Psyche
alle pijlers
Hoe kun je dat nou doen?
woensdag 6 maart 2013 om 10:43
Beste Forummers,
dit topic is gebaseerd niet op een ander topic in het bijzonder maar op een aantal topics die de laatste tijd de revue zijn gepasseerd.
Het gaat hier dan om vrouwen die een relatie hebben met een man waar de honden geen brood van lusten..
Dat ik lees over agressiviteit, de keel dicht knijpen, vreemdgaan, kleinering en nou noem maar op..
En dan vaak het meest trieste van alles; " ja we hebben ook nog een dochtertje/zoontje van 1,2, of 3 jaar oud samen..
Dan denk ik; Hoe kun je nou met zo een iemand een kind nemen?
Worden dat soort besluiten dan zo ondoordacht genomen?
Je hoort vaak; " ja maar toen was hij nog niet zo hoor"
Dan denk ik hoe kan het dat je niet door hebt gehad dat de persoon met wie je samen leeft, met wie je dus een kind hebt zo een verschrikkelijk persoon is? Die dus tot verschillende dingen in staat is?
En dan is er nog de andere groep, ik weet eigenlijk niet of ik dat nog erger vind, ik denk eigenlijk van wel. De groep die zegt; " Ja ik had al mijn twijfels maar ik dacht dat als we zouden gaan trouwen en hij vader zou worden dat het dan allemaal wel bij zou trekken".
Echt? Hoe kan het dat iemand dat nou echt denkt? Op wat gebaseerd dan?
Dat ik dan verhalen hier lees dat ik denk, je hele leven ligt nu gewoon in puin, niet voor even maar voor altijd! En nog erger je hebt nu een dochter/zoon van 1,2, of 3 die dus de rest van zijn of haar leven hier beïnvloed door zal worden...
Denken mensen dan niet meer na tegenwoordig? Zijn deze dames te plaatsten in een bepaalde demografische groep of komt dit gewoon meer en meer voor tegenwoordig? Is dit de tijdsgeest?
Zijn we dan tegenwoordig dommer als dat we vroeger waren?
Dit terwijl er zoveel informatie voor handen is, internet, die vroeger niet beschikbaar was...
Ik weet niet..
Sorry als ik iemand door dit topic tegen het hoofd gestoten heb maar ben ik nou de enige die dit opvalt of zijn er meer?
dit topic is gebaseerd niet op een ander topic in het bijzonder maar op een aantal topics die de laatste tijd de revue zijn gepasseerd.
Het gaat hier dan om vrouwen die een relatie hebben met een man waar de honden geen brood van lusten..
Dat ik lees over agressiviteit, de keel dicht knijpen, vreemdgaan, kleinering en nou noem maar op..
En dan vaak het meest trieste van alles; " ja we hebben ook nog een dochtertje/zoontje van 1,2, of 3 jaar oud samen..
Dan denk ik; Hoe kun je nou met zo een iemand een kind nemen?
Worden dat soort besluiten dan zo ondoordacht genomen?
Je hoort vaak; " ja maar toen was hij nog niet zo hoor"
Dan denk ik hoe kan het dat je niet door hebt gehad dat de persoon met wie je samen leeft, met wie je dus een kind hebt zo een verschrikkelijk persoon is? Die dus tot verschillende dingen in staat is?
En dan is er nog de andere groep, ik weet eigenlijk niet of ik dat nog erger vind, ik denk eigenlijk van wel. De groep die zegt; " Ja ik had al mijn twijfels maar ik dacht dat als we zouden gaan trouwen en hij vader zou worden dat het dan allemaal wel bij zou trekken".
Echt? Hoe kan het dat iemand dat nou echt denkt? Op wat gebaseerd dan?
Dat ik dan verhalen hier lees dat ik denk, je hele leven ligt nu gewoon in puin, niet voor even maar voor altijd! En nog erger je hebt nu een dochter/zoon van 1,2, of 3 die dus de rest van zijn of haar leven hier beïnvloed door zal worden...
Denken mensen dan niet meer na tegenwoordig? Zijn deze dames te plaatsten in een bepaalde demografische groep of komt dit gewoon meer en meer voor tegenwoordig? Is dit de tijdsgeest?
Zijn we dan tegenwoordig dommer als dat we vroeger waren?
Dit terwijl er zoveel informatie voor handen is, internet, die vroeger niet beschikbaar was...
Ik weet niet..
Sorry als ik iemand door dit topic tegen het hoofd gestoten heb maar ben ik nou de enige die dit opvalt of zijn er meer?
woensdag 6 maart 2013 om 11:59
Star en lily antwoord geven op jullie vragen.
Uiteindelijk zijn we drie jaar samengeweest. Niet heel lang. Pas tijdens het samenwonen kwam er wat aan het licht. De sekschats met een vriendin.
Stuk of acht vriendinnen waarmee hij heeft gescharreld die ik niet mocht ontmoeten, net zoals zijn ex die hij maandelijks zag en om een poep en een scheet en hij hielp haar. Zij was op wereldreis geweest. Zij hadden een open relatie, bij haar is hij toen ze monogaam waren ook vreemdgegaan. Dit hoorde ik allemaal met 7 maanden zwangerschap, met 8 maanden kwam hij s nachts niet thuis en was bij een ander. Na 7 maanden argwaan was hij het zat . Had al een ander en vertrok. Achteraf natuurlijk dikke pech en sneu voor onze zoon. Maar ik heb er alles aangedaan. Ik was helaas ook erg wantrouwend geworden. Ik ben 30 en hij 34. Uiteindelijk komt er toch een eind en daarom wil ik hem niet meer terug. Hij wil nogsteeds, op zijn manier, ik moet hem dan vetrouwen en mag geen oude koeien uit de sloot halen en vooral hem de vrijheid geven. Maar dat werkt niet voor mij. Ik ben miss goedgelovig geweest.
Uiteindelijk zijn we drie jaar samengeweest. Niet heel lang. Pas tijdens het samenwonen kwam er wat aan het licht. De sekschats met een vriendin.
Stuk of acht vriendinnen waarmee hij heeft gescharreld die ik niet mocht ontmoeten, net zoals zijn ex die hij maandelijks zag en om een poep en een scheet en hij hielp haar. Zij was op wereldreis geweest. Zij hadden een open relatie, bij haar is hij toen ze monogaam waren ook vreemdgegaan. Dit hoorde ik allemaal met 7 maanden zwangerschap, met 8 maanden kwam hij s nachts niet thuis en was bij een ander. Na 7 maanden argwaan was hij het zat . Had al een ander en vertrok. Achteraf natuurlijk dikke pech en sneu voor onze zoon. Maar ik heb er alles aangedaan. Ik was helaas ook erg wantrouwend geworden. Ik ben 30 en hij 34. Uiteindelijk komt er toch een eind en daarom wil ik hem niet meer terug. Hij wil nogsteeds, op zijn manier, ik moet hem dan vetrouwen en mag geen oude koeien uit de sloot halen en vooral hem de vrijheid geven. Maar dat werkt niet voor mij. Ik ben miss goedgelovig geweest.
woensdag 6 maart 2013 om 12:04
quote:perezosa schreef op 06 maart 2013 @ 11:51:
[...]
Nee hoor. Jij zit niet in die situatie, omdat je verantwoording neemt voor jouw eigen keuzes, zelfrespect hebt en niet gaat zitten mekkeren dat 'het je overkomt'.
Bah. Dat is wat ik bedoel.
Als je dat soort oordelen over je heen krijgt, laat je het wel uit je hoofd om hulp te zoeken of open naar anderen te zijn. En zak je dieper en dieper in de sh*t.
