Paranormale ervaringen op het sterfbed?
donderdag 21 juni 2012 om 20:48
donderdag 21 juni 2012 om 22:18
@Patriciac, wat een schatje, je lieve meisje..
Bedank voor het vertellen van je verhaal. En de link naar je album. Wow, kregen we zomaar een kijkje in jouw persoonlijke verhaal over de allergrootste liefde en het allerdiepste verdriet. Ben heel erg onder de indruk.
Ik geloof zeker ook dat jullie lieve kleine meisje er nog is. Het is heel wonderlijk dat er op een foto een orb of halo precies op het lijstje met haar portret te zien is... Vanuit de hemel ziet en voelt ze jullie vast nog.. en jullie haar ook..
Heel veel kracht, licht en liefde..
Twinkle
Bedank voor het vertellen van je verhaal. En de link naar je album. Wow, kregen we zomaar een kijkje in jouw persoonlijke verhaal over de allergrootste liefde en het allerdiepste verdriet. Ben heel erg onder de indruk.
Ik geloof zeker ook dat jullie lieve kleine meisje er nog is. Het is heel wonderlijk dat er op een foto een orb of halo precies op het lijstje met haar portret te zien is... Vanuit de hemel ziet en voelt ze jullie vast nog.. en jullie haar ook..
Heel veel kracht, licht en liefde..
Twinkle
donderdag 21 juni 2012 om 22:23
Patricia allereerst een dikke knuffel voor jou!
Mijn vader greep op zijn sterfbed ook naar iets en zei 'zien jullie dat dan niet?'
Toen eenmaal het moment kwam dat jij ging overlijden zag ik het leven uit hem gaan. Het was zo'n schittering die je weleens op het water ziet op een warme zomerdag. Het trok vanaf zijn lichaam naar het plafond. Heel bizar.
Mijn vader greep op zijn sterfbed ook naar iets en zei 'zien jullie dat dan niet?'
Toen eenmaal het moment kwam dat jij ging overlijden zag ik het leven uit hem gaan. Het was zo'n schittering die je weleens op het water ziet op een warme zomerdag. Het trok vanaf zijn lichaam naar het plafond. Heel bizar.
donderdag 21 juni 2012 om 22:26
Wat heftig om als verdachte gezien te worden patriciac. Wel begrijpelijk dat ze dat standaard moeten onderzoeken maar brrrrrr als het je overkomt en je bent in shock en verdriet.
Logisch dat het moeilijk is om aan het album te werken. Het is nog zo vers! En ze kijkt zo wijs uit haar ogen op de foto's. Je zult haar vreselijk missen, dat kan niet anders!
Logisch dat het moeilijk is om aan het album te werken. Het is nog zo vers! En ze kijkt zo wijs uit haar ogen op de foto's. Je zult haar vreselijk missen, dat kan niet anders!
donderdag 21 juni 2012 om 22:39
Lieve allemaal ,
Bedankt voor jullie lieve berichtjes , dit is ook de reden waarom ik ooit mijn account aanmaakte , maar het niet echt aandurfde.
Vind het nu zo zonde dat ik dat niet gedaan heb , met al deze steun hier .
Vind jullie allemaal echt onwijs lief,
En het is natuurlijk altijd hard en onverdraagbaar als je een geliefde verliest , daarom ook voor jullie allen een hele dikke knuffel!! want verdriet is verdriet , en het juiste plaatsje ervoor zoeken is onwijs moeilijk.
Bedankt voor jullie lieve berichtjes , dit is ook de reden waarom ik ooit mijn account aanmaakte , maar het niet echt aandurfde.
Vind het nu zo zonde dat ik dat niet gedaan heb , met al deze steun hier .
Vind jullie allemaal echt onwijs lief,
En het is natuurlijk altijd hard en onverdraagbaar als je een geliefde verliest , daarom ook voor jullie allen een hele dikke knuffel!! want verdriet is verdriet , en het juiste plaatsje ervoor zoeken is onwijs moeilijk.
donderdag 21 juni 2012 om 22:44
donderdag 21 juni 2012 om 22:51
quote:thomaaas schreef op 21 juni 2012 @ 22:44:
Hoi Patricia,
Wat vreselijk dat je dochtertje is overleden. In het begin van dit topic schrijf je dat je niet precies weet hoe dat heet, een 'halo'. Het Nederlandse woord hiervoor is "aureool" of een "nimbus". Veel sterkte met het leren omgaan met dit enorme verdriet.
Nee klopt , en was er ook zeker niet opgekomen .
Bedankt , nu kan ik het de volgende keer beter verwoorden , heb geluk dat jullie hier weten wat ik bedoel , want mensen in mijn omgeving keken me wel eens zo schaapachtig aan van huh een halo ? waar heb je het over?
Hoi Patricia,
Wat vreselijk dat je dochtertje is overleden. In het begin van dit topic schrijf je dat je niet precies weet hoe dat heet, een 'halo'. Het Nederlandse woord hiervoor is "aureool" of een "nimbus". Veel sterkte met het leren omgaan met dit enorme verdriet.
Nee klopt , en was er ook zeker niet opgekomen .
Bedankt , nu kan ik het de volgende keer beter verwoorden , heb geluk dat jullie hier weten wat ik bedoel , want mensen in mijn omgeving keken me wel eens zo schaapachtig aan van huh een halo ? waar heb je het over?
donderdag 21 juni 2012 om 23:06
donderdag 21 juni 2012 om 23:06
donderdag 21 juni 2012 om 23:15
Zo heb ik trouwens ook een boek , mijn moeder raadde het me aan , vind het echt een aanrader voor iedereen.
EMED Zijn leven aan Gene Zijde
Auteur
MULDER-SCHALEKAMP, W.A.H.
ISBN
9789060102114 (9789060102114)
Uitgever
Strengholt
Door een diepgaand onderzoek van het leven tot de dood komt men stap voor stap tot de overtuiging dat
de mens, als het middelpunt in de evolutie, zijn geestelijke groei nooit in één enkel leven kan
vervolmaken. Om dit in een, voor ieder belangstellende, begrijpende vorm te gieten, heeft de schrijfster-
geïnspireerd door haar leidsman Emed- in dit boek geprobeerd de lezer te begeleiden bij het vinden van
een antwoord op de vraag: "Is er een bewust voortbestaan en op welke wijze leven zij, die dit aardse bestaan beëindigd hebben, voort in hun nieuwe bestaan? Kunnen zij werken en met elkaar in contact komen? Bestaat er ook een herinnering aan het voorbije aardse leven en hoe ontwikkelt zich de
mogelijkheid om contact op te nemen met de aarde? Hoe wordt dit nieuwe bestaan beleefd en manifesteert het zich?"
Emed, een levendige, intelligente persoonlijkheid, tracht vanuit zijn wereld aan gene zijde van het graf, zijn boodschap van liefde en vrede op de aarde te verspreiden en begeleidt mediamiek de schrijfster bij het noteren van gegevens en het zoeken en vinden van veel dat om een oplossing vraagt, ook aan actuele vraagstukken zoals abortus en reïncarnatie wordt aandacht geschonken.
Ik geloof natuurlijk niet alles wat in dit boek staat , maar heb er heel veel troost en steun aan gehad .
EMED Zijn leven aan Gene Zijde
Auteur
MULDER-SCHALEKAMP, W.A.H.
ISBN
9789060102114 (9789060102114)
Uitgever
Strengholt
Door een diepgaand onderzoek van het leven tot de dood komt men stap voor stap tot de overtuiging dat
de mens, als het middelpunt in de evolutie, zijn geestelijke groei nooit in één enkel leven kan
vervolmaken. Om dit in een, voor ieder belangstellende, begrijpende vorm te gieten, heeft de schrijfster-
geïnspireerd door haar leidsman Emed- in dit boek geprobeerd de lezer te begeleiden bij het vinden van
een antwoord op de vraag: "Is er een bewust voortbestaan en op welke wijze leven zij, die dit aardse bestaan beëindigd hebben, voort in hun nieuwe bestaan? Kunnen zij werken en met elkaar in contact komen? Bestaat er ook een herinnering aan het voorbije aardse leven en hoe ontwikkelt zich de
mogelijkheid om contact op te nemen met de aarde? Hoe wordt dit nieuwe bestaan beleefd en manifesteert het zich?"
