Het tik....Tik.... Boem!! effect
donderdag 21 februari 2013 om 01:17
Kennen jullie dat? Het tik...Tik.... Boem effect?!
Ik ben meestal heel layed back en je kan bij mij heel ver gaan, maar als je me eenmaal over de kook heb explodeer ik ook echt... Zoals vandaag...
Terwijl je aan alle kanten van jezelf trek om andere te ontlasten en op het einde kan je alsnog een ondankbaar antwoord krijgen?! Nou ladies dan heb je me ver!
Ik krijg dan hoorntjes en een staartje en ga op dat moment ook vol gas ertegen in.... Om dan later een murmelde "sorry" of "je hebt gelijk" te krijgen...
Maar (zoals jullie zien) is het nog niet echt uit mijn systeem
....
Deel hier jou tik... tik... boem momentje...Ik ben benieuwd hoeveel duiveltjes er hier uit het doosje springen....
Ik ben meestal heel layed back en je kan bij mij heel ver gaan, maar als je me eenmaal over de kook heb explodeer ik ook echt... Zoals vandaag...
Terwijl je aan alle kanten van jezelf trek om andere te ontlasten en op het einde kan je alsnog een ondankbaar antwoord krijgen?! Nou ladies dan heb je me ver!
Ik krijg dan hoorntjes en een staartje en ga op dat moment ook vol gas ertegen in.... Om dan later een murmelde "sorry" of "je hebt gelijk" te krijgen...
Maar (zoals jullie zien) is het nog niet echt uit mijn systeem
Deel hier jou tik... tik... boem momentje...Ik ben benieuwd hoeveel duiveltjes er hier uit het doosje springen....
donderdag 21 februari 2013 om 01:32
Ik schijn ijzerenheinig kalm te zijn naar ik heb begrepen en kan voor sommigen angstaanjagend rustig,duidelijk en direct over te komen.
Ook goed.Opzouten dus want ik ben op dat moment echt volkomen klaar met je.
Ook goed.Opzouten dus want ik ben op dat moment echt volkomen klaar met je.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 21 februari 2013 om 01:33
Ik spring eigenlijk nooit uit m´n vel, en ik kan er ook helemaal niet tegen als iemand zo tegen mij doet.
Een murmelend "sorry" hoef je van mij dan niet te verwachten, óf ik gil terug en loop weg, óf ik loop gelijk weg.
Als het niet te vermijden is zal ik nog wel weer met iemand in gesprek gaan, maar als het even kan verbreek ik het contact.
Kom op zeg, doe een beetje volwassen, als iemand niet normaal tegen me kan doen ben ik er meestal snel klaar mee.
Mensen in jouw omgeving laten wel erg over zich lopen, dat ze dit van je pikken.
Een murmelend "sorry" hoef je van mij dan niet te verwachten, óf ik gil terug en loop weg, óf ik loop gelijk weg.
Als het niet te vermijden is zal ik nog wel weer met iemand in gesprek gaan, maar als het even kan verbreek ik het contact.
Kom op zeg, doe een beetje volwassen, als iemand niet normaal tegen me kan doen ben ik er meestal snel klaar mee.
Mensen in jouw omgeving laten wel erg over zich lopen, dat ze dit van je pikken.
donderdag 21 februari 2013 om 01:35
quote:Enn schreef op 21 februari 2013 @ 01:32:
Ik schijn ijzerenheinig kalm te zijn naar ik heb begrepen en voor sommige angstaanjagend rustig,duidelijk en direct over te komen.
Ook goed.Opzouten dus want ik ben op dat moment echt volkomen klaar met je.Dat heb ik ook, hoe bozer ik ben hoe ijziger ik word.
Ik schijn ijzerenheinig kalm te zijn naar ik heb begrepen en voor sommige angstaanjagend rustig,duidelijk en direct over te komen.
Ook goed.Opzouten dus want ik ben op dat moment echt volkomen klaar met je.Dat heb ik ook, hoe bozer ik ben hoe ijziger ik word.
donderdag 21 februari 2013 om 03:55
Ik vind het juist prettig wanneer mensen af en toe te keer gaan. De ongezoute waarheid. Ik vind het zelfs prettiger dan de mooi verpakte vorm van communicatie waarbij hetzelfde wordt gezegd. Bij dat laatste wil ik me weleens beledigd voelen, omdat het zo neerbuigend klinkt vaak.
Maar dit is dan meer in de persoonlijke sfeer.
Maar dit is dan meer in de persoonlijke sfeer.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
donderdag 21 februari 2013 om 07:51
Iets met mijn kinderen en honden.
Laatst liep ik met mijn 2 kleuters te wandelen., komt een loslopende hond luid blaffend op mijn dochter afrennen, duwt tegen haar aan etc.
Kind hysterisch (van angst) en ik was razend. Baasje komt er 60 mtr achter aansjokken en denkt dat haar "hij doet niets hoor" afdoende is.
Ik ben heel erg tegen haar tekeer gegaan.
Het enige dat nog voor me sprak is dat ik geen scheld- of vloekwoorden heb gebruikt maar verder was ik redelijk buiten mezelf.
Ik word dan echt overspoeld door die ongecontroleerde emotie en sta achteraf te trillen en kan wel janken.
Laatst liep ik met mijn 2 kleuters te wandelen., komt een loslopende hond luid blaffend op mijn dochter afrennen, duwt tegen haar aan etc.
Kind hysterisch (van angst) en ik was razend. Baasje komt er 60 mtr achter aansjokken en denkt dat haar "hij doet niets hoor" afdoende is.
Ik ben heel erg tegen haar tekeer gegaan.
Het enige dat nog voor me sprak is dat ik geen scheld- of vloekwoorden heb gebruikt maar verder was ik redelijk buiten mezelf.
Ik word dan echt overspoeld door die ongecontroleerde emotie en sta achteraf te trillen en kan wel janken.
donderdag 21 februari 2013 om 08:04
Goedemorgen dames,
Ik lees hier veel herkenbare punten, toch wel leuk om te lezen hoe sommige mensen ook de razia kunnen onderdrukken door ijzig kalm te blijven.... Dat heeft mijn beste vriendin namelijk ook (daar ben ik soms jaloers op)
Ook die overspoeling van emotie is herkenbaar, dat maakt mij juist extra "gevaarlijk" zeg maar.... Maar me in godsnaam niet nog kwader als dat ik al ben want ik ben in staat te moorden haha gelukkig gebeurt dit bijna nooit....
Ik lees hier veel herkenbare punten, toch wel leuk om te lezen hoe sommige mensen ook de razia kunnen onderdrukken door ijzig kalm te blijven.... Dat heeft mijn beste vriendin namelijk ook (daar ben ik soms jaloers op)
Ook die overspoeling van emotie is herkenbaar, dat maakt mij juist extra "gevaarlijk" zeg maar.... Maar me in godsnaam niet nog kwader als dat ik al ben want ik ben in staat te moorden haha gelukkig gebeurt dit bijna nooit....
donderdag 21 februari 2013 om 08:43
Ik heb een combinatie van twee dingen die ik hierboven lees. Ik word ijzig kalm, maar als ik heel boos ben, dan springen er bij mij ook tranen in de ogen (wat ik vreselijk vind!). Maar dat laat ik niet aan de ander zien, ik loop dan weg tot ik er weer normaal uit zie. En no way dat ik dan nog iets tegen die ander zeg.
donderdag 21 februari 2013 om 08:50
Misschien moet je het gewoon niet zover laten komen, TO. Dus niet alles opkroppen en dan in een keer uitkotsen, maar het gewoon direct aangeven als iets of iemand over je grenzen gaat. Op een normale manier welteverstaan. Dan loop je misschien wat minder gefrustreerd en als een tikkende tijdbom rond.
I am surrounded by morons
donderdag 21 februari 2013 om 09:03
donderdag 21 februari 2013 om 09:14
quote:spieker27 schreef op 21 februari 2013 @ 01:17:
Kennen jullie dat? Het tik...Tik.... Boem effect?!
Terwijl je aan alle kanten van jezelf trek om andere te ontlasten en op het einde kan je alsnog een ondankbaar antwoord krijgen?! Nou ladies dan heb je me ver!
Ik krijg dan hoorntjes en een staartje en ga op dat moment ook vol gas ertegen in.... Om dan later een murmelde "sorry" of "je hebt gelijk" te krijgen...
....
Ik herken het wel. Ik kan ook heftig ontploffen.
Maar.... het is niet de goede manier om te zeggen wat je dwars zit.
Hoe moet de ander nou weten dat jij aan alle kanten probeert om het uiterste uit je zelf te halen en aan je grens zit als je daar je mond niet over open doet.
Voor je ontploft had je eerder op rustige toon moeten aangeven wat je dwars zit.
Hoewel ik daarbij ook wel weer de ervaring heb dat sommige mensen oostindisch doof lijken te zijn als je dingen op een normale manier aangeeft.
Kennen jullie dat? Het tik...Tik.... Boem effect?!
Terwijl je aan alle kanten van jezelf trek om andere te ontlasten en op het einde kan je alsnog een ondankbaar antwoord krijgen?! Nou ladies dan heb je me ver!
Ik krijg dan hoorntjes en een staartje en ga op dat moment ook vol gas ertegen in.... Om dan later een murmelde "sorry" of "je hebt gelijk" te krijgen...
....
Ik herken het wel. Ik kan ook heftig ontploffen.
Maar.... het is niet de goede manier om te zeggen wat je dwars zit.
Hoe moet de ander nou weten dat jij aan alle kanten probeert om het uiterste uit je zelf te halen en aan je grens zit als je daar je mond niet over open doet.
Voor je ontploft had je eerder op rustige toon moeten aangeven wat je dwars zit.
Hoewel ik daarbij ook wel weer de ervaring heb dat sommige mensen oostindisch doof lijken te zijn als je dingen op een normale manier aangeeft.
donderdag 21 februari 2013 om 09:17
Ik ben geneigd te zeggen dat de mensen die nog nooit uit hun vel gesprongen zijn, of niet weten dat ieder mens in staat is tot moord, nog nooit echt kwaad zijn geweest.
Of nog nooit iets of iemand zijn tegen gekomen die precies op het goede moment de juiste, of in dit geval, de foute, knopjes wist in te drukken.
En dat er ontzettende vreemde mensen rondlopen, die niet snappen wat je bedoelt als je zegt stop daarmee.
Gelukkig maar eigenlijk...
Of nog nooit iets of iemand zijn tegen gekomen die precies op het goede moment de juiste, of in dit geval, de foute, knopjes wist in te drukken.
En dat er ontzettende vreemde mensen rondlopen, die niet snappen wat je bedoelt als je zegt stop daarmee.
Gelukkig maar eigenlijk...
donderdag 21 februari 2013 om 10:35
Ik schreeuw eigenlijk nooit. Blijf eigenlijk altijd kalm. Kan wel erg gemeen worden.
Maar toen ik zwanger was!!! Ik fietste naar de supermarkt en voor mij fietste een moeder met twee kinderen. Eentje achterop en eentje ernaast.
Een auto haalt ons in op een heel smal stuk met in het midden een taluud?? Dit was te smal dus hij snijt de mevrouw voor me af op z'n manier dat ze omvalt en de kindjes dus ook!
Huilen, pijn enz. En nog toeteren en schelden ook. En hij reed kinderen die overstaken (zebrapad bij het taluudje) ook bijna aan.
Moeder geholpen en ik fiets boos door naar de supermarkt, staat daar die kerel.
Weet niet wat me overkwam ik stapte af en brak zo zijn ruitenwissers af.
Kerel schreeuwen maar durfde niks te doen.
Doe ik normaal nooit, gooi het maar op hormonen aankomend huwelijk en schoonzus en schoonmoeder die moeilijk deden.
Maar toen ik zwanger was!!! Ik fietste naar de supermarkt en voor mij fietste een moeder met twee kinderen. Eentje achterop en eentje ernaast.
Een auto haalt ons in op een heel smal stuk met in het midden een taluud?? Dit was te smal dus hij snijt de mevrouw voor me af op z'n manier dat ze omvalt en de kindjes dus ook!
Huilen, pijn enz. En nog toeteren en schelden ook. En hij reed kinderen die overstaken (zebrapad bij het taluudje) ook bijna aan.
Moeder geholpen en ik fiets boos door naar de supermarkt, staat daar die kerel.
Weet niet wat me overkwam ik stapte af en brak zo zijn ruitenwissers af.
Kerel schreeuwen maar durfde niks te doen.
Doe ik normaal nooit, gooi het maar op hormonen aankomend huwelijk en schoonzus en schoonmoeder die moeilijk deden.
donderdag 21 februari 2013 om 10:40
quote:secondhandsuus schreef op 21 februari 2013 @ 09:17:
Ik ben geneigd te zeggen dat de mensen die nog nooit uit hun vel gesprongen zijn, of niet weten dat ieder mens in staat is tot moord, nog nooit echt kwaad zijn geweest.
Of nog nooit iets of iemand zijn tegen gekomen die precies op het goede moment de juiste, of in dit geval, de foute, knopjes wist in te drukken.
En dat er ontzettende vreemde mensen rondlopen, die niet snappen wat je bedoelt als je zegt stop daarmee.
Gelukkig maar eigenlijk...
Ik denk dat iedereen anders reageert, bij mij komt de echte reactie vaak pas later, maar dan ben ik meest alweer alleen, dus dan "ontplof" ik in m'n eentje (dan zit ik in mn eentje voor de tv te mompelen wat ik allemaal had moeten zeggen )
Niet altijd handig, ik ben wel eens fysiek aangevallen en dan doe ik van de schrik ook niks, ik werd zelfs achteraf pas echt boos (het liep gelukkig niet echt uit de hand, maar ik weet niet of ik eraan zou denken mezelf te verdedigen als het echt mis zou gaan)
Met pijn heb ik dat ook trouwens, ik kan rustig een arm breken zonder een kik te geven, maar ik sta ook weleens te vloeken omdat ik in m'n vinger heb gesneden
Ik ben geneigd te zeggen dat de mensen die nog nooit uit hun vel gesprongen zijn, of niet weten dat ieder mens in staat is tot moord, nog nooit echt kwaad zijn geweest.
Of nog nooit iets of iemand zijn tegen gekomen die precies op het goede moment de juiste, of in dit geval, de foute, knopjes wist in te drukken.
En dat er ontzettende vreemde mensen rondlopen, die niet snappen wat je bedoelt als je zegt stop daarmee.
Gelukkig maar eigenlijk...
Ik denk dat iedereen anders reageert, bij mij komt de echte reactie vaak pas later, maar dan ben ik meest alweer alleen, dus dan "ontplof" ik in m'n eentje (dan zit ik in mn eentje voor de tv te mompelen wat ik allemaal had moeten zeggen )
Niet altijd handig, ik ben wel eens fysiek aangevallen en dan doe ik van de schrik ook niks, ik werd zelfs achteraf pas echt boos (het liep gelukkig niet echt uit de hand, maar ik weet niet of ik eraan zou denken mezelf te verdedigen als het echt mis zou gaan)
Met pijn heb ik dat ook trouwens, ik kan rustig een arm breken zonder een kik te geven, maar ik sta ook weleens te vloeken omdat ik in m'n vinger heb gesneden
donderdag 21 februari 2013 om 10:45
Ik hou m'n "wrok" wel heel lang vast trouwens, onthou ook alles, dus als ik dan écht écht écht heel boos ben ga ik heel kalm en rustig alle kleine en grote dingen waar ik mij aan het lopen ergeren opnoemen, en dan kan ik behoorlijk cynisch en gemeen worden.
Ook niet zo'n leuke eigenschap, moet ik toe geven
Ook niet zo'n leuke eigenschap, moet ik toe geven
donderdag 21 februari 2013 om 14:42
donderdag 21 februari 2013 om 21:33
Bij mij kan het twee kanten op.
Of ik maak heel rustig en weloverwogen een opmerking waarvan ik zeker weet dat die voor de persoon tegenover me zeer kwetsend is. óf ik krijg een rooie waas voor mijn ogen en begin ongecontroleerd te bulderen, waarbij ik het gebruik van godslasteringen, enge ziektes, onderbroekse lichaamsdelen en minder eerzame beroepsgroepen zeker niet schuw.
De eerste reactie is effectiever, maar de tweede lucht meer op .
Of ik maak heel rustig en weloverwogen een opmerking waarvan ik zeker weet dat die voor de persoon tegenover me zeer kwetsend is. óf ik krijg een rooie waas voor mijn ogen en begin ongecontroleerd te bulderen, waarbij ik het gebruik van godslasteringen, enge ziektes, onderbroekse lichaamsdelen en minder eerzame beroepsgroepen zeker niet schuw.
De eerste reactie is effectiever, maar de tweede lucht meer op .