Psyche
alle pijlers
Ben jij vergevingsgezind?
dinsdag 10 juli 2012 om 09:20
dinsdag 10 juli 2012 om 09:27
Ben behoorlijk vergevingsgezind , probeer wel aan mijn principes vast te houden, maar vaak denk ik hoe belangrijk is het nu eigenlijk.
Na een ruzie is vaak datgene waar het om ging ondergesneeuwd door totaal andere dingen dan waar het om ging.
Terug naar de kern gaan laat je vaak inzien dat het een vaak een storm in een glas water bleek....
Na een ruzie is vaak datgene waar het om ging ondergesneeuwd door totaal andere dingen dan waar het om ging.
Terug naar de kern gaan laat je vaak inzien dat het een vaak een storm in een glas water bleek....
dinsdag 10 juli 2012 om 09:29
Wijlen mijn oma zei altijd: boos worden is menselijk, boos blijven is duivels. En daar zit een grote kern van waarheid in. Wie blijft hangen in boosheid, steekt zijn energie in zinloze zaken. Je hoeft echt niet alles over je kant te laten gaan, maar wie zaken niet achter zich kan laten, is over het algemeen geen heel aangenaam mens..
dinsdag 10 juli 2012 om 09:29
quote:scorpid schreef op 10 juli 2012 @ 09:12:
Ik vergeef haar de dingen die zij gedaan heeft, maar zal het niet vergeten. Ik zou nooit een relatie meer met haar willen, maar normaal contact zou ik wel fijn vinden. In mijn geval betekend dat ik soms moet incaseren. Dat betekend niet dat ik alles slik. Het betekend meer als zij nare dingen zeg (in een van haar buien van haar), dat ik dat niet terug doe, en rustig blijf. Ondanks dat ga ik er wel tegeningaan om voor mijn eigen rechten op te komen, voor de dingen die ik belangrijk vindt.
Ik vindt dat ik redelijk vervevingsgezind ben, hoe staat het met jullie?
Ik denk dat ik een ander begrip heb van vergeven dan jij, want wat jij beschrijft is wat mij betreft geen vergeven. Incasseren en rustig blijven als een ander dat niet is heeft meer met het volwassen omgaan met een situatie te maken.
Vergeven is voor mij een situatie die al geweest is, en iemand die bewust (dus met alle beschikbare informatie) iets verkeerds heeft gedaan en daarmee anderen geschaad, en dat de persoon die geschaad is dan voor zichzelf besluit dat hij/zij dat niet (meer) erg vindt.
Ik vergeef haar de dingen die zij gedaan heeft, maar zal het niet vergeten. Ik zou nooit een relatie meer met haar willen, maar normaal contact zou ik wel fijn vinden. In mijn geval betekend dat ik soms moet incaseren. Dat betekend niet dat ik alles slik. Het betekend meer als zij nare dingen zeg (in een van haar buien van haar), dat ik dat niet terug doe, en rustig blijf. Ondanks dat ga ik er wel tegeningaan om voor mijn eigen rechten op te komen, voor de dingen die ik belangrijk vindt.
Ik vindt dat ik redelijk vervevingsgezind ben, hoe staat het met jullie?
Ik denk dat ik een ander begrip heb van vergeven dan jij, want wat jij beschrijft is wat mij betreft geen vergeven. Incasseren en rustig blijven als een ander dat niet is heeft meer met het volwassen omgaan met een situatie te maken.
Vergeven is voor mij een situatie die al geweest is, en iemand die bewust (dus met alle beschikbare informatie) iets verkeerds heeft gedaan en daarmee anderen geschaad, en dat de persoon die geschaad is dan voor zichzelf besluit dat hij/zij dat niet (meer) erg vindt.
dinsdag 10 juli 2012 om 09:45
Ik ben erg vergevingsgezind over het algemeen.
Maar mijn ex heeft mij 10 jaar lang bedrogen en zelfs op momenten dat ík hem keihard nodig had (nét bevallen van je 2e kind en niet uit bed kunnen komen). Hij heeft zelfs misbruik van mijn zwakte gemaakt op die momenten en extra de bloemetjes buiten gezet.
Het is inmiddels 5 jaar geleden, en ik merk dat hém dit vergeven echt een hobbel is waar ik mee worstel, iets wat ik niet kan. Ik zou het graag willen, vooral om zelf van die nare boosheid en het verdriet af te zijn.Hij verdiend in mijn ogen geen vergeving, geen berouw en geen vraag om vergeving is geen vergeving verdienen vind ik.
Ik wil niet meer dat het mij raakt, maar het blijft pijnlijk.
Maar mijn ex heeft mij 10 jaar lang bedrogen en zelfs op momenten dat ík hem keihard nodig had (nét bevallen van je 2e kind en niet uit bed kunnen komen). Hij heeft zelfs misbruik van mijn zwakte gemaakt op die momenten en extra de bloemetjes buiten gezet.
Het is inmiddels 5 jaar geleden, en ik merk dat hém dit vergeven echt een hobbel is waar ik mee worstel, iets wat ik niet kan. Ik zou het graag willen, vooral om zelf van die nare boosheid en het verdriet af te zijn.Hij verdiend in mijn ogen geen vergeving, geen berouw en geen vraag om vergeving is geen vergeving verdienen vind ik.
Ik wil niet meer dat het mij raakt, maar het blijft pijnlijk.
dinsdag 10 juli 2012 om 09:50
quote:Jarek03 schreef op 10 juli 2012 @ 09:29:
maar wie zaken niet achter zich kan laten, is over het algemeen geen heel aangenaam mens..
Dat lijkt mij toch echt geheel afhankelijk van wat je geflikt is.
Sommige zaken liggen nu eenmaal gevoelig en/of hebben veel kapot gemaakt. Dat je dat met je meedraagt, maak je niet tot een onaangenaam mens. Het maakt je puur een feilbaar mens en wie is dat niet?
maar wie zaken niet achter zich kan laten, is over het algemeen geen heel aangenaam mens..
Dat lijkt mij toch echt geheel afhankelijk van wat je geflikt is.
Sommige zaken liggen nu eenmaal gevoelig en/of hebben veel kapot gemaakt. Dat je dat met je meedraagt, maak je niet tot een onaangenaam mens. Het maakt je puur een feilbaar mens en wie is dat niet?
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 10 juli 2012 om 09:50
Nee. Ik kan echt jaren boos blijven op mensen, als ze me echt wat geflikt hebben. Dan gaat het wel om situaties waarin ze ook geen excuses hebben aangeboden oid.
Zou willen dat ik dingen gemakkelijker losliet, zoals Cateautje dat schrijft.
Ben overigens niet snel boos maar als mensen me echt gekwetst hebben dan blijft dat heel lang steken.
Zou willen dat ik dingen gemakkelijker losliet, zoals Cateautje dat schrijft.
Ben overigens niet snel boos maar als mensen me echt gekwetst hebben dan blijft dat heel lang steken.
dinsdag 10 juli 2012 om 09:53
quote:Hangmat schreef op 10 juli 2012 @ 09:45:
en ik merk dat hém dit vergeven echt een hobbel is waar ik mee worstel, iets wat ik niet kan. Ik zou het graag willen, vooral om zelf van die nare boosheid en het verdriet af te zijn.Hij verdiend in mijn ogen geen vergeving, geen berouw en geen vraag om vergeving is geen vergeving verdienen vind ik.
Ik wil niet meer dat het mij raakt, maar het blijft pijnlijk.
Dit is dus exact wat ik bedoel.
Het zijn vaak ook geen zaken die je in de kouwe kleren gaan zitten.
Waarom zou je dat iemand vergeven. Dikke doei.
Het punt is meer dat je wel een manier zult moeten vinden om zo goed mogelijk met zo'n voorbijgegane periode om te gaan zodat je er niet dagelijks hinder van ondervindt. Maar ik zie niet in waarom je alles op een gegeven moment maar niet meer erg zou moeten vinden.
en ik merk dat hém dit vergeven echt een hobbel is waar ik mee worstel, iets wat ik niet kan. Ik zou het graag willen, vooral om zelf van die nare boosheid en het verdriet af te zijn.Hij verdiend in mijn ogen geen vergeving, geen berouw en geen vraag om vergeving is geen vergeving verdienen vind ik.
Ik wil niet meer dat het mij raakt, maar het blijft pijnlijk.
Dit is dus exact wat ik bedoel.
Het zijn vaak ook geen zaken die je in de kouwe kleren gaan zitten.
Waarom zou je dat iemand vergeven. Dikke doei.
Het punt is meer dat je wel een manier zult moeten vinden om zo goed mogelijk met zo'n voorbijgegane periode om te gaan zodat je er niet dagelijks hinder van ondervindt. Maar ik zie niet in waarom je alles op een gegeven moment maar niet meer erg zou moeten vinden.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 10 juli 2012 om 09:54
Over het algemeen vergeef en vergeet ik makkelijk. Toch zijn er een paar incidenten in mijn leven geweest die me nu nog woedend maken als ik eraan terugdenk. Geen vergeving daar en dat hoeft ook niet, het ging te ver en was te wondend.
Maar idd, ik denk ook als er excuses geweest waren achteraf dat ik het allang had losgelaten. Dat speelt wel mee.
