Overmand door emoties ...

15-09-2012 16:01 44 berichten
Heb je dat ook weleens, dat je ineens overmand wordt door emoties?



Ik ben een vrij emotioneel mens als het mezelf betreft maar t.o.v. anderen niet echt.



Net fietste ik naar het centrum en daar was een goede doelen actie aan de gang voor gehandicapten. Er werd uitbundig door vrachtwagens getoeterd. Ik stond het te bekijken vanaf mijn fiets en ik kon ineens wel janken! Normaal heb ik geen speciale band met gehandicapten maar het moment dat die mensen daar zo aan het genieten waren, deed bij mij de sluizen open zetten
Alle reacties Link kopieren
Hmmm en ik voel het nú... omdat het leuk is om te lezen dat deze actie dit losmaakt bij mensen :-)



Collega's hebben een bijdrage geleverd aan deze optocht, dus heel leuk om te zien :-)
quote:Kier_V schreef op 15 september 2012 @ 16:02:

Hmmm en ik voel het nú... omdat het leuk is om te lezen dat deze actie dit losmaakt bij mensen :-)



Collega hebben een bijdrage geleverd aan deze optocht, dus heel leuk om te zien :-)Ah, dan kom je dus uit de buurt van V.? (beetje algemeen natuurlijk haha) En ik dacht de "gehandicapten actie" nog wel anoniem omschreven te hebben
Alle reacties Link kopieren
Hier kwamen ze ook al voorbij, in Z.



Vond het eerst vreselijk irritant: heb ramen en balkondeur maar dichtgedaan..



Dacht dat het een bruiloft was, oops...



Maar herken je emotionele bui(en), je bent een prachtig mooi gevoelsmens!
Ja hoor, vaak.

Ik vind persoonlijk 'overmand door emoties' wat te amechtig klinken voor wat ik dan voel, maar ik schiet lekker vol om van alles moois.



Weet je wanneer ik het heb?

Bij bijvoorbeeld The Voice of Holland, als mensen opgevangen worden door hun familie. Als ze heel erg blij of juist teleurgesteld zijn maar zo lief en warm voor elkaar.

Mooi en ontroerend vind ik dat.



Maar goed, ik heb het bij boeken, films, tv én het dagelijks leven.

Ik ben een weekdier.
Ik vertel soms aan mijn ouders over iets wat op TV was en dan soms ook met een brok in mijn keel. (Bijv oude stellen die nog zó lief tegen elkaar doen)



Vorig jaar was ik Zwarte Piet en deed op zondagochtend de deuren van onze residence open. Al die peuters voor me zingen... die stemmetjes

Zwarte piet kan niet gaan huilen op dat moment maar ik schoot helemaal vol.



Andere keer bij een kerstevenement waar jongeren een kerstlied zongen. Ik ken die liederen al van jongs af aan en ineens raakte het me zó.



Volgens mij ben je niet heel raar hoor
Alle reacties Link kopieren
Sinds m'n dochter geboren is ben ik ook zo haha. Kan overal om huilen
Ik zat vroeger trouwens veel meer op slot met mijn emoties. Ben eigenlijk wel blij dat t nu wat meer aan de oppervlakte zit.
Alle reacties Link kopieren
soms. Die zielige zeehondjes met dat melancholieke liedje erbij doen me heel veel. Ik zou dan bijna mijn portemonnee voor ze omkeren. Bijna.

https://www.youtube.com/w ... =zj1R9TQUXqA&feature=fvwp
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Pfff.... Herkenbaar!

Alleen al de intocht van de avondvierdaagse, al die blije kinderen met allemaal muziek...

