Psyche
alle pijlers
Wat is er mis met me???
donderdag 18 april 2013 om 15:48
Hallo Allemaal,
Uit angst voor herkenning heb ik een nieuwe pseudo aangemaakt. Ik ben al jaren “zoekende”. Heb geen idee wat ik met mijn leven wil. Ik ben inmiddels 30 en altijd van job naar job gehopt, nergens naar m’n zin, RSI opgelopen in mijn schouders en een bore out omdat ik zwaar onder mijn niveau werkte. Ik heb geen opleiding afgerond en dat maakt het op de arbeidsmarkt extra lastig. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 60 verschillende uitzendbanen heb gehad….Ik ben snel afgeleid en ga me erg snel vervelen in een baan en ga dan op zoek naar de volgende. Hetzelfde geldt voor woningen, ik kan niet zo lang op dezelfde plek blijven wonen, ben het snel zat.
Na jaren dus in het toerisme en de administratieve banen te hebben gezeten heb ik de knoop door gehakt en ben ik voor mezelf begonnen. Dit ging in het begin redelijk maar als snel was het “nieuwe” er van af en ging ik me vervelen. Als hobby was ik al jaren met succes creatief en de verkoop daarvan ging redelijk goed maar nu heb ik al zeker twee jaar een “writers Block”…om het zo maar te zeggen.
Ik kan me nergens toe zetten, ik verveel me, ga uit wanhoop maar series kijken als uitvlucht om niet aan de realiteit te hoeven denken. Iedere ochtend word ik wakker met het idee “Ja dit is mijn dag! Vandaag ga ik echt iets DOEN!”. Dan zit ik goed en wel voor de computer en raak ik helemaal gestrest omdat ik door de bomen het bos niet zie en niet weet waar ik dan moet beginnen met doen. Ondanks alle lijstjes die ik al gemaakt heb, de spreekwoordelijke schoppen onder m’n kont etc. etc. Ik denk dat ik op dat vlak alles wel geprobeerd heb. Aan mijn uiterlijk zou je helemaal niet zeggen dat er zo’n onzeker iemand van binnen zit die niet gelooft in haar eigen kunnen ondanks alle complimenten over haar werk. Ik kom zelfverzekerd over en geloof in het “fake it till you make it”. Ik fake het al jaren tegenover de buitenwereld alleen make ik het helaas niet.
De afgelopen 9 maanden ben ik bij een psy geweest. Dat heeft qua spanningen wel iets geholpen maar ik ben nog geen stap vooruit gekomen. Volgens hem had ik dus last van een bore out, geen depressie. Nou zie ik mezelf ook niet als een depressief iemand maar veel symptomen komen wel overeen. Voor geen goud dat ik een einde aan mijn leven zou maken trouwens…..
Bloedonderzoeken zijn ook niets uitgekomen. Niet dat ik per sé iets lichamelijk wil hebben maar ik vind het niet normaal dat een gezond iemand van 30 de hele dag thuis zit en zich zelf niet toe dingen kan zetten. Het is zo makkelijk om te zeggen dat ik iets moet gaan doen maar het lukt me niet. Ik denk teveel door, ga nadenken over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Ben helaas iemand die zeker wil weten dat iets perfect gaat anders doe ik het liever niet. Heel tegenstrijdig want ik WIL zo graag. M’n lichaam en geest snakken naar iets.
Ik kan maar geen besluit nemen waar ik moet beginnen, wat ik moet gaan doen. Nu ben ik ook nog een stier met als acendant weegschaal…..helpt ook niet echt!
De tranen springen in m’n ogen als ik dit schrijf want verdorie zo wil ik niet zijn.
Ik weet eigenlijk niet wat ik verwacht hier op het forum, ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt en misschien heeft iemand de gouden tip die ik zelf nog niet kende….
Uit angst voor herkenning heb ik een nieuwe pseudo aangemaakt. Ik ben al jaren “zoekende”. Heb geen idee wat ik met mijn leven wil. Ik ben inmiddels 30 en altijd van job naar job gehopt, nergens naar m’n zin, RSI opgelopen in mijn schouders en een bore out omdat ik zwaar onder mijn niveau werkte. Ik heb geen opleiding afgerond en dat maakt het op de arbeidsmarkt extra lastig. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 60 verschillende uitzendbanen heb gehad….Ik ben snel afgeleid en ga me erg snel vervelen in een baan en ga dan op zoek naar de volgende. Hetzelfde geldt voor woningen, ik kan niet zo lang op dezelfde plek blijven wonen, ben het snel zat.
Na jaren dus in het toerisme en de administratieve banen te hebben gezeten heb ik de knoop door gehakt en ben ik voor mezelf begonnen. Dit ging in het begin redelijk maar als snel was het “nieuwe” er van af en ging ik me vervelen. Als hobby was ik al jaren met succes creatief en de verkoop daarvan ging redelijk goed maar nu heb ik al zeker twee jaar een “writers Block”…om het zo maar te zeggen.
Ik kan me nergens toe zetten, ik verveel me, ga uit wanhoop maar series kijken als uitvlucht om niet aan de realiteit te hoeven denken. Iedere ochtend word ik wakker met het idee “Ja dit is mijn dag! Vandaag ga ik echt iets DOEN!”. Dan zit ik goed en wel voor de computer en raak ik helemaal gestrest omdat ik door de bomen het bos niet zie en niet weet waar ik dan moet beginnen met doen. Ondanks alle lijstjes die ik al gemaakt heb, de spreekwoordelijke schoppen onder m’n kont etc. etc. Ik denk dat ik op dat vlak alles wel geprobeerd heb. Aan mijn uiterlijk zou je helemaal niet zeggen dat er zo’n onzeker iemand van binnen zit die niet gelooft in haar eigen kunnen ondanks alle complimenten over haar werk. Ik kom zelfverzekerd over en geloof in het “fake it till you make it”. Ik fake het al jaren tegenover de buitenwereld alleen make ik het helaas niet.
De afgelopen 9 maanden ben ik bij een psy geweest. Dat heeft qua spanningen wel iets geholpen maar ik ben nog geen stap vooruit gekomen. Volgens hem had ik dus last van een bore out, geen depressie. Nou zie ik mezelf ook niet als een depressief iemand maar veel symptomen komen wel overeen. Voor geen goud dat ik een einde aan mijn leven zou maken trouwens…..
Bloedonderzoeken zijn ook niets uitgekomen. Niet dat ik per sé iets lichamelijk wil hebben maar ik vind het niet normaal dat een gezond iemand van 30 de hele dag thuis zit en zich zelf niet toe dingen kan zetten. Het is zo makkelijk om te zeggen dat ik iets moet gaan doen maar het lukt me niet. Ik denk teveel door, ga nadenken over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Ben helaas iemand die zeker wil weten dat iets perfect gaat anders doe ik het liever niet. Heel tegenstrijdig want ik WIL zo graag. M’n lichaam en geest snakken naar iets.
Ik kan maar geen besluit nemen waar ik moet beginnen, wat ik moet gaan doen. Nu ben ik ook nog een stier met als acendant weegschaal…..helpt ook niet echt!
De tranen springen in m’n ogen als ik dit schrijf want verdorie zo wil ik niet zijn.
Ik weet eigenlijk niet wat ik verwacht hier op het forum, ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt en misschien heeft iemand de gouden tip die ik zelf nog niet kende….
donderdag 18 april 2013 om 16:54
donderdag 18 april 2013 om 17:28
Hi! Kan het soms zijn dat je ADHD hebt? Dan wil je ook van alles maar uiteindelijk kom je tot niets. Je kunt barsten van de ideeen en achter de pc zo afgeleid raken dat er uiteindelijk weer niets van komt. ADHD-ers vervelen zich gauw in hun werk, willen heel vaak afwisseling, ook in relaties/huizen... Het is maar een idee hoor...
Ik heb zelf adhd en mijn kinderen ook. Ik vraag me wel af waarom ie psych daar niet aan heeft gedacht... In ieder geval succes!!!
Ik heb zelf adhd en mijn kinderen ook. Ik vraag me wel af waarom ie psych daar niet aan heeft gedacht... In ieder geval succes!!!
donderdag 18 april 2013 om 19:20
Hhhmmm ja ik heb er zelf wel eens aan gedacht. Ik heb een vriendin met ADHD die ervan overtuigd is dat ik het ook heb. Mijn psychosomatisch therapeut vind dat al mijn duizenden ideeen vluchtgedrag is. Een uitweg zodat ik niet écht iets hoef te gaan doen. Maar die duizend dingen wil ik ook écht heel graag doen! Begin maar eens aan 1 van de duizend....dat moet je een keuze maken...
Ik kan m'n dagen ook niet indelen. Ondanks dat ik nu thuis zit heb ik het idee dat er veel te weinig uren in een dag zitten.
Mijn school nooit afgemaakt toen ik jong was want ik verveelde me. Bizar dat toen niemand op het idee is gekomen eigenlijk...
Inmiddels woon ik in het buitenland, tja Nederland werd ook saai!
Zal ik dan maar een "echte" psycholoog zoeken? Of moet ik, om me hierop te laten testen naar een ander soort hulpverlener? Ik doe dit soort dingen liever in NL ondanks dat ik dat zelf moet betalen. In een andere taal is dat toch wat lastiger...
Ik kan m'n dagen ook niet indelen. Ondanks dat ik nu thuis zit heb ik het idee dat er veel te weinig uren in een dag zitten.
Mijn school nooit afgemaakt toen ik jong was want ik verveelde me. Bizar dat toen niemand op het idee is gekomen eigenlijk...
Inmiddels woon ik in het buitenland, tja Nederland werd ook saai!
Zal ik dan maar een "echte" psycholoog zoeken? Of moet ik, om me hierop te laten testen naar een ander soort hulpverlener? Ik doe dit soort dingen liever in NL ondanks dat ik dat zelf moet betalen. In een andere taal is dat toch wat lastiger...
vrijdag 19 april 2013 om 10:26
Lieve Suikerspin, ik denk dat je wel moet bedenken wat je opschiet met het weten of je wel of geen ADHD hebt. Punt is dat je bepaalde problemen ervaart en daarmee aan de slag wilt. Of dat komt door ADHD of niet, lijkt me niet zo relevant.
Ik vind dat je heel goed en concreet aangeeft wat jouw hulpvragen zijn:
-je hebt moeite met keuzes maken
-je verveelt je snel
-je kunt geen structuur aanbrengen in je dag
-je ervaart dat je te weinig tijd hebt
Ga dáármee naar een psycholoog of maatschappelijk werker. Vraag ook een duidelijk behandelplan waarin doelen worden gesteld. Anders zit je maar in het luchtledige te praten en daar word je ook niet wijzer van.
Over vluchtgedrag: het kan best waar zijn dat je vlucht. Maar als de constatering niet verder gaat dan dat, is het geen goede psycholoog. Wáár vlucht je dan voor? En waarom? Is daar ook over doorgepraat?
Ik vind dat je heel goed en concreet aangeeft wat jouw hulpvragen zijn:
-je hebt moeite met keuzes maken
-je verveelt je snel
-je kunt geen structuur aanbrengen in je dag
-je ervaart dat je te weinig tijd hebt
Ga dáármee naar een psycholoog of maatschappelijk werker. Vraag ook een duidelijk behandelplan waarin doelen worden gesteld. Anders zit je maar in het luchtledige te praten en daar word je ook niet wijzer van.
Over vluchtgedrag: het kan best waar zijn dat je vlucht. Maar als de constatering niet verder gaat dan dat, is het geen goede psycholoog. Wáár vlucht je dan voor? En waarom? Is daar ook over doorgepraat?
vrijdag 19 april 2013 om 11:30
Je verveelt je dood, hebt geen opleiding afgemaakt. Je hebt 1000 ideeën, die op 'vluchtgedrag' zouden wijzen. Ik geloof niet zozeer dat het vluchtgedrag is. Ik heb ook 1000 ideeën. Maar die hóren bij mij, bij de manier waarop ik denk. Sure ik maak ze niet waar, maar 1 of 2 ideeën waarmaken is al gaaf genoeg.
Misschien horen die ideeën ook bij jouw manier van denken? Alles wijst erop dat je een 'actieve' geest hebt: Je vervelen op school, snel op dingen uitgekeken zijn.. Super herkenbaar!
Ikzelf verveelde me op school ook eindeloos, ik dwaalde altijd af en moest uiteindelijk zelfs van school omdat mijn resultaten zo slecht waren. (Dom was ik zeker niet, ik heb later op de universiteit docenten verbaasd doordat ik met 0,0 wiskunde achtergond toch een moeilijk artikel wist te begrijpen) Daarna werd het niet echt beter. Veel verschillende opleidingen gedaan. 2 Hbo opleidingen, 2 universitaire bachelors en 1 master. En iedere keer raakte ik weer uitgekeken op het vakgebied.
Uiteindelijk in een studie filosofie terecht gekomen waarin ik mij schrijvers-creativiteit kon uitleven in lange essays, waar ik dan achten en negens voor kreeg. Ben opgebloeid, maar ik merk weer dat ik op de filosofie uitgekeken begin te raken. Een nieuwe interesse heeft zich ook al weer aangediend.
Ik zou me dan ook helemaal kapot vervelen in een gewone job..(dat gaat nog wat worden strakjes...) dus ik kan me voorstellen dat ook jij er weer snel op uit gekeken bent.
Ik merk dat ik heel veel prikkels nodig heb. Niet alleen nieuwe kennis, maar ook een nieuw vakgebied, anders haak ik af. Het irritante is, ik kan mijzelf ook niet vermaken. Ik ben niet zo iemand die een boek pakt en zichzelf even Spaans leert. . Toen ik bijvoorbeeld psychologie studeerde had ik ook geen uitdaging en hing ik hele dagen lamlendig op de bank, geplaagd door schuldgevoel (Ook dát is dus herkenbaar).
Toen ik extra vakken ging volgen die wél een uitdaging waren bloeide ik op, maar daarna zakte ik weer in als een pudding. Ik heb dus structuur nodig, een cursus met deadlines, om uitdaging te vinden. Dus dat herken ik ook wel.
Ik heb geen ADHD maar ik herken het onmiddelijk!
Misschien horen die ideeën ook bij jouw manier van denken? Alles wijst erop dat je een 'actieve' geest hebt: Je vervelen op school, snel op dingen uitgekeken zijn.. Super herkenbaar!
Ikzelf verveelde me op school ook eindeloos, ik dwaalde altijd af en moest uiteindelijk zelfs van school omdat mijn resultaten zo slecht waren. (Dom was ik zeker niet, ik heb later op de universiteit docenten verbaasd doordat ik met 0,0 wiskunde achtergond toch een moeilijk artikel wist te begrijpen) Daarna werd het niet echt beter. Veel verschillende opleidingen gedaan. 2 Hbo opleidingen, 2 universitaire bachelors en 1 master. En iedere keer raakte ik weer uitgekeken op het vakgebied.
Uiteindelijk in een studie filosofie terecht gekomen waarin ik mij schrijvers-creativiteit kon uitleven in lange essays, waar ik dan achten en negens voor kreeg. Ben opgebloeid, maar ik merk weer dat ik op de filosofie uitgekeken begin te raken. Een nieuwe interesse heeft zich ook al weer aangediend.
Ik zou me dan ook helemaal kapot vervelen in een gewone job..(dat gaat nog wat worden strakjes...) dus ik kan me voorstellen dat ook jij er weer snel op uit gekeken bent.
Ik merk dat ik heel veel prikkels nodig heb. Niet alleen nieuwe kennis, maar ook een nieuw vakgebied, anders haak ik af. Het irritante is, ik kan mijzelf ook niet vermaken. Ik ben niet zo iemand die een boek pakt en zichzelf even Spaans leert. . Toen ik bijvoorbeeld psychologie studeerde had ik ook geen uitdaging en hing ik hele dagen lamlendig op de bank, geplaagd door schuldgevoel (Ook dát is dus herkenbaar).
Toen ik extra vakken ging volgen die wél een uitdaging waren bloeide ik op, maar daarna zakte ik weer in als een pudding. Ik heb dus structuur nodig, een cursus met deadlines, om uitdaging te vinden. Dus dat herken ik ook wel.
Ik heb geen ADHD maar ik herken het onmiddelijk!
vrijdag 19 april 2013 om 12:08
Herkenbaar!
(en onlangs getest op ADD, wat ik dus niet blijk te hebben )
Ondanks dat ik een gymnasium-diploma heb behaald, ben ik via universiteit op HBO terecht gekomen. Ik gedij beter bij strakke deadlines ipv veel leren op zelfdiscipline (gekgenoeg haalde ik op het HBO dan weer de hoogste cijfers voor juist literatuur-achtige vakken)
Mijn redding was duidelijk het vakgebied waarin ik geheel toevallig terecht ben gekomen. Ik heb een heel praktisch beroep (freelance maar ik werk 'godzijdank' niet vanuit huis) waarin ik snel moet schakelen, hard moet werken.
Nog steeds worstel ik er mee dat ik zo 'ben' omdat ik wel eens denk: ik heb veel meer in mijn mars. Maar aan de andere kant, ik doe iets dat bij mij past.
Ik merk overigens wel dat ik nu ik minder werk (en mijn scriptie schrijf, de horror) er ook veel minder uit mijn handen komt en het schuldgevoel weer boven drijft. Terwijl ik ook weet na jarenlang 60 uur per week werken dat dat ook niet de oplossing is...
(en onlangs getest op ADD, wat ik dus niet blijk te hebben )
Ondanks dat ik een gymnasium-diploma heb behaald, ben ik via universiteit op HBO terecht gekomen. Ik gedij beter bij strakke deadlines ipv veel leren op zelfdiscipline (gekgenoeg haalde ik op het HBO dan weer de hoogste cijfers voor juist literatuur-achtige vakken)
Mijn redding was duidelijk het vakgebied waarin ik geheel toevallig terecht ben gekomen. Ik heb een heel praktisch beroep (freelance maar ik werk 'godzijdank' niet vanuit huis) waarin ik snel moet schakelen, hard moet werken.
Nog steeds worstel ik er mee dat ik zo 'ben' omdat ik wel eens denk: ik heb veel meer in mijn mars. Maar aan de andere kant, ik doe iets dat bij mij past.
Ik merk overigens wel dat ik nu ik minder werk (en mijn scriptie schrijf, de horror) er ook veel minder uit mijn handen komt en het schuldgevoel weer boven drijft. Terwijl ik ook weet na jarenlang 60 uur per week werken dat dat ook niet de oplossing is...
vrijdag 19 april 2013 om 12:12
Ik snap trouwens de wens van een label... Ik dacht toen de psychotherapeut begon over ADD ook: Jaaaa. Nu snap ik mezelf
Maar je kunt ook denken: hier heb ik blijkbaar last van en hoe richt ik mijn leven dan zo in dat ik er zo goed mogelijk mee om kan gaan?
Ik heb het overigens niet met relaties of huizen
Maar je kunt ook denken: hier heb ik blijkbaar last van en hoe richt ik mijn leven dan zo in dat ik er zo goed mogelijk mee om kan gaan?
Ik heb het overigens niet met relaties of huizen
vrijdag 19 april 2013 om 13:10
quote:vivadiva85 schreef op 19 april 2013 @ 12:08:
Herkenbaar!
(en onlangs getest op ADD, wat ik dus niet blijk te hebben )
Ik heb dus ook geen AD(H)D.
Laatst eens een goed gesprek met mijn moeder gehad, en zij vertelde me dat ik in mijn jeugd 2x een IQ test gedaan heb en daar 2x een hoog IQ uit kwam.
Als ik de levensverhalen van forummers met een hoog IQ lees zijn er heel veel die opleidingen niet af maakten, van schoolniveau af zakten (maar als er een interessant vak lang kwam wel ineens negens halen), 12 ambachten 13 ongelukken, en heel veel die creatieve hobby's/beroepen hebben, waarbij ze vooral veel vrijheid genieten.
Dus ik vraag me af of daar ook een verband zou kunnen liggen?
Herkenbaar!
(en onlangs getest op ADD, wat ik dus niet blijk te hebben )
Ik heb dus ook geen AD(H)D.
Laatst eens een goed gesprek met mijn moeder gehad, en zij vertelde me dat ik in mijn jeugd 2x een IQ test gedaan heb en daar 2x een hoog IQ uit kwam.
Als ik de levensverhalen van forummers met een hoog IQ lees zijn er heel veel die opleidingen niet af maakten, van schoolniveau af zakten (maar als er een interessant vak lang kwam wel ineens negens halen), 12 ambachten 13 ongelukken, en heel veel die creatieve hobby's/beroepen hebben, waarbij ze vooral veel vrijheid genieten.
Dus ik vraag me af of daar ook een verband zou kunnen liggen?
vrijdag 19 april 2013 om 13:26
quote:vivadiva85 schreef op 19 april 2013 @ 12:12:
Ik snap trouwens de wens van een label... Ik dacht toen de psychotherapeut begon over ADD ook: Jaaaa. Nu snap ik mezelf
Maar je kunt ook denken: hier heb ik blijkbaar last van en hoe richt ik mijn leven dan zo in dat ik er zo goed mogelijk mee om kan gaan?
Ik denk dat een label meer inzicht geeft in de oorzaak van bepaald gedrag.
Als je weet dat je ADD hebt, weet je ook dat dat rusteloze bij jou hoort en kan je na gaan denken over manieren om daar productief mee om te gaan.
Als je drukke gedrag niet door ADD komt maar door een andere, onderliggende oorzaak, kun je wellicht beter die oorzaak aan gaan pakken, wellicht verandert je gedrag dan ook..
Ik snap trouwens de wens van een label... Ik dacht toen de psychotherapeut begon over ADD ook: Jaaaa. Nu snap ik mezelf
Maar je kunt ook denken: hier heb ik blijkbaar last van en hoe richt ik mijn leven dan zo in dat ik er zo goed mogelijk mee om kan gaan?
Ik denk dat een label meer inzicht geeft in de oorzaak van bepaald gedrag.
Als je weet dat je ADD hebt, weet je ook dat dat rusteloze bij jou hoort en kan je na gaan denken over manieren om daar productief mee om te gaan.
Als je drukke gedrag niet door ADD komt maar door een andere, onderliggende oorzaak, kun je wellicht beter die oorzaak aan gaan pakken, wellicht verandert je gedrag dan ook..
vrijdag 19 april 2013 om 14:03
Bedankt allemaal voor de herkenbare reacties! Inmiddels heb ik na wat googelen een psychiater gevonden gespecialiseerd in ADHD in de buurt van mijn ouders in NL. Mailtje gestuurd en afwachten maar.
Ik accepteer het dat ik zo ben, hoe dan ook, het hoort bij me. Het flierefluiten en alle andere ongemakken. Ik ben alleen nu op een punt dat het me blokkeert. M'n leven staat nu al een aantal jaar op pauze omdat ik gewoon niet weet hoe het verder moet.
Vanochtend realiseerde ik me dat ik ondanks m'n vorige psy nog steeds geen stap verder ben. Het lijkt wel erger geworden. Altijd maar dat haastige gevoel, als ik creatief wil gaan zijn eerst een rondje facebook, marktplaats, telegraaf en weet ik wat. Tegen de tijd dat ik me realiseer dat ik heel wat anders aan het doen ben is het eigenlijk te laat om nog wat te doen en moet ik de hond alweer uitlaten.
In mijn relaties heb ik het helaas ook. Tijdens de sex kan ik makkelijk het spreekwoordelijke boodschappenlijstje opsommen. Ik hou heel veel van m'n vriend en we zijn nu 5 jaar samen maar oh wat zou ik graag een tussendoortje willen hebben....
Het stomme is dat ik periodes heb waar ik echt helemaal opga in een ding, een nieuw ontwerp of wat dan ook. Dan kan ik echt dag en nacht ermee doorgaan en dan opeens...poef...interesse weg en kakt het weer in.
M'n relatie lijdt er nu onder. Ik verdien niet bijster veel op het moment en ik kan het niet opbrengen om dan maar ergens achter een bureau te gaan zitten niks doen en 's avonds bloedsjaggo thuiskomen omdat ik het haat en het al mijn energie opgevreten heeft. Plus gezien mijn dramatische timemangement zou ik niet eens weten waar ik de tijd vandaan zou moeten halen.... (onzin natuurlijk maar zo voelt het wel)
Kun je je bij iedere psycholoog laten testen?
Ik accepteer het dat ik zo ben, hoe dan ook, het hoort bij me. Het flierefluiten en alle andere ongemakken. Ik ben alleen nu op een punt dat het me blokkeert. M'n leven staat nu al een aantal jaar op pauze omdat ik gewoon niet weet hoe het verder moet.
Vanochtend realiseerde ik me dat ik ondanks m'n vorige psy nog steeds geen stap verder ben. Het lijkt wel erger geworden. Altijd maar dat haastige gevoel, als ik creatief wil gaan zijn eerst een rondje facebook, marktplaats, telegraaf en weet ik wat. Tegen de tijd dat ik me realiseer dat ik heel wat anders aan het doen ben is het eigenlijk te laat om nog wat te doen en moet ik de hond alweer uitlaten.
