Relaties
alle pijlers
liefde op afstand
woensdag 30 mei 2012 om 11:03
Ik heb ongeveer 5 jaar een relatie met een jongen die 100 km van mij vandaan woont. We hebben al 2 keer samen gewoont en elke keer miste hij zijn stad en is hij weer terug gegaan.Wij zien elkaar nu in het weekend, maar soms kan hij dan ook weer niet omdat hij zijn hobby fietsen ook nog heeft. En ik vind dat opzich geen probleem als hij dat dan doet in zijn eigen tijd. En niet in het weekend als het onze tijd samen is.
Nu heb ik sinds een paar maanden erge last van paniekaanvallen en merk dat zijn wispelturigheid mij veel stress bezorgt. Ik wil gewoon iemand die er voor mij kan zijn en die gewoon met mij samen een leven op wil bouwen.
Nu heeft hij in zijn stad een leuke baan en vind het nu weer moeilijk die op te zeggen, omdat hij bang is hier niet zo een leuke baan te vinden. Hij zegt nu wel weer samen te willen wonen, maar weet niet zo goed wat ik daar nu mee moet.
Vorige keren miste hij ook zijn stad en heeft mij en mijn 3 kids toch weer in de steek gelaten.
Ik vind het zo moeilijk omdat we het echt goed hebben als we samen zijn. Ik weet ook dat hij heel veel van ons houd. Ik kan niet weg uit mijn stad omdat ik mijn moeder dan helemaal alleen achter zou laten. Mijn vader is net overleden en mijn broer is zwaar drugsverslaafd dus ook die is niet meer in haar leven.
Zij staat altijd voor mij en mijn gezin klaar en kan haar niet in de steek laten.
De kans dat ik iemand vind die echt voor ons zou kunnen kiezen is denk ik zelf groter als de kans dat hij echt voor ons zou kunnen kiezen door zijn stad te verlaten en hier te komen wonen.
Hoe laat je zoiets los? Hoe kan ik zelf nu een keuze maken? Hij maakt mij wel gelukkig maar de situatie gewoon echt niet.
Nu heb ik sinds een paar maanden erge last van paniekaanvallen en merk dat zijn wispelturigheid mij veel stress bezorgt. Ik wil gewoon iemand die er voor mij kan zijn en die gewoon met mij samen een leven op wil bouwen.
Nu heeft hij in zijn stad een leuke baan en vind het nu weer moeilijk die op te zeggen, omdat hij bang is hier niet zo een leuke baan te vinden. Hij zegt nu wel weer samen te willen wonen, maar weet niet zo goed wat ik daar nu mee moet.
Vorige keren miste hij ook zijn stad en heeft mij en mijn 3 kids toch weer in de steek gelaten.
Ik vind het zo moeilijk omdat we het echt goed hebben als we samen zijn. Ik weet ook dat hij heel veel van ons houd. Ik kan niet weg uit mijn stad omdat ik mijn moeder dan helemaal alleen achter zou laten. Mijn vader is net overleden en mijn broer is zwaar drugsverslaafd dus ook die is niet meer in haar leven.
Zij staat altijd voor mij en mijn gezin klaar en kan haar niet in de steek laten.
De kans dat ik iemand vind die echt voor ons zou kunnen kiezen is denk ik zelf groter als de kans dat hij echt voor ons zou kunnen kiezen door zijn stad te verlaten en hier te komen wonen.
Hoe laat je zoiets los? Hoe kan ik zelf nu een keuze maken? Hij maakt mij wel gelukkig maar de situatie gewoon echt niet.
woensdag 30 mei 2012 om 11:24
:
Waarom ga je niet in ZIJN stad wonen dan?!
"Ik kan niet weg uit mijn stad omdat ik mijn moeder dan helemaal alleen achter zou laten. Mijn vader is net overleden en mijn broer is zwaar drugsverslaafd dus ook die is niet meer in haar leven.
Zij staat altijd voor mij en mijn gezin klaar en kan haar niet in de steek laten."
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 30 mei 2012 om 11:24
woensdag 30 mei 2012 om 11:27
Lastig dit hoor! Ik zou niet zo 1, 2, 3 bij hem weg kunnen gaan. Als hij al twee keer terug is gegaan ben ik bang dat een derde keer er ook wel aan komt. Je verdiend gewoon iemand die er altijd voor je is en niet zo ver weg woont (en blijft wonen).
Als je hem nodig zou hebben kan hij ook niet zomaar even op en neer rijden. Elkaar alleen is het weekend zien is toch niets? Ja misschien in het begin, maar na 5 jaar?!
Lastig allemaal. Sterkte ermee. Ik zou nog een keer goed met hem praten en uitleggen dat het zo niet meer gaat voor jou. Dan zal je ook goed moeten luisteren naar zijn verhaal en kijken naar zijn reactie. Dan moeten jullie samen een conclusie trekken.
Als je hem nodig zou hebben kan hij ook niet zomaar even op en neer rijden. Elkaar alleen is het weekend zien is toch niets? Ja misschien in het begin, maar na 5 jaar?!
Lastig allemaal. Sterkte ermee. Ik zou nog een keer goed met hem praten en uitleggen dat het zo niet meer gaat voor jou. Dan zal je ook goed moeten luisteren naar zijn verhaal en kijken naar zijn reactie. Dan moeten jullie samen een conclusie trekken.
woensdag 30 mei 2012 om 11:32
Bedankt justagirll, het is idd een moeilijk verhaal. Snap dat het voor hem ook niet makkelijk is om zijn familie en vrienden acter te laten voor een gezin met 3 kinderen. Daarom vind ik de keuze ook zo moeilijk. Er is wel veel liefde en we hebben het echt leuk samen de tijd dat hij er is. En de kinderen zijn ook dol op hem. Die gaan wel soms in vakanties naar hem toe en blijven daar dan lekker een weekje.
En dan is nederland niet groot maar toch is 100 km een behoorlijk stuk en kan je niet zo even heen en weer rijden.
Maar ga idd nog eens goed met hem om de tafel.
En dan is nederland niet groot maar toch is 100 km een behoorlijk stuk en kan je niet zo even heen en weer rijden.
Maar ga idd nog eens goed met hem om de tafel.
woensdag 30 mei 2012 om 11:35
Dus m.a.w. hij moet alles maar opgeven en naar jou verhuizen, terwijl hij al 2 x bij jou heeft gewoond en dit op niets is uitgelopen?
Wat zou jouw oplossing zijn dan? Enne..........je kinderen krijgen hier uiteraard wel iets van mee. Dan woont hij er wel, dan weer niet..........Hoe oud zijn je kinderen?
Wat zou jouw oplossing zijn dan? Enne..........je kinderen krijgen hier uiteraard wel iets van mee. Dan woont hij er wel, dan weer niet..........Hoe oud zijn je kinderen?
woensdag 30 mei 2012 om 11:42
Nou de kinderen heb ik er niet over gehoord. De twins zijn 11 en de oudste is 13 jaar. En zij hebben hun eigen bezigheden. Vriendjes en school.
En waarom ik ontevreden ben is omdat ik het elke dag zo wil. Lekker samen genieten van het leven. We hebben het wel eens over trouwen en hij heeft wel eens laten vallen dat hij wel een kindje met mij zou willen. Maar dat kan niet met 100 km afstand er tussen.
Misschien is het dat ik het gevoel heb dat hij geen keuzes kan maken. Hij zegt heel veel van mij te houden, maar kan toch geen afstand doen van zijn stad. En begrijp me niet verkeerd ik begrijp dat heel goed dat het moeilijk is om een stad te verlaten waar je bent opgegroeid. Maar heb zo het idee dat het stil komt te staan. Dat we de relatie niet verder op kunnen bouwen.
En waarom ik ontevreden ben is omdat ik het elke dag zo wil. Lekker samen genieten van het leven. We hebben het wel eens over trouwen en hij heeft wel eens laten vallen dat hij wel een kindje met mij zou willen. Maar dat kan niet met 100 km afstand er tussen.
Misschien is het dat ik het gevoel heb dat hij geen keuzes kan maken. Hij zegt heel veel van mij te houden, maar kan toch geen afstand doen van zijn stad. En begrijp me niet verkeerd ik begrijp dat heel goed dat het moeilijk is om een stad te verlaten waar je bent opgegroeid. Maar heb zo het idee dat het stil komt te staan. Dat we de relatie niet verder op kunnen bouwen.
woensdag 30 mei 2012 om 11:59
woensdag 30 mei 2012 om 12:05
Is er nou serieus niemand die struikelt over het feit dat hij zijn hobby maar niet moet uitvoeren in de weekenden dat ze samen zijn?
Ik krijg echt spontaan uitslag van deze opmerking, als hij graag wil fietsen dan is dat toch prima. Dan zie je hem toch gewoon een (mid)dagje minder.
Het gaat toch nergens over dat jij het 'opzicht geen probleem vindt', waarom de hell zou je dat een probleem moeten vinden?! Het weekend is toch ook zijn eigen tijd, daar is niets van jou bij.
Ik krijg echt spontaan uitslag van deze opmerking, als hij graag wil fietsen dan is dat toch prima. Dan zie je hem toch gewoon een (mid)dagje minder.
Het gaat toch nergens over dat jij het 'opzicht geen probleem vindt', waarom de hell zou je dat een probleem moeten vinden?! Het weekend is toch ook zijn eigen tijd, daar is niets van jou bij.
woensdag 30 mei 2012 om 12:10
woensdag 30 mei 2012 om 12:18
@mopsie41 bedankt voor je heldere reactie. Dat is dus waar ik me druk over maak. Had het even nodig om dat van iemand anders te horen. Ik wil meer dan alleen een weekend relatie.
Ik moet idd dit af gaan sluiten ben ik bang. Zal moeilijk worden maar wel een grotere kans dat ik dit uiteindelijk met iemand anders op kan bouwen.
