Kinderen
alle pijlers
Waarom kinderen??
zaterdag 2 juni 2012 om 08:47
Hallo!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
Nu snap ik 't Anthonius!
zaterdag 2 juni 2012 om 09:41
Een kind dat je zelf hebt gemaakt is zo anders dan een schreeuwend kind van een vreemde in de supermarkt (al vind ik die van mij ook tijdelijk vreselijk als ze in de supermarkt haar zin niet krijgt). Het is onvoorstelbaar wat het met je doet om zo'n klein mensje geboren te laten worden en zelf op te voeden en vervolgens allemaal eigenschappen van jezelf en je partner erin te herkennen. Het voelt als het mooiste dat ik ooit gemaakt heb, maar ook mijn creatie die de meeste tijd en aandacht vraagt. Maar in negenennegentig procent van de tijd geef ik haar dat met alle liefde.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:45
Heel grappig om te zien,
Suy en driewieler, deze discussie hebben we al eens eerder gevoerd hè, met jullie in de hoofdrol.
Nu je zelf kind(eren) hebt is het anders hè, je kan nu meepraten over dat gevoel, dat ene gevoel voor je kind waarvoor je alles anders zou laten vallen, bewijs van spreken.
Anton, we kunnen uitleggen hoe of wat maar je zal het echt zelf moeten ervaren, dat gevoel.
Suy en driewieler, deze discussie hebben we al eens eerder gevoerd hè, met jullie in de hoofdrol.
Nu je zelf kind(eren) hebt is het anders hè, je kan nu meepraten over dat gevoel, dat ene gevoel voor je kind waarvoor je alles anders zou laten vallen, bewijs van spreken.
Anton, we kunnen uitleggen hoe of wat maar je zal het echt zelf moeten ervaren, dat gevoel.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:47
Ik denk er net zo over als jij, TO! Moet ook niet aan kinderen denken.
Zie voornamelijk lasten, maar weinig lusten, en bovendien is je vrijheid voorbij.
Ik denk regelmatig 'wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb' als ik een krijsend exemplaar zie in een winkel bijv., met daarbij zo'n wanhopige, afgepeigerde moeder...
Ook kan het maar zo zijn dat je een kind krijgt met bijv. een ernstige afwijking, ADHD, een kind dat aan de drugs gaat, verkeerde vrienden etc.... Al die zorgen, ik zou er niet aan moeten denken.
Mijn vriend zou heel graag kinderen met me willen, maar heeft zich erbij neergelegd dat dat niet gaat gebeuren.
Zie voornamelijk lasten, maar weinig lusten, en bovendien is je vrijheid voorbij.
Ik denk regelmatig 'wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb' als ik een krijsend exemplaar zie in een winkel bijv., met daarbij zo'n wanhopige, afgepeigerde moeder...
Ook kan het maar zo zijn dat je een kind krijgt met bijv. een ernstige afwijking, ADHD, een kind dat aan de drugs gaat, verkeerde vrienden etc.... Al die zorgen, ik zou er niet aan moeten denken.
Mijn vriend zou heel graag kinderen met me willen, maar heeft zich erbij neergelegd dat dat niet gaat gebeuren.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:50
Ik zou zeggen, leen een dag een neef/nicht en breng er eens een dag mee door... Dan weet je precies waarom juist NIET aan kinderen moet beginnen! Hier praat iedereen maar over hoe mooi het is, maar als je straks spijt krijgt van je kind, wat dan? Ik spreek genoeg mensen die eerlijk toegeven dat ze spijt hebben en het nooit meer zouden doen als ze die keuze zouden hebben. Bij twijfel, vooral niet doen!!
zaterdag 2 juni 2012 om 09:52
Alle clichés zijn waar ja. Ik ben zo verschrikkelijk blij met mijn kind, hoe hij doet, hoe hij er uit ziet, of hij nu poept, eet, huilt of lacht. Er is niets of niemand waar ik meer van hou dan van hem.
Ik ben blij dat ik de sprong heb gewaagd want ik zou hem nooit meer willen missen. Ik kan wel zeggen dat mijn leven compleet is, met hem er bij.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:52
Kinderen van n ander kun je absoluut niet vergelijken met n kind van je zelf. Aik begrijp je gedachte gang wel hoor. Voordat ik mijn kind in mn armen had vond ik kinderen van n ander ook vervelend en irritant. Maar aan de andere kant als jij veel negatieve dingen ziet in kinderen die je tegen komt is t altijd de vraag of t niet aan de ouders ligt. Veel ouders van tegenwoordig laten hun kinderen hun gang wat gaan en geven te weinig liefde en aandacht waardoor kids om aandacht gaan vragen op n vervelende manier. Ik denk dat je t ook zelf in de hand hrbt hoe jouw kind in de wereld komt te staan. Als je je eigen vlees en bloed in je armen hebt vergeet je gewoon de rest. Ik vind het t mooiste wat er is. Mijn zoon is nu 2 maanden en vind hem het mooiste wat mij is overkomen. Het is goed om te weten wat andere er over zeggen en dat je er zo over nadenkt voordat je er aan begint want je moet het absoluut wel graag willen.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:55
Een kind van jezelf is echt anders dan neef of nicht, buurmeisje of whatever, het s echt niet te vergelijken.
En jouw laatste zin hoeft niet waar te zijn. Ook ik heb lang getwijfeld, vriend ook. We zijn nu wel heel blij dat we het hebben gedaan.
Maarrr, ik moet zeggen dat ik kinderen altijd wel heel leuk heb gevonden. Ik Jan me voorstellen dat wanneer je ook nog eens nets hebt met kinderen, dat het dan wel lastig wordt ja.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:56
Ik vind die van mij echt heel leuk. En natuurlijk zijn ze ook leuker dan alle andere kinderen. Maar ik ben ook brood en broodnuchter. Ik hou niet van alles wat ze doen! Ik 'aanbid niet de grond waarop ze lopen' en er zijn momenten dat ik ze echt wil aanvallen bij wijze van. Maar he, ik ben geen schattige babymoeder meer. Ik heb 3 zuigende pubers en een pre puber... Is een fase, maar die duurt echt altijd te lang. En pubers, die vinden hun moeder ongeveer 80% van de tijd het meest beschamende afschrikwekkende persoon dat er is. 
En daar maak ik graag gebruik van. Je hebt ze ook een beetje om ze, als ze dat een beetje verdienen, voor schut te zetten. Die eer heb je als moeder na jaren onder het tapijt geschoffeld te worden door de pubers en puberellas
En daar maak ik graag gebruik van. Je hebt ze ook een beetje om ze, als ze dat een beetje verdienen, voor schut te zetten. Die eer heb je als moeder na jaren onder het tapijt geschoffeld te worden door de pubers en puberellas
zaterdag 2 juni 2012 om 09:58
En dat had niemand je wijs kunnen maken van te voren denk ik, hoe hard wij ook zouden roepen.
Ik vind andermans kinderen wel leuk inmiddels, maar dat is zeer zeker ook anders geweest, mijn geduld en empathisch vermogen zijn naarmate mijn kinderen ouder zijn geworden, ook steeds groter geworden.
Ja, ik ben wel een leuker mens geworden door mijn kinderen.
En soms is het ook gewoon niet leuk en ja daar worden meestal de topics over geopend.
zaterdag 2 juni 2012 om 10:01
Als je je hele leven laat afhangen van wat er eventueel allemaal zou kunnen gebeuren of om wat je om je heen ziet gebeuren dan kun je net zo goed maar gelijk helemaal stoppen met leven. Sowieso lees je hier op het forum vooral kommer en kwel verhalen over kinderen. Mensen komen hier niet dagelijks langs om hun kinderen te bejubelen, je hoort alleen maar de shit. Net zoals op al die topics over veel andere onderwerpen. Ik heb vijf kinderen en een pleegkind en met geen van alle kinderen noemenswaardige problemen. Ook niet met onze puber van bijna 15.
Onze kinderen zijn een deel van mij, horen bij mij. Ik kan me een leven zonder mijn kinderen niet eens voorstellen. Ik vind het nog iedere dag bijzonder om te zien hoe ze op mij of Leendert lijken qua uiterlijk, qua karakter en hoor mezelf en Leendert ook regelmatig praten uit de mond van één van de kinderen. Dat heb je verder met niemand anders dan je eigen kind(eren), denk ik.
Onze kinderen zijn een deel van mij, horen bij mij. Ik kan me een leven zonder mijn kinderen niet eens voorstellen. Ik vind het nog iedere dag bijzonder om te zien hoe ze op mij of Leendert lijken qua uiterlijk, qua karakter en hoor mezelf en Leendert ook regelmatig praten uit de mond van één van de kinderen. Dat heb je verder met niemand anders dan je eigen kind(eren), denk ik.
zaterdag 2 juni 2012 om 10:05
zaterdag 2 juni 2012 om 10:05
@Zusenzo,
Ik heb gelukkig best een makkelijke baby. Huilt zelden, eet goed en vanaf 18.00 uur ligt hij in zijn bed tot de volgende dag 7 uur. Op de nachtelijke voedingen na heb ik er eigenlijk geen baby aan. Ik realiseer me wel dat dat ook heel anders kan uitpakken.
Ik zie dat in mijn omgeving wel en dan snap ik toch ook weer heel goed dat je denkt "holy shit, waar ben ik aan begonnen".
Tot nu toe is me dat gelukkig bespaart gebleven.
Ik heb gelukkig best een makkelijke baby. Huilt zelden, eet goed en vanaf 18.00 uur ligt hij in zijn bed tot de volgende dag 7 uur. Op de nachtelijke voedingen na heb ik er eigenlijk geen baby aan. Ik realiseer me wel dat dat ook heel anders kan uitpakken.
Ik zie dat in mijn omgeving wel en dan snap ik toch ook weer heel goed dat je denkt "holy shit, waar ben ik aan begonnen".
Tot nu toe is me dat gelukkig bespaart gebleven.