In mijn relaties heb ik het helaas ook. Tijdens de sex kan ik makkelijk het spreekwoordelijke boodschappenlijstje opsommen. Ik hou heel veel van m'n vriend en we zijn nu 5 jaar samen maar oh wat zou ik graag een tussendoortje willen hebben....
Het stomme is dat ik periodes heb waar ik echt helemaal opga in een ding, een nieuw ontwerp of wat dan ook. Dan kan ik echt dag en nacht ermee doorgaan en dan opeens...poef...interesse weg en kakt het weer in.
M'n relatie lijdt er nu onder. Ik verdien niet bijster veel op het moment en ik kan het niet opbrengen om dan maar ergens achter een bureau te gaan zitten niks doen en 's avonds bloedsjaggo thuiskomen omdat ik het haat en het al mijn energie opgevreten heeft. Plus gezien mijn dramatische timemangement zou ik niet eens weten waar ik de tijd vandaan zou moeten halen.... (onzin natuurlijk maar zo voelt het wel)
Kun je je bij iedere psycholoog laten testen?
vrijdag 19 april 2013 om 14:23
@Saartjuhzes, na de teleurstelling van 'niet-label' was ik er toch wel blij mee dat ik die test gedaan had hoor. Of eigenlijk, blij dat de psychotherapeut na 1 sessie heel erg snapte dat ik soms aan ADD dacht. Gewoon omdat ze dus begrijpt waar ik mee worstel. En of ik nou wel of geen ADD heb, aan die 'klachten' werken we.
En daarna noemde ze trouwens gelijk mijn IQ, bij die test waren namelijk mijn ouders ook aanwezig en we hadden het veel over mijn schooltijd.. Dat ze nooit hadden nagedacht over ADHD of ADD, omdat hun dochter gewoon alle leerjaren makkelijk doorliep (in Zembla van gisteren werd dat nog genoemd, de wens van ouders voor een labeltje komt vaak als het minder gaat met de cijfers)
Met vlag en wimpel geslaagd voor gymnasium terwijl ik amper leerde (ja soms voor de tv met een boek open, terwijl ik ook nog een gesprek voerde. De doe-dingen (huiswerk, verslagen) gingen me veel beter af).
Ik weet dat ik intelligent ben, snel dingen door heb etc. En nu baal ik daar soms bijna van, ik heb namelijk nooit hoeven leren leren.. Blokken? Uren in een boek lezen? Echt werkelijk waar nog nooit gedaan.
Ik worstel (zeker nu ik 'licht depressief' ben zoals de HA gisteren zei) heel erg met OF mijn gedrag/onrust aanpakken OF mijn leven inrichten dat ik er geen last van heb.
Jarenlang dat laatste gedaan en dat betekende 6 dagen per week knalhard werken, elke avond sociale dingen doen/sporten en dan de 7e dag bv de hele dag legpuzzels maken en boeken lezen om maar niet te gaan piekeren. Bij mij zit het daar namelijk heel erg in, dat gepieker, over mezelf, over geluk, etc.. En in mindere periodes (zoals nu, relatie uit, depressief) is dat eeuwige gepieker echt heel vervelend.
Suikerspin, volgens mij mag een psycholoog geen test afnemen, alleen een psychotherapeut.
Kun je trouwens niet nadenken over een beroep waar jouw kwaliteiten juist wel van pas komen?
En daarna noemde ze trouwens gelijk mijn IQ, bij die test waren namelijk mijn ouders ook aanwezig en we hadden het veel over mijn schooltijd.. Dat ze nooit hadden nagedacht over ADHD of ADD, omdat hun dochter gewoon alle leerjaren makkelijk doorliep (in Zembla van gisteren werd dat nog genoemd, de wens van ouders voor een labeltje komt vaak als het minder gaat met de cijfers)
Met vlag en wimpel geslaagd voor gymnasium terwijl ik amper leerde (ja soms voor de tv met een boek open, terwijl ik ook nog een gesprek voerde. De doe-dingen (huiswerk, verslagen) gingen me veel beter af).
Ik weet dat ik intelligent ben, snel dingen door heb etc. En nu baal ik daar soms bijna van, ik heb namelijk nooit hoeven leren leren.. Blokken? Uren in een boek lezen? Echt werkelijk waar nog nooit gedaan.
Ik worstel (zeker nu ik 'licht depressief' ben zoals de HA gisteren zei) heel erg met OF mijn gedrag/onrust aanpakken OF mijn leven inrichten dat ik er geen last van heb.
Jarenlang dat laatste gedaan en dat betekende 6 dagen per week knalhard werken, elke avond sociale dingen doen/sporten en dan de 7e dag bv de hele dag legpuzzels maken en boeken lezen om maar niet te gaan piekeren. Bij mij zit het daar namelijk heel erg in, dat gepieker, over mezelf, over geluk, etc.. En in mindere periodes (zoals nu, relatie uit, depressief) is dat eeuwige gepieker echt heel vervelend.
Suikerspin, volgens mij mag een psycholoog geen test afnemen, alleen een psychotherapeut.
Kun je trouwens niet nadenken over een beroep waar jouw kwaliteiten juist wel van pas komen?
vrijdag 19 april 2013 om 14:51
quote:vivadiva85 schreef op 19 april 2013 @ 14:23:
Ik weet dat ik intelligent ben, snel dingen door heb etc. En nu baal ik daar soms bijna van, ik heb namelijk nooit hoeven leren leren.. Blokken? Uren in een boek lezen? Echt werkelijk waar nog nooit gedaan.
Ik worstel (zeker nu ik 'licht depressief' ben zoals de HA gisteren zei) heel erg met OF mijn gedrag/onrust aanpakken OF mijn leven inrichten dat ik er geen last van heb.
Jarenlang dat laatste gedaan en dat betekende 6 dagen per week knalhard werken, elke avond sociale dingen doen/sporten en dan de 7e dag bv de hele dag legpuzzels maken en boeken lezen om maar niet te gaan piekeren. Bij mij zit het daar namelijk heel erg in, dat gepieker, over mezelf, over geluk, etc.. En in mindere periodes (zoals nu, relatie uit, depressief) is dat eeuwige gepieker echt heel vervelend.
Niet kunnen gaan zitten om te leren is een heel bekend probleem bij slimme mensen. Ik heb wiskunde en natuurkunde laten vallen omdat ik het 'niet kon'. Wat betekende dat: Ik las de vraag door en wist de oplossing niet. Ook niet na 5 minuten denken 'goh, wat zou de oplossing kunnen zijn'. Nou dan zou er wel iets heel geks aan de hand zijn, dat dit onmogelijk moeilijk was voor mij.
Pas veel later leerde ik dat er strategieën zijn om dit soort vragen aan te pakken. Dat je bijvoorbeeld eerst gaat kijken naar wat er gevraagd wordt en dan naar wat er in de opgave gegeven is, en dat je zo stap voor stap dichter bij een oplossing komt. En dat als je het niet meteen ziet, het niet betekent dat een oplossing vinden dan onmogelijk is.
Die strategieën gebruikte de rest van de klas waarschijnlijk al jaaren, maar ik niet dus. Had ik niet nodig. De meeste moeite was nog het opschrijven van het antwoord, en niet het nadenken erover.
De stress op de uni die ik soms had bij een nieuwe opdracht: "Maak een X". Een X maken, dat kán ik helemaal nog niet! Hellup!'.. Nee, een X maken, dat kan je nog niet, dus dat moet je leren. Dát is dus het doel van school (aldus mijn vriend)
Zitvlees en doorzettingsvermogen heb je niet van de een op de andere dag, Ik heb dat aangeleerd door mezelf doelen te stellen en dat steeds verder op te bouwen. Eerst (totaal) 3 uur per dag achter een boek zitten, jezelf belonen met een kop koffie elk half uur, en dan opbouwen naar 4 uur 5 uur enz. enz.
En sporten! Dan heb je meteen al het gevoel dat je goed bezig bent, en dat strekt zich uit over de rest van de dag is mijn ervaring. Na een uurtje sporten heb je het idee 'ik ben goed bezig' en dan plak je er zo een uurtje studie achteraan.
Of accepteer dat je nou eenmaal graag doordenkt over dingen. Denken over jezelf, over wat geluk is, dat kun je 'gepieker'' noemen, maar het zijn ook de vragen waar filosofen zich mee bezig hielden. Wellicht kun je filosofieboeken lezen, en het 'piekeren' omzetten in nadenken over die boeken. Wat zegt die auteur, ben ik het met hem eens?
Ikzelf denk ook veel na, maar ik vind dat juist een mooie kwaliteit van mezelf waar ik van kan genieten.
Ik weet dat ik intelligent ben, snel dingen door heb etc. En nu baal ik daar soms bijna van, ik heb namelijk nooit hoeven leren leren.. Blokken? Uren in een boek lezen? Echt werkelijk waar nog nooit gedaan.
Ik worstel (zeker nu ik 'licht depressief' ben zoals de HA gisteren zei) heel erg met OF mijn gedrag/onrust aanpakken OF mijn leven inrichten dat ik er geen last van heb.
Jarenlang dat laatste gedaan en dat betekende 6 dagen per week knalhard werken, elke avond sociale dingen doen/sporten en dan de 7e dag bv de hele dag legpuzzels maken en boeken lezen om maar niet te gaan piekeren. Bij mij zit het daar namelijk heel erg in, dat gepieker, over mezelf, over geluk, etc.. En in mindere periodes (zoals nu, relatie uit, depressief) is dat eeuwige gepieker echt heel vervelend.
Niet kunnen gaan zitten om te leren is een heel bekend probleem bij slimme mensen. Ik heb wiskunde en natuurkunde laten vallen omdat ik het 'niet kon'. Wat betekende dat: Ik las de vraag door en wist de oplossing niet. Ook niet na 5 minuten denken 'goh, wat zou de oplossing kunnen zijn'. Nou dan zou er wel iets heel geks aan de hand zijn, dat dit onmogelijk moeilijk was voor mij.
Pas veel later leerde ik dat er strategieën zijn om dit soort vragen aan te pakken. Dat je bijvoorbeeld eerst gaat kijken naar wat er gevraagd wordt en dan naar wat er in de opgave gegeven is, en dat je zo stap voor stap dichter bij een oplossing komt. En dat als je het niet meteen ziet, het niet betekent dat een oplossing vinden dan onmogelijk is.
Die strategieën gebruikte de rest van de klas waarschijnlijk al jaaren, maar ik niet dus. Had ik niet nodig. De meeste moeite was nog het opschrijven van het antwoord, en niet het nadenken erover.
De stress op de uni die ik soms had bij een nieuwe opdracht: "Maak een X". Een X maken, dat kán ik helemaal nog niet! Hellup!'.. Nee, een X maken, dat kan je nog niet, dus dat moet je leren. Dát is dus het doel van school (aldus mijn vriend)
Zitvlees en doorzettingsvermogen heb je niet van de een op de andere dag, Ik heb dat aangeleerd door mezelf doelen te stellen en dat steeds verder op te bouwen. Eerst (totaal) 3 uur per dag achter een boek zitten, jezelf belonen met een kop koffie elk half uur, en dan opbouwen naar 4 uur 5 uur enz. enz.
En sporten! Dan heb je meteen al het gevoel dat je goed bezig bent, en dat strekt zich uit over de rest van de dag is mijn ervaring. Na een uurtje sporten heb je het idee 'ik ben goed bezig' en dan plak je er zo een uurtje studie achteraan.
Of accepteer dat je nou eenmaal graag doordenkt over dingen. Denken over jezelf, over wat geluk is, dat kun je 'gepieker'' noemen, maar het zijn ook de vragen waar filosofen zich mee bezig hielden. Wellicht kun je filosofieboeken lezen, en het 'piekeren' omzetten in nadenken over die boeken. Wat zegt die auteur, ben ik het met hem eens?
Ikzelf denk ook veel na, maar ik vind dat juist een mooie kwaliteit van mezelf waar ik van kan genieten.
vrijdag 19 april 2013 om 22:15
Een hoog IQ...dat denk ik eigenlijk heel eerlijk gezegd niet. Ik ben nooit het type geweest dat maar 1x de materie door hoefde te nemen en daarna goed een toets wist te doorstaan. Ik heb wel uren moeten blokken, met veel pijn en moeite. Uiteindelijk niet veel gedaan en met m'n 15e al van de MAVO afgegaan.
Wel veel cursussen gedaan, vertaler Frans, ondernemersvaardigheden, boekhouding (overigens niet gehaald want in cijfers zie ik helemaal geen logica) iets met toerisme, websites maken....Geen van allen ging makkelijk en ook niet allemaal een examen in gedaan of afgemaakt.
Ik kán me concentreren maar sla erin door. Ik kan een boek lezen maar stop dan niet meer en lees dan in 1 week opeens 20 boeken. Dan maanden weer niet. Films kijken kan ik niet, duurt me te lang en ik kan zeker niet 2,5 uur stilzitten of m'n mond houden.
Hetzelfde geld voor mijn bedrijf. Ik probeer bij alles mijn aandacht te houden maar vergeet daardoor heel veel. Ondanks de post its die overal hangen. Ik kan me helemaal focussen op een ontwerp en er helemaal in opgaan maar vergeet dat dat het ook de bedoeling is dat ik ze verkoop.
Schoonmaken...ook zoiets. Ik heb verdorie een post it op de stofzuiger zitten dat ik ook onder de tafel moet stofzuigen en niet alleen er omheen....
Een beroep wat bij me past...ik weet het niet. Ik denk dat wat ik in mijn eigen bedrijf doe ik erg leuk vind. Hoewel ik hier ook vaak aan twijfel omdat ik me er niet goed op kan concentreren. Misschien betekend dat dan wel dat het toch niet is wat ik echt wil....? Ik kan heel slecht tegen autoriteit en zie er tegenop om, om dan in ieder geval maar geld in het laadje te brengen, toch een 1 of andere baan te nemen. Ik ken mezelf en dat wordt dan waarschijnlijk een baan in weer een ander buitenland, wegvluchten van alles, met als resultaat dat ik als zo'n seizoensbaan voorbij is, er niets veranderd is. Wil ik ook niet. Ik wil het aanpakken.
Grappig trouwens, een psychotherapeut is in het land waar ik woon geen gereglementeerd beroep. Iedere idioot kan zichzelf psychotherapeut noemen. Daarom had ik daar niet als eerste aan gedacht. Ik zal eens zoeken.
Wil ik een label? Nee niet per sé. Ik ben inmiddels wel op het punt dat ik graag de bijbehorende medicatie zou willen....terwijl ik helemaal niet iemand ben van de pillen maar als het zou helpen...graag!
Ik wil zo graag gerichte hulp. Niet gezellig keuvelen over van alles en nog wat en te horen krijgen dat Suikerspin het zelf moet doen omdat niemand anders het voor haar kan doen. Tja snapt Suikerspin zelf ook wel.....Afgekloven vingervelletjes en zenuwtrekjes heb ik eraan overgehouden.....
Wel veel cursussen gedaan, vertaler Frans, ondernemersvaardigheden, boekhouding (overigens niet gehaald want in cijfers zie ik helemaal geen logica) iets met toerisme, websites maken....Geen van allen ging makkelijk en ook niet allemaal een examen in gedaan of afgemaakt.
Ik kán me concentreren maar sla erin door. Ik kan een boek lezen maar stop dan niet meer en lees dan in 1 week opeens 20 boeken. Dan maanden weer niet. Films kijken kan ik niet, duurt me te lang en ik kan zeker niet 2,5 uur stilzitten of m'n mond houden.
Hetzelfde geld voor mijn bedrijf. Ik probeer bij alles mijn aandacht te houden maar vergeet daardoor heel veel. Ondanks de post its die overal hangen. Ik kan me helemaal focussen op een ontwerp en er helemaal in opgaan maar vergeet dat dat het ook de bedoeling is dat ik ze verkoop.
Schoonmaken...ook zoiets. Ik heb verdorie een post it op de stofzuiger zitten dat ik ook onder de tafel moet stofzuigen en niet alleen er omheen....
Een beroep wat bij me past...ik weet het niet. Ik denk dat wat ik in mijn eigen bedrijf doe ik erg leuk vind. Hoewel ik hier ook vaak aan twijfel omdat ik me er niet goed op kan concentreren. Misschien betekend dat dan wel dat het toch niet is wat ik echt wil....? Ik kan heel slecht tegen autoriteit en zie er tegenop om, om dan in ieder geval maar geld in het laadje te brengen, toch een 1 of andere baan te nemen. Ik ken mezelf en dat wordt dan waarschijnlijk een baan in weer een ander buitenland, wegvluchten van alles, met als resultaat dat ik als zo'n seizoensbaan voorbij is, er niets veranderd is. Wil ik ook niet. Ik wil het aanpakken.
Grappig trouwens, een psychotherapeut is in het land waar ik woon geen gereglementeerd beroep. Iedere idioot kan zichzelf psychotherapeut noemen. Daarom had ik daar niet als eerste aan gedacht. Ik zal eens zoeken.
Wil ik een label? Nee niet per sé. Ik ben inmiddels wel op het punt dat ik graag de bijbehorende medicatie zou willen....terwijl ik helemaal niet iemand ben van de pillen maar als het zou helpen...graag!
Ik wil zo graag gerichte hulp. Niet gezellig keuvelen over van alles en nog wat en te horen krijgen dat Suikerspin het zelf moet doen omdat niemand anders het voor haar kan doen. Tja snapt Suikerspin zelf ook wel.....Afgekloven vingervelletjes en zenuwtrekjes heb ik eraan overgehouden.....
zondag 21 april 2013 om 07:52
Of je nou wel of niet ADHD hebt, je hebt wel soort gelijke klachten, daarmee kun je best de tips die ADHD ERS gegeven worden gebruiken. Ik maak nu een overzichtelijke agenda. In het begin zelfs met hoelaat op staan. Wat dan, daarna en zo de dag door. Doe dat voor een week of de avond ervoor (plan dat dus ook in). Daardoor leer je beter plannen en als je haalbare doelen stelt, de hond om 8 uur uitlaten is haalbaar! Krijg je ook weer wat meer zelfvertrouwen! Mij lukt wel iets! Het is tegen mijn natuur in maar toch ben ik productiever. Eens per week plan ik dagje niets, dan doe ik wat ik wil. Verder zeg ik nu vaak op een voorstel, dat ik later even antwoord of ik kan. Vroeger moest ik wel eens op 3 plekken tegelijk zijn en dat lukte dan allemaal niet. Dat gebeurd nu eigenlijk nooit meer. Je hebt ook goede boeken over ADHD een nieuwe en vrolijke! is Hoera ik heb ADHD. daar kun je ook een en ander uithalen.
zondag 21 april 2013 om 14:44
Jongens, jongens, wat maken al die labels nou uit? Daar heb je toch niets aan? Behalve dat je op een forum kan gaan pochen met de labels die je wel niet allemaal aan je hebt hangen? En dus waarom je niet helemaal perfect bent, maar eigenlijk best wel perfect, en hip want label.
Je hebt duidelijk een concentratieprobleem. Heel herkenbaar. En dat hebben meer mensen hier op het forum, met en zonder label. Mijn gedachtes vliegen ook altijd van de hak op de tak. Ik moet altijd bewegen, kan niet goed stilzitten. Mijn zelfdiscipline is echt hopeloos. Als ik een boek lees ben ik na 2 zinnen al helemaal in mijn eigen droomwereld beland. Ik ben ook al tig keer verhuisd en heb al meer banen gehad dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten. En elke twee maanden wil ik mijn leven weer op z'n kop gooien omdat ik geloof dat het helemaal anders moet. ADHD? ADD? Hoogbegaafd? Overgevoelig voor kleurstof? Whatever. Ik weet welke labels ik opgeplakt heb gekregen, maar die hebben me allemaal niet verder geholpen. Uiteindelijk moet je het namelijk zelf op zien te lossen.
Mijn eigen ervaring is dat regelmaat helpt. Iedere dag op dezelfde tijd opstaan, eten, etc. Op het moment dat je achter je computer zit en bezig moet gaan en je blijft hangen in nutteloos surfen, helpt het voor mij om voor mezelf dan 5 minuten 'pauze' daarvan te nemen en in die 5 minuten bezig te gaan met waar ik mee moet bezig gaan. Dan zet ik ook echt een wekker. Na die 5 minuten mag ik weer surfen, 5 of 10 minuten. Net wat werkt voor jou. Ik merk zelf dat ik dan vanzelf langzaam in mijn werk kom, en dat ik me langere periodes kan concentreren.
Kortom, mijn advies is regelmaat en kleine stapjes per keer. En laat die labels gewoon voor wat ze zijn, heb je niets aan.
Je hebt duidelijk een concentratieprobleem. Heel herkenbaar. En dat hebben meer mensen hier op het forum, met en zonder label. Mijn gedachtes vliegen ook altijd van de hak op de tak. Ik moet altijd bewegen, kan niet goed stilzitten. Mijn zelfdiscipline is echt hopeloos. Als ik een boek lees ben ik na 2 zinnen al helemaal in mijn eigen droomwereld beland. Ik ben ook al tig keer verhuisd en heb al meer banen gehad dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten. En elke twee maanden wil ik mijn leven weer op z'n kop gooien omdat ik geloof dat het helemaal anders moet. ADHD? ADD? Hoogbegaafd? Overgevoelig voor kleurstof? Whatever. Ik weet welke labels ik opgeplakt heb gekregen, maar die hebben me allemaal niet verder geholpen. Uiteindelijk moet je het namelijk zelf op zien te lossen.
Mijn eigen ervaring is dat regelmaat helpt. Iedere dag op dezelfde tijd opstaan, eten, etc. Op het moment dat je achter je computer zit en bezig moet gaan en je blijft hangen in nutteloos surfen, helpt het voor mij om voor mezelf dan 5 minuten 'pauze' daarvan te nemen en in die 5 minuten bezig te gaan met waar ik mee moet bezig gaan. Dan zet ik ook echt een wekker. Na die 5 minuten mag ik weer surfen, 5 of 10 minuten. Net wat werkt voor jou. Ik merk zelf dat ik dan vanzelf langzaam in mijn werk kom, en dat ik me langere periodes kan concentreren.
Kortom, mijn advies is regelmaat en kleine stapjes per keer. En laat die labels gewoon voor wat ze zijn, heb je niets aan.
zondag 21 april 2013 om 18:44
zondag 21 april 2013 om 19:52
quote:TanteJos schreef op 21 april 2013 @ 18:44:
Jongens jongens wat maken die labels nou uit... Als je weet wat er scheelt kun je daar gericht mee aan de slag zonder jezelf te vermoeien met types die labels hip vinden en op iedereen neerkijken... Wat een nare, denegerende post doowahdiddy! Bah )0: Wat wil je er nou mee zeggen?
Tip 1: misschien moet je posts eerst helemaal lezen voordat je reageert.
Ik kijk in dit geval op niemand neer (snap ook bij god niet waar je dat uit haalt), ik geef alleen aan dat labels je geen stap verder helpen. Het lijkt op dit forum soms wel alsof ieder probleem is opgelost zodra je een label hebt gevonden dat je er aan kan hangen.
Je zegt 'als je weet wat er scheelt'. Met een label weet je dat nog helemaal niet. Een label is alleen een samenvatting van een aantal eigenschappen die je hebt. De oplossing is voor ieder mens anders, net als alle andere eigenschappen er omheen overigens (creativiteit is zo'n 'positieve' eigenschap die men graag aan iedere afwijking wil hangen).
Ik kijk op niemand neer, en ben ook niet denIgrerend, ik denk alleen in oplossingen en niet in problemen.
Jongens jongens wat maken die labels nou uit... Als je weet wat er scheelt kun je daar gericht mee aan de slag zonder jezelf te vermoeien met types die labels hip vinden en op iedereen neerkijken... Wat een nare, denegerende post doowahdiddy! Bah )0: Wat wil je er nou mee zeggen?
Tip 1: misschien moet je posts eerst helemaal lezen voordat je reageert.
Ik kijk in dit geval op niemand neer (snap ook bij god niet waar je dat uit haalt), ik geef alleen aan dat labels je geen stap verder helpen. Het lijkt op dit forum soms wel alsof ieder probleem is opgelost zodra je een label hebt gevonden dat je er aan kan hangen.
Je zegt 'als je weet wat er scheelt'. Met een label weet je dat nog helemaal niet. Een label is alleen een samenvatting van een aantal eigenschappen die je hebt. De oplossing is voor ieder mens anders, net als alle andere eigenschappen er omheen overigens (creativiteit is zo'n 'positieve' eigenschap die men graag aan iedere afwijking wil hangen).
Ik kijk op niemand neer, en ben ook niet denIgrerend, ik denk alleen in oplossingen en niet in problemen.