Maar idd, ik denk ook als er excuses geweest waren achteraf dat ik het allang had losgelaten. Dat speelt wel mee.
dinsdag 10 juli 2012 om 09:57
dinsdag 10 juli 2012 om 09:58
quote:Moonlight82 schreef op 10 juli 2012 @ 09:50:
Nee. Ik kan echt jaren boos blijven op mensen, als ze me echt wat geflikt hebben. Dan gaat het wel om situaties waarin ze ook geen excuses hebben aangeboden oid.
Al hadden ze dat wel, het is toch gebeurd en sommige sorry's 'just don't cut it'.
Ik vergeef mijn ex ook niet. Ik wil ook niks meer met hem te maken hebben en ik kan nóg boos worden als ik echt diep nadenk over wat hij allemaal stuk heeft gemaakt. Daarom denk ik er maar niet meer teveel over na en leef verder.
Zolang hij maar fijn uit mijn leven blijft want ik hoef zijn smoelwerk niet meer te zien. Eigenlijk niet eens omdat ik nog boos ben maar meer omdat ik heb besloten dat ik dat gewoon niet wíl.
Ik wil hem niet vergeven, ik wil niks meer met hem te maken hebben en ik gun hem geen absolutie. Daarvoor is er simpelweg teveel gebeurd. Ik vind mezelf hierom niet onaangenaam.
Met kleine dingetjes ben ik juist heel makkelijk.
Joh, geeft nie hoor, kan gebeuren, zeg ik altijd heel snel.
Of ik zeg wat ik ervan vind (al dan niet een beetje pinnig) en dan is het ook klaar.
Bij mij is het dan meer zo dat ik een besluit neem om na een bepaald iets niet meer met iemand om te gaan uit principe, er klaar mee zijn dan uit boosheid.
Nee. Ik kan echt jaren boos blijven op mensen, als ze me echt wat geflikt hebben. Dan gaat het wel om situaties waarin ze ook geen excuses hebben aangeboden oid.
Al hadden ze dat wel, het is toch gebeurd en sommige sorry's 'just don't cut it'.
Ik vergeef mijn ex ook niet. Ik wil ook niks meer met hem te maken hebben en ik kan nóg boos worden als ik echt diep nadenk over wat hij allemaal stuk heeft gemaakt. Daarom denk ik er maar niet meer teveel over na en leef verder.
Zolang hij maar fijn uit mijn leven blijft want ik hoef zijn smoelwerk niet meer te zien. Eigenlijk niet eens omdat ik nog boos ben maar meer omdat ik heb besloten dat ik dat gewoon niet wíl.
Ik wil hem niet vergeven, ik wil niks meer met hem te maken hebben en ik gun hem geen absolutie. Daarvoor is er simpelweg teveel gebeurd. Ik vind mezelf hierom niet onaangenaam.
Met kleine dingetjes ben ik juist heel makkelijk.
Joh, geeft nie hoor, kan gebeuren, zeg ik altijd heel snel.
Of ik zeg wat ik ervan vind (al dan niet een beetje pinnig) en dan is het ook klaar.
Bij mij is het dan meer zo dat ik een besluit neem om na een bepaald iets niet meer met iemand om te gaan uit principe, er klaar mee zijn dan uit boosheid.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 10 juli 2012 om 10:00
dinsdag 10 juli 2012 om 10:06
dinsdag 10 juli 2012 om 10:19
Als iemand inziet dat hij fout zat en oprecht excusues aanbiedt kan ik het ook makkelijk vergeten.
Waar ik van baal is dat mensen in de verdediging gaan of jou ook snel gaan beschuldigen, omdat ze niet willen weten dat ze
fout geweest zijn. Een misverstand is gauw gemaakt, maar voor acties die express gepland zijn om de ander te schaden of buiten te sluiten ben ik genadeloos.
In april is mijn vader na een kort ziekbed overleden. Mijn stiefmoeder vond het nodig om mij er van te beschuldigen dat het me niets kon schelen dat mijn vader zijn laatste adem uitblies. Ik heb netjes gedag gezegd en de telefoon afgesloten.
Ik zie haar nog, maar niet meer uit eigen initiatief. Ze heeft het erg moeilijk, maar ik vertik het om haar op te zoeken. Ik vind het echt niet kunnen dat mensen dit zeggen. Ook al zou het waar zijn. Je kunt niet bij iemand naar binnen kijken.
Ik denk niet dat ik haar dit kan vergeven. Dit is niet haar eerste gemene opmerking, dus dit gaat ook niet meer goedkomen denk ik.
Mijn ouders hebben mij veel gekwetst uit trots en eigenbelang.
