Gedragsprobleem bij kat

Ik heb twee katers van 8 jaar in huis. Lieve dieren, goed opgevoed (al zeg ik het zelf natuurlijk). Ik heb in die tijd twee keer een kat opgevangen, de ene keer een kater de andere keer een poes. Dit ging prima en mijn katers speelde daar zelfs mee.



Sinds een jaar heb ik de poes van mijn moeder in huis genomen. Deze dame is 10 jaar en komt uit Spanje. Kennissen van ons hebben haar daar als kitten gevonden. Ze had toen een flinke ontsteking aan haar oog en was erg ziek. Met dat oog is het nooit meer goedgekomen. We denken dat ze aan dat oog blind is.

Ze is nooit goed gesocialiseerd en zeker het laatste jaar bij mijn moeder heeft ze eenzaam doorgebracht. Ze was bang voor de nieuwe hond, die is erg groot en druk, en heeft al die tijd zich op zolder verstopt.



Toen ik ging verhuizen heb ik haar meegenomen. Haar problemen op dat moment: Ze liet zich niet aaien, beet mensen dan. Was erg bang, bij bv onweer verstopte ze zich uren onder het bed. Ze waste zich niet meer, der billen waren heel vies. Der ogen waren dof. Ze ging regelmatig naast de kattenbak zitten. En ze spuugde haar eten uit.



Ondertussen zijn alle bovenstaande punten verdwenen of heel erg verminderd. Ze is afgevallen en naar mij toe heel aanhankelijk. Ze laat zich zelfs door vreemden aaien als ik maar in de buurt ben.



Maar...



Ze gromt. Een hele lage doordringende grom die ze minuten lang vol kan houden. Het werkt me op mijn zenuwen. Dit doet ze naar mijn katers. In het begin was het duidelijk angst, ze verstopte zich, der oren lagen in der nek en bleef laag bij de grond. Maar nu kan ze door de woonkamer heen lopen, toevallig een kater tegen komen en dan naar hem gaan grommen. Dit houdt pas op als de kater weg loopt of ik er voor zorg dat zij weg loopt. Maar het grommen gebeurd ook als ze ergens ligt en die van mij komen dichterbij. Ze staart ze dan aan. Zodra de kater terug kijkt begint het grommen. Die van mij zoeken (zochten) toenadering maar dat wijst ze constant af. Bang is ze niet. Ze slaapt gewoon bij hen in de buurt. En nu ligt ze op nog geen 1 meter afstand bewust met haar rug naar een kater toe. Van de katers heeft ze wel eens klappen gehad. Ik vermoed dat die ook gek worden van het gegrom, dat het een soort correctie is.



Mijn probleem: Ik weet niet goed wat ik wel of juist niet moet doen om dit probleem op te lossen of in ieder geval te verminderen. Ik wil graag dat ze zich kan ontspannen in ons huisje en niet steeds gespannen wordt zodra de katers haar aankijken.



Wat ik doe:

- alle drie vlak bij elkaar 2x per dag eten geven (groepsgevoel?) dat gaat steeds beter

- de kat die naar mijn idee slecht gedraagt waarschuwen/wegsturen

- vlak bij de katten gaan staan als er spanning is, ze vertrouwen mij en er gebeurd dan niets

- met haar op schoot de andere katten roepen en aaien om haar te laten zien dat ze niet eng zijn



Maar eigenlijk doe ik maar iets, weet niet zeker of ik het juiste doe. Hoop dat jullie mij hier bij kunnen helpen.



Alvast bedankt.



Melanie