Thuis
alle pijlers
Ondankbare eters
maandag 25 juni 2012 om 09:29
Grrr, ken je dat?
Zaterdag kwamen er vrienden eten. Hij, zij en drie kinderen. Omdat we weten dat ze redelijk 'gewoon' eten, besloten we om niet al te gek te koken. Maar zeg nou zelf, het is toch leuk als mensen een beetje hun best doen als je langskomt, toch? Macaroni doen we door de week wel weer.
Afijn, een heerlijke mexicaanse tomatensoep gemaakt, die ging nog wel. Maar toen het hoofdgerecht kwam begon iedereen toch moeilijk te kijken. Tomaten (voor konijnen), verse quacamole (heksen-snot), enchilada's met sla (weer konijnen), kidneybonen (wattes!?), chorizo en ui. De eerste reactie was 'lekker, pannekoeken!', vervolgens een zichtbare teleurstelling.
Het toetje, verse frambozen uit de tuin met slagroom en een bolletje ijs, werd ook maar alleen door moeder gegeten want de rest vond die 'bramen' zo zuur (!?).
Ik baalde er zo van. Ik begrijp dat mensen dol zijn op te lang gekookte sperziebonen (proef je toch niet met ketchup of appelmoes) maar leer je kinderen wel dingen te proeven. Ik hoorde vader voordat we aan tafel gingen al fluisteren 'als je het niet lekker vind, schuif je het maar aan de kant'. Ik durf te zweren dat ze op de terugweg langs de Mac zijn gereden. Gelukkig vonden mijn kinderen het heerlijk dus ik had niet voor niks de hele zaterdag in de keuken gestaan. Toch baalde ik er wel van. Ik had ze wel willen horen tegen elkaar in de auto op weg naar huis.
Voel me toch een beetje een slechte gastvrouw......
Zaterdag kwamen er vrienden eten. Hij, zij en drie kinderen. Omdat we weten dat ze redelijk 'gewoon' eten, besloten we om niet al te gek te koken. Maar zeg nou zelf, het is toch leuk als mensen een beetje hun best doen als je langskomt, toch? Macaroni doen we door de week wel weer.
Afijn, een heerlijke mexicaanse tomatensoep gemaakt, die ging nog wel. Maar toen het hoofdgerecht kwam begon iedereen toch moeilijk te kijken. Tomaten (voor konijnen), verse quacamole (heksen-snot), enchilada's met sla (weer konijnen), kidneybonen (wattes!?), chorizo en ui. De eerste reactie was 'lekker, pannekoeken!', vervolgens een zichtbare teleurstelling.
Het toetje, verse frambozen uit de tuin met slagroom en een bolletje ijs, werd ook maar alleen door moeder gegeten want de rest vond die 'bramen' zo zuur (!?).
Ik baalde er zo van. Ik begrijp dat mensen dol zijn op te lang gekookte sperziebonen (proef je toch niet met ketchup of appelmoes) maar leer je kinderen wel dingen te proeven. Ik hoorde vader voordat we aan tafel gingen al fluisteren 'als je het niet lekker vind, schuif je het maar aan de kant'. Ik durf te zweren dat ze op de terugweg langs de Mac zijn gereden. Gelukkig vonden mijn kinderen het heerlijk dus ik had niet voor niks de hele zaterdag in de keuken gestaan. Toch baalde ik er wel van. Ik had ze wel willen horen tegen elkaar in de auto op weg naar huis.
Voel me toch een beetje een slechte gastvrouw......
maandag 25 juni 2012 om 14:35
maandag 25 juni 2012 om 14:35
quote:qwerttu schreef op 25 juni 2012 @ 14:25:
@Dreamer, dat is waar, als je geen ijs of slagroom lust, is dat wel gewoon geaccepteerd. Raar eigenlijk, hoe dat werkt.
Off-topic: ik zag laatst iemand met zo'n stel onsmakelijke billen als avatar dat ik de mijne opeens helemaal beu was. Dus nu mag David z'n hoofd even laten zien. Is ook mooi, toch? Davids hoofd mag er ook zeker zijn
@Dreamer, dat is waar, als je geen ijs of slagroom lust, is dat wel gewoon geaccepteerd. Raar eigenlijk, hoe dat werkt.
Off-topic: ik zag laatst iemand met zo'n stel onsmakelijke billen als avatar dat ik de mijne opeens helemaal beu was. Dus nu mag David z'n hoofd even laten zien. Is ook mooi, toch? Davids hoofd mag er ook zeker zijn
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 25 juni 2012 om 14:52
Ik vind dat je eten heel gewoon was to... maar mijn moeder kookte ook altijd heel anders dan bij vriendinnetjes thuis, aardappelen groente vlees hadden we alleen als we bij oma aten.
Als klein kind lustte ik alles behalve appelmoes. Toen ik rond de 6 was lustte ik helemaal niks meer, alleen met ketchup erover en dan heel weinig. Tegenwoordig lust ik denk ik 'gewoon'
Wel belangrijk, mijn ouders hebben me inderdaad nooit gedwongen om iets te eten wat ik niet lekker vond. Ik kon dan wat meer sla of wat meer pasta oid krijgen maar verder ging het niet. Het heeft wel geholpen want ik begon het zelf ook vervelend te vinden dat ik niks lustte en ben dus vanzelf steeds meer gaan proberen..
Als klein kind lustte ik alles behalve appelmoes. Toen ik rond de 6 was lustte ik helemaal niks meer, alleen met ketchup erover en dan heel weinig. Tegenwoordig lust ik denk ik 'gewoon'
Wel belangrijk, mijn ouders hebben me inderdaad nooit gedwongen om iets te eten wat ik niet lekker vond. Ik kon dan wat meer sla of wat meer pasta oid krijgen maar verder ging het niet. Het heeft wel geholpen want ik begon het zelf ook vervelend te vinden dat ik niks lustte en ben dus vanzelf steeds meer gaan proberen..
maandag 25 juni 2012 om 15:12
quote:sharkythesharkdog schreef op 25 juni 2012 @ 14:19:
[...]
Dat weet ik, ik las het op mijn mobiel, maar mobiel reageren wilde niet lukken, en heb toen niet alle pagina's verder gelezen !
Maar was het een sarcastische opmerking?(blonde vraag )
Het was een reactie op de opmerking dat het typisch hollands is om niets te eten wat je niet kent. (edit: oh nee, er stond iets over culinaire traditie en dat mensen eeuwig en altijd hetzelfde blijven eten, nou ja,das dus hetzelfde) Dat is dus juist níet typisch hollands, kijk maar eens naar bijv. Italie. De gemiddelde Italiaan eet alleen Italiaans. Kijk maar naar de hoeveelheid buitenlands eettentjes daar, die zijn er bijna niet (nou ja, in grote steden wel iets meer uiteraard). En dit geldt voor veel meer landen, Italie was even een voorbeeld.
Dit in tegenstelling tot Nederland. Hier vind je in ieder dorp op zijn minst een shoarmatent, een chinees en een pizzeria. Laat staan wat je allemaal in een gemiddelde stad vindt. En dan nog met droge ogen durven beweren dat 90% van de Nederlanders boeren zijn die niets anders blieven dan wat ze kennen? Ik vind dat echt heel erg onnozel. (jij niet dus, dat was iemand anders )
[...]
Dat weet ik, ik las het op mijn mobiel, maar mobiel reageren wilde niet lukken, en heb toen niet alle pagina's verder gelezen !
Maar was het een sarcastische opmerking?(blonde vraag )
Het was een reactie op de opmerking dat het typisch hollands is om niets te eten wat je niet kent. (edit: oh nee, er stond iets over culinaire traditie en dat mensen eeuwig en altijd hetzelfde blijven eten, nou ja,das dus hetzelfde) Dat is dus juist níet typisch hollands, kijk maar eens naar bijv. Italie. De gemiddelde Italiaan eet alleen Italiaans. Kijk maar naar de hoeveelheid buitenlands eettentjes daar, die zijn er bijna niet (nou ja, in grote steden wel iets meer uiteraard). En dit geldt voor veel meer landen, Italie was even een voorbeeld.
Dit in tegenstelling tot Nederland. Hier vind je in ieder dorp op zijn minst een shoarmatent, een chinees en een pizzeria. Laat staan wat je allemaal in een gemiddelde stad vindt. En dan nog met droge ogen durven beweren dat 90% van de Nederlanders boeren zijn die niets anders blieven dan wat ze kennen? Ik vind dat echt heel erg onnozel. (jij niet dus, dat was iemand anders )
maandag 25 juni 2012 om 15:13
quote:appagante schreef op 25 juni 2012 @ 09:29:
Grrr, ken je dat?
Ja, helaas dat ken ik heel goed, haha.
Het is zeker geen leuk gevoel dat je eten wordt afgekraakt, terwijl je je best hebt gedaan met koken. Dat mensen iets niet lekker vinden, prima, maar om dan te doen alsof dat aan het eten ligt (heksensnot/konijnenvoer?!), nee, dat is gewoon onbeschoft.
Ik snap mensen ook niet die eten laten staan omdat ze het niet lusten. Ok, als je echt over je nek gaat, dan snap ik dat je het laat staan. Maar ik kan zelf prima een bord eten wegwerken wat ik niet lekker vind, dat vind ik toch een stukje opvoeding. En zeggen dat je iets niet lekker vindt kan ook op een aardige manier. 'Ik zie dat je heel erg je best hebt gedaan met koken, maar om eerlijk te zijn houd ik niet zo van ...' Dan zal je het vast geen 2e keer voorgeschoteld krijgen.
Daarbij kunnen mensen ook zeiken over eten wanneer het gewoon onnodig is. Staan er bv drie soorten snacks op tafel, maar dan toch luidkeels verkondigen dat ze die ene soort niet lusten, want die is te (vul maar iets in om het eten af te kraken)... Eh ja, daarom staan er ook nog twee andere soorten (ze waren nu eenmaal niet de enige visite). Dan denk ik wel zeur niet, eet gewoon wat je wel lekker vindt.
Ondankbare eters zijn denk ik vaak mensen die niet doorhebben dat de gastheer/-vrouw tijd en moeite heeft genomen om uitgebreid te koken. bv. 'traditionele' mannen die alleen water kunnen koken of gezinnen waar veel uit blik en pot komt.
Grrr, ken je dat?
Ja, helaas dat ken ik heel goed, haha.
Het is zeker geen leuk gevoel dat je eten wordt afgekraakt, terwijl je je best hebt gedaan met koken. Dat mensen iets niet lekker vinden, prima, maar om dan te doen alsof dat aan het eten ligt (heksensnot/konijnenvoer?!), nee, dat is gewoon onbeschoft.
Ik snap mensen ook niet die eten laten staan omdat ze het niet lusten. Ok, als je echt over je nek gaat, dan snap ik dat je het laat staan. Maar ik kan zelf prima een bord eten wegwerken wat ik niet lekker vind, dat vind ik toch een stukje opvoeding. En zeggen dat je iets niet lekker vindt kan ook op een aardige manier. 'Ik zie dat je heel erg je best hebt gedaan met koken, maar om eerlijk te zijn houd ik niet zo van ...' Dan zal je het vast geen 2e keer voorgeschoteld krijgen.
Daarbij kunnen mensen ook zeiken over eten wanneer het gewoon onnodig is. Staan er bv drie soorten snacks op tafel, maar dan toch luidkeels verkondigen dat ze die ene soort niet lusten, want die is te (vul maar iets in om het eten af te kraken)... Eh ja, daarom staan er ook nog twee andere soorten (ze waren nu eenmaal niet de enige visite). Dan denk ik wel zeur niet, eet gewoon wat je wel lekker vindt.
Ondankbare eters zijn denk ik vaak mensen die niet doorhebben dat de gastheer/-vrouw tijd en moeite heeft genomen om uitgebreid te koken. bv. 'traditionele' mannen die alleen water kunnen koken of gezinnen waar veel uit blik en pot komt.
maandag 25 juni 2012 om 15:30
Ja het zijn ondankbare eters. Maar het zijn je vrienden! Dan weet je toch dat ze moeilijk en raar zijn met eten en stomme opmerkingen maken over konijnevoer ? En dat speciaal eten nu eenmaal niet aan ze besteed is.
Dus als je ze voor het eten vraagt weet je wat je kan verwachten. En dan zet je ze iets voor wat ze kennen en lekker vinden.
Heksensnot vind ik trouwens nog wel grappig. Klinkt lekker vies en aan tafel met vrienden moet je daar als kind toch om kunnen lachen ?
Volgens mij kwam t snot van een kind en het konijnenvoer van pa, maar ik kan het mis hebben.
Dus als je ze voor het eten vraagt weet je wat je kan verwachten. En dan zet je ze iets voor wat ze kennen en lekker vinden.
Heksensnot vind ik trouwens nog wel grappig. Klinkt lekker vies en aan tafel met vrienden moet je daar als kind toch om kunnen lachen ?
Volgens mij kwam t snot van een kind en het konijnenvoer van pa, maar ik kan het mis hebben.
.
maandag 25 juni 2012 om 15:32
Nou, dat vind ik ook wel tegenvallen hoor. Ik houd dus absoluut niet van ijs, slagroom en taart. Als kind al niet en ik vind het nog niet lekker. Ik eet het wel op, maar genieten doe ik er niet van. Het vervelende is dat mensen het gewoon vaak niet geloven (want iedereen lust toch ijs en taart?), denken dat ik op dieet ben en me dan toch weer proberen over te halen. Heel vermoeiend soms.quote:qwerttu schreef op 25 juni 2012 @ 14:25:
@Dreamer, dat is waar, als je geen ijs of slagroom lust, is dat wel gewoon geaccepteerd. Raar eigenlijk, hoe dat werkt.
Off-topic: ik zag laatst iemand met zo'n stel onsmakelijke billen als avatar dat ik de mijne opeens helemaal beu was. Dus nu mag David z'n hoofd even laten zien. Is ook mooi, toch?
@Dreamer, dat is waar, als je geen ijs of slagroom lust, is dat wel gewoon geaccepteerd. Raar eigenlijk, hoe dat werkt.
Off-topic: ik zag laatst iemand met zo'n stel onsmakelijke billen als avatar dat ik de mijne opeens helemaal beu was. Dus nu mag David z'n hoofd even laten zien. Is ook mooi, toch?
maandag 25 juni 2012 om 15:34
quote:slugabed schreef op 25 juni 2012 @ 15:13:
[...]
Ja, helaas dat ken ik heel goed, haha.
Het is zeker geen leuk gevoel dat je eten wordt afgekraakt, terwijl je je best hebt gedaan met koken. Dat mensen iets niet lekker vinden, prima, maar om dan te doen alsof dat aan het eten ligt (heksensnot/konijnenvoer?!), nee, dat is gewoon onbeschoft.
Ik snap mensen ook niet die eten laten staan omdat ze het niet lusten. Ok, als je echt over je nek gaat, dan snap ik dat je het laat staan. Maar ik kan zelf prima een bord eten wegwerken wat ik niet lekker vind, dat vind ik toch een stukje opvoeding. En zeggen dat je iets niet lekker vindt kan ook op een aardige manier. 'Ik zie dat je heel erg je best hebt gedaan met koken, maar om eerlijk te zijn houd ik niet zo van ...' Dan zal je het vast geen 2e keer voorgeschoteld krijgen.
De kracht van herhaling dan maar, iets niet lekker vinden en iets niet lusten zijn 2 totaal verschillende dingen. Als ik iets niet lekker vind, kan ik ook prima een bordje wegwerken. Als ik het niet lust daarentegen, dan ga ik dus ook écht over mijn nek.
En ik zal me wel in de verkeerde kringen begeven dan, want ik ken legio mannen die sla/groentes als konijnenvoer betitelen.Daarbij kunnen mensen ook zeiken over eten wanneer het gewoon onnodig is. Staan er bv drie soorten snacks op tafel, maar dan toch luidkeels verkondigen dat ze die ene soort niet lusten, want die is te (vul maar iets in om het eten af te kraken)... Eh ja, daarom staan er ook nog twee andere soorten (ze waren nu eenmaal niet de enige visite). Dan denk ik wel zeur niet, eet gewoon wat je wel lekker vindt.Dat ben ik deels met je eens, deels vind ik het een beetje overdreven fijngevoelig. Mensen kraken nu eenmaal af wat ze niet mooi of lekker vinden. Dat doen ze als het gaat om uiterlijke kenmerken/meubels, etc. maar als het op eten aankomt, dan mag het ineens niet?
[...]
Ja, helaas dat ken ik heel goed, haha.
Het is zeker geen leuk gevoel dat je eten wordt afgekraakt, terwijl je je best hebt gedaan met koken. Dat mensen iets niet lekker vinden, prima, maar om dan te doen alsof dat aan het eten ligt (heksensnot/konijnenvoer?!), nee, dat is gewoon onbeschoft.
Ik snap mensen ook niet die eten laten staan omdat ze het niet lusten. Ok, als je echt over je nek gaat, dan snap ik dat je het laat staan. Maar ik kan zelf prima een bord eten wegwerken wat ik niet lekker vind, dat vind ik toch een stukje opvoeding. En zeggen dat je iets niet lekker vindt kan ook op een aardige manier. 'Ik zie dat je heel erg je best hebt gedaan met koken, maar om eerlijk te zijn houd ik niet zo van ...' Dan zal je het vast geen 2e keer voorgeschoteld krijgen.
De kracht van herhaling dan maar, iets niet lekker vinden en iets niet lusten zijn 2 totaal verschillende dingen. Als ik iets niet lekker vind, kan ik ook prima een bordje wegwerken. Als ik het niet lust daarentegen, dan ga ik dus ook écht over mijn nek.
