problemen door geloof

01-08-2012 10:56 75 berichten
Alle reacties Link kopieren
Haj,



Ik voel me behoorlijk rot en wil graag even mijn verhaal kwijt. Ik ben bang dat het behoorlijk lang gaat worden; alvast sorry daarvoor. Ik zal eerst even wat achtergrondinformatie over mij en R geven.



R en ik zijn al 4 jaar megahappy samen, en toch schrijf ik hier mijn verhaal op de relatiepijler... Hij is sinds zijn geboorte moslim en ik ben ook al sinds mijn geboorte christelijk, doordat mijn moeder (mijn vader is atheist) dat bij mijn geboorte heeft besloten. Ik heb tot 2 jaar geleden nooit wat aan mijn geloof gedaan. 2 jaar geleden (ik heb geen idee meer waardoor) begon ik steeds vaker tot God te bidden en God om steun te vragen. Een half jaar geleden zijn we voor de Islamitische wet getrouwd (een mosilim mag met een christelijke vrouw trouwen, dit is niet het 'officiele huwelijk, dus er staat niks op papier').



Sinds 2 maanden ben ik steeds meer over het geloof gaan nadenken en sinds 1.5 maand ga ik ook elke zondag naar de kerk. R vind dat geen probleem, al ziet hij mij natuurlijk het liefst als moslima.



Sinds de week dat ik meer over mijn geloof en God aan het lezen ben geweest, is het een beetje mis gegaan.Ik heb het gevoel alsof hij over dit onderwerp niet wil/kan praten. Ik ben zo bang dat het uiteindelijk misgaat tussen ons, omdat we allebei een ander geloof hebben. Sinds die week hebben we ook best vaak ruzie gehad, we hebben er niet echt over kunnen hebben omdat hij druk aan het werk is deze week. Hoe gek het ook voor sommige mensen klinkt: ik ben bang dat God me probeert te zeggen: 'sinds jij je meer in het geloof bent gaan verdiepen hebben jullie vaker ruzie, zie je wel dat het niet kan werken tussen 2 andere geloven'.



R is sowieso niet echt iemand die praat over de serieuzere dingen, en ik ben bang dat dat ons probleem gaat worden. We hebben het al wat moelijker dan normaal, omdat we allebei een ander geloof hebben, en dan is praten juist heel belangrijk.



Ik voel me, zoals al gezegd, behoorlijk rot maar ik heb geen idee hoe ik het naar jullie moet verwoorden.. Ik weet niet echt wat ik met dit topic wil maar ik voel me al iets opgeluchter door het typen ervan.



Hoe denken jullie; kan een Christelijke vrouw samenzijn met een Moslim? (en dan heb ik het nog niet over het kinderprobleem etc, dat hebben we al besproken maar dat is een ander discussiepunt)
Alle reacties Link kopieren
Het wordt me niet echt duidelijk waar JIJ tegenaan loopt in jullie relatie. Je lijkt vooral hypothetisch bezig te zijn in je hoofd en je te bedenken hoe het idealiter gezien eruit zou moeten zien tussen jullie.

Is er iets wat je mist in jullie relatie? In welk opzicht merk je dat jullie verschillende geloven botsen?
Alle reacties Link kopieren
Eerlijk? Je hebt het over twee geloven die beide aan een andere kant van het religieuze spectrum staan, verder uit elkaar krijg je het niet. Zeker als jullie allebei heel serieus zijn in het geloof en jij steeds serieuzer wordt, denk ik niet dat het gaat werken.
Alle reacties Link kopieren
Het ligt aan de persoon die moslim is. Zijn karakter, of hij dat gaat accepteren allemaal.

De ene moslim vindt het allemaal prima, de ander wil dat in ieder geval zijn kinderen als moslims opgroeien en wil dat de Islamitische normen en waarden binnen het gezin gelden. (Andersom christenen ook natuurlijk.)

Ik ben christen en ben samen met een atheist en heb geen problemen met hem. We laten elkaar vrij.

Zou jij het erg vinden als jullie kinderen als moslims opgroeien? Zal hij het accepteren als jullie kinderen als christenen opgroeien?



Zo niet (van beide kanten) dan zou ik er zo snel mogelijk mee stoppen, want het gaat dan enorme problemen opleveren.
Als mijn schrijven rommelig overkomt... tsja, het is ook rommelig in mijn hoofd :D
Ik denk wel dat een Christelijke vrouw samen kan zijn met een Moslimman, al is dat wel lastiger dan wanneer je beide in het zelfde gelooft of beide niet gelooft, lijkt me.



Bij jullie lijkt het me nog extra lastig omdat jij de afgelopen 2 jaar heel erg bent veranderd qua levenshouding. Ook als het helemaal geen geloof betreft, kan dit voor veel frictie zorgen binnen een relatie. Je kunt niet van de ander verwachten dat die net zo hard mee verandert als jij zelf.



Hij is druk aan het werk deze week, maar er zijn toch wel weken waarin er wel gesprekken plaats kunnen vinden. Pas jouw manier van communiceren aan op zijn manier. Jij wil iets van hem namelijk. Weet je zelf al precies wat?
Waar gaan die ruzies dan over?
Alle reacties Link kopieren
quote:Philein schreef op 01 augustus 2012 @ 11:00:

Het wordt me niet echt duidelijk waar JIJ tegenaan loopt in jullie relatie. Je lijkt vooral hypothetisch bezig te zijn in je hoofd en je te bedenken hoe het idealiter gezien eruit zou moeten zien tussen jullie.

Is er iets wat je mist in jullie relatie? In welk opzicht merk je dat jullie verschillende geloven botsen?

Ik heb nu inderdaad zelf ook niet meer echt een idee van wat ik nou precies wil zeggen; vind het moeilijk om uit mijn woorden te komen.



Er is niks dat mist, maar ik ben bang dat het mis zal gaan omdat hij er blijkbaar moeite mee heeft om op een normale manier te praten over dingen. Een ander geloof is 1 ding, maar je moet daar wel over kunnen praten; je gevoel bij elkaar kwijt kunnen. En ik heb niet altijd het gevoel dat ik dat kan bij hem.
Alle reacties Link kopieren
Eerlijk? Nee, ik denk niet dat dat werkt. De meeste geloven zijn heel open tegenover andere denkwijzen en accepteren dat ook, maar het christendom is wat dat betreft heel star.

'Er is geen weg naar God dan door Jezus'. In de Islam wordt Jezus niet als God gezien dus dat botst hoe dan ook.

Het is natuurlijk afhankelijk van hoe jullie er samen mee omgaan en hoe ruimdenkend jullie beiden zijn. Maar als je écht de bijbel letterlijk neemt, nee, ik denk niet dat het gaat werken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vl43inder schreef op 01 augustus 2012 @ 11:04:

Weet je zelf al precies wat?Ik weet het niet, eigenlijk.. Ik denk dat ik bang ben dat het in de toekomst mis zal gaan en daarom al heldere afspraken wil, zodat ik zeker weet dat we hetzelfde willen in de toekomst en geen dingen van elkaar gaan verwachten. Ofzo..
Alle reacties Link kopieren
En dan inderdaad, in 2 jaar is het voor jou veel gaan betekenen, maar dat kan je (logisch) niet met hem delen op de manier die je graag zou willen. Het leeft voor hem niet zoals het voor jou wel doet.
Jouw normale manier van praten is niet de zijne, zijn manier is voor hem normaal.



Is het een optie om gesprekken over het geloof niet met je man te voeren met anderen van jouw kerk? Ik snap wel dat een apart geloof niet zoiets is als een hobby die je niet deelt hoor. Maar wellicht kun je wel onderscheid maken tussen je gevoel en je geloof, en dat eerste wel met hem delen.
quote:serena90 schreef op 01 augustus 2012 @ 11:09:

[...]





Ik weet het niet, eigenlijk.. Ik denk dat ik bang ben dat het in de toekomst mis zal gaan en daarom al heldere afspraken wil, zodat ik zeker weet dat we hetzelfde willen in de toekomst en geen dingen van elkaar gaan verwachten. Ofzo..Wat zou je willen afspreken dan?
Alle reacties Link kopieren
quote:Ik weet het niet, eigenlijk.. Ik denk dat ik bang ben dat het in de toekomst mis zal gaan en daarom al heldere afspraken wil, zodat ik zeker weet dat we hetzelfde willen in de toekomst en geen dingen van elkaar gaan verwachten. Ofzo..Afspraken kan je maken, maar verwachtingen en gevoelens zijn niet te sturen denk ik..
Alle reacties Link kopieren
quote:Ishetdanechtzomoeilijk schreef op 01 augustus 2012 @ 11:09:

Eerlijk? Nee, ik denk niet dat dat werkt. De meeste geloven zijn heel open tegenover andere denkwijzen en accepteren dat ook, maar het christendom is wat dat betreft heel star.

'Er is geen weg naar God dan door Jezus'. In de Islam wordt Jezus niet als God gezien dus dat botst hoe dan ook.

Het is natuurlijk afhankelijk van hoe jullie er samen mee omgaan en hoe ruimdenkend jullie beiden zijn. Maar als je écht de bijbel letterlijk neemt, nee, ik denk niet dat het gaat werken.



Ik neem de bijbel niet letterlijk.



Kijk, ik zal uitleggen hoe het zit..

Ik heb in mijn opvoeding amper iets meegekregen van het geloof. 2 jaar geleden voelde ik dat er meer moest zijn dan dit alles op aarde; er moest wel een 'iets' zijn, dacht ik. Ik ben gaan geloven in God en langzaam aan steeds meer steun gaan vinden bij God. Omdat ik vanaf mijn geboorte officieel christelijk ben, ben ik steeds vaker naar de kerk te gaan.



Even denken; hoe leg ik het volgende uit zonder dat het super vaag klinkt?



Ik geloof dus dat er iemand is die de aarde heeft gemaakt etc (God/Allah), maar welke van de 2 profeten er het meest toedoet (Jezus of Mohammed), dat weet ik echt niet. Voor mij zijn het 2 verhalen die allebei heel mooi zijn en allebei waar kunnen zijn, maar ik weet niet welke.



Daarom bid ik tot God, die ons heeft gemaakt. Ik weet dus wel dat er 'iemand' is die ons heeft gemaakt, maar welke van de 2 verhalen daar bij hoort, dat weet ik niet. Ik heb alleen besloten om naar de kerk te gaan omdat ik vanaf mijn geboorte al christelijk ben.



En de Islam en het Christendom liggen echt veel meer bij elkaar dan je denkt! Mijn man houdt ook zeker van God en Jezus, maar daarnaast ook van Mohammed. Hij denkt dat Jezus niet de zoon van God is, maar een 'gewone' profeet. En ik heb over dit laatste eigenlijk (nog) geen idee.
Alle reacties Link kopieren
Voor jullie is het inderdaad misschien om om mee om te leren gaan, maar zoals al eerder werd gezegd; een moslim zal nooit accepteren dat zijn kinderen als christenen of in ieder geval met het christelijk geloof worden opgevoed.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vl43inder schreef op 01 augustus 2012 @ 11:13:

Jouw normale manier van praten is niet de zijne, zijn manier is voor hem normaal.



Is het een optie om gesprekken over het geloof niet met je man te voeren met anderen van jouw kerk? Ik snap wel dat een apart geloof niet zoiets is als een hobby die je niet deelt hoor. Maar wellicht kun je wel onderscheid maken tussen je gevoel en je geloof, en dat eerste wel met hem delen.



Dit zou inderdaad een hele goede optie zijn.



En de basis is er wel hoor; wij houden allebei van God en willen leven als goede, rechtvaardige mensen om naar de hemel te gaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou trouwens niet samen kunnen zijn met een atheist!
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk hoor! Het lijkt me voor jou aan de ene kant heel moeilijk om een verder heel goede relatie zomaar aan de kant te schuiven, maar ook moeilijk om wel samen verder te gaan als je in heel wezenlijke dingen zo ver van elkaar af staat. Ik ben zelf christelijk en vind het heel belangrijk dat mijn man ook christelijk is, zodat we onze diepste levensovertuiging met elkaar delen. Ook al zijn er tussen christenen onderling natuurlijk ook verschillen. Of het samen gaat hangt denk ik voor een groot deel af van hoe serieus jullie beiden in jullie geloof staan. Als het een wezenlijk onderdeel van jezelf is geworden dan is het lastiger dan als het, zoals voor jou tot 2 jaar geleden, iets is waar je eigenlijk niks mee doet. Uiteindelijk kun je alleen zelf de beslissing hierover nemen, dat is niet iets wat wij voor je kunnen beoordelen. Misschien kun je ook eens met iemand uit je kerk hierover praten? Veel sterkte ermee in ieder geval!
Alle reacties Link kopieren
"Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen."



Maar even serieus: Ruzies zijn er altijd wel, toch? De ruzies gaan toch niet over jullie geloof, of wel?
Alle reacties Link kopieren
Ehm..misschien een domme vraag, maar kun je uitleggen waar precies de verschillen zitten tussen jullie geloven?



Voor zover ik begrepen heb, draait het bij de meeste geloven er uiteindelijk om dat je een goed mens moet zijn, vriendelijk, eerlijk, je medemens liefhebben etc. Is het echt zo'n verschil of je je gebed richt aan God, Allah of iemand/iets anders?



edit: ik had je reactie nog niet gelezen waarin je meer uitleg geeft. Vervolgvraag: Is het voor jullie relatie belangrijk of je wel of niet gelooft dat Jezus de zoon van God is of een gewone profeet?



Mijn vriend gelooft dat Sean Connery de beste James Bond is, ik ben dat niet met hem eens, maar dat zijn toch geen fundenmentele meningsverschillen?
Alle reacties Link kopieren
quote:nicole123 schreef op 01 augustus 2012 @ 11:22:

Moeilijk hoor! Het lijkt me voor jou aan de ene kant heel moeilijk om een verder heel goede relatie zomaar aan de kant te schuiven, maar ook moeilijk om wel samen verder te gaan als je in heel wezenlijke dingen zo ver van elkaar af staat. Ik ben zelf christelijk en vind het heel belangrijk dat mijn man ook christelijk is, zodat we onze diepste levensovertuiging met elkaar delen. Ook al zijn er tussen christenen onderling natuurlijk ook verschillen. Of het samen gaat hangt denk ik voor een groot deel af van hoe serieus jullie beiden in jullie geloof staan. Als het een wezenlijk onderdeel van jezelf is geworden dan is het lastiger dan als het, zoals voor jou tot 2 jaar geleden, iets is waar je eigenlijk niks mee doet. Uiteindelijk kun je alleen zelf de beslissing hierover nemen, dat is niet iets wat wij voor je kunnen beoordelen. Misschien kun je ook eens met iemand uit je kerk hierover praten? Veel sterkte ermee in ieder geval!

Denk dat je gelijk hebt, máár, ik denk dat je de reactie boven jouw reactie nog niet hebt gelezen, want dat maakt best wel verschil.



I
Alle reacties Link kopieren
Hoi!



Herkenbaar wel, je verhaal. Mijn vriend is ook islamitisch, en ik ben christen.



Wat ik me wel afvraag is of jij wel echt daadwerkelijk christelijk bent, als in, dat je de christelijke leer aanhangt. Want je zegt namelijk dat je zelf niet weet 'welke profeet er het meest toedoet'. Geloof je dat Jezus de zoon van God is? Zo niet, dan ben je feitelijk geen christen, toch?



Kijk, in het joodse geloof is het zo dat je Joods wordt geboren als je moeder Joods is. 'Joods' met een hoofdletter staat voor het Joodse volk, een afkomst dus, joods met een kleine letter staat voor het geloof, een religie dus.

In het christendom is het niet zo dat je als christen wordt geboren omdat je moeder dat bepaald. Je bent christen als je gelooft in de grondbeginselen van het christendom.



Als je er zelf nog niet over uit bent wie de 'ware' profeet/Zoon (in het geval van het christendom is), vraag ik me af waar het botst dan.. Want dan hebben jullie toch niet echt een andere overtuiging?
Alle reacties Link kopieren
quote:En de basis is er wel hoor; wij houden allebei van God en willen leven als goede, rechtvaardige mensen om naar de hemel te gaan.



Maar dat is nou net het essentiële verschil in die twee godsdiensten; Islam - door goed te doen naar de hemel, christendom - alleen door acceptatie van Jezus en vergeving van zonden baar de hemel.



Als je juist over dat essentiële er nog niet uit bent over wat je gelooft, zou je je dan niet in de islam willen verdiepen of dat je ligt?
Alle reacties Link kopieren
Een moslimman mag wel trouwen met een vrouw die geen moslim is, de man is volgens de islam immers de baas en daardoor kan hij haar dwingen moslim te worden, daar wordt ook meestal vanuit gegaan.
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
quote:laylalala schreef op 01 augustus 2012 @ 11:25:

Ehm..misschien een domme vraag, maar kun je uitleggen waar precies de verschillen zitten tussen jullie geloven?



Voor zover ik begrepen heb, draait het bij de meeste geloven er uiteindelijk om dat je een goed mens moet zijn, vriendelijk, eerlijk, je medemens liefhebben etc. Is het echt zo'n verschil of je je gebed richt aan God, Allah of iemand/iets anders?



Nee zeker niet! Het draait inderdaad om deze dingen, in allebei onze geloven. Alleen heeft zijn geloven nog een paar 'extraatjes' ernaast. Goh nee, ik wou zeggen: hij hoort 5 keer per dag te bidden, maar ik bid ook en hij hoort te vasten, maar dat horen christenen ook.



Er is echt niet zo'n groot verschil, alleen ik denk echt dat het belangrijkste is om erover te praten, zodat je allebei weet wat je van elkaar kan verwachten etc..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven