Psyche
alle pijlers
Meer uit het leven halen...
donderdag 26 juli 2012 om 02:51
Ik heb even een ander profiel aangemaakt omdat ik nogal twijfel om hier een topic over te openen en ik liever niet wil dat het wordt gelinkt aan mijn andere profiel.
Maar toch wil ik het graag kwijt, omdat ik hoop dat jullie misschien tips hebben of het misschien wel herkennen Ik heb namelijk heel sterk het gevoel dat ik niet alles uit het leven haal.. en 'wacht' op het moment dat ik echt gelukkig door het leven kan gaan. Voor mijn gevoel komt dit moment pas als ik bepaalde dingen heb bereikt, bijvoorbeeld een goede baan in mijn sector, een eigen huisje, financiele onafhankelijkheid, maar ook minder grote dingen zoals lange nagels (ik bijt al heel lang nagels), een mooi lichaam en meer zelfvertrouwen. Dat laatste heeft ook veel te maken met mijn zoektocht naar 'verlichting', waar ik mee ben begonnen toen ik een aantal jaar geleden een ervaring heb gehad waarin ik een paar seconden vrij was van gedachten. Tijdens die ervaring kon ik al mijn onzekerheden en negatieve gedachten even loslaten en wist ik gewoon dat alles 'goed' was, dat ik eigenlijk niet echt een probleem had. Op dat moment was ik dus ook even volkomen gelukkig
Maar goed, hoewel ik op dat moment even vrij was van alle negatieve gedachten, verviel ik eigenlijk al snel weer in mijn oude patroon. Sindsdien heb ik mij wel meer verdiept in mediteren etc. en probeer ik dit ook regelmatig te doen, maar toch blijft mijn onzekerheid en (soms) destructief gedrag mij belemmeren in het dagelijkse leven. Een aantal voorbeelden:
- Ik bijt al jaren nagels en ook al zou ik zo graag mooie, lange nagels hebben, op één of andere manier lukt het maar niet om te stoppen. Maar als ik dan weer eens veel heb nagelgebeten dan voelen mijn nagels zo vies en pijnlijk aan, dat ik mij eigenlijk niet echt volwassen of elegant voel (is het natuurlijk ook niet). Elke keer neem ik me weer voor om te stoppen, maar steeds verval ik weer in mijn oude patroon.
- Ik stel heel vaak dingen uit tot het laatste moment, niet alleen studie of werk gerelateerde dingen, maar ook andere zaken zoals mailtjes sturen, telefoontjes plegen en andere dingen die soms gewoon moeten. Dan stel ik het zo lang uit dat het eigenlijk alweer te laat is, en dan doe ik het uiteindelijk pas uit schuldgevoel of door tijdsdruk. Hoewel ik vaak merk dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is om te doen, heb ik er wel de hele tijd mee in mijn hoofd gezeten. Daarnaast zorgt het vaak ook niet echt voor een goede indruk, omdat ik vaak (net) te laat ben met dingen, waardoor ik op het laatste moment weer iets moet regelen om het recht te zetten. Ook qua studie komt het vaak uiteindelijk wel weer goed (heb over het algemeen wel goede resultaten), maar soms denk ik dat ik hetzelfde werk in veel minder tijd en met minder stress had kunnen verrichten, of misschien zelfs een hoger cijfer had kunnen hebben. De manier waarop ik te werk ga, gaat soms denk ik wel een beetje ten koste van de kwaliteit van mijn leven... ik zit bijvoorbeeld dagen achter de laptop om iets af te maken, 'werk' tot diep in de nacht door en vaak eet ik niet echt regelmatig of gezond op deze dagen. Ook sociale dingen zeg ik dan wel eens af omdat ik nog een deadline moet halen, al denk ik dat ik soms best had kunnen gaan als ik efficienter had gewerkt.
- Ook qua eten ben ik niet altijd heel verantwoord. Vooral in dagen van stress eet ik vaak minimaal of niet echt gezond, omdat ik dan naar mijn idee 'geen tijd' heb om een gezonde maaltijd te maken. Onzin natuurlijk, maar ik denk dat het ook een soort van zelf-destructie is, al eet ik op normale dagen op zich wel redelijk gezond.
- Ook sociale dingen vermijd ik soms een beetje, omdat ik uit onzekerheid soms wel een beetje verlegen ben en 'sociaal zijn' me soms teveel energie kost. Daarom kom ik bijvoorbeeld soms te laat op bepaalde gelegenheden (colleges) zodat ik niet te lang meer hoef te praten met mensen, en ga ik ook niet altijd naar feestjes waar ik niet veel mensen ken, onder het mom van 'geen tijd'. Ik houd mezelf vaak voor dat ik gewoon niet zo ben, en dat ik veel liever met een goede vriendin thuis afspreek, maar als ik heel eerlijk ben, zou ik eigenlijk heel graag van alles willen ondernemen zonder dat ik last heb van mijn onzekerheid.
Dit zijn eigenlijk wel de belangrijkste voorbeelden denk ik, dagelijks (destructief) gedrag waar ik toch steeds weer in terugval. Het is op zich niet heel erg en ik denk dat mensen van buitenaf het verder ook niet merken (studie altijd gehaald, heb een aantal goede vriendinnen en zie er verder ook gewoon leuk/verzorgd uit, op nagels na), maar eigenlijk denk ik dat ik gewoon zoveel meer uit het leven kan halen dan ik nu doe. Ik heb een beetje het gevoel dat ik van deadline naar deadline leef, en dat ik tussendoor wel eens probeer iets leuks te ondernemen, maar dat ik eigenlijk nooit echt geniet. Vaak zorgt mijn onzekerheid en schuldgevoel (dankzij uitstelgedrag) ervoor dat ik gewoon niet helemaal 'vrij' ben, niet alles uit het leven haal wat mogelijk is en daardoor eigenlijk niet 100% gelukkig ben.
Maar eigenlijk wil ik dit gewoon niet meer, en ben ik op zoek naar een manier om uit dit patroon te stappen. Zo probeer ik bijvoorbeeld een beetje een dagplanning aan te houden zodat ik wat meer ritme heb qua studeren en eten etc, en daarnaast probeer ik nu elke ochtend een half uur te mediteren. Ook ga ik binnenkort naar een psycholoog om aan mijn onzekerheid te werken, omdat dit mij soms gewoon echt beperkt. Maar verder ben ik toch bang dat het bij goede voornemens blijft en dat ik dan toch weer terugval in mijn oude patroon. Daarom vroeg ik me af of iemand dit misschien herkent en of jullie tips hebben om op de goede weg te blijven?
Maar toch wil ik het graag kwijt, omdat ik hoop dat jullie misschien tips hebben of het misschien wel herkennen Ik heb namelijk heel sterk het gevoel dat ik niet alles uit het leven haal.. en 'wacht' op het moment dat ik echt gelukkig door het leven kan gaan. Voor mijn gevoel komt dit moment pas als ik bepaalde dingen heb bereikt, bijvoorbeeld een goede baan in mijn sector, een eigen huisje, financiele onafhankelijkheid, maar ook minder grote dingen zoals lange nagels (ik bijt al heel lang nagels), een mooi lichaam en meer zelfvertrouwen. Dat laatste heeft ook veel te maken met mijn zoektocht naar 'verlichting', waar ik mee ben begonnen toen ik een aantal jaar geleden een ervaring heb gehad waarin ik een paar seconden vrij was van gedachten. Tijdens die ervaring kon ik al mijn onzekerheden en negatieve gedachten even loslaten en wist ik gewoon dat alles 'goed' was, dat ik eigenlijk niet echt een probleem had. Op dat moment was ik dus ook even volkomen gelukkig
Maar goed, hoewel ik op dat moment even vrij was van alle negatieve gedachten, verviel ik eigenlijk al snel weer in mijn oude patroon. Sindsdien heb ik mij wel meer verdiept in mediteren etc. en probeer ik dit ook regelmatig te doen, maar toch blijft mijn onzekerheid en (soms) destructief gedrag mij belemmeren in het dagelijkse leven. Een aantal voorbeelden:
- Ik bijt al jaren nagels en ook al zou ik zo graag mooie, lange nagels hebben, op één of andere manier lukt het maar niet om te stoppen. Maar als ik dan weer eens veel heb nagelgebeten dan voelen mijn nagels zo vies en pijnlijk aan, dat ik mij eigenlijk niet echt volwassen of elegant voel (is het natuurlijk ook niet). Elke keer neem ik me weer voor om te stoppen, maar steeds verval ik weer in mijn oude patroon.
- Ik stel heel vaak dingen uit tot het laatste moment, niet alleen studie of werk gerelateerde dingen, maar ook andere zaken zoals mailtjes sturen, telefoontjes plegen en andere dingen die soms gewoon moeten. Dan stel ik het zo lang uit dat het eigenlijk alweer te laat is, en dan doe ik het uiteindelijk pas uit schuldgevoel of door tijdsdruk. Hoewel ik vaak merk dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is om te doen, heb ik er wel de hele tijd mee in mijn hoofd gezeten. Daarnaast zorgt het vaak ook niet echt voor een goede indruk, omdat ik vaak (net) te laat ben met dingen, waardoor ik op het laatste moment weer iets moet regelen om het recht te zetten. Ook qua studie komt het vaak uiteindelijk wel weer goed (heb over het algemeen wel goede resultaten), maar soms denk ik dat ik hetzelfde werk in veel minder tijd en met minder stress had kunnen verrichten, of misschien zelfs een hoger cijfer had kunnen hebben. De manier waarop ik te werk ga, gaat soms denk ik wel een beetje ten koste van de kwaliteit van mijn leven... ik zit bijvoorbeeld dagen achter de laptop om iets af te maken, 'werk' tot diep in de nacht door en vaak eet ik niet echt regelmatig of gezond op deze dagen. Ook sociale dingen zeg ik dan wel eens af omdat ik nog een deadline moet halen, al denk ik dat ik soms best had kunnen gaan als ik efficienter had gewerkt.
- Ook qua eten ben ik niet altijd heel verantwoord. Vooral in dagen van stress eet ik vaak minimaal of niet echt gezond, omdat ik dan naar mijn idee 'geen tijd' heb om een gezonde maaltijd te maken. Onzin natuurlijk, maar ik denk dat het ook een soort van zelf-destructie is, al eet ik op normale dagen op zich wel redelijk gezond.
- Ook sociale dingen vermijd ik soms een beetje, omdat ik uit onzekerheid soms wel een beetje verlegen ben en 'sociaal zijn' me soms teveel energie kost. Daarom kom ik bijvoorbeeld soms te laat op bepaalde gelegenheden (colleges) zodat ik niet te lang meer hoef te praten met mensen, en ga ik ook niet altijd naar feestjes waar ik niet veel mensen ken, onder het mom van 'geen tijd'. Ik houd mezelf vaak voor dat ik gewoon niet zo ben, en dat ik veel liever met een goede vriendin thuis afspreek, maar als ik heel eerlijk ben, zou ik eigenlijk heel graag van alles willen ondernemen zonder dat ik last heb van mijn onzekerheid.
Dit zijn eigenlijk wel de belangrijkste voorbeelden denk ik, dagelijks (destructief) gedrag waar ik toch steeds weer in terugval. Het is op zich niet heel erg en ik denk dat mensen van buitenaf het verder ook niet merken (studie altijd gehaald, heb een aantal goede vriendinnen en zie er verder ook gewoon leuk/verzorgd uit, op nagels na), maar eigenlijk denk ik dat ik gewoon zoveel meer uit het leven kan halen dan ik nu doe. Ik heb een beetje het gevoel dat ik van deadline naar deadline leef, en dat ik tussendoor wel eens probeer iets leuks te ondernemen, maar dat ik eigenlijk nooit echt geniet. Vaak zorgt mijn onzekerheid en schuldgevoel (dankzij uitstelgedrag) ervoor dat ik gewoon niet helemaal 'vrij' ben, niet alles uit het leven haal wat mogelijk is en daardoor eigenlijk niet 100% gelukkig ben.
Maar eigenlijk wil ik dit gewoon niet meer, en ben ik op zoek naar een manier om uit dit patroon te stappen. Zo probeer ik bijvoorbeeld een beetje een dagplanning aan te houden zodat ik wat meer ritme heb qua studeren en eten etc, en daarnaast probeer ik nu elke ochtend een half uur te mediteren. Ook ga ik binnenkort naar een psycholoog om aan mijn onzekerheid te werken, omdat dit mij soms gewoon echt beperkt. Maar verder ben ik toch bang dat het bij goede voornemens blijft en dat ik dan toch weer terugval in mijn oude patroon. Daarom vroeg ik me af of iemand dit misschien herkent en of jullie tips hebben om op de goede weg te blijven?
donderdag 26 juli 2012 om 04:54
Vind je wel een beetje hard voor jezelf. Altijd gezond eten en leuk sociaal zijn is gewoon moeilijk. Beter trots zijn op je goeie momenten dan zo focussen op alles wat niet 'goed' gaat. Gelukkig zijn is altijd een moment, hopelijk veel momenten achter elkaar, maar de hele dag lang geluk beleven kan niet. Leg de lat niet zo hoog. Als je denkt eerst die baan of wat dsn ook nodig te hebben: besef dat je nu op dit moment er alles aan doet om daar te komen. De weg naar je doel toe zul je toch ook moeten afleggen. Geniet nu al van wat je straks gaat zijn/ beleven. En tegen nagelbijten: naar de nagelstudio en gel- of acrylnagels nemen. Eventueel zonder witte rand als je een natuurlijke look wil. Bijten is dan onmogelijk.
donderdag 26 juli 2012 om 07:42
Weet je als ik bovenstaande lees dan denk ik dat iedereen zich wel eens zo voelt. Niet iedereen even vaak, maar we stellen allemaal zulke hoge eisen aan ons zelf.
Denk eens na over twee dingen:
- waarom moet je zoveel van jezelf? Waarom moet je lange nagels, altijd een leuke sociaal leven hebben, gave dingen doen. Is het soms niet fijn om lekker nagels te bijten terwijl je op de bank zit voor de 70ste keer dirty dancing te kijken? Als jij daar blij van wordt dan mag dat.
- over het uitstelgedrag, ik had daar ook altijd heel veel last van, nu nog maar een beetje. Twee dingen helpen me, ten eerste dat ik accepteer dat het nou eenmaal zo werkt voor mij, daardoor voel ik me in elk geval minder schuldig. Ik heb ook geaccepteerd dat het moeilijk is om het te veranderen, maar dat zelfdiscipline een soort spier is, hoe vaker je hem gebruikt hoe makkelijker het wordt om je trainingsdoel te halen. Dus als ik weer eens in een uitstelfase zit (dan ben ik dus ongetraind), dan ga ik bewust aan de slag om dingen toch maar te doen, want ik weet dat ik blij ben als het gedaan is en rationeel gezien weet ik best dat het helemaal niet zo erg is. Als ik het dan gedaan heb benoem ik voor mezelf heel duidelijk dat het fijn is dat het af is en dat ik trots mag zijn op mezelf. Daarmee train je dat het ook beloond om iets wel gelijk te doen, namelijk de beloning van een goed gevoel.
En soms werkt dit een tijdje wel en nu de laatste tijd zit ik weer veel te veel achter het viva forum te wachten tot iemand me eindelijk eens belt om iets leuks te gaan doen (in plaats van zelf wat leuks te doen en/of iemand te bellen) en dan moet ik weer wat harder "trainen".
(hoop dat het een beetje te volgen is).
Denk eens na over twee dingen:
- waarom moet je zoveel van jezelf? Waarom moet je lange nagels, altijd een leuke sociaal leven hebben, gave dingen doen. Is het soms niet fijn om lekker nagels te bijten terwijl je op de bank zit voor de 70ste keer dirty dancing te kijken? Als jij daar blij van wordt dan mag dat.