Films, waargebeurde documentaires (over mijn lijk... help!), mooie muziek, leerlingen van mij die een fantastische presentatie neerzetten, uhm.... Moet ik nog meer opnoemen?
Sinds ik kinderen heb heb ik er ook vreselijk last van. Soms vind ik het heel genant, kan echt overal om janken.
Alle reacties Link kopieren
Oh ja, en die snik die dan echt komt proberen weg te slikken.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het bijvoorbeeld ook als ik een hulphond zie.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
Hier nog zo één. Altijd al gehad, ik schiet óveral van vol. Sinds ik een kind heb is het nog erger. Mooie of indringende films en boeken, huilende mensen, mensen die elkaar knuffelen, zwervers, bejaarden die moeizaam voortploegen met hun rollator, zielige honden en katten, blíje honden en katten, kinderen, lieve opmerkingen en complimenten, verliefde stelletjes, fijne momenten met vrienden, mijn kind die me wurgt in een knuffel en vertelt hoeveel ze van me houdt, het leven is één grote tranentrekker voor mij .
Alle reacties Link kopieren
soms, soms ook minder. Als ik ongesteld moet worden, moe ben of gedronken heb is het meer. Tis ook hoe ouder ik word hoe emotioneler. Maar dat vind ik eigenlijk wel fijn, vroeger zat ik nogal op slot en was ik sowieso banger om me zachtaardig en kwetsbaar op te stellen.

Heerlijk toch, af en toe even lekker janken
Alle reacties Link kopieren
ik ook. Als ik denk 'hoe mooi', worden m'n ogen al gelijk wazig

Behalve als ik heel actief bezig ben met datgene en geen tijd heb om een potje te huilen
Als mensen mooie dingen kunnen of doen vind ik dat heel vaak ontroerend. Of als ze met z'n allen sterk staan voor iets. Bij Serious Request hang ik een week aan de tv en radio.



En mijn dochter....ahhhh....die kan me tot op 't bot ontroeren.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het helemaal, regelmatig een brok in de keel om de gekste dingen. Net nog; het filmpje zitten kijken van een lip dub die de leerlingen vd school van mijn zoontje hadden gemaakt voor de juf die ging trouwen. Zo ontroerend al die kinderen die helemaal scheef aan het meebrullen zijn met de muziek. Kun je me opvegen.
Alle reacties Link kopieren
nog een weekdier hier,



films, muziek, whitney houston en mariah carey - believe. nohh dan hou ik het niet droog.



lieve mensen, oprechte mensen, mooie dingen in de wereld, bevallingen op tv, and so on..
Heel herkenbaar! Altijd gehad en sinds ik moeder ben is het nog erger. Ik baal er soms wel van. De tranen zitten soms heel erg hoog.

Maar ik heb het ook als ik heel boos ben of iets moeilijks moet vertellen of aan moet geven dat iets me niet lukt.

Zou willen dat ik mijn emoties beter onder controle had.
Alle reacties Link kopieren
quote:pastiche schreef op 15 september 2012 @ 17:28:

Hier nog zo één. Altijd al gehad, ik schiet óveral van vol. Sinds ik een kind heb is het nog erger. Mooie of indringende films en boeken, huilende mensen, mensen die elkaar knuffelen, zwervers, bejaarden die moeizaam voortploegen met hun rollator, zielige honden en katten, blíje honden en katten, kinderen, lieve opmerkingen en complimenten, verliefde stelletjes, fijne momenten met vrienden, mijn kind die me wurgt in een knuffel en vertelt hoeveel ze van me houdt, het leven is één grote tranentrekker voor mij .Prachtig verwoordt. +1
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Alle reacties Link kopieren
Ik raak ook snel ontroerd of geraakt door iets. Wat ik wel jammer vind is dat ik daarna op slot ga en de tranen dus blijven steken. En dat terwijl huilen zo op kan luchten. Baal er best wel van, al die tranen die er nog uit moeten. Zou ze liever vrijelijk laten stromen als ik de emotie voel. Kinderen, dieren, ouderen, mooie muziek, kunst, het komt allemaal binnen, ik ben een echt watje en ik ben er trots op!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben wel gevoelig, vooral als veel mensen samen komen voor hetzelfde doel maar ik huil niet snel.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb keihard zitten janken (okee okee het was misschien de laatste druppel) om het vertrek van Meds.

Gelukkig is ze weer terug. En ik jank vrolijk door om andere dingen.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
Alle reacties Link kopieren
Echt vc?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven