Relaties
alle pijlers
Email ex van vriend
dinsdag 31 juli 2012 om 11:52
Hoi allemaal,
Eigenlijk weet ik al wat voor soort reacties ik hierop ga krijgen, maar het is even zo'n rommeltje in mijn hoofd dat ik dit toch nodig heb (en waarschijnlijk valt dit onder de categorie wet van wuiles).
Op dit moment ben ik een tijdje bij mijn ouders, niet bij mijn vriend. Niet omdat het zo slecht gaat tussen ons. Maar ik moet heel hard aan mijn studie trekken, en vriend was heel erg druk op werk. De stress van beide kanten gaf een onrustige sfeer waarin ik niet goed kon studeren dus besloot om even naar de rust bij mijn ouders te gaan.
We hebben elke dag contact, bellen meerdere keren en sms'en ook veel. Leek eigenlijk niks aan de hand.
Ik heb de Ipad mee, en daardoor ook toegang tot zijn email adres. Dit is nooit een probleem geweest. Toen ik de gezamenlijke inbox opende zag ik dat hij erg veel junk had staan dus ik dacht, laat ik dat maar even verwijderen, hij kijkt toch weinig op dit email adres.
Wat ik daar zag had ik nooit willen zien. Kort gezegd was er een vrouw voor mij die hem nog steeds leuk vindt. Omdat ik onzeker van haar word heb ik vriend meerdere malen gevraagd geen contact meer met haar te onderhouden. Hij heeft dit elke keer beloofd met de hand op zijn hart, dat ik de enige ben voor hem, dat hij niet voor niets bij mij is.
In deze e-mail van haar (die blijkbaar in junk is terecht gekomen) stond dat dat ze blij was dat zij en hij (vriend) weer praten met elkaar. Dat ze bang was haar beste vriend kwijt geraakt te zijn etc. Dat hij haar gisteren avond (de avond voor de e-mail, een avond dat ik laat thuis was) dingen had gevraagd, dat ze daarop nogal kortaf had gereageerd, maar dat ze zeker als ‘de slet’ (zo noemt ze mij) er niet was geweest er altijd voor hem geweest zou zijn(wat dus wel aangeeft wat hij haar heeft gevraagd). Dat haar liefde voor hem nog steeds niet minder is dat zij alles zou doen om hem weer te krijgen, omdat ze weet dat zij bij elkaar horen. Maar dat ze voor nu er vrede mee heeft dat ze weer vriendschappelijk contact hebben, en dat ze denkt dat uit dat contact uiteindelijk wel liefde zal komen, omdat ze weet dat hij meer van haar houdt dan van mij. Dat het voor hem nu leuk is om een mooi jong ding te hebben, maar dat hij uiteindelijk diep in zijn hard weet dat hij een vrouw van zijn leeftijd nodig heeft met levenservaring. Uiteindelijk na haar relaas over haar liefde voor hem haalde ze nog een nummer aan van Jason Mraz, Never Give up. En dat dat is hoe zij erin staat en dat ze zeker weet dat hij alleen tijd nodig heeft om te beseffen wat de juiste keuze is voor hem.
Ik weet niet, alleen door wat vriend over haar zegt, hoe mijn vriend erin staat, maar waar het op neerkomt is dat hij wel gelogen heeft. In het minste geval over het geen contact hebben met haar, in het ergste geval heeft hij dus daadwerkelijk lopen peilen hoe de situatie bij haar er bij haar voor staat.
Deze e-mail is van 2 weken geleden, en dat zijn juist de weken dat mijn vriend dus zo druk was op werk en dat dit spanningen met zich mee bracht. Nu zit ik dus bij mijn ouders en de afgelopen dagen kon hij echt niet ophouden met me bellen hoe veel hij me mist, dat hij hoopt dat mijn studie snel af is zodat ik weer thuis kan komen, dat hij me wil vasthouden en ga zo maar door.
Uiteraard heb ik hem geconfronteerd. Ik heb hem gevraagd waar hij die en die datum was en of hij met haar was geweest. Dat hij beloofd had geen contact met haar te hebben en zich dus niet aan de belofte gehouden heeft. Hij werd boos op me! Omdat ik in zijn e-mails had zitten neuzen, ik hem controleerde en dat het wat hem betreft als het zo moet we er maar beter me konden stoppen. Dat hij zielsveel van me houdt, maar dat als ik hem nooit kan vertrouwen onze relatie ook geen toekomst heeft.
Ik heb er nog een paar sms’jes achteraan gestuurd, maar hij antwoord alleen met ‘druk op werk, laat me met rust’.
Nu zit ik hier dus bij mijn ouders. Ik ben zooooo verdrietig. Ik ben bang dat hij direct naar haar rent, dat zij hem met open armen ontvangt. Ik wil haar bellen (heb haar nummer) om te zeggen dat ze met haar poten van mijn vriend moet afblijven, maar weet ook dat ze zou kunnen proberen wat ze wilde maar als vriend geen sjoege gaf er niks zou gebeuren. Ik wilde dat ik niks tegen vriend gezegd had, alsof er niets gebeurd was. Zodat ik het ergens ver weg kon stoppen en we gewoon weer samen door zouden kunnen gaan. Ik weet ook dat dit niet werkt. Ik weet dat ik sterk moet zijn en tegen vriend moet zeggen dat hij het maar uitzoekt. Maar ik wil hem niet kwijt. Misschien zie ik het verkeerd. Maar als het allemaal niet zo erg was had vriend toch niet boos hoeven worden en had hij het uit kunnen leggen?
Ik MOET me concentreren op mijn studie maar zit alleen maar wezenloos voor me uit te staren. En weet niet eens wat erger is. Het idee dat ik hem misschien kwijt ben, of het idee dat hij iets met die andere vrouw doet nu ik weg ben. Het liefste zou ik op de trein willen stappen en hem opwachten als hij thuis van werk komt. Maar dat is misschien ook niet zo verstandig. Wat moet ik doen
Eigenlijk weet ik al wat voor soort reacties ik hierop ga krijgen, maar het is even zo'n rommeltje in mijn hoofd dat ik dit toch nodig heb (en waarschijnlijk valt dit onder de categorie wet van wuiles).
Op dit moment ben ik een tijdje bij mijn ouders, niet bij mijn vriend. Niet omdat het zo slecht gaat tussen ons. Maar ik moet heel hard aan mijn studie trekken, en vriend was heel erg druk op werk. De stress van beide kanten gaf een onrustige sfeer waarin ik niet goed kon studeren dus besloot om even naar de rust bij mijn ouders te gaan.
We hebben elke dag contact, bellen meerdere keren en sms'en ook veel. Leek eigenlijk niks aan de hand.
Ik heb de Ipad mee, en daardoor ook toegang tot zijn email adres. Dit is nooit een probleem geweest. Toen ik de gezamenlijke inbox opende zag ik dat hij erg veel junk had staan dus ik dacht, laat ik dat maar even verwijderen, hij kijkt toch weinig op dit email adres.
Wat ik daar zag had ik nooit willen zien. Kort gezegd was er een vrouw voor mij die hem nog steeds leuk vindt. Omdat ik onzeker van haar word heb ik vriend meerdere malen gevraagd geen contact meer met haar te onderhouden. Hij heeft dit elke keer beloofd met de hand op zijn hart, dat ik de enige ben voor hem, dat hij niet voor niets bij mij is.
In deze e-mail van haar (die blijkbaar in junk is terecht gekomen) stond dat dat ze blij was dat zij en hij (vriend) weer praten met elkaar. Dat ze bang was haar beste vriend kwijt geraakt te zijn etc. Dat hij haar gisteren avond (de avond voor de e-mail, een avond dat ik laat thuis was) dingen had gevraagd, dat ze daarop nogal kortaf had gereageerd, maar dat ze zeker als ‘de slet’ (zo noemt ze mij) er niet was geweest er altijd voor hem geweest zou zijn(wat dus wel aangeeft wat hij haar heeft gevraagd). Dat haar liefde voor hem nog steeds niet minder is dat zij alles zou doen om hem weer te krijgen, omdat ze weet dat zij bij elkaar horen. Maar dat ze voor nu er vrede mee heeft dat ze weer vriendschappelijk contact hebben, en dat ze denkt dat uit dat contact uiteindelijk wel liefde zal komen, omdat ze weet dat hij meer van haar houdt dan van mij. Dat het voor hem nu leuk is om een mooi jong ding te hebben, maar dat hij uiteindelijk diep in zijn hard weet dat hij een vrouw van zijn leeftijd nodig heeft met levenservaring. Uiteindelijk na haar relaas over haar liefde voor hem haalde ze nog een nummer aan van Jason Mraz, Never Give up. En dat dat is hoe zij erin staat en dat ze zeker weet dat hij alleen tijd nodig heeft om te beseffen wat de juiste keuze is voor hem.
Ik weet niet, alleen door wat vriend over haar zegt, hoe mijn vriend erin staat, maar waar het op neerkomt is dat hij wel gelogen heeft. In het minste geval over het geen contact hebben met haar, in het ergste geval heeft hij dus daadwerkelijk lopen peilen hoe de situatie bij haar er bij haar voor staat.
Deze e-mail is van 2 weken geleden, en dat zijn juist de weken dat mijn vriend dus zo druk was op werk en dat dit spanningen met zich mee bracht. Nu zit ik dus bij mijn ouders en de afgelopen dagen kon hij echt niet ophouden met me bellen hoe veel hij me mist, dat hij hoopt dat mijn studie snel af is zodat ik weer thuis kan komen, dat hij me wil vasthouden en ga zo maar door.
Uiteraard heb ik hem geconfronteerd. Ik heb hem gevraagd waar hij die en die datum was en of hij met haar was geweest. Dat hij beloofd had geen contact met haar te hebben en zich dus niet aan de belofte gehouden heeft. Hij werd boos op me! Omdat ik in zijn e-mails had zitten neuzen, ik hem controleerde en dat het wat hem betreft als het zo moet we er maar beter me konden stoppen. Dat hij zielsveel van me houdt, maar dat als ik hem nooit kan vertrouwen onze relatie ook geen toekomst heeft.
Ik heb er nog een paar sms’jes achteraan gestuurd, maar hij antwoord alleen met ‘druk op werk, laat me met rust’.
Nu zit ik hier dus bij mijn ouders. Ik ben zooooo verdrietig. Ik ben bang dat hij direct naar haar rent, dat zij hem met open armen ontvangt. Ik wil haar bellen (heb haar nummer) om te zeggen dat ze met haar poten van mijn vriend moet afblijven, maar weet ook dat ze zou kunnen proberen wat ze wilde maar als vriend geen sjoege gaf er niks zou gebeuren. Ik wilde dat ik niks tegen vriend gezegd had, alsof er niets gebeurd was. Zodat ik het ergens ver weg kon stoppen en we gewoon weer samen door zouden kunnen gaan. Ik weet ook dat dit niet werkt. Ik weet dat ik sterk moet zijn en tegen vriend moet zeggen dat hij het maar uitzoekt. Maar ik wil hem niet kwijt. Misschien zie ik het verkeerd. Maar als het allemaal niet zo erg was had vriend toch niet boos hoeven worden en had hij het uit kunnen leggen?
Ik MOET me concentreren op mijn studie maar zit alleen maar wezenloos voor me uit te staren. En weet niet eens wat erger is. Het idee dat ik hem misschien kwijt ben, of het idee dat hij iets met die andere vrouw doet nu ik weg ben. Het liefste zou ik op de trein willen stappen en hem opwachten als hij thuis van werk komt. Maar dat is misschien ook niet zo verstandig. Wat moet ik doen
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
vrijdag 3 augustus 2012 om 12:37
Dat is ook een mooie... Eerst laat ie je bungelen en blaft hij je af of negeert je zelfs terwijl jij er alles aan doet om met hem in gesprek te gaan. En nu jij behoefte hebt aan rust (o.a. vanwege studie en na moeten denken), laat hij jou niet met rust. Wanneer respecteert hij jouw wensen eigenlijk wel? De wereld draait niet alleen om deze man he? Dat lijkt hij wel te denken, maar het is pas waar als jij het zover laat komen....
vrijdag 3 augustus 2012 om 13:59
ik vind dat jullie elkaars wensen niet respecteren.
En To snap ik ook niet. Je wilde graag contact, je bleef bellen en smssen. Hij reageerde niet en dat maakte je tot wanhoop.
En nu heeft hij aangegeven je te missen en nu ben jij ineens de koude kikker. Nu bepaal jij ineens dat je geen contact wilt wegens je studie. Als dat echt zo is, had er dan zelf ook zo naar gehandeld!
Ik vind het maar gezeik zeg. Je verwijt hem, wat je zelf ook doet. Jullie zijn het uiterste van hetzelfde hierin. Jij reageert te emotioneel, hij onttrekt zich aan emoties. Allebei aan de andere kant op dezelfde weegschaal.
Hij deed dit, jij doet dat... blabla. Gewoon machtsspelletjes.
Ik vind jullie beide erg manipulatief in jullie gedrag.
En To snap ik ook niet. Je wilde graag contact, je bleef bellen en smssen. Hij reageerde niet en dat maakte je tot wanhoop.
En nu heeft hij aangegeven je te missen en nu ben jij ineens de koude kikker. Nu bepaal jij ineens dat je geen contact wilt wegens je studie. Als dat echt zo is, had er dan zelf ook zo naar gehandeld!
Ik vind het maar gezeik zeg. Je verwijt hem, wat je zelf ook doet. Jullie zijn het uiterste van hetzelfde hierin. Jij reageert te emotioneel, hij onttrekt zich aan emoties. Allebei aan de andere kant op dezelfde weegschaal.
Hij deed dit, jij doet dat... blabla. Gewoon machtsspelletjes.
Ik vind jullie beide erg manipulatief in jullie gedrag.
vrijdag 3 augustus 2012 om 16:29
Ik denk dat Bladora stiekem dolgraag contact met hem wil. Alleen doet ze nu net of ze hem even in zijn sop laat gaarkoken, in de hoop dat hij zaterdag naar haar toekomt. En dan moet ze hem wel vergeven natuurlijk, als hij zoveel moeite voor haar doet dat hij zelfs naar haar ouderlijk huis komt dan moet het wel echte liefde zijn. Ze vergeet daarbij voor het gemak alleen even dat hij die moeite alleen wil doen als het hem uitkomt, en niet op de momenten dat zij in een diep, diep dal zit en er juist behoefte aan heeft om te weten of en hoeveel hij nog van haar houdt.
Iemand moet echt wel verslaafd zijn aan drama, om in zo'n relatie te blijven.
Iemand moet echt wel verslaafd zijn aan drama, om in zo'n relatie te blijven.
vrijdag 3 augustus 2012 om 17:18
Ik denk niet zo zeer verslaafd aan drama Trotter, ik denk wel verslaafd aan het hebben van een relatie.
Ongeacht of deze nu goed of fout is.
Iedereen weet het, het moment dat je in een slechte relatie zit.
Maar het alleen zijn, het niets hebben voor je gevoel lijkt dan nog erger.
Een wijze zin die mij toen heel erg heeft bezig gehouden:
Waarom genoegen nemen met de kruimels, je verdient het hele brood.
Ik denk dat Bladora nog niet inziet dat ook zij het hele brood verdient in plaats van de kruimels die ze af en toe eens toegeworpen krijgt.
Ongeacht of deze nu goed of fout is.
Iedereen weet het, het moment dat je in een slechte relatie zit.
Maar het alleen zijn, het niets hebben voor je gevoel lijkt dan nog erger.
Een wijze zin die mij toen heel erg heeft bezig gehouden:
Waarom genoegen nemen met de kruimels, je verdient het hele brood.
Ik denk dat Bladora nog niet inziet dat ook zij het hele brood verdient in plaats van de kruimels die ze af en toe eens toegeworpen krijgt.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 3 augustus 2012 om 17:19
quote:vivadiva85 schreef op 03 augustus 2012 @ 09:17:
@ Summerdance, ik heb laatst een oud topic gelezen waarin jij schreef en ik wilde nog even zeggen dat ik toch wel veel aan je heb gehad. De herkenbaarheid maar uiteindelijk ook 'this too shall pass' Bedankt daarvoorWat lief, en wat fijn dat je er ook wat aan gehad hebt
@ Summerdance, ik heb laatst een oud topic gelezen waarin jij schreef en ik wilde nog even zeggen dat ik toch wel veel aan je heb gehad. De herkenbaarheid maar uiteindelijk ook 'this too shall pass' Bedankt daarvoorWat lief, en wat fijn dat je er ook wat aan gehad hebt
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 3 augustus 2012 om 19:18
Och, wat drama allemaal hier zeg. Lees nu het vervolg pas.
Volgens mij is zo'n beetje alles al wel gezegd en gesuggereerd hier. Echt Bladora, kom op: vertrouw op je intuïtie. Volgens mij voel je precies aan hoe jullie relatie in elkaar steekt, maar durf je daar niet naar te luisteren. En je bent zo onzeker en dat is zo jammer. In ieder topic lees ik het weer.
Het is gewoon het hele plaatje en de ongelijkheid tussen jullie waardoor ik zo'n unheimisch gevoel bij je vriend krijg.
Een paar pagina's terug beschreef je jullie normale sms-conversaties ook. Die waren allemaal in de trant van 'schatje, ik hou van je. I never let go. Ben zo blij dat je in mijn leven bent, je bent de lucht waarvan ik leef. Ik blijf voor altijd bij je. Etc' (mijn woorden, maar het was die strekking). En hij belt je een paar keer per dag alleen om je stem te horen.
Ik vind dat niet normaal. Natuurlijk zeg je lieve dingen als je van elkaar houdt, maar om dat drie keer per dag uit te wisselen. Nee, dat gaat er bij mij niet in. Het is zo krampachtig en geforceerd ook. Alle puurheid is daar allang vanaf. Het zijn holle frasen geworden, zonder welke jullie niet meer kunnen.
Als jullie zo zeker van elkaar zijn, dan hoeven jullie dat niet zo belachelijk vaak te benadrukken, want dan wéten jullie dat gewoon van elkaar. Waarschijnlijk zou je dan ook helemaal kierewiet van al die sms-jes worden.
Het klopt allemaal niet, Balora. Ik lees in jouw topic geen pure liefde, maar gemanipuleer en van jouw kant verdriet. Maakt hij je echt gelukkig, op een mooie en oprechte manier? Houd hij van jij zoals je bent, juist ómdat je zo bent? Haalt hij het beste in je naar boven? Voel je geliefd, gewaardeerd en gerespecteerd bij hem?
Sterkte in ieder geval.
Volgens mij is zo'n beetje alles al wel gezegd en gesuggereerd hier. Echt Bladora, kom op: vertrouw op je intuïtie. Volgens mij voel je precies aan hoe jullie relatie in elkaar steekt, maar durf je daar niet naar te luisteren. En je bent zo onzeker en dat is zo jammer. In ieder topic lees ik het weer.
Het is gewoon het hele plaatje en de ongelijkheid tussen jullie waardoor ik zo'n unheimisch gevoel bij je vriend krijg.
Een paar pagina's terug beschreef je jullie normale sms-conversaties ook. Die waren allemaal in de trant van 'schatje, ik hou van je. I never let go. Ben zo blij dat je in mijn leven bent, je bent de lucht waarvan ik leef. Ik blijf voor altijd bij je. Etc' (mijn woorden, maar het was die strekking). En hij belt je een paar keer per dag alleen om je stem te horen.
Ik vind dat niet normaal. Natuurlijk zeg je lieve dingen als je van elkaar houdt, maar om dat drie keer per dag uit te wisselen. Nee, dat gaat er bij mij niet in. Het is zo krampachtig en geforceerd ook. Alle puurheid is daar allang vanaf. Het zijn holle frasen geworden, zonder welke jullie niet meer kunnen.
Als jullie zo zeker van elkaar zijn, dan hoeven jullie dat niet zo belachelijk vaak te benadrukken, want dan wéten jullie dat gewoon van elkaar. Waarschijnlijk zou je dan ook helemaal kierewiet van al die sms-jes worden.
Het klopt allemaal niet, Balora. Ik lees in jouw topic geen pure liefde, maar gemanipuleer en van jouw kant verdriet. Maakt hij je echt gelukkig, op een mooie en oprechte manier? Houd hij van jij zoals je bent, juist ómdat je zo bent? Haalt hij het beste in je naar boven? Voel je geliefd, gewaardeerd en gerespecteerd bij hem?
Sterkte in ieder geval.
vrijdag 3 augustus 2012 om 19:44
Ik zie ergens wel n gelijkenis met mijn vorige relatie en ik denk dat je drama (incl het goedmaken, de vele sms'jes, het vragen om bevestiging, het dreigen, het afstoten) kunt verwarren met liefde. Dat je er aan gewend raakt, t bijna nodig hebt als ultieme bevestiging. Bij mij 'viel t niet op' omdat onze relatie ontstond uit n ongelijke situatie.. Ik huilde wekelijks maar toch zag ik t niet, ik was zo gewend aan NIET naar mijn gevoel luisteren.
Wat mij nu helpt Bladora, is bedenken hoe ik me zou voelen als t goed zou komen (wat er niet in zit, maar toch) ... Zenuwachtig, onzeker.. Ik kan me niet voorstellen hoe dat gevoel zou verdwijnen. En mijn ex is geen onmens maar we zijn wel n hele slechte combi
en het stomme is, ik vind t doodeng om dat hier neer te zetten want straks wil hij me terug en dan haal ik mijn eigen redenering onderuit, want eigenlijk wil ik niets liever....
Wat mij nu helpt Bladora, is bedenken hoe ik me zou voelen als t goed zou komen (wat er niet in zit, maar toch) ... Zenuwachtig, onzeker.. Ik kan me niet voorstellen hoe dat gevoel zou verdwijnen. En mijn ex is geen onmens maar we zijn wel n hele slechte combi
en het stomme is, ik vind t doodeng om dat hier neer te zetten want straks wil hij me terug en dan haal ik mijn eigen redenering onderuit, want eigenlijk wil ik niets liever....
vrijdag 3 augustus 2012 om 20:05
@ Vivadiva, dat is niet stom hoor dat je dat denkt!
Toen mijn relatie stuk liep wist ik gevoelsmatig ook dat het het beste was.
Maar al had hij na een paar maanden gebeld vanuit Noord Groningen met de mededeling, als je hier naar toe komt kruipen dan zijn we weer samen, dan had ik dat gedaan!
Ter info, ik woon in Den Haag
Gelukkig heeft hij mijn wens gerespecteerd om geen contact op te nemen...
Toen mijn relatie stuk liep wist ik gevoelsmatig ook dat het het beste was.
Maar al had hij na een paar maanden gebeld vanuit Noord Groningen met de mededeling, als je hier naar toe komt kruipen dan zijn we weer samen, dan had ik dat gedaan!
Ter info, ik woon in Den Haag
Gelukkig heeft hij mijn wens gerespecteerd om geen contact op te nemen...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 3 augustus 2012 om 20:54
quote:vivadiva85 schreef op 03 augustus 2012 @ 19:44: ik denk dat je drama (incl het goedmaken, de vele sms'jes, het vragen om bevestiging, het dreigen, het afstoten) kunt verwarren met liefde.
De grootste valkuil hierin is dat het lijkt alsof het een bewijs van Grote/Echte/Ware liefde is, juist omdat je zoveel drama en pijn hebt.
Dan moet het toch wel wat betekenen?
De grootste valkuil hierin is dat het lijkt alsof het een bewijs van Grote/Echte/Ware liefde is, juist omdat je zoveel drama en pijn hebt.
Dan moet het toch wel wat betekenen?
vrijdag 3 augustus 2012 om 21:09
Precies.. En dat is t dus niet.
Mijn ex is heel begripvol maar juist 'ik begrijp t, zal je respecteren' maakt me zooo kwaad. T voelt oneerlijk terwijl t dat niet is. Ik ben machteloos, waar ik gewoonlijk met verdrietig en boos zijn nog wel n reactie kreeg.
Ik ben na dit alles op advies van n vriendin naar n haptonoom gegaan en ik schrik er soms echt van hoe veel ik mezelf heb wijs gemaakt. Hoe slecht ik naar mezelf heb geluisterd (en naar n paar goede vriendinnen... Sommige hadden t door maar ik wilde niet luisteren)
En dat maakt me kwaad en teleurgesteld in mezelf.. En dan denk ik weer: ik heb die relatie dus verpest terwijl dat altijd mijn anst was.
Mijn ex is heel begripvol maar juist 'ik begrijp t, zal je respecteren' maakt me zooo kwaad. T voelt oneerlijk terwijl t dat niet is. Ik ben machteloos, waar ik gewoonlijk met verdrietig en boos zijn nog wel n reactie kreeg.
Ik ben na dit alles op advies van n vriendin naar n haptonoom gegaan en ik schrik er soms echt van hoe veel ik mezelf heb wijs gemaakt. Hoe slecht ik naar mezelf heb geluisterd (en naar n paar goede vriendinnen... Sommige hadden t door maar ik wilde niet luisteren)
En dat maakt me kwaad en teleurgesteld in mezelf.. En dan denk ik weer: ik heb die relatie dus verpest terwijl dat altijd mijn anst was.
zaterdag 4 augustus 2012 om 09:52
Brrrr wat een controlebehoeftig mannetje. Ook tien keer bellen als jij een keer niet op kon nemen. Controle moet-ie hebben.
Ofwel hij houdt meer van macht dan van jou, of het is een gevalletje 'zoals de waard is...' (idd dingen doen achter je rug om en niet willen dat jij ook...).
Welk scenario het is maakt feitelijk niks uit, beide niet echt een bewijs van een fijne gelijkwaardige relatie, me dunkt.
Ofwel hij houdt meer van macht dan van jou, of het is een gevalletje 'zoals de waard is...' (idd dingen doen achter je rug om en niet willen dat jij ook...).
Welk scenario het is maakt feitelijk niks uit, beide niet echt een bewijs van een fijne gelijkwaardige relatie, me dunkt.
zaterdag 4 augustus 2012 om 11:36
Lieve Bladora,
na je topic gelezen te hebben en alle reacties dacht ik Volgens mij is dit heel herkenbaar voor de relatie die ik heb.
Misschien kun je mijn topic nog lezen als je op het loepje klikt.
Ik ben door een paar ervaringen wantrouwend geworden en kan duizend vragen op iemand afvuren om gerustgesteld te worden en om alle beren van de weg af te krijgen.
Dit duurt nu echt al wel een tijdje en dat gaat jezelf, maar ook je vriend niet in de koude kleren zitten.
Het zorgt voor verwijdering, onbegrip en ruzies, slopende nachten, energiepeil van 0,1 en veel verdriet. Voor beide kanten.
Ik zeg even extra, voor beide kanten.
Mijn vriend is iemand die als er te veel van hem gevraagd wordt zich afsluit. Dat is dan na een tijdje gediscussieerd te hebben en dat daar dan niks uit komt, maar dat je maar blijft herhalen om eruit te komen en dat dat dan niet lukt. Dan wil hij even niet meer praten en alleen zijn. Als we heel veel van die ruzies hebben dan zegt hij dat ik hem met rust moet laten en het is ook wel eens gebeurd dat hij per sms mededeelde dat het over was. Ik was die dag op mijn werk en werd misselijk en moest huilen, heel vervelend. Maar het enige wat hij wilde was rust en geen onzekere vragen of verwijten, hij moest zijn aandacht ook bij zijn werk houden en het werd hem te veel. Dan wil hij zich afsluiten. Ook gaat hij dan bot doen en zegt kwetsende dingen om mij even van zich weg te houden. Deze dingen meent hij niet zegt hij achteraf maar hij wordt dan echt onrustig en voelt zich in een hoekje gedreven door mijn vragen maar ook doordat hij graag de lieve vrede bewaart en dat dan niet kan.
Ik zeg niet dat jouw en mijn relatie hetzelfde zijn maar de overgevoeligheid en het analyseren van jouw kant en de botheid van je vriends kant springen er voor mij wel uit.
Ik weet dat ik van mijn vriend on-ge-loof-lijk veel energie vraag en dat ik ALTIJD om begrip vraag en ook ALTIJD precies wil begrijpen hoe hij iets vindt-ervaart-voelt en dat het voor hem heel naar is dat ik mij eigenlijk niet openstel voor hem en nooit van het goede uitga. Daar ben ik heel hard mee aan het werk. Ik heb toen mijn topic geplaatst en wisselende reacties gehad maar de reactie van iemand: kijk ook naar je eigen aandeel, die matchte met die van mijn vriend, moeder en vriendinnen en mezelf en toen dacht ik, het moet van beide kanten goed zitten. Het heeft allemaal zijn wisselwerking.
Allebei punten waar aan gewerkt moet worden wil de relatie slagen.
Jouw vriend heeft verzwegen dat hij contact met haar had, die twee weken geleden, maar je weet niet vanuit welk standpunt hij dat niet vertelde. Misschien was het voor hem onschuldig, maar misschien voelt hij dat het tussen jullie niet zo lekker gaat en wil hij een slag om de arm houden. Of hij durft haar niet af te wimpelen omdat ze nogal emotioneel is. Dat weet je nu allemaal niet. Soms denk ik, zou liefde genoeg zijn om het te laten slagen? Dat vraag ik me wel eens af. Maar ik denk het wel. Als je voldoende rekening met elkaar houdt.
Ik probeer nu te denken: neem risico, je weet nooit wat de toekomst brengt, geef je eens een keertje echt, en dan neem je maar het risico gekwetst te worden, maar dan heb je het wel geprobeerd. Alles in de hand houden is niet leuk. Heb ik ervaren in elk geval.
Wat mij ook helpt is het feit dat ik weet dat ik overal overheen kan komen. Als het niet werkt tussen mij en mijn vriend dan ga ik mij een hele tijd rot voelen, dat weet ik, maar dan moet het gewoon niet zo zijn. Dan kom je er hoe dan ook beter uit, rustiger misschien. Ervaring rijker. Niet afhankelijk zijn.
Hopelijk heb je er wat aan.
Dingen opschrijven hier helpt sowieso!
Goed bezig!
Groetjes Holiday11n
na je topic gelezen te hebben en alle reacties dacht ik Volgens mij is dit heel herkenbaar voor de relatie die ik heb.
Misschien kun je mijn topic nog lezen als je op het loepje klikt.
Ik ben door een paar ervaringen wantrouwend geworden en kan duizend vragen op iemand afvuren om gerustgesteld te worden en om alle beren van de weg af te krijgen.
Dit duurt nu echt al wel een tijdje en dat gaat jezelf, maar ook je vriend niet in de koude kleren zitten.
Het zorgt voor verwijdering, onbegrip en ruzies, slopende nachten, energiepeil van 0,1 en veel verdriet. Voor beide kanten.
Ik zeg even extra, voor beide kanten.
Mijn vriend is iemand die als er te veel van hem gevraagd wordt zich afsluit. Dat is dan na een tijdje gediscussieerd te hebben en dat daar dan niks uit komt, maar dat je maar blijft herhalen om eruit te komen en dat dat dan niet lukt. Dan wil hij even niet meer praten en alleen zijn. Als we heel veel van die ruzies hebben dan zegt hij dat ik hem met rust moet laten en het is ook wel eens gebeurd dat hij per sms mededeelde dat het over was. Ik was die dag op mijn werk en werd misselijk en moest huilen, heel vervelend. Maar het enige wat hij wilde was rust en geen onzekere vragen of verwijten, hij moest zijn aandacht ook bij zijn werk houden en het werd hem te veel. Dan wil hij zich afsluiten. Ook gaat hij dan bot doen en zegt kwetsende dingen om mij even van zich weg te houden. Deze dingen meent hij niet zegt hij achteraf maar hij wordt dan echt onrustig en voelt zich in een hoekje gedreven door mijn vragen maar ook doordat hij graag de lieve vrede bewaart en dat dan niet kan.
Ik zeg niet dat jouw en mijn relatie hetzelfde zijn maar de overgevoeligheid en het analyseren van jouw kant en de botheid van je vriends kant springen er voor mij wel uit.
Ik weet dat ik van mijn vriend on-ge-loof-lijk veel energie vraag en dat ik ALTIJD om begrip vraag en ook ALTIJD precies wil begrijpen hoe hij iets vindt-ervaart-voelt en dat het voor hem heel naar is dat ik mij eigenlijk niet openstel voor hem en nooit van het goede uitga. Daar ben ik heel hard mee aan het werk. Ik heb toen mijn topic geplaatst en wisselende reacties gehad maar de reactie van iemand: kijk ook naar je eigen aandeel, die matchte met die van mijn vriend, moeder en vriendinnen en mezelf en toen dacht ik, het moet van beide kanten goed zitten. Het heeft allemaal zijn wisselwerking.
Allebei punten waar aan gewerkt moet worden wil de relatie slagen.
Jouw vriend heeft verzwegen dat hij contact met haar had, die twee weken geleden, maar je weet niet vanuit welk standpunt hij dat niet vertelde. Misschien was het voor hem onschuldig, maar misschien voelt hij dat het tussen jullie niet zo lekker gaat en wil hij een slag om de arm houden. Of hij durft haar niet af te wimpelen omdat ze nogal emotioneel is. Dat weet je nu allemaal niet. Soms denk ik, zou liefde genoeg zijn om het te laten slagen? Dat vraag ik me wel eens af. Maar ik denk het wel. Als je voldoende rekening met elkaar houdt.
Ik probeer nu te denken: neem risico, je weet nooit wat de toekomst brengt, geef je eens een keertje echt, en dan neem je maar het risico gekwetst te worden, maar dan heb je het wel geprobeerd. Alles in de hand houden is niet leuk. Heb ik ervaren in elk geval.
Wat mij ook helpt is het feit dat ik weet dat ik overal overheen kan komen. Als het niet werkt tussen mij en mijn vriend dan ga ik mij een hele tijd rot voelen, dat weet ik, maar dan moet het gewoon niet zo zijn. Dan kom je er hoe dan ook beter uit, rustiger misschien. Ervaring rijker. Niet afhankelijk zijn.
Hopelijk heb je er wat aan.
Dingen opschrijven hier helpt sowieso!
Goed bezig!
Groetjes Holiday11n
zondag 5 augustus 2012 om 11:56
Ik ben gisteren met een vriendin naar de gay pride geweest, vriend was wel van plan te komen maar een leuke dag met vriendin had ik even meer zin in. Vandaag gaan we praten. Heb wel besloten om mijn studie bij mijn ouders af te maken, gaat best goed nu.
@holiday11n je lijkt idd wel een beetje op mij....
@holiday11n je lijkt idd wel een beetje op mij....
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
zondag 5 augustus 2012 om 13:45
quote:-Bladora- schreef op 31 juli 2012 @ 11:52:
Hoi allemaal,
Eigenlijk weet ik al wat voor soort reacties ik hierop ga krijgen, maar het is even zo'n rommeltje in mijn hoofd dat ik dit toch nodig heb (en waarschijnlijk valt dit onder de categorie wet van wuiles).
Op dit moment ben ik een tijdje bij mijn ouders, niet bij mijn vriend. Niet omdat het zo slecht gaat tussen ons. Maar ik moet heel hard aan mijn studie trekken, en vriend was heel erg druk op werk. De stress van beide kanten gaf een onrustige sfeer waarin ik niet goed kon studeren dus besloot om even naar de rust bij mijn ouders te gaan.
We hebben elke dag contact, bellen meerdere keren en sms'en ook veel. Leek eigenlijk niks aan de hand.
Ik heb de Ipad mee, en daardoor ook toegang tot zijn email adres. Dit is nooit een probleem geweest. Toen ik de gezamenlijke inbox opende zag ik dat hij erg veel junk had staan dus ik dacht, laat ik dat maar even verwijderen, hij kijkt toch weinig op dit email adres.
Wat ik daar zag had ik nooit willen zien. Kort gezegd was er een vrouw voor mij die hem nog steeds leuk vindt. Omdat ik onzeker van haar word heb ik vriend meerdere malen gevraagd geen contact meer met haar te onderhouden. Hij heeft dit elke keer beloofd met de hand op zijn hart, dat ik de enige ben voor hem, dat hij niet voor niets bij mij is.
In deze e-mail van haar (die blijkbaar in junk is terecht gekomen) stond dat dat ze blij was dat zij en hij (vriend) weer praten met elkaar. Dat ze bang was haar beste vriend kwijt geraakt te zijn etc. Dat hij haar gisteren avond (de avond voor de e-mail, een avond dat ik laat thuis was) dingen had gevraagd, dat ze daarop nogal kortaf had gereageerd, maar dat ze zeker als ‘de slet’ (zo noemt ze mij) er niet was geweest er altijd voor hem geweest zou zijn(wat dus wel aangeeft wat hij haar heeft gevraagd). Dat haar liefde voor hem nog steeds niet minder is dat zij alles zou doen om hem weer te krijgen, omdat ze weet dat zij bij elkaar horen. Maar dat ze voor nu er vrede mee heeft dat ze weer vriendschappelijk contact hebben, en dat ze denkt dat uit dat contact uiteindelijk wel liefde zal komen, omdat ze weet dat hij meer van haar houdt dan van mij. Dat het voor hem nu leuk is om een mooi jong ding te hebben, maar dat hij uiteindelijk diep in zijn hard weet dat hij een vrouw van zijn leeftijd nodig heeft met levenservaring. Uiteindelijk na haar relaas over haar liefde voor hem haalde ze nog een nummer aan van Jason Mraz, Never Give up. En dat dat is hoe zij erin staat en dat ze zeker weet dat hij alleen tijd nodig heeft om te beseffen wat de juiste keuze is voor hem.
Ik weet niet, alleen door wat vriend over haar zegt, hoe mijn vriend erin staat, maar waar het op neerkomt is dat hij wel gelogen heeft. In het minste geval over het geen contact hebben met haar, in het ergste geval heeft hij dus daadwerkelijk lopen peilen hoe de situatie bij haar er bij haar voor staat.
Deze e-mail is van 2 weken geleden, en dat zijn juist de weken dat mijn vriend dus zo druk was op werk en dat dit spanningen met zich mee bracht. Nu zit ik dus bij mijn ouders en de afgelopen dagen kon hij echt niet ophouden met me bellen hoe veel hij me mist, dat hij hoopt dat mijn studie snel af is zodat ik weer thuis kan komen, dat hij me wil vasthouden en ga zo maar door.
Uiteraard heb ik hem geconfronteerd. Ik heb hem gevraagd waar hij die en die datum was en of hij met haar was geweest. Dat hij beloofd had geen contact met haar te hebben en zich dus niet aan de belofte gehouden heeft. Hij werd boos op me! Omdat ik in zijn e-mails had zitten neuzen, ik hem controleerde en dat het wat hem betreft als het zo moet we er maar beter me konden stoppen. Dat hij zielsveel van me houdt, maar dat als ik hem nooit kan vertrouwen onze relatie ook geen toekomst heeft.
Ik heb er nog een paar sms’jes achteraan gestuurd, maar hij antwoord alleen met ‘druk op werk, laat me met rust’.
Nu zit ik hier dus bij mijn ouders. Ik ben zooooo verdrietig. Ik ben bang dat hij direct naar haar rent, dat zij hem met open armen ontvangt. Ik wil haar bellen (heb haar nummer) om te zeggen dat ze met haar poten van mijn vriend moet afblijven, maar weet ook dat ze zou kunnen proberen wat ze wilde maar als vriend geen sjoege gaf er niks zou gebeuren. Ik wilde dat ik niks tegen vriend gezegd had, alsof er niets gebeurd was. Zodat ik het ergens ver weg kon stoppen en we gewoon weer samen door zouden kunnen gaan. Ik weet ook dat dit niet werkt. Ik weet dat ik sterk moet zijn en tegen vriend moet zeggen dat hij het maar uitzoekt. Maar ik wil hem niet kwijt. Misschien zie ik het verkeerd. Maar als het allemaal niet zo erg was had vriend toch niet boos hoeven worden en had hij het uit kunnen leggen?
Ik MOET me concentreren op mijn studie maar zit alleen maar wezenloos voor me uit te staren. En weet niet eens wat erger is. Het idee dat ik hem misschien kwijt ben, of het idee dat hij iets met die andere vrouw doet nu ik weg ben. Het liefste zou ik op de trein willen stappen en hem opwachten als hij thuis van werk komt. Maar dat is misschien ook niet zo verstandig. Wat moet ik doen Ik lees dit topic dus ook al dagen mee, en heb me al een paar keer afgevraagd wat je met dit zinnetje bedoelde..of heb je het misschien al ergens gezegd, maar dat ik er over heen gelezen heb?
Hoi allemaal,
Eigenlijk weet ik al wat voor soort reacties ik hierop ga krijgen, maar het is even zo'n rommeltje in mijn hoofd dat ik dit toch nodig heb (en waarschijnlijk valt dit onder de categorie wet van wuiles).
Op dit moment ben ik een tijdje bij mijn ouders, niet bij mijn vriend. Niet omdat het zo slecht gaat tussen ons. Maar ik moet heel hard aan mijn studie trekken, en vriend was heel erg druk op werk. De stress van beide kanten gaf een onrustige sfeer waarin ik niet goed kon studeren dus besloot om even naar de rust bij mijn ouders te gaan.
We hebben elke dag contact, bellen meerdere keren en sms'en ook veel. Leek eigenlijk niks aan de hand.
Ik heb de Ipad mee, en daardoor ook toegang tot zijn email adres. Dit is nooit een probleem geweest. Toen ik de gezamenlijke inbox opende zag ik dat hij erg veel junk had staan dus ik dacht, laat ik dat maar even verwijderen, hij kijkt toch weinig op dit email adres.
Wat ik daar zag had ik nooit willen zien. Kort gezegd was er een vrouw voor mij die hem nog steeds leuk vindt. Omdat ik onzeker van haar word heb ik vriend meerdere malen gevraagd geen contact meer met haar te onderhouden. Hij heeft dit elke keer beloofd met de hand op zijn hart, dat ik de enige ben voor hem, dat hij niet voor niets bij mij is.
In deze e-mail van haar (die blijkbaar in junk is terecht gekomen) stond dat dat ze blij was dat zij en hij (vriend) weer praten met elkaar. Dat ze bang was haar beste vriend kwijt geraakt te zijn etc. Dat hij haar gisteren avond (de avond voor de e-mail, een avond dat ik laat thuis was) dingen had gevraagd, dat ze daarop nogal kortaf had gereageerd, maar dat ze zeker als ‘de slet’ (zo noemt ze mij) er niet was geweest er altijd voor hem geweest zou zijn(wat dus wel aangeeft wat hij haar heeft gevraagd). Dat haar liefde voor hem nog steeds niet minder is dat zij alles zou doen om hem weer te krijgen, omdat ze weet dat zij bij elkaar horen. Maar dat ze voor nu er vrede mee heeft dat ze weer vriendschappelijk contact hebben, en dat ze denkt dat uit dat contact uiteindelijk wel liefde zal komen, omdat ze weet dat hij meer van haar houdt dan van mij. Dat het voor hem nu leuk is om een mooi jong ding te hebben, maar dat hij uiteindelijk diep in zijn hard weet dat hij een vrouw van zijn leeftijd nodig heeft met levenservaring. Uiteindelijk na haar relaas over haar liefde voor hem haalde ze nog een nummer aan van Jason Mraz, Never Give up. En dat dat is hoe zij erin staat en dat ze zeker weet dat hij alleen tijd nodig heeft om te beseffen wat de juiste keuze is voor hem.
Ik weet niet, alleen door wat vriend over haar zegt, hoe mijn vriend erin staat, maar waar het op neerkomt is dat hij wel gelogen heeft. In het minste geval over het geen contact hebben met haar, in het ergste geval heeft hij dus daadwerkelijk lopen peilen hoe de situatie bij haar er bij haar voor staat.
Deze e-mail is van 2 weken geleden, en dat zijn juist de weken dat mijn vriend dus zo druk was op werk en dat dit spanningen met zich mee bracht. Nu zit ik dus bij mijn ouders en de afgelopen dagen kon hij echt niet ophouden met me bellen hoe veel hij me mist, dat hij hoopt dat mijn studie snel af is zodat ik weer thuis kan komen, dat hij me wil vasthouden en ga zo maar door.
Uiteraard heb ik hem geconfronteerd. Ik heb hem gevraagd waar hij die en die datum was en of hij met haar was geweest. Dat hij beloofd had geen contact met haar te hebben en zich dus niet aan de belofte gehouden heeft. Hij werd boos op me! Omdat ik in zijn e-mails had zitten neuzen, ik hem controleerde en dat het wat hem betreft als het zo moet we er maar beter me konden stoppen. Dat hij zielsveel van me houdt, maar dat als ik hem nooit kan vertrouwen onze relatie ook geen toekomst heeft.
Ik heb er nog een paar sms’jes achteraan gestuurd, maar hij antwoord alleen met ‘druk op werk, laat me met rust’.
Nu zit ik hier dus bij mijn ouders. Ik ben zooooo verdrietig. Ik ben bang dat hij direct naar haar rent, dat zij hem met open armen ontvangt. Ik wil haar bellen (heb haar nummer) om te zeggen dat ze met haar poten van mijn vriend moet afblijven, maar weet ook dat ze zou kunnen proberen wat ze wilde maar als vriend geen sjoege gaf er niks zou gebeuren. Ik wilde dat ik niks tegen vriend gezegd had, alsof er niets gebeurd was. Zodat ik het ergens ver weg kon stoppen en we gewoon weer samen door zouden kunnen gaan. Ik weet ook dat dit niet werkt. Ik weet dat ik sterk moet zijn en tegen vriend moet zeggen dat hij het maar uitzoekt. Maar ik wil hem niet kwijt. Misschien zie ik het verkeerd. Maar als het allemaal niet zo erg was had vriend toch niet boos hoeven worden en had hij het uit kunnen leggen?
Ik MOET me concentreren op mijn studie maar zit alleen maar wezenloos voor me uit te staren. En weet niet eens wat erger is. Het idee dat ik hem misschien kwijt ben, of het idee dat hij iets met die andere vrouw doet nu ik weg ben. Het liefste zou ik op de trein willen stappen en hem opwachten als hij thuis van werk komt. Maar dat is misschien ook niet zo verstandig. Wat moet ik doen Ik lees dit topic dus ook al dagen mee, en heb me al een paar keer afgevraagd wat je met dit zinnetje bedoelde..of heb je het misschien al ergens gezegd, maar dat ik er over heen gelezen heb?
zondag 5 augustus 2012 om 13:57
Ik herhaal het nog maar een keer:
Bladora wat hebben je huidige vriend en je exen met elkaar gemeen naast dat ze allemaal jaren ouder waren en in een relatie/huwelijk zaten toen jij ze tegenkwam?
Wat is de rode draad in al je relaties incl je huidige relatie tot nu toe?
Als je dat voor jezelf helder weet te krijgen en daarin je eigen gedrag ook meeneemt dan kun je daar veel van leren.
Bladora wat hebben je huidige vriend en je exen met elkaar gemeen naast dat ze allemaal jaren ouder waren en in een relatie/huwelijk zaten toen jij ze tegenkwam?
Wat is de rode draad in al je relaties incl je huidige relatie tot nu toe?
Als je dat voor jezelf helder weet te krijgen en daarin je eigen gedrag ook meeneemt dan kun je daar veel van leren.
zondag 5 augustus 2012 om 17:28
@thirza ik bedoelde dat het leek alsof zij terugkomt op vragen die hij eerder heeft gesteld, dus iets in de trant van als ik niet voor bladora had gekozen was jij er dan voor me geweest. Zoiets.
@teardrop vriend is niet met mij vreemdgegaan, heeft het eerst uitgemaakt, en volgens hem was het nooit echt serieus, meer vaste scharrel (bevestigen zowel vrienden van hem en haar overigens) alleen dat zij er meer van verwachtte.
Voor de rest jaren ouder, tja, daar val ik gewoon op.
Dit is mijn eerste serieuze relatie na de man die mij het meest gekwetst heeft. Het lijkt leek allemaal heel goed gegaan, maar ik weet dat de algemene gevoel is dat het altijd ongelijkwaardig is geweest.
Mijn gedrag is wantrouwend en onzeker omdat ik de man in het algemeen gemeen, dus niet alleen mijn vriend, niet vertrouw. En dat zou moeten veranderen wil ik klaar zijn voor een relatie.
@teardrop vriend is niet met mij vreemdgegaan, heeft het eerst uitgemaakt, en volgens hem was het nooit echt serieus, meer vaste scharrel (bevestigen zowel vrienden van hem en haar overigens) alleen dat zij er meer van verwachtte.
Voor de rest jaren ouder, tja, daar val ik gewoon op.
Dit is mijn eerste serieuze relatie na de man die mij het meest gekwetst heeft. Het lijkt leek allemaal heel goed gegaan, maar ik weet dat de algemene gevoel is dat het altijd ongelijkwaardig is geweest.
Mijn gedrag is wantrouwend en onzeker omdat ik de man in het algemeen gemeen, dus niet alleen mijn vriend, niet vertrouw. En dat zou moeten veranderen wil ik klaar zijn voor een relatie.
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
zondag 5 augustus 2012 om 17:36
quote:-Bladora- schreef op 05 augustus 2012 @ 17:28:
Voor de rest jaren ouder, tja, daar val ik gewoon op.
Dit is mijn eerste serieuze relatie na de man die mij het meest gekwetst heeft. Het lijkt leek allemaal heel goed gegaan, maar ik weet dat de algemene gevoel is dat het altijd ongelijkwaardig is geweest.Tja, een groot leeftijdsverschil schept natuurlijk al voorwaarden voor ongelijkheid in een relatie. Maar dat had je zelf waarschijnlijk ook al bedacht...?
Voor de rest jaren ouder, tja, daar val ik gewoon op.
Dit is mijn eerste serieuze relatie na de man die mij het meest gekwetst heeft. Het lijkt leek allemaal heel goed gegaan, maar ik weet dat de algemene gevoel is dat het altijd ongelijkwaardig is geweest.Tja, een groot leeftijdsverschil schept natuurlijk al voorwaarden voor ongelijkheid in een relatie. Maar dat had je zelf waarschijnlijk ook al bedacht...?
zondag 5 augustus 2012 om 17:47
Bladora, ik val ook op een bepaald type man, maar als gebleken is dat die niet goed voor mij zijn, moet ik uitwijken naar andere types. Of zeg ik nu iets geks?? Je weet toch na zoveel relaties welke types er wel of niet bij je passen? Waarom dan toch telkens dat ongeluk over jezelf afroepen? Ik ren voortaan hard weg hoor, als ik merk dat het zo'n type als ex is. Kun jij toch ook doen?
zondag 5 augustus 2012 om 17:54
Bladora, heb je door dat je nu zelf ook gemengde signalen richting je vriend geeft? Je ging over de zeik dat hij in eerste instantie niet in gesprek wilde gaan en nu hij wel wil praten, geef je niet thuis en neem je een "I don't give a ....." houding aan. Dat mag natuurlijk, maar kijk niet verbaasd op als dit straks niet goed afloopt. Jullie zijn beiden blijkbaar een kei in niet communiceren.
zondag 5 augustus 2012 om 18:12
quote:-Bladora- schreef op 05 augustus 2012 @ 17:28:
Mijn gedrag is wantrouwend en onzeker omdat ik de man in het algemeen gemeen, dus niet alleen mijn vriend, niet vertrouw. En dat zou moeten veranderen wil ik klaar zijn voor een relatie.
Jouw gedrag is wantrouwend en onzeker omdat je steeds mannen uitkiest die dat gedrag in je oproepen door hun eigen gedrag en reacties.
Je hebt nog nooit een gelijkwaardige relatie gehad met een man die jou wel liefdevol en respectvol behandelt als gelijke, dus 'de man in het algemeen' ken jij helemaal niet. Jij bent hooguit bekend met een bepaald 'type' man, waar jij kennelijk op valt en die jou geen goed doet.
Niet jij moet veranderen, maar het 'type' man zal je moeten veranderen. If you do what you have always done, you'll get what you have always got.
Je zal zien dat in een gelijkwaardige relatie met een 'ander type' man veel van jouw onzekerheid en wantrouwen zal verdwijnen. Simpelweg omdat er geen bestaansgrond voor is.
Maar heb je nu al met hem gesproken?
Mijn gedrag is wantrouwend en onzeker omdat ik de man in het algemeen gemeen, dus niet alleen mijn vriend, niet vertrouw. En dat zou moeten veranderen wil ik klaar zijn voor een relatie.
Jouw gedrag is wantrouwend en onzeker omdat je steeds mannen uitkiest die dat gedrag in je oproepen door hun eigen gedrag en reacties.
Je hebt nog nooit een gelijkwaardige relatie gehad met een man die jou wel liefdevol en respectvol behandelt als gelijke, dus 'de man in het algemeen' ken jij helemaal niet. Jij bent hooguit bekend met een bepaald 'type' man, waar jij kennelijk op valt en die jou geen goed doet.
Niet jij moet veranderen, maar het 'type' man zal je moeten veranderen. If you do what you have always done, you'll get what you have always got.
Je zal zien dat in een gelijkwaardige relatie met een 'ander type' man veel van jouw onzekerheid en wantrouwen zal verdwijnen. Simpelweg omdat er geen bestaansgrond voor is.
Maar heb je nu al met hem gesproken?