Relaties
alle pijlers
schoonmoeders
woensdag 22 augustus 2012 om 21:37
Graag wil ik even me hart luchten:
Als ik denk dat het best goed gaat de laatste weken en ik net een beetje het gevoel te krijgen dat ze me accepteren trapt zij mij weer de grond in. Zo voelt het tenminste.
Hebben we een nieuwe auto gekocht (geheel gefinancieerd door mijn vriend) maar we wonen samen en ik betaal elke maand de vaste lasten. En dan moet ik weer een kut opmerking krijgen van schoonmoeder: Het is niet jou auto. Yef heeft em gekocht jij niet. Precies als er ook andere mensen bij zitten. Terwijl ze zelf nooit heeft gewerkt en leeft van het geld van haar man, maakt niet uit maar doe dan niet zo hatelijk.
Me vriend wil gaan vragen waarom ze dat zo zegt. Maar aan de ene kant ben ik dan bang dat ze weet dat ik me gekwets voelde.
Ook moet ik via via horen dat ze zo bang zijn dat ik binnekort zwanger ben! Onder het mom van ''ze zijn zo jong''. Maar ik weet gewoon dat ze ergens nog steeds hopen dat we niet bij elkaar blijven. Ondertussen maakt me vriend wel eens grapjes over kinderen en ik zie dat ze dat moeilijk vinden om mee om te gaan.
Wat vinden jullie van deze situatie? Trek ik het teveel aan? Moet ik het negeren?
Als ik denk dat het best goed gaat de laatste weken en ik net een beetje het gevoel te krijgen dat ze me accepteren trapt zij mij weer de grond in. Zo voelt het tenminste.
Hebben we een nieuwe auto gekocht (geheel gefinancieerd door mijn vriend) maar we wonen samen en ik betaal elke maand de vaste lasten. En dan moet ik weer een kut opmerking krijgen van schoonmoeder: Het is niet jou auto. Yef heeft em gekocht jij niet. Precies als er ook andere mensen bij zitten. Terwijl ze zelf nooit heeft gewerkt en leeft van het geld van haar man, maakt niet uit maar doe dan niet zo hatelijk.
Me vriend wil gaan vragen waarom ze dat zo zegt. Maar aan de ene kant ben ik dan bang dat ze weet dat ik me gekwets voelde.
Ook moet ik via via horen dat ze zo bang zijn dat ik binnekort zwanger ben! Onder het mom van ''ze zijn zo jong''. Maar ik weet gewoon dat ze ergens nog steeds hopen dat we niet bij elkaar blijven. Ondertussen maakt me vriend wel eens grapjes over kinderen en ik zie dat ze dat moeilijk vinden om mee om te gaan.
Wat vinden jullie van deze situatie? Trek ik het teveel aan? Moet ik het negeren?
woensdag 22 augustus 2012 om 21:41
woensdag 22 augustus 2012 om 21:47
woensdag 22 augustus 2012 om 21:50
woensdag 22 augustus 2012 om 21:51
quote:chloe1 schreef op 22 augustus 2012 @ 21:47:
Nou sorry hoor maar ik ben hier niet gekomen om met iemand mijn taalfouten te bespreken, ik heb dit topic gewoon getypt uit gevoel en even niet verder nagedacht. Kan best vervelend zijn als je iets plaatst en je krijgt geen normaal antwoord alleen verbeteringen..Als ik iets vanuit mijn gevoel schrijf, doet dat niets met mijn Nederlands
Nou sorry hoor maar ik ben hier niet gekomen om met iemand mijn taalfouten te bespreken, ik heb dit topic gewoon getypt uit gevoel en even niet verder nagedacht. Kan best vervelend zijn als je iets plaatst en je krijgt geen normaal antwoord alleen verbeteringen..Als ik iets vanuit mijn gevoel schrijf, doet dat niets met mijn Nederlands
woensdag 22 augustus 2012 om 21:53
Ik zou voortaan geen financiele zaken meer met je schoonmoeder bespreken en vraag je vriend dat ook niet meer te doen.
Wat voor antwoord denkt je vriend te krijgen als hij gaat vragen waarom ze dit zo zegt? Het kan alleen maar negatief zijn, of denk je dat er kans is dat ze zegt "Ach jeetje, heb ik dit zo gezegd, oh wat vervelend". Lijkt me sterk.
Je kunt je schoonmoeder niet veranderen, je zelf wel, niet meer over financien praten dus en ook niet vragen naar het hoe en waarom van haar gedrag. Verder negeren.
Wat voor antwoord denkt je vriend te krijgen als hij gaat vragen waarom ze dit zo zegt? Het kan alleen maar negatief zijn, of denk je dat er kans is dat ze zegt "Ach jeetje, heb ik dit zo gezegd, oh wat vervelend". Lijkt me sterk.
Je kunt je schoonmoeder niet veranderen, je zelf wel, niet meer over financien praten dus en ook niet vragen naar het hoe en waarom van haar gedrag. Verder negeren.
woensdag 22 augustus 2012 om 21:55
quote:Maleficent schreef op 22 augustus 2012 @ 21:50:
Sommige moeders hebben er moeite mee hun zoon los te laten. Ik denk dat als jij Marietje was geweest, ze net zo had gedaan tegen Marietje. Met andere woorden, het is niet persoonlijk, maar jaloezie, moeite met doorknippen van de navelstreng etc etc etc
Dat denk ik ook.. maar het word tijd dat ze het eens gaat accepteren. En altijd als ik denk nu heeft ze het geaccepteerd of ziet ze mij graag dan doet ze een paar dagen later weer raar. Ik snap ook niet waarom ze jaloers moet zijn, ik kan haar rol als moeder toch nooit vervangen en dat wil ik ook niet!
En wat betreft de opmerking over de auto denk ik: ''moet je eens naar jezelf kijken, je heb alles wat je hartje begeert maar niets zelf betaald! Wat geeft haar het recht om zo te reageren en helemaal als er andere bij zitten.
Sommige moeders hebben er moeite mee hun zoon los te laten. Ik denk dat als jij Marietje was geweest, ze net zo had gedaan tegen Marietje. Met andere woorden, het is niet persoonlijk, maar jaloezie, moeite met doorknippen van de navelstreng etc etc etc
Dat denk ik ook.. maar het word tijd dat ze het eens gaat accepteren. En altijd als ik denk nu heeft ze het geaccepteerd of ziet ze mij graag dan doet ze een paar dagen later weer raar. Ik snap ook niet waarom ze jaloers moet zijn, ik kan haar rol als moeder toch nooit vervangen en dat wil ik ook niet!
En wat betreft de opmerking over de auto denk ik: ''moet je eens naar jezelf kijken, je heb alles wat je hartje begeert maar niets zelf betaald! Wat geeft haar het recht om zo te reageren en helemaal als er andere bij zitten.
woensdag 22 augustus 2012 om 21:56
Kweek een gladde ruggengraat, en denk bij alles wat ze zegt; 'dat vindt jij' ....
Zet vervolgens je liefste onschuldigste glimlach op, en vraag of ze nog een lekker bakkie koffie wil.
Zo doe ik dat sinds een jaar ( als ik ze al zie ) en dat gaat prima. Ik heb het nergens meer over. Ik ga nergens meer op in, en al haar beschuldigingen of beledigingen laat ik van me afglijden terwijl ik denk : Ze weet niet beter, het arme mensje.
Zet vervolgens je liefste onschuldigste glimlach op, en vraag of ze nog een lekker bakkie koffie wil.
Zo doe ik dat sinds een jaar ( als ik ze al zie ) en dat gaat prima. Ik heb het nergens meer over. Ik ga nergens meer op in, en al haar beschuldigingen of beledigingen laat ik van me afglijden terwijl ik denk : Ze weet niet beter, het arme mensje.
woensdag 22 augustus 2012 om 21:56
Mijn schoonmoeder was ook zo.
Toen we een jaar of 24 waren kregen we via via te horen dat ze nog een hartig woordje met haar zoon wilde spreken. Ik wilde vast en zeker snel zwanger worden en dan kwam hij nooit meer van me af.
Dat was nogal dom van haar. En zo zijn de voorbeelden legio.
Nu zijn we heel wat jaren verder en durf ik sinds een aantal jaar gewoon mijn klep open te trekken.
Vraag haar ook meestal direct wat ze bedoelt. Wat ze probeert te zeggen en waarom ze het zegt.
Ze heeft ervan geleerd en houdt nu haar beledigingen voor zich.
Toen we een jaar of 24 waren kregen we via via te horen dat ze nog een hartig woordje met haar zoon wilde spreken. Ik wilde vast en zeker snel zwanger worden en dan kwam hij nooit meer van me af.
Dat was nogal dom van haar. En zo zijn de voorbeelden legio.
Nu zijn we heel wat jaren verder en durf ik sinds een aantal jaar gewoon mijn klep open te trekken.
Vraag haar ook meestal direct wat ze bedoelt. Wat ze probeert te zeggen en waarom ze het zegt.
Ze heeft ervan geleerd en houdt nu haar beledigingen voor zich.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"