Relaties
alle pijlers
Mijn relatie
vrijdag 9 november 2012 om 01:09
Lieve lezers,
Graag jullie kijk op mijn situatie.
Ik ben 11 jaar samen met mijn man en 2 jaar getrouwd (ik 28 hij 34)
Onze relatie heeft altijd veel ups en downs gekend, maar de liefde heeft het elke keer weer overwonnen. We zijn jong samengekomen, en natuurlijk zijn we beide als mens gegroeid en volwassen geworden.
Ik houd heel veel van hem en hij heeft geweldige eigenschappen die ik in een man zoek. Ik heb altijd veel gevochten voor onze relatie, omdat ik hem niet wilde verliezen.
De afgelopen 1,5 jaar is er wat veranderd. Ik ben denk ik veranderd. Ik ben nu de vrouw geworden die in ontwikkeling was. En kom er steeds meer achter wat ik wel wil en niet wil in het leven en in een relatie. Ik merk heel erg dat mijn man en ik erg botsen qua karakter. Hij is heel erg aanwezig, extravert en ik ben wat meer rustiger en zachter. Ook heeft hij een heel hoog iq en ik gemiddeld, daarin merk ik ook dat dat af en toe botst (bij mij dan, niet bij hem)
Wat mij de laatste lange tijd erg stoort is hoe we met elkaar omgaan (en dan voornamelijk hoe hij met mij omgaat en met discussies) Hij verheft snel zijn stem en kan het ook heel vaak niet laten om mij dan ook uit te schelden, bv, idioot, mongool. Ik vind dat onacceptabel en ga daar heel erg tegenin, wat bij hem weer voor een reactie zorgt en zo escaleert het al snel. Ik eindig weer in tranen wat bij hem veel frustratie oplevert. Ik merk gewoon dat we allebei verschillende energie lvels hebben, hij is van nature druk en makkelijk met emoties tonen, ik ben wat vlakker denk ik.
Ik vind het gewoon zo jammer dat we niet rustig met elkaar kunnen discusseren zonder dat het gelijk zo'n drama wordt. Hij vindt dat ik degene ben die voor de drama zorgt, omdat ik zo heftig reageer op hoe hij doet tegen mij.
Soms denk ik echt dat ik gewoon een rustiger vent wilt, die wat relaxer is allemaal, zonder al dat felle gedoe. Ik kan gewoon verbaal niet tegen hem op en al helemaal niet tegen zijn energie. Ik voel me dan zo machteloos!! echt... ik word er heel verdrietig van..
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
Hoe kan ik dit nou oplossen? Ik denk eerlijk gezegd niet dat het op te lossen is. Dit is gewoon zijn karakter.. Ik wil hem ook niet veranderen, dat is niet eerlijk. Ik ben ook niet heilig. Ik wil gewoon niet dat het soms zo als een strijd aanvoelt! Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
Graag jullie kijk op mijn situatie.
Ik ben 11 jaar samen met mijn man en 2 jaar getrouwd (ik 28 hij 34)
Onze relatie heeft altijd veel ups en downs gekend, maar de liefde heeft het elke keer weer overwonnen. We zijn jong samengekomen, en natuurlijk zijn we beide als mens gegroeid en volwassen geworden.
Ik houd heel veel van hem en hij heeft geweldige eigenschappen die ik in een man zoek. Ik heb altijd veel gevochten voor onze relatie, omdat ik hem niet wilde verliezen.