Niet iedereen groeit op vol zelfvertrouwen en met de wetenschap dat ze dingen in eigen hand kunnen nemen en dat het dan heus wel goed komt. Er zijn zat jonge vrouwen die het volwassen leven en de relatiemarkt opgegooid worden zonder dat ze feitelijk weet hebben van wie ze zijn, wat ze kunnen, wat ze waard zijn, of hoe een goede relatie eruit ziet. Als je als voorbeeld een moeder hebt die dagelijks roept dat je vader haar het leven zuur maakt en desondanks niet weg gaat ga je geloven dat zo'n huwelijk helemaal niet zo raar is. En je grenzen liggen daardoor dus een héél stuk verder opgeschoven dan bij de vrouwen die gewoon met een gezonde opvoeding en goede dosis zelfrespect de wereld in gestuurd worden.
Het is niet de schuld van de slachtoffers.
Het is de schuld van de mishandelaar.
Het is wel de plicht van de slachtoffers om als ze eenmaal beseffen dat er iets mis is, hulp te zoeken en er te proberen uit te komen.
En afhankelijk van wat voor achtergrond je hebt kan dat een héél lang proces zijn. Maar je moet onthouden dat de slachtoffers echt niet voor hun lol in een relatie zitten waarin ze geslagen worden, gekleineerd, gemanipuleerd en gebruikt. Ze weten niet beter, en ze weten niet hóe ze eruit moeten komen.
Beetje begrip voor de slachtoffers zou welkom zijn.
[...]
Nee hoor. Jij zit niet in die situatie, omdat je verantwoording neemt voor jouw eigen keuzes, zelfrespect hebt en niet gaat zitten mekkeren dat 'het je overkomt'.
Bah. Dat is wat ik bedoel.
Als je dat soort oordelen over je heen krijgt, laat je het wel uit je hoofd om hulp te zoeken of open naar anderen te zijn. En zak je dieper en dieper in de sh*t.
Niet iedereen groeit op vol zelfvertrouwen en met de wetenschap dat ze dingen in eigen hand kunnen nemen en dat het dan heus wel goed komt. Er zijn zat jonge vrouwen die het volwassen leven en de relatiemarkt opgegooid worden zonder dat ze feitelijk weet hebben van wie ze zijn, wat ze kunnen, wat ze waard zijn, of hoe een goede relatie eruit ziet. Als je als voorbeeld een moeder hebt die dagelijks roept dat je vader haar het leven zuur maakt en desondanks niet weg gaat ga je geloven dat zo'n huwelijk helemaal niet zo raar is. En je grenzen liggen daardoor dus een héél stuk verder opgeschoven dan bij de vrouwen die gewoon met een gezonde opvoeding en goede dosis zelfrespect de wereld in gestuurd worden.
Het is niet de schuld van de slachtoffers.
Het is de schuld van de mishandelaar.
Het is wel de plicht van de slachtoffers om als ze eenmaal beseffen dat er iets mis is, hulp te zoeken en er te proberen uit te komen.
En afhankelijk van wat voor achtergrond je hebt kan dat een héél lang proces zijn. Maar je moet onthouden dat de slachtoffers echt niet voor hun lol in een relatie zitten waarin ze geslagen worden, gekleineerd, gemanipuleerd en gebruikt. Ze weten niet beter, en ze weten niet hóe ze eruit moeten komen.
Beetje begrip voor de slachtoffers zou welkom zijn.
woensdag 6 maart 2013 om 12:13
Mijn ex loog over het contact met vrouwen en over het vreemdgaan. Legde de schuld altijd bij mij. Niemand vertelde hij wat er gebeurde maar wel dat ik waanideeen had en depressief was. Bovendien wantrouwend maar de aanleiding vertelde hij niet. En toen de bom barstte dat ik loog en mijn beleving niet klopte. Alles om zijn perfecte plaatje maar staande te houden. Ook zijn nieuwe liefde werd drie maanden verzwegen en ontkend. Wel zei hij tegen vrienden dat hij mij zoiets nooit zou aandoen. Achteraf schuilde er een flinke leugenaar in hem. In het nauw manipuleert hij of intimideert. Het was toen al uit. Ik neem verantwoordelijkheid voor wat ik heb gedaan, boos, schelden, hem uitmaken voor rotte vis, in zn spullen kijken maar vooral dat ik mijn grenzen niet goed heb bewaakt. Dat moet ik nu weer leren. Ik heb mijn kop niet in het zand gestoken en uiteindelijk ben ik degene die hem nu drie keer heeft afgewezen. Uit onmacht riep hij hele kwetsende dingen.
woensdag 6 maart 2013 om 12:15
Ach tja. In onze vriendenkring zit een stel waarvan hij al zolang ze samen zijn vreemdgaat. Dat is nu 16 jaar. Ze hebben 2 kids. hij wilde die niet, maar zij wel.. hij mocht erbovenop maar zij zou niets gebruiken. Hij kijkt er ook niet echt veel naar om. Zij is 5 jaar ouder dan hij en altijd bang geweest dat ze niemand anders zou kunnen krijgen (ze lijkt op Nicole Kidman dus lijkt me sterk).
Medelijden met haar heb ik inmiddels niet meer. iedereen wist dat ze steeds haar grenzen verlegd en dat ze no matter what bij hem zou blijven. En dat blijkt. Soms blijft hij een nacht weg met excuus dat hij teveel gedronken had en bij een vriend is blijven slapen. En zij met haar twee kids maar de hele nacht wachten en bellen, zonder reactie. Komt íe de volgende dag doodleuk pas om 15 uur weer thuis. Nu stapt hij zijn hele leven al met te veel op achter het stuur, dus dan geloof je zo'n verhaal toch niet? En de hele vriendenclub weet dat hij de hele nacht in het fashionhotel heeft liggen ... Maar bottum line, blijft ze altijd bij hem.. Een jaar gleden betrapte ze hem toen hij aan de telefoon met zijn minnares was. Hij heeft na een heftige 2 weken toen zijn spullen gepakt, maar is onder (financiele) druk van zijn ouders en gejammer van haar kant weer terug gegaan. Nu een jaar geleden, maar nog steeds dezelfde streken. Daarnaast is hij zelfstandig maar verdient amper wat in de business waar hij inzit, dus hij leeft al jaren van financiele steun van zijn ouders.
Ik heb inmiddels het respect voor beiden toch wel echt verloren..en mijn man en ik hebben het contact echt op een heel laag pitje gezet. We krijgen hier zoveel negatieve energie van... dus besloten om maar afstand te nemen.. maar wel heel frustrerend..vooral naar de kinderen die wel echt een verkeerd voorbeeld krijgen. Maar de geschiedenis herhaald zich.. Haar vader verliet haar moeder destijds voor de secretaresse. Haar moeder nam hem terug. En zijn vader was niet anders dan hij nu is..en zijn moeder pikte ook altijd alles..
Medelijden met haar heb ik inmiddels niet meer. iedereen wist dat ze steeds haar grenzen verlegd en dat ze no matter what bij hem zou blijven. En dat blijkt. Soms blijft hij een nacht weg met excuus dat hij teveel gedronken had en bij een vriend is blijven slapen. En zij met haar twee kids maar de hele nacht wachten en bellen, zonder reactie. Komt íe de volgende dag doodleuk pas om 15 uur weer thuis. Nu stapt hij zijn hele leven al met te veel op achter het stuur, dus dan geloof je zo'n verhaal toch niet? En de hele vriendenclub weet dat hij de hele nacht in het fashionhotel heeft liggen ... Maar bottum line, blijft ze altijd bij hem.. Een jaar gleden betrapte ze hem toen hij aan de telefoon met zijn minnares was. Hij heeft na een heftige 2 weken toen zijn spullen gepakt, maar is onder (financiele) druk van zijn ouders en gejammer van haar kant weer terug gegaan. Nu een jaar geleden, maar nog steeds dezelfde streken. Daarnaast is hij zelfstandig maar verdient amper wat in de business waar hij inzit, dus hij leeft al jaren van financiele steun van zijn ouders.