Emed, een levendige, intelligente persoonlijkheid, tracht vanuit zijn wereld aan gene zijde van het graf, zijn boodschap van liefde en vrede op de aarde te verspreiden en begeleidt mediamiek de schrijfster bij het noteren van gegevens en het zoeken en vinden van veel dat om een oplossing vraagt, ook aan actuele vraagstukken zoals abortus en reïncarnatie wordt aandacht geschonken.
Ik geloof natuurlijk niet alles wat in dit boek staat , maar heb er heel veel troost en steun aan gehad .
anoniem_142984 wijzigde dit bericht op 21-06-2012 23:16
Reden: titel boek niet correct vermeld
Reden: titel boek niet correct vermeld
% gewijzigd
donderdag 21 juni 2012 om 23:21
Heb in mijn leven een aantal keren meegemaakt dat mensen die dicht bij mij stonden overleden en ik daarbij was.
Het voelde voor mij, beetje gek om het zo te formuleren, maar weet geen andere woorden, een beetje hetzelfde als geboren worden. Het was voor mijn gevoel (los van het verdriet om het afscheid dat je niet wil) ook niet iets naars of eng maar heel bijzonder, alsof mensen die sterven heel bewust worden dat ze een onderdeel van het universum zijn en puzzelstukjes (voor hen) op hun plaats vallen. Lastig om dit onder woorden te brengen, maar ik denk dat mensen die dit ook hebben meegemaakt het misschien wel herkennen.
Ben normaliter heel rationeel maar weet sindsdien wel zeker dat er iets is na de dood.
Het voelde voor mij, beetje gek om het zo te formuleren, maar weet geen andere woorden, een beetje hetzelfde als geboren worden. Het was voor mijn gevoel (los van het verdriet om het afscheid dat je niet wil) ook niet iets naars of eng maar heel bijzonder, alsof mensen die sterven heel bewust worden dat ze een onderdeel van het universum zijn en puzzelstukjes (voor hen) op hun plaats vallen. Lastig om dit onder woorden te brengen, maar ik denk dat mensen die dit ook hebben meegemaakt het misschien wel herkennen.
Ben normaliter heel rationeel maar weet sindsdien wel zeker dat er iets is na de dood.
donderdag 21 juni 2012 om 23:40
Dat is werkelijk heftig, patriciac. Vind het moeilijk om naar de foto's te kijken, zo klein als ze nog was en dan alweer moeten vertrekken. Een dikke voor jullie beiden.
Die bolletjes, dat lijkt me iets van positieve energie zoals in een andere post al staat. Je dochter, of iets anders moois. Ze zal vast nog om jullie heen zijn, en het kan zijn dat je in de toekomst misschien kleine grappige toevalligheden meemaakt. In ieder geval geloof ik in een voortzetting van onze energie (ziel) na ons overlijden.
Veel sterkte met het verwerken.
Die bolletjes, dat lijkt me iets van positieve energie zoals in een andere post al staat. Je dochter, of iets anders moois. Ze zal vast nog om jullie heen zijn, en het kan zijn dat je in de toekomst misschien kleine grappige toevalligheden meemaakt. In ieder geval geloof ik in een voortzetting van onze energie (ziel) na ons overlijden.
Veel sterkte met het verwerken.
donderdag 21 juni 2012 om 23:43
@Patriciac wat een ongelofelijk mooi meisje is het zeg. Een mooi teer poppetje en wat een vreselijk verhaal. Heel veel sterkte.
On topic:
Mijn oom heeft ook vlak voor zijn overlijden naar "boven" gegrepen en de manier waarop hij dat deed gaf iedereen incl. de verpleging het gevoel dat hij echt zijn hand rijkte aan iemand die hem kwam "halen". Ondanks dat het heel verdrietig was, was het ook heel mooi.
