Relaties
alle pijlers
Mijn vriend heeft een kind... help!!
dinsdag 15 april 2008 om 13:16
Hallo!!
Ik zit momenteel in een lastige situatie en ben heel benieuwd naar jullie mening.
Eerlijk gezegd ben ik behoorlijk radeloos op dit moment. Ik heb sinds een jaar een relatie met een man die een dochter heeft uit een vorige relatie. We willen na de zomer gaan samenwonen De reden hiervoor is dat de moeder van zijn dochter gaat verhuizen naar een woning vlak bij die van mij.
Nu is het probleem dat ik eigenlijk niet zo gek ben op mijn stiefdochter. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan...
Alvast onwijs bedankt voor jullie reacties!
Ik zit momenteel in een lastige situatie en ben heel benieuwd naar jullie mening.
Eerlijk gezegd ben ik behoorlijk radeloos op dit moment. Ik heb sinds een jaar een relatie met een man die een dochter heeft uit een vorige relatie. We willen na de zomer gaan samenwonen De reden hiervoor is dat de moeder van zijn dochter gaat verhuizen naar een woning vlak bij die van mij.
Nu is het probleem dat ik eigenlijk niet zo gek ben op mijn stiefdochter. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan...
Alvast onwijs bedankt voor jullie reacties!
dinsdag 15 april 2008 om 14:07
quote:smilinggrump schreef op 15 april 2008 @ 14:02:
nou das lekker dan...nu wijzigt TO de openingspost..pffffffff...ik dacht nog..zal ik toch even voor de zekerheid????? maar niet gedaan..
TO, nu komen de antwoorden wel anders over voor mensen die hier net komen kijken. Vind het niet helemaal fair to de mensen die hier proberen je te helpen (en ja ieder op zijn/haar manier)Tja, als je de OP kopieert vind men het kinderachtig. Als je het niet doet, en de OP verandert, kunnen de antwoorden wel eens raar overkomen, en krijg je daar weer rare reacties op..... pfffff
nou das lekker dan...nu wijzigt TO de openingspost..pffffffff...ik dacht nog..zal ik toch even voor de zekerheid????? maar niet gedaan..
TO, nu komen de antwoorden wel anders over voor mensen die hier net komen kijken. Vind het niet helemaal fair to de mensen die hier proberen je te helpen (en ja ieder op zijn/haar manier)Tja, als je de OP kopieert vind men het kinderachtig. Als je het niet doet, en de OP verandert, kunnen de antwoorden wel eens raar overkomen, en krijg je daar weer rare reacties op..... pfffff
dinsdag 15 april 2008 om 14:08
Nou, ik kan het nog wel even herhalen wat er ongeveer stond, hoor:
- Kind maakt haar en haar vriend 's ochtends vroeg wakker en wil dan aandacht
- Kind bemoeit zich met de gesprekken tussen TO en vriend
- Kind is brutaal
Dit was het ongeveer. Lijken mij op zich allemaal zaken die niet zo gek zijn voor een kind van 8 dat in de war is vanwege de scheiding tussen haar ouders......
- Kind maakt haar en haar vriend 's ochtends vroeg wakker en wil dan aandacht
- Kind bemoeit zich met de gesprekken tussen TO en vriend
- Kind is brutaal
Dit was het ongeveer. Lijken mij op zich allemaal zaken die niet zo gek zijn voor een kind van 8 dat in de war is vanwege de scheiding tussen haar ouders......
dinsdag 15 april 2008 om 14:13
quote:Liv schreef op 15 april 2008 @ 13:54:
[...]
Ja, misschien is dat zo, maar ik krijg het idee dat TO niet echt wil.
Ja, ze wil samenwonen en ze wil haar vriend, maar het komt over alsof ze niets wil doen aan haar ergernis tov zijn dochtertje.
(ik vind pubers en een kind van nog geen 8 wel even iets anders trouwens, en de manier waarop TO over zo'n jong kind spreekt, vind ik nogal hard eerlijk gezegd, maar dat valt niet meer na te lezen, want dat is weggehaald.....)Ja, ik geloof inderdaad dat ze het 1 en ander heeft weggehaald. Misschien n.a.v. de reacties hier?
[...]
Ja, misschien is dat zo, maar ik krijg het idee dat TO niet echt wil.
Ja, ze wil samenwonen en ze wil haar vriend, maar het komt over alsof ze niets wil doen aan haar ergernis tov zijn dochtertje.
(ik vind pubers en een kind van nog geen 8 wel even iets anders trouwens, en de manier waarop TO over zo'n jong kind spreekt, vind ik nogal hard eerlijk gezegd, maar dat valt niet meer na te lezen, want dat is weggehaald.....)Ja, ik geloof inderdaad dat ze het 1 en ander heeft weggehaald. Misschien n.a.v. de reacties hier?
dinsdag 15 april 2008 om 14:15
Gevonden!:
"Ik probeer te accepteren dat ze er is maar dit kost me nog vaak grote moeite. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Mijn vriend verwacht dat ik van haar hou en dat ik deel in de zorg over haar, maar ik voel dit niet zo en kan niet voldoen aan zijn verwachtingen. Het is nog erger, ik irriteer me aan veel dingen aan haar. Ze is bijna 8 en maakt ons nog steeds elke ochtend vroeg wakker, vraagt de hele dag aandacht, bemoeit zich met onze gesprekken, is brutaal en ga zo maar door. Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan..."
Paar keer de back-knop en hij was er weer, misschien kinderachtig, maar ik denk dat hierom de reacties wat "negatief"waren.
"Ik probeer te accepteren dat ze er is maar dit kost me nog vaak grote moeite. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Mijn vriend verwacht dat ik van haar hou en dat ik deel in de zorg over haar, maar ik voel dit niet zo en kan niet voldoen aan zijn verwachtingen. Het is nog erger, ik irriteer me aan veel dingen aan haar. Ze is bijna 8 en maakt ons nog steeds elke ochtend vroeg wakker, vraagt de hele dag aandacht, bemoeit zich met onze gesprekken, is brutaal en ga zo maar door. Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan..."
Paar keer de back-knop en hij was er weer, misschien kinderachtig, maar ik denk dat hierom de reacties wat "negatief"waren.
dinsdag 15 april 2008 om 14:52
Nóg niet gaan samenwonen, dat kan natuurlijk ook.
Hoewel het meisje ook ouder wordt en ik weet niet of het dan makkelijker zal gaan worden. Op zich is acht nog niet eens een puber. Als het nu al moeilijk is dan lijkt me (persoonlijk) twaalf of veertien nog moeilijker.
Natuurlijk kan iemand niet zo dol zijn op een stiefkind maar het kind was er al voor de relatie. In dat opzicht is het wel een stikken of slikken situatie. Het kind krijg je er hoe dan ook bij en als je dat niet leuk vind dan vind ik samenwonen ook geen goed idee. Laat het nog maar een paar jaar groeien, die relatie zou ik dan denken.
Hoewel het meisje ook ouder wordt en ik weet niet of het dan makkelijker zal gaan worden. Op zich is acht nog niet eens een puber. Als het nu al moeilijk is dan lijkt me (persoonlijk) twaalf of veertien nog moeilijker.
Natuurlijk kan iemand niet zo dol zijn op een stiefkind maar het kind was er al voor de relatie. In dat opzicht is het wel een stikken of slikken situatie. Het kind krijg je er hoe dan ook bij en als je dat niet leuk vind dan vind ik samenwonen ook geen goed idee. Laat het nog maar een paar jaar groeien, die relatie zou ik dan denken.
dinsdag 15 april 2008 om 15:28
Ik snap ook niet wat er zo moeilijk is aan dit kind. Ze vraagt aandacht ja, ze bemoeit zich overal mee, ja, ze is vroeg wakker, ja. Wat is daar zo irritant aan? Het kind ziet haar vader eens in de twee weken en wil dan aandacht, lijkt mij logisch.
Mijn kinderen vragen op dezelfde manier aandacht en wij liggen niet eens in scheiding! Maar van je eigen kind zul je het wel makkelijker accepteren, denk ik.
Mijn kinderen vragen op dezelfde manier aandacht en wij liggen niet eens in scheiding! Maar van je eigen kind zul je het wel makkelijker accepteren, denk ik.
dinsdag 15 april 2008 om 15:28
quote:Banneltje schreef op 15 april 2008 @ 13:16:
Hallo!!
Ik zit momenteel in een lastige situatie en ben heel benieuwd naar jullie mening.
Eerlijk gezegd ben ik behoorlijk radeloos op dit moment. Ik heb sinds een jaar een relatie met een man die een dochter heeft uit een vorige relatie. We willen na de zomer gaan samenwonen De reden hiervoor is dat de moeder van zijn dochter gaat verhuizen naar een woning vlak bij die van mij.
Nu is het probleem dat ik eigenlijk niet zo gek ben op mijn stiefdochter. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan...
Alvast onwijs bedankt voor jullie reacties!ff quoten alvast
Hallo!!
Ik zit momenteel in een lastige situatie en ben heel benieuwd naar jullie mening.
Eerlijk gezegd ben ik behoorlijk radeloos op dit moment. Ik heb sinds een jaar een relatie met een man die een dochter heeft uit een vorige relatie. We willen na de zomer gaan samenwonen De reden hiervoor is dat de moeder van zijn dochter gaat verhuizen naar een woning vlak bij die van mij.
Nu is het probleem dat ik eigenlijk niet zo gek ben op mijn stiefdochter. Eerlijk gezegd zie ik er behoorlijk tegenop om elke week mijn stiefdochter te zien (in plaats van 1 x per 2 weken een weekend zoals nu). Ik ben ontzettend gek op mijn vriend (zou hem echt niet willen missen) maar ik sla behoorlijk aan het twijfelen door deze situatie en mijn 'toekomstperspectief'.
Ik ben zo benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan...
Alvast onwijs bedankt voor jullie reacties!ff quoten alvast
dinsdag 15 april 2008 om 15:35
quote:meds schreef op 15 april 2008 @ 14:46:
Beetje te positief lapin? "het gewoon proberen" lijkt me niet verstandig het gaat om een kwetsbaar kind van 8. Bij mislukking zal zij zich dit zelf aanrekenen. Bij zoveel twijfel gewoon niet doen..Nee, helemaal niet, Meds. Dat is nl. wat je in dit soort situaties doet, je probeert het. Zeker weten dat het goed gaat kan je nooit.
Beetje te positief lapin? "het gewoon proberen" lijkt me niet verstandig het gaat om een kwetsbaar kind van 8. Bij mislukking zal zij zich dit zelf aanrekenen. Bij zoveel twijfel gewoon niet doen..Nee, helemaal niet, Meds. Dat is nl. wat je in dit soort situaties doet, je probeert het. Zeker weten dat het goed gaat kan je nooit.
dinsdag 15 april 2008 om 16:05
Hangt er heel erg vanaf wat je onder proberen verstaat: als je daarmee bedoelt dat je de situatie positief zult benaderen, met een open mind, en er alles aan zult doen wat in je vermogen ligt om er iets goeds van te maken..... Ja, dan zou ik zeggen: proberen.
Als je al van te voren zuchtend bedenkt: mijn god, wat erger ik me hier aan, wordt dit ooit wel wat? Dan zou ik zeggen: niet proberen.
Als je al van te voren zuchtend bedenkt: mijn god, wat erger ik me hier aan, wordt dit ooit wel wat? Dan zou ik zeggen: niet proberen.
dinsdag 15 april 2008 om 16:30
De reden van het samenwonen is niet jullie onmetelijke liefde voor elkaar, maar het nuchtere feit dat de móeder van het kind bij jou in de buurt gaat wonen. En dan ben jij met je huis wel handig.
Dus feitelijk ga je samenwonen om het kind. Hetzelfde kind waar jij moeite mee hebt. Big NoNo.
Ik kan me overigens goed voorstellen dat je moeite met zijn dochter hebt. En het zal vast heel zielig voor haar zijn als ze met jou moet wonen, maar voor jou is het ook geen pretje. Het grote verschil is dat dochter geen inspraak heeft, maar jij wel.
Ik snap uberhaupt niet waarom je je huis, je eigen plek notabene, open zou stellen voor iemand die je er liever niet hebt.
Laat vriend zelf een leuk huis in de buurt zoeken en blijf latten.
Dus feitelijk ga je samenwonen om het kind. Hetzelfde kind waar jij moeite mee hebt. Big NoNo.
Ik kan me overigens goed voorstellen dat je moeite met zijn dochter hebt. En het zal vast heel zielig voor haar zijn als ze met jou moet wonen, maar voor jou is het ook geen pretje. Het grote verschil is dat dochter geen inspraak heeft, maar jij wel.
Ik snap uberhaupt niet waarom je je huis, je eigen plek notabene, open zou stellen voor iemand die je er liever niet hebt.
Laat vriend zelf een leuk huis in de buurt zoeken en blijf latten.
dinsdag 15 april 2008 om 16:43
Ik kan me wel voorstellen dat je dit zo voelt. Je hebt zelf geen kinderen en krijgt ineens een stiefdochter van 8 bij je nieuwe liefde. Een meisje dat opgevoed is, zoals haar ouders dachten dat het het beste zou zijn, maar wat misschien helemaal niet bij jouw manier van opvoeden past. Je zult gaandeweg de tijd vast wel een weg vinden, ook zij zal aan jou (moeten) wennen.
Jouw vriend, haar vader, zit de relatie met jou in ieder geval positief. Anders zouden jullie nu niet gaan samenwonen, toch? Dat betekent dat hij in ieder geval ook wil proberen er iets goeds van te maken.
Een goede vriendin van mij heeft een soortgelijke situatie gehad, alleen was zij de dochter. Haar vader kreeg een nieuwe, veel jongere vriendin. Mijn vriendin moest heel erg aan haar wennen en ze hebben veel 'strijd' gehad om elk een plekje in het nieuwe gezin te vinden. Nu zijn het dikke vriendinnen geworden.
Geef het de tijd. Heb geduld.
Jouw vriend, haar vader, zit de relatie met jou in ieder geval positief. Anders zouden jullie nu niet gaan samenwonen, toch? Dat betekent dat hij in ieder geval ook wil proberen er iets goeds van te maken.
Een goede vriendin van mij heeft een soortgelijke situatie gehad, alleen was zij de dochter. Haar vader kreeg een nieuwe, veel jongere vriendin. Mijn vriendin moest heel erg aan haar wennen en ze hebben veel 'strijd' gehad om elk een plekje in het nieuwe gezin te vinden. Nu zijn het dikke vriendinnen geworden.
Geef het de tijd. Heb geduld.
dinsdag 15 april 2008 om 17:15
Tja. Het kind hoort nu eenmaal bij vriend. Maar uit je berichten lees ik dat je dat eigenlijk niet wilt accepteren hetgeen ook grotendeels je houding t.o.v. het kind bepaalt. Je staat er nogal negatief tegenover en ziet het kind als een inbreuk. Wellicht is het beter niet te gaan samenwonen en zelfs de relatie de eerste tijd gescheiden te houden van het kind. Dan kun je er nog eens rustig over nadenken of je wel met vriend -en het volledige daarbij behorende pakket- verder wilt.
BW.
BW.