Relaties
alle pijlers
Het perfecte plaatje
woensdag 4 juli 2012 om 12:18
Hoi,
Ik ben nieuw hier en ben benieuwd naar jullie mening en ervaringen als het gaat over relaties en het beeld dat men van relaties heeft.
Ik heb sinds twee maanden een vriend, klikt heel goed vanaf het eerst moment en we zijn dan ook vaak bij elkaar. Hij woont niet in mijn woonplaats, maar komt na zijn werk vaak nog wel even langs. We zijn allebei volop bezig met onze carrieres, wat maakt dat het soms wel even passen en meten is om elkaar te zien en als we elkaar zien het vaak korte momenten zijn (een paar uur). Hij werkt 6 dagen per week en ik ben hierin echt veel flexibeler. Doordeweeks hebben we nog niet samen geslapen, want voor hem is dat wat ongunstig qua reistijd naar zijn werk en hij lijkt ook wel wat vast te blijven willen houden aan zijn eigen ritueeltjes en ritme thuis/'s ochtends voordat hij naar zijn werk gaat.
Toch merk ik dat ik er onzeker van word. Ik blijk een of ander beeld in mijn hoofd te hebben van relaties (heb helaas behoorlijk wat mislukte relaties achter de rug) en kan aan de haal gaan met hoe de dingen nu gaan. Zo zijn er bijv. wat familiedingen geweest de laatste weken, waar hij niet bij kon zijn. Hij vindt dat ook duidelijk minder belangrijk nu en soms realiseer ik me dat dat logisch kan zijn, we zijn immers relatief kort samen, maar tegelijkertijd krijg ik toch een beetje kritische en veroordelende vragen van mijn omgeving en vinden ze dat hij wel wat meer tijd voor mij mag vrijmaken en ook wel dat mensen het vreemd vinden hoe het gaat. Is het zo simpel, denk ik dan?
Heel vervelend dat ik me toch veel aan blijk te trekken van wat anderen denken en zeggen en dat geeft me nu niet bepaald een vrolijk gevoel. Terwijl ik wel enorm gek ben op hem.
Wat is normaal? Hoe kan ik dat perfecte plaatje dat ik in mijn hoofd heb gecreeerd door de meningen van anderen wat bijstellen zodat ik gewoon wat meer kan ontspannen?
Herkennen jullie zulke dingen uit prille relaties? Ik lees het graag.
Ik ben nieuw hier en ben benieuwd naar jullie mening en ervaringen als het gaat over relaties en het beeld dat men van relaties heeft.
Ik heb sinds twee maanden een vriend, klikt heel goed vanaf het eerst moment en we zijn dan ook vaak bij elkaar. Hij woont niet in mijn woonplaats, maar komt na zijn werk vaak nog wel even langs. We zijn allebei volop bezig met onze carrieres, wat maakt dat het soms wel even passen en meten is om elkaar te zien en als we elkaar zien het vaak korte momenten zijn (een paar uur). Hij werkt 6 dagen per week en ik ben hierin echt veel flexibeler. Doordeweeks hebben we nog niet samen geslapen, want voor hem is dat wat ongunstig qua reistijd naar zijn werk en hij lijkt ook wel wat vast te blijven willen houden aan zijn eigen ritueeltjes en ritme thuis/'s ochtends voordat hij naar zijn werk gaat.
Toch merk ik dat ik er onzeker van word. Ik blijk een of ander beeld in mijn hoofd te hebben van relaties (heb helaas behoorlijk wat mislukte relaties achter de rug) en kan aan de haal gaan met hoe de dingen nu gaan. Zo zijn er bijv. wat familiedingen geweest de laatste weken, waar hij niet bij kon zijn. Hij vindt dat ook duidelijk minder belangrijk nu en soms realiseer ik me dat dat logisch kan zijn, we zijn immers relatief kort samen, maar tegelijkertijd krijg ik toch een beetje kritische en veroordelende vragen van mijn omgeving en vinden ze dat hij wel wat meer tijd voor mij mag vrijmaken en ook wel dat mensen het vreemd vinden hoe het gaat. Is het zo simpel, denk ik dan?
Heel vervelend dat ik me toch veel aan blijk te trekken van wat anderen denken en zeggen en dat geeft me nu niet bepaald een vrolijk gevoel. Terwijl ik wel enorm gek ben op hem.
Wat is normaal? Hoe kan ik dat perfecte plaatje dat ik in mijn hoofd heb gecreeerd door de meningen van anderen wat bijstellen zodat ik gewoon wat meer kan ontspannen?
Herkennen jullie zulke dingen uit prille relaties? Ik lees het graag.
woensdag 4 juli 2012 om 12:46
quote:liza4 schreef op 04 juli 2012 @ 12:43:
Precies Elninjoo, ik laat er teveel druk op leggen en ik raak er alleen maar gestrest van, omdat ik van alles van hem moet gaan verlangen omdat het 'hoort'. Nu ik dit allemaal zo lees en schrijf denk ik, waar ben ik mee bezig? Oepsie.Het hoort echt niet hoor. Dat je, als je na maanden, echt serieus met elkaar denkt te gaan worden, elkaar aan de wederzijdse ouders voorstelt, okee, maar om verplicht op koffievisite te gaan elk weekend, dat gaat echt te ver.
Precies Elninjoo, ik laat er teveel druk op leggen en ik raak er alleen maar gestrest van, omdat ik van alles van hem moet gaan verlangen omdat het 'hoort'. Nu ik dit allemaal zo lees en schrijf denk ik, waar ben ik mee bezig? Oepsie.Het hoort echt niet hoor. Dat je, als je na maanden, echt serieus met elkaar denkt te gaan worden, elkaar aan de wederzijdse ouders voorstelt, okee, maar om verplicht op koffievisite te gaan elk weekend, dat gaat echt te ver.
woensdag 4 juli 2012 om 12:48
quote:elninjoo schreef op 04 juli 2012 @ 12:46:
[...]
Het hoort echt niet hoor. Dat je, als je na maanden, echt serieus met elkaar denkt te gaan worden, elkaar aan de wederzijdse ouders voorstelt, okee, maar om verplicht op koffievisite te gaan elk weekend, dat gaat echt te ver.Het zou voor mij een reden zijn om geen relatie aan te gaan met iemand die me steeds naar familiedingen mee zou willen slepen.
[...]
Het hoort echt niet hoor. Dat je, als je na maanden, echt serieus met elkaar denkt te gaan worden, elkaar aan de wederzijdse ouders voorstelt, okee, maar om verplicht op koffievisite te gaan elk weekend, dat gaat echt te ver.Het zou voor mij een reden zijn om geen relatie aan te gaan met iemand die me steeds naar familiedingen mee zou willen slepen.
woensdag 4 juli 2012 om 12:50
Daar hebben we ook helemaal geen tijd voor. De weinige tijd dat we beide vrij zijn, willen we graag samen zijn.
Ik zal echt acuut moeten stoppen met het gevoel te hebben aan allerlei dingen te moeten voldoen. Ik blijf het lastig vinden om dat uit te leggen aan anderen, dat niet alles precies zo gaat zoals anderen dat gewend zijn. Het is gewoon heel hard om dan te horen dat hij wat meer voor me over mag hebben, dat het vreemd is, dat hij teveel werkt en dat ongezond is, etc. Dit klinkt allemaal erg negatief, natuurlijk worden er ook positieve dingen genoemd, maar daar gaat dit topic nu even niet over.
Ik zal echt acuut moeten stoppen met het gevoel te hebben aan allerlei dingen te moeten voldoen. Ik blijf het lastig vinden om dat uit te leggen aan anderen, dat niet alles precies zo gaat zoals anderen dat gewend zijn. Het is gewoon heel hard om dan te horen dat hij wat meer voor me over mag hebben, dat het vreemd is, dat hij teveel werkt en dat ongezond is, etc. Dit klinkt allemaal erg negatief, natuurlijk worden er ook positieve dingen genoemd, maar daar gaat dit topic nu even niet over.
woensdag 4 juli 2012 om 12:53
quote:hawkeye_jane schreef op 04 juli 2012 @ 12:48:
[...]
Het zou voor mij een reden zijn om geen relatie aan te gaan met iemand die me steeds naar familiedingen mee zou willen slepen.
Idem!
Het werkt misschien zo bij pubers, maar als je volwassen bent heb je je eigen sociaal leven en daar heb je toch al minder tijd voor zodra er 'n serieuze liefde op je pad komt, dus je familie/vrienden moet je zien apart van elkaar te doen zodat je daar toch ook nog wat qualitytime in kan steken. Als je continu als stel naar wederzijdse familiedingen moet, zit je bij die schoonfamilie kostbare tijd te verdoen die je ook met je beste vriend(in) kunt doorbrengen.
[...]
Het zou voor mij een reden zijn om geen relatie aan te gaan met iemand die me steeds naar familiedingen mee zou willen slepen.
Idem!
Het werkt misschien zo bij pubers, maar als je volwassen bent heb je je eigen sociaal leven en daar heb je toch al minder tijd voor zodra er 'n serieuze liefde op je pad komt, dus je familie/vrienden moet je zien apart van elkaar te doen zodat je daar toch ook nog wat qualitytime in kan steken. Als je continu als stel naar wederzijdse familiedingen moet, zit je bij die schoonfamilie kostbare tijd te verdoen die je ook met je beste vriend(in) kunt doorbrengen.
woensdag 4 juli 2012 om 12:56
woensdag 4 juli 2012 om 12:56
quote:liza4 schreef op 04 juli 2012 @ 12:50:
Daar hebben we ook helemaal geen tijd voor. De weinige tijd dat we beide vrij zijn, willen we graag samen zijn.
Ik zal echt acuut moeten stoppen met het gevoel te hebben aan allerlei dingen te moeten voldoen. Ik blijf het lastig vinden om dat uit te leggen aan anderen, dat niet alles precies zo gaat zoals anderen dat gewend zijn. Het is gewoon heel hard om dan te horen dat hij wat meer voor me over mag hebben, dat het vreemd is, dat hij teveel werkt en dat ongezond is, etc. Dit klinkt allemaal erg negatief, natuurlijk worden er ook positieve dingen genoemd, maar daar gaat dit topic nu even niet over.
naar mijn idee hoef je je ook niet verplicht te voelen om het uit te leggen aan anderen hoor. zolang jij maar gelukkig ben ik je relatie. mijn schoonouders bv hebben hele andere ideeen over hoe een relatie hoort te zijn ik (wij moet ik natuurlijk zeggen). maar wij wonen samen en hier gaan dingen zoals wij het willen. daar hoef ik geen verantwoording voor af te leggen. ik ben ook niet zo van de verplichte familiedingen. als ik ergens graag heen wil en vriend niet dat doen we dat gewoon, andersom ook. Verwacht natuurlijk wel dat je er voor elkaar bent voor steun waar nodig, bij begrafenissen e.d.
maar verder richten we ons leven in hoe wij het prettig vinden. en als iemand dat gek vind trek ik m'n schouders op. Ga er echt geen energie instoppen om onze relatie te verdedigen.
Daar hebben we ook helemaal geen tijd voor. De weinige tijd dat we beide vrij zijn, willen we graag samen zijn.
Ik zal echt acuut moeten stoppen met het gevoel te hebben aan allerlei dingen te moeten voldoen. Ik blijf het lastig vinden om dat uit te leggen aan anderen, dat niet alles precies zo gaat zoals anderen dat gewend zijn. Het is gewoon heel hard om dan te horen dat hij wat meer voor me over mag hebben, dat het vreemd is, dat hij teveel werkt en dat ongezond is, etc. Dit klinkt allemaal erg negatief, natuurlijk worden er ook positieve dingen genoemd, maar daar gaat dit topic nu even niet over.
naar mijn idee hoef je je ook niet verplicht te voelen om het uit te leggen aan anderen hoor. zolang jij maar gelukkig ben ik je relatie. mijn schoonouders bv hebben hele andere ideeen over hoe een relatie hoort te zijn ik (wij moet ik natuurlijk zeggen). maar wij wonen samen en hier gaan dingen zoals wij het willen. daar hoef ik geen verantwoording voor af te leggen. ik ben ook niet zo van de verplichte familiedingen. als ik ergens graag heen wil en vriend niet dat doen we dat gewoon, andersom ook. Verwacht natuurlijk wel dat je er voor elkaar bent voor steun waar nodig, bij begrafenissen e.d.
maar verder richten we ons leven in hoe wij het prettig vinden. en als iemand dat gek vind trek ik m'n schouders op. Ga er echt geen energie instoppen om onze relatie te verdedigen.
woensdag 4 juli 2012 om 12:57
woensdag 4 juli 2012 om 13:01
Liza, op jouw vraag 'wat is normaal?' is geen eensluidend antwoord te geven. Het is moeilijk als jij je in een spagaat voelt gedrukt door familie enerzijds en vriend anderzijds. Met beide partijen wil je een goede relatie. Wat je in gedachten kunt houden is dat hét perfecte plaatje niet bestaat en dat je voor jezelf moet uitmaken wat acceptabel is of niet.
woensdag 4 juli 2012 om 14:05
quote:druifje83 schreef op 04 juli 2012 @ 12:42:
Rustig aan, jullie zijn pas 2 maanden samen. Dat soort dingen komen allemaal vanzelf.
Neem de tijd om familie te ontmoeten etc.
Mijn vriend en ik woonden eerste instantie ook ver uit elkaar. Heb zijn familie pas na 1 maand kunnen ontmoeten, en hij de mijne ook wat later.
Familie zaken zijn vanzelf gegroeid.Xcuse me??
Rustig aan, jullie zijn pas 2 maanden samen. Dat soort dingen komen allemaal vanzelf.
Neem de tijd om familie te ontmoeten etc.
Mijn vriend en ik woonden eerste instantie ook ver uit elkaar. Heb zijn familie pas na 1 maand kunnen ontmoeten, en hij de mijne ook wat later.
Familie zaken zijn vanzelf gegroeid.Xcuse me??
woensdag 4 juli 2012 om 14:11
Tja, daar kan ik een nieuw topic over openen Hunnie, maar dat doe ik maar niet. Alle nestgenoten hebben aanhang en het moet vooral gezellig en kneuterig zijn. Verjaardagen bij elkaar, etc.
We zijn gewoon pas kort bij elkaar, maar ik heb daar blijkbaar zelf ook wel wat in gedaan om die verwachtingen zo hoog te laten zijn misschien?
We zijn gewoon pas kort bij elkaar, maar ik heb daar blijkbaar zelf ook wel wat in gedaan om die verwachtingen zo hoog te laten zijn misschien?
woensdag 4 juli 2012 om 14:17
quote:liza4 schreef op 04 juli 2012 @ 12:56:
Helaas denkt niet iedereen er zo over, maar ik ben het echt met jullie eens. Ben helemaal niet het type zelfs die alles samen moet doen met een partner en dat verwacht ik ook niet van hem.
Even pas op de plaats nu dus en gewoon normaal doen. Het laatste wat ik wil is hem wegjagen.Nou, dan heb je zelf gelukkig - in mijn ogen dan - wel een gezonde opvatting hierover en is het aan jou om je familie in te tomen. Lastig hoor, weet ik, maar jij bepaalt hoe jij dingen doet, dat zullen ze gewoon moeten accepteren. Lesje voor jou om voor jezelf op te komen?
Helaas denkt niet iedereen er zo over, maar ik ben het echt met jullie eens. Ben helemaal niet het type zelfs die alles samen moet doen met een partner en dat verwacht ik ook niet van hem.
Even pas op de plaats nu dus en gewoon normaal doen. Het laatste wat ik wil is hem wegjagen.Nou, dan heb je zelf gelukkig - in mijn ogen dan - wel een gezonde opvatting hierover en is het aan jou om je familie in te tomen. Lastig hoor, weet ik, maar jij bepaalt hoe jij dingen doet, dat zullen ze gewoon moeten accepteren. Lesje voor jou om voor jezelf op te komen?
woensdag 4 juli 2012 om 14:21
Voor mezelf opkomen gaat me nooit slecht af, maar dit ook tactisch aanpakken naar familie toe wel. Ik schiet dan toch vaak in de verdediging en maak het daarmee groter dan het is, waardoor hun kritiek haast bevestigd lijkt te worden. Wat ik denk ik moet doen is er zelf ook actief luchtiger mee omgaan, snap je? Voorbeeldje: hij kan binnenkort niet mee naar een verjaardag en ik vertelde dat tegen mijn moeder. Reactie: och, er is ook altijd wat, helaas. Waarop ik zei: ach, geeft ook niet, ik kom toch?
En dit dan volhouden, zeg maar.
En dit dan volhouden, zeg maar.
woensdag 4 juli 2012 om 14:22
quote:liza4 schreef op 04 juli 2012 @ 12:18:
maar tegelijkertijd krijg ik toch een beetje kritische en veroordelende vragen van mijn omgeving en vinden ze Wat anderen vinden is totaal irrelevant. Aan verwachtingen en idealen van anderen heb jij geen boodschap. Je bent verantwoording schuldig naar jezelf, en niemand anders.
maar tegelijkertijd krijg ik toch een beetje kritische en veroordelende vragen van mijn omgeving en vinden ze Wat anderen vinden is totaal irrelevant. Aan verwachtingen en idealen van anderen heb jij geen boodschap. Je bent verantwoording schuldig naar jezelf, en niemand anders.
woensdag 4 juli 2012 om 14:25
Inderdaad luchtig houden, dat helpt misschien. Heb je er ook wel eens expres wèl een punt van gemaakt: waarom verwachten jullie nou dat mijn vriend nu al meekomt? Geef ons nou de tijd rustig te wennen en dan zien we wel hoe het verder loopt!
Ik ken je familie niet natuurlijk, dus misschien ontloop je het wel omdat je weet dat er anders een oeverloze discussie ontstaat. Maar laat het langs je heenglijden, het is jouw leven!
Ik ken je familie niet natuurlijk, dus misschien ontloop je het wel omdat je weet dat er anders een oeverloze discussie ontstaat. Maar laat het langs je heenglijden, het is jouw leven!
woensdag 4 juli 2012 om 14:42
Er zijn plaatjes en er zijn plaatjes.
Veel mensen hebben hun eigen 'relatieplaatje' in hun hoofd. Op zich heb jij er niets mee te maken wat anderen voor plaatje hebben en hij ook niet. De bedoeling is dat jullie gezamenlijke plaatje overeen komt. En daar kun je met hem over praten, lijkt me. Hoe ziet hij een relatie (op den duur) en hoe zie jij dat. Zíet hij wel een langdurige relatie, of is het voor hem nog een 'gewoon samenzijn' in het nu.
Hij doet in elk geval door de weeks z'n best al om bij je te zijn, dat is al heel wat.
Veel mensen hebben hun eigen 'relatieplaatje' in hun hoofd. Op zich heb jij er niets mee te maken wat anderen voor plaatje hebben en hij ook niet. De bedoeling is dat jullie gezamenlijke plaatje overeen komt. En daar kun je met hem over praten, lijkt me. Hoe ziet hij een relatie (op den duur) en hoe zie jij dat. Zíet hij wel een langdurige relatie, of is het voor hem nog een 'gewoon samenzijn' in het nu.
Hij doet in elk geval door de weeks z'n best al om bij je te zijn, dat is al heel wat.
Later is nu
woensdag 4 juli 2012 om 14:52
Hij noemt samenwonen al, niet nu, maar bijv. na de zomer als onze vakantie ons goed bevalt. Hij wil dat graag omdat hij me altijd mist (en ik hem) en we elkaar toch regelmatiger zien als we samenwonen. Ik wil dat ook wel, maar eerst maar eens genieten van nu. In elk geval komt hij dus wel erg serieus over.
woensdag 4 juli 2012 om 14:56
quote:liza4 schreef op 04 juli 2012 @ 14:11:
Tja, daar kan ik een nieuw topic over openen Hunnie, maar dat doe ik maar niet. Alle nestgenoten hebben aanhang en het moet vooral gezellig en kneuterig zijn. Verjaardagen bij elkaar, etc.
We zijn gewoon pas kort bij elkaar, maar ik heb daar blijkbaar zelf ook wel wat in gedaan om die verwachtingen zo hoog te laten zijn misschien?Poehee, ik zou passen voor zo'n relatie. Of m'n partner moet me vrij laten en niet pushen mee te gaan. Ik ben zelf geen familiemens en doe niet aan verjaardagen. Dus dat zou ik bij schoonfamilie ook niet doen.
Tja, daar kan ik een nieuw topic over openen Hunnie, maar dat doe ik maar niet. Alle nestgenoten hebben aanhang en het moet vooral gezellig en kneuterig zijn. Verjaardagen bij elkaar, etc.
We zijn gewoon pas kort bij elkaar, maar ik heb daar blijkbaar zelf ook wel wat in gedaan om die verwachtingen zo hoog te laten zijn misschien?Poehee, ik zou passen voor zo'n relatie. Of m'n partner moet me vrij laten en niet pushen mee te gaan. Ik ben zelf geen familiemens en doe niet aan verjaardagen. Dus dat zou ik bij schoonfamilie ook niet doen.