Gezondheid
alle pijlers
galwegkanker
zondag 11 september 2011 om 16:29
vrijdag 8 juni 2012 om 11:04
Geraldine sorry beetje late reactie. Bedankt voor je vraag. Met mij is het wel goed hoor. Het is al wat jaren geleden dat mijn vader ziek werd en overleed. Het verdriet blijft altijd en komt ook zeker regelmatig terug. Maar het is wel hanteerbaar geworden. Zo hoort het ook te gaan, denk ik. Maar dat heeft wel een paar jaar geduurd!
zaterdag 14 juli 2012 om 17:30
Maandag alweer 14 maanden geleden dat mijn schoonpa overleden is.Het gaat goed,we missen hem nog steeds en soms
voel ik hem om me heen of ik praat tegen hem.
pyridine,ik reageer ook nogal laat.Ja,het eerste jaar is altijd het
moeilijkste en dat het verdriet af en toe terugkomt is volkomen
normaal,herkenbaar en dat laat ik dan ook toe.
meisje,ik lees het nu pas,maar veel sterkte met het verlies!Ik hoop
dat hij niet teveel heeft geleden.
voel ik hem om me heen of ik praat tegen hem.
pyridine,ik reageer ook nogal laat.Ja,het eerste jaar is altijd het
moeilijkste en dat het verdriet af en toe terugkomt is volkomen
normaal,herkenbaar en dat laat ik dan ook toe.
meisje,ik lees het nu pas,maar veel sterkte met het verlies!Ik hoop
dat hij niet teveel heeft geleden.
dinsdag 31 juli 2012 om 11:13
Met mijn vader gaat het nu heel slecht. Hij kan bijna niets meer. Hij ligt alleen nog maar in bed, zijn eten moet gepureerd worden, er komen elke dag verpleegsters langs om te helpen en hij is helemaal van de wereld, terwijl hij toch weinig medicijnen slikt.
Hij weet soms niet waar hij is, haalt oude en recente gebeurtenissen door elkaar heen, hij is opstandig, wil zijn medicijnen niet slikken, die spuugt hij uit ondanks dat het fijngemalen is, weinig eetlust
Zijn longen, hart en nieren functioneren nog goed, maar het is nu gewoon afwachten.
Hij weet soms niet waar hij is, haalt oude en recente gebeurtenissen door elkaar heen, hij is opstandig, wil zijn medicijnen niet slikken, die spuugt hij uit ondanks dat het fijngemalen is, weinig eetlust
Zijn longen, hart en nieren functioneren nog goed, maar het is nu gewoon afwachten.
zondag 5 augustus 2012 om 21:40
Sterkte Jolieh! Het valt niet mee.
Hoe gaat het met iedereen hier?
Hier gaat het redelijk naar omstandigheden. Het is nu zes weken geleden en Het begint steeds meer door te dringen dat hij niet meer terug komt. Ik mis mijn vader erg.
Toch kijk ik er met een warm gevoel op terug. We hebben een mooi afscheid van elkaar gehad. Veel te vroeg, maar het was mooi en vol liefde voor elkaar
Hoe gaat het met iedereen hier?
Hier gaat het redelijk naar omstandigheden. Het is nu zes weken geleden en Het begint steeds meer door te dringen dat hij niet meer terug komt. Ik mis mijn vader erg.
Toch kijk ik er met een warm gevoel op terug. We hebben een mooi afscheid van elkaar gehad. Veel te vroeg, maar het was mooi en vol liefde voor elkaar
maandag 6 augustus 2012 om 08:22
Met ons alles goed.Samen steunen wij elkaar en praten over het verlies.15 augustus is het 15 maanden geleden.Wij missen hem ook heel erg.Ja,in het begin leef je in een roes maar dan komt het besef,bij mij drong het er langzamerhand door na 2 maanden.Mooie herinneringen moet je blijven koesteren.Ik denk daar ook graag aan terug.Sterkte meid!
woensdag 8 augustus 2012 om 10:40
Dank jullie wel.
Het is heel moeilijk. Hij heeft geen pijn, maar reageert nergens meer op, weet niet meer wie we zijn, is onrustig en plukkerig, er zit geen rust in zijn hoofd en lichaam. Het is zo zielig. Altijd een flinke vent, altijd in voor grapjes, zingen en een gezellig praatje. En nu ligt hij stil in bed. Meer dan ja, nee of hallo komt er niet meer uit.
Het kan elk moment voorbij zijn, en als mijn mobiel hier op m'n werk over gaat, ga ik bijna over m'n nek van angst. Ik zit nu op m'n werk, als oproeper via een uitzendbureau. Ik verdien niets als ik niet werk, en het is afleiding. Maar zo moeilijk aangezien de meerderheid van de telefoontjes die ik krijg ontzettende zeurpieten zijn.
Het is heel moeilijk. Hij heeft geen pijn, maar reageert nergens meer op, weet niet meer wie we zijn, is onrustig en plukkerig, er zit geen rust in zijn hoofd en lichaam. Het is zo zielig. Altijd een flinke vent, altijd in voor grapjes, zingen en een gezellig praatje. En nu ligt hij stil in bed. Meer dan ja, nee of hallo komt er niet meer uit.
Het kan elk moment voorbij zijn, en als mijn mobiel hier op m'n werk over gaat, ga ik bijna over m'n nek van angst. Ik zit nu op m'n werk, als oproeper via een uitzendbureau. Ik verdien niets als ik niet werk, en het is afleiding. Maar zo moeilijk aangezien de meerderheid van de telefoontjes die ik krijg ontzettende zeurpieten zijn.
woensdag 8 augustus 2012 om 11:29
Hi jolieh,
Klinkt niet goed. Ik heb het zelf heel korr geleden meegemaakt, en toch heb ik moeite om woorden te vinden. Mijn vader kon nog wel goed praten op het laatst en we hebben nog vel gesprekjes gehad. Ook heb ik hem een kaart gegeven waar ik mijn gevoelens voor hem en de situatie had opgeschreven. Een dag later werd hij in slaap gebracht.
Het is zo moeilijk allemaal. Ik denk aan je en wens je nogmaals ontzetend veel sterkte!
Klinkt niet goed. Ik heb het zelf heel korr geleden meegemaakt, en toch heb ik moeite om woorden te vinden. Mijn vader kon nog wel goed praten op het laatst en we hebben nog vel gesprekjes gehad. Ook heb ik hem een kaart gegeven waar ik mijn gevoelens voor hem en de situatie had opgeschreven. Een dag later werd hij in slaap gebracht.
Het is zo moeilijk allemaal. Ik denk aan je en wens je nogmaals ontzetend veel sterkte!
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:54
Hij is sinds gisteren ook in slaap gebracht. Het is zo moeilijk. Zijn schaterbuien, en hoe hij me altijd welterusten wenste mis ik nu al zo erg. Hij is gisteren aangesloten aan een pompje die kalmerende druppels toedienen. Geen morfine, want hij heeft geen pijn. Gelukkig.
Ik zit nu aan de Temazepam, 20 mg. Enige nadeel daarvan is is dat ik gewoon al 2 dagen door m'n wekker ben geslapen, en dus ook 2 keer te laat op m'n werk ben gekomen en de gasten in de garage (waar ik achter de receptie zit) lopen te mopperen op me. Ze weten niet wat er thuis allemaal meespeelt.
En dat is nog niet eens het enige. Een vriendin die vorig jaar in Juni trouwde, vaak bij ons thuis was geweest, m'n ouders dus goed kende heeft NIETS van zich laten horen sinds haar trouwen. Ik heb kaartjes gestuurd, sms-jes, niets terug. Niet eens van: Hoe is het met je vader?
En nu hoor ik dus via via dat ze deze maand is uitgerekend, ik wist niet eens dat ze zwanger was aangezien ze altijd riep dat ze geen moeder wilde worden! Ik ben de enige in haar 'vrienden'groep die toentertijd geen baan had, nog thuis woont, geen vriend had, en in therapie zat vanwege een eetstoornis, dus ik voelde me al een buitenbeen, het kneusje. En is dat gevoel dus bevestigd. Ik 'pas' niet in haar wereldje. Maar dat ze niet heeft gevraagd naar m'n ouders, zal ik haar nooit vergeven.
