Werk gezocht!
dinsdag 29 januari 2013 om 17:31
Mijn man en ik zitten in financiële problemen. Ik ben altijd huismoeder geweest, maar zijn inkomen (en de laatste tijd regelmatig het gebrek daaraan) is nu niet meer genoeg, ik moet ook gaan werken. Zo gezegd zo gedaan zou je denken, maar zo makkelijk is het niet. Ik zal hieronder mijn situatie uitleggen. Het is veel, dus als je het teveel vind kan je skippen naar de laatste alinea.
Toen ik een jaar of 18 was kreeg ik gezondheidsproblemen. Ik had pfeiffer gehad, maar toen het officieel over was voelde ik me nog steeds constant doodmoe. Ik deed op dat moment de lerarenopleiding, maar door de gezondheidsproblemen ben ik daar mee gestopt. Ik heb een paar korte bijbaantjes gehad daarna, maar telkens binnen een paar weken weer ontslagen omdat ik nooit ergens energie voor had en me zeker 1 op de 4 dagen te beroerd voelde om mijn bed uit te komen (wat werkgevers niet zo leuk vinden). Daarna besloten een tweede studie te gaan doen (pedagogiek). Dit ging enigszins, ik deed 2 jaar over het eerste jaar, en twee jaar over het tweede jaar. Toen ik net begonnen was leerde ik mijn man kennen, en gedurende het tweede jaar raakte ik zwanger van ons eerste kindje. Omdat het qua studie niet opschoot, en het eigenlijk te zwaar voor me was (gezondheidswijze) besloot ik in overleg met mijn man te stoppen met mijn studie en thuisblijfmoeder te worden zodra de kleine geboren was. Ik heb nog het tweede jaar afgemaakt mbv thuisstudie, zo goed en zo kwaad als het ging, maar daarna ben ik definitief gestopt en nu al ruim 8 jaar thuis bij de kinderen.
Mijn man had jarenlang een enorm succesvol bedrijf, maar gezien het voorziet in een luxebehoefte heeft het de crisis niet doorstaan: ruim een jaar geleden ging zijn bedrijf failliet. Hij is een tijdje werkloos geweest, maar we hadden genoeg reserves om van te leven. Sindsdien heeft hij af en aan werk gehad, maar nooit voor lange tijd en soms maar voor 2 dagen per week. Sinds december is hij nu weer werkloos, en hij solliciteert zich suf maar wordt nergens aangenomen. Het geld is er al zeker een half jaar helemaal doorheen. De oudste loopt in te dunne truien, zijn spijkerbroeken zitten wel erg strak en als de middelste niet gauw zijn zwemdiploma haalt kunnen we dat binnenkort ook niet meer betalen. De huur is nu al 2 maanden niet betaald, g/w/l deze maand ook niet... Al het geld gaat op aan het voeden van de kinderen (man en ik slaan inmiddels 1x per dag een maaltijd over zodat de kinderen in elk geval goed te eten krijgen). Ik heb afgelopen zomer 2 zomerbaantjes gehad, maar bij de eerste (in een winkel) werd ik binnen 2 weken ontslagen omdat ik in die 2 weken me 2x ziek moest melden. Bij de tweede (thuiszorg) ging het beter, maar mijn leidinggevende maakte constant fouten waardoor ik mijn werk niet goed kon doen, en toen ik daar wat van zei ontsloeg ze me en zette me op de zwarte lijst (geen idee waarom, ik heb niks verkeerd gedaan) waardoor ik in deze regio niet meer in de thuiszorg kan werken. Ik zou het kunnen aanvechten (ik heb immers niets verkeerds gedaan) maar het werk was eigenlijk fysiek gezien te zwaar voor me.
Mijn gezondheidsproblemen:
Het gaat nu stukken beter dan toen ik 18 was, maar de problemen zijn nooit echt weggegaan. Het komt er op neer dat ik heel snel moe ben. Als ik 2 uur hard werk ben ik dusdanig uitgeput, dat ik eigenlijk niets meer kan. Ik word duizelig, zie sterretjes, krijg hoofdpijn en ga me hondsberoerd voelen. Qua werken zou een dienst van 6 uur echt de max zijn, er vanuit gaande dat het fysiek goed te doen is (werk in een winkel, waarbij je veel moet staan, max 4 uur, bij fysiek hard werken max 2 uur). Daarbij ben ik erg vaak ziek. Griep, buikgriep, oorontsteking, keelontsteking, bronchitis of gewoon verkouden. Ik heb eigenlijk altijd wel wat. Inmiddels ben ik wel wat gewend en laat ik me niet meer tegenhouden door een buikgriepje, maar op het werk zou ik me zeker 2 a 3x per maand ziek moeten melden. 10 jaar geleden ben ik ervoor onderzocht in het ziekenhuis, maar lichamelijk was ik kerngezond volgens de artsen. Psychisch dus, maar na een jaar lang 2x per week therapie is er niks veranderd, en volgens de psycholoog mankeerde ik niks. Na het fiasco van mijn zomerbaantjes afgelopen zomer, heb ik me weer laten onderzoeken. Zelfde verhaal: lichamelijk kunnen ze niks vinden, en na 8 gesprekken bij de psycholoog (gespecialiseerd in lichamelijke klachten door psychische problemen) mankeerde ik psychisch ook niets. Ik leef gezond, begin de dag doordeweeks met een uur sporten, eet gezond, loop gedurende de dag flinke stukken met de hond, ben veel buiten... Geen idee waar de klachten vandaan kunnen komen dus.
PROBLEEM:
Ik kan dus niet zomaar werken. Ik ben vaak ziek, kan fysiek maar weinig baantjes aan (in een winkel gaat niet, liefst administratief werk ofzo) en heb natuurlijk mijn leeftijd tegen. Ik heb me suf gesolliciteerd, maar nog geen een keer uitgenodigd op gesprek. Heb er 3x achter aan gebeld waarom, en 3x werd me verteld dat ik te duur ben. Ik heb geen diploma's, amper werkervaring, en dus in dat opzicht gelijk een een 16 jarige. Echter is het minimumloon van een 16 jarige veel lager waardoor ze in de plaats van mij ook 3 16 jarigen zouden kunnen aannemen. Daarbij heb ben ik soms om onverklaarbare reden doodmoe waardoor ik me echt beroerd voel, of gewoon ziek. Geen een werkgever zit te wachten op iemand waarvan je niet weet of ze wel kan komen werken die dag. Daarbij kan ik maar korte diensten aan, en die bijbaantjes liggen bepaald niet voor het oprapen. Inmiddels weet ik het niet meer, waar kan ik het nog meer zoeken? Ik zit er inmiddels serieus aan te denken om anders maar escort werk te gaan doen. Ik kreeg laatst via facebook (iew) een aanbod om met iemand 'de nacht door te brengen' voor 400 euro. Toch makkelijk verdiend, is weer de helft van de huur....Maar dat wil ik helemaal niet, ik vind sex iets wat té intiem is om zomaar met iedereen te doen. Maar verder wordt ik nergens aangenomen, en er zijn amper baantjes met diensten van max 6 uur per dag, max 2 dagen per week (en dat is dan heel licht werk, als het fysiek word kan ik nog minder aan). Wat kan ik nog meer proberen, wie weet werk waar ik zelf nooit aan zou denken (ik kijk voornamelijk naar de standaard studentenbijbaantjes) of iets anders om geld mee te verdienen?
Toen ik een jaar of 18 was kreeg ik gezondheidsproblemen. Ik had pfeiffer gehad, maar toen het officieel over was voelde ik me nog steeds constant doodmoe. Ik deed op dat moment de lerarenopleiding, maar door de gezondheidsproblemen ben ik daar mee gestopt. Ik heb een paar korte bijbaantjes gehad daarna, maar telkens binnen een paar weken weer ontslagen omdat ik nooit ergens energie voor had en me zeker 1 op de 4 dagen te beroerd voelde om mijn bed uit te komen (wat werkgevers niet zo leuk vinden). Daarna besloten een tweede studie te gaan doen (pedagogiek). Dit ging enigszins, ik deed 2 jaar over het eerste jaar, en twee jaar over het tweede jaar. Toen ik net begonnen was leerde ik mijn man kennen, en gedurende het tweede jaar raakte ik zwanger van ons eerste kindje. Omdat het qua studie niet opschoot, en het eigenlijk te zwaar voor me was (gezondheidswijze) besloot ik in overleg met mijn man te stoppen met mijn studie en thuisblijfmoeder te worden zodra de kleine geboren was. Ik heb nog het tweede jaar afgemaakt mbv thuisstudie, zo goed en zo kwaad als het ging, maar daarna ben ik definitief gestopt en nu al ruim 8 jaar thuis bij de kinderen.
