Relaties
alle pijlers
Help!! Hoe lang wachten?
donderdag 6 september 2012 om 21:56
Hallo medeforummers!
Ik zit met een gewetensvraagje, en eigenlijk ook een enorm dilemma.
Ik heb een tijd geleden na 20 jaar mijn relatie beëindigd. Ik ben er achter gekomen dat ik de laatste 5-6 jaar al niet meer lekker in mijn relatie zat, en ook mezelf niet meer was. Ik ben daar deels achter gekomen omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders. Ik ben me daardoor gaan realiseren dat ik inderdaad al lange tijd nadacht over het beëindigen van mijn relatie.
Ik ben dus ook vreemdgegaan, en nee, dat is op geen enkele manier goed te praten... Mijn partner weet dit niet en ik weet ook niet of ik haar dit ooit zal kunnen vertellen.
Ik ben verliefd geworden op iemand die ook in een slechte relatie zit en daar uit wil stappen. Alleen die stap is nog niet gezet.
Ik voel me zo goed bij mijn nieuwe liefde, en zij ook bij mij. We lijken qua karakters zo goed bij elkaar te passen, en we voelen ons al vanaf dag één zo close en vertrouwd bij elkaar dat ik me afvraag of dit dan inderdaad het gevoel is wat je krijgt als je de ware hebt gevonden.
We gaan inmiddels al een half jaar met elkaar om, en genieten ontzettend van elkaar. Alleen merk ik ook dat ik me hoe langer hoe meer aan haar ga binden en de korte momenten dat we samen zijn voor mij niet meer genoeg zijn. Het valt me steeds zwaarder om telkens weer voor een paar dagen afscheid van haar te nemen. Zij zegt zelf ook dat ze het liefst bij mij is, en soms liever met mij mee naar huis zou gaan dan naar haar man.
Mijn vrouw en ik zijn uit elkaar, de scheidingsprocedure loopt nu. Ik wacht nu op haar (en dat weet ze) alleen twijfel ik soms of ze ooit de beslissing zal durven nemen om bij haar man weg te gaan. Oké, ze heeft twee kinderen en ik snap heel goed dat dat het belangrijkste is in haar leven. Maar ze heeft nu gezegd dat ze
pas over een 6-tal maanden haar relatie wil verbreken en in de tussentijd voor zichzelf haar redenen op een rijtje wil zetten zodat ze haar man met een duidelijke boodschap kan vertellen dat ze bij hem weg wil...
Er zijn best wat mensen (vrienden van haar en van mij) die inmiddels van onze relatie weten en die tegen haar zeggen dat ze dat niet zo lang moet en kan uitstellen. Maar dat slaat ze in de wind en gaat gesprekken hierover eigenlijk liever uit de weg... En van de ene kant wil ik eigenlijk heel graag weten waar ik aan toe ben en wil ik haar heel graag altijd bij me hebben, maar van de andere kant ben ik bang dat als ik haar onder druk ga zetten dat een averechts effect heeft.
Hoe kan ik haar er van overtuigen dat als ze bij haar man weg wil, dat ze dat beter meteen kan doen? Dat het geen zin heeft om dat 6 maanden uit te stellen? Zonder dat ze meteen het idee heeft dat ik dit alleen maar voor mezelf doe? Want dat is het punt... Natuurlijk, is ook in mijn belang, maar ze maakt het zichzelf erg moeilijk op deze manier, en dat doet me pijn. Ze is bij een man die slecht voor haar is en waar ze bij weg wil. Ik zie haar verdriet en ik wil dat dat stopt... Met of zonder mij///
Help...!
Ik zit met een gewetensvraagje, en eigenlijk ook een enorm dilemma.
Ik heb een tijd geleden na 20 jaar mijn relatie beëindigd. Ik ben er achter gekomen dat ik de laatste 5-6 jaar al niet meer lekker in mijn relatie zat, en ook mezelf niet meer was. Ik ben daar deels achter gekomen omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders. Ik ben me daardoor gaan realiseren dat ik inderdaad al lange tijd nadacht over het beëindigen van mijn relatie.
Ik ben dus ook vreemdgegaan, en nee, dat is op geen enkele manier goed te praten... Mijn partner weet dit niet en ik weet ook niet of ik haar dit ooit zal kunnen vertellen.
Ik ben verliefd geworden op iemand die ook in een slechte relatie zit en daar uit wil stappen. Alleen die stap is nog niet gezet.
Ik voel me zo goed bij mijn nieuwe liefde, en zij ook bij mij. We lijken qua karakters zo goed bij elkaar te passen, en we voelen ons al vanaf dag één zo close en vertrouwd bij elkaar dat ik me afvraag of dit dan inderdaad het gevoel is wat je krijgt als je de ware hebt gevonden.
We gaan inmiddels al een half jaar met elkaar om, en genieten ontzettend van elkaar. Alleen merk ik ook dat ik me hoe langer hoe meer aan haar ga binden en de korte momenten dat we samen zijn voor mij niet meer genoeg zijn. Het valt me steeds zwaarder om telkens weer voor een paar dagen afscheid van haar te nemen. Zij zegt zelf ook dat ze het liefst bij mij is, en soms liever met mij mee naar huis zou gaan dan naar haar man.
Mijn vrouw en ik zijn uit elkaar, de scheidingsprocedure loopt nu. Ik wacht nu op haar (en dat weet ze) alleen twijfel ik soms of ze ooit de beslissing zal durven nemen om bij haar man weg te gaan. Oké, ze heeft twee kinderen en ik snap heel goed dat dat het belangrijkste is in haar leven. Maar ze heeft nu gezegd dat ze
pas over een 6-tal maanden haar relatie wil verbreken en in de tussentijd voor zichzelf haar redenen op een rijtje wil zetten zodat ze haar man met een duidelijke boodschap kan vertellen dat ze bij hem weg wil...
Er zijn best wat mensen (vrienden van haar en van mij) die inmiddels van onze relatie weten en die tegen haar zeggen dat ze dat niet zo lang moet en kan uitstellen. Maar dat slaat ze in de wind en gaat gesprekken hierover eigenlijk liever uit de weg... En van de ene kant wil ik eigenlijk heel graag weten waar ik aan toe ben en wil ik haar heel graag altijd bij me hebben, maar van de andere kant ben ik bang dat als ik haar onder druk ga zetten dat een averechts effect heeft.
Hoe kan ik haar er van overtuigen dat als ze bij haar man weg wil, dat ze dat beter meteen kan doen? Dat het geen zin heeft om dat 6 maanden uit te stellen? Zonder dat ze meteen het idee heeft dat ik dit alleen maar voor mezelf doe? Want dat is het punt... Natuurlijk, is ook in mijn belang, maar ze maakt het zichzelf erg moeilijk op deze manier, en dat doet me pijn. Ze is bij een man die slecht voor haar is en waar ze bij weg wil. Ik zie haar verdriet en ik wil dat dat stopt... Met of zonder mij///
Help...!
donderdag 6 september 2012 om 22:24
quote:smoorverliefd schreef op 06 september 2012 @ 22:04:
@ badmeester: Laat ik nou denken dat ik op een forum was beland waar mensen hun problemen aan elkaar voor leggen in de hoop dat ze daar een klankbord kunnen vinden ipv verwijten?
Hoe kun je nou op basis van het korte stukje teks hierboven al meteen dergelijke conclusies trekken. Je kent me niet, je kent mijn relatie niet, je wee tniet wat er allemaal in mijn vorige relatie is gebeurd en wat dat voor mij teweeggebracht heeft. Voor hetzelfde geld ben ik erachter gekomen dat mijn vrouw mij belazerd heeft, en heeft ze 7 jaar geleden beterschap beloofd, en gaat ze zelf nog steeds vreemd...En is dat voor mij de reden geweest er mee te kappen... Want ze bleef maar doorgaan. En dat heb ik niet vermeld omdat het hier over mij gaat en niet over mijn ex...Dat kan inderdaad. Desalniettemin kan eenieder hier zijn mening geven en het staat je vrij daarop te reageren. Je ergeren aan mijn woorden is jouw keuze. Je kan ook ingaan op de bijdragen die jij wellicht meer op prijs stelt.
@ badmeester: Laat ik nou denken dat ik op een forum was beland waar mensen hun problemen aan elkaar voor leggen in de hoop dat ze daar een klankbord kunnen vinden ipv verwijten?
