Psyche
alle pijlers
Als ik heel eerlijk ben...
maandag 21 januari 2013 om 13:59
Naar aanleiding van bepaalde topics waarin mensen over hun eigen kwaliteiten praten (en een meta discussie met betrekking tot sociale wenselijkheid plaats vindt) vond ik dit wel een leuk onderwerp. Wat zouden jullie over jullie zelf vertellen als jullie heel eerlijk zouden zijn? Zou het nog steeds zo sociaal wenselijk zijn of zou het een veel minder fraai beeld geven van jou als persoon? Bij mij is het namelijk helemaal niet zo fraai.
Ik begin met: Ik vind mezelf geweldig om redenen die ik zelf niet snap, ik ben helemaal niet zo geweldig maar ik heb mezelf wel als beste maatje uitgekozen onder het mom van “met mezelf moet ik mijn hele leven doorbrengen, ik kan mezelf dan maar beter ongelofelijk fantastisch vinden”. Dan vind ik mezelf net ietsje slimmer dan de algemene bevolking (zoals menig mens zichzelf gemiddeld slimmer vindt) terwijl ik dom voor me uit staar bij het gebrek aan koffie en suiker. Ik hoor mezelf best wel graag praten en ik kan het niet nalaten om altijd een of andere domme opmerking er ergens tussen te gooien om toch nog quasi nonchalant en grappig over te komen want ik heb ergens het idee opgevat dat mensen me zo aardiger zouden vinden terwijl ik af en toe beter mijn mond houd voor de lieve vrede.
Ik ben dus af en toe best wel een arrogante (op het narcistische af), hypocriete trut (want ja, ook ik ben van de partij voor de aaibare beestjes maar spinnen komen een voortijdige dood tegemoet in mijn huis) en de misplaatste troost en trots die ik zelfs uit deze uiting haal is het “maar ik ben tenminste wel eerlijk!”, alsof het gros van de bevolking niet stiekem weet hoe die zelf in het leven staat (en ik vermoed dat mensen juist wel erg realistisch zijn in hun zelfinschatting als ze eerlijk zijn). Er zijn heel veel contradicties in mijn redeneren en doen en laten die ik voor mezelf recht probeer te praten maar die uiteindelijk mij met de neus op de feiten duwen; ik ben de meest inconsistente persoon die ik ken terwijl ik juist zo graag het meest stabiel poog te zijn maar hier best wel vaak in faal . De psychologie heeft nog leuke theorieën hierover want uiteindelijk zou dit wel vrij normaal moeten zijn, alleen niet erg wenselijk moest ik continu mijn gedachten eerlijk uitdragen.
Hoe zit het met jullie?
Ik begin met: Ik vind mezelf geweldig om redenen die ik zelf niet snap, ik ben helemaal niet zo geweldig maar ik heb mezelf wel als beste maatje uitgekozen onder het mom van “met mezelf moet ik mijn hele leven doorbrengen, ik kan mezelf dan maar beter ongelofelijk fantastisch vinden”. Dan vind ik mezelf net ietsje slimmer dan de algemene bevolking (zoals menig mens zichzelf gemiddeld slimmer vindt) terwijl ik dom voor me uit staar bij het gebrek aan koffie en suiker. Ik hoor mezelf best wel graag praten en ik kan het niet nalaten om altijd een of andere domme opmerking er ergens tussen te gooien om toch nog quasi nonchalant en grappig over te komen want ik heb ergens het idee opgevat dat mensen me zo aardiger zouden vinden terwijl ik af en toe beter mijn mond houd voor de lieve vrede.
Ik ben dus af en toe best wel een arrogante (op het narcistische af), hypocriete trut (want ja, ook ik ben van de partij voor de aaibare beestjes maar spinnen komen een voortijdige dood tegemoet in mijn huis) en de misplaatste troost en trots die ik zelfs uit deze uiting haal is het “maar ik ben tenminste wel eerlijk!”, alsof het gros van de bevolking niet stiekem weet hoe die zelf in het leven staat (en ik vermoed dat mensen juist wel erg realistisch zijn in hun zelfinschatting als ze eerlijk zijn). Er zijn heel veel contradicties in mijn redeneren en doen en laten die ik voor mezelf recht probeer te praten maar die uiteindelijk mij met de neus op de feiten duwen; ik ben de meest inconsistente persoon die ik ken terwijl ik juist zo graag het meest stabiel poog te zijn maar hier best wel vaak in faal . De psychologie heeft nog leuke theorieën hierover want uiteindelijk zou dit wel vrij normaal moeten zijn, alleen niet erg wenselijk moest ik continu mijn gedachten eerlijk uitdragen.
Hoe zit het met jullie?
maandag 21 januari 2013 om 14:06
Iedere morgen als ik in de spiegel kijk , dan kijk ik naar een hele domme kop. (Een dom hoofd dus) En dan denk ik wel eens waarom ben ik nou geen miss universe? Maar goed dan bedenk ik me weer dat ik verder alles redelijk voor elkaar heb en dat ik er niet zo moeilijk over moet doen . Af en toe dan kan ik er zelfs om lachen.
maandag 21 januari 2013 om 14:09
Ik hoor mezelf ook graag praten. Bij vlagen vind ik mezelf briljant (met opmerkingen tussendoor) en ik vind mezelf ook heel aardig. Dat laatste zullen mensen die me kennen ook beamen geloof ik. Maar de eerste twee zullen diezelfde mensen best eens irritant vinden.
Daarnaast ben ik ook hypocriet. Ik vind het belangrijk om milieuvriendelijk te leven. Maar pak uit luiheid regelmatig de auto of gooi papier in de prullenbak als ik geen zin heb buiten naar de papierbak te lopen. En ik ben dus lui!
Daarnaast ben ik ook hypocriet. Ik vind het belangrijk om milieuvriendelijk te leven. Maar pak uit luiheid regelmatig de auto of gooi papier in de prullenbak als ik geen zin heb buiten naar de papierbak te lopen. En ik ben dus lui!
maandag 21 januari 2013 om 14:13
Vrouwen zijn al zo goed in zichzelf naar beneden halen, waarom heb je daar een heel topic voor nodig? Neem een voorbeeld aan mannen van een beetje borst vooruit is nog nooit iemand dood gegaan.
Waarom is het cool om bij het leger van mensen met slechte eigenschappen en/of met weinig zelfvertrouwen te horen?
Je zwakte is ook je kracht en andersom.
Waarom is het cool om bij het leger van mensen met slechte eigenschappen en/of met weinig zelfvertrouwen te horen?
Je zwakte is ook je kracht en andersom.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 21 januari 2013 om 14:20
quote:Maaique schreef op 21 januari 2013 @ 14:12:
Nee missy acy, eigenlijk niet nee..
Ach knuffel
@ viva-amber: als jouw post op mijn op gericht is: het gaat me niet zozeer om mezelf naar beneden te praten, maar ik vind het best wel frappant dat het beeld dat ik uitdraag toch erg verschilt van hoe ik mezelf ken. Ik vind mezelf helemaal niet zo slecht, alleen zijn mijn redenen niet bepaald sociaal wenselijk . Blij dat er ook nog enige herkenning hier ook is, hehe
Nee missy acy, eigenlijk niet nee..
Ach knuffel
@ viva-amber: als jouw post op mijn op gericht is: het gaat me niet zozeer om mezelf naar beneden te praten, maar ik vind het best wel frappant dat het beeld dat ik uitdraag toch erg verschilt van hoe ik mezelf ken. Ik vind mezelf helemaal niet zo slecht, alleen zijn mijn redenen niet bepaald sociaal wenselijk . Blij dat er ook nog enige herkenning hier ook is, hehe
maandag 21 januari 2013 om 14:22
Voor mezelf:
Ik vind dat ik best goed "gelukt" ben. Ouders in de bijstand, verstoorde relatie met vader, 0 voorbeeld van hoe je een goede relatie aangaat en onderhoudt. Alles zelf moeten uitvogelen, nooit echt hulp ergens mee gehad (financieel of praktisch) of iemand die me aan de hand mee kon nemen om me wegwijs te maken in het grotemensenleven. Slechte puberteit gehad, zwaar losgeslagen en compleet de weg kwijt. Helemaal in de knoop met mezelf (met dito gedrag).
Nu ben ik 23, haal dit jaar mijn BA diploma, hopelijk volgend jaar mijn MA. Heb een leuke baan erbij, een leuke relatie met een geweldige man (die ook van niks is gekomen), leuk huis, zie de toekomst met een glimlach tegemoet!
Verder ben ik niet dom, zie ik er aardig uit en ben ik volgens mij best lief voor mijn medemens.
Is mijn leven perfect? Zeker niet. Ook ik heb dingen waar ik tegenaan loop. Ben ik perfect? Ook zeker niet. Maar al met al kan ik zeggen dat ik er een hoop slechter uit had kunnen komen (toen ik 16 was dacht iedereen dat ik in de goot zou belanden of iets) dus niks te klagen heb.
Ik vind dat ik best goed "gelukt" ben. Ouders in de bijstand, verstoorde relatie met vader, 0 voorbeeld van hoe je een goede relatie aangaat en onderhoudt. Alles zelf moeten uitvogelen, nooit echt hulp ergens mee gehad (financieel of praktisch) of iemand die me aan de hand mee kon nemen om me wegwijs te maken in het grotemensenleven. Slechte puberteit gehad, zwaar losgeslagen en compleet de weg kwijt. Helemaal in de knoop met mezelf (met dito gedrag).
Nu ben ik 23, haal dit jaar mijn BA diploma, hopelijk volgend jaar mijn MA. Heb een leuke baan erbij, een leuke relatie met een geweldige man (die ook van niks is gekomen), leuk huis, zie de toekomst met een glimlach tegemoet!
Verder ben ik niet dom, zie ik er aardig uit en ben ik volgens mij best lief voor mijn medemens.
Is mijn leven perfect? Zeker niet. Ook ik heb dingen waar ik tegenaan loop. Ben ik perfect? Ook zeker niet. Maar al met al kan ik zeggen dat ik er een hoop slechter uit had kunnen komen (toen ik 16 was dacht iedereen dat ik in de goot zou belanden of iets) dus niks te klagen heb.
maandag 21 januari 2013 om 14:24
Ik zou tot veel meer kunnen komen, als ik mezelf er eens toe zou zetten. Soms vind ik het jammer dat ik dat niet doe, meestal kan ik er best mee leven. Helaas gaat het om dingen, waarvan ik vind dat ik ze graag doe.
Verder kan ik lief zijn en zorg ik goed voor degenen voor wie ik de zorg op mij heb genomen. Dat vind ik al heel wat
Verder kan ik lief zijn en zorg ik goed voor degenen voor wie ik de zorg op mij heb genomen. Dat vind ik al heel wat
Later is nu
maandag 21 januari 2013 om 14:25
Bedankt lieve meiden.
Gelukkig komt m'n moeder terug naar Alkmaar (van de Veluwe) verhuizen, heb ik 3 hele lieve ratjes die toch nog een lach op m'n gezicht toveren en zo ongeveer het liefste vriendje ooit.
Daardoor weet ik dat t wel weer goed komt, alleen gaat het NU gewoon niet.
Zal je topic niet stellen, sorry!
Gelukkig komt m'n moeder terug naar Alkmaar (van de Veluwe) verhuizen, heb ik 3 hele lieve ratjes die toch nog een lach op m'n gezicht toveren en zo ongeveer het liefste vriendje ooit.
Daardoor weet ik dat t wel weer goed komt, alleen gaat het NU gewoon niet.
Zal je topic niet stellen, sorry!
Internagelaktisch
maandag 21 januari 2013 om 14:27
quote:Maaique schreef op 21 januari 2013 @ 14:25:
Bedankt lieve meiden.
Gelukkig komt m'n moeder terug naar Alkmaar (van de Veluwe) verhuizen, heb ik 3 hele lieve ratjes die toch nog een lach op m'n gezicht toveren en zo ongeveer het liefste vriendje ooit.
Daardoor weet ik dat t wel weer goed komt, alleen gaat het NU gewoon niet.
Zal je topic niet stellen, sorry!
Je mag toch gewoon je gevoel kwijt bij je medeforummers? Dat vindt die cavia heus niet erg hoor.
Fijn dat je moeder weer terugverhuist en dat je ook nog kunt zien wat er wel lekker loopt in je leven. Ging je niet binnenkort samenwonen? Kun je daar wat positiviteit uit putten of iig je gedachte op storten?
Bedankt lieve meiden.
Gelukkig komt m'n moeder terug naar Alkmaar (van de Veluwe) verhuizen, heb ik 3 hele lieve ratjes die toch nog een lach op m'n gezicht toveren en zo ongeveer het liefste vriendje ooit.
Daardoor weet ik dat t wel weer goed komt, alleen gaat het NU gewoon niet.
Zal je topic niet stellen, sorry!
Je mag toch gewoon je gevoel kwijt bij je medeforummers? Dat vindt die cavia heus niet erg hoor.
Fijn dat je moeder weer terugverhuist en dat je ook nog kunt zien wat er wel lekker loopt in je leven. Ging je niet binnenkort samenwonen? Kun je daar wat positiviteit uit putten of iig je gedachte op storten?
maandag 21 januari 2013 om 14:27
Ik vind mezelf ook heel leuk, eigenlijk. Ik ben vrolijk, je kunt met mij goed lachen en ik sta altijd voor mijn goede vrienden klaar. Daarnaast ben ik niet erg aardig, dit vind ik heel prettig, want ik hoef zelden te doen alsof. Daarnaast ben ik hondstrouw, mijn man staat op een enorm voetstuk (waar ik zelf naast sta hoor) en ik ga voor hem door het vuur. Ook vind ik carriere erg belangrijk en daarom werk ik erg hard. Dit houd ik mezelf voor, want een zware baan heb ik zeker, maar ik kan ondertussen prima onder werktijd forummen (maar ik werk ook onder forumtijd). Ik ben heel hard en streng voor mijn omgeving, omdat ik dat ook voor mezelf ben. Dit maakt dat ik weinig geduld heb met zwakkeren en dat is een nare eigenschap. Ik ben een moeilijk benaderbaar, doch zeer ontwapenend mens, al zeg ik het zelf. Ik kijk even de kat uit de boom om te inventariseren, maar trek vervolgens mijn eigen plan en heb binnen no time een "kastensysteem" (als in; aardig, niet aardig, intelligent of juist niet, etc.) voor de mensen waar ik mij tussen bevind. Ik weet vrijwel onmiddelijk wanneer ik iemand aardig vind of niet, hier heb ik mij 1 maal in vergist, heb dus snel een oordeel, maar veroordeel minder. Ik denk dat dat anderen mij óf leuk vinden, of niet. Er zijn er weinig die ertussenin zitten. Ik ben ontzettend extravert, maar ook een enorme binnenvetter. Mijn enige onzekerheid is mijn lichaam, maar ook daar valt prima mee te leven.
Ja, ik ben erg tevreden. Aan mij zal niet niet liggen.
Ja, ik ben erg tevreden. Aan mij zal niet niet liggen.
maandag 21 januari 2013 om 14:27
Ik vind dat ik het allemaal best goed voor elkaar heb. En ik vind dat ik onwijs goeie tieten heb ook 
En als mensen zeggen tegen me 'meid geniet ervan hoor, je werkt er hard voor' dan laat ik ze in die waan. Want ik hoef er helemaal niet zo hard voor te werken. Het gaat allemaal een beetje vanzelf. En dat ik soms wel eens moet overwerken komt gewoon omdat ik dan die dag een beetje heb lopen lanterfanteren en er niks nuttigs uit mijn handen komt en niet omdat ik het zo verschrikkelijk druk heb
En als mensen zeggen tegen me 'meid geniet ervan hoor, je werkt er hard voor' dan laat ik ze in die waan. Want ik hoef er helemaal niet zo hard voor te werken. Het gaat allemaal een beetje vanzelf. En dat ik soms wel eens moet overwerken komt gewoon omdat ik dan die dag een beetje heb lopen lanterfanteren en er niks nuttigs uit mijn handen komt en niet omdat ik het zo verschrikkelijk druk heb