Relaties
alle pijlers
Familie probleem...
zondag 27 mei 2012 om 00:39
Hallo iedereen,
Ik zit met een situatie, en ik kom er niet uit, vandaar dat ik de meningen van buitenstaanders even wil horen.
Even kort uitgelegd: Ik heb een hele zware jeugd met mijn ouders gehad. En ben vroeg uit huis gegaan, na een jarenlange ruzie proberen we het langzaam weer op te bouwen. Er is alleen nog kort telefonisch en FB contact geweest.
Nu is mijn zusje morgen jarig, ze word 3. Ik heb haar nauwelijks meegekregen, dus wil er graag zijn.
Alleen heb ik met mijzelf afgesproken dat ik eerst met mijn ouders om de tafel ga zitten om dingen uit te praten. Er zit veel oud zeer, en ik ben teveel veranderd om schijn op te kunnen houden. Met andere woorden, ik wil eerst met een schone lei beginnen voordat alles weer normaal word.
Nu heb ik mijn ouders uitgelegd dat ik heel graag wil komen, maar dan liever een dagje later kom. Vanwege alle gebeurtenissen, lijkt het mij verstandiger dat ik niet opeens binnenstap terwijl er 25 man zit.
De gedachte maakt mij ook nerveus en onzeker. Ook dit heb ik ze verteld.
De reactie daarop was, het is niet dat we je niet begrijpen, maar het gaat om haar die dag, en dat ze mijn naam ook vertelt bij het opnoemen wie er allemaal komen.
Dat stak nogal, en ik gaf toen aan dat ik niet zo goed wist wat ik nu moest doen.
Als antwoord kreeg ik: nou zie maar wat je doet jullie zijn in iedergeval uitgenodigd.
Nu weet ik helemaal niet meer wat ik moet doen, en durf ook niks meer terug te sturen...
Hoop dat jullie mij kunnen helpen!
Ik zit met een situatie, en ik kom er niet uit, vandaar dat ik de meningen van buitenstaanders even wil horen.
Even kort uitgelegd: Ik heb een hele zware jeugd met mijn ouders gehad. En ben vroeg uit huis gegaan, na een jarenlange ruzie proberen we het langzaam weer op te bouwen. Er is alleen nog kort telefonisch en FB contact geweest.
Nu is mijn zusje morgen jarig, ze word 3. Ik heb haar nauwelijks meegekregen, dus wil er graag zijn.
Alleen heb ik met mijzelf afgesproken dat ik eerst met mijn ouders om de tafel ga zitten om dingen uit te praten. Er zit veel oud zeer, en ik ben teveel veranderd om schijn op te kunnen houden. Met andere woorden, ik wil eerst met een schone lei beginnen voordat alles weer normaal word.
Nu heb ik mijn ouders uitgelegd dat ik heel graag wil komen, maar dan liever een dagje later kom. Vanwege alle gebeurtenissen, lijkt het mij verstandiger dat ik niet opeens binnenstap terwijl er 25 man zit.
De gedachte maakt mij ook nerveus en onzeker. Ook dit heb ik ze verteld.
De reactie daarop was, het is niet dat we je niet begrijpen, maar het gaat om haar die dag, en dat ze mijn naam ook vertelt bij het opnoemen wie er allemaal komen.
Dat stak nogal, en ik gaf toen aan dat ik niet zo goed wist wat ik nu moest doen.
Als antwoord kreeg ik: nou zie maar wat je doet jullie zijn in iedergeval uitgenodigd.
Nu weet ik helemaal niet meer wat ik moet doen, en durf ook niks meer terug te sturen...
Hoop dat jullie mij kunnen helpen!
zondag 27 mei 2012 om 00:50
Zo te horen kent je zusje je amper. Ze zal je dus echt niet missen. Tuurlijk is het leuk voor haar als ze een goed contact met jou krijgt, maar een verjaardag maakt daarvoor echt niet uit.
Aan de andere kant wil je moeder graag dat je komt. Als je niet gaat, dan zal ze daar dus van balen en dat is geen goed begin.
Lastig.
Aan de andere kant wil je moeder graag dat je komt. Als je niet gaat, dan zal ze daar dus van balen en dat is geen goed begin.
