5 jaar verschil
maandag 24 september 2012 om 18:02
Hallo!
Afgelopen zomer heb ik 3 maanden in Spanje gewerkt. Wat super was nauurlijk. Veel feest en veel mannen. Ik werkte in een bar. en de laaste 3 weken heb ik het heel erg leuk en gezellig gehad met collega van mij. `Zo leuk dat we nu ook steeds in Nedeland met elkaar afspreken. We wonen wel 1,5 uur reizen uit elkaar. Maar dat hebben we er wel voor over..
Er zijn alleen een paar dingetjes die steeds door mijn hoofd spoken en dat heeft te maken met het feit dat ik 25 ben en hij 20!
Leeftijd zou niet moeten uitmaken, maar misschien toch wel.
Ik heb al een aantal relaties achter de rug. Ik ben nu wel al weer een tijdje vrijgezel en ik ben nu wel toe aan een vaste relatie, een wat serieuzer met kijk op de toekomst. Klinkt een beetje suf, maar ik wil op een gegeven moment ook wel een samenwonen.. en tegen de 30 beginnen mijn eierstokken denk ik ook wel te klapperen. Teminste dat denk ik. Ik ben verder namelijk helemaal niet zo huisje boompje beestje persoon,.
Maar hij is natuurlijk 20. En heeft nog geen wat langere relatie gehad. En ik kan me zo voorstellen dat hij de aankomende 5 jaar nog wil rond rennen met zijn vrienden op het hockeyveld.
Ik durf dit hem allemaal nog niet echt voor te leggen omdat het allemaal heel pril is.. Mocht het zo zijn dat ik een relatie met hem krijg is dat natuurlijk hardstikke leuk, Maar als hij na bijv 2 jaar denkt, Hey er zijn nog meer leuke visjes in de zee... dan ben ik wel weer 2 jaar verder.. dus 27 en weer single.
Dilema Dilema,,,
Ik vraag me af hoe jullie hier over denken of in de zelfde situatie zitten of hebben gezeten.
Graag tips en reacties!!
Afgelopen zomer heb ik 3 maanden in Spanje gewerkt. Wat super was nauurlijk. Veel feest en veel mannen. Ik werkte in een bar. en de laaste 3 weken heb ik het heel erg leuk en gezellig gehad met collega van mij. `Zo leuk dat we nu ook steeds in Nedeland met elkaar afspreken. We wonen wel 1,5 uur reizen uit elkaar. Maar dat hebben we er wel voor over..
Er zijn alleen een paar dingetjes die steeds door mijn hoofd spoken en dat heeft te maken met het feit dat ik 25 ben en hij 20!
Leeftijd zou niet moeten uitmaken, maar misschien toch wel.
Ik heb al een aantal relaties achter de rug. Ik ben nu wel al weer een tijdje vrijgezel en ik ben nu wel toe aan een vaste relatie, een wat serieuzer met kijk op de toekomst. Klinkt een beetje suf, maar ik wil op een gegeven moment ook wel een samenwonen.. en tegen de 30 beginnen mijn eierstokken denk ik ook wel te klapperen. Teminste dat denk ik. Ik ben verder namelijk helemaal niet zo huisje boompje beestje persoon,.
Maar hij is natuurlijk 20. En heeft nog geen wat langere relatie gehad. En ik kan me zo voorstellen dat hij de aankomende 5 jaar nog wil rond rennen met zijn vrienden op het hockeyveld.
Ik durf dit hem allemaal nog niet echt voor te leggen omdat het allemaal heel pril is.. Mocht het zo zijn dat ik een relatie met hem krijg is dat natuurlijk hardstikke leuk, Maar als hij na bijv 2 jaar denkt, Hey er zijn nog meer leuke visjes in de zee... dan ben ik wel weer 2 jaar verder.. dus 27 en weer single.
Dilema Dilema,,,
Ik vraag me af hoe jullie hier over denken of in de zelfde situatie zitten of hebben gezeten.