Mijn man had jarenlang een enorm succesvol bedrijf, maar gezien het voorziet in een luxebehoefte heeft het de crisis niet doorstaan: ruim een jaar geleden ging zijn bedrijf failliet. Hij is een tijdje werkloos geweest, maar we hadden genoeg reserves om van te leven. Sindsdien heeft hij af en aan werk gehad, maar nooit voor lange tijd en soms maar voor 2 dagen per week. Sinds december is hij nu weer werkloos, en hij solliciteert zich suf maar wordt nergens aangenomen. Het geld is er al zeker een half jaar helemaal doorheen. De oudste loopt in te dunne truien, zijn spijkerbroeken zitten wel erg strak en als de middelste niet gauw zijn zwemdiploma haalt kunnen we dat binnenkort ook niet meer betalen. De huur is nu al 2 maanden niet betaald, g/w/l deze maand ook niet... Al het geld gaat op aan het voeden van de kinderen (man en ik slaan inmiddels 1x per dag een maaltijd over zodat de kinderen in elk geval goed te eten krijgen). Ik heb afgelopen zomer 2 zomerbaantjes gehad, maar bij de eerste (in een winkel) werd ik binnen 2 weken ontslagen omdat ik in die 2 weken me 2x ziek moest melden. Bij de tweede (thuiszorg) ging het beter, maar mijn leidinggevende maakte constant fouten waardoor ik mijn werk niet goed kon doen, en toen ik daar wat van zei ontsloeg ze me en zette me op de zwarte lijst (geen idee waarom, ik heb niks verkeerd gedaan) waardoor ik in deze regio niet meer in de thuiszorg kan werken. Ik zou het kunnen aanvechten (ik heb immers niets verkeerds gedaan) maar het werk was eigenlijk fysiek gezien te zwaar voor me.
Mijn gezondheidsproblemen:
Het gaat nu stukken beter dan toen ik 18 was, maar de problemen zijn nooit echt weggegaan. Het komt er op neer dat ik heel snel moe ben. Als ik 2 uur hard werk ben ik dusdanig uitgeput, dat ik eigenlijk niets meer kan. Ik word duizelig, zie sterretjes, krijg hoofdpijn en ga me hondsberoerd voelen. Qua werken zou een dienst van 6 uur echt de max zijn, er vanuit gaande dat het fysiek goed te doen is (werk in een winkel, waarbij je veel moet staan, max 4 uur, bij fysiek hard werken max 2 uur). Daarbij ben ik erg vaak ziek. Griep, buikgriep, oorontsteking, keelontsteking, bronchitis of gewoon verkouden. Ik heb eigenlijk altijd wel wat. Inmiddels ben ik wel wat gewend en laat ik me niet meer tegenhouden door een buikgriepje, maar op het werk zou ik me zeker 2 a 3x per maand ziek moeten melden. 10 jaar geleden ben ik ervoor onderzocht in het ziekenhuis, maar lichamelijk was ik kerngezond volgens de artsen. Psychisch dus, maar na een jaar lang 2x per week therapie is er niks veranderd, en volgens de psycholoog mankeerde ik niks. Na het fiasco van mijn zomerbaantjes afgelopen zomer, heb ik me weer laten onderzoeken. Zelfde verhaal: lichamelijk kunnen ze niks vinden, en na 8 gesprekken bij de psycholoog (gespecialiseerd in lichamelijke klachten door psychische problemen) mankeerde ik psychisch ook niets. Ik leef gezond, begin de dag doordeweeks met een uur sporten, eet gezond, loop gedurende de dag flinke stukken met de hond, ben veel buiten... Geen idee waar de klachten vandaan kunnen komen dus.
PROBLEEM:
Ik kan dus niet zomaar werken. Ik ben vaak ziek, kan fysiek maar weinig baantjes aan (in een winkel gaat niet, liefst administratief werk ofzo) en heb natuurlijk mijn leeftijd tegen. Ik heb me suf gesolliciteerd, maar nog geen een keer uitgenodigd op gesprek. Heb er 3x achter aan gebeld waarom, en 3x werd me verteld dat ik te duur ben. Ik heb geen diploma's, amper werkervaring, en dus in dat opzicht gelijk een een 16 jarige. Echter is het minimumloon van een 16 jarige veel lager waardoor ze in de plaats van mij ook 3 16 jarigen zouden kunnen aannemen. Daarbij heb ben ik soms om onverklaarbare reden doodmoe waardoor ik me echt beroerd voel, of gewoon ziek. Geen een werkgever zit te wachten op iemand waarvan je niet weet of ze wel kan komen werken die dag. Daarbij kan ik maar korte diensten aan, en die bijbaantjes liggen bepaald niet voor het oprapen. Inmiddels weet ik het niet meer, waar kan ik het nog meer zoeken? Ik zit er inmiddels serieus aan te denken om anders maar escort werk te gaan doen. Ik kreeg laatst via facebook (iew) een aanbod om met iemand 'de nacht door te brengen' voor 400 euro. Toch makkelijk verdiend, is weer de helft van de huur....Maar dat wil ik helemaal niet, ik vind sex iets wat té intiem is om zomaar met iedereen te doen. Maar verder wordt ik nergens aangenomen, en er zijn amper baantjes met diensten van max 6 uur per dag, max 2 dagen per week (en dat is dan heel licht werk, als het fysiek word kan ik nog minder aan). Wat kan ik nog meer proberen, wie weet werk waar ik zelf nooit aan zou denken (ik kijk voornamelijk naar de standaard studentenbijbaantjes) of iets anders om geld mee te verdienen?
dinsdag 29 januari 2013 om 18:02
Heb je hier al eens naar gekeken? http://rechtopgeld.nl/reg ... /algemene-heffingskorting
Heet een beetje onaardig "aanrechtsubsidie". Kennis van ons krijgt het omdat zij niet werkt en geen inkomen/uitkering heeft en haar man wel.
Heet een beetje onaardig "aanrechtsubsidie". Kennis van ons krijgt het omdat zij niet werkt en geen inkomen/uitkering heeft en haar man wel.
dinsdag 29 januari 2013 om 18:08
quote:marleen81 schreef op 29 januari 2013 @ 17:47:
[...]
Dat lijkt me ideaal werk, dat zou ik heel graag willen doen. Scheelt dat ik dan geen oppas hoef te regelen voor de kinderen en ik dat dus meer dan 2 dagen per week kan doen. Fysiek gaat dat net, want mijn oudste twee nemen regelmatig vriendjes mee en de buurkinderen zijn hier ook regelmatig, dus een stuk of 7 kinderen (incl eigen kinderen) over de vloer is geen uitzondering. Ik denk dat ik dat 3 a 4 dagen per week zou kunnen doen.
Maar tegenwoordig heb ik je daar ook allerlei diploma's voor nodig. Dan moet ik een opleiding gaan doen, en daar is geen geld (en geen tijd) voor...
Nou dan zou ik daar voor gaan.!
Gewoon alvast beginnen met 2 dagen werken en ondertussen je diploma's halen?
[...]
Dat lijkt me ideaal werk, dat zou ik heel graag willen doen. Scheelt dat ik dan geen oppas hoef te regelen voor de kinderen en ik dat dus meer dan 2 dagen per week kan doen. Fysiek gaat dat net, want mijn oudste twee nemen regelmatig vriendjes mee en de buurkinderen zijn hier ook regelmatig, dus een stuk of 7 kinderen (incl eigen kinderen) over de vloer is geen uitzondering. Ik denk dat ik dat 3 a 4 dagen per week zou kunnen doen.
Maar tegenwoordig heb ik je daar ook allerlei diploma's voor nodig. Dan moet ik een opleiding gaan doen, en daar is geen geld (en geen tijd) voor...
Nou dan zou ik daar voor gaan.!
Gewoon alvast beginnen met 2 dagen werken en ondertussen je diploma's halen?
dinsdag 29 januari 2013 om 18:08
Heel eerlijk? Ik ben werkgever en ik zou je ook niet aannemen. En 2 keer in 2 weken ziek in je proeftijd zou bij mij ook een enkeltje uitgang zijn. Ik vind 2 keer per jaar ziek al veel, laat staan 2 keer in 2 weken. Is het geen idee om op zoek te gaan naar iets waarvan je nagenoeg zeker weet dat je het volhoudt? Je kunt wel iedere keer een baan aannemen van veel uren maar als je dat dan niet volhoudt val je weer te veel uit in te korte tijd en sta je weer op straat.
Ik neem aan dat je thuis je huishouden doet. Als je dat een uur of 2/3 volhoudt kun je dan niet een paar dagen van 2/3 uur per dag in de thuiszorg aan de slag? Die zoeken volgens mij altijd mensen. Is geen vetpot maar alles is beter dan niets.
Ik neem aan dat je thuis je huishouden doet. Als je dat een uur of 2/3 volhoudt kun je dan niet een paar dagen van 2/3 uur per dag in de thuiszorg aan de slag? Die zoeken volgens mij altijd mensen. Is geen vetpot maar alles is beter dan niets.
dinsdag 29 januari 2013 om 18:10
quote:valentinamaria schreef op 29 januari 2013 @ 18:05:
leentje, als haar man geen inkomen heeft krijgt to geen aanrechtsubsidie.Hij heeft wel gewerkt, schrijft TO. Ik kan alleen niet zien of ze daarmee voldoen aan de voorwaarden voor die subsidie, dat moet TO zelf bekijken. Maar heeft ze er wel recht op dan is het zonde om het te laten liggen.
leentje, als haar man geen inkomen heeft krijgt to geen aanrechtsubsidie.Hij heeft wel gewerkt, schrijft TO. Ik kan alleen niet zien of ze daarmee voldoen aan de voorwaarden voor die subsidie, dat moet TO zelf bekijken. Maar heeft ze er wel recht op dan is het zonde om het te laten liggen.
dinsdag 29 januari 2013 om 18:12
quote:eldiabonita schreef op 29 januari 2013 @ 18:08:
[...]
Nou dan zou ik daar voor gaan.!
Gewoon alvast beginnen met 2 dagen werken en ondertussen je diploma's halen?
Slecht plan.
Afgezien van dat je zonder diploma;s niet mag werken is het ook zwaarder dan TO het zich nu voorstelt.
En je ziek melden als gastouder is ook niet echt lollig voor de ouders.
[...]
Nou dan zou ik daar voor gaan.!
Gewoon alvast beginnen met 2 dagen werken en ondertussen je diploma's halen?
Slecht plan.
Afgezien van dat je zonder diploma;s niet mag werken is het ook zwaarder dan TO het zich nu voorstelt.
En je ziek melden als gastouder is ook niet echt lollig voor de ouders.
dinsdag 29 januari 2013 om 18:12
quote:marleen81 schreef op 29 januari 2013 @ 17:31:
Mijn man had jarenlang een enorm succesvol bedrijf, maar gezien het voorziet in een luxebehoefte heeft het de crisis niet doorstaan: ruim een jaar geleden ging zijn bedrijf failliet. Hij is een tijdje werkloos geweest, maar we hadden genoeg reserves om van te leven. Sindsdien heeft hij af en aan werk gehad, maar nooit voor lange tijd en soms maar voor 2 dagen per week. Sinds december is hij nu weer werkloos, en hij solliciteert zich suf maar wordt nergens aangenomen. Het geld is er al zeker een half jaar helemaal doorheen. De oudste loopt in te dunne truien, zijn spijkerbroeken zitten wel erg strak en als de middelste niet gauw zijn zwemdiploma haalt kunnen we dat binnenkort ook niet meer betalen. De huur is nu al 2 maanden niet betaald, g/w/l deze maand ook niet... Al het geld gaat op aan het voeden van de kinderen (man en ik slaan inmiddels 1x per dag een maaltijd over zodat de kinderen in elk geval goed te eten krijgen). Ik heb afgelopen zomer 2 zomerbaantjes gehad, maar bij de eerste (in een winkel) werd ik binnen 2 weken ontslagen omdat ik in die 2 weken me 2x ziek moest melden. Bij de tweede (thuiszorg) ging het beter, maar mijn leidinggevende maakte constant fouten waardoor ik mijn werk niet goed kon doen, en toen ik daar wat van zei ontsloeg ze me en zette me op de zwarte lijst (geen idee waarom, ik heb niks verkeerd gedaan) waardoor ik in deze regio niet meer in de thuiszorg kan werken. Ik zou het kunnen aanvechten (ik heb immers niets verkeerds gedaan) maar het werk was eigenlijk fysiek gezien te zwaar voor me.Ga naar de gemeente, ga daar de situatie uitleggen, zoek hulp bij al deze problemen, over een maand staan jullie met zijn alle op straat !!
Mijn man had jarenlang een enorm succesvol bedrijf, maar gezien het voorziet in een luxebehoefte heeft het de crisis niet doorstaan: ruim een jaar geleden ging zijn bedrijf failliet. Hij is een tijdje werkloos geweest, maar we hadden genoeg reserves om van te leven. Sindsdien heeft hij af en aan werk gehad, maar nooit voor lange tijd en soms maar voor 2 dagen per week. Sinds december is hij nu weer werkloos, en hij solliciteert zich suf maar wordt nergens aangenomen. Het geld is er al zeker een half jaar helemaal doorheen. De oudste loopt in te dunne truien, zijn spijkerbroeken zitten wel erg strak en als de middelste niet gauw zijn zwemdiploma haalt kunnen we dat binnenkort ook niet meer betalen. De huur is nu al 2 maanden niet betaald, g/w/l deze maand ook niet... Al het geld gaat op aan het voeden van de kinderen (man en ik slaan inmiddels 1x per dag een maaltijd over zodat de kinderen in elk geval goed te eten krijgen). Ik heb afgelopen zomer 2 zomerbaantjes gehad, maar bij de eerste (in een winkel) werd ik binnen 2 weken ontslagen omdat ik in die 2 weken me 2x ziek moest melden. Bij de tweede (thuiszorg) ging het beter, maar mijn leidinggevende maakte constant fouten waardoor ik mijn werk niet goed kon doen, en toen ik daar wat van zei ontsloeg ze me en zette me op de zwarte lijst (geen idee waarom, ik heb niks verkeerd gedaan) waardoor ik in deze regio niet meer in de thuiszorg kan werken. Ik zou het kunnen aanvechten (ik heb immers niets verkeerds gedaan) maar het werk was eigenlijk fysiek gezien te zwaar voor me.Ga naar de gemeente, ga daar de situatie uitleggen, zoek hulp bij al deze problemen, over een maand staan jullie met zijn alle op straat !!
dinsdag 29 januari 2013 om 18:15
dinsdag 29 januari 2013 om 18:18
dinsdag 29 januari 2013 om 18:20
quote:marleen81 schreef op 29 januari 2013 @ 17:44:
Voedselbank zouden we voor in aanmerking komen, maar de drempel om daarheen te gaan is zó hoog... Ben echter bang dat ik binnenkort wel zal moeten.
Afgelopen zomer ben ik uitgenodigd op sollicitatiegesprek voor callcenterwerk, maar dat is niets voor mij. Ik praat te zacht, te snel, te binnensmonds en ik slis. Aldus de mensen daar. Het klopt dat ik slis en absurd snel praat (en als ik langzaam probeer te praten ga ik enorm onduidelijk praten) dus dan zou ik eerst naar logopedie (?) moeten.Go for it, je hebt niet bijster veel keuze.
Voedselbank zouden we voor in aanmerking komen, maar de drempel om daarheen te gaan is zó hoog... Ben echter bang dat ik binnenkort wel zal moeten.
Afgelopen zomer ben ik uitgenodigd op sollicitatiegesprek voor callcenterwerk, maar dat is niets voor mij. Ik praat te zacht, te snel, te binnensmonds en ik slis. Aldus de mensen daar. Het klopt dat ik slis en absurd snel praat (en als ik langzaam probeer te praten ga ik enorm onduidelijk praten) dus dan zou ik eerst naar logopedie (?) moeten.Go for it, je hebt niet bijster veel keuze.
dinsdag 29 januari 2013 om 18:21
quote:bammetjebamie schreef op 29 januari 2013 @ 18:12:
[...]
Slecht plan.
Afgezien van dat je zonder diploma;s niet mag werken is het ook zwaarder dan TO het zich nu voorstelt.
En je ziek melden als gastouder is ook niet echt lollig voor de ouders.Nee, ze moet het wel volhouden natuurlijk.Heb je gelijk aan.
[...]
Slecht plan.
Afgezien van dat je zonder diploma;s niet mag werken is het ook zwaarder dan TO het zich nu voorstelt.
En je ziek melden als gastouder is ook niet echt lollig voor de ouders.Nee, ze moet het wel volhouden natuurlijk.Heb je gelijk aan.