Net-ex blijft zuigen (denk ik?)...
zaterdag 17 november 2012 om 20:28
Een paar weken terug heeft mijn vriend het uit gemaakt. Heb daar toen nog een topic voor opgestart ('vriend zet relatie steeds op scherp'). En ja; ook nu kwam hij er weer op terug. Anderhalve week later... zoals gewoonlijk. Maar toen had ik al de zoveelste klote anderhalve week achter de rug. Ik wilde het niet meer goedmaken, hoeveel moeite het me ook kost; ik wil nu doorzetten en uit die energieverslindende destructieve relatie van aantrekken en afstoten. Ik realiseer me namelijk wel dat ik veel te lang met hem ben doorgegaan.
Naast verdriet om wat er niet meer is (hoe slecht ook, er waren ook goed periodes en die koester ik), glijdt er ook heel veel ballast van me af. Alleen heeft mijn ex-vriend het zwaar met onze break-up. Eigenlijk was er tijdens onze 3 jaar durende relatie altijd gedoe rond zijn werk, (lang) ziek melden, ontslag, depressief, solliciteren, intensieve eerste periode in nieuwe baan, contract niet verlengd, etc (en in verschillende banen); en al die tijd was hij een bodemloze put waarin hij steun en aandacht vroeg en vroeg en ik desondanks vaak het verwijt kreeg dat ik er niet voor hem was. Ook nu dus weer.
Ik merk dat hij steeds even prikt; zodat er weer contact is. Ik merk dat ik heel veel moeite heb om me sterk te houden. Laat ik hem nu ongelofelijk vallen, zoals hij beweert? Of manipuleert hij me... ik zie het namelijk niet meer!! Door de vele ruzies en break-ups kon ik er inderdaad vaak niet voor hem zijn, maar omgekeerd was hij ook regelmatig afwezig bij voor mij grote gebeurtenissen; Ik wil hem best helpen, maar wat kan ik voor hem doen als ik hem echt niet terug wil?
Ik ga dit bericht aanpassen omdat er wel wat herkenbare details in zitten. Willen jullie s.v.p. niet quoten?
Naast verdriet om wat er niet meer is (hoe slecht ook, er waren ook goed periodes en die koester ik), glijdt er ook heel veel ballast van me af. Alleen heeft mijn ex-vriend het zwaar met onze break-up. Eigenlijk was er tijdens onze 3 jaar durende relatie altijd gedoe rond zijn werk, (lang) ziek melden, ontslag, depressief, solliciteren, intensieve eerste periode in nieuwe baan, contract niet verlengd, etc (en in verschillende banen); en al die tijd was hij een bodemloze put waarin hij steun en aandacht vroeg en vroeg en ik desondanks vaak het verwijt kreeg dat ik er niet voor hem was. Ook nu dus weer.
Ik merk dat hij steeds even prikt; zodat er weer contact is. Ik merk dat ik heel veel moeite heb om me sterk te houden. Laat ik hem nu ongelofelijk vallen, zoals hij beweert? Of manipuleert hij me... ik zie het namelijk niet meer!! Door de vele ruzies en break-ups kon ik er inderdaad vaak niet voor hem zijn, maar omgekeerd was hij ook regelmatig afwezig bij voor mij grote gebeurtenissen; Ik wil hem best helpen, maar wat kan ik voor hem doen als ik hem echt niet terug wil?
Ik ga dit bericht aanpassen omdat er wel wat herkenbare details in zitten. Willen jullie s.v.p. niet quoten?
zaterdag 17 november 2012 om 20:32
zaterdag 17 november 2012 om 20:36
Yep, pure manipulatie. Het is net een groot kind, zo te lezen.
Hij wil dat jij hem wil, volgens mij. Maar kan zelf ook niet iets stabiels bieden. Waarom zou je hem helpen, en waarmee dan?
Uit is uit, hij wilde niet meer, dus dan is de consequentie dat jullie uit elkaars leven zijn. Volgens mij snapt hij dat niet zo goed, maar dat hou jij zelf telkens in stand door erin mee te gaan. Dat is hij gewend, dus waarom zou hij het nu niet voor elkaar krijgen?
