Relaties
alle pijlers
man heeft flashbacks van leger.
woensdag 11 juli 2012 om 22:47
Mijn man is drie keer uitgezonden naar Irak. Zit nu gelukkig niet meer in het leger, maar hij heeft het er wel erg moeilijk mee. Hij is onder behandeling geweest van een psygoloog, maar die verklaarde hem 'goed'.
Nu waren wij vandaag in een fietsen winkel en wilde ik hem laten schikken met zo'n grote fiets toeter, maar zijn hele vrolijke bui veranderde meteen in een donkere bui. Later toen ik vroeg wat er aan de hand was vertelde hij dat hij enorm was geschrokken van de toeter en dat het hem deed denken aan het leger.
Soms word ie ook wel eens s'nachts wakker omdat hij over zijn uitzendingen droomt en kan vervolgens niet meer slapen.
Maar zoals dat toeter geval, daar denk ik natuurlijk niet aan dat dat hem doet denken aan het leger, maar wat moet ik dan doen? Het was uiteraard een grapje, maar ik zit vervolgens de hele dag met saggie en angstige man.
Ik wil natuurlijk niet dat hij daar van schrikt maar ik weet ik niet wat ik moet doen. Hij kan soms in een keer zo omslaan omdat hij schrikt van een geluid ofzo
Heeft er iemand tips voor mij?
Nu waren wij vandaag in een fietsen winkel en wilde ik hem laten schikken met zo'n grote fiets toeter, maar zijn hele vrolijke bui veranderde meteen in een donkere bui. Later toen ik vroeg wat er aan de hand was vertelde hij dat hij enorm was geschrokken van de toeter en dat het hem deed denken aan het leger.
Soms word ie ook wel eens s'nachts wakker omdat hij over zijn uitzendingen droomt en kan vervolgens niet meer slapen.
Maar zoals dat toeter geval, daar denk ik natuurlijk niet aan dat dat hem doet denken aan het leger, maar wat moet ik dan doen? Het was uiteraard een grapje, maar ik zit vervolgens de hele dag met saggie en angstige man.
Ik wil natuurlijk niet dat hij daar van schrikt maar ik weet ik niet wat ik moet doen. Hij kan soms in een keer zo omslaan omdat hij schrikt van een geluid ofzo
Heeft er iemand tips voor mij?
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
woensdag 11 juli 2012 om 22:57
woensdag 11 juli 2012 om 22:58
Nazorg? Pff nee absoluut niet. Hij is een keer na de uitzendingen bij de psyg geweest, die vervolgens na een half uur zei dat alles ok was.
Of hij er zelf voor open staat? De ene keer zegt hij ik moet echt naar de psyg want het gaat niet goed, en vervolgens vind hij het weer niet nodig. Erg moeilijk dus.
Of hij er zelf voor open staat? De ene keer zegt hij ik moet echt naar de psyg want het gaat niet goed, en vervolgens vind hij het weer niet nodig. Erg moeilijk dus.
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
woensdag 11 juli 2012 om 23:02
quote:norma_jeane schreef op 11 juli 2012 @ 22:58:
Nazorg? Pff nee absoluut niet. Hij is een keer na de uitzendingen bij de psyg geweest, die vervolgens na een half uur zei dat alles ok was.
Of hij er zelf voor open staat? De ene keer zegt hij ik moet echt naar de psyg want het gaat niet goed, en vervolgens vind hij het weer niet nodig. Erg moeilijk dus.
Belachelijk dat er op langere termijn niets gedaan wordt. Ik geloof dat er sowieso een soort lotgenoten groepen zijn (via veteranen platform?). Ik weet niet of dat wat is.
Ik zou een intake met een psych zeker aanraden, het is nogal niet wat wat hij allemaal heeft meegemaakt. Heel logisch dat dat z'n sporen nalaat.
Nazorg? Pff nee absoluut niet. Hij is een keer na de uitzendingen bij de psyg geweest, die vervolgens na een half uur zei dat alles ok was.
Of hij er zelf voor open staat? De ene keer zegt hij ik moet echt naar de psyg want het gaat niet goed, en vervolgens vind hij het weer niet nodig. Erg moeilijk dus.
Belachelijk dat er op langere termijn niets gedaan wordt. Ik geloof dat er sowieso een soort lotgenoten groepen zijn (via veteranen platform?). Ik weet niet of dat wat is.
Ik zou een intake met een psych zeker aanraden, het is nogal niet wat wat hij allemaal heeft meegemaakt. Heel logisch dat dat z'n sporen nalaat.
The time is now
woensdag 11 juli 2012 om 23:23
Ik neem aan dat er websites zijn voor veteranen? Zijn er wellicht fora voor of iets anders waar hij misschien kan lezen, herkennen en wellicht zelf schrijven?
Therapie kan een goede zaak zijn, ik denk alleen dat je er niet vanuit kunt gaan dat alles verdwijnt en er nooit meer wat getriggerd wordt. Zolang het maar goed leefbaar blijft en hij goed en prettig kan functioneren. Therapie kan hier een grote rol in spelen maar delen met lotgenoten zeker ook voor sommigen. Internet kan daarin laagdrempelig een rol vervullen.
Therapie kan een goede zaak zijn, ik denk alleen dat je er niet vanuit kunt gaan dat alles verdwijnt en er nooit meer wat getriggerd wordt. Zolang het maar goed leefbaar blijft en hij goed en prettig kan functioneren. Therapie kan hier een grote rol in spelen maar delen met lotgenoten zeker ook voor sommigen. Internet kan daarin laagdrempelig een rol vervullen.
woensdag 11 juli 2012 om 23:28
woensdag 11 juli 2012 om 23:36
Er zijn echt goede instellingen die nazorg verlenen aan veteranen! En er zijn lotgenoten die precies weten wat hij doormaakt. Ook jaren na de uitzending kan iemand ineens weer klachten krijgen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat hij hier serieus naar laat kijken, het gaat niet vanzelf weg. Als die stap te groot is, misschien kan hij dan informatie gaan lezen over PTSS. Waarmee ik helemaal niet wil zeggen dat hij dat heeft, maar de symptomen die je beschrijft moet je wel serieus nemen.
Een goede kennis van mij is heel actief in de veteranenwereld, als je wilt kan ik wel informeren naar instanties die nuttig kunnen zijn.
Een goede kennis van mij is heel actief in de veteranenwereld, als je wilt kan ik wel informeren naar instanties die nuttig kunnen zijn.
woensdag 11 juli 2012 om 23:43
Hoi TO, moeilijk hoor, ook voor jou. Kijk eens op www.centrum45.nl, dat zit in Oegstgeest, Zuid-Holland. Daar hebben ze ook lotgenotencontact mogelijkheden.
woensdag 11 juli 2012 om 23:54
quote:phoolan schreef op 11 juli 2012 @ 23:43:
Hoi TO, moeilijk hoor, ook voor jou. Kijk eens op www.centrumm45.nl, dat zit in Oegstgeest, Zuid-Holland. Daar hebben ze ook lotgenotencontact mogelijkheden.
Dit is wat ik ook wilde schrijven.
Ook het Sinai Centrum biedt hulp voor mensen die erge dingen hebben meegemaakt in oorlogsgebieden. Ze zitten in Amstelveen en Amersfoort.
http://sinai.nl/nl/
Hoi TO, moeilijk hoor, ook voor jou. Kijk eens op www.centrumm45.nl, dat zit in Oegstgeest, Zuid-Holland. Daar hebben ze ook lotgenotencontact mogelijkheden.
Dit is wat ik ook wilde schrijven.
Ook het Sinai Centrum biedt hulp voor mensen die erge dingen hebben meegemaakt in oorlogsgebieden. Ze zitten in Amstelveen en Amersfoort.
http://sinai.nl/nl/
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
donderdag 12 juli 2012 om 00:58
Hoe herkenbaar, dat een vrolijke bui ineens kan omslaan door een klein (goed bedoeld/grappig) iets. Weliswaar niet bij een partner, maar wel bij mijn vader en broertje, beiden nog wel in actieve dienst. Defensie heeft nu eindelijk een redelijk beleid wat betreft nazorg voor veteranen. Het is niet zaligmakend en lost ook zeker niet alle problemen op, maar het is in ieder geval een beginpunt. Ook voor de afgezwaaiden is de hulp beschikbaar. Schroom niet om te bellen voor hulp. Ook jij mag bellen om te vragen hoe je er het beste mee om kan gaan.
Dus alsjeblieft doe dat. Verder, als hij er zelf klaar voor is, schakel zelf iemand in die gespecialiseerd is met PTTS.
Wat helpt scheelt per persoon, maar bij ons hielp en helpt:
- Contact met andere personen uit zijn lichting.
- Aankondigen wanneer je een kamer binnenkomt. Dus expres veel geluid maken als je van plan bent om een kamer in te gaan waar hij alleen zit (hard met de sleutels rammelen, hard van de trap af lopen, altijd hoi roepen)
-Situaties inzichtelijk maken, dus zeggen wat je gaat doen, waar je heen gaat, hoe laat je ongeveer terug bent. (Dit doe ik dan wel niet meer sinds ik niet meer thuis woon, maar misschien bij jou van toepassing).
-Oppassen met harde geluiden (oud en nieuw is een ramp).
-Praten als hij wilt (en dingen mag zeggen) en hem respecteren als hij niet wil praten.
- Wanneer zo'n periode: over gaan tot de orde van de dag. Gewoon doen wat jij van plan was. Af en toe vragen wat hij wil.
- Vergeten dat de persoon voor en na de uitzendingen dezelfde persoon zijn.
Ik heb dit drie keer opnieuw getypt en moet het van me zelf nu toch posten.
Dus alsjeblieft doe dat. Verder, als hij er zelf klaar voor is, schakel zelf iemand in die gespecialiseerd is met PTTS.
Wat helpt scheelt per persoon, maar bij ons hielp en helpt:
- Contact met andere personen uit zijn lichting.
- Aankondigen wanneer je een kamer binnenkomt. Dus expres veel geluid maken als je van plan bent om een kamer in te gaan waar hij alleen zit (hard met de sleutels rammelen, hard van de trap af lopen, altijd hoi roepen)
-Situaties inzichtelijk maken, dus zeggen wat je gaat doen, waar je heen gaat, hoe laat je ongeveer terug bent. (Dit doe ik dan wel niet meer sinds ik niet meer thuis woon, maar misschien bij jou van toepassing).
-Oppassen met harde geluiden (oud en nieuw is een ramp).
-Praten als hij wilt (en dingen mag zeggen) en hem respecteren als hij niet wil praten.
- Wanneer zo'n periode: over gaan tot de orde van de dag. Gewoon doen wat jij van plan was. Af en toe vragen wat hij wil.
- Vergeten dat de persoon voor en na de uitzendingen dezelfde persoon zijn.
Ik heb dit drie keer opnieuw getypt en moet het van me zelf nu toch posten.