Werk & Studie
alle pijlers
de studiekeuze van mijn dochter
dinsdag 5 februari 2013 om 07:44
Onze oudste zal over 2 jaar gaan studeren ( aan de uni).
De kans is groot dat ze dan ook op kamers zal gaan.
Ze zit op het gym, heb een natuur en techniek profiel, maar wil absoluut zeker weten niks met natuurkunde.
Haar droom was altijd arts worden, maar natuurkunde bleek een regelrechte nachtmerrie. Nu met bijles is het net een mager zesje, maar ze weet 101 procent zeker geen enkele studie te willen doen waar natuurkunde voor wordt vereist of waar natuurkunde bij voorkomt. Ons kind is geen geboren beta meisje. Maar doet wel de beta stroming. Op nederlands staat ze een tien. Ze heeft met het idee gespeeld om dan maar nederlands te gaan studeren. Of 2 studies te combineren. Nederlands en psychologie bijv. Of sociologie. Maar dat zijn volgens haar, samen met geschiedenis, de studies met de meeste kans op werkeloosheid.
Want wat kan je nou eigenlijk worden als neerlandicus? En wat zijn er nog meer voor leuke studies te verzinnen?
Ze vindt het ongelooflijk moeilijk. Omdat het zo allesbepalend is.
De kans is groot dat ze dan ook op kamers zal gaan.
Ze zit op het gym, heb een natuur en techniek profiel, maar wil absoluut zeker weten niks met natuurkunde.
Haar droom was altijd arts worden, maar natuurkunde bleek een regelrechte nachtmerrie. Nu met bijles is het net een mager zesje, maar ze weet 101 procent zeker geen enkele studie te willen doen waar natuurkunde voor wordt vereist of waar natuurkunde bij voorkomt. Ons kind is geen geboren beta meisje. Maar doet wel de beta stroming. Op nederlands staat ze een tien. Ze heeft met het idee gespeeld om dan maar nederlands te gaan studeren. Of 2 studies te combineren. Nederlands en psychologie bijv. Of sociologie. Maar dat zijn volgens haar, samen met geschiedenis, de studies met de meeste kans op werkeloosheid.
Want wat kan je nou eigenlijk worden als neerlandicus? En wat zijn er nog meer voor leuke studies te verzinnen?
Ze vindt het ongelooflijk moeilijk. Omdat het zo allesbepalend is.
dinsdag 5 februari 2013 om 22:56
Ik denk dat het niet uitzonderlijk is dat je dochter twijfelt wat ze wil. Ik zou haar toch een studieadviseur, beroepskeuzetest of gesprek met een decaan (van haar eigen school) aanraden.
Je bent heel stellig over het niet reizen en thuiswonen, maar is dit een beslissing die je dochter zelf ook 100% ziet zitten?
Raar maar waar, pubers kunnen nog behoorlijk vatbaar zijn voor de invloed van ouders en dat maakt het keuzeproces soms nog verwarrender. Benadruk vooral richting je dochter dat ze ene studie moet kiezen waar ze zelf achter staat en dat jullie als ouders daarin geen voorkeur hebben (toch?). Ik hoop dat je het niet verkeerd opvat, maar weet je zeker dat Geneeskunde echt nog de diepste wens is van je dochter of komen de slechte natuurkunde-cijfers van pas om aan te geven dat Geneeskunde toch niet haar ding is (waarmee ze jullie wellicht teleur denkt te stellen)?
Ander punt dat ik namelijk nog mis: waarom gaat het zo slecht met natuurkunde? Ik begrijp dat er nu eenmaal onderwerpen of vaardigheden zijn die je meer of minder liggen, maar met zulke goede resultaten op andere vakken (zeker op verwante vakken als wiskunde en scheikunde) lijkt het me sterk dat ze "natuurkunde niet kan". Ikzelf was ook een uitblinker met een minder sterke wiskundeknobbel, maar dat lag vooral bij een gebrek aan ruimtelijk inzicht (algebra ging me weer heel goed af, dus zo kreeg ik toch steeds een voldoende) en slechte begeleiding. Laat je dochter vooral niet gaan geloven dat ze het niet kan maar bespreek wat ze wel en niet moeilijk vindt (welke thema's/onderwerpen), waar dat aan ligt en of begeleiding (bijles, samen studeren, extra boeken of soms beeldmateriaal) helpen.
Oh, en ik kan het niet laten: je uitspraak over woonsituatie en studiesucces is denk ik een klok/klepel-geval. Dat verband is aangetoond bij middelbare scholieren (mn allochtone jongeren) en dat lag vooral aan het hebben van rolmodellen en een stimulerende omgeving. Voor universitaire studenten heb ik zulke resultaten nooit gezien..
Je bent heel stellig over het niet reizen en thuiswonen, maar is dit een beslissing die je dochter zelf ook 100% ziet zitten?
Raar maar waar, pubers kunnen nog behoorlijk vatbaar zijn voor de invloed van ouders en dat maakt het keuzeproces soms nog verwarrender. Benadruk vooral richting je dochter dat ze ene studie moet kiezen waar ze zelf achter staat en dat jullie als ouders daarin geen voorkeur hebben (toch?). Ik hoop dat je het niet verkeerd opvat, maar weet je zeker dat Geneeskunde echt nog de diepste wens is van je dochter of komen de slechte natuurkunde-cijfers van pas om aan te geven dat Geneeskunde toch niet haar ding is (waarmee ze jullie wellicht teleur denkt te stellen)?
Ander punt dat ik namelijk nog mis: waarom gaat het zo slecht met natuurkunde? Ik begrijp dat er nu eenmaal onderwerpen of vaardigheden zijn die je meer of minder liggen, maar met zulke goede resultaten op andere vakken (zeker op verwante vakken als wiskunde en scheikunde) lijkt het me sterk dat ze "natuurkunde niet kan". Ikzelf was ook een uitblinker met een minder sterke wiskundeknobbel, maar dat lag vooral bij een gebrek aan ruimtelijk inzicht (algebra ging me weer heel goed af, dus zo kreeg ik toch steeds een voldoende) en slechte begeleiding. Laat je dochter vooral niet gaan geloven dat ze het niet kan maar bespreek wat ze wel en niet moeilijk vindt (welke thema's/onderwerpen), waar dat aan ligt en of begeleiding (bijles, samen studeren, extra boeken of soms beeldmateriaal) helpen.
Oh, en ik kan het niet laten: je uitspraak over woonsituatie en studiesucces is denk ik een klok/klepel-geval. Dat verband is aangetoond bij middelbare scholieren (mn allochtone jongeren) en dat lag vooral aan het hebben van rolmodellen en een stimulerende omgeving. Voor universitaire studenten heb ik zulke resultaten nooit gezien..
dinsdag 5 februari 2013 om 23:03
Gaan reizen op jonge leeftijd?
Op je 16e?
Dat is per kind verschillend, mijn zoon is 16 en ik zou echt duizend doden sterven.
Terwijl ik op die leeftijd nog maar een jaar verwijderd was van moeder zijn. Ik denk dat mijn moeder ook duizend doden stierf
Het komt vast goed met die studie van je dochter, laat haar gewoon lekker genieten van jong zijn en vooral haar dromen voor de toekomst vast houden!!
Op je 16e?
Dat is per kind verschillend, mijn zoon is 16 en ik zou echt duizend doden sterven.
Terwijl ik op die leeftijd nog maar een jaar verwijderd was van moeder zijn. Ik denk dat mijn moeder ook duizend doden stierf
Het komt vast goed met die studie van je dochter, laat haar gewoon lekker genieten van jong zijn en vooral haar dromen voor de toekomst vast houden!!
dinsdag 5 februari 2013 om 23:42
Ja, precies. Juist omdat ik wel snap dat je je dochter op haar 16e niet wilt laten reizen. Ik weet dat dit veel gebeurt, maar ik zie mij m'n dochter over 1 jaar nog niet alleen met vakantie laten gaan.
Gelukkig gaat ze nog graag met ons mee.
Maar.. wat ik ook nog wilde zeggen: je dochter wil nú nog niet reizen of een jaar naar het buitenland, maar ook zij zal zich hierin ontwikkelen. Misschien, als zo'n plan zich eenmaal in haar brein heeft genesteld, ze heeft er wat aan gesnuffeld en weet ik wat, gaat ze er anders over denken.
Jaartje weg zoals Digijuf ook zegt maakt je kind echt onder begeleiding zelfstandig.
Gelukkig gaat ze nog graag met ons mee.
Maar.. wat ik ook nog wilde zeggen: je dochter wil nú nog niet reizen of een jaar naar het buitenland, maar ook zij zal zich hierin ontwikkelen. Misschien, als zo'n plan zich eenmaal in haar brein heeft genesteld, ze heeft er wat aan gesnuffeld en weet ik wat, gaat ze er anders over denken.
Jaartje weg zoals Digijuf ook zegt maakt je kind echt onder begeleiding zelfstandig.
Later is nu
woensdag 6 februari 2013 om 01:01
Ik heb de indruk dat jullie jezelf heel erg als vrije ouders zien en jullie kinderen onwijs stimuleren en bijstaan als ze een onvoldoende haalt terwijl ze er keihard voor werkt enzo, maar ik vind eerlijk gezegd dat het tegenovergestelde blijkt uit je postigs:
Reizen? Nee, te jong het is beter als ze gelijk gaat studeren.
Verhuizen? Nee, waarom? Ze heeft een enorme slaapkamer thuis en we wonen in een stad waar ze kan gaan studeren.
Sociologie of Nederlands? Nee, geen goed toekomstperspectief.
Hoeveel vrijheid heeft ze nu werkelijk om haar eigen keuze te maken? Ik begrijp dat ze nog maar 15 is, maar dan juist moet ze de mogelijkheid hebben om iets te kiezen wat ze leuk, uitdagend en interessant vind? Compleet los van wat haar ouders daar van denken of over te zeggen hebben. Praat er eens een tijdje niet over, laat haar met klasgenoten, vriendinnen, vriendje of wie dan ook praten en haar op deze manier zelf tot een keuze laten komen.
Overigens heb ik zelf een HBO en vervolgens een WO studie afgerond in Nederland. Koos voor studies die ik toen leuk vond. Geen enkele andere reden dan dat. Vervolgens ben ik iets totaal anders gaan doen aan de andere kant van de wereld. Had nooit verwacht dat ik ooit in de corporate world zou gaan werken, maar het kwam op m'n pad en ik doe het goed.
Laat haar vrij. Echt vrij.
Reizen? Nee, te jong het is beter als ze gelijk gaat studeren.
Verhuizen? Nee, waarom? Ze heeft een enorme slaapkamer thuis en we wonen in een stad waar ze kan gaan studeren.
Sociologie of Nederlands? Nee, geen goed toekomstperspectief.
Hoeveel vrijheid heeft ze nu werkelijk om haar eigen keuze te maken? Ik begrijp dat ze nog maar 15 is, maar dan juist moet ze de mogelijkheid hebben om iets te kiezen wat ze leuk, uitdagend en interessant vind? Compleet los van wat haar ouders daar van denken of over te zeggen hebben. Praat er eens een tijdje niet over, laat haar met klasgenoten, vriendinnen, vriendje of wie dan ook praten en haar op deze manier zelf tot een keuze laten komen.
Overigens heb ik zelf een HBO en vervolgens een WO studie afgerond in Nederland. Koos voor studies die ik toen leuk vond. Geen enkele andere reden dan dat. Vervolgens ben ik iets totaal anders gaan doen aan de andere kant van de wereld. Had nooit verwacht dat ik ooit in de corporate world zou gaan werken, maar het kwam op m'n pad en ik doe het goed.
Laat haar vrij. Echt vrij.
woensdag 6 februari 2013 om 03:08
Als ik je updates lees, denk ik dat het wel goed komt. Maar let op dat je jezelf niet voor de gek houdt en de situatie mooier voordoet dan hij is.
Het kan zijn dat jij wel openstaat voor een artistieke of sportieve opleiding itt tot mijn ouders, maar hoe dan? Alleen op topniveau bijvoorbeeld?
Je zegt nu zelfs dat je dochter niet op kamers hoeft (liever niet misschien) omdat jullie in een studentenstad wonen, ze veel ruimte heeft en geld kan besparen. Dat is allemaal heel rationeel, maar het helpt niet perse bij het zelfstandig worden. Ik heb ook geld over de balk gegooid in mijn proces naar volwassenheid, fouten gemaakt, mensen die me pijn hebben gedaan. Vreselijk om als ouder te moeten zien. Maar ik vond het eigenlijk wel verfrissend! Zelfs de pijn kon ik waarderen, ergens. Ik voelde me echt vrij en helemaal mezelf. Vooral na een nogal beschermde jeugd.
Het kan zijn dat jij wel openstaat voor een artistieke of sportieve opleiding itt tot mijn ouders, maar hoe dan? Alleen op topniveau bijvoorbeeld?
Je zegt nu zelfs dat je dochter niet op kamers hoeft (liever niet misschien) omdat jullie in een studentenstad wonen, ze veel ruimte heeft en geld kan besparen. Dat is allemaal heel rationeel, maar het helpt niet perse bij het zelfstandig worden. Ik heb ook geld over de balk gegooid in mijn proces naar volwassenheid, fouten gemaakt, mensen die me pijn hebben gedaan. Vreselijk om als ouder te moeten zien. Maar ik vond het eigenlijk wel verfrissend! Zelfs de pijn kon ik waarderen, ergens. Ik voelde me echt vrij en helemaal mezelf. Vooral na een nogal beschermde jeugd.
woensdag 6 februari 2013 om 07:51
Hahahaha het maakt mij serieus geen hol uit wat mijn kinderen gaan studeren, echt niet, als ze maar de beste versie worden van zichzelf, en daarmee gelukkig. Ik vind het zonde om heel veel capaciteiten onbenut te laten, daarvoor zijn wij de ouders, om dat bij te sturen. We hebben het hier wel over kinderen! Maar ik ga ze nergens toe dwingen, het idee alleen al!
Dank dreamer voor de link, ziet er idd goed uit.
Dank dreamer voor de link, ziet er idd goed uit.
woensdag 6 februari 2013 om 08:11
quote:anaisnin schreef op 05 februari 2013 @ 11:11:
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan. Maar vooralsnog was de vraag: wat zijn er allemaal voor studies en kan je met Nederlands echt helemaal niks of valt dat wel mee?
En welke studies in de gezondheidshoek, vereisen er geen natuurkunde.
Die vragen zijn grotendeels wel beantwoord en open dagen gaan we zeker ook wel doen.
Een jaar ertussenuit midden in de pubertijd, lijkt ons geen optie. Maar toch bedankt voor het meedenken.
En een jaar high school dan? Dan gaat ze elke dag naar school en zit in een gastgezin, dat is juist iets voor de leeftijd 15/16/17.
Je kunt naar de VS, maar ook bijv. naar een spaanstalig of franstalig land (binnen of buiten europa). Eigenlijk iedereen die ik spreek die het heeft gedaan op die leeftijd is er echt lyrisch over. Toen ik jonger was, hebben we zelf ook zo'n uitwisselingsstudent gehad, super leuk ook! (en misschien al een goede voorbereiding voor je dochter)
(als ze voor high school in de VS kiest, dan is dat waarschijnlijk op academisch niveau niet zo'n uitdaging (want ze heeft ten slotte haar high school diploma al, op en wat hoger niveau), maar ze hebben daar zo'n grote verscheidenheid aan vakken (sign language bijv.) dat ze van alles kan proeven en alleen de ervaring al om een jaar in een vreemd land te zijn, leert je heel veel over jezelf. Ik zou het echt als serieuze optie zien.
Nou kijk, onze dochter is als zij klaar is met haar gymnasium nog gewoon een puber, en je laat een 16 jarige niet zomaar even een jaar naar het buitenland gaan voor een cursus of als au pair. Ook geen half jaar. Daar vinden wij haar dan nog veel te veel kind voor. Hoe slim ze ook mag zijn. Ik denk dat ze beter meteen door kan studeren. En dat denkt zij zelf ook. Dan is ze lekker vroeg klaar en heeft ze dán alle tijd nog van de wereld om te gaan reizen of wat dan ook. Misschien zie ik het ook verkeerd hoor, dat kan. Maar vooralsnog was de vraag: wat zijn er allemaal voor studies en kan je met Nederlands echt helemaal niks of valt dat wel mee?
En welke studies in de gezondheidshoek, vereisen er geen natuurkunde.
Die vragen zijn grotendeels wel beantwoord en open dagen gaan we zeker ook wel doen.
Een jaar ertussenuit midden in de pubertijd, lijkt ons geen optie. Maar toch bedankt voor het meedenken.
En een jaar high school dan? Dan gaat ze elke dag naar school en zit in een gastgezin, dat is juist iets voor de leeftijd 15/16/17.
Je kunt naar de VS, maar ook bijv. naar een spaanstalig of franstalig land (binnen of buiten europa). Eigenlijk iedereen die ik spreek die het heeft gedaan op die leeftijd is er echt lyrisch over. Toen ik jonger was, hebben we zelf ook zo'n uitwisselingsstudent gehad, super leuk ook! (en misschien al een goede voorbereiding voor je dochter)
(als ze voor high school in de VS kiest, dan is dat waarschijnlijk op academisch niveau niet zo'n uitdaging (want ze heeft ten slotte haar high school diploma al, op en wat hoger niveau), maar ze hebben daar zo'n grote verscheidenheid aan vakken (sign language bijv.) dat ze van alles kan proeven en alleen de ervaring al om een jaar in een vreemd land te zijn, leert je heel veel over jezelf. Ik zou het echt als serieuze optie zien.
woensdag 6 februari 2013 om 08:16
woensdag 6 februari 2013 om 08:17
Op je 16de ben je gewoon nog een kind. Moeten we nu massaal onze pubers uit huis plaatsen in het kader van: volwassen worden, en op je bek gaan is goed want daar leer je van?
Ik vind tussen je 18de en 22 op jezelf gaan vroeg genoeg, daar word je uiteindelijk ook gewoon zelfstandig van. Geen volwassen persoon die nu mogelijk wasje laat draaien bij paps en mams, omdat hij of zij pas op zijn 20 ste het huis uit ging. Uiteindelijk leren we het allemaal. En ik vind het helemaal niks toevoegen om mijn kind een tussenjaar te gunnen, terwijl ook zij dat helemaal niet wil. Dat zij doordat ze een klas oversloeg ineens ook maar eerder het huis uit moet, want anders ben ik een claimerige moeder, leg ik maar naast mij neer. Ik snap de reactie van sommigen heus wel, maar het ligt iets genuanceerder.
Mijn dochter heeft hier nog niet meegelezen trouwens. Wel aangegeven, maar was gister zo laat thuis, dat we meteen zijn gaan eten en daarna is zij huiswerk gaan maken boven.
Binnenkort eens kijken wat voor open dagen we kunnen doen. En qua een tussenjaar in een gezin..ik zal het haar doorgeven. Echter wil zij samen met vriendinnen het studentenleven in duiken. Dat is vooralsnog het grootste ding waar zij naar toe leeft
Ik vind tussen je 18de en 22 op jezelf gaan vroeg genoeg, daar word je uiteindelijk ook gewoon zelfstandig van. Geen volwassen persoon die nu mogelijk wasje laat draaien bij paps en mams, omdat hij of zij pas op zijn 20 ste het huis uit ging. Uiteindelijk leren we het allemaal. En ik vind het helemaal niks toevoegen om mijn kind een tussenjaar te gunnen, terwijl ook zij dat helemaal niet wil. Dat zij doordat ze een klas oversloeg ineens ook maar eerder het huis uit moet, want anders ben ik een claimerige moeder, leg ik maar naast mij neer. Ik snap de reactie van sommigen heus wel, maar het ligt iets genuanceerder.
Mijn dochter heeft hier nog niet meegelezen trouwens. Wel aangegeven, maar was gister zo laat thuis, dat we meteen zijn gaan eten en daarna is zij huiswerk gaan maken boven.
Binnenkort eens kijken wat voor open dagen we kunnen doen. En qua een tussenjaar in een gezin..ik zal het haar doorgeven. Echter wil zij samen met vriendinnen het studentenleven in duiken. Dat is vooralsnog het grootste ding waar zij naar toe leeft
woensdag 6 februari 2013 om 08:22
Tja, als je dochter het zelf niet wil, dan houdt het op. Ik zou het gewoon als mogelijkheid geven, niet als iets dat ze moet doen. Maar bij zo'n uitwisseling gaat ze dus niet 'echt' uit huis. Ze komt in een ander gezin terecht met vervangende vader, moeder, broertjes en zusjes, dat is wat anders dan op zichzelf.
Een vriendin van mij is op haar 15e zo een half jaar naar Duitsland gegaan, een ander naar Argentie (op haar 16e , 1 jaar)) en weer een ander op haar 17e naar de VS (ook 1 jaar). Wij hadden zelf een meisje van 16 thuis uit Australie voor 1 jaar. (sommigen gaan dus ook gewoon tijdens de middelbare school periode en niet perse erna).
Met het meisje uit Australie hebben wij nog steeds contact (bijna 14 jaar later), de vriendinnen die ik noemde hebben ook nog allemaal contact met hun 'familie'. Je wordt dus ook echt een onderdeel van het gezin en zeker niet zomaar losgelaten. Vriendin in VS bijv. had veeeel strengere regels dan ze bij haar ouders in NL had (geen alcohol (logisch, want is daar ook illegaal op die leeftijd, maar ook bijv. als ze bezoek had (vrienden, vriendinnen) mocht de deur van haar kamer niet dicht).
Een vriendin van mij is op haar 15e zo een half jaar naar Duitsland gegaan, een ander naar Argentie (op haar 16e , 1 jaar)) en weer een ander op haar 17e naar de VS (ook 1 jaar). Wij hadden zelf een meisje van 16 thuis uit Australie voor 1 jaar. (sommigen gaan dus ook gewoon tijdens de middelbare school periode en niet perse erna).
Met het meisje uit Australie hebben wij nog steeds contact (bijna 14 jaar later), de vriendinnen die ik noemde hebben ook nog allemaal contact met hun 'familie'. Je wordt dus ook echt een onderdeel van het gezin en zeker niet zomaar losgelaten. Vriendin in VS bijv. had veeeel strengere regels dan ze bij haar ouders in NL had (geen alcohol (logisch, want is daar ook illegaal op die leeftijd, maar ook bijv. als ze bezoek had (vrienden, vriendinnen) mocht de deur van haar kamer niet dicht).
woensdag 6 februari 2013 om 09:21
TO: heb net het topic gelezen en wil ook even reageren. Ik had als puber ook altijd oudere vrienden. Niet omdat ik een jaar had overgeslagen, maar omdat ik het niet goed kon vinden met mijn klasgenoten. Ik ging uit voordat ik 16 was en ik vertrok in die tijd regelmatig naar een van mijn vrienden die in een studentenstad woonde om daar uit te gaan. Ik ben jong uit huis gegaan om te gaan studeren en was echt de jongste van de studenten, ik kreeg wederom oudere vrienden en ging mee met hun levensstijl (lange relaties, samenwonen, eigen huisje etc.) Na een jaar heb ik een andere studierichting gekozen en daar ben ik ook doorheen gesjeesd, puur omdat mijn vrienden ook verder waren. Zat ik in het eerste jaar van mijn studie, waren zij aan het afstuderen. Dat wilde ik ook, dus heb ik mijn opleiding verkort afgerond. Na het afstuderen kreeg ik snel een baan en zo liep alles gesmeerd.
Maar: als ik nu terugblik op mijn studententijd vind ik het zo jammer dat ik niet meer van bepaalde dingen heb genoten. Natuurlijk ging ik stappen, op vakanties etc, maar die tijd heeft relatief kort geduurd. De studententijd duurt in verhouding tot het werkzame leven helemaal niet zo heel lang en als je eenmaal in de flow van het werken etc. zit kom je daar niet gemakkelijk meer uit. En werken en volwassen mag je nog je hele leven doen.
Ik had nooit voor een tussenjaar gekozen nadat ik de middelbare school had afgerond, ik wilde te graag studeren en 'ouder zijn', maar na het buitenland gaan doe je ook niet meer zo snel als je eenmaal een baan aangeboden krijgt.
Maar: als ik nu terugblik op mijn studententijd vind ik het zo jammer dat ik niet meer van bepaalde dingen heb genoten. Natuurlijk ging ik stappen, op vakanties etc, maar die tijd heeft relatief kort geduurd. De studententijd duurt in verhouding tot het werkzame leven helemaal niet zo heel lang en als je eenmaal in de flow van het werken etc. zit kom je daar niet gemakkelijk meer uit. En werken en volwassen mag je nog je hele leven doen.
Ik had nooit voor een tussenjaar gekozen nadat ik de middelbare school had afgerond, ik wilde te graag studeren en 'ouder zijn', maar na het buitenland gaan doe je ook niet meer zo snel als je eenmaal een baan aangeboden krijgt.
woensdag 6 februari 2013 om 10:16
Ik zie reizen ook echt niet als een must om volwassen te worden. Helemaal niet zelfs. MAAR als je nog geen idee hebt wat je wil doen, vind ik het wel het middel om je daarbij te helpen. Dan niet zozeer reizen.als in reizen/vakantie hebben, maar uit je comfort zone komen (zonder consequenties) en dingen doen/leren die je nooit eerder hebt gedaan. Ik vind dat vooral goed werken als je iets 'doet' zoals vrijwilligerswerk, een taal leren of school. Maar met volwassen worden heeft dat voor mij niet zoveel te maken (ook al wordt je er natuurlijk wel een stuk volwassener van als je nog zo jong bent). Een volwassene die niet goed weet wat hij/zij met zijn leven wil, heeft er ook veel aan. Maar zoals iemand anders ook al zei, dan is dat meestal een stuk lastiger.
woensdag 6 februari 2013 om 10:45
Mijn ervaring is wel dat mensen die ik ken die meteen gaan studeren, het dan ook nog in vier jaar afronden en meteen een baan aannemen vooral de onderzoekers) wel een bepaald typje mens zijn. En naar mijn oordeel een tikje stil, wereldvreemd en niet echt spannend. Inderdaad mensen die niet uit hun comfort zone (durven) komen. Maar misschien is dat toevallig dat de mensen die ik ken zo zijn?
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
woensdag 6 februari 2013 om 11:22
Wat ik heel erg lees is dat ze de beste versie van haarzelf moet worden (wat je hier ook mee mag bedoelen) en haar capaciteiten niet onbenut mag laten.
Ik vind dit heel onprettig klinken en haar een bepaalde druk opleggen.
Ik ken veel mensen die na het VWO naar de UNI zijn gegaan. Immers dat wordt verwacht. Verschillende hiervan werken met veel plezier in een baan onder hun niveau, zonder het benutten van al hun capaciteiten. Maar zijn wel gelukkig.
En gelukkig zijn vind ik veel belangrijker dan al je capaciteiten benutten. Van al je capaciteiten benutten kan je uiteraard ook heel gelukkig worden, maar het staat echt los van elkaar.
Je dochter moet kiezen voor de studie die zij leuk vindt. Zonder de beperking dat de studie in haar stad moet zijn, zonder de beperking dat de studie moet bijdrage aan de beste versie van haarzelf worden, zonder de beperking dat perse al haar capaciteiten moeten worden benut.
En als ze het nog niet weet, ze is nog hartstikke jong, is een jaar als uitwisselingsstudent echt geen gekke optie.
Ik vind dit heel onprettig klinken en haar een bepaalde druk opleggen.
Ik ken veel mensen die na het VWO naar de UNI zijn gegaan. Immers dat wordt verwacht. Verschillende hiervan werken met veel plezier in een baan onder hun niveau, zonder het benutten van al hun capaciteiten. Maar zijn wel gelukkig.
En gelukkig zijn vind ik veel belangrijker dan al je capaciteiten benutten. Van al je capaciteiten benutten kan je uiteraard ook heel gelukkig worden, maar het staat echt los van elkaar.
Je dochter moet kiezen voor de studie die zij leuk vindt. Zonder de beperking dat de studie in haar stad moet zijn, zonder de beperking dat de studie moet bijdrage aan de beste versie van haarzelf worden, zonder de beperking dat perse al haar capaciteiten moeten worden benut.
En als ze het nog niet weet, ze is nog hartstikke jong, is een jaar als uitwisselingsstudent echt geen gekke optie.
woensdag 6 februari 2013 om 12:02
Zeer grote troost Hahahaha
Ik ben zelf dus heel veel weg geweest altijd als kind van 2 hippies. Toen ik eenmaal volwassen was had ik die behoefte een stuk minder. Speelt denk ik ook mee dat ik al jong moeder werd.
En mijn dochter is absoluut niet wereldvreemd
Maar vooral erg nieuwsgierig.
We zullen zien. Als ik hier op dit topic iets heb geleerd is het: komt tijd, komt raad ( en nu voel ik mij opeens stokoud haha)
woensdag 6 februari 2013 om 12:32
quote:madille schreef op 06 februari 2013 @ 10:45:
Mijn ervaring is wel dat mensen die ik ken die meteen gaan studeren, het dan ook nog in vier jaar afronden en meteen een baan aannemen vooral de onderzoekers) wel een bepaald typje mens zijn. En naar mijn oordeel een tikje stil, wereldvreemd en niet echt spannend. Inderdaad mensen die niet uit hun comfort zone (durven) komen. Maar misschien is dat toevallig dat de mensen die ik ken zo zijn?
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
Wat grappig, ik ken maar een paar mensen (waaronder ikzelf) die (vrijwel) meteen na hun studie onderzoek zijn gaan doen. En dat zijn juist ook de mensen die gereisd hebben, die een deel van hun studie in het buitenland hebben doorgebracht, allerlei activiteiten ernaast hebben gedaan. Dat is voor zover ik weet eigenlijk ook wel een voorwaarde om een baan als onderzoeker te krijgen. Ik ben antropoloog trouwens, dat kan ook uitmaken.
Over stil, wereldvreemd en saai kan ik natuurlijk geen uitspraken doen , maar ik ben zelf wel heel blij dat "eerst in de echte wereld werken" geen harde eis is. Dit is gewoon wat ik echt graag wil doen. Ik doe trouwens wel meer dingen "vroeg", ik heb bijvoorbeeld op mijn 26e al een kind gekregen.
TO, dit lijkt me een lastig dilemma. Ik zou 16 ook erg jong vinden voor op kamers, dan liever een jaar in een buitenlands gastgezin. Als ze dat zelf ook echt wil natuurlijk. Maar ik zou je dochter zeker niet verplichten in haar eigen stad te gaan studeren. Er zijn grote verschillen tussen studies bij verschillende universiteiten, en ik zou het belangrijk vinden daar een inhoudelijke keuze in te maken, geen praktische.
Mijn moeder wilde ook altijd het beste uit mij halen. Wat in haar geval betekende iets studeren met baanperspectief en liefst zo beta mogelijk. Dat heb ik als best dwingend ervaren. Ik had wel beta-talent, maar geen interesse. En ik ben uiteindelijk prima terecht gekomen met een studie waar echt mijn hart ligt.
Mijn ervaring is wel dat mensen die ik ken die meteen gaan studeren, het dan ook nog in vier jaar afronden en meteen een baan aannemen vooral de onderzoekers) wel een bepaald typje mens zijn. En naar mijn oordeel een tikje stil, wereldvreemd en niet echt spannend. Inderdaad mensen die niet uit hun comfort zone (durven) komen. Maar misschien is dat toevallig dat de mensen die ik ken zo zijn?
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
Wat grappig, ik ken maar een paar mensen (waaronder ikzelf) die (vrijwel) meteen na hun studie onderzoek zijn gaan doen. En dat zijn juist ook de mensen die gereisd hebben, die een deel van hun studie in het buitenland hebben doorgebracht, allerlei activiteiten ernaast hebben gedaan. Dat is voor zover ik weet eigenlijk ook wel een voorwaarde om een baan als onderzoeker te krijgen. Ik ben antropoloog trouwens, dat kan ook uitmaken.
Over stil, wereldvreemd en saai kan ik natuurlijk geen uitspraken doen , maar ik ben zelf wel heel blij dat "eerst in de echte wereld werken" geen harde eis is. Dit is gewoon wat ik echt graag wil doen. Ik doe trouwens wel meer dingen "vroeg", ik heb bijvoorbeeld op mijn 26e al een kind gekregen.
TO, dit lijkt me een lastig dilemma. Ik zou 16 ook erg jong vinden voor op kamers, dan liever een jaar in een buitenlands gastgezin. Als ze dat zelf ook echt wil natuurlijk. Maar ik zou je dochter zeker niet verplichten in haar eigen stad te gaan studeren. Er zijn grote verschillen tussen studies bij verschillende universiteiten, en ik zou het belangrijk vinden daar een inhoudelijke keuze in te maken, geen praktische.
Mijn moeder wilde ook altijd het beste uit mij halen. Wat in haar geval betekende iets studeren met baanperspectief en liefst zo beta mogelijk. Dat heb ik als best dwingend ervaren. Ik had wel beta-talent, maar geen interesse. En ik ben uiteindelijk prima terecht gekomen met een studie waar echt mijn hart ligt.
woensdag 6 februari 2013 om 12:39
quote:madille schreef op 06 februari 2013 @ 10:45:
Mijn ervaring is wel dat mensen die ik ken die meteen gaan studeren, het dan ook nog in vier jaar afronden en meteen een baan aannemen vooral de onderzoekers) wel een bepaald typje mens zijn. En naar mijn oordeel een tikje stil, wereldvreemd en niet echt spannend. Inderdaad mensen die niet uit hun comfort zone (durven) komen. Maar misschien is dat toevallig dat de mensen die ik ken zo zijn?
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
Ik denk toevallig!
Ik herken mijn dochter helemaal niet in het beeld wat je geeft. En toch is ze gelijk gaan studeren, netjes binnen de tijd( nou ja, dat heeft wel wat kunst en vliegwerk nodig gehad omdat ze een paar maanden eruit heeft gelegen door ziekte) En ze promoveert nu.
Maar ze staat OOK midden in het leven. Of mijn dochter is een toevalligheid, kan ook
Mijn ervaring is wel dat mensen die ik ken die meteen gaan studeren, het dan ook nog in vier jaar afronden en meteen een baan aannemen vooral de onderzoekers) wel een bepaald typje mens zijn. En naar mijn oordeel een tikje stil, wereldvreemd en niet echt spannend. Inderdaad mensen die niet uit hun comfort zone (durven) komen. Maar misschien is dat toevallig dat de mensen die ik ken zo zijn?
Ik ben sowieso tegen het aannemen van academici die direct uit de schoolbanken komen en zich niet eerst in 'de echte wereld' hebben bewezen. Ik vind het ook fijn om docenten te hebben waarvan de kennis verdergaat dan een boek en waarbij ik daarnaast de vruchten kan plukken van hun levenservaring. Maar ik begrijp dat sommige mensen voor onderzoek geboren zijn en dus liever niet eerst iets anders doen.
Ik denk toevallig!
Ik herken mijn dochter helemaal niet in het beeld wat je geeft. En toch is ze gelijk gaan studeren, netjes binnen de tijd( nou ja, dat heeft wel wat kunst en vliegwerk nodig gehad omdat ze een paar maanden eruit heeft gelegen door ziekte) En ze promoveert nu.
Maar ze staat OOK midden in het leven. Of mijn dochter is een toevalligheid, kan ook