- over het uitstelgedrag, ik had daar ook altijd heel veel last van, nu nog maar een beetje. Twee dingen helpen me, ten eerste dat ik accepteer dat het nou eenmaal zo werkt voor mij, daardoor voel ik me in elk geval minder schuldig. Ik heb ook geaccepteerd dat het moeilijk is om het te veranderen, maar dat zelfdiscipline een soort spier is, hoe vaker je hem gebruikt hoe makkelijker het wordt om je trainingsdoel te halen. Dus als ik weer eens in een uitstelfase zit (dan ben ik dus ongetraind), dan ga ik bewust aan de slag om dingen toch maar te doen, want ik weet dat ik blij ben als het gedaan is en rationeel gezien weet ik best dat het helemaal niet zo erg is. Als ik het dan gedaan heb benoem ik voor mezelf heel duidelijk dat het fijn is dat het af is en dat ik trots mag zijn op mezelf. Daarmee train je dat het ook beloond om iets wel gelijk te doen, namelijk de beloning van een goed gevoel.
En soms werkt dit een tijdje wel en nu de laatste tijd zit ik weer veel te veel achter het viva forum te wachten tot iemand me eindelijk eens belt om iets leuks te gaan doen (in plaats van zelf wat leuks te doen en/of iemand te bellen) en dan moet ik weer wat harder "trainen".
(hoop dat het een beetje te volgen is).
donderdag 26 juli 2012 om 08:14
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 26 juli 2012 @ 07:42:
Weet je als ik bovenstaande lees dan denk ik dat iedereen zich wel eens zo voelt. Niet iedereen even vaak, maar we stellen allemaal zulke hoge eisen aan ons zelf..
Aan de ene kant ben ik het met je eens, aan de andere kant heb ik het gevoel van TO ook zelf vaak. De reden dat ik mijn gedrag wil veranderen is dat het leven zo veel meer te bieden heeft, dan ik er nu uithaal.
Bijvoorbeeld: Een feest kan een prima gelegenheid zijn om nieuwe vriendschappen op te doen ipv dat ik het nu zie als een verplichting. Stel ik zou met mezelf afspreken dat ik maar een uurtje hoef te gaan, maar dan wel voor 100% ipv dat ik de hele avond halfslachtig rondhang.
Ander voorbeeld: Natuurlijk zijn korte nagels geen ramp, maar lange nagels zijn (m.i.) mooier. Het staat verzorgder en mensen die mooier/verzorgder zijn, krijgen meer positieve aandacht (bijv sneller aanspraak of sneller promotie).
Kortom, door wat meer discipline kun je meer uit het leven halen. Dat zou ik ook wel willen.
Weet je als ik bovenstaande lees dan denk ik dat iedereen zich wel eens zo voelt. Niet iedereen even vaak, maar we stellen allemaal zulke hoge eisen aan ons zelf..
Aan de ene kant ben ik het met je eens, aan de andere kant heb ik het gevoel van TO ook zelf vaak. De reden dat ik mijn gedrag wil veranderen is dat het leven zo veel meer te bieden heeft, dan ik er nu uithaal.
Bijvoorbeeld: Een feest kan een prima gelegenheid zijn om nieuwe vriendschappen op te doen ipv dat ik het nu zie als een verplichting. Stel ik zou met mezelf afspreken dat ik maar een uurtje hoef te gaan, maar dan wel voor 100% ipv dat ik de hele avond halfslachtig rondhang.
Ander voorbeeld: Natuurlijk zijn korte nagels geen ramp, maar lange nagels zijn (m.i.) mooier. Het staat verzorgder en mensen die mooier/verzorgder zijn, krijgen meer positieve aandacht (bijv sneller aanspraak of sneller promotie).
Kortom, door wat meer discipline kun je meer uit het leven halen. Dat zou ik ook wel willen.
donderdag 26 juli 2012 om 08:26
Ik herken ook best wat je zegt hoor. Wat mij helpt is steeds iets wat ik echt heel leuk vind plannen in de toekomst waar ik naar uit kan kijken (vakantie, dagje pretpark, weekendje weg, uit eten, op stap met vriendinnen, enz) Elke keer als ik dan denk: pfft, is DIT het nu?? Dan denk ik weer even aan het 'ding' wat ik over een paar weken/maanden ga doen en dan denk ik: ach, ik mag niet klagen, ik ga binnenkort weer iets leuks doen 
Ik merk meteen als ik even niets gepland heb, dan word ik een beetje onbestemd chagerijnig
Succes ermee!
Groetjes, 10e
Ik merk meteen als ik even niets gepland heb, dan word ik een beetje onbestemd chagerijnig
Succes ermee!
Groetjes, 10e
donderdag 26 juli 2012 om 08:50
heel herkenbaar en ook niet onoverkoombaar. (ookal zit ik oom nog in 'het proces')
Startpunten:
Zoek een psycholoog waarmee het klikt. Klinkt misschien meteen wat heavy maar t helpt om je vaste denkkringetjes te doorbreken. Om eens de andere (en positieve) kant op te gaan denken w.b. je zelfbeeld.
En is het een idee om bijvoorbeeld een paar weken na elkaar steeds een afspraak te hebben voor een manicure? Dan laat je het nagelbijten misschien voor iemand anders maar dan zit er voor dat moment druk achter om het niet te doen. Misschien in combi met een psych die je andere gewoontes aan kan leren?
en w.b uitstel gedrag en 'moeten' enzo.
Ik blokkeer ook als ik 'moet'. Ik ga nu proberen om te 'willen' en om mezelf belangrijk genoeg te vinden om dingen voor mezelf te doen ipv voor anderen.
Zoiets simpels als ff de woonkamer opruimen. Ik laat het versloffen 'omdat er nu toch niemand thuis is' (mijn man is weg voor werk). Maar IK ben wel thuis. Waarom vind ik mezelf niet belangrijk genoeg om het huis voor op te ruimen?
Mijn destructieve denken van 'ik hoef niet op te ruimen want er is toch niemand thuis' met het schuldgevoel 'het is een bende en ik moet nog opruimen', ga ik proberen om te zetten naar 'Ik wil opruimen want ik ben thuis en ik voel me fijn in een schoon huis'. Lastig: ja, maar uiteindelijk ga ik me er wel beter van voelen.
En stel geen onrealistische eisen aan jezelf. Je kan wel zeggen 'ik wil vandaag mijn hele huis schoonmaken' en dan beginnen met het opruimen van de zolder, maar je begrijpt ook dat er dan simpelweg niet genoeg uren in een dag zitten. Verzin 3 punten, bijvoorbeeld: was opvouwen, woonkamer stofzuigen, vaatwasser inpakken, en maak daar je doel van. Alles wat je meer doet is meegenomen en de essenciele dingen zijn dan iig gedaan. En als t niet gebeurt is, dan niet. straf jezelf er niet voor.
En w.b. eten: zet een alarm in je telefoon ofzo dat je ff pauze moet houden. Maak als je weet dat je een hectische dag heb van te voren een fruitsalade ofzo. Of neem juist een rustmomentje door tussendoor een luxe tosti te maken.
Startpunten:
Zoek een psycholoog waarmee het klikt. Klinkt misschien meteen wat heavy maar t helpt om je vaste denkkringetjes te doorbreken. Om eens de andere (en positieve) kant op te gaan denken w.b. je zelfbeeld.
En is het een idee om bijvoorbeeld een paar weken na elkaar steeds een afspraak te hebben voor een manicure? Dan laat je het nagelbijten misschien voor iemand anders maar dan zit er voor dat moment druk achter om het niet te doen. Misschien in combi met een psych die je andere gewoontes aan kan leren?
en w.b uitstel gedrag en 'moeten' enzo.
Ik blokkeer ook als ik 'moet'. Ik ga nu proberen om te 'willen' en om mezelf belangrijk genoeg te vinden om dingen voor mezelf te doen ipv voor anderen.
Zoiets simpels als ff de woonkamer opruimen. Ik laat het versloffen 'omdat er nu toch niemand thuis is' (mijn man is weg voor werk). Maar IK ben wel thuis. Waarom vind ik mezelf niet belangrijk genoeg om het huis voor op te ruimen?
Mijn destructieve denken van 'ik hoef niet op te ruimen want er is toch niemand thuis' met het schuldgevoel 'het is een bende en ik moet nog opruimen', ga ik proberen om te zetten naar 'Ik wil opruimen want ik ben thuis en ik voel me fijn in een schoon huis'. Lastig: ja, maar uiteindelijk ga ik me er wel beter van voelen.
En stel geen onrealistische eisen aan jezelf. Je kan wel zeggen 'ik wil vandaag mijn hele huis schoonmaken' en dan beginnen met het opruimen van de zolder, maar je begrijpt ook dat er dan simpelweg niet genoeg uren in een dag zitten. Verzin 3 punten, bijvoorbeeld: was opvouwen, woonkamer stofzuigen, vaatwasser inpakken, en maak daar je doel van. Alles wat je meer doet is meegenomen en de essenciele dingen zijn dan iig gedaan. En als t niet gebeurt is, dan niet. straf jezelf er niet voor.
En w.b. eten: zet een alarm in je telefoon ofzo dat je ff pauze moet houden. Maak als je weet dat je een hectische dag heb van te voren een fruitsalade ofzo. Of neem juist een rustmomentje door tussendoor een luxe tosti te maken.
donderdag 26 juli 2012 om 08:51
Verlichting is niet streven naar geluk maar juist alles loslaten wat in verleden en toekomst ligt. Dat geluksgevoel komt dan vanzelf omdat je helemaal in het hier en nu bent, en daar is alles goed. Geweldig dat je dat een keer hebt kunnen ervaren!
Elke dag een halfuur mediteren is een uitstekend begin. Dan leer je om je zorgen los te laten en jezelf beter te accepteren. Het helpt je ook je beter te concentreren op werk en studie. Begin gewoon eens daarmee, laat dat nagelbijten en gezond eten e.d. nog even zitten. Mediteer 6 weken lang elke dag zodat het in je routine ingesleten is. Kijk dan welke volgende stap je wilt nemen. Calculeer in dat je soms terugvalt in oude gewoonten en begin dan opnieuw.
Elke dag een halfuur mediteren is een uitstekend begin. Dan leer je om je zorgen los te laten en jezelf beter te accepteren. Het helpt je ook je beter te concentreren op werk en studie. Begin gewoon eens daarmee, laat dat nagelbijten en gezond eten e.d. nog even zitten. Mediteer 6 weken lang elke dag zodat het in je routine ingesleten is. Kijk dan welke volgende stap je wilt nemen. Calculeer in dat je soms terugvalt in oude gewoonten en begin dan opnieuw.
Ga in therapie!
donderdag 26 juli 2012 om 09:03
Jeetje wat moet jij veel van jezelf!
Ik zou denken dat dat ok meteen het startpunt is: de basis is dat jij zulke hoge eisen aan jezelf stelt, dat je ze (bij voorbaat al) niet kunt of wilt realiseren. vervolgens verval je in het gedrag dat je 'altijd al' vertoont, daarna kun je boos zijn op jezelf en ontevreden over jezelf en dan ga je weer nieuwe -te hoge- eisen stellen. Zie je het patroon?
Mediteren lijkt me een prima beginpunt, maar meditatie alleen is niet voldoende. Meditatie geeft rust en leert je loslaten, gewoon te 'zijn'.
Het volgende is je doelen bijstellen. Begin met kleine stapjes, doelen die haalbaar zijn. Dus niet EN nagelbijten stoppen, EN afvallen, EN meer 'leven' (wat dat ook moge zijn) EN EN EN. Kies 1 doel en ga daar mee aan de slag. Breek het oad naar je doel op in haalbare deelstappen. Herprogrammeer jezelf, blijf focussen op je doel en beloon jezelf voor iedere behaalde stap.
Wat ook belangrijk is, is om veel meer bewust bezig te zijn met je huidige bezigehid. Denken dat straks 'als je mooie nagels, minder kilo's, een huis en veel geld hebt' het geluk ZOMAAR VANZELF komt aanwaaien, is volstrekt onrealistisch. 'Geluk' als zodanig is een abstract begrip, het is geen permanente staat van zijn, het is opgebouwd uit kleine momenten waar je blij van wordt, mits je je daarvoor openstelt en niet je aandacht en focus altijd ergens anders is. Geluk is liefhebben wat nu is, in plaats van concentreren op hoe jij vindt dat het zou horen te zijn.
Geluk zit hem in kunnen genieten van dingen zoals ze zijn. Dus als nu de zon schijnt, en jij zit buiten een ijsje te eten, dan is dat een moment om van te genieten! Niet een moment voor zelfkastijding omdat je 'alweer een dikmakend ijsje' zit te eten.
Besef dat ALLEEN in jouw eigen hoofd jij zelf een onvoldoende scoort. En dat dus alleen in jouw eigen hoofd er een knop om moet.
Ik zou denken dat dat ok meteen het startpunt is: de basis is dat jij zulke hoge eisen aan jezelf stelt, dat je ze (bij voorbaat al) niet kunt of wilt realiseren. vervolgens verval je in het gedrag dat je 'altijd al' vertoont, daarna kun je boos zijn op jezelf en ontevreden over jezelf en dan ga je weer nieuwe -te hoge- eisen stellen. Zie je het patroon?
Mediteren lijkt me een prima beginpunt, maar meditatie alleen is niet voldoende. Meditatie geeft rust en leert je loslaten, gewoon te 'zijn'.
Het volgende is je doelen bijstellen. Begin met kleine stapjes, doelen die haalbaar zijn. Dus niet EN nagelbijten stoppen, EN afvallen, EN meer 'leven' (wat dat ook moge zijn) EN EN EN. Kies 1 doel en ga daar mee aan de slag. Breek het oad naar je doel op in haalbare deelstappen. Herprogrammeer jezelf, blijf focussen op je doel en beloon jezelf voor iedere behaalde stap.
Wat ook belangrijk is, is om veel meer bewust bezig te zijn met je huidige bezigehid. Denken dat straks 'als je mooie nagels, minder kilo's, een huis en veel geld hebt' het geluk ZOMAAR VANZELF komt aanwaaien, is volstrekt onrealistisch. 'Geluk' als zodanig is een abstract begrip, het is geen permanente staat van zijn, het is opgebouwd uit kleine momenten waar je blij van wordt, mits je je daarvoor openstelt en niet je aandacht en focus altijd ergens anders is. Geluk is liefhebben wat nu is, in plaats van concentreren op hoe jij vindt dat het zou horen te zijn.
Geluk zit hem in kunnen genieten van dingen zoals ze zijn. Dus als nu de zon schijnt, en jij zit buiten een ijsje te eten, dan is dat een moment om van te genieten! Niet een moment voor zelfkastijding omdat je 'alweer een dikmakend ijsje' zit te eten.
Besef dat ALLEEN in jouw eigen hoofd jij zelf een onvoldoende scoort. En dat dus alleen in jouw eigen hoofd er een knop om moet.
donderdag 26 juli 2012 om 09:06
quote:sinaasappeltje schreef op 26 juli 2012 @ 02:51:
- nagelbijten:
Ik heb nooit nagels gebeten, maar wat ik wel deed was op het vel van mijn vingers bijten en haren uittrekken. Dit klinkt raar, maar het schijnt vrij veel voor te komen. Ik ben er vanaf gekomen gewoon door wilskracht. Ga erop letten wanneer je nagels bijt en zodra je merkt dat je het weer doet, ga dan iets anders doen.
- dingen uitstellen:
Dit had ik ook zó erg! Ik stelde alles uit en dan kwam ik in situaties waarin ik dagen soms helemaal niks deed en dan ineens dagen dat ik helemaal gestressd dingen af zat te maken en te weinig sliep etc. Het beste wat je kan doen is proberen die twee dingen te combineren. Als ik nu een opdracht krijg die over 2 weken af moet zijn, dan begin ik op de dag dat ik het krijg al met de opdracht, zodat ik al een begin heb en er al over na heb gedacht. Maak dagelijk duidelijke planningen voor jezelf met dingen waar je mee aan de slag moet en hou je eraan. Ook al is het maar een kwartier dat je ergens mee bezig bent, het zit dan in ieder geval al in je hoofd.
Dit uitstelgedrag was bij mij ook echt erg omdat het ervoor zorgde dat ik alles als een verplichting ging zien, en het plezier in heel veel dingen verloor. Ook is het een veel beter gevoel als je op een dag dingen hebt afgemaakt en hebt gedaan dan waneer je dit niet hebt gedaan.
- slecht eten:
Ook weer hetzelfde hier. Als ik gestressd ben dan eet ik ook weinig, dan eet ik muesli als avondeten e.d. Maar van slecht eten wordt je uiteindelijk alleen maar down en chagrijnig en nog meer gestressd, dus ik probeer nu tijd te maken om 3 keer per dag te eten. Ik heb ook de neiging om aan een stuk door te werken tot ik iets af heb, maar ik zet mezelf er nu toe om een pauze te nemen en rustig te gaan zitten voor eten.
- onzekerheid en sociaal leven:
Ook weer zó herkenbaar. Ik heb dit precies net zo, en dit is iets waar ik nog niet echt iets voor gevonden heb
Ik ben ook heel onzeker, en echt een te negatief zelfbeeld. Het is niet zo dat ik mezelf haat ofzo, maar zodra ik in een sociale omgeving ben dan is het alsof ik niet zo goed weet hoe ik mezelf moet zijn. Ik ben altijd bang dat ik saai ben of niet interessant genoeg en dat ik als ik ergens voor uitgenodigd wordt dat het niet zo veel uitmaakt of ik er wel of niet ben. Ik heb ook altijd moeite met van die feestjes-gesprekken. Ik weet ook niet zo goed wat ik hiertegen moet doen. Meestal als ik uitga dan ga ik naar een concert zodat ik kan dansen en niet socially awkward hoef te zijn.
Maar eigenlijk wil ik dit gewoon niet meer, en ben ik op zoek naar een manier om uit dit patroon te stappen. Zo probeer ik bijvoorbeeld een beetje een dagplanning aan te houden zodat ik wat meer ritme heb qua studeren en eten etc, en daarnaast probeer ik nu elke ochtend een half uur te mediteren. Ook ga ik binnenkort naar een psycholoog om aan mijn onzekerheid te werken, omdat dit mij soms gewoon echt beperkt. Maar verder ben ik toch bang dat het bij goede voornemens blijft en dat ik dan toch weer terugval in mijn oude patroon.
Behalve de onzekerheid, heeft het mij geholpen om een tijdje me streng aan een planning te houden. Ik maakt elke dag voor de volgende dag een planning, bijv:
6.30 opstaan, yoga en mediteren
7.30 ontbijt, douchen etc
9.00-13.00 college
13.00-14.00 lunch en relaxen
14.00-17.30 studeren
17.30-19.00 eten en relaxen
19.00 verder met studeren/iets anders dat af moet
20.30 yoga/hardlopen en daarna nog even lezen of tekenen of iets anders voor mezelf
In het begin is het echt lastig om je aan zo'n planning te houden, maar na ongeveer 30 dagen worden het nieuwe gewoontes, dus je moet gewoon even een beetje streng zijn voor jezelf als je echt een verandering wilt maken. Voor mij was trouwens het inplannen van ontspanning en dingen voor mezelf net zo belangrijk als verplichtingen. Ik eis ook snel te veel van mezelf, waardoor ik vergeet dat ik soms ook gewoon leuke dingen moet doen. Beide zijn voor mij belangrijk, dus ik probeer elke dag beide te doen..
- nagelbijten:
Ik heb nooit nagels gebeten, maar wat ik wel deed was op het vel van mijn vingers bijten en haren uittrekken. Dit klinkt raar, maar het schijnt vrij veel voor te komen. Ik ben er vanaf gekomen gewoon door wilskracht. Ga erop letten wanneer je nagels bijt en zodra je merkt dat je het weer doet, ga dan iets anders doen.
- dingen uitstellen:
Dit had ik ook zó erg! Ik stelde alles uit en dan kwam ik in situaties waarin ik dagen soms helemaal niks deed en dan ineens dagen dat ik helemaal gestressd dingen af zat te maken en te weinig sliep etc. Het beste wat je kan doen is proberen die twee dingen te combineren. Als ik nu een opdracht krijg die over 2 weken af moet zijn, dan begin ik op de dag dat ik het krijg al met de opdracht, zodat ik al een begin heb en er al over na heb gedacht. Maak dagelijk duidelijke planningen voor jezelf met dingen waar je mee aan de slag moet en hou je eraan. Ook al is het maar een kwartier dat je ergens mee bezig bent, het zit dan in ieder geval al in je hoofd.
Dit uitstelgedrag was bij mij ook echt erg omdat het ervoor zorgde dat ik alles als een verplichting ging zien, en het plezier in heel veel dingen verloor. Ook is het een veel beter gevoel als je op een dag dingen hebt afgemaakt en hebt gedaan dan waneer je dit niet hebt gedaan.
- slecht eten:
Ook weer hetzelfde hier. Als ik gestressd ben dan eet ik ook weinig, dan eet ik muesli als avondeten e.d. Maar van slecht eten wordt je uiteindelijk alleen maar down en chagrijnig en nog meer gestressd, dus ik probeer nu tijd te maken om 3 keer per dag te eten. Ik heb ook de neiging om aan een stuk door te werken tot ik iets af heb, maar ik zet mezelf er nu toe om een pauze te nemen en rustig te gaan zitten voor eten.
- onzekerheid en sociaal leven:
Ook weer zó herkenbaar. Ik heb dit precies net zo, en dit is iets waar ik nog niet echt iets voor gevonden heb
Ik ben ook heel onzeker, en echt een te negatief zelfbeeld. Het is niet zo dat ik mezelf haat ofzo, maar zodra ik in een sociale omgeving ben dan is het alsof ik niet zo goed weet hoe ik mezelf moet zijn. Ik ben altijd bang dat ik saai ben of niet interessant genoeg en dat ik als ik ergens voor uitgenodigd wordt dat het niet zo veel uitmaakt of ik er wel of niet ben. Ik heb ook altijd moeite met van die feestjes-gesprekken. Ik weet ook niet zo goed wat ik hiertegen moet doen. Meestal als ik uitga dan ga ik naar een concert zodat ik kan dansen en niet socially awkward hoef te zijn.Maar eigenlijk wil ik dit gewoon niet meer, en ben ik op zoek naar een manier om uit dit patroon te stappen. Zo probeer ik bijvoorbeeld een beetje een dagplanning aan te houden zodat ik wat meer ritme heb qua studeren en eten etc, en daarnaast probeer ik nu elke ochtend een half uur te mediteren. Ook ga ik binnenkort naar een psycholoog om aan mijn onzekerheid te werken, omdat dit mij soms gewoon echt beperkt. Maar verder ben ik toch bang dat het bij goede voornemens blijft en dat ik dan toch weer terugval in mijn oude patroon.
Behalve de onzekerheid, heeft het mij geholpen om een tijdje me streng aan een planning te houden. Ik maakt elke dag voor de volgende dag een planning, bijv:
6.30 opstaan, yoga en mediteren
7.30 ontbijt, douchen etc
9.00-13.00 college
13.00-14.00 lunch en relaxen
14.00-17.30 studeren
17.30-19.00 eten en relaxen
19.00 verder met studeren/iets anders dat af moet
20.30 yoga/hardlopen en daarna nog even lezen of tekenen of iets anders voor mezelf
In het begin is het echt lastig om je aan zo'n planning te houden, maar na ongeveer 30 dagen worden het nieuwe gewoontes, dus je moet gewoon even een beetje streng zijn voor jezelf als je echt een verandering wilt maken. Voor mij was trouwens het inplannen van ontspanning en dingen voor mezelf net zo belangrijk als verplichtingen. Ik eis ook snel te veel van mezelf, waardoor ik vergeet dat ik soms ook gewoon leuke dingen moet doen. Beide zijn voor mij belangrijk, dus ik probeer elke dag beide te doen..
donderdag 26 juli 2012 om 09:14
Herkenbaar.
