Psyche
alle pijlers
Ik schrik van mijn eigen gedachten.
woensdag 13 juni 2012 om 10:09
Ik heb een leuk leven, leuke man, lieve familie, huisdieren, vrienden, een fijn huis in een leuke stad.
Als jullie loepen, zien jullie dat ik al lange tijd bezig ben met een onderneming die niet zo florisant draait.
Ontslag van een medewerker is akkoord dus er is iets meer financiële lucht om het zo te zeggen. Toch is het niet genoeg, dit geld moet ik gebruiken om de bank te betalen.
Dat betekent dat ik voorlopig weer geen salaris uit de zaak kan halen, mijn man betaalt alles voor mij, terwijl ik zelf zes dagen in de week aan het werk ben.
Ik word er zo moedeloos van. Ik zie geen toekomst meer. Natuurlijk zal de bank ooit afbetaald zijn, maar wanneer? Iedere seizoen dat ik doorga zijn er weer risico's.
Stoppen is een optie, maar er komt zoveel bij kijken. Dat ik een hele dikke schuld ga overhouden. Iedere maand dat ik zo doorga is het een maand minder schuld.
Ik word alleen af en toe zo verdrietig van de situatie. Dan denk ik dat iedereen beter af is als ik er niet meer ben, dat ik dus dood moet.Mijn man zijn financiele vrijheid, mijn familie geen zorgen meer over mij en geld en mijn vriendinnen zijn het ook wel beu dat ik om de haverklap afspraken afzeg omdat ik geen geld heb.
Die gedachten probeer ik dan snel te verdringen, want ik heb buiten dit financiële gebeuren gewoon een heel leuk leven.
Nu snap ik best dat er niet veel mensen zijn die in een gelijke positie zitten, maar ik kan me best voorstellen dat geldzorgen voor psychische problemen zorgen. Herkent iemand dit? Hoe zorg je ervoor dat deze gedachten weggaan?
Als jullie loepen, zien jullie dat ik al lange tijd bezig ben met een onderneming die niet zo florisant draait.
Ontslag van een medewerker is akkoord dus er is iets meer financiële lucht om het zo te zeggen. Toch is het niet genoeg, dit geld moet ik gebruiken om de bank te betalen.
Dat betekent dat ik voorlopig weer geen salaris uit de zaak kan halen, mijn man betaalt alles voor mij, terwijl ik zelf zes dagen in de week aan het werk ben.
Ik word er zo moedeloos van. Ik zie geen toekomst meer. Natuurlijk zal de bank ooit afbetaald zijn, maar wanneer? Iedere seizoen dat ik doorga zijn er weer risico's.
Stoppen is een optie, maar er komt zoveel bij kijken. Dat ik een hele dikke schuld ga overhouden. Iedere maand dat ik zo doorga is het een maand minder schuld.
Ik word alleen af en toe zo verdrietig van de situatie. Dan denk ik dat iedereen beter af is als ik er niet meer ben, dat ik dus dood moet.Mijn man zijn financiele vrijheid, mijn familie geen zorgen meer over mij en geld en mijn vriendinnen zijn het ook wel beu dat ik om de haverklap afspraken afzeg omdat ik geen geld heb.
Die gedachten probeer ik dan snel te verdringen, want ik heb buiten dit financiële gebeuren gewoon een heel leuk leven.
Nu snap ik best dat er niet veel mensen zijn die in een gelijke positie zitten, maar ik kan me best voorstellen dat geldzorgen voor psychische problemen zorgen. Herkent iemand dit? Hoe zorg je ervoor dat deze gedachten weggaan?
woensdag 13 juni 2012 om 10:49
Het is maar geld, tsja, als het zo simpel was. Het niet hebben van geld, het wél hebben van een bankschuld (voor lucht, voor de naam van de zaak) zorgt er wel voor dat ik niet kan leven zoals ik graag zou willen. Ik pas me aan, pas me nog een keer aan, pas me wéér aan en de grens van wat ik nog kan hebben wordt gewoon kleiner.
Geen nieuwe schoenen, geen nieuwe broek, niet naar de kapper, niet uit eten, etc. (en niet voor een paar maanden, maar voor jaren).
Ik heb geen basisinkomen en dat is soms echt zwaar.
Je kan het zo moeilijk of simpel maken als je zelf wil. Ik zit financieel in een vergelijkbare situatie. En ik snap je frustratie daarom heel goed. Maar ik blijf positief denken, ik kan dan geen nieuwe schoenen kopen, maar ik kan nog wel eten kopen. Ik leef dan niet hoe ik het zelf zou willen leven, maar ik heb wel hele lieve en dierbare mensen om me heen. Die dingen zijn toch veel meer waard. Ik vind het haast een luxe probleem, jij woont tenminste nog in een fijn huis, ik woon in een appartement waar je kont niet kan keren en ik kan niet verhuizen, nog lang niet.
Dus blijf positief denken en denk aan wat je wel hebt en niet aan wat je niet hebt.
Geen nieuwe schoenen, geen nieuwe broek, niet naar de kapper, niet uit eten, etc. (en niet voor een paar maanden, maar voor jaren).
Ik heb geen basisinkomen en dat is soms echt zwaar.
Je kan het zo moeilijk of simpel maken als je zelf wil. Ik zit financieel in een vergelijkbare situatie. En ik snap je frustratie daarom heel goed. Maar ik blijf positief denken, ik kan dan geen nieuwe schoenen kopen, maar ik kan nog wel eten kopen. Ik leef dan niet hoe ik het zelf zou willen leven, maar ik heb wel hele lieve en dierbare mensen om me heen. Die dingen zijn toch veel meer waard. Ik vind het haast een luxe probleem, jij woont tenminste nog in een fijn huis, ik woon in een appartement waar je kont niet kan keren en ik kan niet verhuizen, nog lang niet.
