment van de dag over hebben. En om je volgende vraag te beantwoorden: uiteraard hebben we het ook wel eens over het weer (net zoals ieder ander denk ik)Maar hij had toch moeten aangeven dat zijn gevoelens aan het veranderen waren, juist als hij weet dat jij ze niet wil? En niet pas op het moment dat het ter sprake komt? Is hij niet eerlijk geweest tegenover jou.
@ monsterpinguin klopt, eigenlijk weten we al dat er straks geen 'wij' meer is. Maar hoe stop je met zoiets? Ik heb nog nooit met een man om een dergelijke reden gebroken. We zouden tenslotte niet uit elkaar gaan omdat we ruzie hebben of niet meer van elkaar houden
@girlinthefire zoals je hebt kunnen lezen in de eerste alinea hebben we het hier al eerder over gehad, maar is hij langzaamaan van gedachten veranderd. Je kunt wellicht begrijpen dat we het hier niet elk moment van de dag over hebben. En om je volgende vraag te beantwoorden: uiteraard hebben we het ook wel eens over het weer (net zoals ieder ander denk ik)Maar hij had toch moeten aangeven dat zijn gevoelens aan het veranderen waren, juist als hij weet dat jij ze niet wil? En niet pas op het moment dat het ter sprake komt? Is hij niet eerlijk geweest tegenover jou.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:17
quote:iblamecoco schreef op 04 mei 2012 @ 14:08:
@ yette: eind twintig (ik) en begin 30 (hij)
Jee, moeilijk hoor. Naarmate jij ouder wordt, is de kans op spontaan rammelende eierstokken natuurlijk ook kleiner.
Geeft hij zelf aan dat hij vanwege deze verschillende wensen jullie relatie zou willen beëindigen, of is dat jouw interpretatie?
@ yette: eind twintig (ik) en begin 30 (hij)
Jee, moeilijk hoor. Naarmate jij ouder wordt, is de kans op spontaan rammelende eierstokken natuurlijk ook kleiner.
Geeft hij zelf aan dat hij vanwege deze verschillende wensen jullie relatie zou willen beëindigen, of is dat jouw interpretatie?
vrijdag 4 mei 2012 om 14:19
Even belangrijk.
Geen huis kopen momenteel. Als jullie uit elkaar gaan hebben jullie samen een mega verlies.
Zeker nu er twijfel is betreffende kinderen.
Bedenk wel, kinderen zijn voor een vrouw een soort oerdrift. Dat kan je (haast) niet onderdrukken. Moet je ook niet willen. Als hij ze niet wil, hebben jullie een groot probleem.
Ook al hebben jullie het verder samen goed naar de zin. Kans is groot dat je toch voor een andere man gaat die wel open staat voor kids.
Geen huis kopen momenteel. Als jullie uit elkaar gaan hebben jullie samen een mega verlies.
Zeker nu er twijfel is betreffende kinderen.
Bedenk wel, kinderen zijn voor een vrouw een soort oerdrift. Dat kan je (haast) niet onderdrukken. Moet je ook niet willen. Als hij ze niet wil, hebben jullie een groot probleem.
Ook al hebben jullie het verder samen goed naar de zin. Kans is groot dat je toch voor een andere man gaat die wel open staat voor kids.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:21
quote:booktrance schreef op 04 mei 2012 @ 14:19:
Bedenk wel, kinderen zijn voor een vrouw een soort oerdrift. Dat kan je (haast) niet onderdrukken. Moet je ook niet willen. Als hij ze niet wil, hebben jullie een groot probleem.
Ook al hebben jullie het verder samen goed naar de zin. Kans is groot dat je toch voor een andere man gaat die wel open staat voor kids.Ehm, zij wil geen kinderen, hij wel
Bedenk wel, kinderen zijn voor een vrouw een soort oerdrift. Dat kan je (haast) niet onderdrukken. Moet je ook niet willen. Als hij ze niet wil, hebben jullie een groot probleem.
Ook al hebben jullie het verder samen goed naar de zin. Kans is groot dat je toch voor een andere man gaat die wel open staat voor kids.Ehm, zij wil geen kinderen, hij wel
vrijdag 4 mei 2012 om 14:22
een vriendin van mijn man had al 10 jaar een relatie (zij is 28) met haar vriend. In het begin wilde ze geen kinderen, maar nu wilde zij wel en hij niet. Dus heeft ze het uitgemaakt en heeft nu ondertussen een vriend die wel kinderen wil....
Dus het kan best dat je na zoveel jaar daar echt serieus over gaat praten!
Gelukkig dat mijn man en ik al vanaf het begin roepen dat we graag kinderen willen!
Ik wens je succes!!!
Dus het kan best dat je na zoveel jaar daar echt serieus over gaat praten!