Lastig.
zondag 27 mei 2012 om 00:51
Nou weet ik natuurlijk niet wat er allemaal is voorgevallen tussen je ouders en jou, maar hiermee slaan ze wel de spijker op de kop. Je zusje is jarig en zij wil haar grote zus op haar verjaardag. Voor kleine kinderen is dat een big deal en zij kan niets doen aan wat er in het verleden is gebeurd. Ik zou gaan en hou het bij koetjes en kalfjes.
zondag 27 mei 2012 om 00:54
Een 3 jarige is nog niet in staat om heel erg bewust te begrijpen wie wel of niet op een verjaardag komt. En als er al 25 man komt zal jouw afwezigheid, zeker als ze je niet kent, haar amper ontgaan.
Dus als je eerst wil praten, doe dat dan, en kom daarna helemaal speciaal een middag voor je zusje. Heeft ze 2 verjaardagen en zal ze je zéker herinneren ipv dat je opgaat in de massa.
Dus als je eerst wil praten, doe dat dan, en kom daarna helemaal speciaal een middag voor je zusje. Heeft ze 2 verjaardagen en zal ze je zéker herinneren ipv dat je opgaat in de massa.
zondag 27 mei 2012 om 00:55
Hier ben ik het niet mee eens. Een kindje van 3 die niet is opgegroeid met haar zus en haar verder ook nooit ziet zal het niet zo erg vinden als haar zus een dag later komt. Waarschijnlijk vindt ze het zelfs leuk dat er 2 dagen speciaal mensen voor haar komen.
Juist omdat je niet weet wat er is voorgevallen tussen TO en haar ouders lijkt het me niet juist om te adviseren om mooi weer te spelen. Die ouders moeten zich leren inleven in anderen ipv meteen maar af te schrijven dat je alleen op die dag komt of helemaal niet mag komen.
zondag 27 mei 2012 om 00:59
Dit klinkt heel hard, maar kies voor jezelf en wat voor jou het beste is. Er is altijd wel iets of iemand om rekening mee te houden. De situatie is zeer complex, zou het eerst stabiel krijgen voordat je je zorgen maakt over of een 3 jarige haar verjaardagsquota haalt.
Ze vindt het vast wel leuk om je te zien, ook een dag (of week) later.
Ze vindt het vast wel leuk om je te zien, ook een dag (of week) later.
zondag 27 mei 2012 om 01:01
zondag 27 mei 2012 om 01:04
Er is teveel gebeurd, laat ik het daar maar op houden. Voornamelijk in mijn kindertijd.
Ik denk stiekem ook dat mijn moeder loog over dat mijn zusje mijn naam zei. Die heeft ze pas 1 keer uitgesproken anderhalf jaar geleden, en mij daarna nooit meer gezien.
Maar dat is het bij de ''verhalen'' van mijn moeder, ik kan niet checken of het waar is.
Ik weet dat het erg is om zo over je moeder nja moeder, stiefmoeder(ken haar al vanaf geboorte) te denken. Maar zo is ze wel.
Ik ben gewoon heel bang dat dit bewijst dat ik keihard aan het veranderen /verbeteren ben, en hun nog steeds dezelfde persoon zijn. Ik zit zelfs in therapie voor oa het leren omgaan met mijn familie. Het is net pas begonnen, dus ben nog niks opgeschoten.
Kreeg deze vraag ook gisteravond laat pas.
Maar ze heeft wel gelijk, het gaat om mijn zusje, en daarom vind ik het ook zo lastig. Ik wil gaan, maar het vreet me nu al op van de zenuwen. Alle ooms en tantes, broers, vader, moeder, opa en oma. vrienden enz enz. Ze gaan wss vragen stellen, waar ik nog geen antwoord op kan geven. Omdat ik nog zo hard aan mijzelf werk, en ik nu pas mijzelf leer kennen. Bovendien ben ik ook net een paar dagen weer op de been na 3 maanden ziek te zijn geweest. Maar dan denk ik weer aan de woorden, het gaat om haar. En twijfel ik weer heel erg....
Pfff..
zondag 27 mei 2012 om 01:11
Ze krijgt zelfs meer dagen, want mijn broer moet zoveel werken dat hij vrijdag pas kan. Alleen dat iss voor hun een geldige reden. Ik heb het idee dat ze mij nu maar een aansteller vinden. En dat ik eigenlijk gewoon moet komen. Al is dat niet zo gezegd. Ik voel gewoon dat dat word bedoeld. En dat maakt het echt moeilijk
zondag 27 mei 2012 om 01:44
Zo klinkt het inderdaad wel, je ouders zijn wellicht niet zo invoelend? Dus dan zul je je eigen grenzen aan moeten geven. Ik zou in jouw situatie ook niet met 25 man daar gaan zitten. Je kunt best een dag later komen, om alle redenen die hierboven al genoemd zijn. Laat je niet overhalen om het wel te doen, maar blijf gewoon bij je standpunt dat het dit jaar niet gaat lukken. Ze heeft nog vele verjaardagen te gaan en wellicht gaan ze je daar wel zien. Maar na al die jaren hoef je nu niet opeens in het diepe te gaan springen. Als het de dag na de verjaardag van je zusje bijvoorbeeld niet zo lekker loopt, kun je na een half uurtje weer zeggen dat je gaat. Daar wil je geen gezeur van andere familie bij die ook overal een mening over hebben.
Occam's razor
zondag 27 mei 2012 om 05:50
zondag 27 mei 2012 om 06:40
zondag 27 mei 2012 om 07:09
Jij moet doen waar jij jezelf goed bij voelt. Je hebt met jezelf een afspraak gemaakt, wil je je daaraan houden of niet?
Het antwoord, zie maar wat je doet, geeft je de ruimte om deze beslissing zelf te nemen.
En je zusje van 3 die zal echt niet moeilijk doen als je vandaag niet komt.....
Succes met je beslissing.....
Het antwoord, zie maar wat je doet, geeft je de ruimte om deze beslissing zelf te nemen.
En je zusje van 3 die zal echt niet moeilijk doen als je vandaag niet komt.....
Succes met je beslissing.....
zondag 27 mei 2012 om 07:25
Ik vind ook dat je moet doen wat je met je zelf hebt afgesproken, een dag later eerst alles uitpraten. Daarna kun je je volledige aandacht aan je zusje geven. Ik vind het knap dat je eerst een schone lei wil hebben en vind ook dat jouw ouders je daarin moeten steunen. Ze kunnen bijvoorbeeld tegen je zusje zeggen: "Luister eens, 'lovelycomplex' komt morgen nog niet, ze komt een dagje later speciaal voor jou".
Sneu dat het haar verjaardag is, maar kom op, ze is 3 jaar en bepaalt niet wat jij moet doen op dit punt.
Misschien voel jij je wel zo voor het blok gezet als je nu die druk voelt om per se op de dag zelf te moeten komen, dat je dit je ouders kwalijk gaat nemen en ze misschien wel liever een tijd niet meer ziet. Daar heeft je zusje helemaal niets aan!
Succes met je keuze
Sneu dat het haar verjaardag is, maar kom op, ze is 3 jaar en bepaalt niet wat jij moet doen op dit punt.
Misschien voel jij je wel zo voor het blok gezet als je nu die druk voelt om per se op de dag zelf te moeten komen, dat je dit je ouders kwalijk gaat nemen en ze misschien wel liever een tijd niet meer ziet. Daar heeft je zusje helemaal niets aan!
Succes met je keuze
zondag 27 mei 2012 om 07:30
Ik snap dat het heel erg moeilijk is, als er oud zeer is, om op een verjaardag langs te komen en de schijn op te houden. Ik snap dat je veel liever eerst om de tafel wil zitten, om dingen uit te praten. Alleen die tijd heb je niet als je graag bij deze verjaardag wil zijn.
Je (stief)ouders willen graag dat je op de dag zelf komt voor je zusje zelf, jij wil op de de dag erna komen om uit te praten
Waarom doe je niet beide? Dan zie jij je zusje 2 keer! Op de verjaardag zelf kom je je niet lang, zolang je zelf uit kunt houden. Je geeft vooral je aandacht aan je kleine zusje. Vragen van ooms en tantes over jou of de situatie weer je af met: ik kom voor mijn allerliefste zusje!! Ik weet niet of je wel een cadeautje hebt of iets als een cadeautjesla of iets kunt improviseren. Je kunt bijvoorbeeld 2 kleine cadeautjes meenemen met de vraag "hoeveel jaar ben je geworden?" (Bijna) elke 3-jarige zegt natuurlijk 3, dan kun jij doen alsof je "per ongeluk" het derde cadeautje bent vergeten en dat je die dan morgen langs brengt....
De volgende dag breng je dan inderdaad het cadeautje en benoem je naar je ouders nogmaals hoe moeilijk het voor jou was om te komen, hoe nerveus en onzeker je was, maar dat je het toch gedaan hebt. Ik denk door wel te komen, het gesprek, wat voor jou heel belangrijk is, meer kans van slagen heeft. IK denk dat je gelukkiger wordt als je dat gesprek kunt voeren op korte termijn.
Ik denk dat je ouders de verjaardag van je zusje gebruiken om het contact met jou op te bouwen. Door je uit te nodigen, willen ze laten zien en merken, dat je er ondanks alle ruzie en oud zeer nog steeds bij de familie hoort. Ik denk dat jouw ouders het gesprek met jou ook moeilijk zullen vinden, op een verjaardag jou ontvangen is gemakkelijker.
Natuurlijk ben je vrij om de uitnodiging af te slaan. Natuurlijk kun je denken dat je zusje over 10 jaar zich niet meer haar 3 jarige verjaardag herinnert. Maar je familie zal zich over 10 jaar wel herinneren dat jouw jeugd vol met ruzies was. Als je niet komt vanwege dat verleden, dan zal het feit dat je deze verjaardag niet komt, dus ook door je familie onthouden worden. Ik stel mij zo voor dat na 10 jaar bij het bekijken van de foto's van deze verjaardag dan je zusje verbaast roept: Waarom staat mijn grote zus er niet op? Het eerlijke antwoord zal dan moeten verwijzen naar de ruzies uit het verleden.
Ik heb zelf ook eens een verjaardag overgeslagen door ruzie in de familie. Dat heeft het uitpraten van de ruzie erg bemoeilijkt...
Je (stief)ouders willen graag dat je op de dag zelf komt voor je zusje zelf, jij wil op de de dag erna komen om uit te praten
Waarom doe je niet beide? Dan zie jij je zusje 2 keer! Op de verjaardag zelf kom je je niet lang, zolang je zelf uit kunt houden. Je geeft vooral je aandacht aan je kleine zusje. Vragen van ooms en tantes over jou of de situatie weer je af met: ik kom voor mijn allerliefste zusje!! Ik weet niet of je wel een cadeautje hebt of iets als een cadeautjesla of iets kunt improviseren. Je kunt bijvoorbeeld 2 kleine cadeautjes meenemen met de vraag "hoeveel jaar ben je geworden?" (Bijna) elke 3-jarige zegt natuurlijk 3, dan kun jij doen alsof je "per ongeluk" het derde cadeautje bent vergeten en dat je die dan morgen langs brengt....
De volgende dag breng je dan inderdaad het cadeautje en benoem je naar je ouders nogmaals hoe moeilijk het voor jou was om te komen, hoe nerveus en onzeker je was, maar dat je het toch gedaan hebt. Ik denk door wel te komen, het gesprek, wat voor jou heel belangrijk is, meer kans van slagen heeft. IK denk dat je gelukkiger wordt als je dat gesprek kunt voeren op korte termijn.
Ik denk dat je ouders de verjaardag van je zusje gebruiken om het contact met jou op te bouwen. Door je uit te nodigen, willen ze laten zien en merken, dat je er ondanks alle ruzie en oud zeer nog steeds bij de familie hoort. Ik denk dat jouw ouders het gesprek met jou ook moeilijk zullen vinden, op een verjaardag jou ontvangen is gemakkelijker.
Natuurlijk ben je vrij om de uitnodiging af te slaan. Natuurlijk kun je denken dat je zusje over 10 jaar zich niet meer haar 3 jarige verjaardag herinnert. Maar je familie zal zich over 10 jaar wel herinneren dat jouw jeugd vol met ruzies was. Als je niet komt vanwege dat verleden, dan zal het feit dat je deze verjaardag niet komt, dus ook door je familie onthouden worden. Ik stel mij zo voor dat na 10 jaar bij het bekijken van de foto's van deze verjaardag dan je zusje verbaast roept: Waarom staat mijn grote zus er niet op? Het eerlijke antwoord zal dan moeten verwijzen naar de ruzies uit het verleden.
Ik heb zelf ook eens een verjaardag overgeslagen door ruzie in de familie. Dat heeft het uitpraten van de ruzie erg bemoeilijkt...
zondag 27 mei 2012 om 07:33
Een afspraak met jezelf om met anderen om tafel te zitten? Zo'n afspraak wordt natuurlijk een bron van misverstand als de andere partij 'm niet kent.
Je kunt moeizame contacten ook herstellen door gewoon de draad van wat dingen weer op te pakken en niet meteen te beginnen met dingen uitpraten. Zeker als dat zoals hier kan leiden tot ruzie en verwijten. Voor een goed gesprek is een vertrouwensbasis nodig die er hier (nog) niet lijkt te zijn.
zondag 27 mei 2012 om 07:42
zondag 27 mei 2012 om 07:44