Graag tips en reacties!!
maandag 24 september 2012 om 18:08
Ik vind 5 jaar verschil niet zo heel erg veel én jullie zijn allebei boven de 20
Ik zou eerst eens aanzie hoe het hier in Nederland gaat. De sfeer van Spanje is dan toch een beetje weg. Blijft het tussen jullie leuk gaan en blijven klikken en alles, dan verder kijken. Niet beginnen met in elke leuke vent een potentiele vader voor je kinderen te zien. Gewoon eerst aankijken, dan verder kijken.
Ik zou eerst eens aanzie hoe het hier in Nederland gaat. De sfeer van Spanje is dan toch een beetje weg. Blijft het tussen jullie leuk gaan en blijven klikken en alles, dan verder kijken. Niet beginnen met in elke leuke vent een potentiele vader voor je kinderen te zien. Gewoon eerst aankijken, dan verder kijken.
Later is nu
maandag 24 september 2012 om 18:09
maandag 24 september 2012 om 18:10
ik heb niet veel tips voor je maar ook een man van bijvoorbeeld 35 kan het na 2 jaar wel gehad hebben, licht aan zijn karakter, en hoe volwasse hij verder is, en of hij er nu aan toe is of niet er zijn ook genoeg stellen die vanaf bijvoorbeeld hun 16e al samen zijn en op hun 40ste nog.. leeftijd zegt daar over niks.
de enige die daar meer over kan zeggen is die jongen zelf..
wat hij wil of voelt kan ik je niet vertellen , zou he graag voor je doen maar het kan nou 1 maal niet..
praat met hem is het enige wat ik je aan kan raden en dan wel voor jee gevoelens te sterk zijn, het kan erg kwetsend zijn mocht hij er nog niet aan toe zijn..
de enige die daar meer over kan zeggen is die jongen zelf..
wat hij wil of voelt kan ik je niet vertellen , zou he graag voor je doen maar het kan nou 1 maal niet..
praat met hem is het enige wat ik je aan kan raden en dan wel voor jee gevoelens te sterk zijn, het kan erg kwetsend zijn mocht hij er nog niet aan toe zijn..
what doesn't kill you makes you stronger!<3
maandag 24 september 2012 om 18:15
Toen ik mijn vriend tegen kwam was hij 20 en ik was 25. Ondertussen ben ik 30 en wonen we een jaar met heel veel plezier samen.
Na een maand of 7 hebben we een soort en met van aanvaring gehad. Ik had namelijk hetzelfde als wat jij nu hebt, ik wilde alleen een relatie als de insteek serieus was. Vriend durfde dat helemaal niet toe te zeggen, vond hij zichzelf veel te jong voor. Komt nog bij dat mijn vriend het stiekem helemaal niet leuk vond dat hij geen vrijgezel meer was, hij had graag nog even goed van het studentenleven genoten (als je begrijpt wat ik bedoel).
We hebben toen een goed gesprek gehad, waaruit bleek dat ik het best wel hardop durfde te zeggen, maar hij nog niet zo goed. En dat hij ook niet kon zeggen of het voor eeuwig was, want hij was nog zo jong en ging hopelijk nog heel veel mee maken dus er kan nog van alles veranderen. Maar.... zijn intentie was niet om dit voor even te laten zijn, hij was serieus en vond me fantastisch. En als ik eerlijk was gedroeg hij zich meestal ook wel zo.
Nu zijn we 5,5 jaar verder. Vriend heeft nog een paar jaar echt de student uit lopen hangen (veel stappen, veel leuke dingen doen) terwijl ik nu bijna 4 jaar werk. Dat is wel eens lastig geweest, maar eigenlijk ben ik tot de conclusie gekomen dat het de grootste tijd gewoon harstikke leuk was om met hem samen te zijn en zelfs dat als we nu uit elkaar zouden gaan het ontzettend de moeite waard was om 5,5 jaar van mijn leven samen met hem heel veel leuke dingen te doen, zijn steun te ontvangen en hem te steunen. Dus weggegooide jaren waren het sowieso niet.
Na een maand of 7 hebben we een soort en met van aanvaring gehad. Ik had namelijk hetzelfde als wat jij nu hebt, ik wilde alleen een relatie als de insteek serieus was. Vriend durfde dat helemaal niet toe te zeggen, vond hij zichzelf veel te jong voor. Komt nog bij dat mijn vriend het stiekem helemaal niet leuk vond dat hij geen vrijgezel meer was, hij had graag nog even goed van het studentenleven genoten (als je begrijpt wat ik bedoel).