Gelukkig dat mijn man en ik al vanaf het begin roepen dat we graag kinderen willen!
Ik wens je succes!!!
vrijdag 4 mei 2012 om 14:27
@girlinthefire ik neem hem dat niet kwalijk. Bij mij staat mijn gevoel daarover al heel lang vast. En bij hem stond dat niet vast. Hij stelde een tijdje geleden voor om samen de stap te nemen een huis te kopen, waarop ik aangaf dat vóór we zouden besluiten om daadwerkelijk die stap te zetten, we echt nog eens moesten nadenken over een aantal dingen. Ik ben met zulke zaken ook niet dagelijks bezig. Maar misschien hebben we allebei ook wel onbewust onze koppen in het zand gestoken
vrijdag 4 mei 2012 om 14:32
@yvette ik heb gisteren zelf naar hem uitgesproken dat ik bang ben dat het daarom het begin van het eind is en hij is daar ook bang voor
@booktrance ik snap wat je bedoelt, in deze situatie zou ik ook echt geen huis kopen. Althans, niet samen. Nu moet ik ineens gaan denken over kopen van een huis in mijn eentje. En dat voelt echt heel gek.
@Francisca21 gelukkig dat jullie het daar inderdaad vanaf het begin over eens waren. Maakt het een stuk makkelijker
. Dankjewel voor de succeswens!
@booktrance ik snap wat je bedoelt, in deze situatie zou ik ook echt geen huis kopen. Althans, niet samen. Nu moet ik ineens gaan denken over kopen van een huis in mijn eentje. En dat voelt echt heel gek.
@Francisca21 gelukkig dat jullie het daar inderdaad vanaf het begin over eens waren. Maakt het een stuk makkelijker
vrijdag 4 mei 2012 om 14:32
ik wilde ook geen kinderen, ex perse wel. maar ondanks dat bij elkaar gebleven want ex vond onze leuke relatie veel belangrijker dan zijn kinderwens.
intussen het het mijn ex ipv vriend dus niet meer belangrijk
ik zou echt niet vanwege dit uit elkaar gaan, alleen als hij dat wil. Waarom zou je je leuke relatie afbreken door zo'n verschil van mening?
intussen het het mijn ex ipv vriend dus niet meer belangrijk
ik zou echt niet vanwege dit uit elkaar gaan, alleen als hij dat wil. Waarom zou je je leuke relatie afbreken door zo'n verschil van mening?
vrijdag 4 mei 2012 om 14:34
Ik snap heel goed dat je hier "nu pas" achter komt als je er echt niet mee bezig bent. Bij ons kwam het ook pas enkele jaren in de relatie aan het licht dat mijn vriend wil graag een kind zou willen, en ik tot op heden nog steeds niet.
We hebben afgesproken dat, wanneer zijn kinderwens echt sterk wordt maar ik hierin nog steeds niet in mee kan gaan, het einde relatie is en dat hij dan een partner zoekt die wel graag kinderen wil. Relaties eindigen niet alleen door ruzie of gebrek aan liefde, het is juist uit liefde voor elkaar dat het bij ons zou eindigen, want we gunnen elkaar al het geluk in de wereld, ook al is dat met een ander.
TO, de bal ligt eerlijk gezegd in zijn kamp nu. Jij hebt aangegeven nog steeds niet te willen, misschien verandert het, misschien niet. Het is aan hem om die beslissing te maken of hij met die "misschien" kan leven of niet.
We hebben afgesproken dat, wanneer zijn kinderwens echt sterk wordt maar ik hierin nog steeds niet in mee kan gaan, het einde relatie is en dat hij dan een partner zoekt die wel graag kinderen wil. Relaties eindigen niet alleen door ruzie of gebrek aan liefde, het is juist uit liefde voor elkaar dat het bij ons zou eindigen, want we gunnen elkaar al het geluk in de wereld, ook al is dat met een ander.
TO, de bal ligt eerlijk gezegd in zijn kamp nu. Jij hebt aangegeven nog steeds niet te willen, misschien verandert het, misschien niet. Het is aan hem om die beslissing te maken of hij met die "misschien" kan leven of niet.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:36
quote:koekie1980 schreef op 04 mei 2012 @ 14:33:
en je mening kan veranderen. ik wil ook nu geen kinderen, ben 31.
maar wie weet komt die kriebel bij ons volgend jaar wel, en dan? Ben je weer alleen.... zou zonde zijn....Inderdaad, stel je wil over een paar jaar ineens wel kinderen. Kan gebeuren toch?
en je mening kan veranderen. ik wil ook nu geen kinderen, ben 31.
maar wie weet komt die kriebel bij ons volgend jaar wel, en dan? Ben je weer alleen.... zou zonde zijn....Inderdaad, stel je wil over een paar jaar ineens wel kinderen. Kan gebeuren toch?
vrijdag 4 mei 2012 om 14:41
@koekie1980 ik sta er ook half zo in: waarom iets 'kapot' maken dat goed is? Maar voor hetzelfde geld zijn we een paar jaar verder, is hij halverwege dertig, wil ik nog geen kinderen, en hij wel. Dan heb ik het gevoel dat ik hem aan het lijntje heb gehouden. Ik herken me erg in wat fru1t3lla zegt: ook bij ons zou het uit liefde eindigen, we gunnen elkaar het geluk, ook al is dat met een ander. Hoewel die laatste gedachte nu wel erg veel pijn doet, maar dat komt omdat alles ineens in een stroomversnelling lijkt te raken.
Het is niet dat mijn vriend op dit moment kinderen wil. Sterker nog; dat wil hij niet. Maar hij ziet zichzelf over/ binnen een paar jaar wel vader worden. En ik wil en kan hem dat ook niet ontnemen.
Het is niet dat mijn vriend op dit moment kinderen wil. Sterker nog; dat wil hij niet. Maar hij ziet zichzelf over/ binnen een paar jaar wel vader worden. En ik wil en kan hem dat ook niet ontnemen.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:42
quote:koekie1980 schreef op 04 mei 2012 @ 14:33:
en je mening kan veranderen. ik wil ook nu geen kinderen, ben 31.
maar wie weet komt die kriebel bij ons volgend jaar wel, en dan? Ben je weer alleen.... zou zonde zijn....Maar, je kan toch niet blijven wachten op een kriebel die misschien / waarschijnlijk niet komt? Ik heb zelf vanaf mijn 16e gezegd dat ik geen kinderen wil. Destijds dacht ik nog 'Dat komt misschien nog wel', maar als je er al jaren van overtuigd bent dat je geen kinderen wil, dan is de kans dat je het alsnog wil nogal klein.
en je mening kan veranderen. ik wil ook nu geen kinderen, ben 31.
maar wie weet komt die kriebel bij ons volgend jaar wel, en dan? Ben je weer alleen.... zou zonde zijn....Maar, je kan toch niet blijven wachten op een kriebel die misschien / waarschijnlijk niet komt? Ik heb zelf vanaf mijn 16e gezegd dat ik geen kinderen wil. Destijds dacht ik nog 'Dat komt misschien nog wel', maar als je er al jaren van overtuigd bent dat je geen kinderen wil, dan is de kans dat je het alsnog wil nogal klein.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:43
Mijn vriend wilde in eerste instantie ook geen kinderen, na twee jaar wilde hij misschien kinderen en laatst zei hij dat hij ooit kinderen met me wil... Ik blij dat ik het niet direct heb uitgemaakt
Moet ik er wel bij zeggen dat ik er ook serieus over na heb gedacht geen kinderen te krijgen, ik heb mijn vriend er nooit voor willen verlaten in ieder geval.
Moet ik er wel bij zeggen dat ik er ook serieus over na heb gedacht geen kinderen te krijgen, ik heb mijn vriend er nooit voor willen verlaten in ieder geval.
vrijdag 4 mei 2012 om 14:44
quote:jufdoortje schreef op 04 mei 2012 @ 14:38:
Pff..snap dat nooit. .....
Ik heb zelf kinderen, maar dat je kinderwens zo sterk is dat je daarvoor de liefde van je leven laat gaan?(whatever of je nou een vrouw of man bent)
Zonder kinderen is het leven OOK heel leuk, denk ik dan.Het leven zonder een man of vrouw is OOK heel leuk hoor! Als hij graag kinderen wil en het daarvoor over heeft, dat de relatie eindigt dan kan dat toch ook? Hij bepaalt toch zelf hoe sterk zijn kinderwens is. Ik denk dat hij er spijt van blijft houden als hij om haar geen kinderen krijgt, terwijl hij dat wel heel graag wil. Nu heeft hij gelukkig nog genoeg jaar om na te denken en keuzes te maken.
Pff..snap dat nooit. .....
Ik heb zelf kinderen, maar dat je kinderwens zo sterk is dat je daarvoor de liefde van je leven laat gaan?(whatever of je nou een vrouw of man bent)
Zonder kinderen is het leven OOK heel leuk, denk ik dan.Het leven zonder een man of vrouw is OOK heel leuk hoor! Als hij graag kinderen wil en het daarvoor over heeft, dat de relatie eindigt dan kan dat toch ook? Hij bepaalt toch zelf hoe sterk zijn kinderwens is. Ik denk dat hij er spijt van blijft houden als hij om haar geen kinderen krijgt, terwijl hij dat wel heel graag wil. Nu heeft hij gelukkig nog genoeg jaar om na te denken en keuzes te maken.