Ik heb inmiddels het respect voor beiden toch wel echt verloren..en mijn man en ik hebben het contact echt op een heel laag pitje gezet. We krijgen hier zoveel negatieve energie van... dus besloten om maar afstand te nemen.. maar wel heel frustrerend..vooral naar de kinderen die wel echt een verkeerd voorbeeld krijgen. Maar de geschiedenis herhaald zich.. Haar vader verliet haar moeder destijds voor de secretaresse. Haar moeder nam hem terug. En zijn vader was niet anders dan hij nu is..en zijn moeder pikte ook altijd alles..
woensdag 6 maart 2013 om 12:24
Eens met Tjoep. Sluit me wel aan bij opvoeding een hechting. Ex kwam uit een zeer onveilig gezin met vreemdgaan en criminaliteit. Hij zag op jonge leetijd zijn moeder vreemdgaan met zijn leraar. Broertje en zus van hem zijn het criminele pad opgegaan. Uit mijn psychoanalyse kwam dat ik veilig ben gehecht. Ik kom ook uit een goed nest alleen miste ik soms bevestiging. En is er een emotionele kant wat minder sterk onwikkeld..eigenwaarde dus. Ik werd ook vreselijk gepest. Ik heb ook acht jaar in een relatie gezeten dat was prima en zonder grens overschrijdend gedrag. Huidige ex en ik waren gewoon een verkeerde match. Ik ben blij dat ik er nu uit ben gestapt. Ik baal er vreselijk van maar ben ondanks alles zo onwijs gek op mijn zoontje dat ik wel verwacht dat wij een mooie toekomst tegemoet gaan. Zoon is drie dagen bij zijn vader. Het zou mij benieuwen wat er van ex terecht komt. Welke vrouw gaat dit wel pikken? Miss toch weer een officiele open relatie zonder weten van de buitenwereld. Zo is hij wel. Tevens is hij zelf rete jaloers. Mooie woorden altijd...
woensdag 6 maart 2013 om 12:29
quote:21062011 schreef op 06 maart 2013 @ 10:53:
Anthonius. Ik ben hoger opgeleid. Woon in een leuke buurt. Vrienden ook hbo/wo en ouders die eerlijk zijn en nog bij elkaar zijn.
Bepaald geen aso of rare trien. Voor zover wat achtergrond info. Maar ik begrijp dat mijn topic je heeft getriggert om dit nu te schrijven.
Mensen kunnen veranderen, iemands ware aard kan naar bovenkomen. Wisselwerking kan uit de klauwen lopen. Mijn ex hield even het perfecte plaatje vol en tijdens de zwangerschap begon hij zijn eigen plan te trekken. Dat kan gebeuren. Nee ik dom ben o.i.d. Wel weet ik dat ik er alles aan heb gedaan om dit gezin bij elkaar te houden. Dat ik twee jaar heb geïnvesteerd voor niets is heel verdrietig.
Maar dat kan hij toch nooit lang genoeg volhouden dan? Lijkt me..
Ik bedoel even tot je zwangerschap.. Hoelang kende je deze man dan toen je zwanger werd?
Anthonius. Ik ben hoger opgeleid. Woon in een leuke buurt. Vrienden ook hbo/wo en ouders die eerlijk zijn en nog bij elkaar zijn.
Bepaald geen aso of rare trien. Voor zover wat achtergrond info. Maar ik begrijp dat mijn topic je heeft getriggert om dit nu te schrijven.
Mensen kunnen veranderen, iemands ware aard kan naar bovenkomen. Wisselwerking kan uit de klauwen lopen. Mijn ex hield even het perfecte plaatje vol en tijdens de zwangerschap begon hij zijn eigen plan te trekken. Dat kan gebeuren. Nee ik dom ben o.i.d. Wel weet ik dat ik er alles aan heb gedaan om dit gezin bij elkaar te houden. Dat ik twee jaar heb geïnvesteerd voor niets is heel verdrietig.
