Thuis
alle pijlers
Overpeinzingen des Marels
vrijdag 14 december 2012 om 21:18
Soms, heel soms, denk ik wel eens na.
En vandaag maakte ik iets mee wat me triggerde om nog eens ná te denken over dingen.
Ik moest in de stad zijn (grote stad) en ik parkeerde in een parkeergarage. Toen ik naar boven liep, de trap op, zat er een dakloze onder aan de trap. Toen ik hem allang gepasseerd was, vroeg hij me om wat kleingeld. Ik was al bijna boven aan de trap, dus ik liep door met een soort vaag schouderophaalgebaar.
Op weg naar mijn bestemming dacht ik er nog eens over na, dat ik het eigenlijk wel bizar vond dat ik de dakloze niet eens fatsoenlijk antwoord gegeven had. Ik nam me voor om, als de man er nog zat als ik terug kwam (wat niet lang zou duren), hem een paar euro te geven.
Ik zou onderweg snel iets eten en besloot tot een lijntechnische doodzonde, ik ging naar de MacDonalds. Toen ik in de rij stond, hoorde ik ineens achter me “are you waiting”. Ja dus.
Naast mij de dakloze man van de parkeergarage. Om een lang verhaal kort te maken, we raakten in gesprek. Hij bleek Italiaans, en inderdaad dakloos.
Na een tijdje vroeg hij me of ik niet een hamburger voor hem wilde kopen want hij had de hele dag nog niet gegeten. Ik heb een menu voor hem besteld met nog een extra muffin voor de dag erna ofzo. Uiteindelijk heb ik hem nog wat geld toegestopt zodat hij de dag erna ook nog iets te eten zou hebben, maar het zette me nogal aan het denken.
Is het eigenlijk niet bizar dat wij daklozen voorbij lopen alsof ze vieze beesten zijn? Dat we met een boogje om ze heen lopen en alleen maar bang zijn dat ze ons beroven?
Ik vond het heel schokkend om me te bedenken dat we een dakloze die in een portiek ligt ergens niet eens meer zien als méns.
Volgens mij is zeker in tijd van economische crisis de afstand tussen deze man en wij, kleiner dan ooit.
Ik ben vast een softe muts enzo, maar het raakte me gewoon ineens. Ik zit me druk te maken over wat ik moet gaan doen met kerstmis en bij welke familie en wie ik teleur stel als ik niet kom en ik ben daar al de hele week mee bezig…. En waar maak je je dan eigenlijk druk om?
Deze man maakt zich druk om waar hij vannacht nou weer moet slapen en of hij überhaupt die dag iets te eten gaat hebben….
Reality-check, enzo.
Nou ja, het was gewoon een heel bijzonder moment ofzo, en ik wilde het even delen.
En vandaag maakte ik iets mee wat me triggerde om nog eens ná te denken over dingen.
Ik moest in de stad zijn (grote stad) en ik parkeerde in een parkeergarage. Toen ik naar boven liep, de trap op, zat er een dakloze onder aan de trap. Toen ik hem allang gepasseerd was, vroeg hij me om wat kleingeld. Ik was al bijna boven aan de trap, dus ik liep door met een soort vaag schouderophaalgebaar.
Op weg naar mijn bestemming dacht ik er nog eens over na, dat ik het eigenlijk wel bizar vond dat ik de dakloze niet eens fatsoenlijk antwoord gegeven had. Ik nam me voor om, als de man er nog zat als ik terug kwam (wat niet lang zou duren), hem een paar euro te geven.
Ik zou onderweg snel iets eten en besloot tot een lijntechnische doodzonde, ik ging naar de MacDonalds. Toen ik in de rij stond, hoorde ik ineens achter me “are you waiting”. Ja dus.
Naast mij de dakloze man van de parkeergarage. Om een lang verhaal kort te maken, we raakten in gesprek. Hij bleek Italiaans, en inderdaad dakloos.
Na een tijdje vroeg hij me of ik niet een hamburger voor hem wilde kopen want hij had de hele dag nog niet gegeten. Ik heb een menu voor hem besteld met nog een extra muffin voor de dag erna ofzo. Uiteindelijk heb ik hem nog wat geld toegestopt zodat hij de dag erna ook nog iets te eten zou hebben, maar het zette me nogal aan het denken.
Is het eigenlijk niet bizar dat wij daklozen voorbij lopen alsof ze vieze beesten zijn? Dat we met een boogje om ze heen lopen en alleen maar bang zijn dat ze ons beroven?
Ik vond het heel schokkend om me te bedenken dat we een dakloze die in een portiek ligt ergens niet eens meer zien als méns.
Volgens mij is zeker in tijd van economische crisis de afstand tussen deze man en wij, kleiner dan ooit.
Ik ben vast een softe muts enzo, maar het raakte me gewoon ineens. Ik zit me druk te maken over wat ik moet gaan doen met kerstmis en bij welke familie en wie ik teleur stel als ik niet kom en ik ben daar al de hele week mee bezig…. En waar maak je je dan eigenlijk druk om?
Deze man maakt zich druk om waar hij vannacht nou weer moet slapen en of hij überhaupt die dag iets te eten gaat hebben….
Reality-check, enzo.
Nou ja, het was gewoon een heel bijzonder moment ofzo, en ik wilde het even delen.
668, the neighbour of the Beast
vrijdag 14 december 2012 om 21:25
Zo herkenbaar. Ik heb er heel veel moeite mee als ik zie hoe de meute deze mensen voorbij loopt en negeert. Dan schaam ik me plaatsvervangend.
Begrijp me niet verkeerd, ik kan lang niet iedereen wat geven, dat kan gewoon niet. En dat wil ik ook niet, zeker niet als iemand verslaafd is. Daar wil ik niet aan mee betalen.
Maar ik vraag me vaak af of er meer mensen zijn die erover nadenken waar deze mensen vandaan komen en wat hun verhaal is.
We staan inderdaad niet ver van elkaar af...
Edit: en inderdaad, mooie actie
Begrijp me niet verkeerd, ik kan lang niet iedereen wat geven, dat kan gewoon niet. En dat wil ik ook niet, zeker niet als iemand verslaafd is. Daar wil ik niet aan mee betalen.
Maar ik vraag me vaak af of er meer mensen zijn die erover nadenken waar deze mensen vandaan komen en wat hun verhaal is.
We staan inderdaad niet ver van elkaar af...
Edit: en inderdaad, mooie actie
vrijdag 14 december 2012 om 21:27
Nou ja, dat was mijn punt ook ineens een beetje.
Hij vertelde ook dat hij gewerkt had enzo. Had een normale baan en huis enzo. Maar als je je baan kwijt raakt kan het ineens snel gaan....
En ik vond het ineens zo bizar om me te realiseren hoe wij deze mensen met zijn allen eigenlijk mijden als de pest. Alsof ze niet gewoon mensen zijn net als jij en ik... Ofzo.
Ik ben in een idealistische bui geloof ik.
Hij vertelde ook dat hij gewerkt had enzo. Had een normale baan en huis enzo. Maar als je je baan kwijt raakt kan het ineens snel gaan....
En ik vond het ineens zo bizar om me te realiseren hoe wij deze mensen met zijn allen eigenlijk mijden als de pest. Alsof ze niet gewoon mensen zijn net als jij en ik... Ofzo.
Ik ben in een idealistische bui geloof ik.
668, the neighbour of the Beast
vrijdag 14 december 2012 om 21:28
Bijzonder hè, de Mac en t verhaal van een dakloze daar. Er zit altijd een verhaal achter.
Ik geef ze ook vaak eten, geen geld. Heb tijdje terug sokken voor een dakloze gekocht. Die man ging uit z'n dak van blijdschap.
Het is inderdaad vreemd als je er bij stilstaat. Want het zijn wel degelijk mensen. En de verhalen zijn soms zo triest.
vrijdag 14 december 2012 om 21:29
Ik was een tijdje geleden in Berlijn en ik vond niet alleen de hoeveelheid daklozen schrijnend maar ook de gehandicapten onder hun. In mijn woonplaats kom ik ze niet al te vaak tegen maar ik woon of werk dan ook niet in de binnenstad. Om nou te zeggen dat ik er geen één passeer zonder iets te geven, is overdreven, maar ik geef vaker wel dan niet. Ook in het buitenland heb ik een aantal ervaringen met vaak dakloze jongeren, waarvan de verhalen hartverscheurend zijn. Het is iets wat bij het leven hoort; ze zeggen dat sommigen ervoor kiezen maar ik kan mij er niets bij voorstellen. Ik heb geen doodswens maar zo'n leven zou voor mij ondraaglijk zijn. Lief dat je een maaltijd voor hem hebt gekocht en wat extra geld hebt toegestopt. Het is een druppel op de hete plaat maar elke druppel is er één.
vrijdag 14 december 2012 om 21:31
Iedereen kan in zo'n situatie terecht komen.
Ik ken iemand die het is overkomen en ondanks dat diegene alles heeft geprobeerd om het te voorkomen, is dat helaas toen niet gelukt.
Nu weer op de goede weg maar dat was erg moeilijk.
Mensen roepen snel: ga toch werken.
Maar voor werk heb je een adres nodig.
Voor een adres (vaak) geld.
Geld krijg je als je werkt...
Plus dat als je in een opvang woont zijn mensen niet snel geneigd je aan te nemen.
Helaas is niet iedereen te "redden".
Een beetje menselijkheid kan heel veel voor sommige daklozen betekenen
Ik ken iemand die het is overkomen en ondanks dat diegene alles heeft geprobeerd om het te voorkomen, is dat helaas toen niet gelukt.
Nu weer op de goede weg maar dat was erg moeilijk.
Mensen roepen snel: ga toch werken.
Maar voor werk heb je een adres nodig.
Voor een adres (vaak) geld.
Geld krijg je als je werkt...
Plus dat als je in een opvang woont zijn mensen niet snel geneigd je aan te nemen.
Helaas is niet iedereen te "redden".
Een beetje menselijkheid kan heel veel voor sommige daklozen betekenen
vrijdag 14 december 2012 om 21:32
quote:Amand schreef op 14 december 2012 @ 21:27:
Wat je beschrijft is een ervaring die je moet koesteren en dat doe je ook, door dit topic te openen.
Ik vond het ook gewoon heel bijzonder. Vooral omdat het diezelfde man was die ik eerder gezien had, waar ik op een ander moment weer mee in contact kwam. Alsof het zo moest zijn.
Ik heb hem wel verteld dat ik hoop dat ie eten koopt van mijn centen en geen drank, zo realistisch ben ik dan ook wel weer
Maar zijn reactie was onbetaalbaar. Eerst al dat hij niet kon geloven dat hij zomaar uit mocht kiezen wat hij wilde eten. Bij die stomme muffin wist hij al niet wat hij moest zeggen.
Toen ik hem naderhand dat geld had gegeven zat hij nog na te jubelen, hardop, terwijl ik weg liep.
En ach, als hij er al drank of drugs voor koopt, dan heeft hij er vandaag in elk geval eens geld voor. Ik geloof dat hij lang niet zoveel geld gehad had. En het was maar een tientje.
En ach, als het al op gaat aan drank en drugs, dan heeft hij in elk geval één fijne avond gehad, in een verder toch vrij deprimerend bestaan.
Wat je beschrijft is een ervaring die je moet koesteren en dat doe je ook, door dit topic te openen.
Ik vond het ook gewoon heel bijzonder. Vooral omdat het diezelfde man was die ik eerder gezien had, waar ik op een ander moment weer mee in contact kwam. Alsof het zo moest zijn.
Ik heb hem wel verteld dat ik hoop dat ie eten koopt van mijn centen en geen drank, zo realistisch ben ik dan ook wel weer
Maar zijn reactie was onbetaalbaar. Eerst al dat hij niet kon geloven dat hij zomaar uit mocht kiezen wat hij wilde eten. Bij die stomme muffin wist hij al niet wat hij moest zeggen.
Toen ik hem naderhand dat geld had gegeven zat hij nog na te jubelen, hardop, terwijl ik weg liep.
En ach, als hij er al drank of drugs voor koopt, dan heeft hij er vandaag in elk geval eens geld voor. Ik geloof dat hij lang niet zoveel geld gehad had. En het was maar een tientje.
En ach, als het al op gaat aan drank en drugs, dan heeft hij in elk geval één fijne avond gehad, in een verder toch vrij deprimerend bestaan.
668, the neighbour of the Beast
vrijdag 14 december 2012 om 21:39
quote:Neurogenesis schreef op 14 december 2012 @ 21:36:
Overigens betekende het voor diegene, ondanks dat het een zwaar leven is, ook veel vrijheid.
Niemand kan je vinden als je dat niet wilt en ook al heb je zo goed als geen geld, die persoon kwam overal.Een vriend van mij "neigt" ook naar zo'n leven. Nu doet hij het tijdens lange vakanties maar ik zie er vandaag of morgen van komen dat hij er helemaal voor gaat. Ik heb het geprobeerd te snappen maar het lukt me niet. Ik ben niet zo'n vrijheidsdier, denk ik.
Overigens betekende het voor diegene, ondanks dat het een zwaar leven is, ook veel vrijheid.
Niemand kan je vinden als je dat niet wilt en ook al heb je zo goed als geen geld, die persoon kwam overal.Een vriend van mij "neigt" ook naar zo'n leven. Nu doet hij het tijdens lange vakanties maar ik zie er vandaag of morgen van komen dat hij er helemaal voor gaat. Ik heb het geprobeerd te snappen maar het lukt me niet. Ik ben niet zo'n vrijheidsdier, denk ik.
vrijdag 14 december 2012 om 21:39
vrijdag 14 december 2012 om 21:44
Marels, er zijn daklozen die er meteen drugs voor gekocht hebben.
Maar meestal zijn het hele schrijnende verhalen die ze de straat op hebben gedreven.
Waarom zou iemand je naïef noemen?
Jij hebt iemand blij gemaakt, je wilt niet weten hoeveel mensen ze geen blik waardig gunnen.
Ze blijven mens alleen schijnen veel mensen dat te vergeten.
Maar meestal zijn het hele schrijnende verhalen die ze de straat op hebben gedreven.
Waarom zou iemand je naïef noemen?
Jij hebt iemand blij gemaakt, je wilt niet weten hoeveel mensen ze geen blik waardig gunnen.
Ze blijven mens alleen schijnen veel mensen dat te vergeten.
vrijdag 14 december 2012 om 21:45
Ik vraag me af wie we en wij zijn in je op want ik voel me helemaal niet aangesproken. Je zou het beter enkel op jezelf kunnen betrekken denk ik.
Ik heb voor daklozen gewerkt. Sommigen waren het bewust, sommige door een scheiding, vaak een verslaving. Je kunt echt snel aan lager wal raken, zeker als je geen vangnet hebt.
Ik heb voor daklozen gewerkt. Sommigen waren het bewust, sommige door een scheiding, vaak een verslaving. Je kunt echt snel aan lager wal raken, zeker als je geen vangnet hebt.