Overig
alle pijlers
Schop me!
woensdag 13 februari 2013 om 10:19
...knuffelen mag ook, maar dat is misschien minder effectief .
Mijn agenda staat vol met afspraken die ik moet voorbereiden, er liggen een heleboel dingen die af moeten, ik moet achter mensen aan van wie ik iets nodig heb, maar ik wil eigenlijk alleen maar terug naar bed. Ik heb slecht geslapen, ben verkouden, voel me slap en chagrijnig en zelfs een dubbele espresso heeft de mist in mijn kop nog niet kunnen verdrijven. Ik weet dat het beter gaat zodra ik maar eenmaal aan de slag ben maar ik kan me er even niet toe zetten. Oftewel, ik heb een ouderwetse slechte dag. Heeft iemand zin om me een schop onder mijn achterste te geven of me op te peppen? Meestal kan ik mezelf prima motiveren maar vandaag lukt het even niet.
Mijn agenda staat vol met afspraken die ik moet voorbereiden, er liggen een heleboel dingen die af moeten, ik moet achter mensen aan van wie ik iets nodig heb, maar ik wil eigenlijk alleen maar terug naar bed. Ik heb slecht geslapen, ben verkouden, voel me slap en chagrijnig en zelfs een dubbele espresso heeft de mist in mijn kop nog niet kunnen verdrijven. Ik weet dat het beter gaat zodra ik maar eenmaal aan de slag ben maar ik kan me er even niet toe zetten. Oftewel, ik heb een ouderwetse slechte dag. Heeft iemand zin om me een schop onder mijn achterste te geven of me op te peppen? Meestal kan ik mezelf prima motiveren maar vandaag lukt het even niet.
donderdag 14 februari 2013 om 10:24
quote:Twinkle1001 schreef op 13 februari 2013 @ 23:01:
[...]
Ik moet je eerlijk zeggen, dat ik de manier waarop je met jezelf omgaat, en jezelf op je tandvlees dwingt tot presteren, eigenlijk veel stommer vind (met alle respect) dan een mindere dag hebben.
Dat dit -tegen beter weten in- stom 'voelt' zal met je eigen (onbewuste) overtuigingen te maken hebben, die je kennelijk nog steeds aanneemt voor waarheid.Je hebt helemaal gelijk. Ik heb wel eens overwogen om hiervoor in therapie te gaan want ik word er af en toe behoorlijk gek van. Qua werk gaat het prima en mijn collega's zijn blij met me, dus hoeveel bevestiging kan je nodig hebben? Hoe krijg ik het voor elkaar om toch nog onzeker te zijn en denken dat mezelf uit de naad werken de oplossing is? De bewustwording is er wel, de knop omzetten lukt nog niet zo.
[...]
Ik moet je eerlijk zeggen, dat ik de manier waarop je met jezelf omgaat, en jezelf op je tandvlees dwingt tot presteren, eigenlijk veel stommer vind (met alle respect) dan een mindere dag hebben.
Dat dit -tegen beter weten in- stom 'voelt' zal met je eigen (onbewuste) overtuigingen te maken hebben, die je kennelijk nog steeds aanneemt voor waarheid.Je hebt helemaal gelijk. Ik heb wel eens overwogen om hiervoor in therapie te gaan want ik word er af en toe behoorlijk gek van. Qua werk gaat het prima en mijn collega's zijn blij met me, dus hoeveel bevestiging kan je nodig hebben? Hoe krijg ik het voor elkaar om toch nog onzeker te zijn en denken dat mezelf uit de naad werken de oplossing is? De bewustwording is er wel, de knop omzetten lukt nog niet zo.
donderdag 14 februari 2013 om 10:31
Liquorice, jij promoveert toch? Het is bijna inherent aan een promotietraject dat het op een gegeven moment Echt. Niet. Meer. Gaat. Dus dan is de positieve bekrachtiging weg. Geen bevestiging meer. Collega's zijn vast nog wel gezellig maar je krijgt heel wat minder gedaan. Daar moet je doorheen, en daarna gaat het wel weer.
Hoe ga je daar doorheen komen?
Hoe ga je daar doorheen komen?
donderdag 14 februari 2013 om 10:38
Mwah, ik heb dit altijd, niet alleen in mijn werk. Dat wil zeggen: ik wil dingen altijd perfect doen, of beter dan anderen van me verwachten, omdat ik denk dat ze me daar anders op afrekenen. En dat gebeurt ook als ik bezoek krijg, als ik op stap ga, als iemand vraagt of ik ergens mee kan helpen. Het is dus niet inherent aan mijn werk. Meestal kan ik het wel relativeren maar als het om wat voor reden dan ook even niet lekker gaat val ik gelijk weer terug in foute gedachtepatronen. Het stomme is dus, ik weet dat het onzin is en dat ik mezelf ermee in de weg zit, maar ik kan me er niet overheen zetten.
donderdag 14 februari 2013 om 10:46
Hier spreekt een ervaringsdeskundige: werk daaraan, binnen een promotie is dat geen fijne eigenschap. Je loopt er op vast: op een gegeven moment lukt een "perfect stuk" even niet, daar wordt je ongelukkig van, waardoor er helemaal niks meer uit je handen komt, waat je nog ongelukkiger van wordt . En of je dit nu atijd hebt of alleen binnen je promotie maakt daarvoor weinig uit.
Het is inherent aan ene promotie dát je vast gaat lopen, het hangt van je persoonlijkheid af hoe je daarmee om gaat. Een constructieve manier (diep ademhalen, troep inleveren bij je promotor, om hulp vragen, en een dag naar de sauna gaan) is daarbij fijner dan die drang naar bevestiging...
Het is inherent aan ene promotie dát je vast gaat lopen, het hangt van je persoonlijkheid af hoe je daarmee om gaat. Een constructieve manier (diep ademhalen, troep inleveren bij je promotor, om hulp vragen, en een dag naar de sauna gaan) is daarbij fijner dan die drang naar bevestiging...
donderdag 14 februari 2013 om 11:04
Je hebt gelijk. Ik zie alleen niet hoe ik het anders moet doen. Slecht werk inleveren (als ik er zelf niet uitkom) zou er waarschijnlijk alleen maar zorgen dat ik me slechter ga voelen. Want als ik het een paar dagen laat liggen kom ik er wel zelf uit. En als ik weet dat ik dingen zelf kan, wil ik ze ook het liefst zelluf doen
donderdag 14 februari 2013 om 11:12
Jahaaa.. Gut alsof ik tegen mezelf praat
Áls je een paar dagen extra nodig hebt om er iets van te brouwen, moet je dat doen natuurlijk. Maar dan ben je niet echt vastgelopen. Het gaat om die periode dat je je aan het afvragen bent waar je onderzoek ook alweer over ging . Als jouw dat promoveren zelf wel lukt, met af en toe een leuk gesprekje tussendoor, heb je eigenlijk geen promotoren nodig.
Dus: wat ga je doen als zelf-doen niet meer lukt?
Áls je een paar dagen extra nodig hebt om er iets van te brouwen, moet je dat doen natuurlijk. Maar dan ben je niet echt vastgelopen. Het gaat om die periode dat je je aan het afvragen bent waar je onderzoek ook alweer over ging . Als jouw dat promoveren zelf wel lukt, met af en toe een leuk gesprekje tussendoor, heb je eigenlijk geen promotoren nodig.
Dus: wat ga je doen als zelf-doen niet meer lukt?
donderdag 14 februari 2013 om 11:20
donderdag 14 februari 2013 om 11:26
Haha, ik herken het juist heel erg, mijn studie ben ik fluitend doorgekomen, maar bij een promotie ligt dat (voor mij, maar ook voor veel collega's) anders.
Als je dan heel erg drijft op positieve bevestiging, en geen slechte stukken durft in te leveren (of steeds uitstelt), kan het vastlopen erg naar zijn.. Maar geniet dan nog even van het niet-vastzitten
Als je dan heel erg drijft op positieve bevestiging, en geen slechte stukken durft in te leveren (of steeds uitstelt), kan het vastlopen erg naar zijn.. Maar geniet dan nog even van het niet-vastzitten