Je oud voelen...
zaterdag 8 december 2012 om 23:33
Hallo allemaal,
Laat ik beginnen met zeggen dat ik weet dat mijn gedachten niet realistisch zijn.. Ik weet ook niet zo goed hoe ik dit moet schrijven maar ik doe m'n best.
Sinds ongeveer twee weken zit het waanidee in mijn hoofd dat ik 'oud' ben. Ik ben 26 jaar, en verstandelijk weet ik echt wel dat ik nog lang niet oud ben, toch voel ik me zo. Gevoelsmatig ben ik nog een 'meisje', terwijl ik met mijn 26 toch niet zo meisje meer ben... Wel ben ik regelmatig erg onzeker en ben ik op veel gebieden best wel een laatbloeier.
Ik denk dat dit gevoel voortkomt uit de situatie waar ik nu in zit (weinig ervaring op liefdesgebied, sinds 2 maanden zwaar verliefd op een onbereikbare jongen) en ik heb gewoon het gevoel dat ik veel heb gemist wat ik nooit meer in kan halen.... Ook voelt het alsof ik ontzettend achterloop, veel mensen van mijn leeftijd zijn bezig met settelen of hebben op z'n minst een serieuze relatie, ik dus niet....
Ik kan het niet zo goed uitleggen, maar misschien herkent iemand zich hier een beetje in?
Laat ik beginnen met zeggen dat ik weet dat mijn gedachten niet realistisch zijn.. Ik weet ook niet zo goed hoe ik dit moet schrijven maar ik doe m'n best.
Sinds ongeveer twee weken zit het waanidee in mijn hoofd dat ik 'oud' ben. Ik ben 26 jaar, en verstandelijk weet ik echt wel dat ik nog lang niet oud ben, toch voel ik me zo. Gevoelsmatig ben ik nog een 'meisje', terwijl ik met mijn 26 toch niet zo meisje meer ben... Wel ben ik regelmatig erg onzeker en ben ik op veel gebieden best wel een laatbloeier.
Ik denk dat dit gevoel voortkomt uit de situatie waar ik nu in zit (weinig ervaring op liefdesgebied, sinds 2 maanden zwaar verliefd op een onbereikbare jongen) en ik heb gewoon het gevoel dat ik veel heb gemist wat ik nooit meer in kan halen.... Ook voelt het alsof ik ontzettend achterloop, veel mensen van mijn leeftijd zijn bezig met settelen of hebben op z'n minst een serieuze relatie, ik dus niet....
Ik kan het niet zo goed uitleggen, maar misschien herkent iemand zich hier een beetje in?
zondag 9 december 2012 om 01:11
quote:louba schreef op 09 december 2012 @ 00:51:
Ik ben 30. Dat weet ik. En in mijn werk gedraag ik me ook als 30. Maar ik voel me eignelijk nog altijd 24. En als ik mee blèr met kinderliedjes en sta te springen als man weer thuis komt uit zijn werk, dan voel ik me weer heerlijk 6 Als ik jarig ben, ben ik 12 en roep ik de hele dag: ik ben JARIG! Ik hoop dat ik me altijd 24 blijf voelen, en 6 en 12, ook al ben ik 85
Haha hier word ik nou vrolijk van! Lijkt me heerlijk, hopelijk zit ik ook snel weer zo goed in m'n vel
Iedereen bedankt voor de reacties! Ik ga nu maar slapen, hopelijk zie ik de dingen morgen weer wat meer in perspectief
Ik ben 30. Dat weet ik. En in mijn werk gedraag ik me ook als 30. Maar ik voel me eignelijk nog altijd 24. En als ik mee blèr met kinderliedjes en sta te springen als man weer thuis komt uit zijn werk, dan voel ik me weer heerlijk 6 Als ik jarig ben, ben ik 12 en roep ik de hele dag: ik ben JARIG! Ik hoop dat ik me altijd 24 blijf voelen, en 6 en 12, ook al ben ik 85
Haha hier word ik nou vrolijk van! Lijkt me heerlijk, hopelijk zit ik ook snel weer zo goed in m'n vel
Iedereen bedankt voor de reacties! Ik ga nu maar slapen, hopelijk zie ik de dingen morgen weer wat meer in perspectief
zondag 9 december 2012 om 06:23
Wat 'n treurnis juist als leeftijdgenoten zich nu al gaan lopen settelen. Je bent nog zo jong, je moet nog lekker van 't leven genieten nu je nog geen relatie hebt. Ga lekker reizen bijvoorbeeld! En die mensen die zo jong samen gaan wonen en wellicht zelfs kinderen nemen, daarvan is over 'n jaar of 5 waarschijnlijk niet veel meer van over: verbroken relaties, onverkoopbare huizen, gedoe met kinderen en kosten. Geniet van je vrijheid meid!
zondag 9 december 2012 om 07:54
zondag 9 december 2012 om 08:52
Herkenbaar. Ik ben 33 en ik heb het gevoel dat ik veel jonger ben. Ook een laatbloeier, zowel op het gebied van de liefde, als in het maken van keuzes voor de juiste studie. Ik denk dat ik wel weet wat je bedoelt.
Als je nu belangrijke keuzes maakt (bv een andere studie gaan doen) zullen ánderen je vooral oud vinden of laat met het maken van die keuzes. Als ik dan soms hoor dat bijv. een oudklasgenootje van me al een kind van 12 heeft, kan ik me er zo weinig bij voorstellen dat iemand van mijn leeftijd al zo lang de zorg voor een kind heeft! En ik pas nét denk aan het beginnen van een gezin.
Of als ik bij iemand een jaartal in de naam zie (zoals bij jou), dan denk ik: Oh, uit 1986, tiener nog.. Terwijl ik ook wel kan rekenen. Het is het gevoel dat het oproept, dat niet alleen ik, maar iedereen om mij heen ouder wordt. Studenten uit 1994 die ik als tiener vroeger zélf nog heb vastgehouden. Alsof de tijd sneller is gegaan dan ik en ik ineens soms schrik dat ik ook alweer 33 ben.
Als je nu belangrijke keuzes maakt (bv een andere studie gaan doen) zullen ánderen je vooral oud vinden of laat met het maken van die keuzes. Als ik dan soms hoor dat bijv. een oudklasgenootje van me al een kind van 12 heeft, kan ik me er zo weinig bij voorstellen dat iemand van mijn leeftijd al zo lang de zorg voor een kind heeft! En ik pas nét denk aan het beginnen van een gezin.
Of als ik bij iemand een jaartal in de naam zie (zoals bij jou), dan denk ik: Oh, uit 1986, tiener nog.. Terwijl ik ook wel kan rekenen. Het is het gevoel dat het oproept, dat niet alleen ik, maar iedereen om mij heen ouder wordt. Studenten uit 1994 die ik als tiener vroeger zélf nog heb vastgehouden. Alsof de tijd sneller is gegaan dan ik en ik ineens soms schrik dat ik ook alweer 33 ben.
zondag 9 december 2012 om 09:06
Het rare is dat mij gesettelde vriendinnen zelf ook het gevoel hebben dat ze iets gemist hebben. Ik had het er (nav dit topic misschien) over, en sommigen wonen al jaren samen. In die tijd heb ik mijn studie afgerond, gereisd, overal en nergens gewoond en ben nu pas gesetteld. Alleen, maar gevoelsmatig wel gesetteld. Iets met gras van de buren en groener
zondag 9 december 2012 om 12:09
ben 32 en heb die samenwoon-fase al gehad. en toen ging het uit.... bang dat ik was! Ohnee al 31 en dan weer vrijgezel, kom ik ooit nog een leuke vent tegen want alle leuke mannen zijn nu al bezet. wat over is zijn alleen de kneuzen :S
misschien moet je het als een voordeel zien, je bent nog vrij om alle kanten op te gaan. je hoeft je niet te verantwoorden aan een vriendje en de mensen om je heen. ik ga volgend jaar een jaartje reizen. Terwijl de meeste backpackers rond de 25 zijn en ik al 32. maar wat maakt het uit!
tijdens mijn relatie werd mij zovaak gevraagd wanneer ik nou es eindelijk kinderen zou krijgen, zelfs vreemden die bij me in de straat woonden en wisten dat we 6 jaar samen waren. Zo fijn dat ik daa nu vanaf ben.
je hebt niks gemist niet iedereen hoeft een wil studentenleven of ONS-periode gehad hebben, je hoeft niet alles meegemaakt te hebben! Misschie heb je vriendinnen die vanaf hun 15e een vriendje hebben en nu samenwonen en kinderen hebben..... leuk.... maar die stiekem stinkjaloers zijn op jouw vrijheid
misschien moet je het als een voordeel zien, je bent nog vrij om alle kanten op te gaan. je hoeft je niet te verantwoorden aan een vriendje en de mensen om je heen. ik ga volgend jaar een jaartje reizen. Terwijl de meeste backpackers rond de 25 zijn en ik al 32. maar wat maakt het uit!
tijdens mijn relatie werd mij zovaak gevraagd wanneer ik nou es eindelijk kinderen zou krijgen, zelfs vreemden die bij me in de straat woonden en wisten dat we 6 jaar samen waren. Zo fijn dat ik daa nu vanaf ben.
je hebt niks gemist niet iedereen hoeft een wil studentenleven of ONS-periode gehad hebben, je hoeft niet alles meegemaakt te hebben! Misschie heb je vriendinnen die vanaf hun 15e een vriendje hebben en nu samenwonen en kinderen hebben..... leuk.... maar die stiekem stinkjaloers zijn op jouw vrijheid
zondag 9 december 2012 om 12:23
Zo wat veel reacties weer! Het is toch wel fijn om te horen dat het best herkenbaar is. Soms denk ik wel eens dat ik de enige ben. Ik heb ook altijd wel erg de neiging om me aan anderen te spiegelen en dan krijg ik altijd het gevoel dat ik minder bereikt heb, dat ik stil gestaan heb. Wat ben ik de afgelopen 5 jaar nou eigenlijk opgeschoten? Ik woon nog steeds in hetzelfde huis, ik werk, maar ik heb geen carrière opgebouwd. Ik heb het wel naar m'n zin op het werk, het is ontzettend gezellig, maar verder geeft het weinig voldoening....
En NYC, dat met die jaartallen is inderdaad enorm herkenbaar! Ik ben wat dat betreft blijven hangen in 2000, en denk dat iemand uit 1970 nog steeds begin 30 is... Maar inderdaad word niet alleen ik ouder, maar ook iedereen om me heen.
En NYC, dat met die jaartallen is inderdaad enorm herkenbaar! Ik ben wat dat betreft blijven hangen in 2000, en denk dat iemand uit 1970 nog steeds begin 30 is... Maar inderdaad word niet alleen ik ouder, maar ook iedereen om me heen.
zondag 9 december 2012 om 12:50
quote:Ste_ schreef op 09 december 2012 @ 01:02:
Ik heb dit hetzelfde, en heb er serieus moeite mee. Echt ook op een irrationeel belachelijk niveau.
Ik ben 24, en heb er zelfs moeite mee om dit op te schrijven. Ik heb weinig tot geen volwassen dingen bereikt, ik voel me echt nog meisje, en bij de gedachte dat ik 25 ga worden word ik gewoon echt naar. Ik ben nog lang niet zover.
`
Hee Ste_, vervelend zeg... Raar als ik ben denk ik dan, maar je bent nog maar 24.... Ik had er ook erg veel moeite mee om het op te schrijven, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Alle reacties helpen goed om de boel te relativeren! Het is bij mij ook pas sinds kort dat ik dit gevoel heb, hiervoor had ik er altijd wel vrede mee en dacht ik, ach, dat komt allemaal wel... Hoelang heb jij hier al last van?
Ik heb dit hetzelfde, en heb er serieus moeite mee. Echt ook op een irrationeel belachelijk niveau.
Ik ben 24, en heb er zelfs moeite mee om dit op te schrijven. Ik heb weinig tot geen volwassen dingen bereikt, ik voel me echt nog meisje, en bij de gedachte dat ik 25 ga worden word ik gewoon echt naar. Ik ben nog lang niet zover.
`
Hee Ste_, vervelend zeg... Raar als ik ben denk ik dan, maar je bent nog maar 24.... Ik had er ook erg veel moeite mee om het op te schrijven, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Alle reacties helpen goed om de boel te relativeren! Het is bij mij ook pas sinds kort dat ik dit gevoel heb, hiervoor had ik er altijd wel vrede mee en dacht ik, ach, dat komt allemaal wel... Hoelang heb jij hier al last van?
zondag 9 december 2012 om 13:11
quote:koekie1980 schreef op 09 december 2012 @ 12:09:
ben 32 en heb die samenwoon-fase al gehad. en toen ging het uit.... bang dat ik was! Ohnee al 31 en dan weer vrijgezel, kom ik ooit nog een leuke vent tegen want alle leuke mannen zijn nu al bezet. wat over is zijn alleen de kneuzen :S
misschien moet je het als een voordeel zien, je bent nog vrij om alle kanten op te gaan. je hoeft je niet te verantwoorden aan een vriendje en de mensen om je heen. ik ga volgend jaar een jaartje reizen. Terwijl de meeste backpackers rond de 25 zijn en ik al 32. maar wat maakt het uit!
tijdens mijn relatie werd mij zovaak gevraagd wanneer ik nou es eindelijk kinderen zou krijgen, zelfs vreemden die bij me in de straat woonden en wisten dat we 6 jaar samen waren. Zo fijn dat ik daa nu vanaf ben.
je hebt niks gemist niet iedereen hoeft een wil studentenleven of ONS-periode gehad hebben, je hoeft niet alles meegemaakt te hebben! Misschie heb je vriendinnen die vanaf hun 15e een vriendje hebben en nu samenwonen en kinderen hebben..... leuk.... maar die stiekem stinkjaloers zijn op jouw vrijheid
Mooie post Ik heb ook wel wat het gevoel dat alle leuke mannen al bezet zijn... Wat natuurlijk onzin is, gezien 2 vriendinnen van mij net weer een prille relatie hebben Dus voor ons zal er ook nog wel iemand rondlopen! Mij wordt gelukkig zelden gevraagd waarom ik nog geen man heb, zelf doe ik er ook altijd luchtig over, hoe is het in de liefde? Heeeeeerlijk rustig! (helaas meen ik dat de laatste tijd niet helemaal meer)
Een wild studentenleven heb ik niet gehad, ik ben pas wat later begonnen met uitgaan (18 jaar), maar heb de schade daarna nog wel ingehaald Qua mannen ben ik altijd erg rustig geweest, ONS zijn niks voor mij, daar zou ik me absoluut niet fijn bij voelen. En de 'mannen' die er zijn geweest waren altijd eigenlijk erg geduldig, maar het houdt een keer op natuurlijk.... Ik heb weinig spijt dat dit nooit iets is geworden, omdat ik ook gewoon het gevoel heb dat zij het niet waren voor mij.... Alleen de laatste persoon, dat kan ik nog erg slecht accepteren, omdat ik bij hem echt een heel ander gevoel kreeg. Hierdoor weet ik gelukkig wel dat ik in staat zou zijn om een relatie aan te gaan, waar ik eerder nog wel eens aan getwijeld heb
Wat je zegt over reizen, ik heb daar eigenlijk nooit zo aan gedacht. Het heeft me wel aan het denken gezet. Nu heb ik nog niks wat me hier houdt, ja, ik heb een baan, maar niet een waar toekomst in zit. Een relatie heb ik nog niet, en eigenlijk weet ik nog helemaal niet goed wie ik zelf ben en wat ik wil.... Ga hier zeker meer onderzoek naar doen! Helaas ben ik wel een onzeker typje en weet ik niet of ik het wel alleen aan durf....
Wat het settelen betreft, dat is niet zo zeer in mijn directe omgeving. Mijn vriendinnen zijn ook vrijgezel of hebben een prille relatie, slechts 1 vriendin is sinds kort getrouwd en echt bezig met kindjes maken Wel hebben mijn collega's zo goed als allemaal een relatie en lijken zij allemaal al zoveel verder te zijn...
ben 32 en heb die samenwoon-fase al gehad. en toen ging het uit.... bang dat ik was! Ohnee al 31 en dan weer vrijgezel, kom ik ooit nog een leuke vent tegen want alle leuke mannen zijn nu al bezet. wat over is zijn alleen de kneuzen :S
misschien moet je het als een voordeel zien, je bent nog vrij om alle kanten op te gaan. je hoeft je niet te verantwoorden aan een vriendje en de mensen om je heen. ik ga volgend jaar een jaartje reizen. Terwijl de meeste backpackers rond de 25 zijn en ik al 32. maar wat maakt het uit!
tijdens mijn relatie werd mij zovaak gevraagd wanneer ik nou es eindelijk kinderen zou krijgen, zelfs vreemden die bij me in de straat woonden en wisten dat we 6 jaar samen waren. Zo fijn dat ik daa nu vanaf ben.
je hebt niks gemist niet iedereen hoeft een wil studentenleven of ONS-periode gehad hebben, je hoeft niet alles meegemaakt te hebben! Misschie heb je vriendinnen die vanaf hun 15e een vriendje hebben en nu samenwonen en kinderen hebben..... leuk.... maar die stiekem stinkjaloers zijn op jouw vrijheid
Mooie post Ik heb ook wel wat het gevoel dat alle leuke mannen al bezet zijn... Wat natuurlijk onzin is, gezien 2 vriendinnen van mij net weer een prille relatie hebben Dus voor ons zal er ook nog wel iemand rondlopen! Mij wordt gelukkig zelden gevraagd waarom ik nog geen man heb, zelf doe ik er ook altijd luchtig over, hoe is het in de liefde? Heeeeeerlijk rustig! (helaas meen ik dat de laatste tijd niet helemaal meer)
Een wild studentenleven heb ik niet gehad, ik ben pas wat later begonnen met uitgaan (18 jaar), maar heb de schade daarna nog wel ingehaald Qua mannen ben ik altijd erg rustig geweest, ONS zijn niks voor mij, daar zou ik me absoluut niet fijn bij voelen. En de 'mannen' die er zijn geweest waren altijd eigenlijk erg geduldig, maar het houdt een keer op natuurlijk.... Ik heb weinig spijt dat dit nooit iets is geworden, omdat ik ook gewoon het gevoel heb dat zij het niet waren voor mij.... Alleen de laatste persoon, dat kan ik nog erg slecht accepteren, omdat ik bij hem echt een heel ander gevoel kreeg. Hierdoor weet ik gelukkig wel dat ik in staat zou zijn om een relatie aan te gaan, waar ik eerder nog wel eens aan getwijeld heb
Wat je zegt over reizen, ik heb daar eigenlijk nooit zo aan gedacht. Het heeft me wel aan het denken gezet. Nu heb ik nog niks wat me hier houdt, ja, ik heb een baan, maar niet een waar toekomst in zit. Een relatie heb ik nog niet, en eigenlijk weet ik nog helemaal niet goed wie ik zelf ben en wat ik wil.... Ga hier zeker meer onderzoek naar doen! Helaas ben ik wel een onzeker typje en weet ik niet of ik het wel alleen aan durf....
Wat het settelen betreft, dat is niet zo zeer in mijn directe omgeving. Mijn vriendinnen zijn ook vrijgezel of hebben een prille relatie, slechts 1 vriendin is sinds kort getrouwd en echt bezig met kindjes maken Wel hebben mijn collega's zo goed als allemaal een relatie en lijken zij allemaal al zoveel verder te zijn...
zondag 9 december 2012 om 13:20
quote:lascana86 schreef op 09 december 2012 @ 12:23:
Ik heb ook altijd wel erg de neiging om me aan anderen te spiegelen en dan krijg ik altijd het gevoel dat ik minder bereikt heb
is "iets bereiken" in jouw hoofd dus het hebben van een relatie of een eigen huis?, dat ik stil gestaan heb. Wat ben ik de afgelopen 5 jaar nou eigenlijk opgeschoten? waarschijnlijk een heleboel maar je ziet het niet Ik woon nog steeds in hetzelfde huis, als je daar lekker woont, waarom zou je weggaan dan? ik werk, maar ik heb geen carrière opgebouwd. dat je plezier hebt in je werk is toch het belangrijkste? Of heb je liever en 3x hoger salaris voor een job waar je het niet naar je zin hebt Ik heb het wel naar m'n zin op het werk, het is ontzettend gezellig, maar verder geeft het weinig voldoening....
Ik heb ook altijd wel erg de neiging om me aan anderen te spiegelen en dan krijg ik altijd het gevoel dat ik minder bereikt heb
is "iets bereiken" in jouw hoofd dus het hebben van een relatie of een eigen huis?, dat ik stil gestaan heb. Wat ben ik de afgelopen 5 jaar nou eigenlijk opgeschoten? waarschijnlijk een heleboel maar je ziet het niet Ik woon nog steeds in hetzelfde huis, als je daar lekker woont, waarom zou je weggaan dan? ik werk, maar ik heb geen carrière opgebouwd. dat je plezier hebt in je werk is toch het belangrijkste? Of heb je liever en 3x hoger salaris voor een job waar je het niet naar je zin hebt Ik heb het wel naar m'n zin op het werk, het is ontzettend gezellig, maar verder geeft het weinig voldoening....
zondag 9 december 2012 om 13:31
quote:Mooie post Ik heb ook wel wat het gevoel dat alle leuke mannen al bezet zijn... Wat natuurlijk onzin is, gezien 2 vriendinnen van mij net weer een prille relatie hebben Dus voor ons zal er ook nog wel iemand rondlopen!
zekers! er zullen altijd (helaas) relaties uitgaan en dus vrijgezelle mannen overzijn! Alleen hebben ze allemaal een verleden en ga je geen 1e liefde meer krijgen. Een vriendin van me is een paar weken geleden getrouwd.... op haar 42e met een man die ze een jaar of 6-7 kent. Dus zo'n voorbeelden maar in gedachte houden, het is nooit te laat.
Nouja als je graag kinderen wil dan is het misschien een beetje laat om daar op je 42e pas mee te beginnen. Maar het duurt nog jaaaaaren voordat je zover bent
quote:Wat je zegt over reizen, ik heb daar eigenlijk nooit zo aan gedacht. Het heeft me wel aan het denken gezet. Nu heb ik nog niks wat me hier houdt, ja, ik heb een baan, maar niet een waar toekomst in zit. Een relatie heb ik nog niet, en eigenlijk weet ik nog helemaal niet goed wie ik zelf ben en wat ik wil.... Ga hier zeker meer onderzoek naar doen! Helaas ben ik wel een onzeker typje en weet ik niet of ik het wel alleen aan durf....
ik heb al eerder een jaar gereisd en ik kan het iedereen aanraden. Vooral als je even in de "geen verplichtingen situatie" zit. Ik weet dat ik ooit weer een leuke man tegen ga komen en een huis ga kopen... dan gaat die reis dus niet meer gebeuren.
Als je zelf nog nooit in je eentje weg bent geweest is het zeker spannend. Ik ben bijvoorbeeld begonnen in australie (gelukkig ook een westers land waar ze engels praten) Dat is een stuk makkelijker als dat je bijv. naar India in je eentje gaat. Ik heb toen een startpakket geboekt zodat we de eerste week met 10 andere personen waren + een gids van daar die ons hielp met het uitzoeken van vervoer en slaapplekken. En iedereen in die groep was alleen dus je vind supersnel leuke mensen om stukjes samen mee te reizen.
Magoed, het is al fijn dat je nu weet dat je niet de enige bent met die angsten
zekers! er zullen altijd (helaas) relaties uitgaan en dus vrijgezelle mannen overzijn! Alleen hebben ze allemaal een verleden en ga je geen 1e liefde meer krijgen. Een vriendin van me is een paar weken geleden getrouwd.... op haar 42e met een man die ze een jaar of 6-7 kent. Dus zo'n voorbeelden maar in gedachte houden, het is nooit te laat.
Nouja als je graag kinderen wil dan is het misschien een beetje laat om daar op je 42e pas mee te beginnen. Maar het duurt nog jaaaaaren voordat je zover bent
quote:Wat je zegt over reizen, ik heb daar eigenlijk nooit zo aan gedacht. Het heeft me wel aan het denken gezet. Nu heb ik nog niks wat me hier houdt, ja, ik heb een baan, maar niet een waar toekomst in zit. Een relatie heb ik nog niet, en eigenlijk weet ik nog helemaal niet goed wie ik zelf ben en wat ik wil.... Ga hier zeker meer onderzoek naar doen! Helaas ben ik wel een onzeker typje en weet ik niet of ik het wel alleen aan durf....
ik heb al eerder een jaar gereisd en ik kan het iedereen aanraden. Vooral als je even in de "geen verplichtingen situatie" zit. Ik weet dat ik ooit weer een leuke man tegen ga komen en een huis ga kopen... dan gaat die reis dus niet meer gebeuren.
Als je zelf nog nooit in je eentje weg bent geweest is het zeker spannend. Ik ben bijvoorbeeld begonnen in australie (gelukkig ook een westers land waar ze engels praten) Dat is een stuk makkelijker als dat je bijv. naar India in je eentje gaat. Ik heb toen een startpakket geboekt zodat we de eerste week met 10 andere personen waren + een gids van daar die ons hielp met het uitzoeken van vervoer en slaapplekken. En iedereen in die groep was alleen dus je vind supersnel leuke mensen om stukjes samen mee te reizen.
Magoed, het is al fijn dat je nu weet dat je niet de enige bent met die angsten
zondag 9 december 2012 om 13:50
Inderdaad Koekie! Het is nooit te laat Ik leg mezelf teveel beperkingen op die er niet zijn... Ooit wil ik wel kinderen, maar op dit moment is dat voor mij nog een ver-van-mijn-bed-show En daarvoor heb ik inderdaad nog jaaaaaaaren de tijd! Ik merk aan mezelf ook dat ik nog niet toe ben aan settelen aan de 'mannen' waar ik op val, ik val echt op jongensachtige types, vaak een beetje jonger....
zondag 9 december 2012 om 13:59
Ik ben 28 en heb het al achter de rug: studie, huis kopen, trouwen, baby, scheiden
je kan nog zo hard bezig zijn met je leven opbouwen anderzijds kan je leven in een jaar tijd ook 160 graden draaien. Soms voel ik me oud doordat ik juist al zoveel heb meegemaakt en vaak ook voel ik me heel jong:) ben pas 28 en kan nog lekker de hort op. Wilde leven dat ik als puber niet had heb ik nu in de weekenden dat ik mijn zoon niet heb. Iedere leeftijd heeft zijn leuke kanten en zijn moeilijke dingen. Wat ik heb geleerd is dat lijstje afwerken niet werkt, met weemoed terug kijken helpt ook niets dus ik bedenk vooral de dingen die ik op dit moment nodig heb om blij te worden ik heb me jaren trouwens 23 gevoeld, toen een jaar 40 en nu wissel ik af tussen 21 en 30 haha
zondag 9 december 2012 om 16:33
Lascana, laat het idee los dat je oud bent. Dat er weinig schot lijkt te zitten in je leven zit in je hoofd. Je kunt wel in de verre toekomst kijken maar je moet nu doen met wat je hebt. Vandaag is er, en morgen misschien niet. Dus ga niet te zwaar nadenken! Maar ga doen waar je hart ligt. Graaf een oude passie/hobby op, ga lekker stappen of zitten met een goed boek. Niets te geforceerd, maar waar jij NU zin in hebt. Heb je een doel wat je wil nastreven? Prima, maar dat doel is er morgen niet (tenzij de was strijken je doel is), geniet van het proces. Van het leven.
Ik kom er ook net achter (dankzij overspannen thuiszitten) en doe mijn eigen ding nu en kijk niet meer wie het beter, leuker of spannender doet. Ik kan de jaren daarvoor niet meer terughalen, maar het motiveerd mij nu wel om van de komende jaren iets te maken. Laatbloeier zijn is niet erg, je kunt nu juist mooie beslissingen maken terwijl diegene die er vroeg bij zijn vaak al een beetje uitgeleefd zijn op jonge leeftijd. Doe er je voordeel mee!
Ik kom er ook net achter (dankzij overspannen thuiszitten) en doe mijn eigen ding nu en kijk niet meer wie het beter, leuker of spannender doet. Ik kan de jaren daarvoor niet meer terughalen, maar het motiveerd mij nu wel om van de komende jaren iets te maken. Laatbloeier zijn is niet erg, je kunt nu juist mooie beslissingen maken terwijl diegene die er vroeg bij zijn vaak al een beetje uitgeleefd zijn op jonge leeftijd. Doe er je voordeel mee!
zondag 9 december 2012 om 19:48
quote:fleetwood schreef op 09 december 2012 @ 16:33:
Lascana, laat het idee los dat je oud bent. Dat er weinig schot lijkt te zitten in je leven zit in je hoofd. Je kunt wel in de verre toekomst kijken maar je moet nu doen met wat je hebt. Vandaag is er, en morgen misschien niet. Dus ga niet te zwaar nadenken! Maar ga doen waar je hart ligt. Graaf een oude passie/hobby op, ga lekker stappen of zitten met een goed boek. Niets te geforceerd, maar waar jij NU zin in hebt. Heb je een doel wat je wil nastreven? Prima, maar dat doel is er morgen niet (tenzij de was strijken je doel is), geniet van het proces. Van het leven.
Ik kom er ook net achter (dankzij overspannen thuiszitten) en doe mijn eigen ding nu en kijk niet meer wie het beter, leuker of spannender doet. Ik kan de jaren daarvoor niet meer terughalen, maar het motiveerd mij nu wel om van de komende jaren iets te maken. Laatbloeier zijn is niet erg, je kunt nu juist mooie beslissingen maken terwijl diegene die er vroeg bij zijn vaak al een beetje uitgeleefd zijn op jonge leeftijd. Doe er je voordeel mee!
Het heeft inderdaad geen zin om terug te kijken, maar ik heb m'n leven lang al de neiging om niet 'in het moment' te leven.. Wordt tijd dat ik dat eens ga leren Vervelend dat je nu overspannen thuis zit.. Ik weet wel dat ik mag oppassen, anders zit ik binnenkort ook overspannen thuis terwijl dat nergens voor nodig is! Ik heb een prima leven zonder veel problemen en drama... Het wordt tijd dat ik dat gewoon ga waarderen!
Lascana, laat het idee los dat je oud bent. Dat er weinig schot lijkt te zitten in je leven zit in je hoofd. Je kunt wel in de verre toekomst kijken maar je moet nu doen met wat je hebt. Vandaag is er, en morgen misschien niet. Dus ga niet te zwaar nadenken! Maar ga doen waar je hart ligt. Graaf een oude passie/hobby op, ga lekker stappen of zitten met een goed boek. Niets te geforceerd, maar waar jij NU zin in hebt. Heb je een doel wat je wil nastreven? Prima, maar dat doel is er morgen niet (tenzij de was strijken je doel is), geniet van het proces. Van het leven.
Ik kom er ook net achter (dankzij overspannen thuiszitten) en doe mijn eigen ding nu en kijk niet meer wie het beter, leuker of spannender doet. Ik kan de jaren daarvoor niet meer terughalen, maar het motiveerd mij nu wel om van de komende jaren iets te maken. Laatbloeier zijn is niet erg, je kunt nu juist mooie beslissingen maken terwijl diegene die er vroeg bij zijn vaak al een beetje uitgeleefd zijn op jonge leeftijd. Doe er je voordeel mee!
Het heeft inderdaad geen zin om terug te kijken, maar ik heb m'n leven lang al de neiging om niet 'in het moment' te leven.. Wordt tijd dat ik dat eens ga leren Vervelend dat je nu overspannen thuis zit.. Ik weet wel dat ik mag oppassen, anders zit ik binnenkort ook overspannen thuis terwijl dat nergens voor nodig is! Ik heb een prima leven zonder veel problemen en drama... Het wordt tijd dat ik dat gewoon ga waarderen!