Dit wil ik even kwijt

12-01-2013 17:17 22 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik zit zo niet lekker in m'n vel. Schiet om het minste of geringtste in de stress.. Ik huil overal om en voel me zo snel moe.

Tegen alles ga ik opzien en dan vooral sociale situaties.



Tegen mijn vriend ben ik vooral erg snel onredelijk en snel boos.



Soms overweeg ik zelfs dat het beter is om weg te zijn van deze wereld..

Want ik maak hem zo niet gelukkig.

Het zou dan beter zijn als ik er niet meer was, als iedereen last heeft van mijn buien.



Toch?



Diep in mijn hart weet ik dat ik dit niet wil.

Maar het voelt zo, ik voel me zo ondankbaar, zo ontevreden, ongelukkig, ik weet het niet.
Alle reacties Link kopieren
Hoe komt het dat jij je zo voelt? Misschien een idee om naar de huisarts te gaan? Wie weet helpt het als je met een psycholoog praat.
Alle reacties Link kopieren




Klinkt als een burn-out. Ben je al bij een huisarts geweest?
Alle reacties Link kopieren
Klinkt aardig overspannen
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 21. Dat is toch veel te jong voor een burn-out of overspannen te zijn?
Alle reacties Link kopieren
Januari is sowiezo een depressieve maand



Ik vind het zeer zorgelijk dat je soms niet meer op de wereld wil zijn! Maak je morgen alsjeblieft een afspraak met je huisarts?
Alle reacties Link kopieren
nee hoor, dat is van alle leeftijden
Alle reacties Link kopieren
quote:bettiepage schreef op 12 januari 2013 @ 17:21:

Ik ben 21. Dat is toch veel te jong voor een burn-out of overspannen te zijn?Zeker niet, leeftijd heeft er niets mee te maken
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor schat, dat kan best. Leeftijd heeft er inderdaad niets mee te maken. Ik denk dat het verstandig is als je maandag ochtend de huisarts even belt.
Alle reacties Link kopieren
Ga alsjeblieft maandag naar je huisarts.



Veel sterkte hoor
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Weten jouw vriend/vriendinnen/familie ervan dat jij je zo voelt en zulke gedachtes hebt? Of heb je er nog met niemand over gesproken?
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor, ik heb ook jong 2 bunouts gehad en het voelt verschrikkelijk alsof je er nooit uitkomt. Je kunt er wel uitkomen met de juiste hulp, dus idd ga naar je HA.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
quote:flower263 schreef op 12 januari 2013 @ 17:30:

Weten jouw vriend/vriendinnen/familie ervan dat jij je zo voelt en zulke gedachtes hebt? Of heb je er nog met niemand over gesproken?



Ja ik was vanmiddag helemaal overstuur. Ik weet niet eens meer waarover..

Mn vriend begreep er niets van waarom ik ineens zo zat te huilen, het leek wel een paniek-aanval..

Ik heb ook dingen gezegd van dat ik weg wilde, en dat niemand me uiteindelijk zou missen.

Mn vriend was heel lief en rustig, en nu voel ik me zo verdrietig en schuldig dat ik hem dit aandoe.

Ben de laatste tijd tegen hem zo onstabiel. Ik wil het gewoon uitmaken omdat ik zeker weet dat ik hem niet gelukkig kan maken, hij verdiend mij niet!!

Maar ik kan ook niet zonder hem want ik hou van hem.

Ik ben nu heel erg moe..
Alle reacties Link kopieren
quote:bettiepage schreef op 12 januari 2013 @ 17:56:

[...]





Ja ik was vanmiddag helemaal overstuur. Ik weet niet eens meer waarover..

Mn vriend begreep er niets van waarom ik ineens zo zat te huilen, het leek wel een paniek-aanval..

Ik heb ook dingen gezegd van dat ik weg wilde, en dat niemand me uiteindelijk zou missen.

Mn vriend was heel lief en rustig, en nu voel ik me zo verdrietig en schuldig dat ik hem dit aandoe.

Ben de laatste tijd tegen hem zo onstabiel. Ik wil het gewoon uitmaken omdat ik zeker weet dat ik hem niet gelukkig kan maken, hij verdiend mij niet!!

Maar ik kan ook niet zonder hem want ik hou van hem.

Ik ben nu heel erg moe..Niet voor je vriend gaan denken kan hij zelf wel. En idd naar de huisarts gaan!
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
Het beste advies wat ik je kan geven is, zoals de rest ook al zegt, bel maandagochtend gelijk even je huisarts. Probeer verder zoveel mogelijk verplichtingen en dingen die je moet af te zeggen. Geef jezelf even de ruimte.



Tot die tijd kun je natuurlijk hier kwijt wat er allemaal speelt in je leven waardoor je je zo voelt. Misschien dat dat al een beetje oplucht. (En soms is het gewoon fijn om anoniem je verhaal kwijt te kunnen aan iemand die je verder niet kent)
Alle reacties Link kopieren
Kan een burn-out zijn, maar kan natuurlijk ook een depressie zijn.



Naar je huisarts lieverd.

Het is verschrikkelijk om je zo te voelen, maar er is hulp voor.

Alle reacties Link kopieren
Schrijf je gevoelens zoals ze nu zijn op.

maandag bij de huisarts kun je er anders over denken.

Hij of zij, moet deze gedachten van jou wel weten.



Sterkte meidje,
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Alle reacties Link kopieren
We hebben allemaal weleens een periode in ons leven ( en soms meerdere periodes) dat het allemaal even helemaal niet lekker gaat.

Neem je vriend in vertrouwen probeer hem uit te leggen hoe je je voelt.

Sowieso een afspraak bij de huisarts maken.



Je hoeft dit niet alleen te doen , echt niet!



Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het komt dat ik me zo voel omdat ik me geen raad weet met mezelf.. Kort samengevat. Ik trek me (de laatste tijd vooral) heel erg aan wat er in mn leven gebeurd.

Op dit moment heb ik sinds anderhalve week geen werk, altijd veel gewerkt.

En ineens is dat er niet meer.

Leidinggevende liep over mijn grenzen heen en ik wist dat ze dat deed, maar liet het toch toe..

Nu ben ik opgelucht dat ze het niet meer kan doen.

Maar nu is die onzekerheid wat nu?

Ik moet weer een baan zien te vinden, ik moet me weer waarmaken.



En sociale contacten is voor mij nu zo'n grote drempel..

Ik ben mezelf niet meer, heb het gevoel in een volle kamer met mensen in huilen uit te barsten.

Ik heb een geweldige vriend, een lot uit de loterij. Maar hij verdiend een leuke meid, een gezellige levenslustige meid. Eentje die haar schouders eronder zet ipv zich om niksaanstelt. Maar het lukt me niet zo te zijn!!



Het is idd fijn om het anoniem even kwijt te kunnen..!
Alle reacties Link kopieren
Eens was je die meid, en die gaat echt terugkomen !

Kop op! Je vriend heeft niet voor niks voor jou gekozen.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Alle reacties Link kopieren
Vanavond was mn vriend er, was fijn om even lekker niks te doen en een avondje bankhangen..

Het gevoel van vanmiddag is gelukkig wel een beetje weggezakt.

Maar morgen kan het ineens weer opkomen..

Zo gaat het zo vaak,dan denk ik dat het weer goed gaat en bij het minste of geringste val ik weer terug.

Ik weet dat het bij het leven hoort hoor, ups en downs.

Maar de laatste tijd beleef ik die downs wel heel diep en duren ze zo lang..

Dat is niet normaal denk ik?
Alle reacties Link kopieren
Die diepe downs herken ik wel eigenlijk.

Ik heb zelf ook periodes al heel mijn leven en vooral in de winter kan ik me vaker en langer neerslachtig voelen.



Nu ik ouder ben kan ik er beter mee omgaan het beter relativeren, waardoor ik me niet laat meeslepen in het nare gevoel, soms laat ik het toe, dan heb ik echt een offday, inmiddels weet ik ( uit ervaring) dat het morgen weer heel anders kan voelen.



Leuk? die wisselende emoties? nee helemaal niet, maar zoals ik zei , ik weet dat ik er weer uit kom.

Ook is het handig te bedenken zijn je angsten welke je down maken wel realistisch?

Soms kun je je zelf ook de put in denken he?

Neem nu je werkeloosheid, is heel vervelend natuurlijk, maar deal with it het is zo, daar verander je nu niks aan.

Het voordeel is , is dat je nu af bent van je leidingevende , focus je even op dat punt.



Ga maandag naar je huisarts , ook al sta je morgen op en voel je je goed, dat is vaak zo...dan heb je een "goede" dag en denk je opeens , nou ja waar maakte ik me druk om?

Zelf had ik dat toen ik een intake had bij de psych..tjee voelde me zo goed na een langere slechte periode dat ik dacht , wat doe ik hier???

Nou ben blij dat ik doorgezet heb want die nare periode brak vrij snel weer aan.



Een beetje het kiespijn tandarts verhaal.



Sterkte meid, het komt wel goed, maar doe er wél iets mee he?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven