Werk & Studie
alle pijlers
de studiekeuze van mijn dochter
dinsdag 5 februari 2013 om 07:44
Onze oudste zal over 2 jaar gaan studeren ( aan de uni).
De kans is groot dat ze dan ook op kamers zal gaan.
Ze zit op het gym, heb een natuur en techniek profiel, maar wil absoluut zeker weten niks met natuurkunde.
Haar droom was altijd arts worden, maar natuurkunde bleek een regelrechte nachtmerrie. Nu met bijles is het net een mager zesje, maar ze weet 101 procent zeker geen enkele studie te willen doen waar natuurkunde voor wordt vereist of waar natuurkunde bij voorkomt. Ons kind is geen geboren beta meisje. Maar doet wel de beta stroming. Op nederlands staat ze een tien. Ze heeft met het idee gespeeld om dan maar nederlands te gaan studeren. Of 2 studies te combineren. Nederlands en psychologie bijv. Of sociologie. Maar dat zijn volgens haar, samen met geschiedenis, de studies met de meeste kans op werkeloosheid.
Want wat kan je nou eigenlijk worden als neerlandicus? En wat zijn er nog meer voor leuke studies te verzinnen?
Ze vindt het ongelooflijk moeilijk. Omdat het zo allesbepalend is.
De kans is groot dat ze dan ook op kamers zal gaan.
Ze zit op het gym, heb een natuur en techniek profiel, maar wil absoluut zeker weten niks met natuurkunde.
Haar droom was altijd arts worden, maar natuurkunde bleek een regelrechte nachtmerrie. Nu met bijles is het net een mager zesje, maar ze weet 101 procent zeker geen enkele studie te willen doen waar natuurkunde voor wordt vereist of waar natuurkunde bij voorkomt. Ons kind is geen geboren beta meisje. Maar doet wel de beta stroming. Op nederlands staat ze een tien. Ze heeft met het idee gespeeld om dan maar nederlands te gaan studeren. Of 2 studies te combineren. Nederlands en psychologie bijv. Of sociologie. Maar dat zijn volgens haar, samen met geschiedenis, de studies met de meeste kans op werkeloosheid.
Want wat kan je nou eigenlijk worden als neerlandicus? En wat zijn er nog meer voor leuke studies te verzinnen?
Ze vindt het ongelooflijk moeilijk. Omdat het zo allesbepalend is.
dinsdag 5 februari 2013 om 11:53
quote:anaisnin schreef op 05 februari 2013 @ 11:11:
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan..
Te jong voor het buitenland, maar wel oud genoeg om een studie en dus beroepskeuze te maken??? Volgens mij ben jij zo'n irritante moeder die er veel te veel mee bezig is en is dat vooral demotiverend voor je dochter...
Gewoon lekker laten puberen, hoe meer ze dat nu doet en hoe meer ze nu ziet, hoe meer ze ervan leert en hoe een leukere en gelukkigere volwassene ze wordt.. maar dat is mijn idee..
En als je klaar bent met studeren heb je daar je studieschuld en de mogelijkheid om te werken voor een hele hoop centjes (zeker als je dan dokter bent) en dan ga je dus niet alsnog reizen en de wereld ontdekken! Dan moet je veel moeite doen om een keer 3 weken achter elkaar vrij te krijgen.
Wat ze nu moet doen is haar best met huiswerk, oren en ogen open houden voor ideeen voor een studie, blijven dromen, stappen, winkelen, whatsappen en jongens zoenen. Dat hoort bij de leeftijd en daar word je een goeie dokter van! (al zeg ik het zelf )
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan..
Te jong voor het buitenland, maar wel oud genoeg om een studie en dus beroepskeuze te maken??? Volgens mij ben jij zo'n irritante moeder die er veel te veel mee bezig is en is dat vooral demotiverend voor je dochter...
Gewoon lekker laten puberen, hoe meer ze dat nu doet en hoe meer ze nu ziet, hoe meer ze ervan leert en hoe een leukere en gelukkigere volwassene ze wordt.. maar dat is mijn idee..
En als je klaar bent met studeren heb je daar je studieschuld en de mogelijkheid om te werken voor een hele hoop centjes (zeker als je dan dokter bent) en dan ga je dus niet alsnog reizen en de wereld ontdekken! Dan moet je veel moeite doen om een keer 3 weken achter elkaar vrij te krijgen.
Wat ze nu moet doen is haar best met huiswerk, oren en ogen open houden voor ideeen voor een studie, blijven dromen, stappen, winkelen, whatsappen en jongens zoenen. Dat hoort bij de leeftijd en daar word je een goeie dokter van! (al zeg ik het zelf )
dinsdag 5 februari 2013 om 11:59
oh en laat haar anders ook nog even rondneuzen op de pijler werk en studie, ziet ze ook hoeveel mensen een verkeerde keuze maken en wat werken een beetje inhoudt...
En achteraf had ik heel graag een tussenjaar gehad, was net 18 toen ik aan geneeskunde begon en de eerste jaren was ik eigenlijk veel meer bezig met mezelf nog ontdekken dan met die hele studie. De wereld is echt zo eng niet hoor, als je je dochter maar vertrouwt en niet te naief opvoedt
En achteraf had ik heel graag een tussenjaar gehad, was net 18 toen ik aan geneeskunde begon en de eerste jaren was ik eigenlijk veel meer bezig met mezelf nog ontdekken dan met die hele studie. De wereld is echt zo eng niet hoor, als je je dochter maar vertrouwt en niet te naief opvoedt
dinsdag 5 februari 2013 om 12:05
Precies Tussendoortje, ik heb tussendoor een jaar gewerkt en drie jaar in het buitenland gestudeerd. Daarna een studie in NL gedaan waar ik nu in werk. Daar ben ik niet helemaal blij mee dus doe ik er een opleiding naast. Heb ik de verkeerde keuzes gemaakt? Ja, soms wel. Ben ik er ongelukkig door, nee.
dinsdag 5 februari 2013 om 12:07
quote:anaisnin schreef op 05 februari 2013 @ 11:11:
En ze is over anderhalf jaar zover. Ze is nu 15.
