Psyche
alle pijlers
Komt hier ooit een einde aan?
zondag 23 december 2012 om 20:28
Meiden,
Ik heb een tijd geleden al een topic geopend over mijn paniekaanvallen. Het gaat gelukkig de goede kant op. Helaas blijf ik me nog er onrustig voelen en last van hartkloppingen en dan gevoel overvalt me keer op keer. Achteraf kan ik het relativeren maar op dat moment denk ik echt dat ik flauwval/doodga. Het lijkt erop dat ik hier een angst voor heb ontwikkeld ofzo.. Nu weet ik dat hier een aantal meiden schrijven die ook last hebben van paniekaanvallen/angststoornissen en vraag me af of jullie ook lang last hadden van die onrustigheid n hartkloppingen? Soms zie ik door de bomen het bos niet meer en vraag ik mezelf af hier ooit een einde aan gaat komen...
Ik heb een tijd geleden al een topic geopend over mijn paniekaanvallen. Het gaat gelukkig de goede kant op. Helaas blijf ik me nog er onrustig voelen en last van hartkloppingen en dan gevoel overvalt me keer op keer. Achteraf kan ik het relativeren maar op dat moment denk ik echt dat ik flauwval/doodga. Het lijkt erop dat ik hier een angst voor heb ontwikkeld ofzo.. Nu weet ik dat hier een aantal meiden schrijven die ook last hebben van paniekaanvallen/angststoornissen en vraag me af of jullie ook lang last hadden van die onrustigheid n hartkloppingen? Soms zie ik door de bomen het bos niet meer en vraag ik mezelf af hier ooit een einde aan gaat komen...
zondag 23 december 2012 om 20:32
Ik heb geen paniekaanvallen meer en heb ze ooit in een ver verleden wel gehad. Ik heb ze geleerd te hanteren door me direct te concentreren op mijn ademhaling (diep inademen, vanuit mijn buik) bij het eerste minieme signaal.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 december 2012 om 20:35
zondag 23 december 2012 om 20:38
Bij mij hielp het toen ik mij echt ging bedenken als ik dood zou gaan, flauw zou vallen dat was ik dat al 1000 keer eerder. Toen kwam er een stuk wat zei als ik dood ga doe ik er nu toch niks meer aan.. zo brak bij mij langzaam die angst. Relativeren en ik let er altijd op dat ik mezelf niet laat meevoeren. Veel zit in je gedachten. Makkelijk gezegd misschien maar voor mij was dat echt wat mij hielp.
zondag 23 december 2012 om 20:39
Naja ik hoef het eigenlijk nu nooit mee toe te passen maar als ik het zou voelen gooi ik alles los (kledingstukken) wat mijn buik/lichaam het gevoel geeft te knellen. Ga ontspannen zitten of liggen en concentreer me daarna alleen op mijn ademhaling en probeer dan zo mijn denken te beïnvloeden door niet meer te denken en op mijn ademhaling te letten.
Vaag verhaal hoor maar het werkt voor mij.
Vaag verhaal hoor maar het werkt voor mij.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 december 2012 om 20:46
zondag 23 december 2012 om 20:47
zondag 23 december 2012 om 21:00
Ja ik heb een training gehad even denken hoe het heette, dacht paniek en angst training, ik denk ook zeker dat dit ook geholpen heeft. En voor de rest waren mensen die dichtbij mij stonden erg "hard" voor mij. Ze gingen niet meer mee in mijn angst (voelde toen erg naar maar nu snap ik het helemaal!) Ik weet niet precies hoe lang ik er mee bezig was maar heb zeker 2 jaar last gehad van angsten, daarna bleven de lichamelijke klachten wel hangen maar de angst bleef weg. Nog steeds heb ik af en toe bijvoorbeeld dat ik ineens heel erg duizelig ben, ik relativeer dan van slokje water nemen en focussen op wat anders. Soms verdwijnt het gevoel niet maar het beinvloed mij niet, iedereen is wel eens duizelig.
zondag 23 december 2012 om 21:21
Ik heb ook heel lang gedacht dat ik het zonder medicijnen wilde doen. Maar mijn paniekaanvallen en dwanggedachten werden steeds erger, het beinvloedde mijn dagelijks leven te erg dat ik sinds een jaar medicijnen slik. Heb jaren lang aan lopen klooien. Verschillende dingen geprobeerd zoals: psycholoog, EMDR, mind-fullnes, ademhalingtherapie en craniosacraaltherapie. Ik wilde het ook graag zelf doen, maar uiteindelijk toch medicijnen. Sinds de medicijnen geen last meer van paniekaanvallen en dwanggedachten zo goed als weg. Wat een verademing!
Wens je veel succes!
Wens je veel succes!
zondag 23 december 2012 om 21:22
Mijn omgeving gaat gelukkig ook niet mee in mij angst, maar bieden me wel een schouder om op te huilen dus voel me wel gesteund. Dit weeknd een weekendje weg geweest met mijn ouders en vriend en baal er gewoon van dat ik er niet helemaal van kan genieten. Het negatieve overstemt bij mij het positieve.
zondag 23 december 2012 om 21:22
Via de grootste ggz instelling in mijn regio (zuid holland), de training heeft mij veel handvaten gegeven. Je moet wel echt een weekschema bij houden. In je hoofd heb je bijvoorbeeld constant gigantische aanvallen, op papier kan je zien dat het wel heftig kan voelen maar ook na zoveel tijd wegtrok.. je word steeds bewuster van het feit dat de angst die je door het gevoel krijgt er voor zorgt dat zo een aanval langer duurt. Laat je niet afschrikken dat het in groepsverband is want ook juist dat heeft mij geholpen.
zondag 23 december 2012 om 21:46
ja, dat kan echt kut zijn. Als je je focust op dit soort nare gevoelens dan kom je er iig niet makkelijk vanaf, dat is wel voor de meesten zo denk ik. En dat vereist dat je in het heden gaat leven en niet meer in de toekomst of in de verleden tijd. Succes en sterkte!
it's a big club and you ain't in it
zondag 23 december 2012 om 21:49
Nee klopt, maar omdat ik er zo mee bezig ben blijft de focus daarop. Ik weet niet goed hoe ik hier niet meer mee bezig moet zijn. Ik heb een oefening gekregen om te aarden om zo in het nu te komen, maar vindt deze oefening erg lastig. Ik moet dan vanuit mijn stuitje een wortel bedenken die steeds verder de grond in gaat.... Moet eerlijk zeggen dat me dit niet goed lukt
zondag 23 december 2012 om 22:02
Ik slik citalopram 20mg in zeer lage dosering. Een antidepressiva. Het is wel gek want was zeker geen voorstander van medicijnen maar het werkt. Ik snap wat je bedoelt met het niet echt kunnen genieten van dingen omdat angst overheerst maar dat is nu allemaal weg. Ik geniet weer van de dingen om me heen. Heb ook niet veel last van bijwerkingen, het enige wat ik heb is enorme vergeetachtigheid, maarja als dat alles is. Verder heb ik al mijn emoties gewoon, ik ben niet afgevlakt ofzo. Ik kan huilen, lachen, gek doen en voel me gewoon goed. Ik ben er heel blij mee.
zondag 23 december 2012 om 22:03
misschien dat je je meer kan focussen op dat wat je rustig, tevreden en gelukkig maakt, dus niet op een angstige en afhankelijke manier (anderen ten koste van alles tevredenstellen), maar op dat wat je mooi en fijn vindt op dat moment. Als jij gelukkig bent zijn anderen die om je geven dat ook.
it's a big club and you ain't in it