Psyche
alle pijlers
Is angst een keuze?
woensdag 19 september 2012 om 23:16
In een ander topic zag ik iemand dat beweren: dat ergens bang voor zijn een keuze is. En dat je er dus voor kunt kiezen om niet meer bang te zijn.
Het topic ging verder over iets totaal anders, maar ik merk dat deze opmerking me niet loslaat. Misschien is het iets persoonlijks, ik heb een geschiedenis van bang zijn en me meer in het algemeen geestelijk niet bepaald lekker voelen. Mijn ervaring is dat je ervoor kunt kiezen om tegen dit soort gevoelens te vechten maar dat je uiteindelijk te accepteren hebt dat ze er in meer of mindere mate zijn. En dat dat er juist zo moeilijk aan is: toegeven dat je geen absolute controle over jezelf hebt en dat je brein soms een loopje met je neemt.
Maar goed, dat is dus mijn ervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe andere mensen hierover denken. Is angst en andere geestelijke ellende een keuze? Kan je de knop omzetten en ermee ophouden? Of ligt het toch ingewikkelder dan dat?
Het topic ging verder over iets totaal anders, maar ik merk dat deze opmerking me niet loslaat. Misschien is het iets persoonlijks, ik heb een geschiedenis van bang zijn en me meer in het algemeen geestelijk niet bepaald lekker voelen. Mijn ervaring is dat je ervoor kunt kiezen om tegen dit soort gevoelens te vechten maar dat je uiteindelijk te accepteren hebt dat ze er in meer of mindere mate zijn. En dat dat er juist zo moeilijk aan is: toegeven dat je geen absolute controle over jezelf hebt en dat je brein soms een loopje met je neemt.
Maar goed, dat is dus mijn ervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe andere mensen hierover denken. Is angst en andere geestelijke ellende een keuze? Kan je de knop omzetten en ermee ophouden? Of ligt het toch ingewikkelder dan dat?
woensdag 19 september 2012 om 23:21
woensdag 19 september 2012 om 23:24
Ik denk wel dat angst een keuze is, alleen geen bewuste. Het gaat er dus ook niet om tegen je angsten te vechten, dat kost alleen maar energie en zal je angst waarschijnlijk groter maken.
Maar angst levert iets op. Dus waar het om gaat, is voor jezelf proberen te achterhalen wat jouw angst je oplevert. Kan je je vanwege je angst aan bepaalde activiteiten of contacten onttrekken? Beschermt het je ergens tegen?
Dat is geen makkelijk proces en het kan jaren in beslag nemen, maar het is wel de enige manier om erachter te komen wat je angsten voor jou betekenen. Vervolgens kan je kiezen voor accepteren of eroverheen stappen omdat je inmiddels klaar bent voor ander gedrag. En dat is, heus, iets heel anders dan ertegen vechten.
Maar angst levert iets op. Dus waar het om gaat, is voor jezelf proberen te achterhalen wat jouw angst je oplevert. Kan je je vanwege je angst aan bepaalde activiteiten of contacten onttrekken? Beschermt het je ergens tegen?
Dat is geen makkelijk proces en het kan jaren in beslag nemen, maar het is wel de enige manier om erachter te komen wat je angsten voor jou betekenen. Vervolgens kan je kiezen voor accepteren of eroverheen stappen omdat je inmiddels klaar bent voor ander gedrag. En dat is, heus, iets heel anders dan ertegen vechten.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 19 september 2012 om 23:28
woensdag 19 september 2012 om 23:31
woensdag 19 september 2012 om 23:39
quote:Dana schreef op 19 september 2012 @ 23:24:
Ik denk wel dat angst een keuze is, alleen geen bewuste. Het gaat er dus ook niet om tegen je angsten te vechten, dat kost alleen maar energie en zal je angst waarschijnlijk groter maken.
Maar angst levert iets op. Dus waar het om gaat, is voor jezelf proberen te achterhalen wat jouw angst je oplevert. Kan je je vanwege je angst aan bepaalde activiteiten of contacten onttrekken? Beschermt het je ergens tegen?
Dat is geen makkelijk proces en het kan jaren in beslag nemen, maar het is wel de enige manier om erachter te komen wat je angsten voor jou betekenen. Vervolgens kan je kiezen voor accepteren of eroverheen stappen omdat je inmiddels klaar bent voor ander gedrag. En dat is, heus, iets heel anders dan ertegen vechten.
Je klinkt inderdaad een beetje als Dr. Phil, maar vat dat niet op als een belediging want ik vind dat de beste man altijd uitstekend advies geeft.
Wat ik aanduid als vechten is eigenlijk me verzetten tegen de impuls om aan angst toe te geven. Dus niet de keus maken om erin mee te gaan, maar juist de confrontatie aangaan. Geloof me, dat voelt af en toe behoorlijk als vechten .
Of angst kan beschermen, dat zou ik zo niet zeggen. Eraan toegeven, dat kan een beschermend gevoel geven, een gevoel van veiligheid. Alleen is het natuurlijk wel schijnveiligheid omdat je het op die manier in stand houdt.
Ik denk wel dat angst een keuze is, alleen geen bewuste. Het gaat er dus ook niet om tegen je angsten te vechten, dat kost alleen maar energie en zal je angst waarschijnlijk groter maken.
Maar angst levert iets op. Dus waar het om gaat, is voor jezelf proberen te achterhalen wat jouw angst je oplevert. Kan je je vanwege je angst aan bepaalde activiteiten of contacten onttrekken? Beschermt het je ergens tegen?
Dat is geen makkelijk proces en het kan jaren in beslag nemen, maar het is wel de enige manier om erachter te komen wat je angsten voor jou betekenen. Vervolgens kan je kiezen voor accepteren of eroverheen stappen omdat je inmiddels klaar bent voor ander gedrag. En dat is, heus, iets heel anders dan ertegen vechten.
Je klinkt inderdaad een beetje als Dr. Phil, maar vat dat niet op als een belediging want ik vind dat de beste man altijd uitstekend advies geeft.
Wat ik aanduid als vechten is eigenlijk me verzetten tegen de impuls om aan angst toe te geven. Dus niet de keus maken om erin mee te gaan, maar juist de confrontatie aangaan. Geloof me, dat voelt af en toe behoorlijk als vechten .
Of angst kan beschermen, dat zou ik zo niet zeggen. Eraan toegeven, dat kan een beschermend gevoel geven, een gevoel van veiligheid. Alleen is het natuurlijk wel schijnveiligheid omdat je het op die manier in stand houdt.
woensdag 19 september 2012 om 23:42
woensdag 19 september 2012 om 23:43
woensdag 19 september 2012 om 23:45
quote:Enn schreef op 19 september 2012 @ 23:42:
Angst kan je ook waarschuwen voor een gevaarlijke situatie waarin je verzeild bent geraakt en dan is angst een goede raadgever.Daar heb je gelijk in. Ik doel eigenlijk meer op irrationele angst voor dingen die eigenlijk geen kwaad kunnen. Als je door een net iets te donker steegje loopt, bang wordt en een veiliger plek opzoekt is dat natuurlijk gewoon verstandig gedrag en is het ronduit stom om die impuls te negeren. Als je niet meer naar feestjes durft omdat je dan met mensen moet praten wordt het een ander verhaal.
Angst kan je ook waarschuwen voor een gevaarlijke situatie waarin je verzeild bent geraakt en dan is angst een goede raadgever.Daar heb je gelijk in. Ik doel eigenlijk meer op irrationele angst voor dingen die eigenlijk geen kwaad kunnen. Als je door een net iets te donker steegje loopt, bang wordt en een veiliger plek opzoekt is dat natuurlijk gewoon verstandig gedrag en is het ronduit stom om die impuls te negeren. Als je niet meer naar feestjes durft omdat je dan met mensen moet praten wordt het een ander verhaal.
donderdag 20 september 2012 om 00:17
Angst is een gevoel, maar je kunt gelukkig kiezen hoe je ermee omgaat. Niet makkelijk, maar wees je bewust van je keuzes hierin.
En het voelt zo gaaf om je te beseffen dat je ergens bang voor was, maar het toch gedaan hebt. Meestal met goede gevolgen.
Ik heb het vooral over sociale angsten, waar ik in het verleden erg mee geworsteld heb, maar wat erg goed gaat.