Ondertussen is het gewoon afwachten tot m'n vader overlijd en ik moet maar vriendelijk die telefoon opnemen op m'n werk terwijl ik liever op bed lig. Maar geen werk, geen geld, en die rekeningen blijven ook maar binnenkomen. Het is dubbelop.
Ik zit nu aan de Temazepam, 20 mg. Enige nadeel daarvan is is dat ik gewoon al 2 dagen door m'n wekker ben geslapen, en dus ook 2 keer te laat op m'n werk ben gekomen en de gasten in de garage (waar ik achter de receptie zit) lopen te mopperen op me. Ze weten niet wat er thuis allemaal meespeelt.
En dat is nog niet eens het enige. Een vriendin die vorig jaar in Juni trouwde, vaak bij ons thuis was geweest, m'n ouders dus goed kende heeft NIETS van zich laten horen sinds haar trouwen. Ik heb kaartjes gestuurd, sms-jes, niets terug. Niet eens van: Hoe is het met je vader?
En nu hoor ik dus via via dat ze deze maand is uitgerekend, ik wist niet eens dat ze zwanger was aangezien ze altijd riep dat ze geen moeder wilde worden! Ik ben de enige in haar 'vrienden'groep die toentertijd geen baan had, nog thuis woont, geen vriend had, en in therapie zat vanwege een eetstoornis, dus ik voelde me al een buitenbeen, het kneusje. En is dat gevoel dus bevestigd. Ik 'pas' niet in haar wereldje. Maar dat ze niet heeft gevraagd naar m'n ouders, zal ik haar nooit vergeven.
Ondertussen is het gewoon afwachten tot m'n vader overlijd en ik moet maar vriendelijk die telefoon opnemen op m'n werk terwijl ik liever op bed lig. Maar geen werk, geen geld, en die rekeningen blijven ook maar binnenkomen. Het is dubbelop.
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:08
quote:Jolieh1981 schreef op 10 augustus 2012 @ 09:54:
Ik zit nu aan de Temazepam, 20 mg. Enige nadeel daarvan is is dat ik gewoon al 2 dagen door m'n wekker ben geslapen, en dus ook 2 keer te laat op m'n werk ben gekomen en de gasten in de garage (waar ik achter de receptie zit) lopen te mopperen op me. Ze weten niet wat er thuis allemaal meespeelt.
waarom vertel je ze dat dan niet gewoon?
Ik zit nu aan de Temazepam, 20 mg. Enige nadeel daarvan is is dat ik gewoon al 2 dagen door m'n wekker ben geslapen, en dus ook 2 keer te laat op m'n werk ben gekomen en de gasten in de garage (waar ik achter de receptie zit) lopen te mopperen op me. Ze weten niet wat er thuis allemaal meespeelt.
waarom vertel je ze dat dan niet gewoon?
vrijdag 10 augustus 2012 om 11:13
quote:Jolieh1981 schreef op 10 augustus 2012 @ 10:12:
Dan gaan ze me adviseren dat ik naar huis moet, maar als ik niet werk, verdien ik niets. Dat is de ellende met uitzendwerk. Het is het enige wat ik heb. De afleiding is wel goed, maar de lange nasleep van de tablet dus niet.
dan zeg je toch ook dat je liever blijft werken, maar dan weten ze in ieder geval waarom je niet 100% functioneert. Lijkt mij prettiger
Sterkte in ieder geval
Dan gaan ze me adviseren dat ik naar huis moet, maar als ik niet werk, verdien ik niets. Dat is de ellende met uitzendwerk. Het is het enige wat ik heb. De afleiding is wel goed, maar de lange nasleep van de tablet dus niet.
dan zeg je toch ook dat je liever blijft werken, maar dan weten ze in ieder geval waarom je niet 100% functioneert. Lijkt mij prettiger
Sterkte in ieder geval
vrijdag 10 augustus 2012 om 11:22