Hij wil dat jij hem wil, volgens mij. Maar kan zelf ook niet iets stabiels bieden. Waarom zou je hem helpen, en waarmee dan?
Uit is uit, hij wilde niet meer, dus dan is de consequentie dat jullie uit elkaars leven zijn. Volgens mij snapt hij dat niet zo goed, maar dat hou jij zelf telkens in stand door erin mee te gaan. Dat is hij gewend, dus waarom zou hij het nu niet voor elkaar krijgen?
zaterdag 17 november 2012 om 20:38
zaterdag 17 november 2012 om 20:40
Angst, waarvoor? Dat klinkt ook niet goed...
Waarom zou je angst moeten hebben als je niet met iemand verder wil? En ja, het werkt, dat weet hij ook. Maar jij laat het zelf toe. Je hoeft niet te reageren, hij is een volwassene, hij moet met zijn eigen issues dealen. Anders ben je zijn hulpverlener.
Deze relatie klinkt ongezond.
Waarom zou je angst moeten hebben als je niet met iemand verder wil? En ja, het werkt, dat weet hij ook. Maar jij laat het zelf toe. Je hoeft niet te reageren, hij is een volwassene, hij moet met zijn eigen issues dealen. Anders ben je zijn hulpverlener.
Deze relatie klinkt ongezond.
zaterdag 17 november 2012 om 20:42
quote:Julus schreef op 17 november 2012 @ 20:36:
Volgens mij vind jij het ook wel ergens heel fijn, dat hij jou nodig heeft. Klopt dat? Want wat haal jij er anders nog uit?Hmm... ik weet niet of 'fijn' het goede woord is. Maar het doet wel iets met me ja, als ik zie dat hij er zo kapot van is. Want dat is om 'mij'. Zo lijkt dat ten minste, inmiddels ben ik wel zo ver dat ik denk dat het niet om mij gaat... zoals het mij al heel lang niet meer om hem gaat, maar zitten we samen in een soort destructieve combi van afhankelijkheid. Denk ik.
Volgens mij vind jij het ook wel ergens heel fijn, dat hij jou nodig heeft. Klopt dat? Want wat haal jij er anders nog uit?Hmm... ik weet niet of 'fijn' het goede woord is. Maar het doet wel iets met me ja, als ik zie dat hij er zo kapot van is. Want dat is om 'mij'. Zo lijkt dat ten minste, inmiddels ben ik wel zo ver dat ik denk dat het niet om mij gaat... zoals het mij al heel lang niet meer om hem gaat, maar zitten we samen in een soort destructieve combi van afhankelijkheid. Denk ik.
zaterdag 17 november 2012 om 20:45
zaterdag 17 november 2012 om 20:50
quote:camomille schreef op 17 november 2012 @ 20:40:
Komop. Het is 14!!! jaar geleden. Hij gaat er echt niet dood van hoor, een beetje 'verdriet'.Ja... nou, dit vind ik moeilijk. Want daarover kan ik namelijk niet oordelen. Ik kan me voorstellen dat het wel iets met je doet, als je vader jou blijkbaar niet belangrijk genoeg vindt om voor te blijven leven (dat is ten minste zoals hij het uitlegt... en waarom het nog altijd speelt).
Komop. Het is 14!!! jaar geleden. Hij gaat er echt niet dood van hoor, een beetje 'verdriet'.Ja... nou, dit vind ik moeilijk. Want daarover kan ik namelijk niet oordelen. Ik kan me voorstellen dat het wel iets met je doet, als je vader jou blijkbaar niet belangrijk genoeg vindt om voor te blijven leven (dat is ten minste zoals hij het uitlegt... en waarom het nog altijd speelt).
zaterdag 17 november 2012 om 20:52
quote:Julus schreef op 17 november 2012 @ 20:45:
Yep, het gaat om iemand. Hij heeft iemand nodig, om zich goed te voelen. Jij ook, denk ik. En ja, dat werkt niet want is totaal verkeerde insteek om een relatie te hebben.