Gezien het nog wel even duurt zou ik het in eerste instantie even laten rusten en eerst even focussen op de middelbare school.
Ik had een N&T profiel (met bi/ec/la) en was ook slecht in natuurkunde. Stond in de 6de een 5,4 en besloot toen een cursus natuurkunde te gaan doen op een priveschool. Daar kreeg ik een hele goede docent die natuurkunde had gestuurd en veel beter was dan mijn eigen docent. Daaar begon in natuurkunde pas echt te begrijpen. Uiteindelijk had ik 6,8 voor natuurkunde, maar een halve punt lager dan mijn vriendin die altijd 8en haalde voor natuuurkunde.
Ik ben trouwens economie gaan studeren dus heb helemaal niks gedaan met mijn beta profiel en daar ben ik heel blij mee, want ik doe nu iets wat ik leuk vind en waar ik heel goed in ben.
En ze is over anderhalf jaar zover. Ze is nu 15.
Gezien het nog wel even duurt zou ik het in eerste instantie even laten rusten en eerst even focussen op de middelbare school.
Ik had een N&T profiel (met bi/ec/la) en was ook slecht in natuurkunde. Stond in de 6de een 5,4 en besloot toen een cursus natuurkunde te gaan doen op een priveschool. Daar kreeg ik een hele goede docent die natuurkunde had gestuurd en veel beter was dan mijn eigen docent. Daaar begon in natuurkunde pas echt te begrijpen. Uiteindelijk had ik 6,8 voor natuurkunde, maar een halve punt lager dan mijn vriendin die altijd 8en haalde voor natuuurkunde.
Ik ben trouwens economie gaan studeren dus heb helemaal niks gedaan met mijn beta profiel en daar ben ik heel blij mee, want ik doe nu iets wat ik leuk vind en waar ik heel goed in ben.
dinsdag 5 februari 2013 om 12:11
quote:DollyParton schreef op 05 februari 2013 @ 12:05:
Precies Tussendoortje, ik heb tussendoor een jaar gewerkt en drie jaar in het buitenland gestudeerd. Daarna een studie in NL gedaan waar ik nu in werk. Daar ben ik niet helemaal blij mee dus doe ik er een opleiding naast. Heb ik de verkeerde keuzes gemaakt? Ja, soms wel. Ben ik er ongelukkig door, nee.
Oh klinkt leuk
en ik het maar saai bij 1 studie houden
Volgens mij krijg je gewoon veel meer zelfvertrouwen door op je gevoel af te gaan - de foute keuze te maken - en dan toch nog op je pootjes terecht te komen!!
Ik ben best blij met alle domme dingen die ik gedaan heb en die ik echt noooooit aan m'n moeder ga vertellen, heb het mooi toch wel zelf uitgeprobeerd en zelf gemerkt dat het toch echt wel dom was
Precies Tussendoortje, ik heb tussendoor een jaar gewerkt en drie jaar in het buitenland gestudeerd. Daarna een studie in NL gedaan waar ik nu in werk. Daar ben ik niet helemaal blij mee dus doe ik er een opleiding naast. Heb ik de verkeerde keuzes gemaakt? Ja, soms wel. Ben ik er ongelukkig door, nee.
Oh klinkt leuk
en ik het maar saai bij 1 studie houden Volgens mij krijg je gewoon veel meer zelfvertrouwen door op je gevoel af te gaan - de foute keuze te maken - en dan toch nog op je pootjes terecht te komen!!
Ik ben best blij met alle domme dingen die ik gedaan heb en die ik echt noooooit aan m'n moeder ga vertellen, heb het mooi toch wel zelf uitgeprobeerd en zelf gemerkt dat het toch echt wel dom was
dinsdag 5 februari 2013 om 12:28
Tips voor dochter:
Stop met zoeken naar die ene perfecte ultieme studierichting die én geweldig bij je interesses past én perfect aansluit op je capaciteiten. Die studie vind je namelijk niet. Er zijn bij elke studie mitsen en maren te bedenken, en er zullen altijd andere studies zijn waarvan je denkt 'was dat misschien ook niet leuk geweest'. Ga gewoon op zoek naar 'een leuke studie' waar je je met plezier voor kunt inzetten en die enig toekomstperspectief biedt (en dan betekent niet perse gouden bergen in het vooruitzicht, maar enige kans op een leuke baan lijkt me wel handig). En als jouw droom geneeskunde is: daar gewoon voor gaan, niet bang zijn dat je het niet gaat redden, met goede inzet kom je ver hoor!
Als je nog twijfelt: ga heel veel open dagen af. Dan moet je aanvinken welke studierichting je wil bekijken, maar er zijn meestal meerdere rondes dus dan vink je in het wilde weg nog wat aan, en zo kom je vanalles te weten over studierichtingen waarvan je misschien niet wist dat het bestond of waarvan de inhoud totaal anders blijkt dan verwacht. En ga bijvoorbeeld ook eens bij een HBO-studie kijken, voor het verschil in aanpak enzo.
Het is verstandig om goed na te denken over studiekeuze. Maar het is niet zo dat je je nu vastlegt voor je hele leven en dat als je nu de verkeerde keuze maakt je de rest van je leven totaal ongelukkig zult zijn. Een brede interesse (zoals in de OP beschreven: geneeskunde, nederlands, sociologie etc) is hartstikke leuk; het betekent dat je in elke studie wel iets interessants zult ontdekken, maar het betekent ook dat je vast nog wel eens denkt 'oh, die studie had me achteraf toch ook wel leuk geleken'.
Ik heb destijds een tussenjaar gedaan (backpacken en werken in Australie), en dat heeft me enorm goed gedaan. Om los te komen van thuis, op eigen benen leren staan, ontdekken dat je je in elke situatie wel zult redden, ontdekken dat er méér is dan studie, en dat die onvermijdelijke studiekeus, hoe belangrijk ook, niet het eind van de wereld is. Wat mij betreft een aanrader.
