Psyche
alle pijlers
Toch maar Wajong?
zondag 16 juni 2013 om 19:14
Ik heb mijn leven lang al last van angstklachten. Als kind was ik al erg neurotisch en teruggetrokken, wat er toe leidde dat ik jarenlang ben gepest. Dat de angstklachten versterkt zijn door het pesten betwijfel ik niet. Echter heb ik er nu nog steeds last van. Ik loop bij een psycholoog en slik medicatie (antidepressiva) na een heftige depressie. Mijn diagnose is dan ook officieel een angststoornis.
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
maandag 17 juni 2013 om 22:47
Je kunt sollicitatie brieven ook uitsturen als onderdeel van perfectioneren van je brief. Waarbij hij in basis natuurlijk al wel goed moet zijn. En je er rekening mee moet houden dat hij niet gecorrigeerd terug komt. Maar meer als een huiswerk opdracht: schrijf elke week vijf goede sollicitatie brieven op maat voor vijf functies. En verstuur ze. Zo schrijf je niet thuis die ene brief voor een droombaan maar oefen je een secretaresse skill. Kleine stapjes maken van je carrièreplanning.
maandag 17 juni 2013 om 23:10
Lieve to ik vind het heel vervelend voor je dat je overal zo bang voor bent. Maar zoals andere hier voor mij al gezegd hebben de wereld wacht niet op jou. Het viva forum zit vol met mensen die vervelende en helaas soms ook verschrikkelijke dingen hebben mee gemaakt. En toch probeert het overgrote gedeelte het leven weer op te pakken en in te richten naar hoe zij dat kunnen en willen met of zonder lichamelijke of geestelijke beperkingen. Waarom
Zij dat doen? Omdat ze geen keuze hebben er moet brood op de plank komen kinderen en familie soms vrienden moeten verzorgd en men heeft dak boven hun hoofd nodig. Je bent zoveel keuzes aan het uitzoeken om een uitweg te vinden zodat je het niet kunt doen. Terwijl ipv eerst je keuzes af te wegen je misschien beter gewoon eens ergens moet gaan beginnen onder je niveau om
Vervolgens dan verder te zoeken naar iets wat aansluit op je opleiding. Ga zelf is een stap zetten ipv een uitweg te zoeken! Een stap in de goede richting brengt de weg naar je uiteindelijke doel dichterbij.
Zij dat doen? Omdat ze geen keuze hebben er moet brood op de plank komen kinderen en familie soms vrienden moeten verzorgd en men heeft dak boven hun hoofd nodig. Je bent zoveel keuzes aan het uitzoeken om een uitweg te vinden zodat je het niet kunt doen. Terwijl ipv eerst je keuzes af te wegen je misschien beter gewoon eens ergens moet gaan beginnen onder je niveau om
Vervolgens dan verder te zoeken naar iets wat aansluit op je opleiding. Ga zelf is een stap zetten ipv een uitweg te zoeken! Een stap in de goede richting brengt de weg naar je uiteindelijke doel dichterbij.
maandag 17 juni 2013 om 23:20
Als je in behandeling bent bij een GGZ instelling kun je ook begeleiding vragen bij een verpleegkundige. Zij kunnen je helpen bij de meer praktische dingen. Dus ook solliciteren e.d. maar ze kunnen ook met jou uitzoeken wat jij nodig hebt om die stappen wel te durven zetten!
Soms hebben ze ook een maatschappelijk werkster die eventueel met je mee kan naar het UWV e.d. Je zult toch echt zelf de stappen moeten zetten, dat gaat niemand voor je doen. Maar er is wel veel hulp beschikbaar!
Pak die hulp aan en ga er voor! Succes!
Soms hebben ze ook een maatschappelijk werkster die eventueel met je mee kan naar het UWV e.d. Je zult toch echt zelf de stappen moeten zetten, dat gaat niemand voor je doen. Maar er is wel veel hulp beschikbaar!
Pak die hulp aan en ga er voor! Succes!
dinsdag 18 juni 2013 om 10:02
Ik kom even binnenvallen om jullie te bedanken. Ik leg het kort uit: ik zit in een vergelijkbare situatie als TO (angststoornis, wel al werkervaring van een paar jaren maar moeten stoppen owv paniekaanvallen). Ik heb het heel moeilijk om mijn situatie te aanvaarden en merk dat ik om me heen schop. Ik krijg nu ook begeleiding bij werk zoeken en stel me niet toegankelijk op. Ik sta er niet voor open, heb dezelfde vooroordelen als TO. En ik ben dan zelf ook nog eens maatschappelijk werker.
Na dit topic te volgen en het allemaal te hebben laten bezinken, kom ik meer tot inzicht en ga ik ook proberen mijn houding te veranderen. Dus daarom: merci!
Verder nog dit, TO, mijn man heeft ook een diploma Talen aan een universiteit. Hij is als administratief bediende begonnen bij een gemeente, via via vernam hij dat er een vacature was. Nu is hij opgeklommen en is nu expert in zijn werkveld, iets totaal anders dan zijn studie. Met andere woorden, talent komt toch bovendrijven, hoor. Mijn man heeft ook een (lichte) beperking trouwens. Ik wens jou wijsheid toe en ik hoop dat je je trots opzij kunt zetten, want je gaat er anders niet geraken.
Na dit topic te volgen en het allemaal te hebben laten bezinken, kom ik meer tot inzicht en ga ik ook proberen mijn houding te veranderen. Dus daarom: merci!
Verder nog dit, TO, mijn man heeft ook een diploma Talen aan een universiteit. Hij is als administratief bediende begonnen bij een gemeente, via via vernam hij dat er een vacature was. Nu is hij opgeklommen en is nu expert in zijn werkveld, iets totaal anders dan zijn studie. Met andere woorden, talent komt toch bovendrijven, hoor. Mijn man heeft ook een (lichte) beperking trouwens. Ik wens jou wijsheid toe en ik hoop dat je je trots opzij kunt zetten, want je gaat er anders niet geraken.