Altijd moest alles perfect, moest ik van mijzelf een nuttige bijdrage leveren aan de maatschappij, en zocht standaard mijn eigen grenzen op.
Voor mijzelf heb ik de laatste anderhalf jaar wel een wake-up call gehad (postpartumdepressie). Ik denk dat als ik niet gedwongen was om mij anders op te stellen ik nog steeds zo had doorgesudderd. Ik kan nu oprecht zeggen dat ik geen dagen meer heb waarop ik aan het einde denk: was het dit nou? Niet dat ik zoveel meer geluksmomenten heb, maar omdat ik nu het 'geluk' kan zien in hele kleine dingen. Zoiets stoms als even 1 uurtje voor mezelf om lekker in bad te gaan met alles erop en eraan (maskertje, scrub, enz.). Of samen met mijn kind een half uur naar een kip kijken op de kinderboerderij. Had iemand mij 3 jaar geleden gezegd dat zij hier gelukkig van zou worden, dan had ik bij mijzelf gedacht 'zoek een echt leven'.
Alleen op werkgebied ben ik nog een beetje aan het 'rommelen' (ooo, zooo herkenbaar dat uitstellen tot de uiterste deadline). Het lullige is dat collega's juist de impressie hebben dat ik zo 'on top of things' ben. Dat mijn mails standaard op de valreep binnenkomen omdat ik er twee weken over loop na te denken en alles uit aan het zoeken ben om het juiste antwoord/idee/oplossing te vinden. Ik kom om in de to-do lijstjes en megaplanners met keurige insteekhoesjes en al. Maar ergens ben ik een beetje aan het accepteren dat ik een bepaalde druk nodig heb om het beste uit mijn professionele ik te halen. Als ik dan bij wijze van hoge uitzondering op tijd met iets ben, dan blijf ik er wijzigingen in aanbrengen.
Nu wil ik je niet aanraden om te wachten totdat je onderaan die put zit (en ik wens dat ook niemand toe), maar als je nu al bewust bezig bent om dit om te gooien denk ik dat je al op de goede weg zit. Het kan gewoon even een tijd duren, het moet ook helemaal in je systeem geintegreerd worden.
Voor mij waren de cognitieve gedragstherapie, meditatie e.d. niet weggelegd (wel geprobeerd). Ik heb heel veel aan yoga (eigenlijk ook een verkapte vorm van mindfulness, haha). Het gezond eten is deels door de komst van een kind wel een gewone 'must' geworden, maar door een abonnement op een groentepakket ben ik nu wel gedwongen om iedere dag iets vers te maken ipv halffabricaten die vol rotzooi zitten.
Altijd moest alles perfect, moest ik van mijzelf een nuttige bijdrage leveren aan de maatschappij, en zocht standaard mijn eigen grenzen op.
Voor mijzelf heb ik de laatste anderhalf jaar wel een wake-up call gehad (postpartumdepressie). Ik denk dat als ik niet gedwongen was om mij anders op te stellen ik nog steeds zo had doorgesudderd. Ik kan nu oprecht zeggen dat ik geen dagen meer heb waarop ik aan het einde denk: was het dit nou? Niet dat ik zoveel meer geluksmomenten heb, maar omdat ik nu het 'geluk' kan zien in hele kleine dingen. Zoiets stoms als even 1 uurtje voor mezelf om lekker in bad te gaan met alles erop en eraan (maskertje, scrub, enz.). Of samen met mijn kind een half uur naar een kip kijken op de kinderboerderij. Had iemand mij 3 jaar geleden gezegd dat zij hier gelukkig van zou worden, dan had ik bij mijzelf gedacht 'zoek een echt leven'.
Alleen op werkgebied ben ik nog een beetje aan het 'rommelen' (ooo, zooo herkenbaar dat uitstellen tot de uiterste deadline). Het lullige is dat collega's juist de impressie hebben dat ik zo 'on top of things' ben. Dat mijn mails standaard op de valreep binnenkomen omdat ik er twee weken over loop na te denken en alles uit aan het zoeken ben om het juiste antwoord/idee/oplossing te vinden. Ik kom om in de to-do lijstjes en megaplanners met keurige insteekhoesjes en al. Maar ergens ben ik een beetje aan het accepteren dat ik een bepaalde druk nodig heb om het beste uit mijn professionele ik te halen. Als ik dan bij wijze van hoge uitzondering op tijd met iets ben, dan blijf ik er wijzigingen in aanbrengen.
Nu wil ik je niet aanraden om te wachten totdat je onderaan die put zit (en ik wens dat ook niemand toe), maar als je nu al bewust bezig bent om dit om te gooien denk ik dat je al op de goede weg zit. Het kan gewoon even een tijd duren, het moet ook helemaal in je systeem geintegreerd worden.
Voor mij waren de cognitieve gedragstherapie, meditatie e.d. niet weggelegd (wel geprobeerd). Ik heb heel veel aan yoga (eigenlijk ook een verkapte vorm van mindfulness, haha). Het gezond eten is deels door de komst van een kind wel een gewone 'must' geworden, maar door een abonnement op een groentepakket ben ik nu wel gedwongen om iedere dag iets vers te maken ipv halffabricaten die vol rotzooi zitten.
donderdag 26 juli 2012 om 09:34
quote:lemoos schreef op 26 juli 2012 @ 09:14:
Ik heb heel veel aan yoga .
OMG ja, yoga heeft mijn leven zó verbeterd. Het leert je ook om je niet op prestatie te richten, maar meer op het accepteren van hoe het is en geduld hebben. Niet alles direct willen kunnen. Hier en nu in plaats van later..
Ik merk bij mezelf dat ik beide nodig heb.. ik ben een perfectionist en aan de ene kant is dat vermoeiend maar aan de andere kant geniet ik er soms ook van veel dingen te doen en te willen. Er een balans in vinden is de truc.
Ik heb heel veel aan yoga .
OMG ja, yoga heeft mijn leven zó verbeterd. Het leert je ook om je niet op prestatie te richten, maar meer op het accepteren van hoe het is en geduld hebben. Niet alles direct willen kunnen. Hier en nu in plaats van later..
Ik merk bij mezelf dat ik beide nodig heb.. ik ben een perfectionist en aan de ene kant is dat vermoeiend maar aan de andere kant geniet ik er soms ook van veel dingen te doen en te willen. Er een balans in vinden is de truc.
donderdag 26 juli 2012 om 11:02
Hoi Sinsaappeltje,
Ik ben wel benieuwd hoe jij je "100% gelukkig zijn" voorstelt.
Zelf denk ik eigenlijk dat dit, in de zin van elk moment blij en zorgeloos zijn, niet bestaat.
Zeker voor een volwassene niet.
Gelukkige momenten bestaan wel; maar momenten van drama ook en een heleboel wat daartussenin zit.
Er zullen altijd dingen zijn die het leven lastig maken.
Maar toch denk ik dat het wel goed is om te werken aan dingen waar je last van hebt.
Mijn eigen ervaring is dat het overwinnen van zoiets wel een heel goed gevoel kan geven.
En je "groeit' ervan.
Misschien is dat laatste eigenlijk wel een tip die ik je kan geven, bendenk ik nu. Misschien kun je beter streven naar groeien, jezelf ontwikkelen dan naar "perfect worden".
Zelf ben ik bijvoorbeeld ook aan het worstelen met sociale siuaties; wat jij ook noemt. Ik weet dat ik nooit een sociaal supertalent zal worden; maar ik denk dat ik stapje voor stapje wel beter kan worden.
En dat zal op bepaalde momenten best een goed gevoel opleveren. Maar geen eeuwigdurend supergeluk of zoiets.
Blijf dus regelmatig bezig met het proberen te bereiken van "kleine doeltjes". En wees blij en trots als dat gelukt is.
En probeer regelmatig net iets uit je "comfort zone" te stappen; dus dingetjes doen die net wat anders zijn dan gewoonlijk.
Hierdoor haal je naar mijn idee in elk geval meer uit het leven dan wanneer je je gaat zitten afvragen hoe je meer uit het leven kunt halen en niets doet.
Ik ben wel benieuwd hoe jij je "100% gelukkig zijn" voorstelt.
Zelf denk ik eigenlijk dat dit, in de zin van elk moment blij en zorgeloos zijn, niet bestaat.
Zeker voor een volwassene niet.
Gelukkige momenten bestaan wel; maar momenten van drama ook en een heleboel wat daartussenin zit.
Er zullen altijd dingen zijn die het leven lastig maken.
Maar toch denk ik dat het wel goed is om te werken aan dingen waar je last van hebt.
Mijn eigen ervaring is dat het overwinnen van zoiets wel een heel goed gevoel kan geven.
En je "groeit' ervan.
Misschien is dat laatste eigenlijk wel een tip die ik je kan geven, bendenk ik nu. Misschien kun je beter streven naar groeien, jezelf ontwikkelen dan naar "perfect worden".
Zelf ben ik bijvoorbeeld ook aan het worstelen met sociale siuaties; wat jij ook noemt. Ik weet dat ik nooit een sociaal supertalent zal worden; maar ik denk dat ik stapje voor stapje wel beter kan worden.
En dat zal op bepaalde momenten best een goed gevoel opleveren. Maar geen eeuwigdurend supergeluk of zoiets.
Blijf dus regelmatig bezig met het proberen te bereiken van "kleine doeltjes". En wees blij en trots als dat gelukt is.
En probeer regelmatig net iets uit je "comfort zone" te stappen; dus dingetjes doen die net wat anders zijn dan gewoonlijk.
Hierdoor haal je naar mijn idee in elk geval meer uit het leven dan wanneer je je gaat zitten afvragen hoe je meer uit het leven kunt halen en niets doet.
donderdag 26 juli 2012 om 11:18
Inderdaad, Marrie. Van constant streven naar geluk word je doodongelukkig. TO, je wilt nu heel veel dingen waarvan je denkt dat je gelukkig wordt. Een aantal daarvan kun je vast wel bereiken. Daarnaast krijg je misschien wel te maken met het overlijden van geliefden, ziekte, verbroken relaties en vriendschappen, ontslag of grote problemen op je werk, financiële problemen, slepende conflicten, bedrog, depressie, rechtszaken, verslaving, een moeilijk opvoedbaar kind...
Kort gezegd, het leven heeft heel veel moois maar ook heel veel moeilijks voor je in petto. Dat is gegarandeerd. Je kan je hele leven proberen daaromheen te slalommen maar dan leef je niet. Omarm het leven met al het moois en lelijks dat het je brengt en je zal als je oud bent terug kunnen kijken op een mooi en gelukkig leven, ondanks de moeilijke en ongelukkige momenten en periodes. Dat is hoe je meer uit het leven haalt.
Kort gezegd, het leven heeft heel veel moois maar ook heel veel moeilijks voor je in petto. Dat is gegarandeerd. Je kan je hele leven proberen daaromheen te slalommen maar dan leef je niet. Omarm het leven met al het moois en lelijks dat het je brengt en je zal als je oud bent terug kunnen kijken op een mooi en gelukkig leven, ondanks de moeilijke en ongelukkige momenten en periodes. Dat is hoe je meer uit het leven haalt.
Ga in therapie!
donderdag 26 juli 2012 om 16:09
Wauw, bedankt voor alle reacties! Er staan veel goede tips in, ik ga ze zeker nog een paar keer teruglezen en kijken of ik het kan toepassen. Ik reageer trouwens een beetje laat omdat ik op dit moment in het buitenland zit en net wakker ben geworden
Maar wel heel fijn om te lezen dat ik dus niet de enige ben, en dat ik misschien zelfs wel te hoge eisen stel aan mezelf. Eigenlijk had ik dat helemaal niet door omdat ik het gevoel heb dat iedereen dit eigenlijk al 'vanzelf' doet... sporten, geen nagels bijten, deadlines halen (misschien wel met uitstelgedrag, maar minder dan ik), van het ene feestje naar het andere feestje hoppen... etc. Maar misschien lijkt dat maar zo, zoals veel mensen ook van mij waarschijnlijk niet weten dat ik soms erg veel uitstel/destructief gedrag kan vertonen
En ja, eigenlijk weet ik ergens ook wel dat ik geluk niet kan vinden in deze dingen... ik heb dit zelfs letterlijk ervaren toen ik even helemaal stil van binnen was. Mijn nagels waren niet lang op dat moment en ik had vast nog wel ergens een deadline van, maar toch was ik op dat moment even volkomen gelukkig. Daarom weet ik ergens ook wel dat meditatie waarschijnlijk de juiste weg is voor mij, en dat ik meer moet proberen in het nu te leven. Maar de reden dat ik ook graag aan andere dingen wil werken, is dat deze dingen voor mijn gevoel vaak samenhangen met onbewust gedrag. Dus hoe meer ik in mijn hoofd zit (en dus niet in het nu leef), hoe meer ik last heb van uitstelgedrag, stress (nagelbijten), ongezonde leefstijl etc.... en als ik dan de hele dag zo heb doorgebracht, dan voel ik mij aan het eind van de dag alles behalve zelfverzekerd en voldaan. Ook zit ik dan nog grotendeels in mijn hoofd en is het ook lastig om negatieve gedachten los te laten, omdat ik gewoon niet echt trots ben op mezelf. Als ik dan nog naar een feestje moet, dan is het extra moeilijk om zelfverzekerd over te komen, omdat ik dan teveel in mijn hoofd zit en mijn negatieve zelfbeeld weer de overhand heeft. Het is denk ik een soort van vicieuze cirkel: ik zit teveel in mijn hoofd waardoor ik negatief gedrag ga vertonen (nagelbijten/uitstelgedrag etc.), waardoor ik me weer schuldig voel en weer meer in mijn hoofd ga zitten. Hierdoor is het moeilijk om mijn hoofd leeg te maken en in het nu te zijn, waardoor ik weer meer onbewust gedrag ga vertonen. Daarom denk ik dat ik inderdaad 's ochtends moet mediteren, zodat ik misschien gelijk al een beetje uit het patroon word getrokken en langzaamaan kan wennen aan een andere levenstijl. Ook denk ik dat het misschien een oppervlakkige boost van zelfvertrouwen kan geven; het hebben van mooie nagels, sporten (misschien is een mooi lichaam niet het belangrijkste, maar is het juist het voldane gevoel na het sporten), deadlines halen etc., waardoor het ook iets gemakkelijker is om mijn hoofd leeg te maken en echt even te genieten op bepaalde momenten (zonder schuldgevoelens etc.).
Maar in ieder geval erg bedankt voor de tips, ik heb er veel aan en ook helpt het om te lezen dat ik niet de enige ben. Soms heb ik dat gevoel namelijk wel eens
Maar wel heel fijn om te lezen dat ik dus niet de enige ben, en dat ik misschien zelfs wel te hoge eisen stel aan mezelf. Eigenlijk had ik dat helemaal niet door omdat ik het gevoel heb dat iedereen dit eigenlijk al 'vanzelf' doet... sporten, geen nagels bijten, deadlines halen (misschien wel met uitstelgedrag, maar minder dan ik), van het ene feestje naar het andere feestje hoppen... etc. Maar misschien lijkt dat maar zo, zoals veel mensen ook van mij waarschijnlijk niet weten dat ik soms erg veel uitstel/destructief gedrag kan vertonen
En ja, eigenlijk weet ik ergens ook wel dat ik geluk niet kan vinden in deze dingen... ik heb dit zelfs letterlijk ervaren toen ik even helemaal stil van binnen was. Mijn nagels waren niet lang op dat moment en ik had vast nog wel ergens een deadline van, maar toch was ik op dat moment even volkomen gelukkig. Daarom weet ik ergens ook wel dat meditatie waarschijnlijk de juiste weg is voor mij, en dat ik meer moet proberen in het nu te leven. Maar de reden dat ik ook graag aan andere dingen wil werken, is dat deze dingen voor mijn gevoel vaak samenhangen met onbewust gedrag. Dus hoe meer ik in mijn hoofd zit (en dus niet in het nu leef), hoe meer ik last heb van uitstelgedrag, stress (nagelbijten), ongezonde leefstijl etc.... en als ik dan de hele dag zo heb doorgebracht, dan voel ik mij aan het eind van de dag alles behalve zelfverzekerd en voldaan. Ook zit ik dan nog grotendeels in mijn hoofd en is het ook lastig om negatieve gedachten los te laten, omdat ik gewoon niet echt trots ben op mezelf. Als ik dan nog naar een feestje moet, dan is het extra moeilijk om zelfverzekerd over te komen, omdat ik dan teveel in mijn hoofd zit en mijn negatieve zelfbeeld weer de overhand heeft. Het is denk ik een soort van vicieuze cirkel: ik zit teveel in mijn hoofd waardoor ik negatief gedrag ga vertonen (nagelbijten/uitstelgedrag etc.), waardoor ik me weer schuldig voel en weer meer in mijn hoofd ga zitten. Hierdoor is het moeilijk om mijn hoofd leeg te maken en in het nu te zijn, waardoor ik weer meer onbewust gedrag ga vertonen. Daarom denk ik dat ik inderdaad 's ochtends moet mediteren, zodat ik misschien gelijk al een beetje uit het patroon word getrokken en langzaamaan kan wennen aan een andere levenstijl. Ook denk ik dat het misschien een oppervlakkige boost van zelfvertrouwen kan geven; het hebben van mooie nagels, sporten (misschien is een mooi lichaam niet het belangrijkste, maar is het juist het voldane gevoel na het sporten), deadlines halen etc., waardoor het ook iets gemakkelijker is om mijn hoofd leeg te maken en echt even te genieten op bepaalde momenten (zonder schuldgevoelens etc.).
Maar in ieder geval erg bedankt voor de tips, ik heb er veel aan en ook helpt het om te lezen dat ik niet de enige ben. Soms heb ik dat gevoel namelijk wel eens
donderdag 26 juli 2012 om 16:39
quote:dubiootje schreef op 26 juli 2012 @ 16:22:
Stephen Covey lezen is een goed idee. Het boek "Gebruik je hersens" is ook interessant: het gaat o.a. over doelen stellen en bereiken, maar ook over je concentratie verbeteren, je ontspannen enz. Heel praktijkgericht.
Ik zal er zeker naar kijken, ik heb namelijk wel veel boeken over verlichting gelezen (voornamelijk Eckhart Tolle), maar misschien dat een iets praktischer zelfhulpboek mij beter kan helpen
Edit: Ik heb even gekeken op bol.com, maar er zijn verschillende titels van hem... is er een specifiek boek wat ik zou moeten lezen, of zijn al zijn boeken vergelijkbaar en maakt het niet heel veel uit welke ik lees? (effectief leiderschap zal ik dan misschien niet gelijk lezen, maar 'time-management' of ' highly effective people' zijn misschien allebei wel toepasbaar?)
Stephen Covey lezen is een goed idee. Het boek "Gebruik je hersens" is ook interessant: het gaat o.a. over doelen stellen en bereiken, maar ook over je concentratie verbeteren, je ontspannen enz. Heel praktijkgericht.
Ik zal er zeker naar kijken, ik heb namelijk wel veel boeken over verlichting gelezen (voornamelijk Eckhart Tolle), maar misschien dat een iets praktischer zelfhulpboek mij beter kan helpen
Edit: Ik heb even gekeken op bol.com, maar er zijn verschillende titels van hem... is er een specifiek boek wat ik zou moeten lezen, of zijn al zijn boeken vergelijkbaar en maakt het niet heel veel uit welke ik lees? (effectief leiderschap zal ik dan misschien niet gelijk lezen, maar 'time-management' of ' highly effective people' zijn misschien allebei wel toepasbaar?)
donderdag 26 juli 2012 om 17:31
Het boek van Stephen Covey is The 7 habits of highly effective people. Hij heeft meer boeken geschreven, maar deze borduren eigenlijk voort op de gedachtengang uit dit boek. Als je daadwerkelijk praktische handvatten zoekt is dit heel geschikt.
Ik herken me in jouw verhaal van een aantal jaren terug en ik (probeer zoveel mogelijk) volgens dit boek mijn leven vorm te geven. Ik kan je nog uren vermoeien met allerlei details, maar kijk eerst eens of het wat voor je is
Ik herken me in jouw verhaal van een aantal jaren terug en ik (probeer zoveel mogelijk) volgens dit boek mijn leven vorm te geven. Ik kan je nog uren vermoeien met allerlei details, maar kijk eerst eens of het wat voor je is
donderdag 26 juli 2012 om 17:37
quote:deathbychocolate schreef op 26 juli 2012 @ 17:31:
Het boek van Stephen Covey is The 7 habits of highly effective people. Hij heeft meer boeken geschreven, maar deze borduren eigenlijk voort op de gedachtengang uit dit boek. Als je daadwerkelijk praktische handvatten zoekt is dit heel geschikt.
Ik herken me in jouw verhaal van een aantal jaren terug en ik (probeer zoveel mogelijk) volgens dit boek mijn leven vorm te geven. Ik kan je nog uren vermoeien met allerlei details, maar kijk eerst eens of het wat voor je is ;)Oke bedankt! Ik ga het bestellen en hopelijk helpt het me om wat meer discipline te hebben
Het boek van Stephen Covey is The 7 habits of highly effective people. Hij heeft meer boeken geschreven, maar deze borduren eigenlijk voort op de gedachtengang uit dit boek. Als je daadwerkelijk praktische handvatten zoekt is dit heel geschikt.
Ik herken me in jouw verhaal van een aantal jaren terug en ik (probeer zoveel mogelijk) volgens dit boek mijn leven vorm te geven. Ik kan je nog uren vermoeien met allerlei details, maar kijk eerst eens of het wat voor je is ;)Oke bedankt! Ik ga het bestellen en hopelijk helpt het me om wat meer discipline te hebben
dinsdag 16 februari 2016 om 22:28
Wat een herkenbaar verhaal!
Ik heb jaren het gevoel gehad niet naar mijn volledig potentieel te leven.
Ik begon het geloof te verliezen in het idee dat ik succesvol kon zijn.
Tot ik een Burn out kreeg en dat uiteindelijk als motivatie heb gebruikt om alles te veranderen.
Ik ben sindsdien ongelofelijk gedetermineerd en voel me veel beter.
Misschien kan het inspiratie voor je zijn, al is het nog allemaal redelijk 'jong'.
Als je wil kan je er meer over lezen op [...]
Veel succes en hopelijk heb je intussen wel al je eigen weg gevonden! (want ik zie dat deze posts al redelijk oud zijn)
Ik heb jaren het gevoel gehad niet naar mijn volledig potentieel te leven.
Ik begon het geloof te verliezen in het idee dat ik succesvol kon zijn.
Tot ik een Burn out kreeg en dat uiteindelijk als motivatie heb gebruikt om alles te veranderen.
Ik ben sindsdien ongelofelijk gedetermineerd en voel me veel beter.
Misschien kan het inspiratie voor je zijn, al is het nog allemaal redelijk 'jong'.
Als je wil kan je er meer over lezen op [...]
Veel succes en hopelijk heb je intussen wel al je eigen weg gevonden! (want ik zie dat deze posts al redelijk oud zijn)
moderatorviva wijzigde dit bericht op 18-02-2016 21:07
Reden: spam
Reden: spam
% gewijzigd