En het versje van Toon Hermans klopt idd.
Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje.
En alle beetjes die je stierf, 't is vreemd maar die vergeet je.
Je hebt het dikwijls zelf gezegd, je zegt ik ben wat moe.
En op een dag dan ben je aan je laatste beetje toe.
On topic:
Mijn oom heeft ook vlak voor zijn overlijden naar "boven" gegrepen en de manier waarop hij dat deed gaf iedereen incl. de verpleging het gevoel dat hij echt zijn hand rijkte aan iemand die hem kwam "halen". Ondanks dat het heel verdrietig was, was het ook heel mooi.
En het versje van Toon Hermans klopt idd.
Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje.
En alle beetjes die je stierf, 't is vreemd maar die vergeet je.
Je hebt het dikwijls zelf gezegd, je zegt ik ben wat moe.
En op een dag dan ben je aan je laatste beetje toe.
donderdag 21 juni 2012 om 23:47
quote:KarendeGroot schreef op 21 juni 2012 @ 22:23:
Patricia allereerst een dikke knuffel voor jou!
Mijn vader greep op zijn sterfbed ook naar iets en zei 'zien jullie dat dan niet?'
Toen eenmaal het moment kwam dat jij ging overlijden zag ik het leven uit hem gaan. Het was zo'n schittering die je weleens op het water ziet op een warme zomerdag. Het trok vanaf zijn lichaam naar het plafond. Heel bizar.Wow, wat mooi. Wat speciaal dat je daarbij mocht zijn. Dat heeft je vast troost gegeven in een moeilijke periode.
Patricia allereerst een dikke knuffel voor jou!
Mijn vader greep op zijn sterfbed ook naar iets en zei 'zien jullie dat dan niet?'
Toen eenmaal het moment kwam dat jij ging overlijden zag ik het leven uit hem gaan. Het was zo'n schittering die je weleens op het water ziet op een warme zomerdag. Het trok vanaf zijn lichaam naar het plafond. Heel bizar.Wow, wat mooi. Wat speciaal dat je daarbij mocht zijn. Dat heeft je vast troost gegeven in een moeilijke periode.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
donderdag 21 juni 2012 om 23:54
quote:patriciac schreef op 21 juni 2012 @ 23:15:
Zo heb ik trouwens ook een boek , mijn moeder raadde het me aan , vind het echt een aanrader voor iedereen.
EMED Zijn leven aan Gene Zijde
Auteur
MULDER-SCHALEKAMP, W.A.H.
ISBN
9789060102114 (9789060102114)
Uitgever
Strengholt
Door een diepgaand onderzoek van het leven tot de dood komt men stap voor stap tot de overtuiging dat
de mens, als het middelpunt in de evolutie, zijn geestelijke groei nooit in één enkel leven kan
vervolmaken. Om dit in een, voor ieder belangstellende, begrijpende vorm te gieten, heeft de schrijfster-
geïnspireerd door haar leidsman Emed- in dit boek geprobeerd de lezer te begeleiden bij het vinden van
een antwoord op de vraag: "Is er een bewust voortbestaan en op welke wijze leven zij, die dit aardse bestaan beëindigd hebben, voort in hun nieuwe bestaan? Kunnen zij werken en met elkaar in contact komen? Bestaat er ook een herinnering aan het voorbije aardse leven en hoe ontwikkelt zich de
mogelijkheid om contact op te nemen met de aarde? Hoe wordt dit nieuwe bestaan beleefd en manifesteert het zich?"
Emed, een levendige, intelligente persoonlijkheid, tracht vanuit zijn wereld aan gene zijde van het graf, zijn boodschap van liefde en vrede op de aarde te verspreiden en begeleidt mediamiek de schrijfster bij het noteren van gegevens en het zoeken en vinden van veel dat om een oplossing vraagt, ook aan actuele vraagstukken zoals abortus en reïncarnatie wordt aandacht geschonken.
Ik geloof natuurlijk niet alles wat in dit boek staat , maar heb er heel veel troost en steun aan gehad .
Hoi Patricia, had dit nog niet gelezen toen ik mijn post hieronder plaatste, want was lang aan het worstelen om goed onder woorden te brengen wat ik bedoelde, maar dit is voor een deel ongeveer wat ik bedoelde. Ik vind de site die jullie hebben gemaakt voor jullie dochtertje heel mooi en bijzonder dat jullie zo open dingen delen, ook door het plaatsen van de foto's.
En iemand anders schreef het ook al geloof ik, jullie kindje heeft zo''n ontzettend mooie en wijze uitstraling op de foto's, heel jammer dat ze niet langer bij jullie mocht blijven.
Zo heb ik trouwens ook een boek , mijn moeder raadde het me aan , vind het echt een aanrader voor iedereen.
EMED Zijn leven aan Gene Zijde
Auteur
MULDER-SCHALEKAMP, W.A.H.
ISBN
9789060102114 (9789060102114)
Uitgever
Strengholt
Door een diepgaand onderzoek van het leven tot de dood komt men stap voor stap tot de overtuiging dat
de mens, als het middelpunt in de evolutie, zijn geestelijke groei nooit in één enkel leven kan
vervolmaken. Om dit in een, voor ieder belangstellende, begrijpende vorm te gieten, heeft de schrijfster-
geïnspireerd door haar leidsman Emed- in dit boek geprobeerd de lezer te begeleiden bij het vinden van
een antwoord op de vraag: "Is er een bewust voortbestaan en op welke wijze leven zij, die dit aardse bestaan beëindigd hebben, voort in hun nieuwe bestaan? Kunnen zij werken en met elkaar in contact komen? Bestaat er ook een herinnering aan het voorbije aardse leven en hoe ontwikkelt zich de
mogelijkheid om contact op te nemen met de aarde? Hoe wordt dit nieuwe bestaan beleefd en manifesteert het zich?"
Emed, een levendige, intelligente persoonlijkheid, tracht vanuit zijn wereld aan gene zijde van het graf, zijn boodschap van liefde en vrede op de aarde te verspreiden en begeleidt mediamiek de schrijfster bij het noteren van gegevens en het zoeken en vinden van veel dat om een oplossing vraagt, ook aan actuele vraagstukken zoals abortus en reïncarnatie wordt aandacht geschonken.
Ik geloof natuurlijk niet alles wat in dit boek staat , maar heb er heel veel troost en steun aan gehad .
Hoi Patricia, had dit nog niet gelezen toen ik mijn post hieronder plaatste, want was lang aan het worstelen om goed onder woorden te brengen wat ik bedoelde, maar dit is voor een deel ongeveer wat ik bedoelde. Ik vind de site die jullie hebben gemaakt voor jullie dochtertje heel mooi en bijzonder dat jullie zo open dingen delen, ook door het plaatsen van de foto's.
En iemand anders schreef het ook al geloof ik, jullie kindje heeft zo''n ontzettend mooie en wijze uitstraling op de foto's, heel jammer dat ze niet langer bij jullie mocht blijven.
donderdag 21 juni 2012 om 23:57
quote:gruffalo schreef op 21 juni 2012 @ 21:05:
lichtbolletjes op foto's worden veroorzaakt door stof.
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "
Met name de laatste zin wat ik vet heb gemaakt , op de 2e foto in de map opgebaard bij oma en opa thuis zie je rechtsboven mijn vriend een lichtbol , en op zijn rug een heel kleintje, en dat kleine lichtbolletje is dichter bij de camera dan de ander , hoe verklaar je dan dat dat stof is ? ( niet dat ik wil dat jij mij geloofd , maar ben gewoon heel benieuwd)
En ik heb hier ook de foto's op mijn pc en kan ze groter maken , jullie waarschijnlijk niet , als je een printscreen maakt , plakt in paint kun je het lichtbolletje vergroten en zie je dat er werkelijk een lichtgevende hoepel omheen zit
lichtbolletjes op foto's worden veroorzaakt door stof.
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "
Met name de laatste zin wat ik vet heb gemaakt , op de 2e foto in de map opgebaard bij oma en opa thuis zie je rechtsboven mijn vriend een lichtbol , en op zijn rug een heel kleintje, en dat kleine lichtbolletje is dichter bij de camera dan de ander , hoe verklaar je dan dat dat stof is ? ( niet dat ik wil dat jij mij geloofd , maar ben gewoon heel benieuwd)
En ik heb hier ook de foto's op mijn pc en kan ze groter maken , jullie waarschijnlijk niet , als je een printscreen maakt , plakt in paint kun je het lichtbolletje vergroten en zie je dat er werkelijk een lichtgevende hoepel omheen zit
vrijdag 22 juni 2012 om 00:25
quote:Spininhoek schreef op 21 juni 2012 @ 21:06:
Collega van mij heeft een bijna doodervaring gehad. Ze onderging een hersenoperatie.
Ze vertelde dat ze kleuren zag die niet hier op aarde bestaan. Ze hoorde muziek wat niet te omschrijven was, klanken en tonen die niet aards waren. Er waren simpelweg geen woorden voor. Een overweldigend gevoel van liefde overspoelde haar. Ze wilde ook niet meer terug naar aarde, ook al had ze 2 kleine kinderen. Ze had t idee dat ze wel goed terecht zouden komen.
Maar op t moment dat ze aan haar kinderen dacht, hoorde ze een stem die zei dat ze nog niet klaar was op aarde en was ze weer terug in haar lichaam en werd wakker...Dit word ook in het boek emed geschreven , het moet daar zo verschikkelijk mooi zijn , dat kunnen we ons niet eens voorstellen
Collega van mij heeft een bijna doodervaring gehad. Ze onderging een hersenoperatie.
Ze vertelde dat ze kleuren zag die niet hier op aarde bestaan. Ze hoorde muziek wat niet te omschrijven was, klanken en tonen die niet aards waren. Er waren simpelweg geen woorden voor. Een overweldigend gevoel van liefde overspoelde haar. Ze wilde ook niet meer terug naar aarde, ook al had ze 2 kleine kinderen. Ze had t idee dat ze wel goed terecht zouden komen.
Maar op t moment dat ze aan haar kinderen dacht, hoorde ze een stem die zei dat ze nog niet klaar was op aarde en was ze weer terug in haar lichaam en werd wakker...Dit word ook in het boek emed geschreven , het moet daar zo verschikkelijk mooi zijn , dat kunnen we ons niet eens voorstellen
vrijdag 22 juni 2012 om 00:31
Patricia, wilde nog even deze link voor je posten, een site voor en door mensen die een kindje hebben verloren, maar misschien ken je het al.
http://www.lieve-engeltje ... m_content&task=view&id=51
http://www.lieve-engeltje ... m_content&task=view&id=51
vrijdag 22 juni 2012 om 00:59
vrijdag 22 juni 2012 om 09:31
vrijdag 22 juni 2012 om 09:35
vrijdag 22 juni 2012 om 10:39
quote:pyridine schreef op 22 juni 2012 @ 09:35:
Ik geloof trouwens wel dat het troost geeft om te geloven dat het iets bovenaards is. Helaas is alleen de waarheid niet altijd zoals je zou willen dat die is. Maar goed, feit is uiteindelijk toch dat niemand weet hoe het precies zit, ik ook niet.We weten het zodra we dood zijn. Dus ik pleit voor een internetverbinding in het hiernamaals. Kunnen we op het viva-forum eindelijk laten weten hoe de vork in de steel zit!
Ik geloof trouwens wel dat het troost geeft om te geloven dat het iets bovenaards is. Helaas is alleen de waarheid niet altijd zoals je zou willen dat die is. Maar goed, feit is uiteindelijk toch dat niemand weet hoe het precies zit, ik ook niet.We weten het zodra we dood zijn. Dus ik pleit voor een internetverbinding in het hiernamaals. Kunnen we op het viva-forum eindelijk laten weten hoe de vork in de steel zit!