Dus blijf positief denken en denk aan wat je wel hebt en niet aan wat je niet hebt.
woensdag 13 juni 2012 om 10:52
quote:faillietofniet schreef op 13 juni 2012 @ 10:47:
[...]
De bankschuld kan ik niet op een 'gewoon salaris' terugbetalen. Dus iedere maand dat ik quitte speel (omzet-kosten-bankaflossing en rente) ben ik een maand dichter bij het 'einddoel'.
Oh, een gewoon salaris is niet genoeg dus.
Dan kan ik alleen maar zeggen: sterkte
Goed dat je het wel uitspreekt hier, want om al die zorgen in je eentje te dragen, dat kan een mens te veel worden. En je schuldig voelen omdat je anderen ermee belast ook nog. Mens wat zwaar.
Je bent maar een mens hè, met een bepaald draagvermogen... je kan een hoop aan blijkbaar maar trek idd aan de bel vóór je echt afknapt en gekke dingen gaat doen uit wanhoop/moedeloosheid.
Misschien goed om het idd eens met de huisarts te bespreken, of met het Maatsch.Werk, een blik van een afstand kan soms wat lucht geven.
[...]
De bankschuld kan ik niet op een 'gewoon salaris' terugbetalen. Dus iedere maand dat ik quitte speel (omzet-kosten-bankaflossing en rente) ben ik een maand dichter bij het 'einddoel'.
Oh, een gewoon salaris is niet genoeg dus.
Dan kan ik alleen maar zeggen: sterkte
Goed dat je het wel uitspreekt hier, want om al die zorgen in je eentje te dragen, dat kan een mens te veel worden. En je schuldig voelen omdat je anderen ermee belast ook nog. Mens wat zwaar.
Je bent maar een mens hè, met een bepaald draagvermogen... je kan een hoop aan blijkbaar maar trek idd aan de bel vóór je echt afknapt en gekke dingen gaat doen uit wanhoop/moedeloosheid.
Misschien goed om het idd eens met de huisarts te bespreken, of met het Maatsch.Werk, een blik van een afstand kan soms wat lucht geven.
woensdag 13 juni 2012 om 10:54
Het verbaasde mij eigenlijk om weer een bericht van je te lezen mbt je slecht lopende onderneming en dat je er nog steeds zo tegen aan het knokken bent?! Waarom? Het duurt immers al langer dan 2 jaar en toen had je het er al over om de onderneming met verlies te verkopen. Vraag me dus af waarom dit niet is gebeurd, want zo gaat het toch ook niet veel langer meer?
woensdag 13 juni 2012 om 10:55
ik denk dat to een goede ondernemer is.
zulke gedachten krijg je als je 6 dgn per week probeert de onderneming op poten te houden, tijdens je werk wil je positief zijn.
als je dan ff rust hebt komen dit soort gedachten als vanzelf.
maar het is niet uitzichtloos lijkt me.
na 7 magere jaren komen 7 vette.
zulke gedachten krijg je als je 6 dgn per week probeert de onderneming op poten te houden, tijdens je werk wil je positief zijn.
als je dan ff rust hebt komen dit soort gedachten als vanzelf.
maar het is niet uitzichtloos lijkt me.
na 7 magere jaren komen 7 vette.
wij slapen nooit.
woensdag 13 juni 2012 om 10:58
Zo, eerst even een knuffel en een kop koffie van mij, en dan praat ik verder, en kun je luisteren.
Over de huidige situatie mbt tot de zaak: Ook dat gaat voorbij. mensen boven mij hebben hier al genoeg over gezegd, en dat ga ik niet meer doen.
Over je man en dat jij je schuldig voelt dat hij alles voor je betaald:
Praat daarover met je man. Vertel hem hoe je je daaronder voelt, en hoe vervelend of je dat vindt. Deel je zorgen met hem, en kijk of of de gedachten die je hebt ook kloppen met de werkelijkheid.
En nogmaals over je man: je bent getrouwd, en jullie zijn in goede en in slechte tijden met elkaar verbonden. Dat houdt inderdaad in dat hij nu voor jou betaald, maar denk je echt dat als het beter gaat, hij dan problemen zou hebben om ook "te genieten" van jouw inkomen?
En het laatste punt: Ik ga er voor het gemak even van uit dat jullie getrouwd zijn in gemeenschap met goederen, en dat jij persoonlijk aansprakelijk bent voor de zaak.
Als jouw zaak failliet gaat, en er blijft een grote schuld achter, dan is hij daar toch ook verantwoordelijk voor? Dan moet hij ook betalen, maar dan is er geen "bezit" wat er tegenover staat.
Kortom, het is of nu betalen met de kans dat jij er bovenop komt, en dat jullie daar later de vruchten van plukken, of later betalen als je failliet bent, en er de vruchten niet meer van plukken.
Nou dan wist ik het wel...
Over de huidige situatie mbt tot de zaak: Ook dat gaat voorbij. mensen boven mij hebben hier al genoeg over gezegd, en dat ga ik niet meer doen.
Over je man en dat jij je schuldig voelt dat hij alles voor je betaald:
Praat daarover met je man. Vertel hem hoe je je daaronder voelt, en hoe vervelend of je dat vindt. Deel je zorgen met hem, en kijk of of de gedachten die je hebt ook kloppen met de werkelijkheid.
En nogmaals over je man: je bent getrouwd, en jullie zijn in goede en in slechte tijden met elkaar verbonden. Dat houdt inderdaad in dat hij nu voor jou betaald, maar denk je echt dat als het beter gaat, hij dan problemen zou hebben om ook "te genieten" van jouw inkomen?
En het laatste punt: Ik ga er voor het gemak even van uit dat jullie getrouwd zijn in gemeenschap met goederen, en dat jij persoonlijk aansprakelijk bent voor de zaak.
Als jouw zaak failliet gaat, en er blijft een grote schuld achter, dan is hij daar toch ook verantwoordelijk voor? Dan moet hij ook betalen, maar dan is er geen "bezit" wat er tegenover staat.
Kortom, het is of nu betalen met de kans dat jij er bovenop komt, en dat jullie daar later de vruchten van plukken, of later betalen als je failliet bent, en er de vruchten niet meer van plukken.
Nou dan wist ik het wel...
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
woensdag 13 juni 2012 om 11:10
Het is maar geld. Om voor geld uit je leven te stappen? Je weet niet wat je zegt.
In bepaalde landen moeten ze de hoer spelen om even wat te eten en onderdak te krijgen en dat elke dag, zonder uitzicht, en toch zijn ze vaak blij.
Ik zou mijn eisen ernstig terugschroeven om jouw pech in de juiste proporties te kunnen zien. En geef je man een extra zoen voor zijn support, dan is hij tenminste gelukkig.
In bepaalde landen moeten ze de hoer spelen om even wat te eten en onderdak te krijgen en dat elke dag, zonder uitzicht, en toch zijn ze vaak blij.
Ik zou mijn eisen ernstig terugschroeven om jouw pech in de juiste proporties te kunnen zien. En geef je man een extra zoen voor zijn support, dan is hij tenminste gelukkig.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 13 juni 2012 om 11:11
wacht al 14 jaar op de zeven vette jaren ...
Ontopic , vaak wordt suicide gezien als de enige uitweg.
De mensen die aan suicide denken , zijn wanhopig ze willen uit de situatie waar ze in zitten, het is ondraagelijk.
Wat zijn je toekomstperspectieven nadat je klaar bent met het aflossen van je schuld?
Het is ook belangrijk dat je niet in een depressie raakt, dat je je zelf niet sociaal afsluit, dat je geen middelen ( drank, drugs) gaat gebruiken , dat verergert alleen maar je denkwijze.
Ervaar je dit als een ondraagelijke last/kwelling?
Wat jukebox al aangeeft voor elk probleem is een oplossing.
Dat heeft de natuur zo bedacht als er alleen maar problemen zijn en geen oplossingen dan ontstaat er een vacuum ....
Ontopic , vaak wordt suicide gezien als de enige uitweg.
De mensen die aan suicide denken , zijn wanhopig ze willen uit de situatie waar ze in zitten, het is ondraagelijk.
Wat zijn je toekomstperspectieven nadat je klaar bent met het aflossen van je schuld?
Het is ook belangrijk dat je niet in een depressie raakt, dat je je zelf niet sociaal afsluit, dat je geen middelen ( drank, drugs) gaat gebruiken , dat verergert alleen maar je denkwijze.
Ervaar je dit als een ondraagelijke last/kwelling?
Wat jukebox al aangeeft voor elk probleem is een oplossing.
Dat heeft de natuur zo bedacht als er alleen maar problemen zijn en geen oplossingen dan ontstaat er een vacuum ....
woensdag 13 juni 2012 om 11:29
quote:loisnvt schreef op 13 juni 2012 @ 10:54:
Het verbaasde mij eigenlijk om weer een bericht van je te lezen mbt je slecht lopende onderneming en dat je er nog steeds zo tegen aan het knokken bent?! Waarom? Het duurt immers al langer dan 2 jaar en toen had je het er al over om de onderneming met verlies te verkopen. Vraag me dus af waarom dit niet is gebeurd, want zo gaat het toch ook niet veel langer meer?
Alle potentiele kopers hebben zich op het laatste moment teruggetrokken. Waarom doorgaan? Omdat als ik stop, ik niet alleen met een schuld blijf zitten, mijn familie ook. Dit wil ik ze niet aandoen. Ik kan onmogelijk deze schuld terugbetalen op een andere manier dan ik nu doe.
Mocht ik dan bij stoppen toch in een sanering o.i.d. terecht komen, dan heb ik nog steeds mijn familie (want deze garantsteller valt dan niet onder schuldeiser)
Het verbaasde mij eigenlijk om weer een bericht van je te lezen mbt je slecht lopende onderneming en dat je er nog steeds zo tegen aan het knokken bent?! Waarom? Het duurt immers al langer dan 2 jaar en toen had je het er al over om de onderneming met verlies te verkopen. Vraag me dus af waarom dit niet is gebeurd, want zo gaat het toch ook niet veel langer meer?
Alle potentiele kopers hebben zich op het laatste moment teruggetrokken. Waarom doorgaan? Omdat als ik stop, ik niet alleen met een schuld blijf zitten, mijn familie ook. Dit wil ik ze niet aandoen. Ik kan onmogelijk deze schuld terugbetalen op een andere manier dan ik nu doe.
Mocht ik dan bij stoppen toch in een sanering o.i.d. terecht komen, dan heb ik nog steeds mijn familie (want deze garantsteller valt dan niet onder schuldeiser)
woensdag 13 juni 2012 om 11:32
Je schrijft dat de schuld niet met een gewoon salaris is te betalen maar wel met inkomsten uit de zaak.
Dus de onderneming maakt wel winst?
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat je jezelf geen salaris kon uitbetalen.
Dus de onderneming maakt wel winst?
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat je jezelf geen salaris kon uitbetalen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
woensdag 13 juni 2012 om 11:35
quote:jojanneke66 schreef op 13 juni 2012 @ 10:58:
Zo, eerst even een knuffel en een kop koffie van mij, en dan praat ik verder, en kun je luisteren.
Over de huidige situatie mbt tot de zaak: Ook dat gaat voorbij. mensen boven mij hebben hier al genoeg over gezegd, en dat ga ik niet meer doen.