En ik zal me wel in de verkeerde kringen begeven dan, want ik ken legio mannen die sla/groentes als konijnenvoer betitelen.Daarbij kunnen mensen ook zeiken over eten wanneer het gewoon onnodig is. Staan er bv drie soorten snacks op tafel, maar dan toch luidkeels verkondigen dat ze die ene soort niet lusten, want die is te (vul maar iets in om het eten af te kraken)... Eh ja, daarom staan er ook nog twee andere soorten (ze waren nu eenmaal niet de enige visite). Dan denk ik wel zeur niet, eet gewoon wat je wel lekker vindt.Dat ben ik deels met je eens, deels vind ik het een beetje overdreven fijngevoelig. Mensen kraken nu eenmaal af wat ze niet mooi of lekker vinden. Dat doen ze als het gaat om uiterlijke kenmerken/meubels, etc. maar als het op eten aankomt, dan mag het ineens niet?
maandag 25 juni 2012 om 15:39
Mijn ouders hebben me nooit gedwongen dingen te eten en soms kreeg ik ook gewoon iets anders als ik iets niet wilde. Mijn vader liet me dan een boterham met hagelslag smeren, tot ongenoegen van mijn moeder
Ik werd wel vaak meegenomen naar resataurants en daar heb ik veel exotischere dingen leren eten (dan nam ik zelf een pasta of een biefstukje maar at ook mee van de borden van mijn ouders).
Als klein kind was ik ook best kieskeurig. Nu lust ik bijna alles. Behalve pure melk. Ik heb het vaak geprobeerd want een glas koude melk ziet er lekker uit en op school had je schoolmelk met leuke plaatjes, dat wilde ik ook. Maar ik vind het vies.
Ik werd wel vaak meegenomen naar resataurants en daar heb ik veel exotischere dingen leren eten (dan nam ik zelf een pasta of een biefstukje maar at ook mee van de borden van mijn ouders).
Als klein kind was ik ook best kieskeurig. Nu lust ik bijna alles. Behalve pure melk. Ik heb het vaak geprobeerd want een glas koude melk ziet er lekker uit en op school had je schoolmelk met leuke plaatjes, dat wilde ik ook. Maar ik vind het vies.
.
maandag 25 juni 2012 om 15:39
Ik lees hier behoorlijk wat oordelen.
Het eten van je gastvrouw belachelijk maken is idd uitermate onbeleefd en als kinderen dat onder aanvoering van een ouder doen, dan kunnen we gerust stellen dat er iets mist in de opvoeding.
Maar het al dan niet lusten van dingen heeft mi niet zoveel met de opvoeding te maken. En zeker niet met het beleefdheid!
Ik kom uit een gezin waar iedereen at wat de pot schafte. Zeuren dat iets niet lekker was, leverde een extra volle opscheplepel op. En de borden moesten leeg, want eerder mocht je simpelweg niet van tafel. Volgens sommige theorien zou dat betekenen dat ik nu een heel makkelijke eter ben die alles lust?
Nou, niets is minder waar! Ik ben helaas een heel moeilijke eter en wordt erg snel beroerd als ik dingen toch probeer. Ik doe dat dus ook simpelweg niet meer als ik vermoed dat het verkeerd kan vallen. Ik heb ontzettend veel respect voor kokende gastheren/vrouwen, maar uit beleefdheid toch eten en dan overgeven, dat heb ik echt jaren geleden voorgoed achter me gelaten en doe ik voor niemand meer. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik iemand daar een plezier mee zou doen.
Op mijn beurt maak ik geen drama van minder eten. Op alleen wat salade of een aardappeltje red ik het ook prima. En uiteraard doe ik ook nooit moeilijk als een ander iets van mijn kookkunsten niet wil eten (alhoewel ik dat zoveel mogelijk probeer voor te zijn door de wensen en voorkeuren vooraf met mijn gasten af te stemmen).
Het eten van je gastvrouw belachelijk maken is idd uitermate onbeleefd en als kinderen dat onder aanvoering van een ouder doen, dan kunnen we gerust stellen dat er iets mist in de opvoeding.
Maar het al dan niet lusten van dingen heeft mi niet zoveel met de opvoeding te maken. En zeker niet met het beleefdheid!
Ik kom uit een gezin waar iedereen at wat de pot schafte. Zeuren dat iets niet lekker was, leverde een extra volle opscheplepel op. En de borden moesten leeg, want eerder mocht je simpelweg niet van tafel. Volgens sommige theorien zou dat betekenen dat ik nu een heel makkelijke eter ben die alles lust?
Nou, niets is minder waar! Ik ben helaas een heel moeilijke eter en wordt erg snel beroerd als ik dingen toch probeer. Ik doe dat dus ook simpelweg niet meer als ik vermoed dat het verkeerd kan vallen. Ik heb ontzettend veel respect voor kokende gastheren/vrouwen, maar uit beleefdheid toch eten en dan overgeven, dat heb ik echt jaren geleden voorgoed achter me gelaten en doe ik voor niemand meer. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik iemand daar een plezier mee zou doen.
Op mijn beurt maak ik geen drama van minder eten. Op alleen wat salade of een aardappeltje red ik het ook prima. En uiteraard doe ik ook nooit moeilijk als een ander iets van mijn kookkunsten niet wil eten (alhoewel ik dat zoveel mogelijk probeer voor te zijn door de wensen en voorkeuren vooraf met mijn gasten af te stemmen).
maandag 25 juni 2012 om 15:40
Als er trouwens mensen (met kinderen) komen te eten van wie ik niet weet of er dingen zijn die ze niet lusten, dan heb ik altijd een aantal "veilige" gerechten, die eigenlijk iedereen wel lust. En vaak ook met "ontsnappingsmogelijkheden". Kinderen is altijd wel lastig, maar ook daar zijn wel gerechten te bedenken die het merendeel van de kinderen wel lust (en daar vallen over het algemeen geen guacamole en bonen onder, dat vinden volgens mij maar heel erg weinig jonge kinderen lekker, net als bijvoorbeeld asperges, witlof of roerbakgroentes, ook geen succesnummers).
maandag 25 juni 2012 om 15:45
maandag 25 juni 2012 om 15:57
quote:anky schreef op 25 juni 2012 @ 15:32:
Nou, dat vind ik ook wel tegenvallen hoor. Ik dacht héél even dat je het over het hoofd van David had... Ik houd dus absoluut niet van ijs, slagroom en taart. Als kind al niet en ik vind het nog niet lekker. Ik eet het wel op, maar genieten doe ik er niet van. Het vervelende is dat mensen het gewoon vaak niet geloven (want iedereen lust toch ijs en taart?), denken dat ik op dieet ben en me dan toch weer proberen over te halen. Heel vermoeiend soms.
[...]
Misschien dat het scheelt dat mijn dochter een kind is. Als ze zegt dat ze... ehhh... worteltjes niet lekker vindt, wordt er meer commentaar geleverd dan wanneer ze zegt dat ze geen taart, roomijs of slagroom lust. Voor kinderen is dat nog wel gewoon ongezond natuurlijk, terwijl je van worteltjes "nog moet groeien".
Nou, dat vind ik ook wel tegenvallen hoor. Ik dacht héél even dat je het over het hoofd van David had... Ik houd dus absoluut niet van ijs, slagroom en taart. Als kind al niet en ik vind het nog niet lekker. Ik eet het wel op, maar genieten doe ik er niet van. Het vervelende is dat mensen het gewoon vaak niet geloven (want iedereen lust toch ijs en taart?), denken dat ik op dieet ben en me dan toch weer proberen over te halen. Heel vermoeiend soms.
[...]
Misschien dat het scheelt dat mijn dochter een kind is. Als ze zegt dat ze... ehhh... worteltjes niet lekker vindt, wordt er meer commentaar geleverd dan wanneer ze zegt dat ze geen taart, roomijs of slagroom lust. Voor kinderen is dat nog wel gewoon ongezond natuurlijk, terwijl je van worteltjes "nog moet groeien".
maandag 25 juni 2012 om 15:57
Dat heksensnot en konijnenvoer vind ik echt niet kunnen. Dat is gewoon echt beledigen van iemand die zich voor jou heeft uitgesloofd. Zal best ongelooflijk grappig zijn voor een zesjarige maar dat bewaar je dan maar voor op de terugweg.
Dat mensen iets niet lusten kan ik dan weer wel begrijpen. Maar dan moet je het wel eerst echt geprobeerd hebben. Het ziet er niet lekker genoeg uit is geen argument.
Helaas zijn er ook dingen die ik écht niet lust en die dingen kan ik niet uit beleefdheid opeten. Maar dat meld ik van tevoren even als ik ergens ga eten. Vind ik op zich ook wel handig om even naar te vragen voor je de keuken in gaat. De meeste mensen doen dat ook wel, is mijn ervaring. Zeker als er kinderen mee-eten.
Overigens, als ik iets niet lust dan vind ik dat mijn eigen schuld, niet die van de kok. Zo lang het niet zwartgeblakerd of beschimmeld is. Ik zal het dus nooit gaan afkraken.
Dat mensen iets niet lusten kan ik dan weer wel begrijpen. Maar dan moet je het wel eerst echt geprobeerd hebben. Het ziet er niet lekker genoeg uit is geen argument.
Helaas zijn er ook dingen die ik écht niet lust en die dingen kan ik niet uit beleefdheid opeten. Maar dat meld ik van tevoren even als ik ergens ga eten. Vind ik op zich ook wel handig om even naar te vragen voor je de keuken in gaat. De meeste mensen doen dat ook wel, is mijn ervaring. Zeker als er kinderen mee-eten.
Overigens, als ik iets niet lust dan vind ik dat mijn eigen schuld, niet die van de kok. Zo lang het niet zwartgeblakerd of beschimmeld is. Ik zal het dus nooit gaan afkraken.
maandag 25 juni 2012 om 15:58
TO, ik had wel bij jou willen eten.
Ik vind het niet echt wereldvreemd eten wat je je gasten hebt voorgeschoteld en toch doorgaans wel iets dat kinderen lekker vinden lijkt me zo (even terugdenkend aan mijzelf als kind ook). Enige situatie waarin ik een lastige eter kan zijn is als er gekookte aardappels op tafel komen (tenzij met andere groenten in een roti gerecht)
Ik vind het niet echt wereldvreemd eten wat je je gasten hebt voorgeschoteld en toch doorgaans wel iets dat kinderen lekker vinden lijkt me zo (even terugdenkend aan mijzelf als kind ook). Enige situatie waarin ik een lastige eter kan zijn is als er gekookte aardappels op tafel komen (tenzij met andere groenten in een roti gerecht)
maandag 25 juni 2012 om 16:00
Het is een afknapper ja, een man die groente konijnenvoer noemt. Maar er zijn er idd een hele hoop die dat doen. Ik vind het elke keer weer schrikken als een man die je als heel normaal en ok had ingeschat zoiets zegt tijdens het eten.
En het is ook jammer als mensen je kookkunsten niet waarderen en/ of uberhaupt weinig interesse in goed eten hebben.
Maar soms is het nu eenmaal zo - en het heeft geen enkele zin iemand een sterrenmaaltijd door de strot te duwen.
TO zei in het begin: je wil er toch iets speciaals van maken. De vraag is: Waarom? Als je al weet dat je gasten daar helemaal niet op zitten te wachten en gelukkig worden van kip met patat en appelmoes ? Voor wie doe je dat dan ?
En het is ook jammer als mensen je kookkunsten niet waarderen en/ of uberhaupt weinig interesse in goed eten hebben.
Maar soms is het nu eenmaal zo - en het heeft geen enkele zin iemand een sterrenmaaltijd door de strot te duwen.
TO zei in het begin: je wil er toch iets speciaals van maken. De vraag is: Waarom? Als je al weet dat je gasten daar helemaal niet op zitten te wachten en gelukkig worden van kip met patat en appelmoes ? Voor wie doe je dat dan ?
.
maandag 25 juni 2012 om 16:01
quote: fru1t3lla, 15 minuten geleden Toen ik die kippen en eenden ingewanden moest eten heb ik ook niet
gezegd tegen de gastvrouw "gatver dat is het smerigste wat je me
ooit hebt doen eten". Wel gedacht. Helaas, tot overmaat van ramp vroeg ze wat ik er van vond. Heb me
eruit kunnen lullen met een "interessante combinatie van smaken".
Waarom zei je niet gewoon dat je het niet zo lekker vond ?
(En dat je niet gewend bent om ingewanden te eten.)
gezegd tegen de gastvrouw "gatver dat is het smerigste wat je me
ooit hebt doen eten". Wel gedacht. Helaas, tot overmaat van ramp vroeg ze wat ik er van vond. Heb me
eruit kunnen lullen met een "interessante combinatie van smaken".
Waarom zei je niet gewoon dat je het niet zo lekker vond ?
(En dat je niet gewend bent om ingewanden te eten.)
.
maandag 25 juni 2012 om 16:02
quote:nummerzoveel schreef op 25 juni 2012 @ 15:39:
Ik lees hier behoorlijk wat oordelen.
Het eten van je gastvrouw belachelijk maken is idd uitermate onbeleefd en als kinderen dat onder aanvoering van een ouder doen, dan kunnen we gerust stellen dat er iets mist in de opvoeding.
Maar het al dan niet lusten van dingen heeft mi niet zoveel met de opvoeding te maken. En zeker niet met het beleefdheid!
Ik kom uit een gezin waar iedereen at wat de pot schafte. Zeuren dat iets niet lekker was, leverde een extra volle opscheplepel op. En de borden moesten leeg, want eerder mocht je simpelweg niet van tafel. Volgens sommige theorien zou dat betekenen dat ik nu een heel makkelijke eter ben die alles lust?
Nou, niets is minder waar! Ik ben helaas een heel moeilijke eter en wordt erg snel beroerd als ik dingen toch probeer. Ik doe dat dus ook simpelweg niet meer als ik vermoed dat het verkeerd kan vallen. Ik heb ontzettend veel respect voor kokende gastheren/vrouwen, maar uit beleefdheid toch eten en dan overgeven, dat heb ik echt jaren geleden voorgoed achter me gelaten en doe ik voor niemand meer. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik iemand daar een plezier mee zou doen.
Op mijn beurt maak ik geen drama van minder eten. Op alleen wat salade of een aardappeltje red ik het ook prima. En uiteraard doe ik ook nooit moeilijk als een ander iets van mijn kookkunsten niet wil eten (alhoewel ik dat zoveel mogelijk probeer voor te zijn door de wensen en voorkeuren vooraf met mijn gasten af te stemmen).
Zo, dat scheelt typen.
Thanks Nummerzoveel.
Ik lust ook niet alles ondanks het altijd op moeten eten wat er op mijn bord lag. En ik eet ook niet alles trouwens, dus als ik ergens ga eten dan weet de gastheer/vrouw dat want dat vertel ik even.
In een tijd dat dingen als bijvoorbeeld geitenkaas met honing populair zijn, vind ik het niet meer dan handig te melden dat ik dat niet lust en (sorry) ook absoluut niet eet.
Maar eten, met aandacht door iemand bereid, belachelijk maken, is echt erg horkerig. 'Nee, dank je wel, dat lust ik niet' volstaat ook.
Ik lees hier behoorlijk wat oordelen.
Het eten van je gastvrouw belachelijk maken is idd uitermate onbeleefd en als kinderen dat onder aanvoering van een ouder doen, dan kunnen we gerust stellen dat er iets mist in de opvoeding.
Maar het al dan niet lusten van dingen heeft mi niet zoveel met de opvoeding te maken. En zeker niet met het beleefdheid!
Ik kom uit een gezin waar iedereen at wat de pot schafte. Zeuren dat iets niet lekker was, leverde een extra volle opscheplepel op. En de borden moesten leeg, want eerder mocht je simpelweg niet van tafel. Volgens sommige theorien zou dat betekenen dat ik nu een heel makkelijke eter ben die alles lust?
Nou, niets is minder waar! Ik ben helaas een heel moeilijke eter en wordt erg snel beroerd als ik dingen toch probeer. Ik doe dat dus ook simpelweg niet meer als ik vermoed dat het verkeerd kan vallen. Ik heb ontzettend veel respect voor kokende gastheren/vrouwen, maar uit beleefdheid toch eten en dan overgeven, dat heb ik echt jaren geleden voorgoed achter me gelaten en doe ik voor niemand meer. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik iemand daar een plezier mee zou doen.
Op mijn beurt maak ik geen drama van minder eten. Op alleen wat salade of een aardappeltje red ik het ook prima. En uiteraard doe ik ook nooit moeilijk als een ander iets van mijn kookkunsten niet wil eten (alhoewel ik dat zoveel mogelijk probeer voor te zijn door de wensen en voorkeuren vooraf met mijn gasten af te stemmen).
Zo, dat scheelt typen.
Thanks Nummerzoveel.
Ik lust ook niet alles ondanks het altijd op moeten eten wat er op mijn bord lag. En ik eet ook niet alles trouwens, dus als ik ergens ga eten dan weet de gastheer/vrouw dat want dat vertel ik even.
In een tijd dat dingen als bijvoorbeeld geitenkaas met honing populair zijn, vind ik het niet meer dan handig te melden dat ik dat niet lust en (sorry) ook absoluut niet eet.
Maar eten, met aandacht door iemand bereid, belachelijk maken, is echt erg horkerig. 'Nee, dank je wel, dat lust ik niet' volstaat ook.
maandag 25 juni 2012 om 16:09
quote:impala schreef op 25 juni 2012 @ 16:01:
Waarom zei je niet gewoon dat je het niet zo lekker vond ?
(En dat je niet gewend bent om ingewanden te eten.)Het was bij mijn zus. Ze kent me goed genoeg om te weten dat ik het niet lekker vind als ik zoiets zeg maar ze zou beledigd geweest zijn moest ik het vlakaf zeggen
Waarom zei je niet gewoon dat je het niet zo lekker vond ?
(En dat je niet gewend bent om ingewanden te eten.)Het was bij mijn zus. Ze kent me goed genoeg om te weten dat ik het niet lekker vind als ik zoiets zeg maar ze zou beledigd geweest zijn moest ik het vlakaf zeggen