Ik kan hun niet vergeven totdat ze zelf beseffen wat er zo fout aan was. En dat gaat nu niet meer gebeuren.
Waar ik van baal is dat mensen in de verdediging gaan of jou ook snel gaan beschuldigen, omdat ze niet willen weten dat ze
fout geweest zijn. Een misverstand is gauw gemaakt, maar voor acties die express gepland zijn om de ander te schaden of buiten te sluiten ben ik genadeloos.
In april is mijn vader na een kort ziekbed overleden. Mijn stiefmoeder vond het nodig om mij er van te beschuldigen dat het me niets kon schelen dat mijn vader zijn laatste adem uitblies. Ik heb netjes gedag gezegd en de telefoon afgesloten.
Ik zie haar nog, maar niet meer uit eigen initiatief. Ze heeft het erg moeilijk, maar ik vertik het om haar op te zoeken. Ik vind het echt niet kunnen dat mensen dit zeggen. Ook al zou het waar zijn. Je kunt niet bij iemand naar binnen kijken.
Ik denk niet dat ik haar dit kan vergeven. Dit is niet haar eerste gemene opmerking, dus dit gaat ook niet meer goedkomen denk ik.
Mijn ouders hebben mij veel gekwetst uit trots en eigenbelang.
Ik kan hun niet vergeven totdat ze zelf beseffen wat er zo fout aan was. En dat gaat nu niet meer gebeuren.
odi et amo
dinsdag 10 juli 2012 om 10:20
Dit is wel een onderwerp wat mij behoorlijk bezighoudt in relatie tot mijn familie.
Ik dacht dat ik wel vergeven had, maar niet kan vergeten, niet kan loslaten, maar de woorden van Pastiche komen dichter in de buurt, het is eerder acceptatie en berusting. Ik voel er geen boosheid of woede meer over, maar het speelt wel door tot in de huidige relatie. Ik vind het lastig.
Ik dacht dat ik wel vergeven had, maar niet kan vergeten, niet kan loslaten, maar de woorden van Pastiche komen dichter in de buurt, het is eerder acceptatie en berusting. Ik voel er geen boosheid of woede meer over, maar het speelt wel door tot in de huidige relatie. Ik vind het lastig.
dinsdag 10 juli 2012 om 10:30
Ik ervaar alleen maar hoe een persoon nu jegens mij is, behalve als die persoon me heeft gedupeerd. Maar dan is het geen kwestie van kwaadheid maar common sense.
Van het verleden neem ik kennis. Als hij wil zal hij zijn kant van het verhaal toelichten. Meestal is dat niet echt nodig maar soms wil iemand over zijn verleden praten.
Van het verleden neem ik kennis. Als hij wil zal hij zijn kant van het verhaal toelichten. Meestal is dat niet echt nodig maar soms wil iemand over zijn verleden praten.
it's a big club and you ain't in it
dinsdag 10 juli 2012 om 10:33
quote:pastiche schreef op 10 juli 2012 @ 09:57:
Ik denk dat vergeving in dat soort gevallen een woord is waar je stekels van overeind gaan staan Scorpid . Ik denk dat ik het dan eerder acceptatie van het gebeurde en berusting zou noemen. Soms kom je niet verder dan dat, dat geeft ook rust.Dat zette me aan het denken, begin te twijvelen of ik misschien wel te vergevingsgezind ben.
Ik denk dat vergeving in dat soort gevallen een woord is waar je stekels van overeind gaan staan Scorpid . Ik denk dat ik het dan eerder acceptatie van het gebeurde en berusting zou noemen. Soms kom je niet verder dan dat, dat geeft ook rust.Dat zette me aan het denken, begin te twijvelen of ik misschien wel te vergevingsgezind ben.
dinsdag 10 juli 2012 om 10:46
quote:rionyriony schreef op 10 juli 2012 @ 10:30:
Ik ervaar alleen maar hoe een persoon nu jegens mij is, behalve als die persoon me heeft gedupeerd. Maar dan is het geen kwestie van kwaadheid maar common sense.
Van het verleden neem ik kennis. Als hij wil zal hij zijn kant van het verhaal toelichten. Meestal is dat niet echt nodig maar soms wil iemand over zijn verleden praten.Ik herken hier wel wat in.
Ik ervaar alleen maar hoe een persoon nu jegens mij is, behalve als die persoon me heeft gedupeerd. Maar dan is het geen kwestie van kwaadheid maar common sense.
Van het verleden neem ik kennis. Als hij wil zal hij zijn kant van het verhaal toelichten. Meestal is dat niet echt nodig maar soms wil iemand over zijn verleden praten.Ik herken hier wel wat in.