Over je man en dat jij je schuldig voelt dat hij alles voor je betaald:
Praat daarover met je man. Vertel hem hoe je je daaronder voelt, en hoe vervelend of je dat vindt. Deel je zorgen met hem, en kijk of of de gedachten die je hebt ook kloppen met de werkelijkheid.
En nogmaals over je man: je bent getrouwd, en jullie zijn in goede en in slechte tijden met elkaar verbonden. Dat houdt inderdaad in dat hij nu voor jou betaald, maar denk je echt dat als het beter gaat, hij dan problemen zou hebben om ook "te genieten" van jouw inkomen?
En het laatste punt: Ik ga er voor het gemak even van uit dat jullie getrouwd zijn in gemeenschap met goederen, en dat jij persoonlijk aansprakelijk bent voor de zaak.
Als jouw zaak failliet gaat, en er blijft een grote schuld achter, dan is hij daar toch ook verantwoordelijk voor? Dan moet hij ook betalen, maar dan is er geen "bezit" wat er tegenover staat.
Kortom, het is of nu betalen met de kans dat jij er bovenop komt, en dat jullie daar later de vruchten van plukken, of later betalen als je failliet bent, en er de vruchten niet meer van plukken.
Nou dan wist ik het wel...
Mijn man weet hoeveel ik van hem hou en hoe erg ik het vind dat ik niks in het laatje breng. Hij zegt ook altijd dat wanneer de 'goede tijden' aanbreken hij op z'n lauweren gaat rusten
Hij ziet dat ik er hard voor werk en dat ik dus geen misbruik maak.
We zijn gelukkig op HV getrouwd, hebben geen gezamelijke rekening en het huis staat op zijn naam. We hebben alle risico's laten controleren bij de notaris. Dus mocht het mis gaan dan blijft hij nog enigszins buiten schot.
Het is idd zo dat als ik het nog 'even' volhoud er betere tijden kunnen aanbreken. Van het geld dat nu iedere maand naar de bank gaat, kan ik superfijn leven, maar tzt zullen er ook nieuwe investeringen gedaan moeten etc.
Het is allemaal niet zo zwart/ wit en dat maakt het lastig om de toekomst voor me te zien.
Ik heb geen idee wat ik zou willen eigenlijk. Geen idee hoe ik mezelf over vijf jaar zie.
Zo, eerst even een knuffel en een kop koffie van mij, en dan praat ik verder, en kun je luisteren.
Over de huidige situatie mbt tot de zaak: Ook dat gaat voorbij. mensen boven mij hebben hier al genoeg over gezegd, en dat ga ik niet meer doen.
Over je man en dat jij je schuldig voelt dat hij alles voor je betaald:
Praat daarover met je man. Vertel hem hoe je je daaronder voelt, en hoe vervelend of je dat vindt. Deel je zorgen met hem, en kijk of of de gedachten die je hebt ook kloppen met de werkelijkheid.
En nogmaals over je man: je bent getrouwd, en jullie zijn in goede en in slechte tijden met elkaar verbonden. Dat houdt inderdaad in dat hij nu voor jou betaald, maar denk je echt dat als het beter gaat, hij dan problemen zou hebben om ook "te genieten" van jouw inkomen?
En het laatste punt: Ik ga er voor het gemak even van uit dat jullie getrouwd zijn in gemeenschap met goederen, en dat jij persoonlijk aansprakelijk bent voor de zaak.
Als jouw zaak failliet gaat, en er blijft een grote schuld achter, dan is hij daar toch ook verantwoordelijk voor? Dan moet hij ook betalen, maar dan is er geen "bezit" wat er tegenover staat.
Kortom, het is of nu betalen met de kans dat jij er bovenop komt, en dat jullie daar later de vruchten van plukken, of later betalen als je failliet bent, en er de vruchten niet meer van plukken.
Nou dan wist ik het wel...
Mijn man weet hoeveel ik van hem hou en hoe erg ik het vind dat ik niks in het laatje breng. Hij zegt ook altijd dat wanneer de 'goede tijden' aanbreken hij op z'n lauweren gaat rusten
Hij ziet dat ik er hard voor werk en dat ik dus geen misbruik maak.
We zijn gelukkig op HV getrouwd, hebben geen gezamelijke rekening en het huis staat op zijn naam. We hebben alle risico's laten controleren bij de notaris. Dus mocht het mis gaan dan blijft hij nog enigszins buiten schot.
Het is idd zo dat als ik het nog 'even' volhoud er betere tijden kunnen aanbreken. Van het geld dat nu iedere maand naar de bank gaat, kan ik superfijn leven, maar tzt zullen er ook nieuwe investeringen gedaan moeten etc.
Het is allemaal niet zo zwart/ wit en dat maakt het lastig om de toekomst voor me te zien.
Ik heb geen idee wat ik zou willen eigenlijk. Geen idee hoe ik mezelf over vijf jaar zie.
woensdag 13 juni 2012 om 11:35
Veel mensen zeggen "het is maar geld". Maar er is één ding dat ze vergeten: 6 dagen in de week veel tijd aan iets besteden wat eigenlijk niets opbrengt, maar stoppen is duurder. En dan blijft er weinig vrije tijd over, en als je die dan hebt, zijn er veel dingen die je niet kunt omdat je daar het geld niet voor hebt.
Tja, daar doe je het ook niet voor, dat snap ik. Ik kan me voorstellen dat je dat spuugzat bent. Maar dat is eigenlijk het enige in je leven dat niet loopt als ik het goed begrijp.
Misschien moet je eens praten met een financiele adviseur of zo? Misschien moet je eens proberen samen te gaan met een ander bedrijf, als die dat aandurft, om te fuseren?
Tja, daar doe je het ook niet voor, dat snap ik. Ik kan me voorstellen dat je dat spuugzat bent. Maar dat is eigenlijk het enige in je leven dat niet loopt als ik het goed begrijp.
Misschien moet je eens praten met een financiele adviseur of zo? Misschien moet je eens proberen samen te gaan met een ander bedrijf, als die dat aandurft, om te fuseren?
woensdag 13 juni 2012 om 11:37
quote:kopjekoffie70 schreef op 13 juni 2012 @ 11:32:
Je schrijft dat de schuld niet met een gewoon salaris is te betalen maar wel met inkomsten uit de zaak.
Dus de onderneming maakt wel winst?
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat je jezelf geen salaris kon uitbetalen.Ik weet niet hoe jij 'winst' ziet. Ik maak geen winst dat er nog iets voor mezelf overblijft. Ik heb wel genoeg geld om de afbetalingen te doen. In 2010 heb ik een verlies geleden en dat geld is dus bij de schuld gekomen. Daar wordt het geld wat ik nu 'bespaar' met een werknemer minder voor gebruikt. Als het goed is zal dit nog zo'n 11 maanden duren en de totale schuld zal nu nog zo'n 23 maanden duren.
Je schrijft dat de schuld niet met een gewoon salaris is te betalen maar wel met inkomsten uit de zaak.
Dus de onderneming maakt wel winst?
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat je jezelf geen salaris kon uitbetalen.Ik weet niet hoe jij 'winst' ziet. Ik maak geen winst dat er nog iets voor mezelf overblijft. Ik heb wel genoeg geld om de afbetalingen te doen. In 2010 heb ik een verlies geleden en dat geld is dus bij de schuld gekomen. Daar wordt het geld wat ik nu 'bespaar' met een werknemer minder voor gebruikt. Als het goed is zal dit nog zo'n 11 maanden duren en de totale schuld zal nu nog zo'n 23 maanden duren.
woensdag 13 juni 2012 om 11:38
Sorry dat ik het zeg, maar zo te lezen ben jij bezig met je eigen ondergang. Verkoop de hele zwik, zoek een baan en betaal je schulden af. Nu ben je bezig met verzuipen, terwijl je geen geld verdient om jezelf salaris te geven. En volgens mij moet je ook stoppen met dat zelfbeklag en jezelf in een slachtofferrol te wentelen. Je hebt dit ooit zelf gewild en nu kun je er ook voor kiezen om mee te stoppen. Kop op hóór. Met je man en financieel adviseur om tafel en stoppen met dit blok aan je been.
woensdag 13 juni 2012 om 11:47
quote:paloma schreef op 13 juni 2012 @ 11:38:
Sorry dat ik het zeg, maar zo te lezen ben jij bezig met je eigen ondergang. Verkoop de hele zwik, zoek een baan en betaal je schulden af. Nu ben je bezig met verzuipen, terwijl je geen geld verdient om jezelf salaris te geven. En volgens mij moet je ook stoppen met dat zelfbeklag en jezelf in een slachtofferrol te wentelen. Je hebt dit ooit zelf gewild en nu kun je er ook voor kiezen om mee te stoppen. Kop op hóór. Met je man en financieel adviseur om tafel en stoppen met dit blok aan je been.
Volgens mij is dit juist en enige maner om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. Ik kan geen kopers vinden, heb al verschillende instanties ingeschakeld, maar het lukt niet.
Als ik besluit om te stoppen zonder een overname, dan zit ik met een huurcontract, een schuld en nog meer sores.
Ik weet dat ik gewoon een schop onder mijn kont kan gebruiken, maar als het zo sompel was om te stoppen, dan had ik dat al lange tijd geleden gedaan.
Sorry dat ik het zeg, maar zo te lezen ben jij bezig met je eigen ondergang. Verkoop de hele zwik, zoek een baan en betaal je schulden af. Nu ben je bezig met verzuipen, terwijl je geen geld verdient om jezelf salaris te geven. En volgens mij moet je ook stoppen met dat zelfbeklag en jezelf in een slachtofferrol te wentelen. Je hebt dit ooit zelf gewild en nu kun je er ook voor kiezen om mee te stoppen. Kop op hóór. Met je man en financieel adviseur om tafel en stoppen met dit blok aan je been.
Volgens mij is dit juist en enige maner om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. Ik kan geen kopers vinden, heb al verschillende instanties ingeschakeld, maar het lukt niet.
Als ik besluit om te stoppen zonder een overname, dan zit ik met een huurcontract, een schuld en nog meer sores.
Ik weet dat ik gewoon een schop onder mijn kont kan gebruiken, maar als het zo sompel was om te stoppen, dan had ik dat al lange tijd geleden gedaan.
woensdag 13 juni 2012 om 11:53
quote:faillietofniet schreef op 13 juni 2012 @ 11:47:
[...]Volgens mij is dit juist en enige maner om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. Ik kan geen kopers vinden, heb al verschillende instanties ingeschakeld, maar het lukt niet.
Als ik besluit om te stoppen zonder een overname, dan zit ik met een huurcontract, een schuld en nog meer sores.
Ik weet dat ik gewoon een schop onder mijn kont kan gebruiken, maar als het zo sompel was om te stoppen, dan had ik dat al lange tijd geleden gedaan.Ik kan jou nu zo 5 redenen opnoemen waarom jij morgen niet meer in staat zou kunnen zijn om dit zinkende schip overeind te houden. Dood, ziekte, coma, burn-out en brand. Dus waarom is het zo moeilijk om die keus te maken, met je volle bewustzijn terwijl je in staat bent om je gezonde verstand te gebruiken? Je hebt niet gefaald (mocht je dit soms denken). Je hebt het geprobeerd, gevochten als een leeuwin maar de realiteit heeft je ingehaald. En nu sla je een andere weg in en ga je opnieuw beginnen. Simpel? Nee. Makkelijk? Nee? Moeilijk? Ja. Onoverkomelijk? Hell no !!
[...]Volgens mij is dit juist en enige maner om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. Ik kan geen kopers vinden, heb al verschillende instanties ingeschakeld, maar het lukt niet.
Als ik besluit om te stoppen zonder een overname, dan zit ik met een huurcontract, een schuld en nog meer sores.
Ik weet dat ik gewoon een schop onder mijn kont kan gebruiken, maar als het zo sompel was om te stoppen, dan had ik dat al lange tijd geleden gedaan.Ik kan jou nu zo 5 redenen opnoemen waarom jij morgen niet meer in staat zou kunnen zijn om dit zinkende schip overeind te houden. Dood, ziekte, coma, burn-out en brand. Dus waarom is het zo moeilijk om die keus te maken, met je volle bewustzijn terwijl je in staat bent om je gezonde verstand te gebruiken? Je hebt niet gefaald (mocht je dit soms denken). Je hebt het geprobeerd, gevochten als een leeuwin maar de realiteit heeft je ingehaald. En nu sla je een andere weg in en ga je opnieuw beginnen. Simpel? Nee. Makkelijk? Nee? Moeilijk? Ja. Onoverkomelijk? Hell no !!
woensdag 13 juni 2012 om 11:56
Faillietofniet, waar zit je winkel ergens, in welke regio? En in welke branche? Als je dat wil vertellen tenminste?!
Ik heb zelf ook een winkel, die gelukkig goed draait, misschien kan ik met je meedenken in oplossingen om NU zo snel mogelijk meer omzet te creeeren? Als je dat wilt tenminste.....Volgens mijn collega (wij hebben een VOF) ben ik bij ons het creatieve brein namelijk en eerlijk is eerlijk we krijgen ook heel vaak positieve reacties op onze originele "acties"!!
Ik heb zelf ook een winkel, die gelukkig goed draait, misschien kan ik met je meedenken in oplossingen om NU zo snel mogelijk meer omzet te creeeren? Als je dat wilt tenminste.....Volgens mijn collega (wij hebben een VOF) ben ik bij ons het creatieve brein namelijk en eerlijk is eerlijk we krijgen ook heel vaak positieve reacties op onze originele "acties"!!
woensdag 13 juni 2012 om 11:57
quote:faillietofniet schreef op 13 juni 2012 @ 10:23:
[...]
Idd, het is een oplossing. Ik wil geen einde maken aan mijn leven, maar soms is het idd wel een makkelijker vooruitzicht dan het vooruitzicht wat er nu ligt.
Weet je, het is best normaal om dit soort gedachten te hebben onder dit soort omstandigheden. Feitelijk wens je jezelf niet echt dood, maar wil je vooral rust. Je wilt van de situatie af zijn. En de gedachte aan dood zijn, appelleert vooral aan het gevoel van 'rust'. En dat het (de zorgen, het gedoe) voorbij zijn. Logisch.
Ik denk dat het ook best pittig moet zijn om onder deze omstandigheden door te moeten. Toch is dat nu even een gegeven. Daarom denk ik dat je er verstandig aan doet om eens met je geliefden om de tafel te gaan (vraag ze een drankje te komen doen bij jou thuis). Dan leg je hen uit dat je momenteel even heel lastig zit, dat je dat schuldgevoel oplevert. Maar je vraagt ze ook om hulp. Die hulp bestaat er uit of ze je af en toe moed willen inpraten, of ze af en toe iets leuks, maar betaalbaars met je willen doen, zodat je mee kan doen. Als je niet met een groepje om tafel wil voor een support gesprek, ga dit gesprek dan individueel aan.
Verder denk ik dat je het voor jezelf ook iets beter moet maken. Je schrijft dat je een schuld hebt en nu alleen nog werkt voor de aflossing (en daardoor geen inkomsten meer hebt). Ik weet niet hoe lang je voor je schuld moet werken. Maar ik zou als ik jou was een aantal tussentermijnen invoeren die je stap voor stap wilt bereiken. Dat maakt je schuld overzichtelijk. En ik denk dat je elk termijn wat je hebt ingelopen even moet vieren voor jezelf. Dan trakteer je jezelf maar even lekker op de sauna, lekker uit eten, borrelen met vrienden. Zorg dat je aan jezelf blijft denken in dit traject. Anders ziet het er algauw uitzichtloos uit.
You can do it! Yes you can!
[...]
Idd, het is een oplossing. Ik wil geen einde maken aan mijn leven, maar soms is het idd wel een makkelijker vooruitzicht dan het vooruitzicht wat er nu ligt.
Weet je, het is best normaal om dit soort gedachten te hebben onder dit soort omstandigheden. Feitelijk wens je jezelf niet echt dood, maar wil je vooral rust. Je wilt van de situatie af zijn. En de gedachte aan dood zijn, appelleert vooral aan het gevoel van 'rust'. En dat het (de zorgen, het gedoe) voorbij zijn. Logisch.
Ik denk dat het ook best pittig moet zijn om onder deze omstandigheden door te moeten. Toch is dat nu even een gegeven. Daarom denk ik dat je er verstandig aan doet om eens met je geliefden om de tafel te gaan (vraag ze een drankje te komen doen bij jou thuis). Dan leg je hen uit dat je momenteel even heel lastig zit, dat je dat schuldgevoel oplevert. Maar je vraagt ze ook om hulp. Die hulp bestaat er uit of ze je af en toe moed willen inpraten, of ze af en toe iets leuks, maar betaalbaars met je willen doen, zodat je mee kan doen. Als je niet met een groepje om tafel wil voor een support gesprek, ga dit gesprek dan individueel aan.
Verder denk ik dat je het voor jezelf ook iets beter moet maken. Je schrijft dat je een schuld hebt en nu alleen nog werkt voor de aflossing (en daardoor geen inkomsten meer hebt). Ik weet niet hoe lang je voor je schuld moet werken. Maar ik zou als ik jou was een aantal tussentermijnen invoeren die je stap voor stap wilt bereiken. Dat maakt je schuld overzichtelijk. En ik denk dat je elk termijn wat je hebt ingelopen even moet vieren voor jezelf. Dan trakteer je jezelf maar even lekker op de sauna, lekker uit eten, borrelen met vrienden. Zorg dat je aan jezelf blijft denken in dit traject. Anders ziet het er algauw uitzichtloos uit.
You can do it! Yes you can!
woensdag 13 juni 2012 om 11:59
@paloma, stoppen is niet altijd de beste oplossing! En het zijn nog 23 maanden doorbijten voor TO om alles af te betalen en eindelijk zelf ook iets te gaan verdienen. Stoppen kost waarschijnlijk nog veel meer en langer geld......Dus als ze nu ergens die zak energie en goede ideeen vandaan kan halen om er nog/weer plezier in te gaan krijgen dan zou ik zeggen: Go for it!
woensdag 13 juni 2012 om 12:05
Weet je wel hoe lang 23 maanden is; terwijl TO zich zo al voelt.
En 23 maanden doorbijten is prima, maar ten kosten van wat?
Als de schulden zijn afbetaald, dan zijn er tegen die tijd weer andere kosten waarvoor geleend moet worden. Je kunt wel tegen heug en meug willen blijven vechten, maar volgens mij heeft TO haar grens wel bereikt - en wellicht al overschreden.
En 23 maanden doorbijten is prima, maar ten kosten van wat?
Als de schulden zijn afbetaald, dan zijn er tegen die tijd weer andere kosten waarvoor geleend moet worden. Je kunt wel tegen heug en meug willen blijven vechten, maar volgens mij heeft TO haar grens wel bereikt - en wellicht al overschreden.
woensdag 13 juni 2012 om 14:17
quote:funnymiss schreef op 13 juni 2012 @ 11:56:
Faillietofniet, waar zit je winkel ergens, in welke regio? En in welke branche? Als je dat wil vertellen tenminste?!
Ik heb zelf ook een winkel, die gelukkig goed draait, misschien kan ik met je meedenken in oplossingen om NU zo snel mogelijk meer omzet te creeeren? Als je dat wilt tenminste.....Volgens mijn collega (wij hebben een VOF) ben ik bij ons het creatieve brein namelijk en eerlijk is eerlijk we krijgen ook heel vaak positieve reacties op onze originele "acties"!!
Wat een lief aanbod dit. Ik word op dit moment door verschillende mensen ondersteund. Ik heb hier op het forum ook contact gemaakt met iemand die enigszins in een gelijke situatie zit en soms is dat best wel fijn om even te sparren.
Ik wil liever niet hier op het forum uit de doeken doen waar en wat ik doe. Maar het is leuk dat je mee wil denken.
De omzet is gelukkig wel oké (bovengemiddeld als je landelijk kijkt) maar het zijn de kosten die me de nek om doen.
De cijfers waarop de overname was gebaseerd waren (zoals je het zo mooi zegt) opgepoetst. Met andere woorden. Er was wat geschoven met als resultaat ongeveer 100.000 extra omzet en 40.000 minder kosten.
Op die cijfers is de goodwill gebaseerd en de afbetaling hiervan vastgesteld.
Ik heb er met een advocaat naar gekeken en hoe duidelijk het ook is, een rechtszaak zal waarschijnlijk meer kosten dan opleveren.
Faillietofniet, waar zit je winkel ergens, in welke regio? En in welke branche? Als je dat wil vertellen tenminste?!
Ik heb zelf ook een winkel, die gelukkig goed draait, misschien kan ik met je meedenken in oplossingen om NU zo snel mogelijk meer omzet te creeeren? Als je dat wilt tenminste.....Volgens mijn collega (wij hebben een VOF) ben ik bij ons het creatieve brein namelijk en eerlijk is eerlijk we krijgen ook heel vaak positieve reacties op onze originele "acties"!!
Wat een lief aanbod dit. Ik word op dit moment door verschillende mensen ondersteund. Ik heb hier op het forum ook contact gemaakt met iemand die enigszins in een gelijke situatie zit en soms is dat best wel fijn om even te sparren.
Ik wil liever niet hier op het forum uit de doeken doen waar en wat ik doe. Maar het is leuk dat je mee wil denken.
De omzet is gelukkig wel oké (bovengemiddeld als je landelijk kijkt) maar het zijn de kosten die me de nek om doen.
De cijfers waarop de overname was gebaseerd waren (zoals je het zo mooi zegt) opgepoetst. Met andere woorden. Er was wat geschoven met als resultaat ongeveer 100.000 extra omzet en 40.000 minder kosten.
Op die cijfers is de goodwill gebaseerd en de afbetaling hiervan vastgesteld.
Ik heb er met een advocaat naar gekeken en hoe duidelijk het ook is, een rechtszaak zal waarschijnlijk meer kosten dan opleveren.
woensdag 13 juni 2012 om 16:08
Begrijp ik heel goed.
Mocht het nog nodig zijn, dan laat het mij maar weten. Als je wilt mailen, dan hoor ik het ook wel, dan maak ik even een ander emailadres aan dat ik hier neer kan zetten.
En misschien heel simpel gedacht, maar op de een of andere manier nog meer omzet zorgt er natuurlijk voor dat die hogere kosten worden opgeheven.
Landelijke gemiddelde heb ik nooit zoveel mee, iedere ondernemer, iedere onderneming, iedere vestigingsplaats, ieder ondernemersdoel, ieders klanten, ieders wensen en ook ieders kosten (zoals je zelf al zegt eigenlijk) zijn anders. Dus wat heb je er dan aan om de omzet van een, volgens kvk, gelijke zaak te weten? Het gaat erom wat er onder de streep overblijft en met welk bedrag jij daar tevreden bent, toch?
Je geeft zelf aan dat het over 23 maanden klaar is met afbetalen, ik persoonlijk zou me nu bij elkaar rapen, emailadressen van vaste klanten verzamelen de komende maand, een leverancier zoeken die wil helpen door sponsoring van een advertentie in de krant (waar hun naam dan ook opstaat, maar dat is nu niet belangrijk, als de jouwe er maar het grootste opstaat) hulp inroepen van vrienden en familie om te helpen (niet alleen emotioneel, zeker niet financieel, maar wel een weekend in de zaak)!
En dan gaan met die banaan, een "actie" via de mail naar je vaste klanten dat ze, 8 en 9 augustus (bijvoorbeeld he) bij besteding van iedere 25 euro (ik noem maar iets, ligt aan je soort winkel wat reeel is) een cadeaubon van 2,50 euro cadeau krijgen, dat alle vrienden en vriendinnen, ouders, zussen ook van harte welkom zijn en dat de koffie en koekjes klaar staan om te vieren dat je x aantal jaar bestaat, een nieuwe collectie hebt, of.....verzin het maar en dat dat mede mogelijk gemaakt is door je vaste klanten, je ze heel dankbaar bent en op deze manier dat met hun wil vieren, zoiets?! In je, als het goed is gratis, advertentie zet je dan dezelfde actie. Maak een facebookpagina aan, zet het daarop en laat al je vrienden die meteen delen. Kost niks, alleen een weekendje inzet van je dierbare en het levert wellicht wel iets op.
Dan komen de klanten nog terug om die bon(nen) op te maken en ze nemen er nu nog iets extra's bij om een bon extra te krijgen (dat is tenminste mijn ervaring hier), met een beetje mazzel hou je er via via nog nieuwe klanten aan over en je "viert" iets (maakt niet uit wat), dat klinkt al heel anders als dat het een soort noodkreet is om de tent te redden (wat natuurlijk stiekem wel zo is, maar dat hoeft niemand te weten).
Mocht het nog nodig zijn, dan laat het mij maar weten. Als je wilt mailen, dan hoor ik het ook wel, dan maak ik even een ander emailadres aan dat ik hier neer kan zetten.
En misschien heel simpel gedacht, maar op de een of andere manier nog meer omzet zorgt er natuurlijk voor dat die hogere kosten worden opgeheven.
Landelijke gemiddelde heb ik nooit zoveel mee, iedere ondernemer, iedere onderneming, iedere vestigingsplaats, ieder ondernemersdoel, ieders klanten, ieders wensen en ook ieders kosten (zoals je zelf al zegt eigenlijk) zijn anders. Dus wat heb je er dan aan om de omzet van een, volgens kvk, gelijke zaak te weten? Het gaat erom wat er onder de streep overblijft en met welk bedrag jij daar tevreden bent, toch?
Je geeft zelf aan dat het over 23 maanden klaar is met afbetalen, ik persoonlijk zou me nu bij elkaar rapen, emailadressen van vaste klanten verzamelen de komende maand, een leverancier zoeken die wil helpen door sponsoring van een advertentie in de krant (waar hun naam dan ook opstaat, maar dat is nu niet belangrijk, als de jouwe er maar het grootste opstaat) hulp inroepen van vrienden en familie om te helpen (niet alleen emotioneel, zeker niet financieel, maar wel een weekend in de zaak)!
En dan gaan met die banaan, een "actie" via de mail naar je vaste klanten dat ze, 8 en 9 augustus (bijvoorbeeld he) bij besteding van iedere 25 euro (ik noem maar iets, ligt aan je soort winkel wat reeel is) een cadeaubon van 2,50 euro cadeau krijgen, dat alle vrienden en vriendinnen, ouders, zussen ook van harte welkom zijn en dat de koffie en koekjes klaar staan om te vieren dat je x aantal jaar bestaat, een nieuwe collectie hebt, of.....verzin het maar en dat dat mede mogelijk gemaakt is door je vaste klanten, je ze heel dankbaar bent en op deze manier dat met hun wil vieren, zoiets?! In je, als het goed is gratis, advertentie zet je dan dezelfde actie. Maak een facebookpagina aan, zet het daarop en laat al je vrienden die meteen delen. Kost niks, alleen een weekendje inzet van je dierbare en het levert wellicht wel iets op.
Dan komen de klanten nog terug om die bon(nen) op te maken en ze nemen er nu nog iets extra's bij om een bon extra te krijgen (dat is tenminste mijn ervaring hier), met een beetje mazzel hou je er via via nog nieuwe klanten aan over en je "viert" iets (maakt niet uit wat), dat klinkt al heel anders als dat het een soort noodkreet is om de tent te redden (wat natuurlijk stiekem wel zo is, maar dat hoeft niemand te weten).
woensdag 13 juni 2012 om 16:14
En weet je wat het is?? Na zo'n weekend is nog lang alle ellende niet opgelost, maar je hervindt misschien jezelf, je krijgt nieuwe energie en dat straal je dan ook uit! Fijn voor jezelf, je man, andere mensen om je heen, je personeel, maar ook voor je klanten! Zet hem op, je kunt het echt wel en over 2 jaar heb je iets waar je heeeeeel trots op bent, keihard voor gewerkt hebt en iets mee bereikt hebt!