Aparte situatie

01-02-2013 13:31 22 berichten
Graag zou ik jullie mening of tips willen gebruiken in de volgende situatie.



ik zal deze kort uitleggen. Aangezien ik mijn relatie verbroken had woonde ik bij mijn pa. Vervolgens kwam ik een vriend/kennis weer tegen. als we elkaar zagen was het altijd gezellig.



tussen mijn pa en mij liep het niet lekker meer, dit kwam ook mede doordat ik met die vriend om ging. mijn vader vind dat maar niks.



Met die vriend heb ik hier over gesproken, omdat het zo nu en dan niet lekker liep bij mijn pa. Hij had eerder toen ik net de relatie verbroken had, gezegd dat hij verliefd op me was en dat we elkaar al een tijdje kende en blabla...

ik had toen aangegeven dat het voor mij op dat moment nog even niet uitkwam. had net de relatie verbroken, moest voor mezelf alles op een rijtje zetten. later toen ik de rust had gevonden had ik hem ook laten doorschemeren dat ik wel benieuwd was naar hem...



Nu woon ik dus bij hem en af en toe kan ik het niet meer volgen.

toen ik net bij hem was...zei hij ook van ja ik wil het rustig aan doen en niet ineens samenwonen of wat dan ook...ik begreep dit wel, want dit had ik zelf ook. Maar nu lijkt het wel alsof ik bij hem in het leven stap en maar hem maar moet volgen in dingen...Ik heb ook een wat ander ritme als hem, blijkt nu. Weet niet goed wat ik nu moet doen...hoe weet ik dat het goed zit, hoe geef ik hem een goed gevoel, hoe geef je elkaar de ruimte en tja tips graag !!!
Hoe oud ben je?
Alle reacties Link kopieren
Klinkt alsof jullie er allebei:

1. niet goed over hebben gesproken

2. toch te overhaast zijn gaan samenwonen

3. nog helemaal geen routine hebben gevonden



Hoe oud zijn jullie en hoe lang wonen jullie samen? Hoe lang hebben jullie nu iets samen?
ik ben 32.



We zijn beide werkloos, we kennen elkaar al 7 jaar. Hij kan over 2 weken met zijn nieuwe baan beginnen. Ik ben nog druk op zoek...deze omgeving is ook nieuw voor me, kom eigenlijk uit de stad. Daar kon ik veel makkelijker aan een baan komen.



Maar het was meer een samenloop van omstandigheden waardoor deze situatie is ontstaan. Ik ben benieuwd naar hem.Kon of weer terug naar de stad gaan en hem niet meer leren kennen ivm de afstand of het avontuur aan gaan en kijken waar we uit komen. Anders zou ik altijd blijven denken, wat als...begrijp je.
ik ben 32.



We zijn beide werkloos, we kennen elkaar al 7 jaar. Hij kan over 2 weken met zijn nieuwe baan beginnen. Ik ben nog druk op zoek...deze omgeving is ook nieuw voor me, kom eigenlijk uit de stad. Daar kon ik veel makkelijker aan een baan komen.



Maar het was meer een samenloop van omstandigheden waardoor deze situatie is ontstaan. Ik ben benieuwd naar hem.Kon of weer terug naar de stad gaan en hem niet meer leren kennen ivm de afstand of het avontuur aan gaan en kijken waar we uit komen. Anders zou ik altijd blijven denken, wat als...begrijp je.
Het komt op mij over dat je in een zeer afhankelijke positie zit. Je hebt al samengewoond en toen moest je terug naar je vader en nu ben je bij je vader weg gevlucht en woon je weer samen, dat loopt blijkbaar niet helemaal naar wens. Wat ga je doen als dit ook niet werkt? Ga je dan weer terug naar je vader?Sta je al ingeschreven voor een huis? Is het in jouw stad of dorp gemakkelijk om aan een kamer te komen?

Het lijkt me zeer belangrijk dat je in een onafhankelijke positie terecht komt, zodat je geen keuzes hoeft te maken die niet helemaal goed voor je blijken.
Alle reacties Link kopieren
Dit gaat niet werken. Dat begrijp je denk ik zelf ook wel... samenwonen uit nieuwsgierigheid en omdat de omstandigheden nu eenmaal zo uitkwamen.



Waar is de wederzijdse liefde? Nu zijn jullie gewoon huisgenoten die elk hun eigen weg gaan, maar in hetzelfd ehuis wonen.
Maar hebben jullie nu een relatie of zijn jullie huisgenoten?



Ik snap nog niet zo veel van de situatie namelijk.
Tja, ik heb even geloept..

Heb je je al gemeld bij de huisarts naar aanleiding van vorig topic om hulp te zoeken met alles te regelen?

Je gaat zo van de ene sh*t situatie naar de ander.
32? Ik dacht echt met iemand te maken te hebben van een jaar of 19.
Zoals ik al zei kennen we elkaar 7 jaar.

Ik had de keus of om 100km verderop te gaan zitten,

of samen gaan kijken of een relatie zou werken.



het komt dus ook van zijn kant,

alleen is de vraag hoe pakken we dit goed aan.

hij heeft zijn ritme ik zo het mijne en we hebben beide nog het een en ander aan ons hoofd.



ik heb zoiets van als we samen echt een relatie willen, dat je niet altijd op het juiste moment hoeft te wachten. In principe moet je ook op elkaar kunnen bouwen als het niet goed gaat en dan geniet ik daar extra van als het weer goed gaat....
Alle reacties Link kopieren
Hebben jullie sex samen?
ja we hebben een relatie, maar het gaat ineens snel en dat is voor beide wennen. dat lijkt me logisch.
Gezien je vorige topic, zou ik 100 km verder gaan wonen, waar je een baan kunt vinden, en zorgen dat je je eigen leven goed op de rit krijgt. Dat sluit een relatie met deze meneer helemaal niet uit, maar die kun je dan opbouwen vanuit een situatie van gelijkwaardigheid in plaats van afhankelijkheid. Dat klinkt het nu namelijk, dat je van hem afhankelijk bent.



Daar komt bij dat ik niet snel vind dat een relatie 'te snel' kan gaan. Als je dat gevoel hebt, zit er in mijn ogen sowieso fundamenteel al iets niet goed.
daar heb je wel een punt kastanjez...volgens mij heb ik het verkeerd getypt haha.



Hij heeft eerst uitgesproken dat hij me leuk vond, paar jaar daarvoor vond ik hem ook al leuk en hij toen mij ook al een keer, maar toen hadden we allebei op die momenten al een relatie. Dus lieten we elkaar met rust. Nu heeft hij geen relatie en ik sinds langere tijd ook al niet meer.



Hij was een paar maanden terug dus al verliefd op mij geworden, maar ik was daar toen nog niet aan toe. dit heb ik hem uitgelegd. Maar soms ben ik bang dat er een spelletje met me gespeeld wordt, dat heb ik in het verleden ook meegemaakt. Dacht juist dat ik hem wel kon vertrouwen, juist omdat ik hem al een tijd ken. Maar nu weet ik niet goed wat ik met de situatie aan moet. Misschien is het ook wel beter voor mij om eerst mijn eigen plek te hebben. Ergens wilde ik dat ook al, heb ook met hem over gesproken. Toen begon hij van ja wat zoek je in een relatie en zei bijvoorbeeld van ik begrijp niet dat jij nog geen vaste relatie hebt.



Soms is het maar lastig allemaal, hoe weet je wanneer je mensen kan vertrouwen...ken hem al 7 jaar...
Het spijt me, maar je bent wat mij betreft heel erg vaag in wat nou precies het probleem is, waar je moeite mee hebt en wat je anders zou willen.



Je weet niet goed 'wat je met de situatie aanmoet' . Maar wat ís dan precies deze situatie? waar heb je last van, waar ben je onzeker over?



Ik heb niet het gevoel dat ik je zinnige tips kan geven, anders dan wat ik al geschreven heb. Ga alsjeblieft op jezelf wonen en richt je eigen leven in. Dat je elkaar leuk vindt, lief vindt en/of gek op elkaar bent, betekent NIET dat je meteen moet samenwonen of dat dat de enige manier is om er achter te komen hoe veel potentie een relatie heeft.
quote:Kastanjez schreef op 01 februari 2013 @ 15:10:

Het spijt me, maar je bent wat mij betreft heel erg vaag in wat nou precies het probleem is, waar je moeite mee hebt en wat je anders zou willen.



Je weet niet goed 'wat je met de situatie aanmoet' . Maar wat ís dan precies deze situatie? waar heb je last van, waar ben je onzeker over?



