Gezondheid
alle pijlers
galwegkanker
zondag 11 september 2011 om 16:29
zondag 20 mei 2012 om 00:49
Sterkte ikbenevelyn! Ik denk dat je moeder er nu niet meer is. Eigenlijk hoop ik dat voor jullie. Dat laatste stuk kan zo slopend zijn en is geen menswaardig leven meer. Ik wens je veel kracht en sterkte toe voor de komende dagen want er komt nu waarschijnlijk heel erg veel geregel op je af. En een grote knuffel voor je, ik krijg dat met mobiel forummen niet voor elkaar!
zondag 20 mei 2012 om 07:46
ik ben er trouwens alsnog terug naar toe gegaan,
ik was thuis maar ik zat echt niet lekker ik moest gewoon terug
het is angstaanjagend geweest maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb omdat mama alles voor mij deed
zij stond mij bij in alles waar ik door heen ging,
dat wou ik nu ook voor haar doen
ik was thuis maar ik zat echt niet lekker ik moest gewoon terug
het is angstaanjagend geweest maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb omdat mama alles voor mij deed
zij stond mij bij in alles waar ik door heen ging,
dat wou ik nu ook voor haar doen
zondag 20 mei 2012 om 21:42
Gecondoleerd evelyn! Wil je vertellen wat er zo angstaanjagend was? Of praat je daar liever niet over?
Ik vind het dapper van je dat je erbij was. Je bent een geweldige dochter voor je moeder!
En nog een troostgedichtje dat mij veel troost heeft gegeven:
Ik heb mijn moeder niet verloren
Daarvoor gaf ze mij te veel
Wat zij me zegt, dat blijf ik horen
Van wie zij is, ben ik een deel
Ik kom haar overal nog tegen
In wat ik doe en wat ik laat
Ze is en blijft voor mij een zegen
Waarvan het spoor steeds verder gaat
Ik vind het dapper van je dat je erbij was. Je bent een geweldige dochter voor je moeder!
En nog een troostgedichtje dat mij veel troost heeft gegeven:
Ik heb mijn moeder niet verloren
Daarvoor gaf ze mij te veel
Wat zij me zegt, dat blijf ik horen
Van wie zij is, ben ik een deel
Ik kom haar overal nog tegen
In wat ik doe en wat ik laat
Ze is en blijft voor mij een zegen
Waarvan het spoor steeds verder gaat
zondag 20 mei 2012 om 22:46
evelyn,gecondoleerd met het verlies van je moeder!Al klinkt het
misschien raar maar ze hoeft niet meer te lijden en heeft haar rust
gevonden.Ik weet nog precies toen mijn vriend en ik s'nachts bij
mijn schoonouders arriverden dat mijn schoonmoeder zei dat ze
opgelucht was.Het was ook geen menswaardig leven meer.We
missen hem ontzettend en denken iedere dag aan hem.Heel veel
sterkte voor de komende tijd.
Een klein gedicht dat op de rouwkaart van mijn schoonpa stond:
Alles is veranderlijk
niets is blijvend
Enkel nog herinneringen
en deze zijn mooi
misschien raar maar ze hoeft niet meer te lijden en heeft haar rust
gevonden.Ik weet nog precies toen mijn vriend en ik s'nachts bij
mijn schoonouders arriverden dat mijn schoonmoeder zei dat ze
opgelucht was.Het was ook geen menswaardig leven meer.We
missen hem ontzettend en denken iedere dag aan hem.Heel veel
sterkte voor de komende tijd.
Een klein gedicht dat op de rouwkaart van mijn schoonpa stond:
Alles is veranderlijk
niets is blijvend
Enkel nog herinneringen
en deze zijn mooi
dinsdag 22 mei 2012 om 15:13
zo nu eindelijk weer even tijd ,
met nadruk op even want straks moet ik weer naar het rouwcentrum.
iedereen heel erg bedankt voor alles,
alle lieve reacties en condoleances
@pyridine mijn mond viel open toen ik jouw gedichtje las,
ik heb de avond na haar sterven vanalles op papier gezet,
zingen en liedjes schrijven was mijn moeders talent en lust en leven,
en toevallig heb die ik allen geerft ,
ik heb 2 liedjes geschreven en een gedicht,
die laatste leek heel erg veel op die van jou.
@pyridine ik vond het angstaanjagend omdat ze ineens enorme kreten uit stootte en ik schrik echt niet zomaar en ben absoluut niet bang aan gelegd
er zijn bizarre dingen voorgevallen die middag voor ze ging
een kennis luisterde muziek en het lievelingslied van mijn moeder kwam voorbij en hij wist dat niet maar moest wel aan haar denken,
toen hij langs wou komen hoorde hij van ons dat ze niet meer leefde.
ikzelf heb met mijn zus nog een lied gezongen waarin de zin "het is bijna avond blijf bij mij" voorkwam,
die avond is ze gestorven
ik weet dat mensen het goed bedoelen maar er zijn er waarbij ik niet weet wat ik terug moet zeggen,
dingen zeggen als bijv. en heb je het al verwerkt?
of, oh wat vreselijk nu heb je geen moeder meer!
ik heb nog wel een moeder hoor , ze is alleen niet lichamelijk hier maar ze is nog wel mijn moeder hoor.
en mensen die mij even uit gaan leggen hoe ik moet rouwen
en wat voelen moet
er zijn ook mensen die lijken wel bang voor rouwende mensen
en de roddeltantes
vreselijk
ik heb er vrede mee omdat mama er vrede mee had/heeft
en omdat ik weet dat ze veilig is en geen pijn verdriet en zorgen meer heeft
omdat ze in de hemel is
maar dat wil niet zeggen dat ik geen verdriet heb,
in tegendeel , ik word gek van verdriet , en daar is maar een reden voor en dat is omdat ik haar vreselijk mis en ga missen
ik hou zoveel van haar!
en ik mis haar zo erg!
het mooie is dat ik haar voel,
bij alles wat ik doe
en als ik me afvraag, wat zou mama nou gezegd hebben?
dan hoor ik het haar al zeggen ,
zij zal mijn hele leven bij mij zijn en haar wijsheid en alle positieve dingen zal ik doorgeven en naleven
zij zal in mij en mijn dochter voortleven
ze ligt in rust en vrede
dat kun je zo zien
god wat mis ik haar
met nadruk op even want straks moet ik weer naar het rouwcentrum.
iedereen heel erg bedankt voor alles,
alle lieve reacties en condoleances
@pyridine mijn mond viel open toen ik jouw gedichtje las,
ik heb de avond na haar sterven vanalles op papier gezet,
zingen en liedjes schrijven was mijn moeders talent en lust en leven,
en toevallig heb die ik allen geerft ,
ik heb 2 liedjes geschreven en een gedicht,
die laatste leek heel erg veel op die van jou.
@pyridine ik vond het angstaanjagend omdat ze ineens enorme kreten uit stootte en ik schrik echt niet zomaar en ben absoluut niet bang aan gelegd
er zijn bizarre dingen voorgevallen die middag voor ze ging
een kennis luisterde muziek en het lievelingslied van mijn moeder kwam voorbij en hij wist dat niet maar moest wel aan haar denken,
toen hij langs wou komen hoorde hij van ons dat ze niet meer leefde.
ikzelf heb met mijn zus nog een lied gezongen waarin de zin "het is bijna avond blijf bij mij" voorkwam,
die avond is ze gestorven
ik weet dat mensen het goed bedoelen maar er zijn er waarbij ik niet weet wat ik terug moet zeggen,
dingen zeggen als bijv. en heb je het al verwerkt?
of, oh wat vreselijk nu heb je geen moeder meer!
ik heb nog wel een moeder hoor , ze is alleen niet lichamelijk hier maar ze is nog wel mijn moeder hoor.
en mensen die mij even uit gaan leggen hoe ik moet rouwen
en wat voelen moet
er zijn ook mensen die lijken wel bang voor rouwende mensen
en de roddeltantes
vreselijk
ik heb er vrede mee omdat mama er vrede mee had/heeft
en omdat ik weet dat ze veilig is en geen pijn verdriet en zorgen meer heeft
omdat ze in de hemel is
maar dat wil niet zeggen dat ik geen verdriet heb,
in tegendeel , ik word gek van verdriet , en daar is maar een reden voor en dat is omdat ik haar vreselijk mis en ga missen
ik hou zoveel van haar!
en ik mis haar zo erg!
het mooie is dat ik haar voel,
bij alles wat ik doe
en als ik me afvraag, wat zou mama nou gezegd hebben?
dan hoor ik het haar al zeggen ,
zij zal mijn hele leven bij mij zijn en haar wijsheid en alle positieve dingen zal ik doorgeven en naleven
zij zal in mij en mijn dochter voortleven
ze ligt in rust en vrede
dat kun je zo zien
god wat mis ik haar
dinsdag 22 mei 2012 om 21:27
Je schrijft zeker mooi evelyn!
En laat mensen maar praten. Probeer het te zien als meeleven en let maar niet op de inhoud. Als het je lukt.
Een nadeel van je ouders vroeg verliezen, los van je grote verdriet natuurlijk, is dat veel mensen in je omgeving totaal geen idee hebben van hoe het is. In onze maatschappij is weinig plaats voor rouw en dus is het onbekend. En dan zeggen mensen rare dingen. Maar ze proberen wel hun medeleven en interesse te tonen en ontlopen je niet, hoe onhandig de reacties soms ook zijn.
Al sta ik wel te kijken van de vraag of je het al verwerkt hebt. Ik weet dat mensen daar vaak te licht over denken. Het is een proces van jaren, met vallen en opstaan. Maar hoe iemand in zijn hoofd haalt dat je met een dag of 2 wel klaar bent?!
En laat mensen maar praten. Probeer het te zien als meeleven en let maar niet op de inhoud. Als het je lukt.
Een nadeel van je ouders vroeg verliezen, los van je grote verdriet natuurlijk, is dat veel mensen in je omgeving totaal geen idee hebben van hoe het is. In onze maatschappij is weinig plaats voor rouw en dus is het onbekend. En dan zeggen mensen rare dingen. Maar ze proberen wel hun medeleven en interesse te tonen en ontlopen je niet, hoe onhandig de reacties soms ook zijn.
Al sta ik wel te kijken van de vraag of je het al verwerkt hebt. Ik weet dat mensen daar vaak te licht over denken. Het is een proces van jaren, met vallen en opstaan. Maar hoe iemand in zijn hoofd haalt dat je met een dag of 2 wel klaar bent?!
woensdag 23 mei 2012 om 17:22
Wat heb jij het mooi omschreven,precies zoals ik het ook voel.Ik
herken hier een hoop dingen in.Hoewel het al een jaar en 1 week
geleden is en wij er goed mee omgaan missen wij mijn schoonpa
alsnog.Soms sta ik voor zijn foto en praat tegen hem,bedankt hem
voor de mooie tijd.Soms vraag ik ook aan hem wat ik in een
bepaalde situatie moet gaan doen en dan is het net alsof hij
antwoord geeft en ik luister naar hem.
Voor mij is het net zoals voor jou niet ''ik heb geen schoonvader
meer'' maar hij is er nog wel,al dan op een andere manier,we gaan
hem echt niet buitensluiten.Al is hij er lichamelijk niet meer,zoals
je het ook al zegt,zo is hij nog steeds mijn schoonvader.Ik begrijp
precies wat je voelt.
Wat zijn kreten?(Bij deze dan,ben geen Nederlandse en ken dit
woord niet).
Ook ik voelde bepaalde dingen die nacht dat mijn schoonpa
overleed.Het mobiel van mijn vriend maakte een geluid (hetzelfde
geluid als je hem dicht-en openklappt),zijn mobiel stond aan maar
geen van beiden hebben wij hem aangeraakt.Een half uur later ging hij af...het zal wel het moment van overlijden zijn geweest.
Mensen bedoelen het inderdaad goed maar kan me ook voorstellen dat bepaalde dingen je raken.Zo kreeg ik eens 2 maanden na het overlijden van mijn schoonpa te horen op een ander forum dat ik mijn topic moest sluiten omdat mijn schoonpa
toch al zo lang dood was of iemand anders in mijn omgeving zei
dat ik na 3 maandne moest stoppen met rouwen.Na beide opmerkingen heb ik tranen met tuiten gehuild.Juist in het begin
was ik nog zo kwetsbaar omdat het besef langzaam tot me doordrong.Dus ik snap helemaal wat je voelt.
En je mag verdriet hebben.Dat hoort bij de verwerking.Rouwen is
belangrijk en iedereen op zijn manier.Daar zijn geen regels voor.
Nog veel sterkte voor de komende tijd!!!
Wat je schrijft is zoherkenbaar.
Ik zal even een gedicht plaatsen dat ik tijdens de uitvaart van mijn
schoonvader samen met vriend heb voorgelezen(barste in huilen uit toen ik het vorlas).
Voor onze Pa
Je was voor ons een bijzonder mens.
Liefdevol en zorgzaam ging je door het leven.
Altijd stond je voor ons klaar
en hebt daarbij zoveel gegeven.
We zijn ontzettend trots op je.
Dapper ging je de strijd aan.
Met veel vechtlust heb je gestreden
maar moest uiteindelijk toch gaan.
Al uit het leven maar niet uit ons hart
heb jij je rust gevonden.
Je laatste reis heb je nu gemaakt
waarbij wij je helaas niet tegenhouden konden.
Je bent nu een ster in de hemel
en zal met ons door het leven gaan.
Je stralen geven ons daarbij de kracht.
Zo kunnen we samen de hele wereld aan.
We zullen naar je zwaaien
en daarbij je liefde en warmte voelen.
Dat geeft ons moed en troost
voor onze eigen levensdoelen.
We blijven je herinneren
als een man vol liefde en kracht.
Voor altijd een plek in ons hart,
dag lieve Pa,rust nu zacht!
dinsdag 29 mei 2012 om 19:49
@geraldine kreten, ehm, heel hard roepen zonder woorden?
ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen,
dan schrijf je heel goed hoor , als je geen nederlandse bent!
echt knap!
@geraldine je hebt op mijn andere topic ook gereageerd,
hoe het gaat?
ik weet het niet
het is zo eenzaam , in elk geval zo voelt het
ik ben nu wel wat rustiger maar ik heb nog regelmatig buien,
dat ik niet weet waar ik het zoeken moet zegmaar en dat ik dan zwelg in het waarom zij en waarom zo vroeg
ik heb gisteren nog bloemen gebracht naar haar graf en dan zit alles zo hoog en zo diep,
het lukt me dan niet om weg te gaan,
ik doe het wel maar ik vind het zo vreselijk moeilijk
het is er ook heel fijn ,
klinkt misschien vreemd,
maar ze ligt op zo`n mooie plaats,
ivm herkenning even geen details maar de natuur om haar graf en de dieren,
dat had ze prachtig gevonden.
ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen,
dan schrijf je heel goed hoor , als je geen nederlandse bent!
echt knap!
@geraldine je hebt op mijn andere topic ook gereageerd,
hoe het gaat?
ik weet het niet
het is zo eenzaam , in elk geval zo voelt het
ik ben nu wel wat rustiger maar ik heb nog regelmatig buien,
dat ik niet weet waar ik het zoeken moet zegmaar en dat ik dan zwelg in het waarom zij en waarom zo vroeg
ik heb gisteren nog bloemen gebracht naar haar graf en dan zit alles zo hoog en zo diep,
het lukt me dan niet om weg te gaan,
ik doe het wel maar ik vind het zo vreselijk moeilijk
het is er ook heel fijn ,
klinkt misschien vreemd,
maar ze ligt op zo`n mooie plaats,
ivm herkenning even geen details maar de natuur om haar graf en de dieren,
dat had ze prachtig gevonden.
dinsdag 29 mei 2012 om 22:19
Lieve Evelyn, ik wens je ontzettend veel sterkte toe voor de komende tijd. 
Met mijn vader gaat het nu langzaam achteruit, hij is sinds afgelopen december uitbehandeld. Hij is bijna altijd moe, wordt steeds vergeetachtiger, zijn handen trillen en is heel erg in de war.
Ik denk dus aan je en wens je naast veel sterkte heel veel liefde toe.
Met mijn vader gaat het nu langzaam achteruit, hij is sinds afgelopen december uitbehandeld. Hij is bijna altijd moe, wordt steeds vergeetachtiger, zijn handen trillen en is heel erg in de war.
Ik denk dus aan je en wens je naast veel sterkte heel veel liefde toe.
donderdag 31 mei 2012 om 07:08
pyridine hoe moet mijn moeder nou pijn hebben gehad die vrouw zat onder de morfine die voelde echt niets meer hoor
mensen die aan het doodgaan zijn doen dat wel vaker voor ze hun laatste adem uitblazen ,
HA heeft gezegd dat ze dan nog wat roepen
ik kan me er wel iets bij voorstellen denk ik,
ik geloof dat een lichaam omhulsel is van de ziel zegmaar,
en dat toen mijn moeder aan het doodgaan was haar ziel loskwam van haar lichaam ,
je zag het ook ,
ze was een aantal minuten met ademen gestopt en ineens knalde haar borstkas omhoog en explodeerde als het ware haar laatste adem uit haar
ik weet niet of je kinderen hebt en of je dan via de natuurlijke weg bent bevallen
ik wel en tijdens het persen had ik ook zoiets ,
door alle kracht die ik zette kwam er een enorm geluid uit mijn longen erachteraan
ik weet niet hoe ik het nou moet omschrijven en of jullie de omschrijving die ik heb gegeven een beetje snappen
mensen die aan het doodgaan zijn doen dat wel vaker voor ze hun laatste adem uitblazen ,
HA heeft gezegd dat ze dan nog wat roepen
ik kan me er wel iets bij voorstellen denk ik,
ik geloof dat een lichaam omhulsel is van de ziel zegmaar,
en dat toen mijn moeder aan het doodgaan was haar ziel loskwam van haar lichaam ,
je zag het ook ,
ze was een aantal minuten met ademen gestopt en ineens knalde haar borstkas omhoog en explodeerde als het ware haar laatste adem uit haar
ik weet niet of je kinderen hebt en of je dan via de natuurlijke weg bent bevallen
ik wel en tijdens het persen had ik ook zoiets ,
door alle kracht die ik zette kwam er een enorm geluid uit mijn longen erachteraan
ik weet niet hoe ik het nou moet omschrijven en of jullie de omschrijving die ik heb gegeven een beetje snappen
donderdag 31 mei 2012 om 17:10
Het kan zijn dat ze geen pijn meer voelde evelyn, sorry. Ik hoor van veel mensen dat ze op het laatst wel pijn voelen. Maar het kan inderdaad ook iets anders zijn geweest.
Bij mijn vader ging het heel anders. Die ademde steeds minder, bijna onmerkbaar zacht, tot het uiteindelijk helemaal ophield. Er was helemaal geen duidelijke overgang.
Bij mijn vader ging het heel anders. Die ademde steeds minder, bijna onmerkbaar zacht, tot het uiteindelijk helemaal ophield. Er was helemaal geen duidelijke overgang.
vrijdag 1 juni 2012 om 22:34
Bedankt voor je uitleg over kreten!Ik kon het woord inderdaad niet.
En het is gewoon heel normaal dat jij je buien hebt en dat je haar
vreselijk misst.Het eerste jaar is het moeilijkste,herkenbaar,de
eerste verjaardag zonder schoonpa,de eerste kerst etc...Het is
inderdaad niet eerlijk.Ik zou het iedereen gunnen om gezond de 105 te halen.Helemaal mee eens!Ik leef met je mee.
vrijdag 1 juni 2012 om 22:35
Sterkte meid en een dikke knuf!Ik weet wat je meemaakt.:
Lieve Evelyn, ik wens je ontzettend veel sterkte toe voor de komende tijd.
Met mijn vader gaat het nu langzaam achteruit, hij is sinds afgelopen december uitbehandeld. Hij is bijna altijd moe, wordt steeds vergeetachtiger, zijn handen trillen en is heel erg in de war.
Ik denk dus aan je en wens je naast veel sterkte heel veel liefde toe.