Geld & Recht
alle pijlers
Onnodig consult?
donderdag 18 juli 2013 om 15:22
Lang verhaal, ga het proberen kort en toch volledig te vertellen:
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk. Om moet dokter B beoordelen of een operatie wel het gewenste effect heeft: het is goed mogelijk dat ik uiteindelijk meer last krijg van littekenweefsel dan van de oorspronkelijke kwaal.
Aan het eind van het gesprek maakt zij voor mij een afspraak bij dokter B, dat kan al over twee weken.
Uiteindelijk voel ik mij met respect behandeld en ik ben weer wat wijzer. Als ik e.e.a aan mij vriend vertel zegt hij dat dit dus een compleet onnodig consult was. Was ik direct bij dokter B terecht gekomen, dan had hij mij alle informatie kunnen geven en had ik kunnen beslissen of ik wilde laten opereren of niet. Daar zit natuurlijk wel wat in. Nu ben ik eerst bij deze arts-assistent geweest, en moet straks naar dokter B en kan daarna pas worden geholpen. Ik wist wel dat mijn ziekenhuis een opleidingsziekenhuis is, en ik heb niet specifiek gevraagd om een afgestudeerd arts. Wel heb ik aangeven wat mijn klacht was.
Ik moet dit consult natuurlijk wel betalen (en dat zal ik ook zeker doen), maar ik heb er wel een beetje dubbel gevoel over. Hoe zien jullie dit? Andere meningen zijn zeker welkom. Het gaat mij niet alleen om het geld, wil van dit vervelende gevoel af.
Alvast bedankt.
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk. Om moet dokter B beoordelen of een operatie wel het gewenste effect heeft: het is goed mogelijk dat ik uiteindelijk meer last krijg van littekenweefsel dan van de oorspronkelijke kwaal.
Aan het eind van het gesprek maakt zij voor mij een afspraak bij dokter B, dat kan al over twee weken.
Uiteindelijk voel ik mij met respect behandeld en ik ben weer wat wijzer. Als ik e.e.a aan mij vriend vertel zegt hij dat dit dus een compleet onnodig consult was. Was ik direct bij dokter B terecht gekomen, dan had hij mij alle informatie kunnen geven en had ik kunnen beslissen of ik wilde laten opereren of niet. Daar zit natuurlijk wel wat in. Nu ben ik eerst bij deze arts-assistent geweest, en moet straks naar dokter B en kan daarna pas worden geholpen. Ik wist wel dat mijn ziekenhuis een opleidingsziekenhuis is, en ik heb niet specifiek gevraagd om een afgestudeerd arts. Wel heb ik aangeven wat mijn klacht was.
Ik moet dit consult natuurlijk wel betalen (en dat zal ik ook zeker doen), maar ik heb er wel een beetje dubbel gevoel over. Hoe zien jullie dit? Andere meningen zijn zeker welkom. Het gaat mij niet alleen om het geld, wil van dit vervelende gevoel af.
Alvast bedankt.
donderdag 18 juli 2013 om 16:38
quote:titta schreef op 18 juli 2013 @ 15:22:
Lang verhaal, ga het proberen kort en toch volledig te vertellen:
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk.Als jij geen last zou hebben van een narcose, was het verhaal hier klaar geweest en was je nooit bij dokter B terechtgekomen.
Lang verhaal, ga het proberen kort en toch volledig te vertellen:
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk.Als jij geen last zou hebben van een narcose, was het verhaal hier klaar geweest en was je nooit bij dokter B terechtgekomen.
donderdag 18 juli 2013 om 16:44
Herkenbaar. Mijn dochter is na haar vierde blaasontsteking doorverwezen naar de kinderarts. Daar kregen we een arts assistent die meldde dat hij dacht dat er een echo gemaakt moest worden, maar dat mocht hij niet beslissen. We moesten dus een nieuwe afspraak maken met de specialist, die vervolgens exact hetzelfde deed en zei, maar wèl de bevoegdheid had om mijn dochter door te sturen. Volkomen zinloos eerste bezoek dus. Zinloze vrije dag opgenomen, zinloos kind van kdv gehaald. Het enige voordeel is dat we het niet hoeven te betalen omdat kinderen gratis zijn. Maar onzinnige verspilling blijft het.
donderdag 18 juli 2013 om 16:55
Je betaalt bij polikliniekbezoek niet per consult. Maar per "aandoening", met de daarbij gemiddelde kosten voor diagnostiek en behandeling.
De ene patiënt komt één keer, de andere drie keer, weer een ander tgv complicaties zes keer, maar de rekening zal dezelfde zijn als het onder dezelfde "dbc" valt.
De ene patiënt komt één keer, de andere drie keer, weer een ander tgv complicaties zes keer, maar de rekening zal dezelfde zijn als het onder dezelfde "dbc" valt.
donderdag 18 juli 2013 om 17:05
Ik vind het ook een beetje gek. Vroeger ook weleens gezien door een arts in opleiding voor zijn specialisatie, maar daarna kwam dan nog de specialist om door te nemen wat de arts in opleiding had geconstateerd. Het lijkt mij vooral vervelend om door de constructie waar TO mee te maken had nog een keer naar het ziekenhuis te moeten. Kost tijd, wachten, gedoe. Menig mens is toch liever zo min mogelijk in het ziekenhuis.
Maar omdat er toch waarschijnlijk nog een ingreep wacht, zou ik me niet druk maken om de kosten. Die 350 euro eigen risico gaat dan toch wel op.
IsisVG, dat vind ik ook een beetje gek. Als ik na een eerste afspraak op de poli zelf aan mijn klacht moet werken, betaal ik (of mijn verzekering) dus net zoveel als wanneer er nog 6 poliklinische behandelingen en 3 evaluaties plaats vinden? Lijkt me stug eigenlijk.
Maar omdat er toch waarschijnlijk nog een ingreep wacht, zou ik me niet druk maken om de kosten. Die 350 euro eigen risico gaat dan toch wel op.
IsisVG, dat vind ik ook een beetje gek. Als ik na een eerste afspraak op de poli zelf aan mijn klacht moet werken, betaal ik (of mijn verzekering) dus net zoveel als wanneer er nog 6 poliklinische behandelingen en 3 evaluaties plaats vinden? Lijkt me stug eigenlijk.
donderdag 18 juli 2013 om 17:09
Ik vind dat als er een arts-assistent zit die de persoon die op consult komt niet voldoende kan helpen, het vervolgconsult op kosten van het ziekenhuis zou moeten zijn. Het lijkt mij raar dat je om die reden zelf twee consulten moet betalen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 18 juli 2013 om 17:11
Jammer dat het nu zo aanvallend wordt allemaal, ook naar mensen die mijn gevoelen wel kunnen begrijpen.
@elninjo: ik wilde graag op mijn vrije dag omdat ik vind dat mijn werkgever niet hoeft te betalen voor iets dat geen spoed heeft, terwijl ik vier dagen in de week werk.
@ sophiaaaa: ik weet niet precies hoe het opleidingstraject van een arts eruit ziet, dat klopt, maar in mijn geval heeft het eerste consult bij de arts-assistent niet heel goed uitgepakt.
Ik heb geprobeerd e.e.a. zo genuanceerd mogelijk te formuleren, waarbij ik zeker oog heb voor de positieve kant van het verhaal. Ik had bijvoorbeeld ook kunnen schrijven: "de arts-assistent gaf mij wat algemene informatie, maar al mijn vragen die specifiek op mijn situatie van toepassing zijn, kon zij niet beantwoorden. Daarvoor was een extra consult bij dokter B nodig. Toen ik naar buiten kwam, stond ik nog compleet met lege handen."
Ik heb het anders opgeschreven misschien juist wel omdat ik wilde horen dat dingen soms zo lopen en dat ik mij niet druk moet maken. Als iedereen had geroepen: schande, ik zou niet betalen, kan ik daar ook niet zoveel mee, want ik ben niet zo'n I want my money back-type.
Ten slotte, in de wachtkamer staan een aantal regels, en daar staat ook bij (niet letterlijk, maar hoe ik het mij herinner): dit is een opleidingsziekenhuis, daardoor kan het soms gebeuren dat een arts-assistent hulp moet inroepen. Hierdoor kan het spreekuur uitlopen. Wij vragen hiervoor uw begrip.
Dat is in mijn geval dus niet gebeurd, ik moet gewoon een nieuwe afspraak maken, wat inderdaad tijd en geld kost.
Blijft staan dat ik de arts-assistent in kwestie niets verwijt en dat ik echt de barricades niet op wil. Vroeg mij gewoon af hoe jullie dit zien.
@elninjo: ik wilde graag op mijn vrije dag omdat ik vind dat mijn werkgever niet hoeft te betalen voor iets dat geen spoed heeft, terwijl ik vier dagen in de week werk.
@ sophiaaaa: ik weet niet precies hoe het opleidingstraject van een arts eruit ziet, dat klopt, maar in mijn geval heeft het eerste consult bij de arts-assistent niet heel goed uitgepakt.
Ik heb geprobeerd e.e.a. zo genuanceerd mogelijk te formuleren, waarbij ik zeker oog heb voor de positieve kant van het verhaal. Ik had bijvoorbeeld ook kunnen schrijven: "de arts-assistent gaf mij wat algemene informatie, maar al mijn vragen die specifiek op mijn situatie van toepassing zijn, kon zij niet beantwoorden. Daarvoor was een extra consult bij dokter B nodig. Toen ik naar buiten kwam, stond ik nog compleet met lege handen."
Ik heb het anders opgeschreven misschien juist wel omdat ik wilde horen dat dingen soms zo lopen en dat ik mij niet druk moet maken. Als iedereen had geroepen: schande, ik zou niet betalen, kan ik daar ook niet zoveel mee, want ik ben niet zo'n I want my money back-type.
Ten slotte, in de wachtkamer staan een aantal regels, en daar staat ook bij (niet letterlijk, maar hoe ik het mij herinner): dit is een opleidingsziekenhuis, daardoor kan het soms gebeuren dat een arts-assistent hulp moet inroepen. Hierdoor kan het spreekuur uitlopen. Wij vragen hiervoor uw begrip.
Dat is in mijn geval dus niet gebeurd, ik moet gewoon een nieuwe afspraak maken, wat inderdaad tijd en geld kost.
Blijft staan dat ik de arts-assistent in kwestie niets verwijt en dat ik echt de barricades niet op wil. Vroeg mij gewoon af hoe jullie dit zien.
donderdag 18 juli 2013 om 17:14
quote:isisVG schreef op 18 juli 2013 @ 16:55:
Je betaalt bij polikliniekbezoek niet per consult. Maar per "aandoening", met de daarbij gemiddelde kosten voor diagnostiek en behandeling.
De ene patiënt komt één keer, de andere drie keer, weer een ander tgv complicaties zes keer, maar de rekening zal dezelfde zijn als het onder dezelfde "dbc" valt.Dit wist ik bijvoorbeeld ook niet, is ook wel een hele fijne bijdrage aan het verhaal.
Je betaalt bij polikliniekbezoek niet per consult. Maar per "aandoening", met de daarbij gemiddelde kosten voor diagnostiek en behandeling.
De ene patiënt komt één keer, de andere drie keer, weer een ander tgv complicaties zes keer, maar de rekening zal dezelfde zijn als het onder dezelfde "dbc" valt.Dit wist ik bijvoorbeeld ook niet, is ook wel een hele fijne bijdrage aan het verhaal.
donderdag 18 juli 2013 om 17:19
[quote]fozziebear schreef op 18 juli 2013 @ 17:05:
Maar omdat er toch waarschijnlijk nog een ingreep wacht, zou ik me niet druk maken om de kosten. Die 350 euro eigen risico gaat dan toch wel op.
Klopt, maar ik had mijn eigen risico dit jaar verhoogd. Omdat mijn kwaal alleen maar hinderlijk is en niet levensbedreigend, zou ik er voor kunnen kiezen de operatie volgend jaar te laten plaatsvinden.
Maar dit gaat mij niet alleen om het geld hoor, ook om het principe en hoe mensen daar over oordelen. Hoe anderen het zouden vinden, als hen dit zou overkomen.
Maar omdat er toch waarschijnlijk nog een ingreep wacht, zou ik me niet druk maken om de kosten. Die 350 euro eigen risico gaat dan toch wel op.
Klopt, maar ik had mijn eigen risico dit jaar verhoogd. Omdat mijn kwaal alleen maar hinderlijk is en niet levensbedreigend, zou ik er voor kunnen kiezen de operatie volgend jaar te laten plaatsvinden.
Maar dit gaat mij niet alleen om het geld hoor, ook om het principe en hoe mensen daar over oordelen. Hoe anderen het zouden vinden, als hen dit zou overkomen.
donderdag 18 juli 2013 om 17:26
Ik zie nog steeds niet wat jou nou precies is overkomen en wat voor groot onrecht dat wel niet is. Die arts-assistent kan er niks aan doen dat jij een plaatselijke verdoving wilt in plaats van een standaard narcose. Jij geeft zelf aan dat dat de reden is voor de tweede afspraak. Misschien had jebij het maken van de afspraak dit aan moeten geven.
donderdag 18 juli 2013 om 17:44
Ik weet dat de ontwikkelingslanden vergelijking ongepast is, want dan kun je alle ellende wegredeneren, maar ik dacht toch even zouden de zwangere vrouwen die soms dagen lopen om bij een kliniek te komen om te bevallen en dan daar een bed moeten delen ook zo'n vervelend gevoel hebben als ze even moeten wachten op een consult van een andere arts?
TO je had een op vrije dag gepland consult voor een hinderlijk maar niet levensbedreigend probleem gehad met een arts die na 6 jaar studie een vervolgopleiding tot geneeskundig specialist aan het volgen was, die vriendelijk was, de tijd nam en luisterde. Waar je even in de wachtkamer moest wachten, maar waar dan om je begrip werd gevraagd voor het geval het spreekuur uitliep. Waar je geïnformeerd bent en met een nieuwe afspraak het ziekenhuis uitgelopen bent. Ik zou zeggen, ga naar buiten, koop een ijsje en geniet van het mooie weer.
TO je had een op vrije dag gepland consult voor een hinderlijk maar niet levensbedreigend probleem gehad met een arts die na 6 jaar studie een vervolgopleiding tot geneeskundig specialist aan het volgen was, die vriendelijk was, de tijd nam en luisterde. Waar je even in de wachtkamer moest wachten, maar waar dan om je begrip werd gevraagd voor het geval het spreekuur uitliep. Waar je geïnformeerd bent en met een nieuwe afspraak het ziekenhuis uitgelopen bent. Ik zou zeggen, ga naar buiten, koop een ijsje en geniet van het mooie weer.
donderdag 18 juli 2013 om 17:49
quote:Sophiaaaaa schreef op 18 juli 2013 @ 17:26:
Ik zie nog steeds niet wat jou nou precies is overkomen en wat voor groot onrecht dat wel niet is. Die arts-assistent kan er niks aan doen dat jij een plaatselijke verdoving wilt in plaats van een standaard narcose. Jij geeft zelf aan dat dat de reden is voor de tweede afspraak. Misschien had jebij het maken van de afspraak dit aan moeten geven.
ik vind dus niet dat mij een groot onrecht is aangedaan, werkelijk niet. Feit is wel dat als ik direct bij dokter B terecht was gekomen, ik dit consult bij de arts-assistent helemaal niet had hoeven hebben. Scheelde mij tijd, en het ziekenhuis trouwens ook. Het was misschien beter geweest als ik dat bij het maken van de afspraak gelijk duidelijk had gemaakt. Maar ik wist dus niet dat het zo kon lopen, ik weet gewoon echt niet zoveel van de zorg. Doel van dit topic is ook niet om af te geven op de organisatie van de zorg in Nederland. Wilde gewoon wat meningen.
Als ik jou de indruk heb gegeven dat ik mij het slachtoffer voel in deze zaak, wil ik dat bij deze wegnemen. Ik vind het niet prettig, maar zie echt wel dat dit geen wereldprobleem is. En nogmaals, dit is geen aanval op de zorg (misschien voel je je aangevallen, als je daar zelf in werkzaam bent, dat weet ik niet). Heb groot respect voor mensen die werkzaam zijn in de zorg en, zoals je hopelijk uit mijn post hebt begrepen, ook voor de arts assistent die mij te woord heeft gestaan.
Beter kan ik het niet verwoorden. Als je mij nog niet begrijpt communiceren wij gewoon op andere niveaus en wordt het denk ik nooit wat.
Ik zie nog steeds niet wat jou nou precies is overkomen en wat voor groot onrecht dat wel niet is. Die arts-assistent kan er niks aan doen dat jij een plaatselijke verdoving wilt in plaats van een standaard narcose. Jij geeft zelf aan dat dat de reden is voor de tweede afspraak. Misschien had jebij het maken van de afspraak dit aan moeten geven.
ik vind dus niet dat mij een groot onrecht is aangedaan, werkelijk niet. Feit is wel dat als ik direct bij dokter B terecht was gekomen, ik dit consult bij de arts-assistent helemaal niet had hoeven hebben. Scheelde mij tijd, en het ziekenhuis trouwens ook. Het was misschien beter geweest als ik dat bij het maken van de afspraak gelijk duidelijk had gemaakt. Maar ik wist dus niet dat het zo kon lopen, ik weet gewoon echt niet zoveel van de zorg. Doel van dit topic is ook niet om af te geven op de organisatie van de zorg in Nederland. Wilde gewoon wat meningen.
Als ik jou de indruk heb gegeven dat ik mij het slachtoffer voel in deze zaak, wil ik dat bij deze wegnemen. Ik vind het niet prettig, maar zie echt wel dat dit geen wereldprobleem is. En nogmaals, dit is geen aanval op de zorg (misschien voel je je aangevallen, als je daar zelf in werkzaam bent, dat weet ik niet). Heb groot respect voor mensen die werkzaam zijn in de zorg en, zoals je hopelijk uit mijn post hebt begrepen, ook voor de arts assistent die mij te woord heeft gestaan.
Beter kan ik het niet verwoorden. Als je mij nog niet begrijpt communiceren wij gewoon op andere niveaus en wordt het denk ik nooit wat.
donderdag 18 juli 2013 om 17:52
@Tomatensaus: die rekening volgt echt nog wel, alleen rekenen ziekenhuizen later in het jaar af.
@TO: bij het binnenlopen van de poli ben je je wettelijke eigen risico al min of meer kwijt. De dbc. En als je geopereerd gaat worden, dan maakt op de grote hoop een extra consult ook echt niets meer uit. (Los van het feit dat de dbc alles al in zich heeft en het extra consult dus het risico van het ziekenhuis is, want jouw aandoening voorziet wellicht niet in heel veel consulten op de poli.)
@TO: bij het binnenlopen van de poli ben je je wettelijke eigen risico al min of meer kwijt. De dbc. En als je geopereerd gaat worden, dan maakt op de grote hoop een extra consult ook echt niets meer uit. (Los van het feit dat de dbc alles al in zich heeft en het extra consult dus het risico van het ziekenhuis is, want jouw aandoening voorziet wellicht niet in heel veel consulten op de poli.)
donderdag 18 juli 2013 om 17:57
quote:borderwalk schreef op 18 juli 2013 @ 17:44:
Ik weet dat de ontwikkelingslanden vergelijking ongepast is, want dan kun je alle ellende wegredeneren, maar ik dacht toch even zouden de zwangere vrouwen die soms dagen lopen om bij een kliniek te komen om te bevallen en dan daar een bed moeten delen ook zo'n vervelend gevoel hebben als ze even moeten wachten op een consult van een andere arts?
TO je had een op vrije dag gepland consult voor een hinderlijk maar niet levensbedreigend probleem gehad met een arts die na 6 jaar studie een vervolgopleiding tot geneeskundig specialist aan het volgen was, die vriendelijk was, de tijd nam en luisterde. Waar je even in de wachtkamer moest wachten, maar waar dan om je begrip werd gevraagd voor het geval het spreekuur uitliep. Waar je geïnformeerd bent en met een nieuwe afspraak het ziekenhuis uitgelopen bent. Ik zou zeggen, ga naar buiten, koop een ijsje en geniet van het mooie weer.Dat zie ik allemaal echt wel, sterker nog je laatste alinea komt zo'n beetje letterlijk uit mijn eigen OP. Dan is het een beetje flauw om daar nog op te gaan schieten. Ik had al eerder geschreven dat het allemaal ook anders had kunnen formuleren, zonder de waarheid geweld aan te doen. Ik wilde er juist zelf de nuance in houden. Je laatste advies neem ik dan ook ter harte.
Ik weet dat de ontwikkelingslanden vergelijking ongepast is, want dan kun je alle ellende wegredeneren, maar ik dacht toch even zouden de zwangere vrouwen die soms dagen lopen om bij een kliniek te komen om te bevallen en dan daar een bed moeten delen ook zo'n vervelend gevoel hebben als ze even moeten wachten op een consult van een andere arts?
TO je had een op vrije dag gepland consult voor een hinderlijk maar niet levensbedreigend probleem gehad met een arts die na 6 jaar studie een vervolgopleiding tot geneeskundig specialist aan het volgen was, die vriendelijk was, de tijd nam en luisterde. Waar je even in de wachtkamer moest wachten, maar waar dan om je begrip werd gevraagd voor het geval het spreekuur uitliep. Waar je geïnformeerd bent en met een nieuwe afspraak het ziekenhuis uitgelopen bent. Ik zou zeggen, ga naar buiten, koop een ijsje en geniet van het mooie weer.Dat zie ik allemaal echt wel, sterker nog je laatste alinea komt zo'n beetje letterlijk uit mijn eigen OP. Dan is het een beetje flauw om daar nog op te gaan schieten. Ik had al eerder geschreven dat het allemaal ook anders had kunnen formuleren, zonder de waarheid geweld aan te doen. Ik wilde er juist zelf de nuance in houden. Je laatste advies neem ik dan ook ter harte.
donderdag 18 juli 2013 om 18:04
Ik ben zelf arts en toen ik nog in opleiding was (wel afgestudeerd maar nog niet gespecialiseerd zeg maar) probeerde ik toch altijd wel het consult gewoon in 1 keer af te handelen hoor. En als ik iets niet wist betekende dat hulp vragen van de opleider tot alles afgerond was.
Jammer dat deze arts-assistent een onvolledig consult heeft gedraaid. Het is veel efficiënter, patiëntvriendelijker en goedkoper om alles gewoon in 1 keer te bekijken en af te spreken.
Ja, als er vervolgonderzoeken moeten komen (aanvullend lab, foto's, echo oid) dan logisch dat je terug moet komen.
Maar als deze arts-assistent onder supervisie draait had de superviserend specialist gewoon even 'binnen moeten lopen' (of zijn collega als hij op dat moment echt niet kon) om alles af te handelen.
Scheelt de artsen tijd, scheelt jou tijd, scheelt jouw werknemer tijd, en 'ons' een hogere ziektekostenpremie.
Of het nou van je eigen risico afgaat of niet maakt niet uit, het gaat om het principe. De kosten zijn uiteindelijk gewoon hoger op deze manier.
Het gaat er dus om dat er efficiënt gewerkt moet worden om de kosten te beteugelen en dat is hier niet gebeurd. En dat kan heel makkelijk verbeterd worden.
Ik snap jouw vervelende gevoel dus wel TO!
En je bent niet aan het 'zeuren' je legt het gewoon voor en vraagt andermans mening. En ik vind het helemaal niet zo'n rare vraag dus.
Jammer dat deze arts-assistent een onvolledig consult heeft gedraaid. Het is veel efficiënter, patiëntvriendelijker en goedkoper om alles gewoon in 1 keer te bekijken en af te spreken.
Ja, als er vervolgonderzoeken moeten komen (aanvullend lab, foto's, echo oid) dan logisch dat je terug moet komen.
Maar als deze arts-assistent onder supervisie draait had de superviserend specialist gewoon even 'binnen moeten lopen' (of zijn collega als hij op dat moment echt niet kon) om alles af te handelen.
Scheelt de artsen tijd, scheelt jou tijd, scheelt jouw werknemer tijd, en 'ons' een hogere ziektekostenpremie.
Of het nou van je eigen risico afgaat of niet maakt niet uit, het gaat om het principe. De kosten zijn uiteindelijk gewoon hoger op deze manier.
Het gaat er dus om dat er efficiënt gewerkt moet worden om de kosten te beteugelen en dat is hier niet gebeurd. En dat kan heel makkelijk verbeterd worden.
Ik snap jouw vervelende gevoel dus wel TO!
En je bent niet aan het 'zeuren' je legt het gewoon voor en vraagt andermans mening. En ik vind het helemaal niet zo'n rare vraag dus.
donderdag 18 juli 2013 om 18:37
Ik snap wel dat je het vervelend vindt om nog een keer terug te moeten, je bent er zo een dagdeel mee zoet. Voor t geld maakt t inderdaad niet uit: jij/verzekering betaalt per aandoening/diagnose ongeacht hoeveel keer je daarvoor moet komen (declaratie volgens het dbc systeem, dbc=diagnose behandel combinatie).
Je weet nu in ieder geval zeker dat je straks heel goed nagekeken bent: door de arts-assistent (die heeft er meestal ook al wel zon 10 jaar studie op zitten) en de specialist.
Sterkte alvast voor de ingreep.
Je weet nu in ieder geval zeker dat je straks heel goed nagekeken bent: door de arts-assistent (die heeft er meestal ook al wel zon 10 jaar studie op zitten) en de specialist.
Sterkte alvast voor de ingreep.
donderdag 18 juli 2013 om 18:39
Ik vind het niet onnodig. Deze arts-assistente had niet kunnen weten dat je geen narcose ed wil. Ze wil daarom dat je toch nog eens terug gaat naar de Arts. Lijkt mij netjes, ze luistert dus na je, en je bent goed geholpen. Dan kun je van alles wel zeggne dat het zonde van het geld is, waarom niet telefonisch klachten bespreken en alleen komen op de operatie dag ? Nah, dat werkt niet. Er moet gepraat worden, klacht moet worden besproken, wensen worden besproken, noem maar op!!! Niet zeuren, dit is juist fijn!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
donderdag 18 juli 2013 om 18:40
Eens met Tjoepertje, dat is mijn ervaring ook.
Het is zeker niet gek als je eerst of alleen door de arts-assistent gezien wordt, maar die moet dan wel hulp in kunnen vragen van de supervisor als die er niet uit komt.
Wellicht lag het niet aan de arts-assistent maar aan de supervisor die bijvoorbeeld stond te opereren of zo. Maar dat moet de vakgroep dan beter regelen.
Het is geen drama, ik zou er als patiënt niet boos om worden, maar eigenlijk hoort het niet zo. En als arts-assistent zou ik me er best opgelaten over voelen.
Het is zeker niet gek als je eerst of alleen door de arts-assistent gezien wordt, maar die moet dan wel hulp in kunnen vragen van de supervisor als die er niet uit komt.
Wellicht lag het niet aan de arts-assistent maar aan de supervisor die bijvoorbeeld stond te opereren of zo. Maar dat moet de vakgroep dan beter regelen.
Het is geen drama, ik zou er als patiënt niet boos om worden, maar eigenlijk hoort het niet zo. En als arts-assistent zou ik me er best opgelaten over voelen.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