Qua studiekeuze heb ik zelf lang geworsteld. Civiele techniek? Fysische geografie? Hydrologie? Het leek me allemaal even interessant. Uiteindelijk is het technische planologie geworden. Leuke studie maar heus ook nog wel eens gedacht 'had ik niet toch beter...'. Meteen na afstuderen een leuke baan gevonden, en ik werk samen met, je raadt het niet, civiel ingenieurs, fysisch geografen en hydrologen. We doen allemaal min of meer hetzelfde werk dus die hoofdbrekens over 'de ultieme studiekeuze' had ik me achteraf gezien kunnen besparen... De keuze voor een studie is vaak niet zo allesbepalend als de studieadviseur op de middelbare school je wil doen geloven. Veel werkgevers vragen vooral 'academisch denk- en werkniveau' in min of meer een bepaalde richting (alfa, beta, gamma); daarbinnen kun je later altijd weer bijscholen als je toch een wat andere kant op wil. Geneeskunde is daarin wel anders als je echt arts wil worden natuurlijk, dat kan alleen via die weg.
En een tip voor moeder: breng het allemaal niet te zwaar. Mijn moeder 'wilde het beste voor me' (ja duh...) en heeft daarom eindeloos aangedrongen dat ik de juiste keuze moest maken, dat zij vroeger die kans nooit had gehad en dat ik die moest aangrijpen, bladiebla. Allemaal hartstikke waar natuurlijk, maar het legde wel een enorme druk op mij: ik moest en zou de juiste keuze maken maar er was niemand die me kon vertellen wat die juiste keuze was of me zelfs maar kon helpen om die te vinden. Kortom: stress, faalangst, 'wil ik eigenlijk wel studeren, ik kan toch ook gewoon vakken gaan vullen!' enzovoorts. Dus: relax! Je dochter klinkt als een verstandige meid dus dat komt vast allemaal goed.
Stop met zoeken naar die ene perfecte ultieme studierichting die én geweldig bij je interesses past én perfect aansluit op je capaciteiten. Die studie vind je namelijk niet. Er zijn bij elke studie mitsen en maren te bedenken, en er zullen altijd andere studies zijn waarvan je denkt 'was dat misschien ook niet leuk geweest'. Ga gewoon op zoek naar 'een leuke studie' waar je je met plezier voor kunt inzetten en die enig toekomstperspectief biedt (en dan betekent niet perse gouden bergen in het vooruitzicht, maar enige kans op een leuke baan lijkt me wel handig). En als jouw droom geneeskunde is: daar gewoon voor gaan, niet bang zijn dat je het niet gaat redden, met goede inzet kom je ver hoor!
Als je nog twijfelt: ga heel veel open dagen af. Dan moet je aanvinken welke studierichting je wil bekijken, maar er zijn meestal meerdere rondes dus dan vink je in het wilde weg nog wat aan, en zo kom je vanalles te weten over studierichtingen waarvan je misschien niet wist dat het bestond of waarvan de inhoud totaal anders blijkt dan verwacht. En ga bijvoorbeeld ook eens bij een HBO-studie kijken, voor het verschil in aanpak enzo.
Het is verstandig om goed na te denken over studiekeuze. Maar het is niet zo dat je je nu vastlegt voor je hele leven en dat als je nu de verkeerde keuze maakt je de rest van je leven totaal ongelukkig zult zijn. Een brede interesse (zoals in de OP beschreven: geneeskunde, nederlands, sociologie etc) is hartstikke leuk; het betekent dat je in elke studie wel iets interessants zult ontdekken, maar het betekent ook dat je vast nog wel eens denkt 'oh, die studie had me achteraf toch ook wel leuk geleken'.
Ik heb destijds een tussenjaar gedaan (backpacken en werken in Australie), en dat heeft me enorm goed gedaan. Om los te komen van thuis, op eigen benen leren staan, ontdekken dat je je in elke situatie wel zult redden, ontdekken dat er méér is dan studie, en dat die onvermijdelijke studiekeus, hoe belangrijk ook, niet het eind van de wereld is. Wat mij betreft een aanrader.
Qua studiekeuze heb ik zelf lang geworsteld. Civiele techniek? Fysische geografie? Hydrologie? Het leek me allemaal even interessant. Uiteindelijk is het technische planologie geworden. Leuke studie maar heus ook nog wel eens gedacht 'had ik niet toch beter...'. Meteen na afstuderen een leuke baan gevonden, en ik werk samen met, je raadt het niet, civiel ingenieurs, fysisch geografen en hydrologen. We doen allemaal min of meer hetzelfde werk dus die hoofdbrekens over 'de ultieme studiekeuze' had ik me achteraf gezien kunnen besparen... De keuze voor een studie is vaak niet zo allesbepalend als de studieadviseur op de middelbare school je wil doen geloven. Veel werkgevers vragen vooral 'academisch denk- en werkniveau' in min of meer een bepaalde richting (alfa, beta, gamma); daarbinnen kun je later altijd weer bijscholen als je toch een wat andere kant op wil. Geneeskunde is daarin wel anders als je echt arts wil worden natuurlijk, dat kan alleen via die weg.
En een tip voor moeder: breng het allemaal niet te zwaar. Mijn moeder 'wilde het beste voor me' (ja duh...) en heeft daarom eindeloos aangedrongen dat ik de juiste keuze moest maken, dat zij vroeger die kans nooit had gehad en dat ik die moest aangrijpen, bladiebla. Allemaal hartstikke waar natuurlijk, maar het legde wel een enorme druk op mij: ik moest en zou de juiste keuze maken maar er was niemand die me kon vertellen wat die juiste keuze was of me zelfs maar kon helpen om die te vinden. Kortom: stress, faalangst, 'wil ik eigenlijk wel studeren, ik kan toch ook gewoon vakken gaan vullen!' enzovoorts. Dus: relax! Je dochter klinkt als een verstandige meid dus dat komt vast allemaal goed.
dinsdag 5 februari 2013 om 12:43
quote:anaisnin schreef op 05 februari 2013 @ 11:11:
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor.
Toch nog even ter overweging:
Over anderhalf jaar kan je dochter heel anders zijn dan nu. En 'buitenland' hoeft niet perse het andere eind van de wereld, Nieuw-Zeeland of Zuid-Afrika ofzo, te zijn. Een semester high school in Denemarken zal ongetwijfeld ook heel leerzaam zijn (en dan bedoel ik niet qua leerstof, maar het op eigen benen staan). Of een paar maanden als au-pair in Duitsland. Een tussenjaar hoeft niet een heel jaar buitenland te zijn: je kunt ook een half jaar werken en sparen om vervolgens een paar maanden naar het buitenland te gaan.
Je dochter is een jonge leerling. Hoe jonger, hoe lastiger om al te weten wat je de rest van je leven wil. Een tussenjaar geeft tijd om dat te ontdekken, om van kind ineens volwassene te worden zonder dat je dan meteen tot de conclusie hoeft te komen dat je toch de verkeerde studie hebt gekozen. Een tussenjaar is wat dat betreft veel ongedwongener.
Als jij bijvoorbeeld in Groningen woont en ze studeert in Maastricht komt ze ook niet elk weekend naar huis, en zal ze ook meteen volledig op zichzelf aangewezen zijn. De kans is groot dat ze, vanwege afstanden, op kamers zal gaan zodra ze gaat studeren. Zeker omdat ze nog erg jong is kan dat op eigen benen staan best lastig zijn, en dan moet ze ook nog meteen een nieuwe studie bijbenen. Twee behoorlijk ingrijpende stappen ineens. Juist met een tussenjaar kun je het 'op eigen benen leren staan' en 'studeren' uit elkaar trekken, zodat ze meteen een goede start kan maken met haar studie.
Goed, genoeg gezegd. Jullie hebben (of eigenlijk: je dochter heeft) nog tijd genoeg om alle opties te overwegen en rustig rond te kijken wat ze wil gaan doen!
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor.
Toch nog even ter overweging:
Over anderhalf jaar kan je dochter heel anders zijn dan nu. En 'buitenland' hoeft niet perse het andere eind van de wereld, Nieuw-Zeeland of Zuid-Afrika ofzo, te zijn. Een semester high school in Denemarken zal ongetwijfeld ook heel leerzaam zijn (en dan bedoel ik niet qua leerstof, maar het op eigen benen staan). Of een paar maanden als au-pair in Duitsland. Een tussenjaar hoeft niet een heel jaar buitenland te zijn: je kunt ook een half jaar werken en sparen om vervolgens een paar maanden naar het buitenland te gaan.
Je dochter is een jonge leerling. Hoe jonger, hoe lastiger om al te weten wat je de rest van je leven wil. Een tussenjaar geeft tijd om dat te ontdekken, om van kind ineens volwassene te worden zonder dat je dan meteen tot de conclusie hoeft te komen dat je toch de verkeerde studie hebt gekozen. Een tussenjaar is wat dat betreft veel ongedwongener.
Als jij bijvoorbeeld in Groningen woont en ze studeert in Maastricht komt ze ook niet elk weekend naar huis, en zal ze ook meteen volledig op zichzelf aangewezen zijn. De kans is groot dat ze, vanwege afstanden, op kamers zal gaan zodra ze gaat studeren. Zeker omdat ze nog erg jong is kan dat op eigen benen staan best lastig zijn, en dan moet ze ook nog meteen een nieuwe studie bijbenen. Twee behoorlijk ingrijpende stappen ineens. Juist met een tussenjaar kun je het 'op eigen benen leren staan' en 'studeren' uit elkaar trekken, zodat ze meteen een goede start kan maken met haar studie.
Goed, genoeg gezegd. Jullie hebben (of eigenlijk: je dochter heeft) nog tijd genoeg om alle opties te overwegen en rustig rond te kijken wat ze wil gaan doen!
dinsdag 5 februari 2013 om 13:04
Helemaal eens met appeltjesgroen.
Op jezelf gaan wonen én studeren is niet minder ingrijpend dan een jaar werken/au pair/high school/buitenland.
Ze is nog jong, en ik denk dat het een illusie is om te denken dat ze na haar studie nog gaat reizen. Dan ben je klaar, krijg je vaak een werkplek aangeboden, of je bent hartstikke blut, dus ga je snel aan jet werk.
En eenmaal in dat riedeltje komt dat reizen er nooit meer van!
Op jezelf gaan wonen én studeren is niet minder ingrijpend dan een jaar werken/au pair/high school/buitenland.
Ze is nog jong, en ik denk dat het een illusie is om te denken dat ze na haar studie nog gaat reizen. Dan ben je klaar, krijg je vaak een werkplek aangeboden, of je bent hartstikke blut, dus ga je snel aan jet werk.
En eenmaal in dat riedeltje komt dat reizen er nooit meer van!
dinsdag 5 februari 2013 om 13:05
quote:appeltjesgroen schreef op 05 februari 2013 @ 12:43:
[...]
Zeker omdat ze nog erg jong is kan dat op eigen benen staan best lastig zijn, en dan moet ze ook nog meteen een nieuwe studie bijbenen. Twee behoorlijk ingrijpende stappen ineens. Juist met een tussenjaar kun je het 'op eigen benen leren staan' en 'studeren' uit elkaar trekken, zodat ze meteen een goede start kan maken met haar studie.
!Helemaal mee eens. Ik vind een jaartje iets anders doen op die leeftijd JUIST heel goed. Ze is pas 16 als ze naar de uni gaat. Leuk man, ze mag 'nergens'aan meedoen want te jong en ze zal ook zeer weinig aansluiting hebben bij haar mede 'oudere' studenten. Het is echt nog een 'kind'natuurlijk. Dus waarom inderdaad geen jaartje Highschool in het buitenland en dat hoeft echt geen ver buitenland te zijn dan een mogelijk verkeerde studiekeuze.
[...]
Zeker omdat ze nog erg jong is kan dat op eigen benen staan best lastig zijn, en dan moet ze ook nog meteen een nieuwe studie bijbenen. Twee behoorlijk ingrijpende stappen ineens. Juist met een tussenjaar kun je het 'op eigen benen leren staan' en 'studeren' uit elkaar trekken, zodat ze meteen een goede start kan maken met haar studie.
!Helemaal mee eens. Ik vind een jaartje iets anders doen op die leeftijd JUIST heel goed. Ze is pas 16 als ze naar de uni gaat. Leuk man, ze mag 'nergens'aan meedoen want te jong en ze zal ook zeer weinig aansluiting hebben bij haar mede 'oudere' studenten. Het is echt nog een 'kind'natuurlijk. Dus waarom inderdaad geen jaartje Highschool in het buitenland en dat hoeft echt geen ver buitenland te zijn dan een mogelijk verkeerde studiekeuze.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:10
Even een tegengeluid dan maar: ik heb puur gekeken naar wat ik leuk vond, niet nar toekomstperspectief of wat dan ook. En ik doe nu echt de perfecte studie. Ik combineer nu cognitieve neurowetenschappen (=psychologie) en filosofie. Over de toekomst maak ik me echt geen zorgen, zal echt niet onder een brug belanden.
En een tussenjaar is echt niet heilig. Je dochter kan ook nog stage lopen in het buitenland wanneer ze daar wel klaar voor is.
En een tussenjaar is echt niet heilig. Je dochter kan ook nog stage lopen in het buitenland wanneer ze daar wel klaar voor is.
Liever elitair dan een pauper!
dinsdag 5 februari 2013 om 13:18
quote:hadea1 schreef op 05 februari 2013 @ 10:33:
[...]
Even aanhaken / inzoomen: en kijk dan ook in Delft. Die twee verschillen namelijk dag en nacht qua aanpak/studie-opzet. Het is maar net wat je ligt. Waar zit dat verschil 'm dan in? Hier loopt een nerd-to-be rond die oh zo graag naar Delft wil, industrieel design. Maar behalve dan de soort studie en dat het lekker dicht bij huis is, heeft hij geen argumenten waarom Delft.
[...]
Even aanhaken / inzoomen: en kijk dan ook in Delft. Die twee verschillen namelijk dag en nacht qua aanpak/studie-opzet. Het is maar net wat je ligt. Waar zit dat verschil 'm dan in? Hier loopt een nerd-to-be rond die oh zo graag naar Delft wil, industrieel design. Maar behalve dan de soort studie en dat het lekker dicht bij huis is, heeft hij geen argumenten waarom Delft.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:18
"Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren"
Precies, daar komt de aap uit de mouw. Ik.
Mijn ouders vonden dat ook toen ik zo jong was. En dat neem ik ze eerlijk gezegd nu dus wel kwalijk. Want had ik wel op mezelf gegaan, dan had ik gedaan wat IK wilde (iets artistieks) en niet wat ZIJ wilden (baanmogelijkheid, iets in de orde van arts/advocaat). En nee, ze hebben me niet gezegd wat ik moest kiezen. Ik heb zelf 'gekozen'. Maar bij nader inzien was die keuze geen keuze want mijn ouders stuurden me in een bepaalde richting, o.a. door me geen tijd op mezelf te gunnen zodat ik wat volwassener had kunnen worden.
Ik snap je dus volkomen, maar ben het er niet mee eens.
Precies, daar komt de aap uit de mouw. Ik.
Mijn ouders vonden dat ook toen ik zo jong was. En dat neem ik ze eerlijk gezegd nu dus wel kwalijk. Want had ik wel op mezelf gegaan, dan had ik gedaan wat IK wilde (iets artistieks) en niet wat ZIJ wilden (baanmogelijkheid, iets in de orde van arts/advocaat). En nee, ze hebben me niet gezegd wat ik moest kiezen. Ik heb zelf 'gekozen'. Maar bij nader inzien was die keuze geen keuze want mijn ouders stuurden me in een bepaalde richting, o.a. door me geen tijd op mezelf te gunnen zodat ik wat volwassener had kunnen worden.
Ik snap je dus volkomen, maar ben het er niet mee eens.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:21
quote:anaisnin schreef op 05 februari 2013 @ 11:11:
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan. Maar vooralsnog was de vraag: wat zijn er allemaal voor studies en kan je met Nederlands echt helemaal niks of valt dat wel mee?
En welke studies in de gezondheidshoek, vereisen er geen natuurkunde.
Die vragen zijn grotendeels wel beantwoord en open dagen gaan we zeker ook wel doen.
Een jaar ertussenuit midden in de pubertijd, lijkt ons geen optie. Maar toch bedankt voor het meedenken.
'Alles' zit in jouw concept van 'alles'bepalend. Ik snap dat je je zorgen maakt. Je probeert 'mee te denken' met je dochter, maar je bent behoorlijk expliciet in het feit dat je je eigen opvattingen laat prevaleren over de gedachte, nee vrijwel het feit, dat je uiteindelijk bijna altijd goed terecht komt.
Ik ben een docent trouwens. Exacte vakken. Daarnaast begeleid ik al tien jaar leerlingen persoonlijk (privé-les). Elke jaargang weer kom ik leerlingen tegen die praten over hun profiel/studiekeuze alsof ze de kogel krijgen als ze 'verkeerd' kiezen. En desgevraagd geven ze ook toe dat het zo voelt.
Ik raad ze meestal aan wat velen hier aanraden: wees relaxed, wat ik dacht te gaan worden op mijn 17de/18de was totaal iets anders dan ik uiteindelijk werd, en ik ben vooral blij te hebben ervaren dat het kader van 'mijn' opvattingen, of liever gezegd het gebrek daarvan/de eenzijdigheid daarvan vanuit mijn ouders niet waar bleek.