Maar dat kan hij toch nooit lang genoeg volhouden dan? Lijkt me..
Ik bedoel even tot je zwangerschap.. Hoelang kende je deze man dan toen je zwanger werd?
woensdag 6 maart 2013 om 12:55
quote:21062011 schreef op 06 maart 2013 @ 11:59:
Star en lily antwoord geven op jullie vragen.
Uiteindelijk zijn we drie jaar samengeweest. Niet heel lang. Pas tijdens het samenwonen kwam er wat aan het licht. De sekschats met een vriendin.
Stuk of acht vriendinnen waarmee hij heeft gescharreld die ik niet mocht ontmoeten, net zoals zijn ex die hij maandelijks zag en om een poep en een scheet en hij hielp haar. Zij was op wereldreis geweest. Zij hadden een open relatie, bij haar is hij toen ze monogaam waren ook vreemdgegaan. Dit hoorde ik allemaal met 7 maanden zwangerschap, met 8 maanden kwam hij s nachts niet thuis en was bij een ander. Na 7 maanden argwaan was hij het zat . Had al een ander en vertrok. Achteraf natuurlijk dikke pech en sneu voor onze zoon. Maar ik heb er alles aangedaan. Ik was helaas ook erg wantrouwend geworden. Ik ben 30 en hij 34. Uiteindelijk komt er toch een eind en daarom wil ik hem niet meer terug. Hij wil nogsteeds, op zijn manier, ik moet hem dan vetrouwen en mag geen oude koeien uit de sloot halen en vooral hem de vrijheid geven. Maar dat werkt niet voor mij. Ik ben miss goedgelovig geweest.Goedzo, je bent meer waard dan zo'n lamlul!
Star en lily antwoord geven op jullie vragen.
Uiteindelijk zijn we drie jaar samengeweest. Niet heel lang. Pas tijdens het samenwonen kwam er wat aan het licht. De sekschats met een vriendin.
Stuk of acht vriendinnen waarmee hij heeft gescharreld die ik niet mocht ontmoeten, net zoals zijn ex die hij maandelijks zag en om een poep en een scheet en hij hielp haar. Zij was op wereldreis geweest. Zij hadden een open relatie, bij haar is hij toen ze monogaam waren ook vreemdgegaan. Dit hoorde ik allemaal met 7 maanden zwangerschap, met 8 maanden kwam hij s nachts niet thuis en was bij een ander. Na 7 maanden argwaan was hij het zat . Had al een ander en vertrok. Achteraf natuurlijk dikke pech en sneu voor onze zoon. Maar ik heb er alles aangedaan. Ik was helaas ook erg wantrouwend geworden. Ik ben 30 en hij 34. Uiteindelijk komt er toch een eind en daarom wil ik hem niet meer terug. Hij wil nogsteeds, op zijn manier, ik moet hem dan vetrouwen en mag geen oude koeien uit de sloot halen en vooral hem de vrijheid geven. Maar dat werkt niet voor mij. Ik ben miss goedgelovig geweest.Goedzo, je bent meer waard dan zo'n lamlul!
woensdag 6 maart 2013 om 13:23
quote:perezosa schreef op 06 maart 2013 @ 11:51:
[...]
Nee hoor. Jij zit niet in die situatie, omdat je verantwoording neemt voor jouw eigen keuzes, zelfrespect hebt en niet gaat zitten mekkeren dat 'het je overkomt'.
Dat klopt. Deels. Ik ben inderdaad een type dat het leven accepteert zoals het komt en er vervolgens het beste van maakt.
Maar ik heb ook een grote familie. Als er iemand (en ja, dat gebeurde) bij een man weg wilde, kon ze altijd wel ergens terecht, iedereen haalde kasten en zolders leeg, er was altijd wel iemand die nog ergens een flatje/appartementje/kamer wist en binnen een maand was de hele boel geregeld.
Daarnaast heb ik een goed voorbeeld gehad. Van beide kanten een opa en een oma die het gewoon gezellig hadden met elkaar. Van de 7 kinderen van het ene koppel en de 4 van het andere koppel, zijn er in totaal 3 gescheiden, waarbij ze dus alle hulp kregen die iedereen maar had.
Ik heb dus van jongs af aan geleerd hoe ´het hoort´ en er werd heel regelmatig gezegd; een man heeft niet het recht om je te slaan, sex moet voor beiden leuk zijn, een dronken lor hoef je niet naar boven te slepen, in de keuken staat een koekepan dus je kunt altijd terug slaan, ruzie maken kan mondeling en meer van dat soort teksten.
En dan ook nog eens het geluk dat mijn man dezelfde opvoeding had, dat mijn vriendinnen ook diezelfde normen en waarden hebben meegekregen en voor zover mij bekend hebben al mijn buren eenzelfde soort relatie.
Dus ik ben wel degelijk verwend .
[...]
Nee hoor. Jij zit niet in die situatie, omdat je verantwoording neemt voor jouw eigen keuzes, zelfrespect hebt en niet gaat zitten mekkeren dat 'het je overkomt'.
Dat klopt. Deels. Ik ben inderdaad een type dat het leven accepteert zoals het komt en er vervolgens het beste van maakt.
Maar ik heb ook een grote familie. Als er iemand (en ja, dat gebeurde) bij een man weg wilde, kon ze altijd wel ergens terecht, iedereen haalde kasten en zolders leeg, er was altijd wel iemand die nog ergens een flatje/appartementje/kamer wist en binnen een maand was de hele boel geregeld.
Daarnaast heb ik een goed voorbeeld gehad. Van beide kanten een opa en een oma die het gewoon gezellig hadden met elkaar. Van de 7 kinderen van het ene koppel en de 4 van het andere koppel, zijn er in totaal 3 gescheiden, waarbij ze dus alle hulp kregen die iedereen maar had.
Ik heb dus van jongs af aan geleerd hoe ´het hoort´ en er werd heel regelmatig gezegd; een man heeft niet het recht om je te slaan, sex moet voor beiden leuk zijn, een dronken lor hoef je niet naar boven te slepen, in de keuken staat een koekepan dus je kunt altijd terug slaan, ruzie maken kan mondeling en meer van dat soort teksten.
En dan ook nog eens het geluk dat mijn man dezelfde opvoeding had, dat mijn vriendinnen ook diezelfde normen en waarden hebben meegekregen en voor zover mij bekend hebben al mijn buren eenzelfde soort relatie.
Dus ik ben wel degelijk verwend .
woensdag 6 maart 2013 om 18:13
Dit komt inderdaad in werkelijk alle lagen van de bevolking door en komt niet door een bepaalde manier van (niet) nadenken. Er kunnen heel veel zeer persoonlijke factoren een rol spelen. Eigenlijk is er dus geen antwoord op de vraag uit de OP, de mogelijkheden zijn namelijk eindeloos. Wat er achter ligt zal bij iedere relatie verschillend zijn en misschien wel generaties teruggaan.
donderdag 7 maart 2013 om 12:09
Herfstblad, mijn ex zag het bij zijn moeder. Zijn opa ging ook vreemd. Een veilige omgeving heeft hij niet gehad. Vader was gekrenkt moeder wisselende relaties. Je ouders zijn tevens een voorbeeld maar betekend niet dat dit ook jouw lot zal zijn. Hij zei altijd het anders te willen doen dan zijn ouders maar toch ging hij vreemd. Hij ziet alleen zijn belang en strijd daarvoor terwijl je in een relatie denk ik samenleeft, samenwerkt en er wel een concessies worden gedaan alleen vind hij dat je je vrijheid moet hebben en mag afspreken met wie je wil, vreemdgaan is niet de insteek maar kan voorkomen en beter wat niet weet wat niet deert en altijd ontkennen. Zo werkt het niet voor mij en daarom is het over tussen ons.