En het voelt zo gaaf om je te beseffen dat je ergens bang voor was, maar het toch gedaan hebt. Meestal met goede gevolgen.
Ik heb het vooral over sociale angsten, waar ik in het verleden erg mee geworsteld heb, maar wat erg goed gaat.
donderdag 20 september 2012 om 00:43
Ik denk dat als je met angsten wilt dealen dat je eerst voor jezelf uit moet maken wat je werkelijke ik is, dus niet je gedrag, maar een laag dieper.
Dan kun je namelijk veel relativerender en daardoor beter je eigen gedrag plaatsen. Je gedrag is wijzigbaar, je echte ik niet, of nauwelijks.
Je echte ik bevat bijvoorbeeld of je in- of extrovert bent, en in welke mate. Je gedrag kan zowel extrovert als introvert asociaal zijn om maar een voorbeeld te noemen. Wat voor type mens ben je in de basis?
Dan kun je namelijk veel relativerender en daardoor beter je eigen gedrag plaatsen. Je gedrag is wijzigbaar, je echte ik niet, of nauwelijks.
Je echte ik bevat bijvoorbeeld of je in- of extrovert bent, en in welke mate. Je gedrag kan zowel extrovert als introvert asociaal zijn om maar een voorbeeld te noemen. Wat voor type mens ben je in de basis?
donderdag 20 september 2012 om 01:17
Ik vind het een moeilijke. Wat betreft een enkelvoudige fobie denk ik wel dat het een keuze is om angstig te blijven. Genoeg gedragstherapieën om dat aan te pakken, maar dan moet je het wel doen.
Voor meer ingewikkeldere angststoornissen ligt dat toch anders. Zelf heb ik PTSS en sommige triggers ben ik na jaren intensieve therapie en medicijnencocktails wel te baas, andere niet. Die lijken wel therapieresistent. Ik heb twee keer EMDR gedaan met twee verschillende therapeuten, maar het beoogde resultaat bleef uit.
Ik ken ook alle cognitieve gedragstruckjes van binnen en van buiten, kan het allemaal toepassen, wegredenen, rationaliseren. Niemand die wat ziet aan de buitenkant, kan iedereen voor de gek houden, inclusief mezelf, behalve mijn lijf. Op één of andere manier komt het er toch uit, slapeloosheid, nachtmerries en soms zelfs letterlijk door over te geven.
Ik kies niet voor deze angst, anders had ik het bijltje er wel bij neergegooid en blijf ik niet zoeken naar nieuwe methodes om eraf te komen. Maar soms denk ik dat deze toestand gewoon is zoals het is en dat ik het hiermee moet doen. Er is iets blijvends kapot gegaan wat niet te repareren valt.
Nee, angst is geen keuze moet denk ik mijn conclusie zijn. Ook de manier om er mee om te gaan is geen keuze. Soms heb je geen keus. Ziek zijn is geen keuze.
Voor meer ingewikkeldere angststoornissen ligt dat toch anders. Zelf heb ik PTSS en sommige triggers ben ik na jaren intensieve therapie en medicijnencocktails wel te baas, andere niet. Die lijken wel therapieresistent. Ik heb twee keer EMDR gedaan met twee verschillende therapeuten, maar het beoogde resultaat bleef uit.
Ik ken ook alle cognitieve gedragstruckjes van binnen en van buiten, kan het allemaal toepassen, wegredenen, rationaliseren. Niemand die wat ziet aan de buitenkant, kan iedereen voor de gek houden, inclusief mezelf, behalve mijn lijf. Op één of andere manier komt het er toch uit, slapeloosheid, nachtmerries en soms zelfs letterlijk door over te geven.
Ik kies niet voor deze angst, anders had ik het bijltje er wel bij neergegooid en blijf ik niet zoeken naar nieuwe methodes om eraf te komen. Maar soms denk ik dat deze toestand gewoon is zoals het is en dat ik het hiermee moet doen. Er is iets blijvends kapot gegaan wat niet te repareren valt.
Nee, angst is geen keuze moet denk ik mijn conclusie zijn. Ook de manier om er mee om te gaan is geen keuze. Soms heb je geen keus. Ziek zijn is geen keuze.
You know how I know? Because I reeaally think so!
donderdag 20 september 2012 om 01:21
Angst kan soms een keuze zijn, soms niet.
Als je middenin een angststoornis zit, dan is je mindset heel anders: dan zijn de mogelijke variaties 'erge angst', 'minder erge angst' en 'verstikkende angst'.
Als je echter geen angststoornis hebt, dan kun je ervoor kiezen je angst weg te redeneren (als je 's avonds in bed ligt en het gordijn ziet bewegen) of er lekker in te blijven (als je een horrorfilm kijkt).
Maar tegen iemand met een angststoornis zeggen dat ie het zelf veroorzaakt en gewoon wat minder angstig moet zijn is hetzelfde als tegen iemand met een depressie zeggen dat ie gewoon wat leuke dingen moet doen en dan komt het wel goed. Zo simpel is het echt niet...
Als je middenin een angststoornis zit, dan is je mindset heel anders: dan zijn de mogelijke variaties 'erge angst', 'minder erge angst' en 'verstikkende angst'.
Als je echter geen angststoornis hebt, dan kun je ervoor kiezen je angst weg te redeneren (als je 's avonds in bed ligt en het gordijn ziet bewegen) of er lekker in te blijven (als je een horrorfilm kijkt).
Maar tegen iemand met een angststoornis zeggen dat ie het zelf veroorzaakt en gewoon wat minder angstig moet zijn is hetzelfde als tegen iemand met een depressie zeggen dat ie gewoon wat leuke dingen moet doen en dan komt het wel goed. Zo simpel is het echt niet...
Occam's razor
donderdag 20 september 2012 om 05:26
Neuh, angst is vaak geen keuze.
Er zullen vast mensen zijn die hun angst koesteren maar volgens mij vindt de doorsnee mens angst geen prettige emotie en zal er niet vrijwillig voor kiezen bang te zijn. Lekker griezelen bij enge films of in een achtbaan is een uitzondering maar dat is angst als in opwinding/spanning/sensatiedrang en van een andere orde dan bang zijn voor dingen of situaties waar iemand niet om vraagt of die men niet zelf opzoekt. Echt bang zijn is ellendig. Waar die angst ook vandaan komt
Dat men angsten van de medemens aanstellerij vindt vind ik veel zeggen over iemands invoelend vermogen en is in mijn ogen vaak ook een blinde vlek. Veel mensen zijn wel érgens bang voor maar omgaan met angst voor beren of krokodillen, die je in Nederland niet tegen hoeft te komen als je niet wil, kan in mijn ogen niet vergeleken worden met angst voor bijvoorbeeld katten, of honden of andere huisdieren waarmee een regelmatige ontmoeting bijna niet te voorkomen is.
Of zulke angsten realistisch zijn of voor jan en alleman begrijpelijk doet er in mijn ogen niet toe. Je zult er maar last van hebben denk ik dan en psychologen/psychiaters hebben er hun handen vol aan. Om al die angsten dan af te doen als keuzes, ik vind dat nogal kortzichtig.
Er zullen vast mensen zijn die hun angst koesteren maar volgens mij vindt de doorsnee mens angst geen prettige emotie en zal er niet vrijwillig voor kiezen bang te zijn. Lekker griezelen bij enge films of in een achtbaan is een uitzondering maar dat is angst als in opwinding/spanning/sensatiedrang en van een andere orde dan bang zijn voor dingen of situaties waar iemand niet om vraagt of die men niet zelf opzoekt. Echt bang zijn is ellendig. Waar die angst ook vandaan komt
Dat men angsten van de medemens aanstellerij vindt vind ik veel zeggen over iemands invoelend vermogen en is in mijn ogen vaak ook een blinde vlek. Veel mensen zijn wel érgens bang voor maar omgaan met angst voor beren of krokodillen, die je in Nederland niet tegen hoeft te komen als je niet wil, kan in mijn ogen niet vergeleken worden met angst voor bijvoorbeeld katten, of honden of andere huisdieren waarmee een regelmatige ontmoeting bijna niet te voorkomen is.
Of zulke angsten realistisch zijn of voor jan en alleman begrijpelijk doet er in mijn ogen niet toe. Je zult er maar last van hebben denk ik dan en psychologen/psychiaters hebben er hun handen vol aan. Om al die angsten dan af te doen als keuzes, ik vind dat nogal kortzichtig.