Hoe kun je nou op basis van het korte stukje teks hierboven al meteen dergelijke conclusies trekken. Je kent me niet, je kent mijn relatie niet, je wee tniet wat er allemaal in mijn vorige relatie is gebeurd en wat dat voor mij teweeggebracht heeft. Voor hetzelfde geld ben ik erachter gekomen dat mijn vrouw mij belazerd heeft, en heeft ze 7 jaar geleden beterschap beloofd, en gaat ze zelf nog steeds vreemd...En is dat voor mij de reden geweest er mee te kappen... Want ze bleef maar doorgaan. En dat heb ik niet vermeld omdat het hier over mij gaat en niet over mijn ex...Dat kan inderdaad. Desalniettemin kan eenieder hier zijn mening geven en het staat je vrij daarop te reageren. Je ergeren aan mijn woorden is jouw keuze. Je kan ook ingaan op de bijdragen die jij wellicht meer op prijs stelt.
donderdag 6 september 2012 om 22:26
quote:Summerdance schreef op 06 september 2012 @ 22:21:
Ik vraag me dan altijd zo af hè...
Waarom toch zoveel mensen genoegen nemen met dat plekje op de reservebank...Ach ja, weer anderen nemen genoegen met een hork van een vent, alcoholist, vreemdganger of andersoortige eikel. Snap het ook niet. Zal wel echte LIEFDE zijn of zo.
Ik vraag me dan altijd zo af hè...
Waarom toch zoveel mensen genoegen nemen met dat plekje op de reservebank...Ach ja, weer anderen nemen genoegen met een hork van een vent, alcoholist, vreemdganger of andersoortige eikel. Snap het ook niet. Zal wel echte LIEFDE zijn of zo.
donderdag 6 september 2012 om 22:29
donderdag 6 september 2012 om 22:40
Ik heb een tijd in de positie van jouw vriendin gezeten. Ik had een heel slecht huwelijk (een man die al zijn eigen frustraties en ontevredenheid over zijn werk op mij en de kinderen afreageerde, me al twintig jaar niet meer wilde kussen en ongeveer 1 keer per jaar met me wilde vrijen).
Ik stond op het punt te scheiden, toen ik aandacht kreeg van een andere man. Eerst alleen maar een beetje praten, vervolgens massages tegen de hoofdpijn die ik soms had, vervolgens een knuffel, uiteindelijk seks. Door die aandacht en omdat ik weer af en toe wat intimiteit en seks kreeg van die man, kon ik mijn slechte huwelijk weer wat beter verdragen. Die man begreep maar niet waarom ik geen einde aan dat huwelijk maakte. (Mijn vriendinnen begrepen het overigens ook niet, ik werd van alle kanten aangemoedigd om te scheiden.) Toch deed ik het niet. Waarom niet? Omdat ik er nog niet aan toe was (vooral omdat ik de kinderen geen scheiding wilde aandoen) en ook omdat ik niet echt helemaal gek was op mijn 'minnaar'. Toen mijn minnaar na enige tijd begreep dat ik niet zou scheiden kreeg hij een vaste vriendin, maar wou hij me toch stiekem blijven zien, maar uiteindelijk heb ik met die relatie gekapt omdat ik het niet fair vond tegenover zijn nieuwe vriendin.
Maar omdat ik daardoor weer elke vorm van genegenheid, intimiteit en seks moest missen werd mijn huwelijk weer onhoudbaar en ben ik niet zo lang daarna alsnog gescheiden en vervolgens mijn huidige man ontmoet.
Ik weet niet of je wat aan mijn verhaal hebt, maar misschien is er bij jouw vriendin ook iets dergelijks aan de hand.
Ik stond op het punt te scheiden, toen ik aandacht kreeg van een andere man. Eerst alleen maar een beetje praten, vervolgens massages tegen de hoofdpijn die ik soms had, vervolgens een knuffel, uiteindelijk seks. Door die aandacht en omdat ik weer af en toe wat intimiteit en seks kreeg van die man, kon ik mijn slechte huwelijk weer wat beter verdragen. Die man begreep maar niet waarom ik geen einde aan dat huwelijk maakte. (Mijn vriendinnen begrepen het overigens ook niet, ik werd van alle kanten aangemoedigd om te scheiden.) Toch deed ik het niet. Waarom niet? Omdat ik er nog niet aan toe was (vooral omdat ik de kinderen geen scheiding wilde aandoen) en ook omdat ik niet echt helemaal gek was op mijn 'minnaar'. Toen mijn minnaar na enige tijd begreep dat ik niet zou scheiden kreeg hij een vaste vriendin, maar wou hij me toch stiekem blijven zien, maar uiteindelijk heb ik met die relatie gekapt omdat ik het niet fair vond tegenover zijn nieuwe vriendin.
Maar omdat ik daardoor weer elke vorm van genegenheid, intimiteit en seks moest missen werd mijn huwelijk weer onhoudbaar en ben ik niet zo lang daarna alsnog gescheiden en vervolgens mijn huidige man ontmoet.
Ik weet niet of je wat aan mijn verhaal hebt, maar misschien is er bij jouw vriendin ook iets dergelijks aan de hand.
vrijdag 7 september 2012 om 01:39
*Poetst glazen bol*: Ze gaat nog een hele tijd moeilijk doen als je het mij vraagt. Als ze weg wil voor jou, had ze dat eerder gedaan. Dit is puur uitstelgedrag van haar kant. Het klinkt een beetje alsof ze hier min of meer in is gerold en zich dat nu pas realiseert. Immers, voordat jij dingen van haar ging verwachten was het een no-lose situation, toch? Ik gok zelfs dat ze het in zijn geheel niet gaat doen. Maar dat is mijn glazen bol.
Feit is dat jij 'onder' ligt in deze situatie: jij wil haar meer dan andersom. Je hebt niet zoveel te overtuigen. Je bent nu afhankelijk van haar, en een keuze voor jou moet wel een authentieke zijn, denk ik, vanuit haarzelf, geduldig, anders heb je 99% kans dat ze terugdraait. Of dat ze misschien jullie allebei wel dumpt. Who knows. Maar het gaat een lange, dure rit worden zo. Waarom kap je er niet mee? Ja, het kost heel veel moeite, maar minder moeite dan met dat knagende verlangen zitten wachten. Als het echt meant to be is, komt ze uiteindelijk wel terug. Ook al voel je nog zo veel, de ware bestaat niet. Op dit moment zijn er 100 vrouwen ergens in je omgeving met wie je wel verder zou kunnen gaan, met wie je dit probleem niet hebt.
Oh, en één ding, maar dat had je zelf wel bedacht waarschijnlijk: iemand die een ander verlaat voor jou, zal jou (bijna gegarandeerd) ook verlaten voor een ander.
Feit is dat jij 'onder' ligt in deze situatie: jij wil haar meer dan andersom. Je hebt niet zoveel te overtuigen. Je bent nu afhankelijk van haar, en een keuze voor jou moet wel een authentieke zijn, denk ik, vanuit haarzelf, geduldig, anders heb je 99% kans dat ze terugdraait. Of dat ze misschien jullie allebei wel dumpt. Who knows. Maar het gaat een lange, dure rit worden zo. Waarom kap je er niet mee? Ja, het kost heel veel moeite, maar minder moeite dan met dat knagende verlangen zitten wachten. Als het echt meant to be is, komt ze uiteindelijk wel terug. Ook al voel je nog zo veel, de ware bestaat niet. Op dit moment zijn er 100 vrouwen ergens in je omgeving met wie je wel verder zou kunnen gaan, met wie je dit probleem niet hebt.
Oh, en één ding, maar dat had je zelf wel bedacht waarschijnlijk: iemand die een ander verlaat voor jou, zal jou (bijna gegarandeerd) ook verlaten voor een ander.
anoniem_158748 wijzigde dit bericht op 07-09-2012 01:43
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
% gewijzigd
vrijdag 7 september 2012 om 07:51
quote:smoorverliefd schreef op 06 september 2012 @ 22:04:
Hoe kun je nou op basis van het korte stukje teks hierboven al meteen dergelijke conclusies trekken. Je schrijft dat jij bent vreemdgegaan en dat je die andere vrouw nu ook vreemd laat gaan... welke conclusies kun je daar nog meer uit trekken? dat is gewoon fout en er bestaan geen verzachtende omstandigheden
Hoe kun je nou op basis van het korte stukje teks hierboven al meteen dergelijke conclusies trekken. Je schrijft dat jij bent vreemdgegaan en dat je die andere vrouw nu ook vreemd laat gaan... welke conclusies kun je daar nog meer uit trekken? dat is gewoon fout en er bestaan geen verzachtende omstandigheden