We hebben toen een goed gesprek gehad, waaruit bleek dat ik het best wel hardop durfde te zeggen, maar hij nog niet zo goed. En dat hij ook niet kon zeggen of het voor eeuwig was, want hij was nog zo jong en ging hopelijk nog heel veel mee maken dus er kan nog van alles veranderen. Maar.... zijn intentie was niet om dit voor even te laten zijn, hij was serieus en vond me fantastisch. En als ik eerlijk was gedroeg hij zich meestal ook wel zo.
Nu zijn we 5,5 jaar verder. Vriend heeft nog een paar jaar echt de student uit lopen hangen (veel stappen, veel leuke dingen doen) terwijl ik nu bijna 4 jaar werk. Dat is wel eens lastig geweest, maar eigenlijk ben ik tot de conclusie gekomen dat het de grootste tijd gewoon harstikke leuk was om met hem samen te zijn en zelfs dat als we nu uit elkaar zouden gaan het ontzettend de moeite waard was om 5,5 jaar van mijn leven samen met hem heel veel leuke dingen te doen, zijn steun te ontvangen en hem te steunen. Dus weggegooide jaren waren het sowieso niet.
maandag 24 september 2012 om 18:16
Overigens was zijn insteek voor mij wel een eye opener (toen ik me er een beetje bij neer had gelegd), het hoeft helemaal niet voor eeuwig te zijn, het moet vooral leuk zijn.
We zijn daarna ook altijd redelijk eerlijk naar elkaar geweest als we vonden dat het even niet meer zo heel leuk was. En dat heeft er misschien juist wel voor gezorgd dat we nu nog samen zijn, want we benoemden gewoon hoe het ging.
We zijn daarna ook altijd redelijk eerlijk naar elkaar geweest als we vonden dat het even niet meer zo heel leuk was. En dat heeft er misschien juist wel voor gezorgd dat we nu nog samen zijn, want we benoemden gewoon hoe het ging.
maandag 24 september 2012 om 18:20
quote:jones87 schreef op 24 september 2012 @ 18:16:
Nee 27 is helemaal niet oud! En 5 jaar verschil is eigenlijk ook niet veel maar misschien wel de levens fase waar je in zit.
Dat ben ik wel met je eens. Dat vind ik ook wel eens lastig. Ik wilde na een jaar of 2 eigenlijk wel dat hij net zo serieus werd als ik, ook maar eens haast ging maken met afstuderen en dat we dan gingen samenwonen.
Maar ja, hij was toen 22, toen ik 22 was had ik mezelf daar ook om uitgelachen. Dus moet je af en toe gewoon accepteren dat je niet in dezelfde levensfase zit en dat gewoon accepteren.
Ik baalde ook wel eens als ik daar weer op zijn vieze studentenkamer zat in het weekend (ik ben voor mijn werk 200 km verderop gaan wonen, kregen dus ook nog eens een weekendrelatie). Maar dat was ook wie hij toen was. En toen ik er echt niet meer tegen kon heb ik gezegd wat ik graag anders wilde, en daar kon hij best in mee komen (namelijk maar 1 keer in de 3 weken naar zijn huis). Het is ook gewoon goed praten en je in leven in de ander.
Nee 27 is helemaal niet oud! En 5 jaar verschil is eigenlijk ook niet veel maar misschien wel de levens fase waar je in zit.
Dat ben ik wel met je eens. Dat vind ik ook wel eens lastig. Ik wilde na een jaar of 2 eigenlijk wel dat hij net zo serieus werd als ik, ook maar eens haast ging maken met afstuderen en dat we dan gingen samenwonen.
Maar ja, hij was toen 22, toen ik 22 was had ik mezelf daar ook om uitgelachen. Dus moet je af en toe gewoon accepteren dat je niet in dezelfde levensfase zit en dat gewoon accepteren.
Ik baalde ook wel eens als ik daar weer op zijn vieze studentenkamer zat in het weekend (ik ben voor mijn werk 200 km verderop gaan wonen, kregen dus ook nog eens een weekendrelatie). Maar dat was ook wie hij toen was. En toen ik er echt niet meer tegen kon heb ik gezegd wat ik graag anders wilde, en daar kon hij best in mee komen (namelijk maar 1 keer in de 3 weken naar zijn huis). Het is ook gewoon goed praten en je in leven in de ander.
maandag 24 september 2012 om 18:29
Kaaatje!
Super bedankt voor je reactie. Hoe jij er tegen aankijkt is super positief. Aankomende tijd eerst nog maar even zien of het idd echt iets word. Maar t is goed om er over na te denken.
En het is idd zo dat iedere jongen/man anders is en natuurlijk ook ouder wordt.
Ik laat het serieuze gesprek nog heel even wachten want we zijn nu net 1 maand terug uit Spanje. Maar de klik is nog steeds super.
nogmaals bedankt!
Super bedankt voor je reactie. Hoe jij er tegen aankijkt is super positief. Aankomende tijd eerst nog maar even zien of het idd echt iets word. Maar t is goed om er over na te denken.
En het is idd zo dat iedere jongen/man anders is en natuurlijk ook ouder wordt.
Ik laat het serieuze gesprek nog heel even wachten want we zijn nu net 1 maand terug uit Spanje. Maar de klik is nog steeds super.
nogmaals bedankt!
maandag 24 september 2012 om 19:02
quote:carenza schreef op 24 september 2012 @ 18:42:
25 en 20 vind ik een te groot verschil, hij is net puber af . . . . Jij bent toe aan huisje-boompje-beestje, hij komt net kijken . . . . Kap het af en ga voor iemand die ouder is . . . .Net puber af, en toe aan huisje boompje beestje, beetje overdreven is het niet?
25 en 20 vind ik een te groot verschil, hij is net puber af . . . . Jij bent toe aan huisje-boompje-beestje, hij komt net kijken . . . . Kap het af en ga voor iemand die ouder is . . . .Net puber af, en toe aan huisje boompje beestje, beetje overdreven is het niet?
maandag 24 september 2012 om 19:33
quote:carenza schreef op maandag 24 september 2012 18:42 25 en 20 vind ik een te groot verschil, hij is net puber af . . . . Jij bent toe aan huisje-boompje-beestje, hij komt net kijken . . . . Kap het af en ga voor iemand die ouder is . . . .wat een bullshit. niet elke 25 jarige wil al kinderen en niet elke 20 jarige is onvolwassen.
Internagelaktisch
maandag 24 september 2012 om 19:55
quote:carenza schreef op maandag 24 september 2012 18:42 25 en 20 vind ik een te groot verschil, hij is net puber af . . . . Jij bent toe aan huisje-boompje-beestje, hij komt net kijken . . . . Kap het af en ga voor iemand die ouder is . . . .
Ik geloof dat je de tekst niet helemaal goed gelezen hebt.. Ik ben juist niet huisje boompje beestje.
Ik ga jou advies geloof ik niet opvolgen.
Ik geloof dat je de tekst niet helemaal goed gelezen hebt.. Ik ben juist niet huisje boompje beestje.
Ik ga jou advies geloof ik niet opvolgen.
maandag 24 september 2012 om 20:00
Je bedenkt nu dat hij een fladderrijk leven wenst in de komende jaren, voor hetzelfde geld is dat niet het geval. Spreek het eens rustig uit naar hem. Beter nu duidelijkheid voor jezelf creëren en eventueel afstand moeten nemen dan over een paar maanden er midden in te zitten. Dan doet het meer pijn in afscheid nemen.
maandag 24 september 2012 om 20:59
Ik vind het persoonlijk wel veel. Maar misschien omdat ik wel meer huisje boompje beestje ben ondertussen. Mijn vriend is 3 jaar jonger en wil pas op zijn 30e beginnen met kinderen. Ivm afstuderen enzo. Dan ben ik dus 33. En als kinderen krijgen niet meteen lukt word ik, vind ik, vrij oud moeder. En misschien heb ik dan de optie niet meer om er meer dan 1 te krijgen. Vind ik toch lastig.
Maar als jij niet huisje boompje beestje bent, wat is dan het probleem?
Maar als jij niet huisje boompje beestje bent, wat is dan het probleem?
maandag 24 september 2012 om 22:35