Gezondheid
alle pijlers
galwegkanker
zondag 11 september 2011 om 16:29
zaterdag 11 augustus 2012 om 23:42
Mijn lieve, goedlachse vader is gisteren om even over 19.00 uur overleden. Hij had geen pijn en lag al te slapen door de druppels die hij toegediend kreeg. Ik was nog even daarvoor bij hem en was al zo blij dat hij geen pijn had.
Ik was nog geen half uur thuis. Ik was zo bang dat het zou gebeuren als ik er niet dichtbij was.
En het was gisteren tevens zijn vaders 100ste verjaardag en ik had al een voorgevoel dat het op die dag wel zou kunnen eindigen voor hem.
Ik voel me zo ellendig. Het valt met geen pen te beschrijven. Zijn gulle schaterlach, hoe hij altijd intens kon genieten van een goed concert of een wandeling over de boulevard (wat ik ook altijd doe), hoe hij stiekem uit de koelkast snoepte toen hij moest lijnen, of mij zat te treiteren in de wachtkamer bij de tandarts. En als hij een knuffel gaf, voelde je dat ook altijd, zo stevig.
Kanker heeft mijn vader van me/ons gestolen.
Ik mis hem nu zo verschrikkelijk.
Ik was nog geen half uur thuis. Ik was zo bang dat het zou gebeuren als ik er niet dichtbij was.
En het was gisteren tevens zijn vaders 100ste verjaardag en ik had al een voorgevoel dat het op die dag wel zou kunnen eindigen voor hem.
Ik voel me zo ellendig. Het valt met geen pen te beschrijven. Zijn gulle schaterlach, hoe hij altijd intens kon genieten van een goed concert of een wandeling over de boulevard (wat ik ook altijd doe), hoe hij stiekem uit de koelkast snoepte toen hij moest lijnen, of mij zat te treiteren in de wachtkamer bij de tandarts. En als hij een knuffel gaf, voelde je dat ook altijd, zo stevig.
Kanker heeft mijn vader van me/ons gestolen.
Ik mis hem nu zo verschrikkelijk.
zaterdag 11 augustus 2012 om 23:48
Gecondoleerd Jolieh. De aankomende dagen word je geleefd. Het is een kermis die los barst. Laat het maar over je komen. Volg je hart, je gevoel en doe waarvan je denkt dat nodig is en goed voelt. Kijk of je tussen de bedrijvigheid door momenten voor jezelf kan vinden.
Put troost uit het feit dat je vader niets meer voelt nu. Geen pijn, geen angst, geen verdriet. Ontzettend veel sterkte. In je hart is hij er altijd. Hou je taai. Je bent sterker dan je denkt!
Put troost uit het feit dat je vader niets meer voelt nu. Geen pijn, geen angst, geen verdriet. Ontzettend veel sterkte. In je hart is hij er altijd. Hou je taai. Je bent sterker dan je denkt!
maandag 13 augustus 2012 om 22:26
quote:Jolieh1981 schreef op 11 augustus 2012 @ 23:42:
Mijn lieve, goedlachse vader is gisteren om even over 19.00 uur overleden. Hij had geen pijn en lag al te slapen door de druppels die hij toegediend kreeg. Ik was nog even daarvoor bij hem en was al zo blij dat hij geen pijn had.
Ik was nog geen half uur thuis. Ik was zo bang dat het zou gebeuren als ik er niet dichtbij was.
En het was gisteren tevens zijn vaders 100ste verjaardag en ik had al een voorgevoel dat het op die dag wel zou kunnen eindigen voor hem.
Ik voel me zo ellendig. Het valt met geen pen te beschrijven. Zijn gulle schaterlach, hoe hij altijd intens kon genieten van een goed concert of een wandeling over de boulevard (wat ik ook altijd doe), hoe hij stiekem uit de koelkast snoepte toen hij moest lijnen, of mij zat te treiteren in de wachtkamer bij de tandarts. En als hij een knuffel gaf, voelde je dat ook altijd, zo stevig.
Kanker heeft mijn vader van me/ons gestolen.
Ik mis hem nu zo verschrikkelijk.
Jolieh,heel veel sterkte toegewenst!Ik heb alles zitten lezen.Erg
heftig en ik vind ook dat ze begrip moeten tonen op je werk als jij
het moeilijk hebt.Ik kan me voorstellen dat jij je vader mist.Al die
herinneringen die je aan hem hebt,zoveel mooie,maar ook het
gemis.Dat heb ik ook met mijn schoonvader.Ik denk aan je en leef met je mee.Ik heb een vraag,je zegt dat je opa die dag 100 werd?Leeft hij nog of heb ik dat fout gelezen?Veel sterkte met alles meid!
Mijn lieve, goedlachse vader is gisteren om even over 19.00 uur overleden. Hij had geen pijn en lag al te slapen door de druppels die hij toegediend kreeg. Ik was nog even daarvoor bij hem en was al zo blij dat hij geen pijn had.
Ik was nog geen half uur thuis. Ik was zo bang dat het zou gebeuren als ik er niet dichtbij was.
En het was gisteren tevens zijn vaders 100ste verjaardag en ik had al een voorgevoel dat het op die dag wel zou kunnen eindigen voor hem.
Ik voel me zo ellendig. Het valt met geen pen te beschrijven. Zijn gulle schaterlach, hoe hij altijd intens kon genieten van een goed concert of een wandeling over de boulevard (wat ik ook altijd doe), hoe hij stiekem uit de koelkast snoepte toen hij moest lijnen, of mij zat te treiteren in de wachtkamer bij de tandarts. En als hij een knuffel gaf, voelde je dat ook altijd, zo stevig.
Kanker heeft mijn vader van me/ons gestolen.
Ik mis hem nu zo verschrikkelijk.
Jolieh,heel veel sterkte toegewenst!Ik heb alles zitten lezen.Erg
heftig en ik vind ook dat ze begrip moeten tonen op je werk als jij
het moeilijk hebt.Ik kan me voorstellen dat jij je vader mist.Al die
herinneringen die je aan hem hebt,zoveel mooie,maar ook het
gemis.Dat heb ik ook met mijn schoonvader.Ik denk aan je en leef met je mee.Ik heb een vraag,je zegt dat je opa die dag 100 werd?Leeft hij nog of heb ik dat fout gelezen?Veel sterkte met alles meid!
dinsdag 14 augustus 2012 om 00:20
Als mijn opa nog had geleefd had hij die dag 100 geworden. Dus nu grappen we dat hij met zijn vader zijn verjaardag aan het vieren is.
Maar het gemis is echt verschrikkelijk. De leegte die hij achterlaat. We wonen in een dorp waar de ouderen elkaar allemaal lijken te kennen en iedereen kan wel een verhaal over hem vertellen. Daar ben ik dan weer blij om, dat zo veel mensen met leuke verhalen over hem komen.
Voor nu heb ik het gevoel dat ik er nooit overheen kom. Ik mis hem erg.. Zo'n gezellige, levenslustige vent, compleet verwoest door deze ziekte.
Bedankt voor jullie lieve reacties
Maar het gemis is echt verschrikkelijk. De leegte die hij achterlaat. We wonen in een dorp waar de ouderen elkaar allemaal lijken te kennen en iedereen kan wel een verhaal over hem vertellen. Daar ben ik dan weer blij om, dat zo veel mensen met leuke verhalen over hem komen.
Voor nu heb ik het gevoel dat ik er nooit overheen kom. Ik mis hem erg.. Zo'n gezellige, levenslustige vent, compleet verwoest door deze ziekte.
Bedankt voor jullie lieve reacties
woensdag 15 augustus 2012 om 21:28
Jolieh,graag gedaan meid!En het gemis is het eerste jaar het allermoeilijkst.De eerst keer kerst zonder hem,je verjaardag zonder hem voor het eerst etc...Ik snap je volkomen.Misschien is het topic ''ik ben mijn mama of papa kwijt'' iets voor je.Ik schrijf daar namelijk ook en we steunen elkaar.
meisje22,misschien ook een idee voor jou?Jij ook nog veel sterkte toegewenst!Denk aan je.
meisje22,misschien ook een idee voor jou?Jij ook nog veel sterkte toegewenst!Denk aan je.
