Ik ben mezelf kwijt..

Geef t tijd.. Echt tijd..

Ik denk dat je eigen oplossing heel goed is: ga naar de huisarts, en dan naar een psycholoog. Die heeft er namelijk voor geleerd om zo vragen te stellen dat je er zelf een stukje dichter bij komt wat je wilt etc. Bedenk ook dat het geen haast heeft, dat je dit werk niet altijd wilt doen betekent niet dat je morgen ontslag aan moet vragen.

Welk werk? Heb je vrienden? Familie? Sport je? Wat zijn je hobby's? Hoe lang geleden is de relatie verbroken?



Eens met de mensen voor me.

Inderdaad jezelf vinden kost tijd (vaak ook als je niet in een lange relatie hebt gezeten)

je hebt de stabiliteit van een baan dus je hebt ook de tijd om uit te zoeken wat bij je past en wat niet. Ga veel dingen doen en uitproberen, nieuwe hobbies en activiteiten en dan merk je vanzelf wat je leuk vindt en wat niet. Zoek mensen om je heen waar je wat aan hebt en met wie je goed kunt praten. En leef je leven dan zul je gaandeweg jezelf steeds beter leren kennen.

En geloof me, als ik om me heen kijk en mijn eigen ervaring meetel dan kan het best een tijd duren voor je "jezelf gevonden" hebt en echt lekker in je vel zit. Ik zie het vaak bij vrouwen die rond of boven de 40 zijn. Om jezelf te vinden moet je ook levenservaring opdoen.

succes, en geef de moed niet op!

Ik heb op mijn 19e ook een soort indentiteit crisis gehad (zoals jij beschrijft)

Mn exvriendje had het uitgemaakt, was vreemdgegaan etc. Ik was er helemaal kapot van. Ik was totaal niet stabiel toen. En wist niet meer wie 'ik' was en deed alleen wat hij wilde en vond wat hij vond. Daarom was het zo extra moeilijk toen het uitging, ik was op mezelf aangewezen maar wist niet goed meer wie ik was. Wat ik wilde, wat ik vond van dingen enzo.



Mijn moeder heeft toen een psycholoog geregeld en dat heeft enorm veel geholpen. Heel veel geleerd. En nu, 2 jaar later ziet mijn leven er zo anders uit. Nee, niet alleen dankzij de psycholoog, ben vooral zo trots op mijn eigen inzet en doorzettingsvermogen! Nu, 2 jaar later, leid ik het leven dat ik wil: opleiding gestopt en heb nu een hele fijne baan, lieve vriend, en het voornaamste: ik ben zelfbewust, niet compleet afhankelijk van andere mensen, ik heb mezelf terug gemixt met een nieuwe ik.



In jou geval: regel die psycholoog, blijf er niet te lang mee lopen, zet je schouders eronder, je kunt dat zetje gebruiken. Het lukt je nu ff niet alleen, laat je helpen. Succes.

in alle relaties die hierop volgen zal je de ander steeds minder centraal opstellen in je leven, o.m. omdat je weet dat de ander toch zijn eigen gang gaat en van de relatie met jou af kan zien.



Je kan (op jouw manier) investeren in iemand wat je wil; het is geen garantie dat je geeft wat hij echt nodig heeft; noch dat dit jullie relatie stabieler maakt.

Heel goed dat je al bezig bent van alles op te pakken. Daar kan je voorlopig sowieso uitdaging uit halen (nieuwe sport aanleren, tekenen verbeteren etc.) terwijl je aan jezelf werkt.



Geloof me, je bent op de goede weg. Het heeft tijd nodig, en misschien wat hulp, maar goed zal het komen.

Ja, naar de psycholoog zal vast helpen. Goed plan. Een Tekencursus ook, je ontmoet er weer nieuwe mensen en bent met je favoriete bezigheid aan de slag. Als je graag een andere baan wilt kun je ook nog denken aan een (deeltijd) opleiding ofzo... Je hebt idd echt dingen nodig die jou gaan definiëren, waar jij je mee kunt gaan identificeren. Nieuwe vrienden of vriendinnen, cursussen, baan zijn daar goeie dingen voor.

Geef jezelf, zoals hier al gezegd is, veeeel tijd. Dit zal een psycholoog ook zeggen. Wees lief voor jezelf en zorg maar goed voor jezelf! Je bent een weg ingeslagen die spannend is en nieuw, maar die nog lang is...op een bepaald moment ga je wel voelen dat het goed is. En dat er geen weg meer terug is en dat je daar blij om bent....! You go girl! Sterkte.

Nog een tip: lees mee op "Alleen zijn en toch gelukkig met jezelf", daar zitten meer mensen die iets van hun leven maken nadat hun relatie verbroken was..

Als je deel 1 leest, kan je div mensen volgen, die nu alweer een stuk verder zijn met hun eigen leven vorm geven en ontdekken wie ze zelf ook alweer waren..



En daar kan je ook meeschrijven. Als je even een rondje langs psyche- en relatiepijler gaat, zie je dat je echt niet de enige bent.. je bent levenservaring aan het opdoen, en je pakt al eea op.



Dit is de tijd om jezelf te ontwikkelen. Even zonder vriend, even totaal op jezelf richten en erachter komen wat je nou echt wil, wat jouw capaciteiten echt zijn, ontdekken waar je goed in bent en je graag doet. Je komt daar echt wel achter.



En met een psych of coach praten is altijd goed. Dat versnelt de boel vaak wel, geeft meer inzicht in wie jij nou eigenlijk ook alweer was, wat je dromen en uitdagingen zijn in het leven. Dat het uit is, dwingt je om naar jezelf te kijken en op jezelf te richten. Dat is nu allemaal onzeker, maar straks, achteraf, misschien het beste wat je kon overkomen: je eens in jezelf verdiepen, letterlijk en figuurlijk.



Het is niet makkelijk allemaal, in je eentje, maar grijp deze periode aan om jezelf beter te leren kennen. Het begin is er al, je eigen creativiteit aanboren, dingen proberen, zoeken.



Dat moet geen krampachtige afleiding zijn idd, dat put je uit en zolang je jezelf alleen maar afleidt, ga je niet de diepte in met jezelf. Maar creatief is altijd goed, dat je daar alvast ruimte voor maakt!



Veel succes!