Je moet elkaar wat te bieden hebben, elkaar aanvullen. Jullie halen niet het beste bij elkaar naar boven.Denk dat dit heel erg klopt, ja... voor ons beiden. Dus ik probeer nu hard om het alleen te redden. Het helpt mij dan niet als hij steeds contact zoekt...
Yep, het gaat om iemand. Hij heeft iemand nodig, om zich goed te voelen. Jij ook, denk ik. En ja, dat werkt niet want is totaal verkeerde insteek om een relatie te hebben.
Je moet elkaar wat te bieden hebben, elkaar aanvullen. Jullie halen niet het beste bij elkaar naar boven.Denk dat dit heel erg klopt, ja... voor ons beiden. Dus ik probeer nu hard om het alleen te redden. Het helpt mij dan niet als hij steeds contact zoekt...
zaterdag 17 november 2012 om 20:53
Hij heeft jou al die tijd verdriet gedaan bij het telkens uitmaken. Het is zeer triest dat hij er nu spijt van heeft maar kom op zeg, steeds maar uitmaken? Zo werkt het toch niet. Gaat ook om een stuk vertrouwen en niet dat je bij elke poep en een scheet bang moet zijn dat hij het weer uitmaakt.
Nee ik zie niet in dat je hem terug zou moeten nemen omdat hij nu verdriet heeft. En echt naar dat het voor hem samenvalt met de sterfdag van zijn vader, maar dat wist hij toch ook toen hij het uitmaakte?
Steunen is goed maar denk dat het nog te vroeg is om hem als vriend te kunnen steunen, het is nog allemaal te vers. Kijk of je dat tegen hem kan zeggen, en als je niet tot hem door kan dringen dan zou ik hem een brief sturen.
Heel veel sterkte en je doet er m.i. goed aan om OOK aan jezelf te denken en jezelf straks of ooit een partner te gunnen die wel voor jou gaat en waar je niet op je tenen hoeft te lopen.
Nee ik zie niet in dat je hem terug zou moeten nemen omdat hij nu verdriet heeft. En echt naar dat het voor hem samenvalt met de sterfdag van zijn vader, maar dat wist hij toch ook toen hij het uitmaakte?
Steunen is goed maar denk dat het nog te vroeg is om hem als vriend te kunnen steunen, het is nog allemaal te vers. Kijk of je dat tegen hem kan zeggen, en als je niet tot hem door kan dringen dan zou ik hem een brief sturen.
Heel veel sterkte en je doet er m.i. goed aan om OOK aan jezelf te denken en jezelf straks of ooit een partner te gunnen die wel voor jou gaat en waar je niet op je tenen hoeft te lopen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 17 november 2012 om 20:56
Lean, dan moet hij het het hele jaar moeilijk hebben en niet alleen nu. Zal vast moeilijk zijn hoor, maar de wereld vergaat niet. Wat hij WEL doet is die gebeurtenis MISBRUIKEN om zijn zin te krijgen.
Jij bent niet de aangewezen persoon om hem te 'steunen'. Hij heeft je weer!! gedumpt en nu moet je op commando weer over zijn bolletje gaan aaien? Komop meis.
Jij bent niet de aangewezen persoon om hem te 'steunen'. Hij heeft je weer!! gedumpt en nu moet je op commando weer over zijn bolletje gaan aaien? Komop meis.
zaterdag 17 november 2012 om 21:01
quote:Mylene_Valerie schreef op 17 november 2012 @ 20:53:
Hij heeft jou al die tijd verdriet gedaan bij het telkens uitmaken. Het is zeer triest dat hij er nu spijt van heeft maar kom op zeg, steeds maar uitmaken? Zo werkt het toch niet. Gaat ook om een stuk vertrouwen en niet dat je bij elke poep en een scheet bang moet zijn dat hij het weer uitmaakt.Daar zegt hij zelf over: "Maar ik ben dan gewoon boos... je weet toch wel dat ik dat dan niet echt meen?". Nou eerlijk... ik trapte daar toch echt steeds in. En constructief is het ook niet, want je gaat niet met elkaar in gesprek. Ja, pas als hij weer voor de deur staat... En dan zegt hij... 'ik moet altijd degene zijn die het initiatief neemt, jij komt nooit naar mij..'. Ik denk dus dat hij geen idee heeft wat hij ermee aanricht. Omdat hij weet dat hij het niet meent misschien... en ik nam hem op een gegeven moment ook niet meer serieus, maar het was allemaal verre van liefdevol ja.
Hij heeft jou al die tijd verdriet gedaan bij het telkens uitmaken. Het is zeer triest dat hij er nu spijt van heeft maar kom op zeg, steeds maar uitmaken? Zo werkt het toch niet. Gaat ook om een stuk vertrouwen en niet dat je bij elke poep en een scheet bang moet zijn dat hij het weer uitmaakt.Daar zegt hij zelf over: "Maar ik ben dan gewoon boos... je weet toch wel dat ik dat dan niet echt meen?". Nou eerlijk... ik trapte daar toch echt steeds in. En constructief is het ook niet, want je gaat niet met elkaar in gesprek. Ja, pas als hij weer voor de deur staat... En dan zegt hij... 'ik moet altijd degene zijn die het initiatief neemt, jij komt nooit naar mij..'. Ik denk dus dat hij geen idee heeft wat hij ermee aanricht. Omdat hij weet dat hij het niet meent misschien... en ik nam hem op een gegeven moment ook niet meer serieus, maar het was allemaal verre van liefdevol ja.
zaterdag 17 november 2012 om 21:03
quote:camomille schreef op 17 november 2012 @ 21:01:
Ik lees net je vorige topic en daaruit blijkt dat hij echt koning manipulatie is toch?? Daar lusten de honden geen brood van. Lees dat topic anders nog even door.Ja... heb ik gedaan voordat ik dit topic startte...
Overigens heeft me dat wel gesteund (en steunt me nog) om door te zetten!
Ik lees net je vorige topic en daaruit blijkt dat hij echt koning manipulatie is toch?? Daar lusten de honden geen brood van. Lees dat topic anders nog even door.Ja... heb ik gedaan voordat ik dit topic startte...
zaterdag 17 november 2012 om 21:04
zaterdag 17 november 2012 om 21:08
quote:lean_72 schreef op 17 november 2012 @ 20:50:
[...]
Ja... nou, dit vind ik moeilijk. Want daarover kan ik namelijk niet oordelen. Ik kan me voorstellen dat het wel iets met je doet, als je vader jou blijkbaar niet belangrijk genoeg vindt om voor te blijven leven (dat is ten minste zoals hij het uitlegt... en waarom het nog altijd speelt).
Het is niet erg als hij verdrietig is over de dood van zijn vader, ook al is dat 14 jaar geleden. Daar mag hij best verdriet om hebben. Logisch ook. Maar dat hoef jij niet voor hem op te lossen. Jij hoeft hem ook niet te troosten. Laat hem lekker verdriet hebben en dat op zijn eigen manier oplossen.
Sterkte met je break up, ik voel met je mee!
[...]
Ja... nou, dit vind ik moeilijk. Want daarover kan ik namelijk niet oordelen. Ik kan me voorstellen dat het wel iets met je doet, als je vader jou blijkbaar niet belangrijk genoeg vindt om voor te blijven leven (dat is ten minste zoals hij het uitlegt... en waarom het nog altijd speelt).
Het is niet erg als hij verdrietig is over de dood van zijn vader, ook al is dat 14 jaar geleden. Daar mag hij best verdriet om hebben. Logisch ook. Maar dat hoef jij niet voor hem op te lossen. Jij hoeft hem ook niet te troosten. Laat hem lekker verdriet hebben en dat op zijn eigen manier oplossen.
Sterkte met je break up, ik voel met je mee!
Wat eten we vanavond?