Hele erge zorgen over vader :(
dinsdag 5 juni 2012 om 22:06
Pfft, ik ben een beetje warrig, sorry.
Situatie is als volgt, mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden tot grote woede van mijn vader. Door allemaal omstandigheden en doordat het niet goed met hem ging en ook niet met mij (en al helemaal niet de combinatie van ons in een kamer) hebben we de laatste tijd weinig contact gehad. Mijn zusjes hebben ook amper contact gehad sinds een heftige ruzie begin vorig jaar.
Mijn vader is een moeilijk man, hoewel ik moet toegeven dat ik ook niet de makkelijkste ben. Ik heb hem wel gemist dus ik heb besloten het weet te proberen.
Vorige week dinsdag voor het eerst in tijden weer geweest, samen met mijn jongste zusje superleuk..
Donderdag ging zusje alleen en kwam overstuur terug, hij deed raar, hij hehaalde veel, luisterde niet goed en ze is vrij snel weggegaan. Allemaal rare mailtjes en smsjes enzo volgde.
Dus ik belde om te vragen wat er was en hij was zooo warrig. Woorden vergeten, omdraaien, niet meer weten wat hij wilde zeggen. Meteen dingen vergeten nadat ik het zei.. En opeens huilen. Ik dacht dat hij 'gewoon' een hypo (Diabetes) had maar was er toch wel van geschrokken.. Beloofd dat ik woensdag (morgen) kwam eten.
Krijg mijn zus vandaag een sms van de beste vriend van vader, die we al 3/4 jaar niet gezien hebben. Of hij even mag bellen. Zusje vond het eng en ik heb opgenomen. Vriend was helemaal overstuur en vroeg of mijn zusje wel ECHT langsgeweest was op donderdag. Nogal een rare vraag maar wat blijkt.. Paps heeft woensdag vreselijke hoofdpijn gehad, zo erg dat hij z'n vriend huilend opbelde. Daarna is hij raar gaan doen.
Dingen herhalen, dingen vergeten, dingen van een paar weken terug vertellen en ook echt herinneren alsof het gister gebeurt was.. Liet z'n voordeur wagenwijd open staan als ie wegging, had geen eten in huis, .. Kortom; paniek.
Of ik alsjeblieft wilde vragen en proberen dat hij naar de dokter gaat (Zo koppig als een versteende ezel.)
Dus. Dit is de 2e keer in een paar maanden tijd dat ik hem zie en ik heb geen idee wat ik kan verwachten. En ik heb ook geen idee wat er aan de hand is.. Eerste dingen die mij te binnen schoten zijn hersentumor of hersenbloeding..
Eerlijk gezegd ben ik heel erg bang dat ik 'te lang gewacht' heb met contact zoeken en dat het nu helemaal mis is, dat ik nooit meer m'n oude papa terug krijg. Hij was al niet zo gezond en nu dit.. Ik ben echt eigenlijk heel bang voor morgen.
Heb al besloten dat als hij echt weigerd een arts te bezoeken en echt raar doet dat ik de HAP ga bellen maar vraag me af of ik nog meer kan doen? Ben het een beetje kwijt eerlijk gezegd.
Sorry voor dit superwazige verhaal.
Situatie is als volgt, mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden tot grote woede van mijn vader. Door allemaal omstandigheden en doordat het niet goed met hem ging en ook niet met mij (en al helemaal niet de combinatie van ons in een kamer) hebben we de laatste tijd weinig contact gehad. Mijn zusjes hebben ook amper contact gehad sinds een heftige ruzie begin vorig jaar.
Mijn vader is een moeilijk man, hoewel ik moet toegeven dat ik ook niet de makkelijkste ben. Ik heb hem wel gemist dus ik heb besloten het weet te proberen.
Vorige week dinsdag voor het eerst in tijden weer geweest, samen met mijn jongste zusje superleuk..
Donderdag ging zusje alleen en kwam overstuur terug, hij deed raar, hij hehaalde veel, luisterde niet goed en ze is vrij snel weggegaan. Allemaal rare mailtjes en smsjes enzo volgde.
Dus ik belde om te vragen wat er was en hij was zooo warrig. Woorden vergeten, omdraaien, niet meer weten wat hij wilde zeggen. Meteen dingen vergeten nadat ik het zei.. En opeens huilen. Ik dacht dat hij 'gewoon' een hypo (Diabetes) had maar was er toch wel van geschrokken.. Beloofd dat ik woensdag (morgen) kwam eten.
Krijg mijn zus vandaag een sms van de beste vriend van vader, die we al 3/4 jaar niet gezien hebben. Of hij even mag bellen. Zusje vond het eng en ik heb opgenomen. Vriend was helemaal overstuur en vroeg of mijn zusje wel ECHT langsgeweest was op donderdag. Nogal een rare vraag maar wat blijkt.. Paps heeft woensdag vreselijke hoofdpijn gehad, zo erg dat hij z'n vriend huilend opbelde. Daarna is hij raar gaan doen.
Dingen herhalen, dingen vergeten, dingen van een paar weken terug vertellen en ook echt herinneren alsof het gister gebeurt was.. Liet z'n voordeur wagenwijd open staan als ie wegging, had geen eten in huis, .. Kortom; paniek.
Of ik alsjeblieft wilde vragen en proberen dat hij naar de dokter gaat (Zo koppig als een versteende ezel.)
Dus. Dit is de 2e keer in een paar maanden tijd dat ik hem zie en ik heb geen idee wat ik kan verwachten. En ik heb ook geen idee wat er aan de hand is.. Eerste dingen die mij te binnen schoten zijn hersentumor of hersenbloeding..
Eerlijk gezegd ben ik heel erg bang dat ik 'te lang gewacht' heb met contact zoeken en dat het nu helemaal mis is, dat ik nooit meer m'n oude papa terug krijg. Hij was al niet zo gezond en nu dit.. Ik ben echt eigenlijk heel bang voor morgen.
Heb al besloten dat als hij echt weigerd een arts te bezoeken en echt raar doet dat ik de HAP ga bellen maar vraag me af of ik nog meer kan doen? Ben het een beetje kwijt eerlijk gezegd.
Sorry voor dit superwazige verhaal.
dinsdag 5 juni 2012 om 22:17
Idd, nu naar de HAP. Gewoon in de auto laden en meenemen. Geen nee accepteren. Als hij een hersenbloeding heeft gehad is revalidatie het meest werkzaam binnen 72 uur (en het beste binnen 24 uur na de hersenbloeding gaan behandelen). Bij een tumor wil je zo snel mogelijk actie ondernemen. Dat hij vreemd doet, kan een alarmsignaal zijn. Niet wachten, maar gaan!
dinsdag 5 juni 2012 om 22:17
Poeh.. het klinkt alsof het hem allemaal wat teveel is geworden.. wat je omschrijft qua gedrag kan passen bij psychotische symptomen.. maar kan ook bij allerlei andere zaken passen.. bel zsm de HAP of zo nodig de crisisdienst van de psychiatrie (als het goed is weet het of de HAP of het ziekenhuis vaak dat nummer wel).
dinsdag 5 juni 2012 om 22:17
Ik snap sowieso niet dat niet iemand allang in het ziekenhuis geweest is met die man... Het is toch echt wel duidelijk dat dit niet goed is?
En Kittepit, bij bijvoorbeeld een hersenbloeding, zoals jij zegt, heeft nu ingrijpen tegenover morgenochtend geen zin meer hoor. Dat had al veel eerder moeten gebeuren.
En ik begrijp dus niet dat dat nog niet gebeurd is.
En Kittepit, bij bijvoorbeeld een hersenbloeding, zoals jij zegt, heeft nu ingrijpen tegenover morgenochtend geen zin meer hoor. Dat had al veel eerder moeten gebeuren.
En ik begrijp dus niet dat dat nog niet gebeurd is.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 5 juni 2012 om 22:20
dinsdag 5 juni 2012 om 22:27
Net even gebeld, heb geen auto en zit aan tramadol dus.ook niet helder.
Ik heb eerlijk gezegd dat ik me heel erg zorgen maakte en langs wilde komen als dat nodig was. Hij klonk weer goed, vrolijk, sprak duidelijk en kon alles weer goed onder woorden brengen. Hele opluchting. Hij kon alleen zn pincode niet herinneren maar hij zei dat hij niet naar de dokter wilde, maar het zou doen voor mij.
Pffrrt. Ik had gewoon meteen moeten bellen met.mn stomme kpp ipv een topic open. Vondhet alleen doodeng, straks hadden we meteen weer ruzie en dat wilde ik juist voorkomen. Ha morgenochtend heen en zorgen dat hij een afspraak maakt en kijken of ik dan ool meemag van hem. Voor het geval hij het zegt maar niet ga at, zou niet de eerste keer zijn.
Ik heb eerlijk gezegd dat ik me heel erg zorgen maakte en langs wilde komen als dat nodig was. Hij klonk weer goed, vrolijk, sprak duidelijk en kon alles weer goed onder woorden brengen. Hele opluchting. Hij kon alleen zn pincode niet herinneren maar hij zei dat hij niet naar de dokter wilde, maar het zou doen voor mij.
Pffrrt. Ik had gewoon meteen moeten bellen met.mn stomme kpp ipv een topic open. Vondhet alleen doodeng, straks hadden we meteen weer ruzie en dat wilde ik juist voorkomen. Ha morgenochtend heen en zorgen dat hij een afspraak maakt en kijken of ik dan ool meemag van hem. Voor het geval hij het zegt maar niet ga at, zou niet de eerste keer zijn.
dinsdag 5 juni 2012 om 22:29
Wij kunnen niet zeggen wat er aan de hand is met je vader.. zeker is dat dit geen goede signalen zijn. Je vader heeft hulp nodig en moet naar het ziekenhuis, zo snel mogelijk.
Ik heb ook een koppige vader, heb hem een keer het leven gered door hem naar een ziekenhuis te brengen. Dus niet twijfelen of nee accepteren! Heel veel succes
Ik heb ook een koppige vader, heb hem een keer het leven gered door hem naar een ziekenhuis te brengen. Dus niet twijfelen of nee accepteren! Heel veel succes