@dubbelvla ik vind het geen probleem dat hij een hobby heeft, maar heeft 5 dagen om die te beoevenen. En het weekend is het enige dat ik met hem heb. En misschien heb je gelezen dat ik paniekaanvallen heb door dat ik veel stress heb gehad in verband met afstuderen aan het hbo in combinatie met 3 kinderen en een huishouden in mijn eentje. Het is dan wel fijn als hij die twee dagen als ons weekend zou kunnen zien om mij te ondersteunen en mij wat ontspanning te geven door er voor me te zijn. Als je kiest voo een weekend relatie zoals hij heeft gedaan dan ishet toch ons weekend samen? Dus dan ook mijn weekend met hem. Zou hij fijn moeten vinden toch.
Ik moet idd dit af gaan sluiten ben ik bang. Zal moeilijk worden maar wel een grotere kans dat ik dit uiteindelijk met iemand anders op kan bouwen.
@dubbelvla ik vind het geen probleem dat hij een hobby heeft, maar heeft 5 dagen om die te beoevenen. En het weekend is het enige dat ik met hem heb. En misschien heb je gelezen dat ik paniekaanvallen heb door dat ik veel stress heb gehad in verband met afstuderen aan het hbo in combinatie met 3 kinderen en een huishouden in mijn eentje. Het is dan wel fijn als hij die twee dagen als ons weekend zou kunnen zien om mij te ondersteunen en mij wat ontspanning te geven door er voor me te zijn. Als je kiest voo een weekend relatie zoals hij heeft gedaan dan ishet toch ons weekend samen? Dus dan ook mijn weekend met hem. Zou hij fijn moeten vinden toch.
woensdag 30 mei 2012 om 12:36
Ja verwacht ik echt te veel van hem na 5 jaar eigenlijk wachten? De ene keer wil hij wel samen met mij een leven opbouwen en dan weer niet.
Ik heb wel het een en ander met hem mee gemaakt. Hij heeft het heel moeilijk gehad met dingen uit zijn verleden en heb hem daar altijd bij gesteund terwijl zijn familie niet geloofd wat er gebeurt is met hem. (willen het niet geloven). Nu heb ik zijn steun nodig en kan hij niet kiezen. Hij weet wat ik wil. En vind het dan wel zo eerlijk dat hij als hij het niet op kan brengen mij laat gaan. Maar de vorige twee keer dat hij is weggegaan gingen we ook uit elkaar. Hij bleef dan contact met mij zoeken waardoor ik weer overstag ging (noem me een zwakkeling).
Heb veel in deze relatie geinvesteerd en vind het daarom heel moeilijk hem los te laten. En anders om blijkbaar ook.
Ik vind dat ik na 5 jaar toch wel mag verwachten dat hij keuzes maakt.
Ik zocht hier naar een bevestiging van mijn eigen gevoel dat ik hoop op iets dat ik niet ga krijgen. En die bevestiging hebben een paar hier idd gegeven.
Ik moet zelf een keuze maken en dat niet van hem af laten hangen. Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb wel het een en ander met hem mee gemaakt. Hij heeft het heel moeilijk gehad met dingen uit zijn verleden en heb hem daar altijd bij gesteund terwijl zijn familie niet geloofd wat er gebeurt is met hem. (willen het niet geloven). Nu heb ik zijn steun nodig en kan hij niet kiezen. Hij weet wat ik wil. En vind het dan wel zo eerlijk dat hij als hij het niet op kan brengen mij laat gaan. Maar de vorige twee keer dat hij is weggegaan gingen we ook uit elkaar. Hij bleef dan contact met mij zoeken waardoor ik weer overstag ging (noem me een zwakkeling).
Heb veel in deze relatie geinvesteerd en vind het daarom heel moeilijk hem los te laten. En anders om blijkbaar ook.
Ik vind dat ik na 5 jaar toch wel mag verwachten dat hij keuzes maakt.
Ik zocht hier naar een bevestiging van mijn eigen gevoel dat ik hoop op iets dat ik niet ga krijgen. En die bevestiging hebben een paar hier idd gegeven.
Ik moet zelf een keuze maken en dat niet van hem af laten hangen. Bedankt voor jullie reacties.
woensdag 30 mei 2012 om 13:07
Er zijn 2 smaken denk ik:
1. Je accepteert dat dit het is
2. Of je verbreekt de relatie, hebt verdriet en op een zeker moment komt er iemand in je leven die wel in jouw plaatje past.
Overigens denk ik dat een latrelatie in deze vorm prima kan werken, maar dan moet je samen wel op 1 lijn zitten en allebei dezelfde verwachtingen hebben.
Maar negeer ook zijn gevoel niet, ergens in een omgeving wonen waar je niet wil zijn en heimwee hebben is verschrikkelijk naar.
1. Je accepteert dat dit het is
2. Of je verbreekt de relatie, hebt verdriet en op een zeker moment komt er iemand in je leven die wel in jouw plaatje past.
Overigens denk ik dat een latrelatie in deze vorm prima kan werken, maar dan moet je samen wel op 1 lijn zitten en allebei dezelfde verwachtingen hebben.
Maar negeer ook zijn gevoel niet, ergens in een omgeving wonen waar je niet wil zijn en heimwee hebben is verschrikkelijk naar.