Ik heb niet het gevoel dat ik je zinnige tips kan geven, anders dan wat ik al geschreven heb. Ga alsjeblieft op jezelf wonen en richt je eigen leven in. Dat je elkaar leuk vindt, lief vindt en/of gek op elkaar bent, betekent NIET dat je meteen moet samenwonen of dat dat de enige manier is om er achter te komen hoe veel potentie een relatie heeft.Mee eens.
het was niet zomaar een beslissing.



doordat het thuis al niet meer zo lekker liep, hadden we het er al over gehad. maar toen ik eenmaal bij hem zat, kwam hij met wat haken en ogen, stelde voor dat ik af en toe bij me pa ging slapen en dat soort dingen. het viel bij mij allemaal nogal rauw op mijn dak, vooraf had hij het niet over dit soort dingen gehad, maar meer dat we het dan wel rustig aan zouden doen...



het enigste dat ik wilde was wat advies in hoe je met elkaar om kan gaan als je twee levens op elkaar probeert af te stemmen, zonder teveel van je eigen leven in te leveren...



we hebben ook een ander ritme, dat is ook wennen. daardoor onstaan er soms situaties waar we mee om moeten gaan, in vroeg me af of iemand daar raad in kon geven...
quote:justme4you schreef op 01 februari 2013 @ 17:06:

het was niet zomaar een beslissing.



doordat het thuis al niet meer zo lekker liep, hadden we het er al over gehad. maar toen ik eenmaal bij hem zat, kwam hij met wat haken en ogen, stelde voor dat ik af en toe bij me pa ging slapen en dat soort dingen. het viel bij mij allemaal nogal rauw op mijn dak, vooraf had hij het niet over dit soort dingen gehad, maar meer dat we het dan wel rustig aan zouden doen...



het enigste dat ik wilde was wat advies in hoe je met elkaar om kan gaan als je twee levens op elkaar probeert af te stemmen, zonder teveel van je eigen leven in te leveren...



we hebben ook een ander ritme, dat is ook wennen. daardoor onstaan er soms situaties waar we mee om moeten gaan, in vroeg me af of iemand daar raad in kon geven...Wat had je nou verwacht? Dat je zomaar met iedereen onder 1 dak kunt leven en het gewoon een kwestie is van 'even je ritme op elkaar afstemmen' ? Nogal naïef gedacht op je 32e zeg
Alle reacties Link kopieren
Misschien is het een idee om op jezelf te gaan wonen?
quote:justme4you schreef op 01 februari 2013 @ 17:06:

het was niet zomaar een beslissing.



doordat het thuis al niet meer zo lekker liep, hadden we het er al over gehad. maar toen ik eenmaal bij hem zat, kwam hij met wat haken en ogen, stelde voor dat ik af en toe bij me pa ging slapen en dat soort dingen. het viel bij mij allemaal nogal rauw op mijn dak, vooraf had hij het niet over dit soort dingen gehad, maar meer dat we het dan wel rustig aan zouden doen...



het enigste dat ik wilde was wat advies in hoe je met elkaar om kan gaan als je twee levens op elkaar probeert af te stemmen, zonder teveel van je eigen leven in te leveren...



we hebben ook een ander ritme, dat is ook wennen. daardoor onstaan er soms situaties waar we mee om moeten gaan, in vroeg me af of iemand daar raad in kon geven...



Het advies blijft eigenlijk hetzelfde: ga op jezelf wonen enkijk vanuit die situatie wat je echt voor deze man voelt, wat je zelf belangrijk vindt en praat, praat, praat samen totdat je weet wat je samen graag wil. Dan is de druk van 'het moet werken want anders heb ik geen huis meer' of 'als hij mij maar leuk genoeg blijft vinden, anders met ik terug naar mijn pa' er af en kun je echt en eerlijk in je relatie staan.



Maar ik denk niet dat je dit wilt horen of dat het ook maar een greintje tot je doordringt. Sterkte!
Hallo kastanjez,



ik had vandaag al een nieuw onderwerp geopend, omdat ik het gevoel had dat mijn bedoeling niet helemaal overkwam.



daar heb ik gereageerd ook op jouw reactie.

en ik wil gewoon horen wat je denkt, maakt me niet uit.

ik heb geen richting meer en ben aan het dwalen en zoeken en word er wel een beetje gek van. schaam me ook tegen over mijn 2 goede vriendinnen...ergens begrijp ik het zelf ook niet.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven