Relaties
alle pijlers
vriendinnen
donderdag 7 juni 2012 om 19:16
Ik heb al anderhalf jaar een goeie vriendin, eigenlijk zou je zelfs kunnen zeggen dat zij mijn beste vriendin is, zo komt het over.
We doen meestal alles samen,spreken elkaar elke dag,etc.
Het probleem is, dat ik me soms zo benauwd voel, alsof ik vervanging ben voor haar vriendje (die zij dus niet heeft).
Ik waardeer onze vriendschap echt, en ze is er altijd voor me.
Ik heb momenteel ook geen relatie, maar ik vind het ook erg fijn om soms dingen met andere mensen te doen, dat kan ook wel, ze word niet boos, maar ik voel me bijna altijd bijna verplicht om haar mee te nemen, of vragen.
Er is ook altijd iets met haar, of ze is ziek of iemand in haar familie is ziek, of dit of dat, wat meestal helemaal niet erg is, maar soms praat ze door en door en ik heb op dit moment echt genoeg aan mijn eigen problemen, om dat ook nog aan te kunnen horen, ja egoistisch weet ik, en ik probeer ook zo veel mogelijk om voor haar te zijn, maar ik voel me echt bijna haar vriendje.
Ik wil haar niet kwijt als vriendin, ik heb haar dit allemaal ook een paar x uigelegd, maar er veranderd niks. Alleen als ik even afstand neem, vraagt ze weer wat er is, en het voelt soms echt alsof ik relatie met haar heb.
Misschien ben ik nu te oud om zulke vriendschappen te hebben, maar ik weet niet zo goed hoe ik hiermee moet omgaan. Zij is super lief en een goeie vriendin, maar ik voel me meer een meer als een vervanging voor haar vriendje die zij niet heeft.
Advies?
We doen meestal alles samen,spreken elkaar elke dag,etc.
Het probleem is, dat ik me soms zo benauwd voel, alsof ik vervanging ben voor haar vriendje (die zij dus niet heeft).
Ik waardeer onze vriendschap echt, en ze is er altijd voor me.
Ik heb momenteel ook geen relatie, maar ik vind het ook erg fijn om soms dingen met andere mensen te doen, dat kan ook wel, ze word niet boos, maar ik voel me bijna altijd bijna verplicht om haar mee te nemen, of vragen.
Er is ook altijd iets met haar, of ze is ziek of iemand in haar familie is ziek, of dit of dat, wat meestal helemaal niet erg is, maar soms praat ze door en door en ik heb op dit moment echt genoeg aan mijn eigen problemen, om dat ook nog aan te kunnen horen, ja egoistisch weet ik, en ik probeer ook zo veel mogelijk om voor haar te zijn, maar ik voel me echt bijna haar vriendje.
Ik wil haar niet kwijt als vriendin, ik heb haar dit allemaal ook een paar x uigelegd, maar er veranderd niks. Alleen als ik even afstand neem, vraagt ze weer wat er is, en het voelt soms echt alsof ik relatie met haar heb.
Misschien ben ik nu te oud om zulke vriendschappen te hebben, maar ik weet niet zo goed hoe ik hiermee moet omgaan. Zij is super lief en een goeie vriendin, maar ik voel me meer een meer als een vervanging voor haar vriendje die zij niet heeft.
Advies?
donderdag 7 juni 2012 om 19:21
Heel goed met haar praten en echt duidelijk zijn dus niet te lief proberen te blijven want dan komt de boodschap kennelijk niet aan.
Leg haar uit dat het anders jullie vriendschap gaat kosten als het zo doorgaat.
Stimuleer haar ook om andere contacten ( andere vriendinnen, collega's, sportvrienden ) te blijven onderhouden, en voel je vooral niet schuldig! Een vriendschap moet voor beiden leuk blijven.
Leg haar uit dat het anders jullie vriendschap gaat kosten als het zo doorgaat.
Stimuleer haar ook om andere contacten ( andere vriendinnen, collega's, sportvrienden ) te blijven onderhouden, en voel je vooral niet schuldig! Een vriendschap moet voor beiden leuk blijven.
donderdag 7 juni 2012 om 19:41
Ze is er wel altijd voor jou? Op welke manier uit zich dat dan? Waarom voelt het alsof je haar vriendje bent? Het klinkt toch redelijk normaal; beste vriendinnen bespreken elkaar's lief en leed, toch? En als het teveel wordt, teveel geratel, kun je haar dan niet een beetje bijsturen door over iets anders te gaan praten?
Ik vind het eigenlijk niet zo heel erg over komen alsof zij jouw beste vriendin is. Kan mij niet goed voorstellen dat je zo praat over iemand die, voor jou, je beste vriendin is.
Ik vind het eigenlijk niet zo heel erg over komen alsof zij jouw beste vriendin is. Kan mij niet goed voorstellen dat je zo praat over iemand die, voor jou, je beste vriendin is.
Optimist tot in de kist!
donderdag 7 juni 2012 om 19:54
Hmm, ik zei zo komt het over. Het lijkt alsof we beste vriendinnen zijn, ,maar ik beschouw maar als een goeie vriendin. Ik ken haar maar ander half jaar.
Ja in een vriendschap alles is bespreekbaar, maar als je het gevoel krijgt dat als je met een ander gaat afspreken en dat zij dan buitengesloten voelt, dat zij ook alles met jou wilt doen, en jou alles en dan ook echt alles verteld (bijvoorbeeld, vandaag, ik ga zo naar de kapper en dan dit en dan dat, en bla bla) is soms te veel.
Ik vind het goed als ik haar een dag niet spreek, ik vind het prima als zij dingen doet met een ander.
Maar goed, beste vriendinnen of niet, zo voel ik me, en ik praat niet slecht over haar, of moet ik nou mijn gevoel gewoon aan de kant zetten doen en nep doen"?
Ja in een vriendschap alles is bespreekbaar, maar als je het gevoel krijgt dat als je met een ander gaat afspreken en dat zij dan buitengesloten voelt, dat zij ook alles met jou wilt doen, en jou alles en dan ook echt alles verteld (bijvoorbeeld, vandaag, ik ga zo naar de kapper en dan dit en dan dat, en bla bla) is soms te veel.
Ik vind het goed als ik haar een dag niet spreek, ik vind het prima als zij dingen doet met een ander.
Maar goed, beste vriendinnen of niet, zo voel ik me, en ik praat niet slecht over haar, of moet ik nou mijn gevoel gewoon aan de kant zetten doen en nep doen"?
donderdag 7 juni 2012 om 20:03
Jij voelt je zo alsof je haar vervangend vriendje bent.. Voor haar zal dat vast niet zo zijn en is ze gewoon hoe ze is!
Ik zou er niet teveel over nadenken! En als je geen tijd of zin hebt.. Prima.. Dan moet je je niet verplicht voelen!
T is toch een goede vriendin??? Die zou ik in ere houden want die zijn er niet in bosjes!! En als je vindt dat je te oud bent om zulke vrienden te hebben moet je er maar geen nemen als je uit 1912 bent!!!!!
Ik zou er niet teveel over nadenken! En als je geen tijd of zin hebt.. Prima.. Dan moet je je niet verplicht voelen!
T is toch een goede vriendin??? Die zou ik in ere houden want die zijn er niet in bosjes!! En als je vindt dat je te oud bent om zulke vrienden te hebben moet je er maar geen nemen als je uit 1912 bent!!!!!
donderdag 7 juni 2012 om 20:05
In elk geval afstand nemen van wat zij jou verteld. Realiseer je dat het háár leven is, en dat het om háár problemen gaat. Je luistert en als je de deur achter je dichttrekt laat je de problemen daar, je hoeft ze niet mee naar huis te nemen. Het klinkt een beetje alsof je dat wel doet namelijk. Je kunt haar problemen er niet bij hebben. Maar uiteindelijk hoeft dat ook helemaal niet.
donderdag 7 juni 2012 om 20:08
Heb ook weleens zo'n claimerige vriendin gehad.
Eerst was ik heel voorzichtig, nodigde haar overal mee uit, zei niet zo snel iets als ik met anderen had afgesproken.
Maar daar werd ik ook moe van, kreeg het idee dat we een relatie hadden.
Heb toen mijn ruimte geclaimd als het ware. Je moet gewoon eerlijk zijn tegen haar, zeggen dat je je soms wat benauwd voelt.
En gewoon met anderen afspreken en hier geen geheim van maken, op een gegeven moment went ze er wel aan.
Eerst was ik heel voorzichtig, nodigde haar overal mee uit, zei niet zo snel iets als ik met anderen had afgesproken.
Maar daar werd ik ook moe van, kreeg het idee dat we een relatie hadden.
Heb toen mijn ruimte geclaimd als het ware. Je moet gewoon eerlijk zijn tegen haar, zeggen dat je je soms wat benauwd voelt.
En gewoon met anderen afspreken en hier geen geheim van maken, op een gegeven moment went ze er wel aan.
vrijdag 8 juni 2012 om 15:44
Echt je grenzen aangeven, op een gegeven moment KAN het nl fout lopen. Ik had ook een claimerige vriendin. Ze kwam soms zomaar aan mijn deur kloppen als ik bezig was. En ik voelde me ook altijd verplicht haar alleen maar de aandacht te geven, waardoor ik me echt benauwd voelde. Het voelde ook alsof ik haar 'vriendje' was. Op een gegeven moment bespreekbaar gemaakt en we zagen elkaar minder. Heb toen aantal relaties gehad, maar ik voelde me altijd schuldig naar haar toe. Ik veronderschuldigde me soms dat ik had afgesproken met me vriend of ex-vriend, zover kwam het. En ik kon maar geen positieve dingen over me vriend/ex zeggen, want dan voelde ik me ook schuldig naar haar toe. Nu is onze vriendschap verbroken( ze heeft afstand genomen, tot de dag van vandaag weet ik t niet) t verhaal kan je lezen in mijn topic'doe ik iets fout of vriendinnen? En nu ben ik eigenlijk blij dat ik van dr af ben en geniet ik gewoon van mijn relatie.
Advies: Wacht niet te lang met het aangeven van grenzen, want het kan echt fout lopen. Dat claimerige gedoe, op een gegeven moment wordt je ouder en besef je dat je eigenlijk voor jezelf moet kiezen en niet steeds moet bezighouden met anderen:)
Advies: Wacht niet te lang met het aangeven van grenzen, want het kan echt fout lopen. Dat claimerige gedoe, op een gegeven moment wordt je ouder en besef je dat je eigenlijk voor jezelf moet kiezen en niet steeds moet bezighouden met anderen:)
vrijdag 8 juni 2012 om 15:50
quote:floral schreef op 07 juni 2012 @ 20:08:
Heb ook weleens zo'n claimerige vriendin gehad.
Eerst was ik heel voorzichtig, nodigde haar overal mee uit, zei niet zo snel iets als ik met anderen had afgesproken.
Maar daar werd ik ook moe van, kreeg het idee dat we een relatie hadden.
Heb toen mijn ruimte geclaimd als het ware. Je moet gewoon eerlijk zijn tegen haar, zeggen dat je je soms wat benauwd voelt.
En gewoon met anderen afspreken en hier geen geheim van maken, op een gegeven moment went ze er wel aan.Ik denk dat je nu je eigen ruimte moet gaan innemen. Het voelt niet meer prettig voor jou, dan is het nu de tijd om er iets aan te doen. En natuurlijk houd je altijd angst van wat als ze het verkeerd opvat, maar nu is het ook niet echt meer prettig voor jou. Zolang je het op een respectvolle manier doet valt haar reactie hopelijk mee.
Heb ook weleens zo'n claimerige vriendin gehad.
Eerst was ik heel voorzichtig, nodigde haar overal mee uit, zei niet zo snel iets als ik met anderen had afgesproken.
Maar daar werd ik ook moe van, kreeg het idee dat we een relatie hadden.
Heb toen mijn ruimte geclaimd als het ware. Je moet gewoon eerlijk zijn tegen haar, zeggen dat je je soms wat benauwd voelt.
En gewoon met anderen afspreken en hier geen geheim van maken, op een gegeven moment went ze er wel aan.Ik denk dat je nu je eigen ruimte moet gaan innemen. Het voelt niet meer prettig voor jou, dan is het nu de tijd om er iets aan te doen. En natuurlijk houd je altijd angst van wat als ze het verkeerd opvat, maar nu is het ook niet echt meer prettig voor jou. Zolang je het op een respectvolle manier doet valt haar reactie hopelijk mee.