Kinderen
alle pijlers
Waarom kinderen??
zaterdag 2 juni 2012 om 08:47
Hallo!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
zaterdag 2 juni 2012 om 08:56
zaterdag 2 juni 2012 om 08:56
zaterdag 2 juni 2012 om 08:57
omdat ik super gek ben op mijn dochtertje (nu 15 mnd). Het is heus niet altijd makkelijk hoor, met slechte nachten af en toe enzo, maar de meeste tijd is het gewoon wel heel leuk en zo mooi om zo'n meisje te zien die echt van jou en je man is. Ik heb niet zoveel met kinderen van een ander, maar een kind van jezelf is zo anders. Zo leuk om te zien hoe ze opgroeit en van kleine baby nu is gegroeid naar een dreumes die bijna kan lopen en steeds meer woordjes gaat zeggen en waar je steeds beter mee kan communiceren (zonder woorden van haar dan).
Omdat het gewoon leuk is om later samen dingen te doen met je kind(eren). Goed, natuurlijk weet je niet hoe de band met je kind(eren) zal zijn later, maar ik ga er voor het gemak maar vanuit dat die band goed zal zijn, net zoals ik, en mijn broer/zus, nu een goede band met mijn ouders heb, en bij mijn schoonfamilie idem.
Omdat het gewoon leuk is om later samen dingen te doen met je kind(eren). Goed, natuurlijk weet je niet hoe de band met je kind(eren) zal zijn later, maar ik ga er voor het gemak maar vanuit dat die band goed zal zijn, net zoals ik, en mijn broer/zus, nu een goede band met mijn ouders heb, en bij mijn schoonfamilie idem.
zaterdag 2 juni 2012 om 08:58
Wat een vraag, je kan alle standaard antwoorden wel verzinnen denk ik. Als moeder kan ik je vertellen dat niets zo mooi is als een kind krijgen. Het moment dat ik mijn zoontje voor het eerst zag. Hij leert nu praten, ziet de wereld als een grote speeltuin, alles is leuk in zijn ogen. Werk is niet meer het belangrijkste wat ik te doen heb, ik laat dat veel makkelijker achter dan voor de geboorte van onze zoon. Ik kan me geen wereld bedenken zonder hem. Ik heb geen horrorverhalen voor je. E hebt er wat slapeloze nachten bij ja, maar dat is het dan ook wel. En het is het waard.
)
zaterdag 2 juni 2012 om 09:01
Ja, en als je al die topics op relaties leest denk je: "Wat ben ik blij dat ik geen vriendin heb" ?
Totdat je háár tegenkwam.
Met kinderen is het net zo. Het kind wat je eventueel krijgt is niet 'een kind', maar jóuw kind. Je kent het alleen nog niet, dus is het nog makkelijk denken: ik weet niet of ik jou wel wil.
Maar qua gevoel is het in niets te vergelijken met andere kinderen.
Met meelezen op de kinderen-peiler over kinderproblemen om een idee te krijgen, sla je de plank totaal mis. Omdat dat je nooit kan brengen bij dat hele speciale gevoel voor dat éne kind.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:01
Het is voor iedereen anders. Mijn man dacht er eerst hetzelfde over als TO. Ik weet nog dat boven de commode met onze zoon erop de tranen over zijn wangen liepen. Gewoon van dat overweldigende houden van wat je je niet kan voorstellen als je geen kinderen hebt. Het is echt bizar wat het met je doet. Mijn man heeft in tien jaar nog nooit gehuild behalve toen dus.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:02
Hoe leg ik het uit. Ik heb er twee, een jongen van 6 en een meid van 4. Allebei heel erg pittig en ze lopen over van de energie. Erg vermoeiend. Tel daarbij dat je altijd paraat moet staan voor hun wensen, en ze van en naar school moeten gebracht worden, de pianoles, de zwemles, weekendles, toneelles, bibliotheek, etc... Oh en er nog voor koken ook. Om maar niet te spreken van de gebroken nachten toen ze nog jonger waren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat gedeelte niet enorm graag doe. Ik ben geen geboren "nurturer". Het is maar goed dat ik eigenlijk niet wist hoe intensief het allemaal eigenlijk is... Want, en nu komt het, ik zou ze niet kunnen missen en ik ben heel blij dat ze er zijn omdat de liefde die ik voel voor hen onbeschrijflijk is. Het is veel intenser en gaat dieper dan de liefde die ik voel voor andere geliefden in mijn leven. De liefde voor mijn partner ligt er heel dicht tegenaan, maar dan toch anders. En de liefde die ik terugkrijg van mijn kinderen, hoe hulpeloos ze eigenlijk zijn en hoe ze mij zo vertrouwen en zo van me houden, tja, dat vind ik zo ontroerend. Ik denk ergens dat de liefde die ik voel voor m'n kinderen en de liefde die ik terugkrijg een verslavende soort liefde is, anders dan anders.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:03
Het is hetzelfde als mensen die altijd klagen over files, hoe duur de benzine wel niet is, de slechte staat van het wegdek en constant naar de garage moeten voor het één of ander en toch roepen hoe heerlijk ze het vinden om een auto te hebben.
Ik geniet onwijs van mjn kinderen ookal zijn zewel eens lastig.
Ik geniet onwijs van mjn kinderen ookal zijn zewel eens lastig.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:03
In plaats van je af te vragen waarom je een kind zou willen, kunnen vruchtbare personen zich beter afvragen of een kind jou wel het liefste als ouder wil. En bedenk niet wat jij ervoor terug krijgt maar verzin eens wat hij/zij ervoor terug krijgt.
De meeste ouders hadden beter nooit kinderen kunnen krijgen.
De meeste ouders hadden beter nooit kinderen kunnen krijgen.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:04
tja je kan er eindeloos over discussieren maar de een wil nu eenmaal wel de ander geen kinderen. Mijn man en ik wilden het wel heel graag. Het lijkt MIJ (ik zeg niet dat het zo is, maar het lijkt mij) erg eenzaam om zeker op oudere leeftijd geen kinderen te hebben. Als ik nu naar mijn ouders kijk, die hebben gewoon veel gezelligheid van hun kinderen (ja ik ben heel gezellig :P), ook al wonen hun kinderen niet meer thuis, wij komen wel op visite, hun kleinkinderen vinden ze geweldig, met feestdagen gezellig met z'n allen tafelen.
Ik zeg niet dat dit een reden is om maar voor kinderen te gaan, maar het speelt bij mij ook echt wel mee. Als ik naar mijn oma kijk, zo'n beetje de enige mensen die daar nog langs gaan zijn haar kinderen en kleinkinderen. Als ze die niet zou hebben zou ze behoorlijk eenzaam in het tehuis zitten.
Nogmaals, ook dat is geen reden om maar voor kinderen te gaan, maar ja, het is wel zo.
Ik zeg niet dat dit een reden is om maar voor kinderen te gaan, maar het speelt bij mij ook echt wel mee. Als ik naar mijn oma kijk, zo'n beetje de enige mensen die daar nog langs gaan zijn haar kinderen en kleinkinderen. Als ze die niet zou hebben zou ze behoorlijk eenzaam in het tehuis zitten.
Nogmaals, ook dat is geen reden om maar voor kinderen te gaan, maar ja, het is wel zo.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:04
Ik heb 2 kinderen. Kan nog steeds wel 100 redenen verzinnen waarom het heerlijk zou zijn om geen kinderen te hebben. Denk aan voldoende slaap, minder zorgen, meer geld om te besteden, 's ochtends wakker worden en binnen 20 minuten van huis kunnen zijn ipv 2 kinderen aan te kleden, eten geven en naar school/kdv te brengen.
Toch is er op de wereld niets zo mooi als mijn kinderen die hun arm om mijn nek slaan, me even knuffelen en zeggen "mama is de liefste".
Toch is er op de wereld niets zo mooi als mijn kinderen die hun arm om mijn nek slaan, me even knuffelen en zeggen "mama is de liefste".
zaterdag 2 juni 2012 om 09:04
Ik heb 38 jaar geroepen geen kinderen te willen. Mijn nieuwe partner wilde wel heel graag. En zo kreeg ik een jaar geleden een prachtig meisje. Een goede reden? Nee die heb ik niet. Ik kon ook alle redenen opnoemen om het niet te doen en toch heb ik het wel aangedurfd. Puur op gevoel. En ik ben er erg blij mee. Ik kan nu veel meer relativeren, mijn werk staat minder op de voorgrond en elke morgen wakker worden door haar geluidjes en een stralende glimlach is heerlijk. Ik zou haar niet meer willen missen! Ook de relatie met de familie is veranderd. Dochterlief zorgt voor lichtheid in het leven en een vrolijke noot. Ik heb niet het gevoel mijn eigen leven in te leveren, integendeel er is iets bij gekomen. Maar misschien is dat ook omdat we onze dochter niet centraal zetten in ons leven. Ons leven is doorgegaan, zij komt erbij. Ik heb niet ineens zo'n ander leven gekregen. Ik werk nog steeds 4 dagen en doe alle dingen die ik wil. Al moet ik nu soms voor oppas zorgen.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:05
Ik vind kinderen hebben/krijgen niet zaligmakend. Echt niet. Het is gewoon erg zwaar om een kleine baby te verzorgen, laat staan de zorgen die daar bij komen, dat maakt je heel kwetsbaar. Maar omdat ik het zelf heb gewild, dit kind, doe ik het allemaal zonder dat het me moeite kost.
Tja, uit liefde doe je nu eenmaal heel veel. Dat vind ik.
Ook ik eb heel lang getwijfeld. Zie het topic "waarom een kind".
Uiteindelijk kan niemand je zeggen waarom wel of waarom niet. Elke reden is weerlegbaar.
Het is een gevoel wat je beweegt om het wel of niet te doen.
Tja, uit liefde doe je nu eenmaal heel veel. Dat vind ik.
Ook ik eb heel lang getwijfeld. Zie het topic "waarom een kind".
Uiteindelijk kan niemand je zeggen waarom wel of waarom niet. Elke reden is weerlegbaar.
Het is een gevoel wat je beweegt om het wel of niet te doen.