Longdistance deel 10!!!!

Kijk, dat is pas nieuws!

Etosha: wat geweeeeeeeeeeeeeeeeeeldig!

3 maanden, wow, dat is toch echt heerlijk.

En als het consulaat en het reisbureau zeggen dat het goed komt, moet dat toch ook vast lukken (maar ik weet niets van visa ed.).



Wat goed zeg!

Etosha! Wauw, wat cool! Super!

Volgende maand al! Zit hier helemaal blij te worden!



Ine: welkom!

Ben 'n meelezert bij Emigreren (zelf emigratieplannen gehad, en daarom plannen om daar mee te gaan schrijven, uiteindelijk niet gedaan, maar later toch weer wel geemigreerd - is het nog te volgen?), dus 'ken' je een beetje soort van.

Leuk verhaal! Behalve als je er zelf in zit natuurlijk. Waarom Oostenrijk eigenlijk?



Kort voorstelrondje doen dan omdat 't weer zo lang geleden is?

Isiss, 32, getrouwd met R., verhuisd naar België voor de visumperikelen om daar met hem samen te kunnen wonen, dus illegaal hier op 't topic.



En illegaal op 't forum want moet echt werken nu.

Meiden, bedankt voor het welkom!



Isiss, leuk dat je mij al een beetje 'kent' van mijn epistels op Emigreren. Heb ik nooit zo over nagedacht dat er mensen meelezen, zonder zelf te schrijven, maar die zijn er natuurlijk wel.. In ieder geval ben jij alvast een beetje voorbereid op de lappen tekst die ik kan produceren.

Ik ben niet zo van het geduldige afwachten, dat maakt de hele situatie zo vervelend. Ik word er zo onrustig van! Ga weer twijfelen aan wat ik wil/moet doen, terwijl ik zo zeker van mijn zaak was - voor het eerst in mijn leven haast. Gooit die Hollander het weer overhoop!



Het grootste 'obstakel' zijn zijn drie kinderen. Ze zijn 11, 17 en 19. Twee wonen bij moeder, een bij mijn vriend. Hij heeft pas sinds heel kort weer contact met zijn ex en voor de kinderen is het allemaal weer heel erg wennen. Hij wil ze heel graag over mij vertellen, maar is bang voor hun reactie. Hij wil ze eigenlijk nog een beetje sparen en tot nu toe hebben we dus 'stiekem' contact. Zijn beste vrienden en zijn zus weten wel van mij.

Maar totdat zijn kinderen het weten, kunnen we elkaar wat lastig ontmoeten. Hij is nu heel hard bezig om voor eind april alles te regelen, zodat hij weg kan.

Ingewikkeld, ingewikkeld, maar het zijn zijn kinderen, dus ik kan/wil er niet zo veel over zeggen.



Oja, Isiss, Oostenrijk. Toeval, zeg maar. Ik wilde graag emigreren en mijn ex dacht toen dat hij dat ook wilde. Mijn voorkeur lag bij Italie, maar dat is toch verder van NL en voor familie en vrienden misschien een drempel om op bezoek te komen. Dit is in 10-12 uur te doen met de auto.

Uiteindelijk met hulp van mijn ouders een mooi pand kunnen kopen in Tirol, met vakantieappartementen. Mijn ex kreeg al vrij snel heimwee, zo erg, dat het niet meer ging. Hij is toen terug gegaan naar NL en ik heb de keuze gemaakt om hier te blijven.

Maar jij woont in Belgie, en jouw man komt uit?



Moet hier ook maar eens wat nuttigs gaan doen.. heb gisteren ook al 'gespijbeld'.

Hou je taai Yas!

Ja, wel goed idee Isiss om maar weer eens even voor te stellen opnieuw, is al heel lang geleden.



La Moon, 23, tegenwoordig ook illegaal hier, want ik woon samen met m'n (voorheen LDR) Chileense vriend in Spanje, Canarische Eilanden.



Ine: ik 'kende' je idd ook al een beetje van het emigratie-topic. Ben ook wel een meelezer daar, al volg ik het niet op de voet.

Je hebt gelijk met dat je niet altijd beseft dat er vast ook veel meelezers zullen zijn. Ben eigenlijk wel benieuwd hoeveel we er hier hebben.

Thanks, VC!



Wow! B naar NL! 3 maanden nog wel! Ik wil hem dan leren kennen ook!



Welkom Ine!

Ook even in het kort: ik had een LDR in Kenia,met Gert een Keniaan, daarna in Munster Duitsland met een Nederlander, (eigenlijk een halve Turk) vlakbij mijn woonstede en inmiddels wonen we al een maand of 7 samen.

Welkom Ine!



Magnolia, 26j en schrijf hier illegaal mee. Ben hier terecht gekomen toen ik een amerikaan was tegengekomen en het er naar uit zag dat we gingen daten, maar hij had er duidelijk andere ideeen bij. Dus heb eigenlijk nooit een LDR gehad, haha, maar vind het veel te gezellig hier, dus ik blijf lekker schrijven. Ik had tot afgelopen maandag een vriendje maar daar ben ik mee gestopt. Dus nu weer als single door het leven.



Moet weer aan het werk! Druk druk druk

Whoa, Etosha! Gefeliciteerd!!! Wat gaaf! Wat snel! Wat spannend! Wat geweldig!!!



Ine, ook van mij welkom. Zal me ook maar ff voorstellen: Jooles, 27, ben hier terecht gekomen omdat ik in Ierland (waar ik woonde) Nederlands vriendje (woonde daar ook) heb ontmoet, maar ik ging terug naar NL en hij verhuisde naar China. Is ondertussen sinds januari uit, dus ben hier (ook!) illegaal. Heb wel wat meer LDR-ervaring, tijdens mijn studententijd 2,5 jaar relatie gehad met Engelsman in Londen.



Yas, het komt goed! Heus! En gewoon lekker proberen te genieten...hoe moeilijk dat misschien ook soms is!



Ehm, Magnolia, vertel eens, wat hebben we gemist?!

Magnolia!!!!!!



Dit kun jij toch niet zomaar tussen neus en lippen door komen vertellen? Waskebeurt?



Ine, welkom.



Voorstellen:



Es, een aantal LDRs achter de rug. Het begon eigenlijk al bij het eerste vriendje toen in 15 was. Vakantieliefde, een avond gezoend en toen was het "aan". Helaas woonde hij 300km bij me vandaan en dat is dus doodgebloed.

Hier op het topic omdat dit begon toen het net uit was met mijn laaste LDR (Panamees, woonachtig in Barcelona toen). Maar inmiddels alweer meer dan een jaar gelukkig met een Nederlander, die alleen maar op 45 km afstand woont, dus geen LDR en binnenkort helemaal niet meer, want dan gaan wij samen wonen.



Voor de rest ben ik nu druk bezig met het vrijgezellenfeest voor mijn zus dat dit weekend plaatsvindt. Ik vind dat echt heel lastig. Op zich denk ik dat het leuk wordt, maar wat als dat niet zo is, dan heb ik het vrijgezellenfeest van mijn zus verpest. Als het om mijzelf zou gaan, dan zou ik gewoon zeggen dat iedereen voor zijn/haar eigen plezier verantwoordelijk is, maar nu moet vooral mijn zus het naar haar zin hebben. Ze is verder niet moeilijk of zo, maar haar vriendinnen helaas voor een deel wel. Heb je geprobeerd rekening te houden met iedereen en was alles prima, krijg je op het laaste moment van die mensen die vinden dat alles anders moet. Maar waarschijnlijk krijgt iedereen bij zoiets mensen die zeuren en dan is achteraf iedereen enthousiast. Daar reken ik dan maar op.



En ik heb net aangegeven dat ik niet wil dat mijn jaarcontract verlengd wordt, ik heb het even helemaal gehad en bovendien ben ik nu bezig om met deskundige hulp toch nog mijn studie af te ronden en dat kan niet als mijn werk teveel energie slurpt.

Het is trouwens wel een egoboost dat ik van alle kanten te horen krijg hoe jammer zij het vinden dat ik ga en of ik dan alsjeblieft aan het eind van de zomer terug wil komen. Dat moest ik mijn baas beloven en misschien doe ik het ook, maar dan alleen onder mijn voorwaarden.

Magnolia, wat is er gebeurd? Zo opeens? Je klonk zo blij en positief!



Etosha, wat gaaf, en zo snel al. Hoop dat het echt allemaal gaat lukken. Ben heel benieuwd wat hij van Nederland gaat vinden.



Ook nog even voorstellen, had LDR met een mexicaan, woon sinds ruim een jaar in Mexico, maar nu zonder vriendje. Is sinds paar maanden over. Maar mexico blijft leuk, dus ik blijf hier lekker zitten.



Verder niet zo veel nieuws hier. Lees altijd braaf mee, maar heel vaak kan ik niet reageren, rare computer. Enige wat ik te vertellen heb is eigenlijk dat het zo ontzettend vies warm is, bah. Elke dag 35 graden of meer. Zo goed als geen wind, en ontzettend vochtig. Oftewel 5 keer per dag douchen. Maar dat went ook wel weer

Meiden, heb ff geen tijd! Maar ik probeer vanavond in de AK te schrijven.

Jeetje, Magnolia, dat had ik niet echt verwacht zeg na je blije berichtjes. Ben benieuwd hoe dat nu zo kan...



Rianne: dat is idd vies warm ja! Vandaag hier ook warm, zo'n 27 graden, dus wel wat minder.

Vanmorgen moest ik even naar m'n (toekomstige) werk om wat zaken te regelen, dus ik ging maar even netjes gekleed, in zwarte lange broek (min of meer model skinny). Wat een hel was dat, vooral toen ik op de terugweg de berg op moest trappen met m'n fiets. Maarja, er zjn ergere dingen..



Es: lijkt me idd ingewikkeld het organiseren van zo'n feestje en dan proberen het iedereen naar de zin te maken. Maar dat je zus het leuk heeft is wel het belangrijks toch? Komt vast goed.

Jee Magnolia, wat jammer! Het klonk zo leuk allemaal!



Es, wel leuk al die feestjes en dingen regelen en zo, maar ook een gedoe he? Ik ben het stadium van alle vrijgezellenfeestjes nu wel voorbij geloof ik, maar ik kan me er nog alles van herinneren. En ben je nou al uit je kapsel??



Yas: balen dat het zo langzaam gaat, maar als het dan in ieder geval nog maar wel de goede kant uit gaat. Maar kan me voorstellen dat de verveling toeslaat. Ik zou er ook helemaal geen geduld voor hebben!



Ine, welkom hier!



Zal mezelf ook even voorstellen. Drie jaar een relatie met B, een Zuid-Afrikaan. De eerste twee jaar hebben we volledig samen doorgebracht, als in samen werken, samen wonen, samen leven. Nu ben ik sinds januari 2007 terug in NL en het lijkt er op dat hij eind mei voor de eerste keer van zijn leven het Afrikaanse continent gaat verlaten om mij hier op te komen zoeken... Erg spannend allemaal. En echt, meiden, ik durf niet blij te zijn. Ik geloof het pas als ik het zie.



Verder met mij alles wel prima. Druk met werken, druk met therapie, maar alles is goed en leuk en okee. En ik ben errug blij met meer zon en meer licht!

Ine, welkom!!! Je klinkt erg verliefd, leuk!!!



Ik zal me ook even voorstellen, Margaretha, 23, mijn Cubaanse vriend leren kennen in Midden Amerika waar wij toen allebei woonden, toen LDR aangegaan vanwege mijn studie en 't niet mogelijk zijn voor een Cubaan om in Nederland te gaan wonen, en nu wonen we allebei in Spanje, alleen niet samen.

Wat zijn er veel illegalen hier he, bijna meer illegalen dan legalen, maar dat geeft de burger moed!!!



Etosha, goed man! Je kan idd pas een visum aanvragen als je een ticket hebt, alleen hoelang mag de ambassade erover doen om te beslissen (bij ons was dat toen wel wat langer dacht ik maar dat weet ik niet meer), 30 mei is over één maand al! Wowww!!!!!

En niet teveel piekeren (okee ik weet 't, dat is niet te doen ), je leest hier wel veel moed-in-de-schoenen-zak-verhalen, maar ik denk maar zo, de mensen bij wie 't van een leien dakje gaat hebben misschien minder behoefte te schrijven. Mijn vriend kreeg zijn toeristenvisum in elk geval meteen bij eerste aanvraag zonder dat er problemen waren, hopelijk stelt dat je wat gerust . Ik geloofde 't toen zelf ook pas toen ik 't zag hoor, en toen hij bij zijn overstap niet gebeld had dacht ik nog even dat hij weer teruggestuurd zou zijn, haha viel dus allemaal mee.



Yas, wat vervelend dat 't zo langzaam gaat!! Kop op!



Rianne, heb laatst een heel stuk voor jou zitten typen in de achterkamer over waarom ik vond dat je de beste keus hebt gemaakt en je op te peppen, maar toen ik wou posten viel 't internet uit. Sorry! Hoe staat 't ermee hoy en dia?



Es, kan me voorstellen dat dat een druk op je legt, 't vrijgezellenfeest van je zus. Maar je zult zien, die zeikerds hebben straks allemaal de grootste lol, zo gaat 't altijd met die dingen! Vantevoren een hoop gedoe en op 't feest zelf is 't geweldig en denk je 'waarom heb ik ooit energie besteed aan al dat gemiep'!

Goed dat je je studie af gaat maken man, you go girl!



Is Kjong al in Turkije?

Wekom Ine!



Ik vind zelf die voorstelrondjes zelf ook altijd weer leuk! Ook al ken ik de verhalen, het blijft leuk om elke keer weer te lezen.

Ik ben dus Nemo, 28 jaar, deze zomer 3 jaar een relatie met een Belgische Marokkaan, ontmoet toen we beide werkten in Turkije. Eerste 3 maanden een "gewone" relatie. Daarna LDR tot mei vorig jaar. Toen ben ik naar Marokko verhuisd! Tijdje illegaal meegeschreven, maar helaas ben ik sinds vorige maand ook weer legaal op het topic! Financieel kregen we het niet rond (en daardoor ook erg veel ruzie) En dus is hij vorig maand naar Belgie gegaan om te solliciteren en vertrekt hij zondag voor 9 maanden naar Thailand! Het plan is om rond aug/ sep/ okt daarheen te gaan (vaag dus nog) Overigens gaat het tussen ons weer helemaal goed sinds deze beslissing!



Jeetje wat een lang voorstel verhaal



Etosha: wauh! Wil heel blij voor je zijn, maar ik heb hetzelfde als jij: eerst even kijken wat er gebeurd! Mocht de aanvraag nu langer duren als een maand (jeetje mina wat is het al snel 30 mei!) kan hij dan de datum van zijn ticket veranderen?

Als dit doorgaat: helemaal gaaf!!



Magnolia: ben ook erg benieuwd!



Ik kan het niet te lang maken. Kwam gisteren aan, thuis in Marokko, met de zin in mijn hoofd: ik red mij prima zonder Habibi in Marokko, ben ik afgesloten van het water!!!! Jeetje wat voel je je dan gehandicapt (jij weet dat wel Etosha). Ik heb bergen was, maar dat is nog niet het ergste, ik kan niet eens naar de WC. Vanochtend moest ik poepen (ja lach maar) en wat doe je dan?!?! Ik was al super vroeg wakker (zal ook aan het 2 uur tijdsverschil liggen) en ben meteen op mijn fietsje naar de watermaatschappij gegaan. De rekening betaald (schijnbaar was heel 2007 nog niet betaald, maar wij hebben nooit een rekening gehad!) en ze zeggen dat het vandaag wordt aangesloten... (maar ja dit is Marokko). Om 11u nog niks, weer gebeld, toen zeiden ze 16u. En dat is zo ongeveer nu, dus wil even thuis gaan kijken.

Hopen jullie mee?!?!



Later meer want ik heb nog meer nieuws en verhalen, heb echt weer een heeeeeel leuk weekend achter de rug met Habibi en zijn ouders weten over mij!

Nemo, hoe kan je dat nou als laatste zinnetje even tussen neus en lippen door vertellen man!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dat is Groot Nieuws!!!!!!!!!! Wat boeit ons dat water nou als De Stap is gezet en de ouders van Habibi over jou weten!!!!

Tell me more tell me more!!!

Nemo, inderdaad zeg, dat is toch wel een beetje een ''doorbraak'' laat maar zeggen! Goed zeg! Vertel.......

Wow, Nemo, wat goed! En hoe was dat en wat zeiden ze en hoe is het nu? En jeetje, ja, klote van dat water, ik weet er inderdaad alles van. Kon m'n tanden niet eens poetsen en Ingwe had ook geen water meer om te drinken.



Qua visum.. we gaan het zien. Volgens het consulaat in Kaapstad reageren ze op zijn vroegst na drie dagen en op zijn laatst na veertien dagen. En er zit veertien dagen tussen zijn afspraak bij het consulaat en de vluchtdatum... Hij gaat via Dubai en is dan ruim 30 uur onderweg, maar dat was het goedkoopste. En ik moet hem dus in Dusseldorf ophalen. Mja, da's all peanuts, als ie maar komt. Ik vind het echt een beetje eng hoor...



Overigens kreeg ik dit weekend nog wel een opmerkelijk telefoontje. Vriendin van me werkt voor een tvprogramma en kent B ook (heeft ook met hem gewerkt als chauffeur). In de nieuwe redactie van haar programma zit degene die.... met kerst B onder haar hoede had voor All You Need! Ze gaf aan dat ze nog nooit zoveel tijd in één kandidaat had gestopt en dat het nog nooit eerder helemaal niet was gelukt. En ze vond B zo leuk aan de telefoon... Maar ook: AYN doet nooit iemand alsnog.

Inderdaad!!

Als je niet terugkomt vanavond ga ik je smsen dat je echt nog langs moet komen. En: merhaba en Maroc! Kan je trouwens niet bij de hamam aan de overkant? (alhoewel, die gaten in de grond -ook bij de hamam's- zijn zeer wisselend van kwaliteit).



Magnolia: jij ook vaag zo ineens!



Ine: m'n man (moet er nog steeds aan wennen, als ik er niet bij nadenk zeg ik automatisch vriend , komt ook heel professioneel over als je in een training op je werk zit kwam ik vandaag achter) komt uit Marokko. Wij zijn begonnen als vakantieliefde daaro, ik ben toen in 2 jaar zo vaak mogelijk weken of weekendjes naar hem toe geweest, vorig jaar maart ben ik alvast naar België verhuisd en is R. in juli hierheen gekomen.

Bizar! Etosha: je gaat 't zien: het is bizar, je lief door de deuren van 'n NLs (BE's/DU's) vliegveld en jij bij het hekje staan wachten. Als die datum bekend is gaan we Joris L. bellen oké?

Oh, die meelezers ja, wilde ik nog iets over schrijven. Heb zelf ook nooit in de gaten dat 't gebeurt en hoeveel dat er zijn en wie. Toen we vorig jaar R's visum hadden geregeld kwamen er ineens onbekenden schrijven dat ze 't zo leuk voor ons vonden, was erg grappig. Pas toen kreeg ik zelf in de gaten dat er ook anderen hier meelezen (terwijl ik zelf eigenlijk al lang meelees bij emigreren dus).



Yas: ik schat bij jou zo in dat 't nooit snel genoeg gaat, hoe snel 't ook gaat. Of niet? Voel je je intussen wel beter ondanks geen energie? En wordt er goed voor je gezorgd?



Es: ben zelf nog nooit op een vrijgezellenfeest geweest, geen idee hoe dat precies werkt zeg maar. Lijkt mij dat 't sowieso leuk is want de aanleiding ervoor is toch 't belangrijkst? Kan er zelf zeer slecht tegen als mensen gaan lopen klagen als anderen iets zogenaamd niet goed hebben georganiseerd, getuigt niet echt van respect naar de a.s. bruid en de organisator. Dus het komt echt wel goed.

Oh, dat 'inderdaad! en zo' net was tuurlijk voor Nemo. Was iets te sloom met typen.

Etosha: leuk verhaal van die vriendin met die collega. Al had 't geen enkel resultaat want B. was niet hier, toch zal 't achteraf wel leuk zijn om te horen dat ze er zo veel moeite voor hebben gedaan, of niet?

Wat een ontwikkelingen allemaal!



Ach ja, ik wist dat er 6 weken minimaal voor staat om te herstellen van een baarmoederverwijdering, maar de verveling slaat zo toe inmiddels. Zulk mooi weer en ik kan niet even de stad in slenteren ofzo. Koninginnedag probeer ik wel even, en als de moeheid toeslaat, wegwezen.



Ik word goed verzorgd, hakuna matata. Als Y weg is voor zaken komt mijn moeder even kijken of de kinderen of mijn lieve exman of vriendinnen, hoewel ik nu wel weer wat alleen kan, maar mag absoluut niet tillen of te lang staan/lopen/zitten.



Ik probeer 13 mei weer te gaan werken en dan 3 tot 4 uur per dag en dan in een maand opbouwen tot weer 8 uur per dag. Op advies van de arboarts. En als ik langer nodig heb, dan is dat ook geen probleem, dat mag.

Maar ik ga het wel proberen. Vlieg tegen de muren op





Ik merk het direct als ik teveel doe, dan fluit mijn lichaam me direct terug. Maar soms ben je overmoedig, dan voel je je weer redelijk en denk je dat je meer kunt dan je lichaam wil.

En dan word je afgestraft, soo hee, niet te zuinig.



Krijg lieve smsjes van Gert, hij zat als rasechte hypochonder enorm in de stress toen ik in het ziekenhuis lag na de operatie. Gheghehge.

"Thank God, you have survived"

En dan zie ik zijn hoofd erbij en moet ik heel erg lachen en lachen doet pijn!



Nog steeds een drama daar, geen toeristen, geen handel.

Hahaha, had er helemaal niet bij stil gestaan dat dit zulk groot nieuws is! Het is natuurlijk groot nieuws, maar niet echt helemaal als je het verhaal kent. Het is niet alsof ik officieel ben voorgesteld... Het is een beetje raar namelijk (en aangezien ik dat wist heb ik het er zo neer gekwakt)



Ik ga het zo snel mogelijk proberen te vertellen want ik ben op de fiets nog even hier teruggekomen omdat ik erachter kwam dat er nog een belangrijk document op mn mail zat wat ik moest hebben, maar moet dus opschieten voor het donker word.



Ok, ik ga een poging wagen en weet alvast dat dit een vaag verhaal is. Habibi zijn vader is een soort van "dokter'. Maar dan een Marokkaanse die werken met allerlei rare middelen, kruiden en djins (een soort van geesten waarin ze geloven). Hij kan handlezen, soms heeft hij visoenen over de toekomst enz. Ik weet er niet het fijne van, ik weet alleen dat hij heel bekend is in de Marokkaanse wereld en dat mensen van heide en ver komen (Dld, Frankrijk, NL, Luxemburg enz) om bij hem op consult te komen. (schijnbaar verdiend het ook super goed want die man heeft 2 huizen in Belgie, 2 huizen in Marokko, een audie voor de deur en betaald alles voor zijn kinderen). Ik weet niet zo goed wat ik er zelf allemaal van moet geloven omdat ik niet weet hoe het werkt en wat hij nu eigenlijk precies doet!



Nu kwam Habibi zijn zusje een paar dagen geleden naar hem toe en vroeg hem een aantal dingen, of die klopte. Die had ze van hun vader gehoord. En dat klopte dus allemaal!



Het blijkt dus dat Habibi zijn vader dingen te weten is gekomen, via die acra-ca-dabra dingen van hem! En ik zou verder ook niet weten hoe hij die dingen kan weten. Hij wist dus dat ik NL ben, hoe oud ik ben, dat we bijna 3 jaar samen zijn, dat we samenwoonden in Marokko. Tot zover niks bijzonders nog, want dat zouden mensen uit de buurt hem bij wijze van spreken verteld kunnen hebben. Maar hij wist ook dat we financiele problemen hadden (of eigenlijk Habibi) en dat we soms gewoon honger hadden en dan niks te eten kochten maar wachtten tot we thuis waren om te eten, dat ik Habibi financieel heb gesteund (en dat weet op mijn vriendinnen na niemand, want Habibi vindt dat vreselijk). Ze waren me, volgens zijn zusje, dankbaar dat ik hem geholpen heb in een moeilijke tijd en ze vinden dat ik een goed hart heb...



Habibi heeft zijn ouders niet gezien, dit heeft hij allemaal van zijn zusje. Er is dus nog niks officieel gebeurd en nog niks over gezegd, maar het klinkt redelijk positief. Habibi en ik hebben het er ook over gehad, maar als het na Thailand financieel goed blijft gaan (dat is zijn vereiste) dan gaan we waarschijnlijk (eindelijk) stappen zetten. Misschien op de " officiele" manier waarbij zijn ouders naar mijn ouders gaan om mijn hand te vragen Mijn ouders vonden dat wel leuk om dat eens te ervaren. (dan ga ik sloven in de keuken op allerlei lekker hapjes )



Zijn zusje by the way is super leuk en modern! Dat klikte meteen, dus dat is fijn!



Nu moet ik snel weg, maar ik kom voor zaterdag (dan heb ik weer een reis) nog even reageren op alles!

Wat een bijzonder verhaal Nemo, maar het klinkt wel positief!