Geld & Recht
alle pijlers
Steeds minder te besteden
zaterdag 8 juni 2013 om 21:47
Vreemd eigenlijk. Toen ik nog studeerde en toen ik mijn eerste baantje had ging ik elk jaar skiën, maakte ik verre reizen, kocht ik gewoon elke maand kleren die ik leuk vond enzovoort.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
zondag 9 juni 2013 om 19:58
quote:warmwaterbadeendje schreef op 09 juni 2013 @ 18:59:
vandaag over de rommelmarkt gewandeld met man en de kinderen. lekker snuffelen naar leuke kleertjes en wat boekjes of speelgoed. nou je werd bijna omver gelopen bij iedere kraam waar kinerkleding te krijgen was. had een jurkje voor mijn dochtertje vast en dat werd me letterlijk uit de handen gegrist ! toen we de markt afliepen zagen we de betreffende vrouw in haar auto stappen, zo een bmw jeep.....
goed voorbeeld van mensen willen maar alles en alles en vooral voor de buitenwereld.
zie dit soort dames ook steeds vaker op kinderkledingbeurzen langs komen. een beetje jammer, want zo kun je niet meer rustig rondkijken ( maar dat is weer een andere discussie
)Ik heb weinig te klagen en ik rij zelfs in zo'n "dikke BMW", maar ik koop ook tweedehands en/of bij de kringloopwinkel (misschien kan ik daarom wel in zo'n auto rijden ). Uit handen grissen doe ik natuurlijk niet, dat is gewoon asociaal gedrag, maar ik zou niet weten waarom ik niet tweedehands zou mogen kopen.
vandaag over de rommelmarkt gewandeld met man en de kinderen. lekker snuffelen naar leuke kleertjes en wat boekjes of speelgoed. nou je werd bijna omver gelopen bij iedere kraam waar kinerkleding te krijgen was. had een jurkje voor mijn dochtertje vast en dat werd me letterlijk uit de handen gegrist ! toen we de markt afliepen zagen we de betreffende vrouw in haar auto stappen, zo een bmw jeep.....
goed voorbeeld van mensen willen maar alles en alles en vooral voor de buitenwereld.
zie dit soort dames ook steeds vaker op kinderkledingbeurzen langs komen. een beetje jammer, want zo kun je niet meer rustig rondkijken ( maar dat is weer een andere discussie
)Ik heb weinig te klagen en ik rij zelfs in zo'n "dikke BMW", maar ik koop ook tweedehands en/of bij de kringloopwinkel (misschien kan ik daarom wel in zo'n auto rijden ). Uit handen grissen doe ik natuurlijk niet, dat is gewoon asociaal gedrag, maar ik zou niet weten waarom ik niet tweedehands zou mogen kopen.
zondag 9 juni 2013 om 20:10
keuzes lijken toch echt the keyword te zijn. toevallig vanmiddag met een vriendin over gehad. zij hebben sinds de komst van de kids ook minder te besteden, maar maken keuzes. dus dit jaar geen vakantie, maar tuin opknappen en nieuwe pc. en vies van marktplaats is ze ook niet.
paar jaar geleden moest ik echt niets 2ehands hebben, nu vind t ik t echt leuk. lekker snuffelen, voor leuk prijsje ophalen en evt naar wens maken. kun je meer met hetzelfde geld. zelfde als saunadagen. lang leve vakantieveilingen!
paar jaar geleden moest ik echt niets 2ehands hebben, nu vind t ik t echt leuk. lekker snuffelen, voor leuk prijsje ophalen en evt naar wens maken. kun je meer met hetzelfde geld. zelfde als saunadagen. lang leve vakantieveilingen!
zondag 9 juni 2013 om 21:12
Ik heb de laatste tijd een hoop pijnlijke stiltes gehoord als me werd gevraagd of ik mee ging eten ergens. Ik zeg dat gewoon eerlijk dat ik daar geen geld voor heb. Dan word ik vaak glazig aangestaard en schaapachtig gemompeld dat ik toch zo'n goede baan heb etc.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
zondag 9 juni 2013 om 21:35
Ik merk ook hier het verschil, maar dat heeft een duidelijke reden, een zoon gekregen en daardoor minder gaan werken. Nu hoeven we zowiezo geen twee keer per jaar op vakantie, een keer 2 weken kamperen is prima voor ons. Verder ben ik super fan van marktplaats en rommelmarkten voor babyspullen. En wat ik niet meer nodig heb gaat marktplaats gewoon weer op. Man en ik hebben allebei een gewone mbo baan, niets bijzonder, en ondanks dat we geen gekke dingen doen zouden we het op 1 salaris niet redden/ willen redden. Die vakantie is toch wel heel fijn, zo eens in het jaar.
Toch denk ik wel dat mijn ouders het slechter hadden toen ik klein was. Alleen vader werkte en had maar een heel gewone baan. Wij kregen 2 keer per jaar nieuwe kleding, en heel veel tweedehands. Mijn moeder maakte laatst de opmerking dat ze voor ons als baby een stuk minder kleding in de kast had dan ik nu, en rompers werden gewoon wat strakker aangetrokken, want dan kon het nog wel even mee. Later werd het ruimer omdat moeder ook werkt en vader door een avondstudie te volgen een stuk betere baan kon krijgen.
Toch denk ik wel dat mijn ouders het slechter hadden toen ik klein was. Alleen vader werkte en had maar een heel gewone baan. Wij kregen 2 keer per jaar nieuwe kleding, en heel veel tweedehands. Mijn moeder maakte laatst de opmerking dat ze voor ons als baby een stuk minder kleding in de kast had dan ik nu, en rompers werden gewoon wat strakker aangetrokken, want dan kon het nog wel even mee. Later werd het ruimer omdat moeder ook werkt en vader door een avondstudie te volgen een stuk betere baan kon krijgen.
zondag 9 juni 2013 om 22:23
quote:aquariusje7700 schreef op 09 juni 2013 @ 21:12:
Ik heb de laatste tijd een hoop pijnlijke stiltes gehoord als me werd gevraagd of ik mee ging eten ergens. Ik zeg dat gewoon eerlijk dat ik daar geen geld voor heb. Dan word ik vaak glazig aangestaard en schaapachtig gemompeld dat ik toch zo'n goede baan heb etc.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
Dat hoor en zie je vaker, ook als iemand ernstig ziek is, maakt dat een schifting in je vriendenkring. Ik kan mij voorstellen dat je ondanks je goede baan minder te besteden hebt, door je goede baan heb je nl. geen recht op toeslagen kom je niet in aanmerking voor sociale huur, en dat zorgt ervoor dat je weliswaar bruto leuk verdient maar netto dus veel minder te besteden hebt.
Verder zijn de kosten van energie, zorg, gemeenteheffingen enorm gestegen, het btw tarief verhoogd, en ondanks dat je minder pensioen krijgt, zijn de pensioen premie's wel fors gestegen. De kinderbijslag is omlaag gegaan, en voor een kind gebonden budget zul je te veel verdienen.
Ben zelf van 1971 maar mijn ouders hadden het beter dan wij nu, mijn vader had een eigen bedrijf waarin mijn moeder meewerkte, hadden een mooi huis wat toen al hypotheek vrij was, beide een auto, een stacaravan waar wij in de vakantie naar toe gingen, en in de weekenden verhuurd werden, wij kregen regelmatig nieuwe kleding en dure schoenen vond mijn moeder belangrijk. We mochten op clubjes en ponykamp (mijn ouders gingen i.v.m. bedrijf nooit op vakantie, na hun pensionering gelukkig wel). daarom mochten wij op kamp waren wij weg. Wij zaten op een internaat wat ook een bom geld koste. Maar de energiekosten, benzine, ziektekosten, gemeenteheffingen etc (ondanks dat ze particulier verzekerd waren want zelfstandige) waren een stuk lager dan nu. En tuurlijk hadden hun zorgen, dat heb je al snel met een eigen bedrijf, maar zij zeggen zelf dat hun het makkelijker hadden, zij bouwden op (mijn vader is geboren in 1930) en wij bouwen af, en zij maken zich zorgen om de (klein)kinderen, pubers waarvan we de schoolboeken, schoolgeld en collegegeld moeten gaan betalen, banen die wij kwijt kunnen raken, en strak moeilijk aan het werk komen want ja 40+ etc. Of ze strak nog wel thuishulp kunnen krijgen etc..
Ik heb de laatste tijd een hoop pijnlijke stiltes gehoord als me werd gevraagd of ik mee ging eten ergens. Ik zeg dat gewoon eerlijk dat ik daar geen geld voor heb. Dan word ik vaak glazig aangestaard en schaapachtig gemompeld dat ik toch zo'n goede baan heb etc.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
Dat hoor en zie je vaker, ook als iemand ernstig ziek is, maakt dat een schifting in je vriendenkring. Ik kan mij voorstellen dat je ondanks je goede baan minder te besteden hebt, door je goede baan heb je nl. geen recht op toeslagen kom je niet in aanmerking voor sociale huur, en dat zorgt ervoor dat je weliswaar bruto leuk verdient maar netto dus veel minder te besteden hebt.
Verder zijn de kosten van energie, zorg, gemeenteheffingen enorm gestegen, het btw tarief verhoogd, en ondanks dat je minder pensioen krijgt, zijn de pensioen premie's wel fors gestegen. De kinderbijslag is omlaag gegaan, en voor een kind gebonden budget zul je te veel verdienen.
Ben zelf van 1971 maar mijn ouders hadden het beter dan wij nu, mijn vader had een eigen bedrijf waarin mijn moeder meewerkte, hadden een mooi huis wat toen al hypotheek vrij was, beide een auto, een stacaravan waar wij in de vakantie naar toe gingen, en in de weekenden verhuurd werden, wij kregen regelmatig nieuwe kleding en dure schoenen vond mijn moeder belangrijk. We mochten op clubjes en ponykamp (mijn ouders gingen i.v.m. bedrijf nooit op vakantie, na hun pensionering gelukkig wel). daarom mochten wij op kamp waren wij weg. Wij zaten op een internaat wat ook een bom geld koste. Maar de energiekosten, benzine, ziektekosten, gemeenteheffingen etc (ondanks dat ze particulier verzekerd waren want zelfstandige) waren een stuk lager dan nu. En tuurlijk hadden hun zorgen, dat heb je al snel met een eigen bedrijf, maar zij zeggen zelf dat hun het makkelijker hadden, zij bouwden op (mijn vader is geboren in 1930) en wij bouwen af, en zij maken zich zorgen om de (klein)kinderen, pubers waarvan we de schoolboeken, schoolgeld en collegegeld moeten gaan betalen, banen die wij kwijt kunnen raken, en strak moeilijk aan het werk komen want ja 40+ etc. Of ze strak nog wel thuishulp kunnen krijgen etc..
zondag 9 juni 2013 om 22:47
[quote]warmwaterbadeendje schreef op 08 juni 2013 @ 22:51:
ben van 'deze' generatie, eind jaren '80. maar ervaar ook dat er steeds meer luxe is en steeds meer vanzelfsprekend is geworden. mijn moeder was een alleenstaande met een bijstandsuitkering (want werken deed je als alleenstaande moeder begin jaren '90 niey).
Nou ja.. Wat een vreemde redenering. Mijn ouders ook gescheiden en moeder alleen. Ze heeft werkelijk nooit overwogen om haar hand op te houden voor een uitkering of bijstand. Dus dat een vrouw niet zou werken toen? De emancipatie golf even gemist?
ben van 'deze' generatie, eind jaren '80. maar ervaar ook dat er steeds meer luxe is en steeds meer vanzelfsprekend is geworden. mijn moeder was een alleenstaande met een bijstandsuitkering (want werken deed je als alleenstaande moeder begin jaren '90 niey).
Nou ja.. Wat een vreemde redenering. Mijn ouders ook gescheiden en moeder alleen. Ze heeft werkelijk nooit overwogen om haar hand op te houden voor een uitkering of bijstand. Dus dat een vrouw niet zou werken toen? De emancipatie golf even gemist?
zondag 9 juni 2013 om 22:53
Ik herken het wel. Alleen met kind, volledig alleenzorgend, wo opgeleid, maar sinds 1 januari werkloos en dat merk ik echt heel hard. Hoop snel weer werk te hebben, dat zal eea aanzienlijk verbeteren, maar het leven is daarnaast ook enorm duur geworden. Op vakantie ga ik wel, omdat mijn vader een stacaravan aan zee heeft. Dat scheelt enorm. Maar andere extra's zijn er amper. Al is het alleen maar, omdat oppas duur is. Gelukkig wel goede vriendinnen. Dat maakt ook rijk. En een gezond, gelukkig kind. Maar ja, ik vind het ook tegenvallen en dan met name door gebrek aan werk. Heb je daar al die jaren voor gestudeerd....
Mijn ouders gingen 2x per jaar op vakantie, om de zoveel jaar een nieuwe auto, vaak nieuwe kleren en speelgoed enzo. Mijn vader had een goede baan en mijn moeder werkte ook.
Mijn ouders gingen 2x per jaar op vakantie, om de zoveel jaar een nieuwe auto, vaak nieuwe kleren en speelgoed enzo. Mijn vader had een goede baan en mijn moeder werkte ook.
maandag 10 juni 2013 om 00:18
En toch, als je een modaal gezin van nu vergelijkt met een modaal gezin van 20 a 30 jaar geleden (en dan heb ik het over 1 inkomen), dan had het gezin van vroeger meer over om te besteden. Bepaalde dingen waren toen wel veel duurder (bijv. computers en vliegtickets), maar over het algemeen kon je meer met je geld. 1 inkomen van 1700 a 1800 netto, zit na alle verrekeningen/toeslagen niet veel boven het minimum. Terwijl je 30 jaar geleden echt wel een stuk hoger lag dan het minimum bij een modaal inkomen.
maandag 10 juni 2013 om 00:28
quote:Missprincesa schreef op 10 juni 2013 @ 00:18:
En toch, als je een modaal gezin van nu vergelijkt met een modaal gezin van 20 a 30 jaar geleden (en dan heb ik het over 1 inkomen), dan had het gezin van vroeger meer over om te besteden. Bepaalde dingen waren toen wel veel duurder (bijv. computers en vliegtickets), maar over het algemeen kon je meer met je geld. 1 inkomen van 1700 a 1800 netto, zit na alle verrekeningen/toeslagen niet veel boven het minimum. Terwijl je 30 jaar geleden echt wel een stuk hoger lag dan het minimum bij een modaal inkomen.
20, 30 jaar geleden had er niemand een computer, hoor.
Misschien hadden mensen meer geld over, maar je gaf het anders uit; niet aan dingen voor de heb, niet aan dingen zomaar voor de leuk. Niet aan dingen zomaar voor het gemak. Je spaarde.
Luxe was ergens toch wel " zondig " , terwijl we nu vinden dat we er recht op hebben.
En toch, als je een modaal gezin van nu vergelijkt met een modaal gezin van 20 a 30 jaar geleden (en dan heb ik het over 1 inkomen), dan had het gezin van vroeger meer over om te besteden. Bepaalde dingen waren toen wel veel duurder (bijv. computers en vliegtickets), maar over het algemeen kon je meer met je geld. 1 inkomen van 1700 a 1800 netto, zit na alle verrekeningen/toeslagen niet veel boven het minimum. Terwijl je 30 jaar geleden echt wel een stuk hoger lag dan het minimum bij een modaal inkomen.
20, 30 jaar geleden had er niemand een computer, hoor.
Misschien hadden mensen meer geld over, maar je gaf het anders uit; niet aan dingen voor de heb, niet aan dingen zomaar voor de leuk. Niet aan dingen zomaar voor het gemak. Je spaarde.
Luxe was ergens toch wel " zondig " , terwijl we nu vinden dat we er recht op hebben.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 10 juni 2013 om 00:40
quote:Missprincesa schreef op 10 juni 2013 @ 00:18:
En toch, als je een modaal gezin van nu vergelijkt met een modaal gezin van 20 a 30 jaar geleden (en dan heb ik het over 1 inkomen), dan had het gezin van vroeger meer over om te besteden. Bepaalde dingen waren toen wel veel duurder (bijv. computers en vliegtickets), maar over het algemeen kon je meer met je geld. 1 inkomen van 1700 a 1800 netto, zit na alle verrekeningen/toeslagen niet veel boven het minimum. Terwijl je 30 jaar geleden echt wel een stuk hoger lag dan het minimum bij een modaal inkomen.
Waar haal je dit vandaan dan? Volgens mij is het klinkklare onzin namelijk. De koopkracht is juist ontzettend toegenomen in de afgelopen 20, 30 jaar.
Lees dit artikeltje maar eens door: http://www.cbs.nl/NR/rdon ... A6037454D4/0/pb12n031.pdf
En toch, als je een modaal gezin van nu vergelijkt met een modaal gezin van 20 a 30 jaar geleden (en dan heb ik het over 1 inkomen), dan had het gezin van vroeger meer over om te besteden. Bepaalde dingen waren toen wel veel duurder (bijv. computers en vliegtickets), maar over het algemeen kon je meer met je geld. 1 inkomen van 1700 a 1800 netto, zit na alle verrekeningen/toeslagen niet veel boven het minimum. Terwijl je 30 jaar geleden echt wel een stuk hoger lag dan het minimum bij een modaal inkomen.
Waar haal je dit vandaan dan? Volgens mij is het klinkklare onzin namelijk. De koopkracht is juist ontzettend toegenomen in de afgelopen 20, 30 jaar.
Lees dit artikeltje maar eens door: http://www.cbs.nl/NR/rdon ... A6037454D4/0/pb12n031.pdf
maandag 10 juni 2013 om 00:42
En deze is ook wel leuk, alleen al om te zien dat hoeveel duurder het leven voor je gevoel geworden is, lang niet altijd klopt met hoeveel duurder het in werkelijkheid geworden is:
http://www.cbs.nl/nl-NL/m ... ief/2010/2010-3223-wm.htm
http://www.cbs.nl/nl-NL/m ... ief/2010/2010-3223-wm.htm
maandag 10 juni 2013 om 01:15
quote:sabbaticalmeds schreef op 09 juni 2013 @ 01:52:
[...]
Ja maar geen pakken dat iis pas veel later geweest
Erg laat maar ik wilde jullie dit niet onthouden:
https://www.youtube.com/watch?v=Q9YL0yHohts
[...]
Ja maar geen pakken dat iis pas veel later geweest
Erg laat maar ik wilde jullie dit niet onthouden:
https://www.youtube.com/watch?v=Q9YL0yHohts
maandag 10 juni 2013 om 08:21
Wel herkenbaar, maar ik kan precies aanwijzen waar het door komt. Vroeger woonden we in een huurflat en waren die kosten 500 euro per maand aan huur. Inmiddels een koophuis met een hypotheek van 1000 euro per maand (teruggaaf er al vanaf). Ook de stookkosten, energie enz. zijn hoger dan in de flat destijds. Man is wel meer gaan verdienen, maar ondertussen is er een dochter bij gekomen en ben ik minder gaan werken. Dochter kost geld voor opvang, kleding, eten, luiers. Dus tja, heel logisch allemaal.
Wb mijn ouders, die hadden het prima voor elkaar. Maar de hypotheek was een stuk lager. Huis was gekocht voor 73.000 gulden. En daar hebben ze meer dan 30 jaar gewoond, dus was afbetaald uiteindelijk. Wij gingen wel luxe op vakantie, vaak met de bus naar Spanje in een appartement of apart hotel, later met de auto. Toen ze 12,5 jaar getrouwd waren, 3 weken naar Gran Canaria in een villa. Later nog een keer 2 weken naar Ibiza. Daarna vaak met de auto naar Spanje, maar dan wel in een villa met zwembad enzo. Regelmatig in de herfstvakantie nog een week naar Duitsland ofzo. Waarvan? Mijn vader kluste bij in de avonduren. Die was vaak weg, of wij moesten mee heb vaak genoeg bij mensen thuis gezeten waar mijn vader de elektra ging aanleggen enzo. Van dat geld gingen wij op vakantie. Maar dan moet je dus wel een beroep hebben wat je ook in de avonduren kan uitoefenen bij mensen thuis. Ik als apothekersassistente heb daar weinig aan
Wb mijn ouders, die hadden het prima voor elkaar. Maar de hypotheek was een stuk lager. Huis was gekocht voor 73.000 gulden. En daar hebben ze meer dan 30 jaar gewoond, dus was afbetaald uiteindelijk. Wij gingen wel luxe op vakantie, vaak met de bus naar Spanje in een appartement of apart hotel, later met de auto. Toen ze 12,5 jaar getrouwd waren, 3 weken naar Gran Canaria in een villa. Later nog een keer 2 weken naar Ibiza. Daarna vaak met de auto naar Spanje, maar dan wel in een villa met zwembad enzo. Regelmatig in de herfstvakantie nog een week naar Duitsland ofzo. Waarvan? Mijn vader kluste bij in de avonduren. Die was vaak weg, of wij moesten mee heb vaak genoeg bij mensen thuis gezeten waar mijn vader de elektra ging aanleggen enzo. Van dat geld gingen wij op vakantie. Maar dan moet je dus wel een beroep hebben wat je ook in de avonduren kan uitoefenen bij mensen thuis. Ik als apothekersassistente heb daar weinig aan
maandag 10 juni 2013 om 09:14
In de koopkrachtplaatjes van het CBS is een hoop niet meegenomen hoor. De echte inflatie bijvoorbeeld, namelijk de hoeveelheid geld die elk jaar extra in omloop wordt gebracht. Ook de huizenprijzen zitten niet in de berekeningen van het CBS.
Ik kan alleen maar voor mezelf spreken maar de middenklasse is er echt behoorlijk op achteruit gegaan de afgelopen 20 jaar.
Overigens had ik 20 jaar geleden (1993) gewoon een pc hoor en 30 jaar geleden (1983) hadden we thuis een commodore64.
Ik kan alleen maar voor mezelf spreken maar de middenklasse is er echt behoorlijk op achteruit gegaan de afgelopen 20 jaar.
Overigens had ik 20 jaar geleden (1993) gewoon een pc hoor en 30 jaar geleden (1983) hadden we thuis een commodore64
.
maandag 10 juni 2013 om 09:21
quote:aquariusje7700 schreef op 09 juni 2013 @ 21:12:
Ik heb de laatste tijd een hoop pijnlijke stiltes gehoord als me werd gevraagd of ik mee ging eten ergens. Ik zeg dat gewoon eerlijk dat ik daar geen geld voor heb. Dan word ik vaak glazig aangestaard en schaapachtig gemompeld dat ik toch zo'n goede baan heb etc.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
Eerlijk zijn kun je ook iets leuker verpakken. Zeggen dat je het geld niet hebt, terwijl anderen denken dat je het wel hebt kan snel lijken op krenterigheid.
Zij zien, wat zij zien. Je werkt hard, hebt goed betaalde baan, nog steeds wel een auto etc etc. Zij zien de mooie kant van jouw financiële plaatje, de andere kant zien ze niet. Zij zien jou niet rekenen of je deze maand nog schoenen kunt kopen voor je kind of dat kind nog een paar weekjes moet wachten. Zij zien niet dat jij elke dag een schietgebedje doet als je de wasmachine aanzet, en hoopt dat het ding nog een jaar mee kan. En omdat ze dat niet zien, lijkt het allemaal nog wel goed te gaan.
Zelf zei ik altijd dat ik daar op dit moment geen geld aan wilde uitgeven. Dat ik door mijn situatie nou eenmaal keuzes moest maken, en dat ik er niet voor wilde kiezen, het budget voor een halve week eten, in een avond op te eten.
Ik heb de laatste tijd een hoop pijnlijke stiltes gehoord als me werd gevraagd of ik mee ging eten ergens. Ik zeg dat gewoon eerlijk dat ik daar geen geld voor heb. Dan word ik vaak glazig aangestaard en schaapachtig gemompeld dat ik toch zo'n goede baan heb etc.
Op mijn goede vriendinnen en vrienden na zijn een hoop stellen op deze manier uit mijn kennissenkring weggevallen na mijn scheiding. Domweg omdat bepaalde sociale activiteiten (sporten, reizen, shoppen) toch wat geld kosten.
Nu geef ik natuurlijk niets om mensen die me vanwege mijn financiën niet meer zien, maar het heeft me wel een hoop duidelijk gemaakt hoe het werkt.
Eerlijk zijn kun je ook iets leuker verpakken. Zeggen dat je het geld niet hebt, terwijl anderen denken dat je het wel hebt kan snel lijken op krenterigheid.
Zij zien, wat zij zien. Je werkt hard, hebt goed betaalde baan, nog steeds wel een auto etc etc. Zij zien de mooie kant van jouw financiële plaatje, de andere kant zien ze niet. Zij zien jou niet rekenen of je deze maand nog schoenen kunt kopen voor je kind of dat kind nog een paar weekjes moet wachten. Zij zien niet dat jij elke dag een schietgebedje doet als je de wasmachine aanzet, en hoopt dat het ding nog een jaar mee kan. En omdat ze dat niet zien, lijkt het allemaal nog wel goed te gaan.
Zelf zei ik altijd dat ik daar op dit moment geen geld aan wilde uitgeven. Dat ik door mijn situatie nou eenmaal keuzes moest maken, en dat ik er niet voor wilde kiezen, het budget voor een halve week eten, in een avond op te eten.
maandag 10 juni 2013 om 09:26
Mijn leraar economie, vertelde dertig jaar geleden dat we (de jongens dan) genoeg moesten leren om een baan te krijgen met een modaal salaris. De meisjes moesten een man aan de haak slaan met een baan met een modaal salaris. Dan zouden we nooit geld zorgen hebben.
Wat ben ik blij dat ik niet naar die man geluisterd heb! Ik had zelf een baan met een modaal salaris, man een baan met bovenmodaal salaris. Toen mijn baan verviel konden we het gelukkig redden en manlief is toen ook nog flink veel meer gaan verdienen, want anders........
Wat ben ik blij dat ik niet naar die man geluisterd heb! Ik had zelf een baan met een modaal salaris, man een baan met bovenmodaal salaris. Toen mijn baan verviel konden we het gelukkig redden en manlief is toen ook nog flink veel meer gaan verdienen, want anders........
maandag 10 juni 2013 om 11:26
leuk dit topic!! kan me herrinneren dat wij zomers brood met aardbeien aten en dan ook alleen aardbeien. Mijn moeder haalde 1 keer in de 2 weken boodschappen bij cash en carry en dan van die grote blikken boterhamworst daar gingen een paar plakken af voor de macaronie. De volgende dag werden er een paar plakken afgesneden en die werden zo gebakken dat was je vlees. Een dag gebakken ei bij het eten en dan 1 keer in de week een stukje vlees. Wel kregen we altijd na de warme maaltijd een bord pap zelfgemaakte havermout, griesmeel,vanilievla en dat kreeg je dan op je bord waarop ook je warme maaltijd had gelegen dus als we bietjes hadden gegeten kreeg je z'ón rooie rand haha bleh
maandag 10 juni 2013 om 11:45
quote:aquariusje7700 schreef op 10 juni 2013 @ 09:14:
In de koopkrachtplaatjes van het CBS is een hoop niet meegenomen hoor. De echte inflatie bijvoorbeeld, namelijk de hoeveelheid geld die elk jaar extra in omloop wordt gebracht. Ook de huizenprijzen zitten niet in de berekeningen van het CBS.
Dat kan wel zo zijn, maar dan nog geeft het een veel objectiever maatstaf dan iedereens "gevoeletje". Zeker omdat iedereens "gevoeletje" aantoonbaar een vertekend beeld geeft, zie het grafiekje van de "gevoelsinflatie".
En als ik naar de cijfers van de inflatie en de koopkracht kijk, dan zie ik niet een klein beetje vooruitgang, maar echt forse vooruitgang. Wat ik óók zie, is dat het de afgelopen jaren inderdaad wat aan het krimpen is. Dus ik kan me goed voorstellen dat mensen dat ervaren als een "vroeger was alles beter". Als je het hebt over drie, vier jaar geleden, dan klopt dat ook. Als je het daarentegen hebt over 20, 30 jaar geleden, dan klopt dat aantoonbaar niet.
Overigens, over die huizenprijzen die jij noemt: die lagen misschien wel lager, maar de rente lag vele malen hoger. Ten tijde van de oliecrisis zelfs ruim boven de 10%. Het is dus niet zo dat de maandlasten zoveel lager lagen.
In de koopkrachtplaatjes van het CBS is een hoop niet meegenomen hoor. De echte inflatie bijvoorbeeld, namelijk de hoeveelheid geld die elk jaar extra in omloop wordt gebracht. Ook de huizenprijzen zitten niet in de berekeningen van het CBS.
Dat kan wel zo zijn, maar dan nog geeft het een veel objectiever maatstaf dan iedereens "gevoeletje". Zeker omdat iedereens "gevoeletje" aantoonbaar een vertekend beeld geeft, zie het grafiekje van de "gevoelsinflatie".
En als ik naar de cijfers van de inflatie en de koopkracht kijk, dan zie ik niet een klein beetje vooruitgang, maar echt forse vooruitgang. Wat ik óók zie, is dat het de afgelopen jaren inderdaad wat aan het krimpen is. Dus ik kan me goed voorstellen dat mensen dat ervaren als een "vroeger was alles beter". Als je het hebt over drie, vier jaar geleden, dan klopt dat ook. Als je het daarentegen hebt over 20, 30 jaar geleden, dan klopt dat aantoonbaar niet.
Overigens, over die huizenprijzen die jij noemt: die lagen misschien wel lager, maar de rente lag vele malen hoger. Ten tijde van de oliecrisis zelfs ruim boven de 10%. Het is dus niet zo dat de maandlasten zoveel lager lagen.
maandag 10 juni 2013 om 11:54
quote:Beeldig schreef op 10 juni 2013 @ 00:40:
[...]
Waar haal je dit vandaan dan? Volgens mij is het klinkklare onzin namelijk. De koopkracht is juist ontzettend toegenomen in de afgelopen 20, 30 jaar.
Lees dit artikeltje maar eens door: http://www.cbs.nl/NR/rdon ... A6037454D4/0/pb12n031.pdf
Ben benieuwd hoe dit plaatje eruit ziet voor 2010-2013.
En het is al eerder gezegd, we hebben een aantal producten aan onze basisbehoeften toegevoegd. Daarom voelen mensen zich niet rijker en hebben ze het gevoel dat het even lastig of makkelijk is als vroeger om rond te komen en hun basisbehoeften te bevredigen.
[...]
Waar haal je dit vandaan dan? Volgens mij is het klinkklare onzin namelijk. De koopkracht is juist ontzettend toegenomen in de afgelopen 20, 30 jaar.
Lees dit artikeltje maar eens door: http://www.cbs.nl/NR/rdon ... A6037454D4/0/pb12n031.pdf
Ben benieuwd hoe dit plaatje eruit ziet voor 2010-2013.
En het is al eerder gezegd, we hebben een aantal producten aan onze basisbehoeften toegevoegd. Daarom voelen mensen zich niet rijker en hebben ze het gevoel dat het even lastig of makkelijk is als vroeger om rond te komen en hun basisbehoeften te bevredigen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 10 juni 2013 om 11:57
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 juni 2013 @ 00:28:
[...]
20, 30 jaar geleden had er niemand een computer, hoor.
Misschien hadden mensen meer geld over, maar je gaf het anders uit; niet aan dingen voor de heb, niet aan dingen zomaar voor de leuk. Niet aan dingen zomaar voor het gemak. Je spaarde.
Luxe was ergens toch wel " zondig " , terwijl we nu vinden dat we er recht op hebben.
Nee, dat bedoel ik, die dingen waren toen ontzettend duur, dus niemand had ze. Bijna alle mensen die ik ken met een modaal inkomen die sparen ook, vaak lang, omdat er bijna niks overblijft na alle vaste lasten.
20 a 30 jaar geleden was het normaal om een koelkast te hebben, terwijl dat 20 a 30 jaar daarvoor weer helemaal niet meer normaal is. Toch zie ik een koelkast echt niet als luxe, ook 20 jaar geleden niet, terwijl het dat 60 a 70 jaar geleden misschien wel was. Wat 30 jaar geleden luxe was, hoeft dat nu niet meer te zijn.
In sommige gevallen wel hoor, zo vind ik op vakantie gaan altijd een luxe, vliegreizen natuurlijk helemaal (al zijn er vliegvakanties waarbij je goedkoper uit bent dan een week kamperen in Nederland). Een scooter of auto vind ik niet altijd luxe, afhankelijk van je woonplaats en (kans op) werk.
Een computer vind ik ook geen luxe, wel een laptop en een desktop en een tablet en een smartphone etc. Maar een normale computer met internet vind ik in deze tijd echt geen luxe meer. Nee, je gaat niet dood zonder, maar wel een basis in deze maatschappij, die er niet was 30 jaar geleden.
[...]
20, 30 jaar geleden had er niemand een computer, hoor.
Misschien hadden mensen meer geld over, maar je gaf het anders uit; niet aan dingen voor de heb, niet aan dingen zomaar voor de leuk. Niet aan dingen zomaar voor het gemak. Je spaarde.
Luxe was ergens toch wel " zondig " , terwijl we nu vinden dat we er recht op hebben.
Nee, dat bedoel ik, die dingen waren toen ontzettend duur, dus niemand had ze. Bijna alle mensen die ik ken met een modaal inkomen die sparen ook, vaak lang, omdat er bijna niks overblijft na alle vaste lasten.
20 a 30 jaar geleden was het normaal om een koelkast te hebben, terwijl dat 20 a 30 jaar daarvoor weer helemaal niet meer normaal is. Toch zie ik een koelkast echt niet als luxe, ook 20 jaar geleden niet, terwijl het dat 60 a 70 jaar geleden misschien wel was. Wat 30 jaar geleden luxe was, hoeft dat nu niet meer te zijn.
In sommige gevallen wel hoor, zo vind ik op vakantie gaan altijd een luxe, vliegreizen natuurlijk helemaal (al zijn er vliegvakanties waarbij je goedkoper uit bent dan een week kamperen in Nederland). Een scooter of auto vind ik niet altijd luxe, afhankelijk van je woonplaats en (kans op) werk.
Een computer vind ik ook geen luxe, wel een laptop en een desktop en een tablet en een smartphone etc. Maar een normale computer met internet vind ik in deze tijd echt geen luxe meer. Nee, je gaat niet dood zonder, maar wel een basis in deze maatschappij, die er niet was 30 jaar geleden.
maandag 10 juni 2013 om 12:00
quote:Beeldig schreef op 10 juni 2013 @ 11:45:
[...]
Dat kan wel zo zijn, maar dan nog geeft het een veel objectiever maatstaf dan iedereens "gevoeletje". Zeker omdat iedereens "gevoeletje" aantoonbaar een vertekend beeld geeft, zie het grafiekje van de "gevoelsinflatie".
En als ik naar de cijfers van de inflatie en de koopkracht kijk, dan zie ik niet een klein beetje vooruitgang, maar echt forse vooruitgang. Wat ik óók zie, is dat het de afgelopen jaren inderdaad wat aan het krimpen is. Dus ik kan me goed voorstellen dat mensen dat ervaren als een "vroeger was alles beter". Als je het hebt over drie, vier jaar geleden, dan klopt dat ook. Als je het daarentegen hebt over 20, 30 jaar geleden, dan klopt dat aantoonbaar niet.
Overigens, over die huizenprijzen die jij noemt: die lagen misschien wel lager, maar de rente lag vele malen hoger. Ten tijde van de oliecrisis zelfs ruim boven de 10%. Het is dus niet zo dat de maandlasten zoveel lager lagen.Het vermogen is afgenomen. Toen waren er meer mensen die spaargeld hadden en dus profiteerden van de hoge rentes en minder mensen met een (volledige) hypotheek.
[...]
Dat kan wel zo zijn, maar dan nog geeft het een veel objectiever maatstaf dan iedereens "gevoeletje". Zeker omdat iedereens "gevoeletje" aantoonbaar een vertekend beeld geeft, zie het grafiekje van de "gevoelsinflatie".
En als ik naar de cijfers van de inflatie en de koopkracht kijk, dan zie ik niet een klein beetje vooruitgang, maar echt forse vooruitgang. Wat ik óók zie, is dat het de afgelopen jaren inderdaad wat aan het krimpen is. Dus ik kan me goed voorstellen dat mensen dat ervaren als een "vroeger was alles beter". Als je het hebt over drie, vier jaar geleden, dan klopt dat ook. Als je het daarentegen hebt over 20, 30 jaar geleden, dan klopt dat aantoonbaar niet.
Overigens, over die huizenprijzen die jij noemt: die lagen misschien wel lager, maar de rente lag vele malen hoger. Ten tijde van de oliecrisis zelfs ruim boven de 10%. Het is dus niet zo dat de maandlasten zoveel lager lagen.Het vermogen is afgenomen. Toen waren er meer mensen die spaargeld hadden en dus profiteerden van de hoge rentes en minder mensen met een (volledige) hypotheek.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