"Eerst studeren, dan reizen" klinkt het door. Voor mij klinkt het door alsof je wil zeggen "eerst mij geruststellen, dan je leven leiden". En dat is die 'kogel' die leerlingen voelen. Ik snap dat het heel moeilijk is om als ouder je eigen zorg hierover los te zien.
Je dochter komt goed terecht. Hoe dan ook. Als dat over zes jaar niet het geval is, als je dochter zich uitzichtloos voelt in haar leven, dan betaal ik persoonlijk haar 'betere' studie. Stuur me maar een PB als je de weddenschap aan wilt gaan.
Dit klinkt aanvallend. Maar zo zeker ben ik over het feit dat het wel goedkomt. Als je daar vanuit weet te gaan, dan pas heeft meedenken en 'advies vragen' zin.
Gezondheidszorg zonder natuurkunde wordt heel moeilijk trouwens. Het lijkt alsof 'gezondheidszorg' een doel op zich is, zonder geest, zonder leven, zonder inspiratie. Dat heeft te maken met een wijdverbreide mythe/overdrijving dat je in de GZ 'altijd terecht kunt'. Dit is een hardnekkige mythe die veel ouders aan elkaar doorgeven. Het is niet zo dat je niet goed terecht kunt in de zorg, maar daar houdt het ook ongeveer op.
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan. Maar vooralsnog was de vraag: wat zijn er allemaal voor studies en kan je met Nederlands echt helemaal niks of valt dat wel mee?
En welke studies in de gezondheidshoek, vereisen er geen natuurkunde.
Die vragen zijn grotendeels wel beantwoord en open dagen gaan we zeker ook wel doen.
Een jaar ertussenuit midden in de pubertijd, lijkt ons geen optie. Maar toch bedankt voor het meedenken.
'Alles' zit in jouw concept van 'alles'bepalend. Ik snap dat je je zorgen maakt. Je probeert 'mee te denken' met je dochter, maar je bent behoorlijk expliciet in het feit dat je je eigen opvattingen laat prevaleren over de gedachte, nee vrijwel het feit, dat je uiteindelijk bijna altijd goed terecht komt.
Ik ben een docent trouwens. Exacte vakken. Daarnaast begeleid ik al tien jaar leerlingen persoonlijk (privé-les). Elke jaargang weer kom ik leerlingen tegen die praten over hun profiel/studiekeuze alsof ze de kogel krijgen als ze 'verkeerd' kiezen. En desgevraagd geven ze ook toe dat het zo voelt.
Ik raad ze meestal aan wat velen hier aanraden: wees relaxed, wat ik dacht te gaan worden op mijn 17de/18de was totaal iets anders dan ik uiteindelijk werd, en ik ben vooral blij te hebben ervaren dat het kader van 'mijn' opvattingen, of liever gezegd het gebrek daarvan/de eenzijdigheid daarvan vanuit mijn ouders niet waar bleek.
"Eerst studeren, dan reizen" klinkt het door. Voor mij klinkt het door alsof je wil zeggen "eerst mij geruststellen, dan je leven leiden". En dat is die 'kogel' die leerlingen voelen. Ik snap dat het heel moeilijk is om als ouder je eigen zorg hierover los te zien.
Je dochter komt goed terecht. Hoe dan ook. Als dat over zes jaar niet het geval is, als je dochter zich uitzichtloos voelt in haar leven, dan betaal ik persoonlijk haar 'betere' studie. Stuur me maar een PB als je de weddenschap aan wilt gaan.
Dit klinkt aanvallend. Maar zo zeker ben ik over het feit dat het wel goedkomt. Als je daar vanuit weet te gaan, dan pas heeft meedenken en 'advies vragen' zin.
Gezondheidszorg zonder natuurkunde wordt heel moeilijk trouwens. Het lijkt alsof 'gezondheidszorg' een doel op zich is, zonder geest, zonder leven, zonder inspiratie. Dat heeft te maken met een wijdverbreide mythe/overdrijving dat je in de GZ 'altijd terecht kunt'. Dit is een hardnekkige mythe die veel ouders aan elkaar doorgeven. Het is niet zo dat je niet goed terecht kunt in de zorg, maar daar houdt het ook ongeveer op.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:23
Hoezo is een vijf demotiverend als je verder alleen maar achten haalt?
en hoezo geen hbo-typje?
Hartstikke goed hoor dat ze zo druk is met haar toekomst. Iemand noemde het als voorbeeld, maar zou taalwetenschap niet iets voor haar zijn?
http://www.ru.nl/taalwetenschap/ bijvoorbeeld.
Of psychobiologie oid.
Als ze niet helemaal zeker is zou ik toch nog eens kijken naar de buitenlandoptie. Ook voor een zestienjarige is daar wel wat voor lijkt me. Tenzij ze echt niet wil.
en hoezo geen hbo-typje?
Hartstikke goed hoor dat ze zo druk is met haar toekomst. Iemand noemde het als voorbeeld, maar zou taalwetenschap niet iets voor haar zijn?
http://www.ru.nl/taalwetenschap/ bijvoorbeeld.
Of psychobiologie oid.
Als ze niet helemaal zeker is zou ik toch nog eens kijken naar de buitenlandoptie. Ook voor een zestienjarige is daar wel wat voor lijkt me. Tenzij ze echt niet wil.
Het Viva forum is papaja.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:25
Eens met madille. Ik vind mijn studie leuk hoor, maar meer dan dat is het niet.
Mijn moeder wou graag dat ik aan de uni ging studeren en wel meteen door he. Niks tussenjaar.
Achteraf had ik dat dus WEL moeten doen. Ik ben veel misgelopen door meteen te gaan studeren. Heb niet helemaal de goede studiekeus gedaan, niet genoeg tijd gehad om te achterhalen wat ik dan zou willen doen, niet naar het buitenland gegaan (en toen ik eenmaal studeerde kon ik dat financieel niet meer), uni gaan doen en hbo nieteens overwogen.
Mijn moeder wou graag dat ik aan de uni ging studeren en wel meteen door he. Niks tussenjaar.
Achteraf had ik dat dus WEL moeten doen. Ik ben veel misgelopen door meteen te gaan studeren. Heb niet helemaal de goede studiekeus gedaan, niet genoeg tijd gehad om te achterhalen wat ik dan zou willen doen, niet naar het buitenland gegaan (en toen ik eenmaal studeerde kon ik dat financieel niet meer), uni gaan doen en hbo nieteens overwogen.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:27
dinsdag 5 februari 2013 om 13:39
quote:NymphadoraTonks schreef op 05 februari 2013 @ 13:23:
Hoezo is een vijf demotiverend als je verder alleen maar achten haalt?
en hoezo geen hbo-typje?
Hartstikke goed hoor dat ze zo druk is met haar toekomst. Iemand noemde het als voorbeeld, maar zou taalwetenschap niet iets voor haar zijn?
http://www.ru.nl/taalwetenschap/ bijvoorbeeld.
Of psychobiologie oid.
Als ze niet helemaal zeker is zou ik toch nog eens kijken naar de buitenlandoptie. Ook voor een zestienjarige is daar wel wat voor lijkt me. Tenzij ze echt niet wil.
Kennis van mij ging, na andere studie die mislukt was (informatica), taalwetenschap doen. Werd van alle kanten gewaarschuwd. "Waarom dat laatste jaartje nou niet afmaken?". Hij is nu redacteur van een belangrijk onderwerp bij de NRC.
Hoe hij daar kwam, was simpelweg zijn passie (taal, poëzie, literatuur) volgen. Studie is vaak veel minder belangrijk dan passie, al is dat een cliché.
Hoezo is een vijf demotiverend als je verder alleen maar achten haalt?
en hoezo geen hbo-typje?
Hartstikke goed hoor dat ze zo druk is met haar toekomst. Iemand noemde het als voorbeeld, maar zou taalwetenschap niet iets voor haar zijn?
http://www.ru.nl/taalwetenschap/ bijvoorbeeld.
Of psychobiologie oid.
Als ze niet helemaal zeker is zou ik toch nog eens kijken naar de buitenlandoptie. Ook voor een zestienjarige is daar wel wat voor lijkt me. Tenzij ze echt niet wil.
Kennis van mij ging, na andere studie die mislukt was (informatica), taalwetenschap doen. Werd van alle kanten gewaarschuwd. "Waarom dat laatste jaartje nou niet afmaken?". Hij is nu redacteur van een belangrijk onderwerp bij de NRC.
Hoe hij daar kwam, was simpelweg zijn passie (taal, poëzie, literatuur) volgen. Studie is vaak veel minder belangrijk dan passie, al is dat een cliché.
dinsdag 5 februari 2013 om 13:44
quote:Daikan schreef op 05 februari 2013 @ 13:21:
[...]
Elke jaargang weer kom ik leerlingen tegen die praten over hun profiel/studiekeuze alsof ze de kogel krijgen als ze 'verkeerd' kiezen. En desgevraagd geven ze ook toe dat het zo voelt.
Heel treffend beschreven Daikan, die kogel. Zo voelde het destijds voor mij ook, terwijl mijn moeder zo haar best heeft gedaan me te ondersteunen, te helpen, er eindeloos over te praten enzovoorts. Ze wilde me zo graag helpen, ze zag me worstelen en bleef daarom maar benadrukken wat haar de beste keus leek. Alles met de oprechte bedoeling om mij te helpen, niet om haar zin door te drijven ofzoiets. Ik moest en zou immers de goede keus maken want mijn moeder gunde me een geweldige toekomst! Maar dat was het hem nou juist, dat was precies die kogel waar jij het over hebt. Geen ruimte om je eigen keuzes (en je eigen fouten...) te maken. Alles werd overschaduwd door de angst om de verkeerde keuze te maken, en de verkeerde keuze dat was zoiets als een doodvonnis, dat moest hoe dan ook voorkomen worden. Terwijl ik nu denk: fouten, daar leer je van!
TO, het zou kunnen dat jij hetzelfde doet. Vanuit de allerbeste bedoelingen en niemand kent je kind zo goed als jij. Maar toch... gun haar tijd om zelf volwassen te worden en haar eigen keuze te maken!
[...]
Elke jaargang weer kom ik leerlingen tegen die praten over hun profiel/studiekeuze alsof ze de kogel krijgen als ze 'verkeerd' kiezen. En desgevraagd geven ze ook toe dat het zo voelt.
Heel treffend beschreven Daikan, die kogel. Zo voelde het destijds voor mij ook, terwijl mijn moeder zo haar best heeft gedaan me te ondersteunen, te helpen, er eindeloos over te praten enzovoorts. Ze wilde me zo graag helpen, ze zag me worstelen en bleef daarom maar benadrukken wat haar de beste keus leek. Alles met de oprechte bedoeling om mij te helpen, niet om haar zin door te drijven ofzoiets. Ik moest en zou immers de goede keus maken want mijn moeder gunde me een geweldige toekomst! Maar dat was het hem nou juist, dat was precies die kogel waar jij het over hebt. Geen ruimte om je eigen keuzes (en je eigen fouten...) te maken. Alles werd overschaduwd door de angst om de verkeerde keuze te maken, en de verkeerde keuze dat was zoiets als een doodvonnis, dat moest hoe dan ook voorkomen worden. Terwijl ik nu denk: fouten, daar leer je van!
TO, het zou kunnen dat jij hetzelfde doet. Vanuit de allerbeste bedoelingen en niemand kent je kind zo goed als jij. Maar toch... gun haar tijd om zelf volwassen te worden en haar eigen keuze te maken!
dinsdag 5 februari 2013 om 14:50
Ik herken wat apeltjes wen orzoo zeggen.
Maar ik ben wel naar het buitenland gegaan. Tijdens mijn studie meermaals en nu woon ik er. Maar het is heel anders als je eenmaal een studie hebt gekozen. Want ik ging dus naar het buitenland voor die ene studie (die me gemakkelijk afging en leuk vond) en toen kwam ik erachter dat ik een heel ander persoon was dan een kopie van mijn ouders. Het was toen (a) heel moeilijk om mijn studie af te maken en (b) ik was toen al zo ver dat ik ook niet opeens iets anders wilde gaan doen.
Mijn ouders vinden dat hét bewijs dat een kind loslaten dus helemaal niet goed is en ze hebben mijn zusje dan ook niet naar het buitenland laten gaan. Want ik kwam compleet anders terug. Maar voor mezelf was het het beste wat ik ooit gedaan heb. Ik heb echt mezelf gevonden.
Maar Achteraf had ik dus liever éérst naar het buitenland gegaan, mezelf leren kennen en daarna een studiekeuze gemaakt.
Mijn ouders zijn trouwens nog steeds blij hoor, dat ik die ene studie heb afgemaakt. Geeft een basis zeggen ze dan. Maar terwijl iedereen zijn passie kent en daar ook een baan in heeft gevonden en succesvol aan het wezen is - zit ik in een identiteitscrisis. Nee die zoektocht naar mijn eigen identiteit (die dus anders is dan die van mijn ouders) had ik liever als puber gehad. Ik heb nu het idee 10 jaar achter te lopen, misschien zelfs wel weggegooid te hebben.
Ik snap mijn ouders wel. Die hebben zoiets van: je bent nu volwassen en als puber hadden wij er maar bij gestaan en niks kunnen doen. En ze denken echt echt mij geholpen te hebben omdat ik nu een diploma heb. Dat komt ook omdat ze die zelf niet hebben en ze dachten dat hun leven makkelijker was geweest met diploma. Ze begrijpen niet dat je ook met diploma van een uni onderaan moet beginnen en rotklusjes moet doen en dat je ook niet perse een hoop verdient.
Ik heb ook geen puberfase gehad met vriendjes en uitgaan. Alleen omdat ik mijn ouders niet wil teleurstellen (dat wist ik toen niet, ik geloofde echt dat ik dat zelf niet wilde).
Mijn ouders bedoelden het goed, maar als ik kinderen krijg, pak ik het anders aan.
Maar ik ben wel naar het buitenland gegaan. Tijdens mijn studie meermaals en nu woon ik er. Maar het is heel anders als je eenmaal een studie hebt gekozen. Want ik ging dus naar het buitenland voor die ene studie (die me gemakkelijk afging en leuk vond) en toen kwam ik erachter dat ik een heel ander persoon was dan een kopie van mijn ouders. Het was toen (a) heel moeilijk om mijn studie af te maken en (b) ik was toen al zo ver dat ik ook niet opeens iets anders wilde gaan doen.
Mijn ouders vinden dat hét bewijs dat een kind loslaten dus helemaal niet goed is en ze hebben mijn zusje dan ook niet naar het buitenland laten gaan. Want ik kwam compleet anders terug. Maar voor mezelf was het het beste wat ik ooit gedaan heb. Ik heb echt mezelf gevonden.
Maar Achteraf had ik dus liever éérst naar het buitenland gegaan, mezelf leren kennen en daarna een studiekeuze gemaakt.
Mijn ouders zijn trouwens nog steeds blij hoor, dat ik die ene studie heb afgemaakt. Geeft een basis zeggen ze dan. Maar terwijl iedereen zijn passie kent en daar ook een baan in heeft gevonden en succesvol aan het wezen is - zit ik in een identiteitscrisis. Nee die zoektocht naar mijn eigen identiteit (die dus anders is dan die van mijn ouders) had ik liever als puber gehad. Ik heb nu het idee 10 jaar achter te lopen, misschien zelfs wel weggegooid te hebben.
Ik snap mijn ouders wel. Die hebben zoiets van: je bent nu volwassen en als puber hadden wij er maar bij gestaan en niks kunnen doen. En ze denken echt echt mij geholpen te hebben omdat ik nu een diploma heb. Dat komt ook omdat ze die zelf niet hebben en ze dachten dat hun leven makkelijker was geweest met diploma. Ze begrijpen niet dat je ook met diploma van een uni onderaan moet beginnen en rotklusjes moet doen en dat je ook niet perse een hoop verdient.
Ik heb ook geen puberfase gehad met vriendjes en uitgaan. Alleen omdat ik mijn ouders niet wil teleurstellen (dat wist ik toen niet, ik geloofde echt dat ik dat zelf niet wilde).
Mijn ouders bedoelden het goed, maar als ik kinderen krijg, pak ik het anders aan.
dinsdag 5 februari 2013 om 14:59
quote:Kalliope schreef op 05 februari 2013 @ 13:10:
En ik doe nu echt de perfecte studie. Ik combineer nu cognitieve neurowetenschappen (=psychologie) en filosofie.Hoe combineer je dat? Moet ik dit zien als een major-minor model? Puur uit interesse hoor, het lijkt me hartstikke gaaf!
En ik doe nu echt de perfecte studie. Ik combineer nu cognitieve neurowetenschappen (=psychologie) en filosofie.Hoe combineer je dat? Moet ik dit zien als een major-minor model? Puur uit interesse hoor, het lijkt me hartstikke gaaf!
Time spent with a cat is never wasted
dinsdag 5 februari 2013 om 15:05
Hou je er ook rekening mee dat het studeren helemaal niet zo leuk is, als je niet echt met het studentenleven mee kan doen omdat je overal te jong voor bent? Als je 18+ kroegen nog niet in mag en al je studiegenootjes/vriendinnen wel? Als iedereen op kamers gaat en jij daar nog te jong voor bent?
Juist omdat je dochter zo jong is, zou ik pleiten voor een tussenjaar!!!!
Juist omdat je dochter zo jong is, zou ik pleiten voor een tussenjaar!!!!