De afgelopen 1,5 jaar is er wat veranderd. Ik ben denk ik veranderd. Ik ben nu de vrouw geworden die in ontwikkeling was. En kom er steeds meer achter wat ik wel wil en niet wil in het leven en in een relatie. Ik merk heel erg dat mijn man en ik erg botsen qua karakter. Hij is heel erg aanwezig, extravert en ik ben wat meer rustiger en zachter. Ook heeft hij een heel hoog iq en ik gemiddeld, daarin merk ik ook dat dat af en toe botst (bij mij dan, niet bij hem)
Wat mij de laatste lange tijd erg stoort is hoe we met elkaar omgaan (en dan voornamelijk hoe hij met mij omgaat en met discussies) Hij verheft snel zijn stem en kan het ook heel vaak niet laten om mij dan ook uit te schelden, bv, idioot, mongool. Ik vind dat onacceptabel en ga daar heel erg tegenin, wat bij hem weer voor een reactie zorgt en zo escaleert het al snel. Ik eindig weer in tranen wat bij hem veel frustratie oplevert. Ik merk gewoon dat we allebei verschillende energie lvels hebben, hij is van nature druk en makkelijk met emoties tonen, ik ben wat vlakker denk ik.
Ik vind het gewoon zo jammer dat we niet rustig met elkaar kunnen discusseren zonder dat het gelijk zo'n drama wordt. Hij vindt dat ik degene ben die voor de drama zorgt, omdat ik zo heftig reageer op hoe hij doet tegen mij.
Soms denk ik echt dat ik gewoon een rustiger vent wilt, die wat relaxer is allemaal, zonder al dat felle gedoe. Ik kan gewoon verbaal niet tegen hem op en al helemaal niet tegen zijn energie. Ik voel me dan zo machteloos!! echt... ik word er heel verdrietig van..
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
Hoe kan ik dit nou oplossen? Ik denk eerlijk gezegd niet dat het op te lossen is. Dit is gewoon zijn karakter.. Ik wil hem ook niet veranderen, dat is niet eerlijk. Ik ben ook niet heilig. Ik wil gewoon niet dat het soms zo als een strijd aanvoelt! Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
vrijdag 9 november 2012 om 01:13
Uitschelden ? No way dat ik dat pik van iemand of zou kiezen om te doen. En dan maak jij drama? Eerlijk waarom denkt hij dat hij jou kan en mag uitschelden als jullie het niet eens zijn? Nee niet mijn type man.
Waarom ga je huilen? Ik zou bij het eerste scheldwoord opstaan en weggaan uit het 'gesprek'. Wat een mafklapper zeg.
Waarom ga je huilen? Ik zou bij het eerste scheldwoord opstaan en weggaan uit het 'gesprek'. Wat een mafklapper zeg.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 9 november 2012 om 01:17
Een nee natuurlijk is het geen illusie dat een relatie over het algemeen gewoon fijn zou moeten voelen. Ja iedere lange relatie heeft wel eens een dip periode en daar is niets geks aan. Maar de heftigheid die jij beschrijft is al vanaf het begin toch?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 9 november 2012 om 01:17
vrijdag 9 november 2012 om 01:20
Waarom blijf je in één ruimte met iemand die zo respectloos doet? Ik zou hem geen blik meer waardig gunnen totdat hij sorry zou zeggen en als het dan nog weer zou gebeuren zou ik hem verzoeken ergens anders de nacht door te gaan brengen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 9 november 2012 om 01:24
Jij bent zes jaar jonger en jullie zijn al tien jaar samen. Zit je in een ongelijkwaardige relatie? Waarin hij altijd al bepaalde en jij dat 'o zo' fijn vond? Omdat je misschien het op die manier wel handig vond? Dan hoefde je niet zelf na te denken en te kiezen? Een 'sterke man' dus die het 'zwakke meisje' stuurde ? En misschien wordt hij nu steeds boosaardiger omdat je inmiddels zelf wél weet wat je wilt? En dat bevalt hem niet?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 9 november 2012 om 01:32
Klinkt alsof hij nogal van de emoties is en jij van de ratio? Omdat jij zaken wil bespreken en hij ontploft liever en maakt het ern persoonlijke aanval.
Of is dit een dominerende man die je emotioneel en verbaal mishandelt? Omdat hij perse wil winnen en boven je wil staan en gelijk wil krijgen?
Ik en vriend hebben wel eens ruzie. We maken ook anders ruzie (hij is stil, ik wil praten). Maar we zijn allebei niet het type om er een emotioneel drama van te maken. Ik heb wel eens gewerkt met een man die zowat ontplofte als het niet naar zijn wens ging. En hij zei dan ook dat dat moest kunnen en dat je na een uur weer goede vrienden moest kunnen zijn. Mensen kunnen daar niet allemaal tegen (en terecht) en zijn toen ook weggegaan. Allemaal door de bad temper van die ander.
Of is dit een dominerende man die je emotioneel en verbaal mishandelt? Omdat hij perse wil winnen en boven je wil staan en gelijk wil krijgen?
Ik en vriend hebben wel eens ruzie. We maken ook anders ruzie (hij is stil, ik wil praten). Maar we zijn allebei niet het type om er een emotioneel drama van te maken. Ik heb wel eens gewerkt met een man die zowat ontplofte als het niet naar zijn wens ging. En hij zei dan ook dat dat moest kunnen en dat je na een uur weer goede vrienden moest kunnen zijn. Mensen kunnen daar niet allemaal tegen (en terecht) en zijn toen ook weggegaan. Allemaal door de bad temper van die ander.
vrijdag 9 november 2012 om 01:44
quote:zuzana schreef op 09 november 2012 @ 01:09:
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
[,,,]
Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
Ik ben al 12 jaar samen met mijn man, en hij heeft mij nog nooit uitgescholden. Nog nooit! Als we al ruzie hebben, en dat is nu iets van 5 keer gebeurd in al die 12 jaar, dan houden we het wel respectvol. Geen geschreeuw, geen gescheld, alleen verhitte discussies.
Ik laat me niet uitschelden, en hij ook niet, dat is respectloos.
Verder ben ik het volslagen eens met Enn.
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
[,,,]
Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
Ik ben al 12 jaar samen met mijn man, en hij heeft mij nog nooit uitgescholden. Nog nooit! Als we al ruzie hebben, en dat is nu iets van 5 keer gebeurd in al die 12 jaar, dan houden we het wel respectvol. Geen geschreeuw, geen gescheld, alleen verhitte discussies.
Ik laat me niet uitschelden, en hij ook niet, dat is respectloos.
Verder ben ik het volslagen eens met Enn.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 9 november 2012 om 04:23
Ach meissie, een man die je uischeldt heeft geen respect voor je en geeft je ruimte voor jouw mening en inzicht.
Waarschijnlijk heeft hij vanwege zijn dominante karakter je lief gevonden omdat je hem op een voetstuk had staan en hij de leidende rol en nu je zelf een mening hebt en daadkrachtig wordt wil hij dat eruit krijgen d.m.v. intimidatie. Het spijt me zo voor je maar wil je echt iemand die jou dit niet gunt?
Waarschijnlijk heeft hij vanwege zijn dominante karakter je lief gevonden omdat je hem op een voetstuk had staan en hij de leidende rol en nu je zelf een mening hebt en daadkrachtig wordt wil hij dat eruit krijgen d.m.v. intimidatie. Het spijt me zo voor je maar wil je echt iemand die jou dit niet gunt?
vrijdag 9 november 2012 om 04:27
quote:zuzana schreef op 09 november 2012 @ 01:09:
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
(...)
Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
Was altijd normaal in mijn (10+ jaar) relatie. Tot ik er achter kwam, dat ik eigenlijk de voorkeur geef aan een harmonieuze relatie. Waar ruimte is voor elkaar, voor een prettig liefdesleven en veel individuele vrijheid.
Dus toen ben ik gestopt met die relatie en begonnen aan een andere, met iemand die beter bij me past.
Want dat is het natuurlijk: jullie hebben een lange relatie en dan ontwikkelt je persoonlijkheid. En soms pas je dan nog steeds bij elkaar, en soms niet.
Is dit normaal in relaties? Hebben jullie ook zo ruzie met je partner?
(...)
Een relatie moet gewoon fijn zijn, of is dat een illusie?
Was altijd normaal in mijn (10+ jaar) relatie. Tot ik er achter kwam, dat ik eigenlijk de voorkeur geef aan een harmonieuze relatie. Waar ruimte is voor elkaar, voor een prettig liefdesleven en veel individuele vrijheid.
Dus toen ben ik gestopt met die relatie en begonnen aan een andere, met iemand die beter bij me past.
Want dat is het natuurlijk: jullie hebben een lange relatie en dan ontwikkelt je persoonlijkheid. En soms pas je dan nog steeds bij elkaar, en soms niet.
vrijdag 9 november 2012 om 07:32
Een man die je uitscheld is niet normaal. Ik vind hem trouwens ook degene die verbaal niet sterk is, want schelden staat voor onmacht. Als je scheldwoorden nodig hebt om je uit te drukken, betekent dat machteloosheid en dan kan je die ander dus verbaal niet aan. Juist jij die het gesprek normaal wil voeren is degene die verbaal sterk is.
Ik heb ook 6 jaar een relatie gehad met een man die mij wekelijks voor alles en nog wat uitmaakte. In mijn daaropvolgende relatie heb ik moeten leren dat ruzie ook zonder schelden kan en dat zelfs schreeuwen en tranen niet nodig zijn. Wat is dat fijn om te weten. Ik zou nooit meer terug willen naar een relatie waarin wordt gescholden. Het is respectloos en een teken van onmacht. Loop gewoon even een blokje als je het even niet meer trekt of zeg eerlijk tegen je partner dat je even tijd nodig hebt om je emoties tot bedaren te krijgen.
Wil jij een vader voor je kinderen die jou uitscheld waar je kinderen bijstaan? en vervolgens aan je kinderen leren dat ze niet mogen schelden?
Ik heb ook 6 jaar een relatie gehad met een man die mij wekelijks voor alles en nog wat uitmaakte. In mijn daaropvolgende relatie heb ik moeten leren dat ruzie ook zonder schelden kan en dat zelfs schreeuwen en tranen niet nodig zijn. Wat is dat fijn om te weten. Ik zou nooit meer terug willen naar een relatie waarin wordt gescholden. Het is respectloos en een teken van onmacht. Loop gewoon even een blokje als je het even niet meer trekt of zeg eerlijk tegen je partner dat je even tijd nodig hebt om je emoties tot bedaren te krijgen.
Wil jij een vader voor je kinderen die jou uitscheld waar je kinderen bijstaan? en vervolgens aan je kinderen leren dat ze niet mogen schelden?
vrijdag 9 november 2012 om 07:42
Als ik even terugreken dan was jij 17 en hij 23 toen jullie elkaar leerde kennen.
Met name die 17 jaar van jou was wel erg jong. En in die 11 jaar ben je inderdaad uitgegroeid van een meisje naar een jonge volwassen vrouw. Die inmiddels ook een eigen karakter heeft ontwikkeld en weet wat ze wil.
Als je 17 ben is alles mooi en kijk je tegen hem op. Nu je volwassen bent zie je veel meer dingen van hem, en jullie relatie dan toen.
En door die groei naar volwassen vrouw pik je ook niet meer alles. En kom je veel meer op voor jezelf dan een 17 jarige.
Het zou zomaar kunnen zijn dat uiteindelijk zal blijken dat jullie niet helemaal bij elkaar passen. En dat komt er nu, na jaren, pas uit.
Kijk goed hoe het loopt. En vraag je af of deze relatie het waard is om voor te vechten. Want als het echt een mis-match is dan zou de beste optie kunnen zijn om uit elkaar te gaan.
Zijn jullie echter, ondanks de ruzietjes, nog steeds ontzettend gek op elkaar dan proberen om er samen uit te komen.
Geef aan elkaar door waar de irritaties zitten. En als er, van beide kanten, een wil is zou het moeten lukken.
Succes met je keus, welke het ook wordt.
Met name die 17 jaar van jou was wel erg jong. En in die 11 jaar ben je inderdaad uitgegroeid van een meisje naar een jonge volwassen vrouw. Die inmiddels ook een eigen karakter heeft ontwikkeld en weet wat ze wil.
Als je 17 ben is alles mooi en kijk je tegen hem op. Nu je volwassen bent zie je veel meer dingen van hem, en jullie relatie dan toen.
En door die groei naar volwassen vrouw pik je ook niet meer alles. En kom je veel meer op voor jezelf dan een 17 jarige.
Het zou zomaar kunnen zijn dat uiteindelijk zal blijken dat jullie niet helemaal bij elkaar passen. En dat komt er nu, na jaren, pas uit.
Kijk goed hoe het loopt. En vraag je af of deze relatie het waard is om voor te vechten. Want als het echt een mis-match is dan zou de beste optie kunnen zijn om uit elkaar te gaan.
Zijn jullie echter, ondanks de ruzietjes, nog steeds ontzettend gek op elkaar dan proberen om er samen uit te komen.
Geef aan elkaar door waar de irritaties zitten. En als er, van beide kanten, een wil is zou het moeten lukken.
Succes met je keus, welke het ook wordt.
vrijdag 9 november 2012 om 08:56
quote:zuzana schreef op 09 november 2012 @ 01:09:
De afgelopen 1,5 jaar is er wat veranderd. Ik ben nu de vrouw geworden die in ontwikkeling was. En kom er steeds meer achter wat ik wil in het leven en in een relatie. Ik merk heel erg dat mijn man en ik erg botsen qua karakter. Hij is heel erg aanwezig, extravert en ik ben wat meer rustiger en zachter. Ook heeft hij een heel hoog iq en ik gemiddeld. Wat mij de laatste lange tijd erg stoort is hoe hij met mij omgaat. Hij verheft snel zijn stem en kan het ook heel vaak niet laten om mij dan ook uit te schelden. Ik vind dat onacceptabel en ga daar heel erg tegenin en zo escaleert het al snel Zo te lezen kan je man er slecht tegen dat jij ein-de-lijk voor jezelf (en je eigen standpunt in het leven) op komt. Samen zijn met een partner die je echt kleineert (zoals hij bij jou doet) lijkt mij verre van gezond voor je geestelijk welzijn. Dus ik zeg run forrest run! Je verdient iemand die jou als zijn gelijke behandelt.
De afgelopen 1,5 jaar is er wat veranderd. Ik ben nu de vrouw geworden die in ontwikkeling was. En kom er steeds meer achter wat ik wil in het leven en in een relatie. Ik merk heel erg dat mijn man en ik erg botsen qua karakter. Hij is heel erg aanwezig, extravert en ik ben wat meer rustiger en zachter. Ook heeft hij een heel hoog iq en ik gemiddeld. Wat mij de laatste lange tijd erg stoort is hoe hij met mij omgaat. Hij verheft snel zijn stem en kan het ook heel vaak niet laten om mij dan ook uit te schelden. Ik vind dat onacceptabel en ga daar heel erg tegenin en zo escaleert het al snel Zo te lezen kan je man er slecht tegen dat jij ein-de-lijk voor jezelf (en je eigen standpunt in het leven) op komt. Samen zijn met een partner die je echt kleineert (zoals hij bij jou doet) lijkt mij verre van gezond voor je geestelijk welzijn. Dus ik zeg run forrest run! Je verdient iemand die jou als zijn gelijke behandelt.
vrijdag 9 november 2012 om 09:11
quote:zuzana schreef op 09 november 2012 @ 01:09:
Ik heb altijd veel gevochten voor onze relatie, omdat ik hem niet wilde verliezen.
Dit verbaasde me als eerste.
In een goede relatie hoef je niet te vechten voor je relatie, en/of omdat je je partner niet wilt verliezen.
Ik heb altijd veel gevochten voor onze relatie, omdat ik hem niet wilde verliezen.
Dit verbaasde me als eerste.
In een goede relatie hoef je niet te vechten voor je relatie, en/of omdat je je partner niet wilt verliezen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 9 november 2012 om 09:14
Heb je, in een kalme bui, zonder ruzie, wel eens met hem gesproken waarom jij zo heftig reageert tijdens een ruzie? Dat het uitschelden voor jou onacceptabel is?
Ik ben het er helemaal mee eens dat een beetje man (en vrouw) dat niet uitgelegd zou hoeven krijgen, maar als dit altijd de dynamiek in jullie relatie (en ruzies) is geweest, weet hij niet beter. Wat hem nog steeds een dodo maakt, maar voor hem definitief de deur te wijzen, lijkt een goed gesprek me een 11-jarige relatie wel waard.
Ik ben het er helemaal mee eens dat een beetje man (en vrouw) dat niet uitgelegd zou hoeven krijgen, maar als dit altijd de dynamiek in jullie relatie (en ruzies) is geweest, weet hij niet beter. Wat hem nog steeds een dodo maakt, maar voor hem definitief de deur te wijzen, lijkt een goed gesprek me een 11-jarige relatie wel waard.
vrijdag 9 november 2012 om 09:47
Tja... Of je op elkaar scheldt in een relatie vind ik nog niet zo spannend. Hoe de rest verloopt zegt mij meer.
Wat gaat er aan vooraf? Ken mensen die zich zo onnozel opstellen, of zo dwars, of zo dominant, of...
Dat het haast onvermijdelijk is dat er gescholden gaat worden.
Ik kan ook pislink worden. Binnen "no-time" als je op de juiste knopjes drukt. En dan scheld ik als ik ordinair viswijf. Tja... Had je me niet moeten triggeren, ik geef altijd grens aan hoor, dus ik flip niet gelijk uit de pan, maar 3x aangeven haal ik niet.
Ik kan me dan ook niet voorstellen dat er mensen zijn die na 2 waarschuwingen gewoon door blijven gaan.
En als to de grenzen niet oppikt, of als ze niet worden aangegeven, kán ik me voorstellen dat er gescholden wordt.
En ja, ik denk dat het met karakter te maken heeft. Ik ben een beetje als vriend van to, extravert, aanwezig. Een flapuit.
En dan ben ik dat ook tijdens ruzies. Als ik er niet op tijd zelf uitstap.
En dat heb ik moeten leren. Dus na de 1 waarschuwing, stap ik zelf uit de situatie. Want het is niet iets waar ik trots op ben, dat felle...het schiet ook niet echt op. Het brengt ook niets.
Maar aan de andere kant staat natuurlijk dat de "tegenpartij" dan ook niet moet pushen.
En ik denk dat meer mensen dat wel doen, wellicht zonder dat ze het in de gaten hebben...
Wat gaat er aan vooraf? Ken mensen die zich zo onnozel opstellen, of zo dwars, of zo dominant, of...
Dat het haast onvermijdelijk is dat er gescholden gaat worden.
Ik kan ook pislink worden. Binnen "no-time" als je op de juiste knopjes drukt. En dan scheld ik als ik ordinair viswijf. Tja... Had je me niet moeten triggeren, ik geef altijd grens aan hoor, dus ik flip niet gelijk uit de pan, maar 3x aangeven haal ik niet.
Ik kan me dan ook niet voorstellen dat er mensen zijn die na 2 waarschuwingen gewoon door blijven gaan.
En als to de grenzen niet oppikt, of als ze niet worden aangegeven, kán ik me voorstellen dat er gescholden wordt.
En ja, ik denk dat het met karakter te maken heeft. Ik ben een beetje als vriend van to, extravert, aanwezig. Een flapuit.
En dan ben ik dat ook tijdens ruzies. Als ik er niet op tijd zelf uitstap.
En dat heb ik moeten leren. Dus na de 1 waarschuwing, stap ik zelf uit de situatie. Want het is niet iets waar ik trots op ben, dat felle...het schiet ook niet echt op. Het brengt ook niets.
Maar aan de andere kant staat natuurlijk dat de "tegenpartij" dan ook niet moet pushen.
En ik denk dat meer mensen dat wel doen, wellicht zonder dat ze het in de gaten hebben...